Ποιος πρόδωσε τον Χαμενεΐ.

<img height="143" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/31529305-825x590.jpg" width="744" /><br /><br /><b>ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ</b><br />Το ερώτημα του ποιος πρόδωσε τον Αλί Χαμενεΐ δεν είναι απλώς μια ιστορική περιέργεια. Είναι μια ζωντανή επιχειρησιακή μεταβλητή, που καθορίζει εάν το αμερικανικό-ισραηλινό σχέδιο αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν θα επιτύχει ή θα παράγει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που σκοπεύει.<br /><br />Η κρίσιμη πληροφορία της συνάντησης του Χαμενεΐ με τους στενούς συνεργάτες του δεν προέκυψε από αμερικανικούς δορυφόρους, ούτε από ηλεκτρονικές υποκλοπές των επικοινωνιών του, ούτε από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που επεξεργάστηκαν τη βάση δεδομένων του. Προέκυψε από ανθρώπινη πηγή υψηλότατου επιπέδου αξιοπιστίας, όπως υποδεικνύει το ρεπορτάζ των <a href="https://www.nytimes.com/2026/03/01/us/politics/cia-israel-ayatollah-compound.html">NYT</a> (Κυριακή, 1η Μαρτίου): «Η πληροφορία μετέδωσε ότι ο Χαμενεΐ θα παρευρισκόταν στη συνάντηση και η επίθεση προγραμματίστηκε αναλόγως χρονικά». <br /><br />Αυτή η φράση, που είναι από την περιγραφή του χρονικού της επίθεσης από δύο Ισραηλινούς που γνώριζαν τα πράγματα, είναι αντιπροσωπευτική της επιχειρησιακής γλώσσας, που χρησιμοποιείται όταν γίνεται αναφορά σε ανθρώπινη πηγή πληροφόρησης. Οι λεπτομέρειες στις οποίες παραπέμπει (όπως ο επαναπρογραμματισμός της επίθεσης από νυχτερινή σε ημερήσια με βάση την πληροφόρηση) υποδεικνύουν το πόσο πρόσφατη και μη αναμενόμενη ήταν η πληροφορία και πόσο απόλυτα σίγουρη ήταν η CIA ή η Μοσάντ για την ακρίβειά της. <br /><br />Μόνο κάποιος που γνώριζε αυτήν την άκρως μυστική συνάντηση, θα μπορούσε να διαβιβάσει την πληροφορία που 30 χρόνια εξελιγμένης ηλεκτρονικής επιτήρησης δεν είχαν καταφέρει να δώσουν: Πού ακριβώς θα βρισκόταν ο Χαμενεΐ και ποια συγκεκριμένη ώρα το πρωί του Σαββάτου. Σύμφωνα με τους NYT, Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ αρχικά σχεδίαζαν να επιτεθούν στο Ιράν τη νύχτα, αλλά οι αξιωματούχοι προσάρμοσαν το σχέδιο με βάση τον πληροφοριοδότη της CIA. <br /><br />Ο Δούρειος Ίππος του Χαμενεΐ<br /><br />Δεν επανασχεδιάζεται μια μεγάλη πυραυλική επιχείρηση λίγες ώρες πριν εκδηλωθεί, επειδή ένας δορυφόρος έδειξε κάτι ενδιαφέρον ή κάποια παρεμβολή υπέκλεψε μια πληροφορία ή ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ανέλυσε κάποια δεδομένα. Όλα αυτά απαιτούν χρόνο για επεξεργασία και αξιολόγηση. Η επιχείρηση επανασχεδιάστηκε την τελευταία στιγμή, επειδή κάποιος υψηλά ιστάμενος που είχε πρόσβαση στο πρόγραμμα του Χαμενεΐ διαβίβασε τη συγκεκριμένη πληροφορία στη CIA.<br /><br />Οι Ιρανοί δεν περίμεναν να γίνει η αμερικανο-ισραηλινή επιχείρηση Σάββατο πρωί, πιστεύοντας ότι τα πρωτόκολλα ασφαλείας τους καθιστούσαν αδύνατες τις επιθέσεις ακριβείας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν είχαν υπολογίσει τον πληροφοριοδότη, που γνώριζε αυτά τα πρωτόκολλα από τα μέσα. Η εσωτερική πηγή, που έδωσε στη CIA τη πληροφορία, δεν είναι το μόνο άτομο εντός της κυβέρνησης του Ιράν που συνεργάζεται με τις αμερικανικές-ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες. Και βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος μέσα στο ιρανικό σύστημα εξουσίας μεταδίδει άκρως απόρρητες πληροφορίες στον εχθρό, που οδηγούν στο θάνατο σημαντικών ηγετών του. Οι NYT απλά επιβεβαίωσαν αυτό το γεγονός. <br /><br />Ένας παραλληλισμός μεταξύ της δολοφονίας του Χαμενεΐ και προηγουμένων επιχειρήσεων αποκεφαλισμού της ιρανικής ηγεσίας αναδεικνύει ότι ένα κοινό στοιχείο τους είναι ο πληροφοριοδότης στο εσωτερικό του ιρανικού συστήματος. Συγκεκριμένα, ο Σουλεϊμανί προδόθηκε από πράκτορα των ιρανικών μυστικών υπηρεσιών, που γνώριζε τις λεπτομέρειες του μοιραίου ταξιδιού του στη Βαγδάτη <a href="https://www.france24.com/en/20200609-iran-execute-spy-qassem-soleimani-cia-israel">(France24</a>). Ο Χανίγιε στοχοποιήθηκε από μέλος των μυστικών υπηρεσιών των Φρουρών της Επανάστασης, που φύλαγε τον ξενώνα της Τεχεράνης όπου διέμενε (<a href="https://www.nytimes.com/2024/08/01/world/middleeast/how-hamas-leader-haniyeh-killed-iran-bomb.html">NYT</a>). Ιρανός πράκτορας του περιβάλλοντός του πρόδωσε την τοποθεσία της σήραγγας στο προάστιο Νταχίερ της Βηρυτού, όπου ο Νασράλα συγκάλεσε επιχειρησιακή σύσκεψη (<a href="https://www.leparisien.fr/international/israel/diversion-taupe-iranienne-et-bombes-anti-bunkers-les-dessous-de-lassassinat-dhassan-nasrallah-a-beyrouth-29-09-2024-RIEEDP4YBFHCZMEWSJKQ4UMMRU.php">Le Parisien</a>). <br /><br />Ο Χαμενεΐ είχε συγκαλέσει συνάντηση κορυφαίων στελεχών της πιο αυστηρής σε θέματα ασφαλείας κυβέρνησης στη Μέση Ανατολή. Υπάρχει μόνον ένας επιζών από τους πέντε που είχαν προσκληθεί σε αυτήν τη μυστική συνάντηση. Λέγεται, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί, ότι το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο διαδοχής του Χαμενεΐ, στον οποίο αναφέρθηκε ο Τραμπ (<a href="https://www.cnn.com/2026/03/01/middleeast/iran-new-supreme-leader-khamenei-dead-intl-latam#:">CBSNews</a>): «Ο Τραμπ δήλωσε το Σάββατο ότι υπάρχουν μερικοί καλοί υποψήφιοι για να αναλάβουν την εξουσία, αλλά δεν τους κατονόμασε». Το FoxNews ήταν πιο <a href="https://www.foxnews.com/world/trump-says-iran-wants-talk-who-lead-after-khamenei">συγκεκριμένο</a>: «Ο Αλί Λαριτζανί αναδεικνύεται ως ο κορυφαίος υποψήφιος για τη θέση του Χαμενεΐ. Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, η νέα ιρανική ηγεσία επικοινώνησε με τις ΗΠΑ ζητώντας συνομιλίες». <br /><br />Εκστρατεία στρατολόγησης<br /><br />Πληροφοριοδότες είναι σχετικά εύκολο να στρατολογηθούν στο Ιράν, όπου πολλοί άνθρωποι είναι αντίθετοι με το θεοκρατικό καθεστώς. Για πολύ καιρό, η CIA στρατολογεί ανοιχτά τέτοιους πληροφοριοδότες: «Ακούμε τη φωνή σας και θέλουμε να σας βοηθήσουμε», ανέφερε σε μήνυμά της στη γλώσσα Φαρσί. Το βίντεο παρείχε οδηγίες προς Ιρανούς για το πως να επικοινωνήσουν με την CIA εν μέσω ανανεωμένων εκκλήσεων για αντικαθεστωτική εξέγερση. Ο λόγος που αυτό γινόταν δημόσια, (το βίντεο στρατολόγησης της CIA αναρτήθηκε σε X και Instagram) και όχι μέσω κάποιου κρυπτογραφημένου σήματος, είναι επειδή η ίδια η δημόσια ανάρτηση ήταν το μήνυμα. <br /><br />Εκτός από εργαλείο στρατολόγησης, το βίντεο ήταν πρωτίστως ένα μήνυμα, που απευθύνεται ταυτόχρονα στον ιρανικό πληθυσμό, στα δίκτυα αντιφρονούντων, στους στρατιωτικούς και στην κοινότητα πληροφοριών: “Ερχόμαστε, η ώρα δράσης για σας είναι τώρα. Αυτοί που μας βοηθούν θα προστατευθούν, αυτοί που στέκονται εμπόδιο θα τιμωρηθούν αμείλικτα”. Ο κυνισμός είναι έκδηλος: το μήνυμα απευθυνόταν στους Ιρανούς πολίτες, την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ ετοίμαζαν τον μαζικό βομβαρδισμό.<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Τραμπ σε αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ισχυρίστηκε ότι οι ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας και τα μέλη του Σώματος των Φρουρών της Επανάστασης ήδη επιδιώκουν ασυλία. Χρησιμοποίησε τη φράση “επιδιώκουν ασυλία” ως το συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο για άτομα που έχουν διαπράξει κάτι που απαιτεί προστασία από δίωξη και τα καλεί να διαπραγματευθούν με τις ΗΠΑ τους όρους συνεργασίας τους, πριν γίνει γνωστός ο ρόλος τους.<div>  <br />Τσάμπα μάγκες<br /><br />Ένας περιχαρής Τραμπ δήλωσε ότι πολλοί επικοινωνούν με τις ΗΠΑ για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην τελευταία κρίση. Ανάμεσα τους και αραβικά κράτη, των οποίων προτεραιότητα –όπως κατέδειξε το ανακοινωθέν της συνόδου κορυφής των Υπουργών Εξωτερικών τους στο Δελχί στις 31 Ιανουαρίου– δεν είναι η αντιμετώπιση της απειλής γενικευμένου πολέμου στη περιοχή τους, αλλά η εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων. Φαίνεται ότι ισχύει αυτό που είχε περιπαικτικά πει ο Νούρι αλ-Σαΐντ, πρωθυπουργός του Ιράκ τις δεκαετίες του 1940-1950: “Δεν μπορείς να αγοράσεις έναν Άραβα, αλλά μπορείς θαυμάσια να τον νοικιάσεις”!<br /><br />Όμως, τώρα οι Άραβες αισθάνονται ιδιαίτερα ευάλωτοι στην περιφερειακή σύγκρουση, που προκάλεσε η επίθεση στο Ιράν. Δέχονται καθημερινές πυραυλικές επιθέσεις από το Ιράν. Ταυτόχρονα (Μiddle Εast Εye): «Σαουδική Αραβία και Κατάρ συνέλαβαν πράκτορες της Μοσάντ που σχεδίαζαν βομβιστικές επιθέσεις στις δύο αυτές χώρες». Η απόφαση της Σαουδικής Αραβίας να κλείσει το μεγαλύτερο διυλιστήριό της και του Κατάρ να σταματήσει την παραγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου εκτόξευσαν τις τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη σχεδόν κατά 50%. Ταυτόχρονα, οι ασφαλιστικές εταιρείες ακύρωσαν την κάλυψη κινδύνου πολέμου για πλοία στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Τελειώνοντας, όλοι άκουσαν το Σάββατο τους ισχυρισμούς του Τραμπ για την επίθεση κατά του Ιράν (BBC): «Για να εξαλείψουμε τις επικείμενες απειλές από το ιρανικό καθεστώς που θέτουν άμεσα σε κίνδυνο τις ΗΠΑ, τα στρατεύματά μας, τις βάσεις μας στο εξωτερικό και τους συμμάχους μας σε όλο τον κόσμο». Εκείνο που παραμένει αναπάντητο είναι το τι θα συνέβαινε αν, με τη σειρά τους, Πούτιν και Σι είχαν ισχυρισθεί την Παρασκευή ότι θα επεμβαίναν από κοινού για να προστατεύσουν τον σύμμαχό τους Ιράν από μια απρόκλητη επίθεση, να υπερασπιστούν το διεθνές δίκαιο και τον χάρτη του ΟΗΕ, να αποτρέψουν τον περιφερειακό πόλεμο, και να διατηρήσουν τη σταθερότητα στη παγκόσμια διαθεσιμότητα ενέργειας;</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ποιος πρόδωσε τον Χαμενεΐ.

ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Το ερώτημα του ποιος πρόδωσε τον Αλί Χαμενεΐ δεν είναι απλώς μια ιστορική περιέργεια. Είναι μια ζωντανή επιχειρησιακή μετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η δολοφονία του Χαμενεΐ χτύπησε τον Πούτιν εκεί που πονάει.

<img height="143" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/Putin_Khamenei-768x550.jpg" width="747" /><br /><br />Η στοχευμένη επιδρομή ΗΠΑ–Ισραήλ που σκότωσε τον ηγέτη του Ιράν πυροδοτεί γεωπολιτικό σεισμό, βαθιά ανησυχία στη Ρωσία, ανακατατάξεις συμμαχιών και κίνδυνοι ευρείας σύγκρουσης.<br /><br />Η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, σε στοχευμένη επίθεση υπό την ηγεσία του Ισραήλ με υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών έχει προκαλέσει γεωπολιτικό σεισμό — αναγκάζοντας την παγκόσμια πολιτική σκηνή να αναρωτηθεί τι σημαίνει αυτή η εξέλιξη για την ισορροπία εξουσίας και ειδικά για τη θέση της Ρωσίας στον κόσμο.<br /><br />Σε μια σπάνια, όχι απλά διπλωματική αντίδραση, ο Βλαντίμιρ Πούτιν καταδίκασε δημόσια τη δολοφονία του Χαμενεΐ ως “δολοφονία που διαπράχθηκε σε κυνική παραβίαση όλων των κανόνων ανθρώπινης ηθικής και του διεθνούς δικαίου”, εκφράζοντας βαθιά συλλυπητήρια στον Ιρανό πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν και στον ιρανικό λαό.<div><br />«Χτύπημα εκεί που πονάει». Το ψυχολογικό και στρατηγικό πλήγμα<br /><br />Πριν από την επίθεση, όταν ρωτήθηκε πώς θα αντιδρούσε σε μια πιθανή δολοφονία του κορυφαίου συμμάχου της Ρωσίας στο Ιράν, ο Πούτιν είχε απαντήσει: «Δεν θέλω καν να το συζητήσω».<br /><br />Λιγότερο από εννέα μήνες αργότερα, αυτό ακριβώς συνέβη — και η αντίδραση στη Ρωσία περιγράφεται ως έντονα παρανοϊκή και αμυντική, εν μέρει λόγω των βαθιά ριζωμένων φόβων του Πούτιν σχετικά με τη διαρκή επιβίωση και την αξιοπιστία των «συμμάχων» του.<br /><br />Στους ρωσικούς πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους κυκλοφορεί πλέον ο όρος «ο παππούς στο καταφύγιο», μια ειρωνική περιγραφή που αντανακλά την εικόνα του Πούτιν ως ενός απομονωμένου ηγέτη που βλέπει συμμαχίες να καταρρέουν η μία μετά την άλλη — από τον Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα μέχρι τον ίδιο τον Χαμενεΐ. </div><div><br />Διεθνής αντίδραση και άμεσες επιπτώσεις<br /><br />Η δολοφονία του Χαμενεΐ έχει οδηγήσει σε κύμα αναταραχής στη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής:Η Τεχεράνη ανακοίνωσε 40ήμερη περίοδο πένθους, ενώ οι Ιρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και ομάδες συμμάχων έχουν ήδη ξεκινήσει αντιποίνων ενεργειών και στρατιωτικές απαντήσεις.<br />Πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, κατήγγειλαν τη δολοφονία ως παραβίαση κυριαρχίας και διεθνούς δικαίου, ζητώντας άμεση παύση των στρατιωτικών ενεργειών.<br />Σε πολλές χώρες γίνονται διαδηλώσεις και συγκρούσεις, με τουλάχιστον δεκάδες νεκρούς σε αντιδυτικές διαδηλώσεις στο Πακιστάν, που αποδίδονται στην οργή για τη δολοφονία.<br />Ρωσία στη μέση — στρατηγική απώλεια ή διπλωματική ευκαιρία;<br /><br />Η ρωσική κυβέρνηση, παρά την έντονη καταδίκη, έχει αποφύγει να κατονομάσει άμεσα τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ ως υπεύθυνους για τη δολοφονία, επιλέγοντας διπλωματικό τόνο ενώ εκφράζει «βαθιά λύπη» και ταυτόχρονα επικεντρώνεται στην προώθηση διπλωματικών λύσεων και στην υπεράσπιση των δικών της στρατηγικών συμφερόντων.<br /><br />Αναλυτές σημειώνουν ότι η απώλεια του Χαμενεΐ — σημαντικού συμμάχου της Ρωσίας σε μια περίοδο μεγάλων γεωπολιτικών εντάσεων — αποτελεί πλήγμα για τα ρωσικά στρατηγικά σχέδια στη Μέση Ανατολή. Η σχέση Μόσχας–Τεχεράνης ήταν κρίσιμη για το ρωσικό σχέδιο εξισορρόπησης με τη Δύση, και η ανατροπή αυτή προκαλεί ερωτήματα για το αν η Ρωσία μπορεί να βασιστεί άμεσα σε νέους συμμάχους.</div><div><br /> Γεωπολιτικό σοκ και επόμενη μέρα<br /><br />Η δολοφονία Χαμενεΐ δεν είναι απλώς μια στρατιωτική ενέργεια· είναι γεωπολιτικό γεγονός με πιθανές συνέπειες πολύ πέρα από τη Μέση Ανατολή. Η έξαρση συγκρούσεων, η αύξηση της παγκόσμιας στρατιωτικής αβεβαιότητας και η πιθανότητα επαναπροσδιορισμού συμμαχιών δημιουργούν ένα νέο, ασταθές διεθνές περιβάλλον, όπου η Ρωσία — υπό την ηγεσία ενός ηγέτη που νιώθει ότι «χτυπήθηκε εκεί που πονάει» — καλείται να διαμορφώσει στρατηγικές απαντήσεις χωρίς να ανατρέψει περαιτέρω την παγκόσμια ισορροπία</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η δολοφονία του Χαμενεΐ χτύπησε τον Πούτιν εκεί που πονάει.

Η στοχευμένη επιδρομή ΗΠΑ–Ισραήλ που σκότωσε τον ηγέτη του Ιράν πυροδοτεί γεωπολιτικό σεισμό, βαθιά ανησυχία στη Ρωσία, ανακατατάξεις συμμαχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: «Καμπανάκι» για την Ευρώπη. Ή τώρα ή ποτέ για την ανάκτηση ισχυρού ρόλου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/eu_iran.jpg"><img height="105" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/eu_iran-696x365.jpg" width="751" /></a><br /><br />Ο πιο σαφής τρόπος μέσω του οποίου μπορεί να εξεταστεί η ιρανική απειλή για την Ευρώπη είναι ο ρωσικός κινητήρας που βρίσκεται πλέον στο επίκεντρό της. Αυτό που ξεκίνησε ως παράδοση drones στο ουκρανικό πεδίο μάχης έχει εξελιχθεί σε κάτι πιο σημαντικό – και πιο επικίνδυνο. Το Ιράν δεν έχει μόνο προμηθεύσει τη Μόσχα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αλλά έχει βοηθήσει στη δημιουργία παραγωγικής ικανότητας εντός της Ρωσίας, ενσωματώνοντας τον εαυτό της στην πολεμική οικονομία του Κρεμλίνου.<br /><br />Πιο πρόσφατα, οι διαπραγματεύσεις υπό την ηγεσία της <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Rosoboronexport">Rosoboronexport</a>, της κρατικής ρωσικής υπηρεσίας εξαγωγής όπλων, οδηγούν στη μεταφορά προηγμένης τεχνολογίας τζετ πρόωσης MT36, σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από άτομα που είναι εξοικειωμένα με το θέμα. Δεν πρόκειται για συμβολικά εξαρτήματα. Τροφοδοτούν εξελιγμένα συστήματα πυραύλων κρουζ, μερικά από τα οποία είναι ικανά να μεταφέρουν πυρηνικά φορτία και να διανύουν αποστάσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τις επιχειρησιακές ανάγκες οποιασδήποτε περιφερειακής σύγκρουσης.<div><br />Αλληλοβοήθεια<br /><br />Για το Ιράν, η λογική είναι προφανής: να ανοικοδομήσει και να επεκτείνει το μοναδικό στρατιωτικό μέσο που έχει υποστηρίξει σταθερά την περιφερειακή του επιρροή: τη δύναμη των πυραύλων του. Για την Ευρώπη, οι συνέπειες είναι άμεσες. Το Ιράν δεν βοηθά απλώς τη Ρωσία πίσω από τα παρασκήνια – συμμετέχει άμεσα σε έναν πόλεμο στα σύνορα της Ευρώπης. Οι κινητήρες που έχουν σχεδιαστεί για την πρόωση πυραύλων κρουζ μεγάλου βεληνεκούς δεν είναι αμυντικές αποκτήσεις. Είναι μέσα εμβέλειας, αποτροπής και εξαναγκασμού.<br /><br />Σε συνδυασμό με το ιστορικό της Τεχεράνης όσον αφορά την πολιτική της ακραίας ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς στο Στενό του Ορμούζ και το μοτίβο της αντιπροσωπευτικής πολεμικής δράσης, η στρατηγική κατεύθυνση είναι αδιαμφισβήτητη. Παρά τις ισραηλινές επιθέσεις εναντίον ιρανικών στόχων τον Οκτώβριο του 2023 και ξανά τον Ιούνιο του 2025 – επιχειρήσεις που περιπλέκουν τον στρατιωτικό σχεδιασμό της Τεχεράνης – οι συνομιλίες μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης συνεχίστηκαν, σε μεγάλο βαθμό μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αυτό που διαμορφώνεται δεν μοιάζει με συναλλακτική ευκολία, αλλά με στρατηγική ευθυγράμμιση μεταξύ δύο ρεβιζιονιστικών δυνάμεων.</div><div><br />Απειλή και αδυναμία<br /><br />Τα γεγονότα είναι σαφή. Το ιρανικό καθεστώς αποτελεί απειλή για την ασφάλεια της Ευρώπης. Υποστηρίζει υλικά την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενώ παράλληλα προωθεί τις δικές του δυνατότητες μακροπρόθεσμων επιθέσεων. Εμπλέκεται σε πυρηνικές ακροβατικές τακτικές και ασκεί οικονομικό εκβιασμό μέσω των ενεργειακών διαδρομών που είναι ζωτικής σημασίας για την ευημερία της Ευρώπης. Αυτό δεν είναι ρητορική, είναι παρατηρήσιμη πολιτική.<br /><br />Ταυτόχρονα, το καθεστώς βρίσκεται σε μία από τις πιο αδύναμες στιγμές του από το 1979. Η οικονομική πίεση είναι έντονη. Η εσωτερική νομιμότητα έχει υπονομευθεί. Τα κινήματα διαμαρτυρίας έχουν αποκαλύψει μια κοινωνία που είναι νεότερη, πιο συνδεδεμένη και πιο ανυπότακτη από τους ηγέτες της. Οι ρωγμές στην ηγεσία είναι ορατές κάτω από την επιφάνεια της ανθεκτικότητας. Η καταστολή συνεχίζεται – όμως η καταστολή είναι συχνά αντανακλαστική αντίδραση της ανασφάλειας.</div><div><br />Καταλύτης<br /><br />Η ιστορία δείχνει ότι οι λαϊκές εξεγέρσεις κερδίζουν αυτοπεποίθηση όταν αισθάνονται ότι ο κόσμος τις παρακολουθεί – και τις υποστηρίζει. Οι αραβικές εξεγέρσεις απέδειξαν πώς η διεθνής προβολή μπορεί να μεταβάλει τις ψυχολογικές ισορροπίες, ενθαρρύνοντας τους πολίτες και αποσταθεροποιώντας τα καθεστώτα. Οι Ιρανοί διαμαρτύρονται εδώ και καιρό ότι οι παγκόσμιες δυνάμεις εκμεταλλεύονται τους πόρους της χώρας τους, αγνοώντας τις δημοκρατικές τους προσδοκίες.<br /><br />Ένα αξιόπιστο μήνυμα αλληλεγγύης από την Ευρώπη δεν θα ήταν επιφανειακό, αλλά θα είχε καταλυτικό ρόλο. Ωστόσο, η στάση της Ευρώπης παραμένει διστακτική. Οι ηγέτες καταδικάζουν σωστά τη βία του καθεστώτος, αλλά συνεχίζουν να μιλούν αντανακλαστικά για διάλογο και αφηρημένη τήρηση του διεθνούς δικαίου – σαν το κύριο ζήτημα να ήταν η διπλωματική εθιμοτυπία και όχι η στρατηγική επιθετικότητα. Η Ευρώπη βρίσκεται τώρα μπροστά σε μια επιλογή.</div><div><br />Οι δύο επιλογές<br /><br />Ο ένας δρόμος είναι η συμβιβαστική στάση – η αποδοχή του εκβιασμού, η ανοχή της επέκτασης των πυραύλων και η προετοιμασία για τη διαχείριση ενός πιο ριζοσπαστικοποιημένου καθεστώτος για την επόμενη γενιά. Αν το καθεστώς επιβιώσει από την τρέχουσα κρίση, πιθανότατα θα αναδυθεί πιο στρατιωτικοποιημένο και πιο ενθαρρυμένο για ακόμα μεγαλύτερη σκληρότητα στο εσωτερικό του Ιράν και αδιαλλαξία στο εξωτερικό.<br /><br />Ο άλλος δρόμος είναι να αναγνωριστεί η ευκαιρία. Τα στοιχεία της ιρανικής αντιπολίτευσης συντονίζονται όλο και περισσότερο. Μεταξύ των προσωπικοτήτων που επιδιώκουν να ενοποιήσουν τις διαφορετικές τάσεις είναι ο Ρεζά Παχλάβι, ο οποίος προωθεί ένα κοσμικό, δημοκρατικό και φιλοδυτικό πρόγραμμα και το όνομά του έχει ακουστεί από τμήματα διαδηλωτών εντός και εκτός του Ιράν. Η εμπλοκή δεν απαιτεί την έγκριση κάθε πλατφόρμας – αλλά η αγνόηση της οργανωμένης δημοκρατικής αντιπολίτευσης θα ήταν στρατηγικά κοντόφθαλμη.</div><div><br />Συγκεκριμένα μέτρα<br /><br />Υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα που μπορούν να ληφθούν. Τα ευρωπαϊκά κράτη θα μπορούσαν να παγώσουν τις διπλωματικές επαφές υψηλού επιπέδου και να απελάσουν διπλωμάτες του καθεστώτος, όπου αυτό δικαιολογείται από λόγους ασφαλείας – ιδίως δεδομένων των πρόσφατων αποστασιών από τις ιρανικές αποστολές. Θα μπορούσαν να επεκτείνουν τις στοχευμένες κυρώσεις κατά των σκληροπυρηνικών αξιωματούχων του δικαστικού σώματος και του μηχανισμού ασφαλείας. Θα μπορούσαν να καταστήσουν σαφές ότι η αλληλεγγύη της Ευρώπης είναι με τον ιρανικό λαό και όχι με τους ηγέτες του.<br /><br />Πάνω απ’ όλα, η Ευρώπη πρέπει να αναγνωρίσει ότι ο άξονας Μόσχας-Τεχεράνης δεν είναι μια μακρινή αφαίρεση. Όταν ιρανικά drones χτυπούν ουκρανικές πόλεις, όταν προηγμένοι ρωσικοί κινητήρες ενισχύουν την εμβέλεια των ιρανικών πυραύλων, όταν απειλούνται οι ενεργειακές οδοί, η ευρωπαϊκή ασφάλεια εμπλέκεται άμεσα. Το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η Ευρώπη για το Ιράν είναι και αυτό που πρέπει να κάνει για τον εαυτό της: να εγκαταλείψει τη στρατηγική αμφισημία, να αναγνωρίσει το καθεστώς ως ενεργή απειλή και να συνταχθεί ανοιχτά με τους Ιρανούς που επιδιώκουν ένα διαφορετικό μέλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: «Καμπανάκι» για την Ευρώπη. Ή τώρα ή ποτέ για την ανάκτηση ισχυρού ρόλου.

Ο πιο σαφής τρόπος μέσω του οποίου μπορεί να εξεταστεί η ιρανική απειλή για την Ευρώπη είναι ο ρωσικός κινητήρας που βρίσκεται πλέον στο επί...

Διαβάστε την συνέχεια

Εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Καταρρίφθηκε βαλλιστικός πύραυλος πάνω από την Τουρκία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/nato.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/nato-696x464.jpg" width="767" /></a><br /><br />Σε μια δραματική κλιμάκωση της έντασης που επικρατεί στην ευρύτερη περιοχή, η άμεση εμπλοκή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην αναχαίτιση βαλλιστικού πυραύλου πάνω από το τουρκικό έδαφος σηματοδοτεί μια νέα, επικίνδυνη τροπή στις συγκρούσεις της Μέσης Ανατολής. Το περιστατικό, το οποίο έλαβε χώρα τις τελευταίες ώρες, επιβεβαιώθηκε από το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τη Διεύθυνση Επικοινωνίας της Προεδρίας, προκαλώντας διεθνή ανησυχία.<div><br />Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της Άγκυρας, ένας βαλλιστικός πύραυλος (mühimmat) εκτοξεύτηκε από το έδαφος του Ιράν. Αφού διέσχισε τον εναέριο χώρο του Ιράκ και της Συρίας, το βλήμα εντοπίστηκε από τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης να κατευθύνεται με μεγάλη ταχύτητα προς τον τουρκικό εναέριο χώρο, απειλώντας άμεσα την ασφάλεια της χώρας.<br />Η αντίδραση ήταν ακαριαία. Στοιχεία της αεράμυνας και αντιπυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ, τα οποία βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενεπλάκησαν στη διαδικασία αναχαίτισης. Ο πύραυλος εξουδετερώθηκε στον αέρα προτού πλήξει τον στόχο του, αποτρέποντας μια πιθανή καταστροφή με απρόβλεπτες συνέπειες.<br /><br />H ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας<br /><br />Πιο αναλυτικά, η ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας:<br />«Ένα βαλλιστικός πύραυλος, το οποίο εκτοξεύτηκε από το Ιράν και, αφού διέσχισε τον εναέριο χώρο του Ιράκ και της Συρίας, διαπιστώθηκε ότι κατευθυνόταν προς τον τουρκικό εναέριο χώρο, αναχαιτίστηκε εγκαίρως και εξουδετερώθηκε από στοιχεία της αεράμυνας και αντιπυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Διαπιστώθηκε ότι το τμήμα του πυραύλου που έπεσε στην περιοχή Dörtyol της επαρχίας Hatay (Αλεξανδρέττα) ανήκε στο βλήμα αεράμυνας που πραγματοποίησε την αναχαίτιση, μετά την καταστροφή της εν λόγω απειλής στον αέρα. Δεν υφίσταται απώλεια ζωής ή τραυματισμός.<br />Η βούληση και η ικανότητά μας να διασφαλίσουμε την ασφάλεια της χώρας μας και των πολιτών μας βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο. Η Τουρκία, τασσόμενη υπέρ της περιφερειακής σταθερότητας και ειρήνης, είναι ικανή να εγγυηθεί την ασφάλεια των εδαφών και των πολιτών της, από όπου κι αν προέρχεται η απειλή. Κάθε βήμα για την άμυνα των εδαφών και του εναέριου χώρου μας θα ληφθεί με αποφασιστικότητα και χωρίς δισταγμό. Υπενθυμίζουμε ότι διατηρούμε το δικαίωμα απάντησης έναντι οποιασδήποτε εχθρικής στάσης προς τη χώρα μας.<br />Προειδοποιούμε όλα τα μέρη να αποφύγουν ενέργειες που θα προκαλέσουν περαιτέρω εξάπλωση των συγκρούσεων στην περιοχή. Σε αυτό το πλαίσιο, θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε σε διαβούλευση με το ΝΑΤΟ και τους άλλους συμμάχους μας. Ανακοινώνεται με σεβασμό προς το κοινό».<br /><br />Δήλωση του Διευθυντή Επικοινωνίας Duran: «Θα δοθεί η δέουσα απάντηση εντός νομικού πλαισίου»<br /><br />Στην ανακοίνωση της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της Προεδρίας αναφέρθηκε ότι θραύσματα του πυραύλου έπεσαν στην περιοχή Dörtyol του Hatay:<br />«Ένας πύραυλος που εκτοξεύτηκε από το Ιράν και κατευθύνθηκε προς τον εναέριο χώρο μας από την περιοχή του Hatay, αφού πέρασε από τον εναέριο χώρο του Ιράκ και της Συρίας, καταστράφηκε από τα συστήματα αεράμυνας του ΝΑΤΟ. Τμήμα ενός αναχαιτιστικού πυραύλου έπεσε σε ανοιχτό χώρο στο Dörtyol του Hatay, χωρίς να υπάρξουν απώλειες ή τραυματισμοί.</div><div><br />Τα θεσμικά μας όργανα παρακολούθησαν τη διαδικασία σε πλήρη συντονισμό ανά πάσα στιγμή. Η βούληση και η ικανότητά μας να διασφαλίσουμε την ασφάλεια της χώρας και του αγαπητού μας έθνους είναι στο υψηλότερο επίπεδο. Θα ληφθούν χωρίς δισταγμό όλα τα απαραίτητα μέτρα για την άμυνα των εδαφών και του εναέριου χώρου μας. Θα δοθεί η απαραίτητη απάντηση στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου έναντι τυχόν εχθρικών στάσεων. Σε αυτή τη διαδικασία, θα συνεχιστεί η διαβούλευση και η συνεργασία με το ΝΑΤΟ και τους συμμάχους μας.<br />Επαναλαμβάνουμε την προειδοποίησή μας προς όλα τα μέρη να αποφύγουν βήματα που θα αυξήσουν την ένταση στην περιοχή και θα οδηγήσουν σε εξάπλωση των συγκρούσεων σε ευρύτερη περιοχή. Είναι εξαιρετικά σημαντικό τα μέρη να ενεργούν με αίσθημα ευθύνης.</div><div><br />Σε αυτή τη διαδικασία, ζητάμε ιδιαίτερα από τους ειδησεογραφικούς οργανισμούς και τους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να ενεργούν με μεγαλύτερη ευαισθησία και να μην εμπιστεύονται ειδήσεις και αναρτήσεις που χρήζουν επιβεβαίωσης, μπορούν να προκαλέσουν πανικό στο κοινό ή ενδέχεται να περιέχουν παραπληροφόρηση. Είναι σημαντικό να δίνεται προσοχή μόνο στις πληροφορίες που παρέχονται από τις επίσημες αρχές μας.<br />Όπως τονίζει σε κάθε ευκαιρία ο Πρόεδρός μας, κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Τουρκία καταβάλλει έντονες διπλωματικές προσπάθειες για την επικράτηση της ειρήνης, της σταθερότητας και του διαλόγου στην περιοχή. Υπό την ηγεσία του Προέδρου μας, η χώρα μας αναλαμβάνει ενεργό ρόλο ώστε να μην κλιμακωθεί η ένταση, να προστατευθούν οι άμαχοι και να επιλυθούν τα προβλήματα ειρηνικά, στη βάση του διεθνούς δικαίου.</div><div><br />Η ενότητα, η ομόνοια και η αλληλεγγύη που θα επιδείξουμε ως έθνος απέναντι σε τέτοιες εξελίξεις είναι η μεγαλύτερη δύναμή μας. Το κράτος μας βρίσκεται στο καθήκον με όλα του τα όργανα.<br />Η Τουρκία θα συνεχίσει να εκπληρώνει την ευθύνη που της αναλογεί με εποικοδομητική προσέγγιση για τη μείωση της έντασης στην περιοχή και την ειρηνική επίλυση των προβλημάτων».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Καταρρίφθηκε βαλλιστικός πύραυλος πάνω από την Τουρκία.

Σε μια δραματική κλιμάκωση της έντασης που επικρατεί στην ευρύτερη περιοχή, η άμεση εμπλοκή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην αναχαίτιση βαλλιστικο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/KHAMENEI-630x400.jpg" width="758" /><br /><br />Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ, Ιρανός πολιτικός και κληρικός και μεγαλύτερος γιος του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, εξελέγη νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν από τη Συνέλευση των Ειδικών, σύμφωνα με δημοσίευμα του καναλιού Iran International που επικαλείται ενημερωμένες πηγές.<br /><br />Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η επιλογή του 56χρονου κληρικού έγινε υπό ισχυρή πίεση και διαβήματα από την ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίοι επιδίωκαν να διασφαλίσουν τη συνέχεια της σκληρής γραμμής στην κορυφή του καθεστώτος.<br /><br />Η εκλογή του γιου του εκλιπόντος ηγέτη Αλί Χαμενεΐ ενισχύει τις εντυπώσεις περί «δυναστικής διαδοχής» στην Ισλαμική Δημοκρατία, παρά τις προβλέψεις του Συντάγματος που προβλέπουν ανεξάρτητη κρίση της Συνέλευσης των Ειδικών για την επιλογή Ανώτατου Ηγέτη.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι σχετικές διεργασίες στη Συνέλευση των Ειδικών επιταχύνθηκαν μετά τον θάνατο του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και το κενό εξουσίας που άφησε στην κορυφή του ιρανικού συστήματος.<br /><br />Η απόφαση για τον Μοτζταμπά Χαμενεΐ φαίνεται ότι «κλείδωσε» ύστερα από έντονες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, όπου καθοριστικό ρόλο φέρεται να έπαιξαν ανώτατοι αξιωματικοί των Φρουρών της Επανάστασης και πρόσωπα με στενούς δεσμούς με τα κέντρα ασφαλείας και τις παραστρατιωτικές δομές του καθεστώτος.<br /><br />Δυτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η ανάδειξή του μπορεί να σηματοδοτήσει συνέχιση, ή και σκλήρυνση, της υφιστάμενης γραμμής έναντι της Δύσης, καθώς ο νέος ηγέτης θεωρείται στενά συνδεδεμένος με τους πιο συντηρητικούς κύκλους της ιρανικής εξουσίας.<br />Ποιος είναι ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ<br /><br />Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ γεννήθηκε στη Μασχάντ το 1969 και είναι γιος του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και της Χαντιτζέ Μιρνταμαντί.<br /><br />Μεγάλωσε σε περιβάλλον βαθιάς θρησκευτικής παιδείας, ενώ μετά την Ισλαμική Επανάσταση η οικογένεια μετακόμισε στην Τεχεράνη, όπου φοίτησε στο ελιτίστικο σχολείο Alavi High School, «φυτώριο» στελεχών του καθεστώτος.<br /><br />Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν–Ιράκ υπηρέτησε στους Φρουρούς της Επανάστασης, αποκτώντας στενές σχέσεις με μετέπειτα κορυφαία στελέχη της ιρανικής στρατιωτικής και ασφαλιστικής ελίτ.<br /><br />Παρότι δεν έχει αναλάβει ποτέ εκλεγμένο ή επίσημο κυβερνητικό αξίωμα, θεωρείται επί χρόνια «σκιώδης ισχυρός άνδρας» στο γραφείο του Ανώτατου Ηγέτη, λειτουργώντας ως στενός συνεργάτης και άτυπος «φύλακας της πύλης» του πατέρα του.<br /><br />Διεθνείς αναφορές και αμερικανικές κυρώσεις το 2019 τον περιέγραψαν ως πρόσωπο στο οποίο ο Αλί Χαμενεΐ είχε εκχωρήσει σημαντικό μέρος της επιρροής του, ιδίως πάνω σε δίκτυα ασφαλείας, θρησκευτικά ιδρύματα και οικονομικούς πόρους συνδεδεμένους με το γραφείο του Ανώτατου Ηγέτη.<br /><br />Το όνομά του συνδέεται με τη στήριξη σκληροπυρηνικών πολιτικών δυνάμεων, αλλά και με την καταστολή του Πράσινου Κινήματος διαμαρτυριών το 2009, μέσω στενής συνεργασίας με το παραστρατιωτικό σώμα Μπασίτζ και δομές του IRGC.<br /><br />Αυτό το προφίλ «σκιώδους οργανωτή» των μηχανισμών ασφαλείας εντός της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχει ενισχύσει τους φόβους ότι η ηγεσία του θα συνεχίσει την παράδοση σκληρής εσωτερικής καταστολής και περιφερειακής αντιπαράθεσης.<br /><br />Παρά την ισχυρή επιρροή του, η ανάδειξή του στην κορυφή του κράτους θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα αμφιλεγόμενη, λόγω του ότι είναι μεσαίου βαθμού κληρικός και όχι κορυφαίας θρησκευτικής βαθμίδας, όπως παραδοσιακά απαιτείται για τον Ανώτατο Ηγέτη.<br /><br />Επιπλέον, η προοπτική διαδοχής από γιο σε πατέρα προκαλούσε επιφυλάξεις ακόμα και σε συντηρητικούς κύκλους, ως κίνηση που ενισχύει τη δυναστική, και όχι θεσμική, διάσταση του ιρανικού συστήματος.<br /><br />Ωστόσο, η ισχυρή στήριξη από τμήματα των Φρουρών της Επανάστασης και τα δίκτυα εξουσίας γύρω από το γραφείο του Ανώτατου Ηγέτη φαίνεται ότι υπερίσχυσε αυτών των επιφυλάξεων στη σημερινή συγκυρία.<div><br />Τι σημαίνει το όνομα Μοτζταμπά<br /><br />Το όνομα Μοτζταμπά (Περσικά: مجتبی), το οποίο απαντάται και ως Μουτζταμπά, είναι αραβικής προέλευσης και σημαίνει «ο Εκλεκτός» ή «ο Επιλεγμένος». Αποτελεί τιμητικό τίτλο που χρησιμοποιείται στην ισλαμική γραμματεία για τον Προφήτη Μωάμεθ και τον εγγονό του, Χασάν. Είναι ένα ευρέως διαδεδομένο ιρανικό ανδρικό όνομα.<br /><br />Σημασία: «Ο Εκλεκτός» ή «Ο Επιλεγμένος».<br /><br />Προέλευση: Αραβική (الْمُجْتَبَى), η οποία υιοθετήθηκε στην περσική γλώσσα.<br /><br />Πλαίσιο: Πρόκειται για τιμητικό τίτλο, συχνά συνδεδεμένο με την πνευματική επιλογή ή την αριστεία, ο οποίος χρησιμοποιείται ευρύτατα στη σιιτική παράδοση.<br /><br />Πρόσωπο: Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ είναι ο δεύτερος γιος του Αλί Χαμενεΐ, του πρώην Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν.

Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ, Ιρανός πολιτικός και κληρικός και μεγαλύτερος γιος του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, εξελέγη νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν από...

Διαβάστε την συνέχεια

Η CIA εξόπλισε χιλιάδες Κούρδους του Ιράν για να επαναστατήσουν. Οι Κούρδοι ζητάνε από ΗΠΑ και Ισραήλ αεροπορική υποστήριξη.

<img height="121" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/KURDISTAN-630x380.jpg" width="748" /><br /><br />Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) εργάζεται εντατικά για τον εξοπλισμό κουρδικών δυνάμεων, με απώτερο στόχο την πυροδότηση λαϊκής εξέγερσης στο εσωτερικό του Ιράν, σύμφωνα με όσα δήλωσαν στο δίκτυο CNN πολλαπλές πηγές που γνωρίζουν το σχεδιασμό.<br /><br />Κλιμάκωση στην περιοχή: Εξοπλισμός και επικείμενες επιχειρήσεις<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του δικτύου ITV News, από το περασμένο έτος βρίσκεται σε εξέλιξη επιχείρηση λαθραίας εισαγωγής όπλων στο δυτικό Ιράν.<br /><br />Στόχος είναι ο εξοπλισμός χιλιάδων Κούρδων εθελοντών, οι οποίοι αναμένεται να εξαπολύσουν χερσαία επιχείρηση εντός των επόμενων ημερών.<br /><br />Κουρδικές πηγές αναφέρουν μάλιστα ότι έχουν ήδη υποβάλει αίτημα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ για την παροχή αεροπορικής κάλυψης κατά τη διάρκεια της επίθεσης.<br />Η προετοιμασία των δυνάμεων και η απάντηση της Τεχεράνης<br /><br />Το ITV μεταδίδει ότι τους τελευταίους μήνες έχουν εξοπλιστεί χιλιάδες Ιρανοί και Ιρακινοί Κούρδοι.<br /><br />Το οπλοστάσιο αυτό διοχετεύθηκε μέσω των συνόρων στο δυτικό Ιράν, με τις οργανώσεις να προετοιμάζονται πλέον για μια γενικευμένη χερσαία επίθεση κατά της ιρανικής κυβέρνησης.<br /><br />Από την πλευρά της, η Τεχεράνη απάντησε με επίθεση από drones αυτοκτονίας (suicide drones) εναντίον της βάσης του Κόμματος Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK), η οποία βρίσκεται στην πόλη Ερμπίλ της Αυτόνομης Περιοχής του Κουρδιστάν.<div><br />Τρέχουσες εξελίξεις στο πεδίο<br /><br />Στόχος: Η βάση του PAK στο Ερμπίλ κατά τη διάρκεια παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων της οργάνωσης.<br /><br />Απολογισμός: Μετά το πλήγμα ξέσπασε πυρκαγιά στις εγκαταστάσεις.<br /><br />Θύματα: Μέχρι στιγμής δεν έχει εκδοθεί επίσημη ανακοίνωση σχετικά με πιθανές απώλειες ή τραυματισμούς.<br /><br />Η πολιτική στάση των Ιρανών Κούρδων<br /><br />Οι δύο κύριοι πυλώνες της ιρανικής κουρδικής αντιπολίτευσης, το Δημοκρατικό Κόμμα του Ιρανικού Κουρδιστάν (KDPI) και η οργάνωση Komala, τηρούν μια στάση «επιφυλακτικής προσμονής».<br /><br />Παρά τις επαφές με την κυβέρνηση Τραμπ, θέτουν συγκεκριμένους όρους:<br /><br />Πολιτικές εγγυήσεις: Ζητούν ρητή δέσμευση ότι οι ΗΠΑ δεν θα τους εγκαταλείψουν σε μια ενδεχόμενη μελλοντική συμφωνία με την Τεχεράνη.<br /><br />Αποφυγή του «εργαλειοποιημένου» ρόλου: Υπάρχει εσωτερικός φόβος ότι μια πρόωρη εξέγερση χωρίς επαρκή αεροπορική κάλυψη θα οδηγήσει σε λουτρό αίματος στις κουρδικές πόλεις του Δυτικού Ιράν (Mahabad, Sanandaj).<br /><br />Συντονισμός με την εσωτερική αντιπολίτευση: Οι ηγέτες τους, όπως ο Μουσταφά Χιτζρί, τονίζουν ότι η δράση τους πρέπει να συνδεθεί με τα ευρύτερα κινήματα διαμαρτυρίας στο κεντρικό Ιράν για να μην προσληφθεί η κίνηση ως «αποσχιστική» από την υπόλοιπη ιρανική κοινωνία.<br />Η διπλωματική σκακιέρα της Ουάσιγκτον<br /><br />Η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να κινείται σε δύο άξονες:<br /><br />Πίεση μέσω Ερμπίλ [ιρακινό Κουρδιστάν]: Η Ουάσιγκτον ασκεί έντονη πίεση στην Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) στο Ιράκ (υπό την οικογένεια Μπαρζανί). Στόχος είναι να μετατραπεί η Ερμπίλ σε logistical hub για τη μεταφορά μη συμβατικού οπλισμού.<br /><br />Το «ισραηλινό κανάλι»: Η συνεργασία με την Μοσάντ θεωρείται κρίσιμη για τη συλλογή πληροφοριών εντός του Ιράν. Οι ΗΠΑ εξετάζουν αν οι Κούρδοι μπορούν να λειτουργήσουν ως «δύναμη ανάσχεσης» (buffer force) που θα αποκόψει τις γραμμές ανεφοδιασμού των Φρουρών της Επανάστασης προς τη Συρία και τον Λίβανο.</div><div><br />Οι κίνδυνοι και οι αντιδράσεις της Τεχεράνης<br /><br />Το Ιράν έχει ήδη προειδοποιήσει τη Βαγδάτη ότι οποιαδήποτε χρήση του εδάφους του Ιράκ για εξοπλισμό ανταρτών θα θεωρηθεί αιτία πολέμου, απειλώντας με χερσαία εισβολή στο ιρακινό Κουρδιστάν.<br /><br />Η Τεχεράνη προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις διαφορές μεταξύ του KDPI και της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν (PUK) στη Σουλεϊμανία, η οποία παραδοσιακά διατηρεί καλύτερες σχέσεις με το Ιράν, ώστε να μπλοκάρει τη διέλευση των αμερικανικών όπλων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η CIA εξόπλισε χιλιάδες Κούρδους του Ιράν για να επαναστατήσουν. Οι Κούρδοι ζητάνε από ΗΠΑ και Ισραήλ αεροπορική υποστήριξη.

Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) εργάζεται εντατικά για τον εξοπλισμό κουρδικών δυνάμεων, με απώτερο στόχο την πυροδότηση λαϊκή...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Οι εξελίξεις του πολέμου στρατιωτικά και διπλωματικά.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQj_eAoa3SD-2gjPzOPXuQMqVB886YPhvusFQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQj_eAoa3SD-2gjPzOPXuQMqVB886YPhvusFQ&s" width="678" /></a></div><br /><div>Η τέταρτη ημέρα του πολέμου πέρασε χωρίς την προηγούμενη πυκνότητα επιθέσεων, αλλά το μέτωπο συνεχίζει να εξαπλώνεται σε ολόκληρη την περιοχή – από τον Λίβανο και το Ιράκ μέχρι τις ενεργειακές υποδομές του Κόλπου και τα εσωτερικά πολιτικά παιχνίδια γύρω από το Ιράν.</div><br />Στον Λίβανο, η Χεζμπολάχ μπήκε επίσημα στο παιχνίδι, αλλά δεν επέδειξε κανένα πραγματικό αποτέλεσμα. Η απάντηση του Ισραήλ αποδείχθηκε πολύ πιο σκληρή – επιθέσεις στη Βηρυτό και στο νότο της χώρας, εξάλειψη του Μουχάμαντ Ράαντ και σταδιακή προώθηση στις παραμεθόριες περιοχές.<br /><br />Ταυτόχρονα στη Δαμασκό, δυνάμεις αναδιατάσσονται στα σύνορα με τον Λίβανο, φοβούμενες σαφώς τους πρόσφυγες και την εξάπλωση του πολέμου στο συριακό έδαφος. Με φόντο την κινητοποίηση 100+ χιλιάδων εφέδρων Ισραηλινών, η πιθανότητα μιας χερσαίας επιχείρησης στο νότιο Λίβανο συνεχίζει να αυξάνεται.<br /><br />Στο Ιράκ, τα πράγματα είναι επίσης τεταμένα. Στη Βαγδάτη, ένα φιλοϊρανικό πλήθος πιέζει την Πράσινη Ζώνη και στα βόρεια μη επανδρωμένα αεροσκάφη χτυπούν θέσεις αντιιρανικών κουρδικών ομάδων. Φιλοϊρανικοί σχηματισμοί πραγματοποιούν επιθέσεις κοντά στο Ερμπίλ, σε απάντηση σε αναφορές για επιχειρήσεις που έχουν ήδη ξεκινήσει εναντίον της Κατάιμπ Χεζμπολάχ. Το βόρειο τμήμα της χώρας μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πεδίο μάχης δι’ αντιπροσώπων.<br /><br />Στον Περσικό Κόλπο, όλα καταλήγουν στο κόστος της «προστασίας» το απόθεμα πυραύλων Patriot στο Κατάρ με τον τρέχοντα ρυθμό μπορεί να διαρκέσουν μόνο τέσσερις ημέρες. Ταυτόχρονα, ιρανικά drones έφτασαν στη Φουτζέιρα στα ΗΑΕ και εικόνες δείχνουν ζημιές σε ένα ραντάρ THAAD και θέσεις στη βάση Al Dhafra. Επίσης το αμερικανικό προξενείο στο Ντουμπάι επλήγη , και άλλες διπλωματικές εγκαταστάσεις στην περιοχή χτυπήθηκαν νωρίτερα.<br /><br />Η κατάσταση στην Σαουδική Αραβία γίνεται ολοένα και πιο τεταμένη. Drones έφτασαν ξανά στην περιοχή της αμερικανικής πρεσβείας στο Ριάντ — σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, μπορεί να έχει χτυπηθεί ένας σταθμός της CIA. Παράλληλα, οι φήμες εντείνονται για πιθανή εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας στον πόλεμο — εντοπίστηκαν HIMARS στο Μπαχρέιν, και στο Ριάντ συζητούν την αναδρομολόγηση των εξαγωγών μέσω της Ερυθράς Θάλασσας.<br /><br />Ακόμα και το παραδοσιακά ουδέτερο Ομάν δέχτηκε ξανά χτυπήματα — οι αναφορές για ζημιές στις υποδομές του λιμανιού Ντουκμ προσθέτουν νευρικότητα στο σουλτανάτο, το οποίο μέχρι στιγμής προσπαθεί να μείνει στο περιθώριο.<br /><br />Με φόντο την πρωινή «νηνεμία», εμφανίστηκαν αναφορές για πιθανή νυχτερινή εξόρμηση από ισραηλινές ειδικές δυνάμεις με υποστήριξη πρακτόρων — δεν υπάρχει ακόμη επιβεβαίωση, αλλά το σενάριο φαίνεται γνώριμο. Μετά από μαζική πίεση πυρών, οι Ισραηλινοί προτιμούν να προχωρούν σε δολιοφθορές σε συνοριακές ζώνες. Οι Ιρανοί απάντησαν με επιθέσεις στο ιρακινό Κουρδιστάν και εκκαθάριση πιθανών προγεφυρωμάτων.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ακόμη και σπάνιες επιτυχίες της ιρανικής αεράμυνας μοιάζουν με εξαιρέσεις — αναφέρθηκε αναχαίτιση ενός ακόμη UAV πάνω από το Ισφαχάν, αλλά συνολικά φαίνεται ότι τα απομεινάρια της αεράμυνας διατηρούνται για επανδρωμένους στόχους, επειδή ο αντίπαλος έχει ακόμα πολλά «παχιά» αντικείμενα να αποτελειώσει.<br /><br />Στο πολιτικό πεδίο, γνωστά πρόσωπα ενεργοποιήθηκαν — μετά την υποχώρηση του ενδιαφέροντος για τον Ρεζά Παχλαβί, η Μαριάμ Ρατζαβί με την «κυβέρνησή της στην εξορία» έκανε ξανά τον εαυτό της να ακουστεί.<br /><br />Ο πυρηνικός σταθμός Μπουσέρ έχει κλείσει — επίσημα για λόγους ασφαλείας. Ρώσοι ειδικοί παραμένουν στην εγκατάσταση, μέχρι στιγμής δεν έχουν καταγραφεί ζημιές στον αντιδραστήρα. Η τέταρτη ημέρα του πολέμου έδειξε το κύριο πράγμα: οι επιθέσεις γίνονται λιγότερο θεαματικές, αλλά πιο συστηματικές, και ο αριθμός των κατευθύνσεων όπου είναι δυνατή μια νέα αναζωπύρωση μόνο αυξάνεται.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Οι εξελίξεις του πολέμου στρατιωτικά και διπλωματικά.

Η τέταρτη ημέρα του πολέμου πέρασε χωρίς την προηγούμενη πυκνότητα επιθέσεων, αλλά το μέτωπο συνεχίζει να εξαπλώνεται σε ολόκληρη την περιοχ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΔΕΝ στόχευε την ελεύθερη Κύπρο το UAV Shahed της Χεζμπολάχ…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://rethemnos.gr/wp-content/uploads/2026/03/IMG_6131.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1024" data-original-width="1536" height="133" src="https://rethemnos.gr/wp-content/uploads/2026/03/IMG_6131.webp" width="686" /></a></div><div><br /></div><b>Ζαχαρίας Μίχας </b><br />Η γεωγραφική κλιμάκωση του πολέμου στο Ιράν έχει συμπεριλάβει και την Ανατολική Μεσόγειο. Άρα, έχει χτυπήσει την πόρτα του Ελληνισμού. Η Κυπριακή Δημοκρατία έρχεται πρώτη και λόγω μεγαλύτερης εγγύτητας με τους εμπολέμους και -κυρίως- λόγω της «φιλοξενίας» στο νησί των βρετανικών βάσεων. Παρότι υπάρχει αμερικανική πρόσβαση στις ελεύθερες περιοχές, το μη επανδρωμένο Shahed της Χεζμπολάχ τις βρετανικές βάσεις στόχευσε.<br /><br />Οι βάσεις αυτές αποτελούν κυρίαρχο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου. Άρα, η αναφορά του υπουργού Εθνικής Άμυνας για «απρόκλητες επιθέσεις στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας», στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν είναι ακριβής. Η θητεία του Δένδια ως υπουργού Εξωτερικών καθιστά το σφάλμα (;) αυτό ακόμα πιο ακατανόητο. Ευτυχώς, η εικόνα που έρχεται από το νησί είναι καθησυχαστική. Έχουν απόλυτα ξεκάθαρο στο μυαλό τους ότι στόχος ΔΕΝ ήταν η Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά το κυρίαρχο βρετανικό έδαφος. Την άφιξη των ελληνικών δυνάμεων την αντιλαμβάνονται στο πλαίσιο της βασικής απειλής ασφαλείας που παγίως αντιμετωπίζει…<br /><br />Το πιο ενδιαφέρον όμως προκύπτει ως από όσα συνεπάγεται αυτή η αρχική παρατήρηση… Η Βρετανία είναι κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ. Η Κύπρος δεν είναι. Εφόσον η αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι είναι κυρίαρχο βρετανικό έδαφος, απορεί κανείς για ποιον λόγο το Λονδίνο δε ζητά την ενεργοποίηση του Άρθρου 5 περί συλλογικής άμυνας. Η δε αναφορά Δένδια, δυσχεραίνει ενδεχόμενη διπλωματική πρωτοβουλία της Αθήνας και της Λευκωσίας για να συστήσει την ανάγκη για να ληφθούν άμεσα μέτρα ασφαλείας, με την εμπλοκή της Ατλαντικής Συμμαχίας. Διότι το να θέσουν θέμα βάσεων ως απειλή ασφαλείας μοιάζει δύσκολο…<br /><br />Αντί αυτού και παρά την ορθή, ορθότατη διάσταση της «μητέρας Ελλάδας» να κινητοποιείται για να ενισχύσει το αίσθημα ασφαλείας των Ελλήνων Κυπρίων, ο χειρισμός ανέδυε έντονα επικοινωνιακή διαχείριση. Ναι, τα δυο ζεύγη F-16V (σύστημα αυτοπροστασίας;) και οι δυο φρεγάτες -η τύπου FDI-HN «ΚΙΜΩΝ» (F 601) με… τις δικές της σοβαρές ελλείψεις, πέραν του ότι δεν έχει κηρυχθεί ακόμα επιχειρησιακή και η τύπου MEKO 200HN «ΨΑΡΑ» (F 454)- προφανώς είναι μια κίνηση πολύ υψηλής συμβολικής σημασίας και είναι λογικό να γίνει δεκτή με αισθήματα ανακούφισης, έως ενθουσιασμού, από τον Ελληνισμό της Κύπρου.<br /><br />Υπάρχει όμως και η στρατιωτική ουσία. Ένα πρώτο ερώτημα –έστω ρητορικό– που θα πρέπει να απαντηθεί, είναι εάν η ελλαδική κυβέρνηση έχει έρθει σε επικοινωνία με την αμερικανική πλευρά, να ενημερώσει για την απόφασή της και να ζητήσει συνδρομή, έτσι ώστε να υπάρξει επιχειρησιακός συντονισμός των ελλαδικών κύριων μονάδων επιφανείας, με αμερικανικές δυνάμεις που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή και προσεχώς γαλλικές. Πιθανότατα, αυτό έχει γίνει από την πλευρά της στρατιωτικής ηγεσίας.<br /><br />Υπενθυμίζεται, ότι εκεί βρίσκεται και το μεγαλύτερο και πλέον σύγχρονο αεροπλανοφόρο του κόσμου, το USS Gerald R. Ford (CVN 78), το οποίο φιλοξενήθηκε πριν λίγες μέρες στη Σούδα προτού αναχωρήσει για τα ανοιχτά του Ισραήλ. Επίσης, τις επόμενες ημέρες θα φθάσει και το γαλλικό αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle (R91), συνοδευόμενο μάλιστα από την πρώτη φρεγάτα FDI, την Amiral Ronarc’h (D660).<br /><br />Ο συντονισμός (πρωτίστως η ανταλλαγή τακτικών πληροφοριών) με την πανίσχυρη ομάδα μάχης του Ford που βρίσκεται στην περιοχή, αφενός παρέχει στις ελληνικές (ελλαδικές και κυπριακές) πληρέστερη επίγνωση της τακτικής κατάστασης (situational awareness) και αυξημένο χρόνο έγκαιρης προειδοποίησης για επερχόμενες απειλές και αφετέρου μέσω των επιχειρησιακών δυνατοτήτων της φρεγάτας «ΚΙΜΩΝ» (F 601) αναδεικνύει τον σημαίνοντα ρόλο του Πολεμικού Ναυτικού και κατ’ επέκταση της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br />Επικοινωνία και ανακρίβειες<br /><br />Δεν είναι της ώρας να αναφερθούμε λεπτομερώς στα όποια υφιστάμενα προβλήματα, την πληρότητα σε προβλεπόμενα ή τις αξιολογήσεις προβεβλημένων συστημάτων που φέρουν, οι οποίες αγνοούνται επιδεικτικά, καθώς επικοινωνιακή προτεραιότητα είναι η… αποθέωσή τους. Ακόμα κι αν λέγονται χονδροειδείς ανακρίβειες, οι οποίες μπορούν με μεγάλη ευκολία να καταρριφθούν, όπως για το περίφημο «ελληνικό anti-drone σύστημα Κένταυρος». Το θετικό είναι ότι οι πιο υπεύθυνες πηγές, πλέον διαβεβαιώνουν ότι μετά από την παρέλευση μιας διετίας επιχειρησιακής χρήσης κάποια σοβαρότατα προβλήματα έχουν πλέον αντιμετωπιστεί.<br /><br />Δεν χρειάζεται να είσαι… Νομπελίστας για να αντιληφθείς ότι δεν δοκιμάζεις συστήματα σε συνθήκες επιχειρήσεων. Διότι εάν κάτι «στραβώσει», τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά. Μπαίνει κανείς στον πειρασμό να αναλογιστεί, εάν η λογική αντιμετώπισης αυτής της υπόθεσης από την πολιτική ηγεσία, έχει ομοιότητες με αυτή που οδήγησε στο φιάσκο – τραγωδία της Λιβύης. Όταν βέβαια δεν ελέγχεται κανένας απολύτως, δεν πρέπει αν εκπλήσσει η επανάληψη του φαινομένου.<br /><br />Όταν έρθει η ώρα για να ανοίξει «ο φάκελος», τότε θα κριθεί εάν το ρίσκο που αναλήφθηκε για να εξυπηρετηθεί κυρίως μια εσωτερική πολιτική ανάγκη σε βάρος του επιχειρησιακού ορθολογισμού, ήταν ή όχι υπολογισμένο. Διότι τα αποτελέσματα της χρήσης και τα προβλήματα που διαπιστώθηκαν γράφτηκαν και… δεν ξεγράφουν. Μπορεί η ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας να είναι βαρύτατες, αυτό όμως, επ’ ουδενί δεν απαλλάσσει τις αντίστοιχες στρατιωτικές ηγεσίες.<br /><br />Η ψυχολογική ενίσχυση του κυπριακού Ελληνισμού<br /><br />Οι Ελληνοκύπριοι έχουν δικαίως ανησυχήσει, όντας μια φιλειρηνική κοινωνία προσανατολισμένη στην επιχειρηματικότητα, που έτεινε πλέον να λησμονήσει -δεδομένης και της διαδοχής των γενεών- όσα έγιναν το 1974 με την τουρκική εισβολή και την κατοχή του 38% της νήσου από τον ταραξία της περιοχής, την Τουρκία, ζούνε στιγμές που δεν πίστευαν ότι θα βιώσουν ξανά.<br /><br />Εξάλλου, είναι γνωστό ότι ζούμε σε μια περίοδο όπου οι βεβαιότητες έχουν συνολικά ενταφιαστεί και μέχρι να εξευρεθεί μια νέα πλανητική ισορροπία, οι αναταράξεις θα είναι βίαιες. Η δε απουσία «οργανωμένου αντίβαρου» όπως στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου σε συνδυασμό με την τάση ανάληψης ολοένα και πιο μεγάλων στρατιωτικών ρίσκων με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα, εγείρει δικαιολογημένα φόβους αφύπνισης ακόμα και των πυρηνικών οπλοστασίων. Διότι δεν βρίσκονται, πλέον, αποκλειστικά στα χέρια των μεταπολεμικών «μεγάλων δυνάμεων».<br /><br />Ο κόσμος έχει αλλάξει δραματικά. Η Ελλάδα καλά θα έκανε να αντιληφθεί ότι οι απειλές αρχίζουν να λαμβάνουν δραματικό χαρακτήρα. Κι εάν σου χτυπήσουν την πόρτα, τότε θα είναι πολύ αργά για δάκρυα. Ο ιστορικός του μέλλοντος καλό θα ήταν να μην οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι οι στερούμενες ουσίας και βρίθουσες υπερβολών επικοινωνιακές στρατηγικές και προτεραιότητες, αποτέλεσαν το εύρημα στην έρευνα που σφράγισε τη μοίρα της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΔΕΝ στόχευε την ελεύθερη Κύπρο το UAV Shahed της Χεζμπολάχ…

Ζαχαρίας Μίχας  Η γεωγραφική κλιμάκωση του πολέμου στο Ιράν έχει συμπεριλάβει και την Ανατολική Μεσόγειο. Άρα, έχει χτυπήσει την πόρτα του Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα εποχή στη γεωπολιτική του Ελληνισμού… με προβολή ισχύος;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR67Zs2iuOlDODW8raT_rY9IyvvDDS1fAJN-g&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR67Zs2iuOlDODW8raT_rY9IyvvDDS1fAJN-g&s" width="668" /></a></div><br /><div><b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b></div>Αναμφισβήτητα, η «ανακάλυψη» της Κύπρου από το ελληνικό πολιτικό σύστημα στη στιγμή της ανάγκης είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη. Οι πιο σοβαροί από τους παρατηρητές, αντιστρέφουν τη γνωστή αποστροφή του πρώην υπουργού Εξωτερικών και πρωθυπουργού τη Τουρκίας και τη διατυπώνουν από την ελληνική σκοπιά: «Αν δεν υπήρχε η Κύπρος έπρεπε να την εφεύρουμε».<br /><br />Με αυτό δεν είχε αφήσει καμία αμφιβολία για τη σημασία του αβύθιστου αεροπλανοφόρου της ανατολικής Μεσογείου για την Τουρκία, ξεκαθαρίζοντας εμμέσως και την οπτική κάθε Τούρκου για τα γεγονότα του 1974, την εισβολή και κατοχή του 38% της νήσου. Η Τουρκία δούλεψε μεθοδικά επί πολλές δεκαετίες για να πετύχει την ψυχολογική αποστασιοποίηση του ελλαδικού με τον κυπριακό Ελληνισμό, με σημαντική επιτυχία. Χτίζοντας πάνω στο «η Κύπρος κείται μακράν» του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Αν και δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι το ανέφερε.<br /><br />Παρότι κανείς δεν άφησε τα ελληνικά F-4 Phantom, τα F-22 Raptor της εποχής, να απογειωθούν από την Κρήτη για να πλήξουν τις δυνάμεις του Αττίλα. Ούτε και τα υποβρύχια που βρίσκονταν εκεί. Αποτέλεσμα; Ενώ η επιχείρηση της εισβολής – απόβασης διδάσκεται στις σχολές πολέμου ανά τον κόσμο με… τίτλο «τι να μην κάνετε σε τέτοιες επιχειρήσεις», η ιστορία κατέγραψε απώλεια του 38% της νήσου.<br /><br />Από τη μία πλευρά, πολλοί ήταν οι Κύπριοι Έλληνες που συνδέθηκαν περισσότερο με τον ηθικό αυτουργό της περιπέτειάς τους, τους Βρετανούς και επικέντρωσαν στις επιχειρηματικές δραστηριότητες και την ευμάρεια. Το νησί έγινε κόμβος κεφαλαίων από διάφορες κατευθύνσεις, με βάση ένα ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς.<br /><br />Στήθηκε ένα γαϊτανάκι υπηρεσιών, με επίκεντρο μεγάλα λογιστικά και δικηγορικά γραφεία και μεγάλο μέρος του πληθυσμού χόρευε στο ρυθμό του χρήματος. Και ξέχασε… ως αποτέλεσμα, πολλοί φλέρταραν ανοικτά και με τον δυνάστη τους, στοχοποιώντας όσους αρνούνταν να ξεχάσουν. Όσους επέμεναν να βλέπουν με εθνικά γυαλιά το νησί και έχοντας συναίσθηση του μεγάλου γεωπολιτικού παιγνίου που διεξαγόταν.<br /><br />Οι καιροί όμως άλλαξαν. Ο Ψυχρός Πόλεμος έληξε. Η γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου πάντα θα καθόριζε τις εξελίξεις και η στάση των Ελληνοκυπρίων ήταν διαχρονικά αντικείμενο χειραγώγησης. Όσο η Τουρκία ήταν «καλή» στα μάτια της Δύσης, όλοι φλέρταραν με λύσεις που θα παρέδιδαν τον έλεγχο και των ελεύθερων περιοχών στην Τουρκία. Δικαιώνοντας το 1974 και ολοκληρώνοντας το έγκλημα.<br /><br />Στο απόγειο…<br /><br />Στο απόγειο των προσπαθειών ήρθε το «Σχέδιο Ανάν». Η ιστορία κατέγραψε τη στάση του Τάσου Παπαδόπουλου και την ψήφο των Ελληνοκυπρίων, που κόντρα στις πιο ισχυρές δυνάμεις επιβολής του σχεδίου, που διέθεταν τους πιο φανατικούς τους οπαδούς εντός της νήσου, έδωσε την απάντηση. Όταν ο Ερντογάν έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο, οι πιο κομβικοί «εισηγητές» του Σχεδίου, περιορίστηκαν να λένε πίσω από κλειστές πόρτες «ο Θεός μας φύλαξε»…<br /><br />Λίγοι θυμόντουσαν τη στάση των Ισραηλινών απέναντι στο Σχέδιο Ανάν και τις ισχυρές προειδοποιήσεις τους. Παρότι οι σχέσεις έλαβαν την τροπή που γνωρίζουν όλοι μετά το 2010 και το Μαβί Μαρμαρά… Φυσικά, δεν ήταν ποτέ κάποια ξεχωριστή «αγάπη» απέναντι στους Ελληνοκυπρίους. Ψυχρό στρατηγικό συμφέρον. Είχαν λόγο να μην επιθυμούν την παράδοση του συγκεκριμένου γεωγραφικού χώρου σε ισλαμιστικές δυνάμεις και αν ανεχθούν τη μετατροπή του σε κέντρο οργανωμένου εγκλήματος.<br /><br />Τότε, όποιος έλεγε ότι το νησί προσφέρει το στρατηγικό βάθος που στερείται το εβραϊκό κράτος, τον κοιτούσαν με καχυποψία. Σήμερα, η στρατηγική αυτή ανάγκη αλλά και τα στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας του εβραϊκού πληθυσμού που στη σύντομη ιστορία του ζει διαρκώς μέσα σε πολέμους, έχει πολλαπλασιάσει τις ισραηλινές ιδιοκτησίες ακινήτων στο νησί, ένα φαινόμενο που πρέπει να αξιολογηθεί και ξεχωριστά για τις αλλαγές, άμεσες και δυνητικές που επιφέρει. Τα ίδια δεδομένα έχουν φέρει κοντά Ισραήλ, Κύπρο και Ελλάδα.<br /><br />Ξαφνικά, η Κύπρος ένιωσε να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της. Είχε προηγηθεί παρόμοια κατάσταση στο επίπεδο της οικονομίας, με την «διά της βίας» εξασφάλιση πλήρους ελέγχου της οικονομικής ζωής του τόπου από τις ΗΠΑ, εκτοπίζοντας τη ρωσική ισχύ. Η γεωπολιτική είχε πάλι καθορίσει την πορεία της νήσου. Στις σημερινές συνθήκες όμως, οι κυρίαρχοι της περιοχής είναι μπλεγμένοι σε πόλεμο στο Ιράν.<br /><br />Τα απομεινάρια της αποικιοκρατίας με τις τελευταίες κατά φαντασία μεγάλες δυνάμεις, θύμισαν στους Ελληνοκύπριους ότι η πατρίδα τους θα είναι πάντα ευάλωτη στις γεωπολιτικές δονήσεις. Η εποχή είναι ιδιαιτέρως «σεισμογενής» και τα «ρήγματα» μπορούν να δώσουν μεγάλους «σεισμούς». Η επίπλαστη νιρβάνα της ευμάρειας δίνει τη θέση της στην ανησυχία για το αύριο.<div><br />“Αεροπλάνα και βαπόρια”<br /><br />Και ξαφνικά η «μητέρα πατρίδα» ανταποκρίθηκε εντός ωρών… μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία, μαζί με την επίσκεψη υπουργού Εθνικής Άμυνας και αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Καταγράφηκαν δηλώσεις στην κατεύθυνση αποκατάστασης του ψυχολογικού δεσμού Ελλάδας και Κύπρου. Άρα; Quo vadis; Ας δούμε τι θα πρέπει να ακολουθήσει εάν οι πολιτικές ηγεσίες εννοούν όσα δήλωναν χθες.<br /><br />Πλέον, λογικά, θα ξαναδούμε μαχητικά και ναυτικές μονάδες όταν η Τουρκία ασκήσει εκ νέου πιέσεις. Όπως για παράδειγμα το διάστημα 2018-2020 για να παρεμποδίσει την ιταλική ΕΝΙ, τη γαλλική TOTAL και την αμερικανική Exxon να δραστηριοποιηθούν στην κυπριακή ΑΟΖ. Πώς να μην κινητοποιηθεί ο Έλληνας υπουργός που σήμερα αποθεώνεται από φιλικές γραφίδες, που του αποδίδουν την πατρότητα της ιδέας γι’ αυτή την εντυπωσιακή επανάκαμψη της Αθήνας στην ανατολική Μεσόγειο;<br /><br />Η νέα ειλικρινής και… ανδρειωμένη στάση της Αθήνας, μακριά από μικροπολιτικούς υπολογισμούς, προφανώς θα λύσει και το πρόβλημα με το καλώδιο. Όποιος διαφωνεί με ιδιοτελές κίνητρο προβάλλοντας υποκριτικά ότι ο λόγος είναι ότι η ισχυρή Αθήνα δεν το προστατεύει, θα σιωπήσει για πάντα. Τα ίδια και στην Κάσο. Διαφωνεί κανείς; Είναι δυνατόν να κείται ακόμη μακράν;<br /><br />Οι δε κακεντρεχείς που «ανακαλύπτουν» δήθεν επεισόδια του πρόσφατου παρελθόντος με τις δυο πρωτεύουσες να διχάζονται σοβαρά στο θέμα της κατάθεσης κοινών προτάσεων ώστε να έχουν δυνατότητα χαμηλότοκης χρηματοδότησης από το ευρωπαϊκό μηχανισμό SAFE, προφανώς θα καταπιούν τη γλώσσα τους. Εάν δεν έχουν πρώτα δηλητηριαστεί από αυτήν, υποστηρίζοντας… «πλάκα θα έχει να ζητήσει η Αθήνα αντάλλαγμα όσα δεν της δόθηκαν πριν από μερικούς μήνες». Και η ζωή συνεχίζεται.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η νέα εποχή στη γεωπολιτική του Ελληνισμού… με προβολή ισχύος;

ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Αναμφισβήτητα, η «ανακάλυψη» της Κύπρου από το ελληνικό πολιτικό σύστημα στη στιγμή της ανάγκης είναι μια πολύ σημαντική εξ...

Διαβάστε την συνέχεια