Τραμπ – Ισραήλ: Ρωγμές στη «σιδερένια συμμαχία» λόγω Ιράν;

<img height="141" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-10-768x733.jpg" width="778" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η ενδιάμεση συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν, οι επικρίσεις του Ντόναλντ Τραμπ προς το Ισραήλ και οι εξελίξεις στον Λίβανο προκαλούν ανησυχία στο Τελ Αβίβ για το μέλλον της στρατηγικής σχέσης με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η προσωρινή συμφωνία που υπέγραψαν Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν έχει ανοίξει μια νέα συζήτηση στο Ισραήλ σχετικά με το κατά πόσο η παραδοσιακά ισχυρή συμμαχία με την Ουάσιγκτον παραμένει αμετακίνητη.<br /><br />Παρότι τόσο ο Λευκός Οίκος όσο και η ισραηλινή κυβέρνηση επιμένουν ότι οι σχέσεις των δύο χωρών παραμένουν στενές, οι δημόσιες διαφωνίες γύρω από το Ιράν, τον Λίβανο και τις περιφερειακές συγκρούσεις έχουν πυροδοτήσει προβληματισμό στο πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο του Ισραήλ.<div><br />Το Ιράν στο επίκεντρο της ανησυχίας<br /><br />Για μεγάλο μέρος της ισραηλινής πολιτικής σκηνής, το Ιράν εξακολουθεί να θεωρείται η σημαντικότερη απειλή για την ασφάλεια της χώρας.<br /><br />Η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να προχωρήσει σε μια ενδιάμεση συμφωνία με την Τεχεράνη, η οποία περιλαμβάνει προσωρινή χαλάρωση κυρώσεων και διευκολύνσεις στις εξαγωγές πετρελαίου, έχει προκαλέσει έντονο σκεπτικισμό.<br /><br />Ισραηλινοί αναλυτές εκτιμούν ότι η οικονομική ανάσα προς το Ιράν θα μπορούσε να ενισχύσει την περιφερειακή επιρροή της Τεχεράνης και να αυξήσει τους διαθέσιμους πόρους για συμμάχους της όπως η Χεζμπολάχ στον Λίβανο.<br /><br />Παράλληλα, εκφράζονται φόβοι ότι η Ουάσιγκτον ίσως επιχειρήσει να περιορίσει τις στρατιωτικές επιλογές του Ισραήλ απέναντι σε οργανώσεις που συνδέονται με το Ιράν. </div><div><br />Οι άνθρωποι του Τραμπ επιχειρούν να καθησυχάσουν το Τελ Αβίβ<br /><br />Μπροστά στις αντιδράσεις, κορυφαία στελέχη του περιβάλλοντος Τραμπ έσπευσαν να διαβεβαιώσουν ότι η αμερικανοϊσραηλινή συμμαχία παραμένει ακλόνητη.<br /><br />Ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, χαρακτήρισε τη σχέση των δύο χωρών «άθραυστο δεσμό», αναγνωρίζοντας πάντως ότι υπάρχουν ανησυχίες για τις πρόσφατες εξελίξεις.<br /><br />Ανάλογη στάση κράτησαν και άλλες προσωπικότητες του συντηρητικού χώρου στις ΗΠΑ, οι οποίες μπορεί να διαφωνούν με πλευρές της συμφωνίας με το Ιράν, αλλά συνεχίζουν να στηρίζουν τον Ντόναλντ Τραμπ και τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ.<br />Οι δηλώσεις Τραμπ που προκάλεσαν αίσθηση<br /><br />Η ανησυχία στο Ισραήλ εντάθηκε μετά από μια σειρά δημόσιων τοποθετήσεων του Αμερικανού προέδρου.<br /><br />Ο Τραμπ έχει ασκήσει κριτική στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο, υποστηρίζοντας ότι η κρίση πρέπει να τερματιστεί ταχύτερα και με λιγότερες απώλειες αμάχων.<br /><br />Παράλληλα, εμφανίστηκε θετικός σε πρωτοβουλίες κατάπαυσης του πυρός με τη Χεζμπολάχ και σε εναλλακτικές ρυθμίσεις ασφαλείας στον Λίβανο, επιλογές που αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα από κύκλους του Ισραήλ.<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές θεωρούνται από ορισμένους ως ένδειξη διαφοροποίησης της Ουάσιγκτον από τις παραδοσιακές ισραηλινές θέσεις. </div><div><br />Ρήγματα και στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικανών<br /><br />Ένα ακόμη στοιχείο που παρακολουθεί στενά το Τελ Αβίβ είναι οι μεταβολές στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<br /><br />Για δεκαετίες η στήριξη προς το Ισραήλ αποτελούσε σχεδόν αδιαμφισβήτητη θέση των Ρεπουμπλικανών.<br /><br />Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί φωνές που αντιμετωπίζουν πιο κριτικά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα, στον Λίβανο και απέναντι στο Ιράν.<br /><br />Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς έχει υιοθετήσει πιο ισορροπημένη ρητορική σε σχέση με παλαιότερους Ρεπουμπλικανούς ηγέτες, αντανακλώντας μια ευρύτερη συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη στις ΗΠΑ.<br />Αλλάζει και η αμερικανική κοινή γνώμη<br /><br />Ταυτόχρονα, οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν σταδιακές αλλαγές στην αμερικανική κοινωνία.<br /><br />Νεότερες ηλικίες, ακόμη και μεταξύ των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων, εμφανίζονται λιγότερο ταυτισμένες με τις παραδοσιακές φιλοϊσραηλινές θέσεις.<br /><br />Στους Δημοκρατικούς, η κριτική προς την κυβέρνηση Νετανιάχου έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά τις επιχειρήσεις στη Γάζα και τις περιφερειακές συγκρούσεις.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί νέα πολιτικά δεδομένα για όποια αμερικανική κυβέρνηση βρεθεί στον Λευκό Οίκο τα επόμενα χρόνια.</div><div><br />Η στάση Νετανιάχου<br /><br />Παρά τις ανησυχίες, το περιβάλλον του Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίζεται πιο ψύχραιμο.<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινούς αξιωματούχους, ο πρωθυπουργός δεν θεωρεί ότι οι πρόσφατες δηλώσεις Τραμπ σηματοδοτούν στρατηγική μεταστροφή των ΗΠΑ.<br /><br />Η εκτίμηση που επικρατεί στην Ιερουσαλήμ είναι ότι μέρος της ρητορικής του Αμερικανού προέδρου απευθύνεται κυρίως στο εσωτερικό πολιτικό ακροατήριο ενόψει των επόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.<br /><br />Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι επηρεάζονται η στρατιωτική συνεργασία, οι ανταλλαγές πληροφοριών ή οι αμυντικές συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών.<br />Η επόμενη ημέρα<br /><br />Παρά τις εντάσεις, η αμερικανοϊσραηλινή σχέση εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ωστόσο, η συμφωνία με το Ιράν, οι εξελίξεις στον Λίβανο και οι μεταβαλλόμενες πολιτικές ισορροπίες στις Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν ότι η συμμαχία εισέρχεται σε μια νέα, πιο σύνθετη φάση.<br /><br />Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ μπορούν να διαχειριστούν τις διαφωνίες τους χωρίς να διαταραχθεί μια στρατηγική σχέση που διαμορφώνει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή εδώ και δεκαετίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ – Ισραήλ: Ρωγμές στη «σιδερένια συμμαχία» λόγω Ιράν;

Βασιλης Διαμαντακος Η ενδιάμεση συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν, οι επικρίσεις του Ντόναλντ Τραμπ προς το Ισραήλ και οι εξελίξεις στον Λίβανο προκαλούν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Άγκυρα ανεβάζει τους τόνους για την Κύπρο και στέλνει μήνυμα σε Παρίσι και Βρυξέλλες.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/Guler-2-1-1-768x432.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ αμφισβητεί τη συμφωνία Λευκωσίας – Παρισιού, απειλεί με αντίδραση σε «τετελεσμένα» στην Κύπρο και ταυτόχρονα επιχειρεί να εμφανίσει την Τουρκία ως απαραίτητο εταίρο για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.<br /><br />Η Άγκυρα επέλεξε να μεταφέρει τη διαφωνία της με τη συμφωνία Λευκωσίας – Παρισιού από το διπλωματικό στο στρατηγικό επίπεδο, αντιμετωπίζοντας την ενίσχυση της γαλλικής παρουσίας στην Κύπρο ως εξέλιξη που επηρεάζει άμεσα τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, μιλώντας στις Βρυξέλλες, εμφανίστηκε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στη συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Γαλλίας, αμφισβητώντας τόσο τη νομιμοποίησή της όσο και τις γεωπολιτικές της προεκτάσεις.<br /><br />«Είναι εξαιρετικά σημαντικό όλοι οι παράγοντες να αποφεύγουν ενέργειες που θα μπορούσαν να εντείνουν τις περιφερειακές εντάσεις και να δίνουν προτεραιότητα στον διάλογο, τη συνεργασία και την αντίληψη της κοινής ασφάλειας», δήλωσε αρχικά, επιχειρώντας να παρουσιάσει την τουρκική θέση ως παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή.<br /><br />Ωστόσο, αμέσως μετά στράφηκε ευθέως κατά της συμφωνίας Λευκωσίας – Παρισιού.<br /><br />«Η συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Γαλλίας, η οποία δεν διαθέτει την ιδιότητα της εγγυήτριας δύναμης, αποτελεί στην πραγματικότητα μια πρωτοβουλία χωρίς νομιμότητα, που διαταράσσει τις ευαίσθητες ισορροπίες και είναι αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο», υποστήριξε.<br /><br />Η συγκεκριμένη αναφορά αποτυπώνει τη διαχρονική προσπάθεια της Τουρκίας να συνδέει το Κυπριακό με το καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων, παρά το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ως κυρίαρχο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ασκεί ανεξάρτητα την εξωτερική και αμυντική της πολιτική. <br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του Τούρκου υπουργού στη στρατιωτική ισχύ της χώρας του, η οποία ερμηνεύεται ως έμμεση προειδοποίηση προς όσους συμμετέχουν ή στηρίζουν τα νέα σχήματα συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Λαμβάνοντας υπόψη τη στρατιωτική ισχύ, την αποτρεπτική ικανότητα και τη γεωστρατηγική θέση της χώρας μας, οποιαδήποτε συμμαχία στοχεύει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας», τόνισε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η φράση αυτή θεωρείται από διπλωματικές πηγές ως το πλέον σαφές μήνυμα της Άγκυρας προς τη Γαλλία, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε βασικό ευρωπαϊκό πυλώνα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο, διατηρώντας στενή στρατηγική συνεργασία τόσο με την Ελλάδα όσο και με την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η τοποθέτησή του για το ψευδοκράτος, με τον Γκιουλέρ να διαμηνύει ότι η Τουρκία διατηρεί ενεργό ρόλο ασφαλείας στην κατεχόμενη Κύπρο.<br /><br />«Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν την ικανότητα και τη βούληση να απαντήσουν σε τετελεσμένα γεγονότα και εχθρικές ενέργειες που στοχεύουν την ασφάλεια της ΤΔΒΚ», ανέφερε. <br /><br />Πρόκειται για μία δήλωση που επαναφέρει στο προσκήνιο το πάγιο τουρκικό δόγμα περί στρατιωτικής εγγύησης του ψευδοκράτους, σε μια περίοδο κατά την οποία η Λευκωσία επιδιώκει τη διεύρυνση των αμυντικών συνεργασιών της με ευρωπαϊκές και δυτικές δυνάμεις.<br /><br />Πίσω από τις δηλώσεις Γκιουλέρ κρύβεται η αυξανόμενη ανησυχία της Άγκυρας για τη σταδιακή διαμόρφωση ενός νέου πλέγματος ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Γαλλία αποκτά ολοένα και πιο ενεργό ρόλο δίπλα σε Ελλάδα και Κύπρο.<br /><br />Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι η συμφωνία Λευκωσίας – Παρισιού δεν αφορά μόνο διευκολύνσεις ή στρατιωτικές υποδομές. Αντιμετωπίζει τη γαλλική παρουσία ως τμήμα μιας ευρύτερης στρατηγικής αρχιτεκτονικής που ενισχύει το ευρωπαϊκό αποτύπωμα ασφαλείας στην περιοχή και περιορίζει τα περιθώρια μονομερών τουρκικών κινήσεων.<br /><br />Γι’ αυτό και η Άγκυρα επιλέγει να συνδυάζει τη σκληρή ρητορική αποτροπής με τη διατήρηση ανοιχτών διαύλων προς τις Βρυξέλλες, επιχειρώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο και στην ανάγκη της να παραμένει κρίσιμος γεωπολιτικός εταίρος της Δύσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Άγκυρα ανεβάζει τους τόνους για την Κύπρο και στέλνει μήνυμα σε Παρίσι και Βρυξέλλες.

Βασιλης Διαμαντακος Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ αμφισβητεί τη συμφωνία Λευκωσίας – Παρισιού, απειλεί με αντίδραση σε «τετελεσμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Κίνα άφησε τις ΗΠΑ μόνες στο μέτωπο του Ιράν.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/hero_IranChina-1-1-768x512.jpg" width="795" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η στρατηγική ουδετερότητα του Πεκίνου: Γιατί η Κίνα δεν έσπευσε να βοηθήσει τις ΗΠΑ στο Ιράν<br /><br />Η κρίση στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει τα όρια αλλά και τις φιλοδοξίες της κινεζικής ισχύος<br /><br />Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ συναντήθηκε με τον Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο τον Μάιο, ένας από τους βασικούς του στόχους ήταν να εξασφαλίσει κινεζική παρέμβαση προς την Τεχεράνη για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, της σημαντικότερης ενεργειακής αρτηρίας του πλανήτη.<br /><br />Η απάντηση του Πεκίνου ήταν προσεκτικά διατυπωμένη αλλά πολιτικά αποκαλυπτική.<br /><br />Η Κίνα δήλωσε ότι είναι σημαντικό να αποκατασταθεί η ελεύθερη ναυσιπλοΐα και να διατηρηθούν σταθερές οι παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, απέφυγε όμως να αναλάβει οποιαδήποτε δέσμευση που θα μπορούσε να θεωρηθεί πίεση προς το Ιράν.<br /><br />Για την Ουάσιγκτον, η στάση αυτή μεταφράστηκε σε διπλωματική απογοήτευση.<br /><br />Για το Πεκίνο, ήταν η εφαρμογή μιας στρατηγικής που ακολουθεί εδώ και χρόνια: διατήρηση επιρροής χωρίς ανάληψη στρατιωτικού κόστους.<br />Η Τεχεράνη παραμένει στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο για την Κίνα<br /><br />Σε αντίθεση με την κυρίαρχη δυτική αντίληψη περί ενός ενιαίου «άξονα αυταρχικών δυνάμεων», η σχέση Πεκίνου – Τεχεράνης δεν βασίζεται στην ιδεολογική ταύτιση αλλά στον στρατηγικό πραγματισμό.<br /><br />Η Κίνα βλέπει το Ιράν ως:<div>σημαντική ενεργειακή πηγή,<br />κρίσιμο γεωπολιτικό παίκτη στη Μέση Ανατολή,<br />μέλος των BRICS και του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης,<br />αντίβαρο στην αμερικανική επιρροή στην περιοχή.<br /><br />Το 2021 οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνία «Ολοκληρωμένης Στρατηγικής Συνεργασίας», η οποία προέβλεπε επενδύσεις ύψους 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε βάθος 25 ετών. Παρότι μεγάλο μέρος του σχεδίου δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί λόγω των αμερικανικών κυρώσεων, η συμφωνία αποτυπώνει τη μακροπρόθεσμη κινεζική στρατηγική απέναντι στο Ιράν. </div><div><br />Το πετρέλαιο εξηγεί σχεδόν τα πάντα<br /><br />Η σημαντικότερη διάσταση της σχέσης παραμένει η ενέργεια.<br /><br />Πριν από την τρέχουσα κρίση, η Κίνα απορροφούσε περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου, καλύπτοντας περίπου το 12% των συνολικών κινεζικών εισαγωγών αργού.<br /><br />Παραδόξως, οι αμερικανικές κυρώσεις λειτούργησαν για χρόνια προς όφελος της Κίνας.<br /><br />Η απομόνωση του Ιράν ανάγκαζε την Τεχεράνη να προσφέρει πετρέλαιο με μεγάλες εκπτώσεις, επιτρέποντας στα κινεζικά διυλιστήρια να εξασφαλίζουν φθηνή ενέργεια μέσω εναλλακτικών δικτύων πληρωμών και μεταφοράς.<br /><br />Το Πεκίνο επιθυμεί σταθερότητα στον Περσικό Κόλπο, όχι όμως σε βαθμό που να διαρρήξει τη σχέση του με την Τεχεράνη.</div><div><br />Η κινεζική εξίσωση: Ιράν, Σαουδική Αραβία και Κόλπος<br /><br />Η στρατηγική της Κίνας στη Μέση Ανατολή βασίζεται στην ταυτόχρονη συνεργασία με όλους τους βασικούς παίκτες.<br /><br />Το Πεκίνο έχει αναπτύξει στενούς οικονομικούς δεσμούς </div><div>με:τη Σαουδική Αραβία,<br />τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα,<br />το Κατάρ,<br />το Ιράν.<br /><br />Στόχος του δεν είναι να δημιουργήσει στρατιωτικά μπλοκ, αλλά να οικοδομήσει ένα περιφερειακό σύστημα αλληλεξαρτήσεων όπου κανένας παίκτης δεν θα κυριαρχεί πλήρως και κανείς δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η Κίνα προωθεί ένα μοντέλο οικονομικής διπλωματίας που βασίζεται στην ενέργεια, στις υποδομές, στην τεχνολογία και στις επενδύσεις, αποφεύγοντας παράλληλα την άμεση εμπλοκή σε στρατιωτικές συγκρούσεις. </div><div><br />«Επιρροή χωρίς στρατιωτική παρουσία»<br /><br />Το Πεκίνο απορρίπτει την αμερικανική λογική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Κινέζοι αναλυτές περιγράφουν τη στρατηγική της χώρας ως:<br /><br />«Influence without military presence».<br /><br />Δηλαδή επιρροή χωρίς στρατιωτική παρουσία.<br /><br />Η Κίνα δεν επιθυμεί:να στείλει ναυτικές δυνάμεις στο Ορμούζ,<br />να συμμετάσχει σε στρατιωτικές αποστολές ασφαλείας,<br />να αναλάβει εγγυήσεις άμυνας για τρίτες χώρες.<br /><br />Αντίθετα, προτιμά:διαμεσολάβηση μέσω τρίτων χωρών,<br />οικονομική επιρροή,<br />παράκαμψη κυρώσεων,<br />διπλωματική διαχείριση κρίσεων.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση της επιτρέπει να διατηρεί σχέσεις με όλες τις πλευρές χωρίς να επωμίζεται το κόστος της στρατιωτικής ηγεσίας.<br />Το Πεκίνο βλέπει και μια γεωπολιτική ευκαιρία<br /><br />Πέρα από τα ενεργειακά συμφέροντα, η κρίση προσφέρει στην Κίνα ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή αποσπά πόρους, πολιτική προσοχή και στρατιωτικές δυνατότητες από την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.<br /><br />Σύμφωνα με την κινεζική ανάλυση, όσο η Ουάσιγκτον παραμένει επικεντρωμένη στη Μέση Ανατολή:μειώνεται η πίεση προς το Πεκίνο,<br />περιορίζεται η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ανατολική Ασία,<br />αυξάνονται τα περιθώρια κινεζικών κινήσεων γύρω από την Ταϊβάν,<br />ενισχύεται η αβεβαιότητα των περιφερειακών συμμάχων των ΗΠΑ.<br /><br />Η Κίνα δεν επιθυμεί γενικευμένο πόλεμο.<br /><br />Ένα παρατεταμένο αλλά ελεγχόμενο επίπεδο κρίσης εξυπηρετεί καλύτερα τα στρατηγικά της συμφέροντα.<br />Ο φόβος που στοιχειώνει το Πεκίνο: Κατάρρευση του ιρανικού κράτους<br /><br />Υπάρχει όμως ένα σενάριο που η κινεζική ηγεσία θέλει πάση θυσία να αποφύγει.<br /><br />Η πλήρης κατάρρευση του ιρανικού κράτους.<br /><br />Κινέζοι αξιωματούχοι και αναλυτές θεωρούν ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να προκαλέσει:αποσταθεροποίηση ολόκληρης της Μέσης Ανατολής,<br />επέκταση της κρίσης προς την Κεντρική Ασία,<br />νέα αμερικανική στρατιωτική παρουσία κοντά στα δυτικά σύνορα της Κίνας,<br />σοβαρές διαταραχές στις παγκόσμιες ενεργειακές ροές.<br /><br />Για το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας, η σταθερότητα παραμένει υπέρτατη στρατηγική αξία.<br /><br />Η άρνηση της Κίνας να βοηθήσει ενεργά τις Ηνωμένες Πολιτείες στο ζήτημα του Ιράν δεν αποτελεί διπλωματική παρεξήγηση.<br /><br />Αποτελεί συνειδητή στρατηγική επιλογή.<br /><br />Το Πεκίνο επιδιώκει μια λεπτή ισορροπία:να διατηρήσει το Ιράν ως πολύτιμο στρατηγικό εταίρο,<br />να προστατεύσει τις ενεργειακές του ανάγκες,<br />να διατηρήσει ισχυρές σχέσεις με τις αραβικές μοναρχίες του Κόλπου,<br />να αποφύγει στρατιωτική εμπλοκή,<br />και ταυτόχρονα να εκμεταλλευτεί τη μετατόπιση της αμερικανικής προσοχής μακριά από την Ασία.<br /><br />Η κινεζική στρατηγική δεν είναι φιλοϊρανική ούτε αντι-αμερικανική με την παραδοσιακή έννοια.<br /><br />Είναι βαθιά ρεαλιστική.<br /><br />Το Πεκίνο επιδιώκει έναν ελεγχόμενο βαθμό αστάθειας που αποδυναμώνει τη στρατηγική θέση των ΗΠΑ χωρίς να προκαλεί κατάρρευση της περιφερειακής τάξης.<br /><br />Με άλλα λόγια, η Κίνα δεν θέλει να κερδίσει τον πόλεμο του Ιράν.<br /><br />Θέλει να κερδίσει χρόνο και γεωπολιτικό χώρο όσο οι άλλοι ασχολούνται με αυτόν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η Κίνα άφησε τις ΗΠΑ μόνες στο μέτωπο του Ιράν.

Βασιλης Διαμαντακος Η στρατηγική ουδετερότητα του Πεκίνου: Γιατί η Κίνα δεν έσπευσε να βοηθήσει τις ΗΠΑ στο Ιράν Η κρίση στη Μέση Ανατολή απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτός εαυτού ο Έντι Ράμα: «Τους λέω “να πάτε να γ@μηθείτε”, δεν είμαι ο Νονός της Αλβανίας».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Rama-Edi.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Rama-Edi-696x392.jpg" width="755" /></a><br /><br />Σε μια πρωτοφανή έξαρση οργής προχώρησε ο Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, απορρίπτοντας μετά βδελυγμίας τις κατηγορίες ότι λειτουργεί ως ο «Νονός» της χώρας, την ώρα που το πολιτικό σκηνικό στα Τίρανα φλέγεται από τις μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις.<br />Η αποκαλούμενη «Επανάσταση των Φλαμίνγκο» έχει βγάλει δεκάδες χιλιάδες πολίτες στους δρόμους της αλβανικής πρωτεύουσας κάθε νύχτα, για περισσότερες από τρεις εβδομάδες. Αφορμή για το ξέσπασμα της λαϊκής οργής αποτελεί ένα σχεδιαζόμενο πολυτελές τουριστικό θέρετρο ύψους 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο συνδέεται άμεσα με τον γαμπρό του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, και τη σύζυγό του, Ιβάνκα. Το έργο πρόκειται να κατασκευαστεί σε ένα νησί και κοντά σε ένα προστατευόμενο φυσικό καταφύγιο, παγκοσμίως γνωστό για τα φλαμίνγκο που φωλιάζουν εκεί.<br /><br />«Δεν ειναι δική μου δουλειά να αποδείξω ότι δεν είμαι ο Νονός»<br /><br />Μιλώντας στους Financial Times, μέσα από το γραφείο του που έχει θέα στη λεωφόρο των μεγάλων διαδηλώσεων, ο Έντι Ράμα έχασε την ψυχραιμία του όταν κλήθηκε να σχολιάσει τις κατηγορίες των διαδηλωτών, οι οποίοι ζητούν την παραίτηση και τη δίωξή του για συστημική διαφθορά.<br />«Ο κόσμος λέει ότι εγώ είμαι ο αρχηγός όλου αυτού. Τους λέω “να πάτε να γαμηθείτε“. Τόσο απλά», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αλβανός Πρωθυπουργός, συμπληρώνοντας: «Δεν εναπόκειται σε μένα να αποδείξω ότι δεν είμαι ο Νονός, εναπόκειται σε εκείνους να αποδείξουν ότι είμαι ο Νονός».<br /><br />Το «ροζ» θέρετρο, το μαύρο χρήμα και τα εντάλματα σύλληψης<br /><br />Οι διαδηλωτές καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση παραχωρεί προστατευόμενες περιβαλλοντικές ζώνες σε διεθνείς επενδυτές, την ίδια ώρα που η σκιά του οργανωμένου εγκλήματος πέφτει βαριά πάνω από την περιοχή.<br />Ήδη, οι αλβανικές εισαγγελικές αρχές κατά της διαφθοράς έχουν εκδώσει εντάλματα σύλληψης για 20 επιχειρηματίες που κατηγορούνται για διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Οι αρχές υποψιάζονται ότι δισεκατομμύρια ευρώ έχουν διοχετευτεί σε μεγάλα κατασκευαστικά έργα στις ακτές της Αδριατικής και στα Τίρανα.<br />Ανάμεσα στους καταζητούμενους είναι και ο Αρτούρ Σέχου, ένας επιχειρηματίας με διπλή αμερικανική και αλβανική υπηκοότητα που ζει στο Μαϊάμι. Ο Σέχου είχε στην κατοχή του εκτάσεις δίπλα στο καταφύγιο των φλαμίνγκο, τις οποίες πούλησε το 2025 στην εταιρεία Albania Land Development — μια εταιρεία που συνδέεται άμεσα με το project του Κούσνερ. Η συγκεκριμένη αγοραπωλησία μπήκε αμέσως στο μικροσκόπιο των εισαγγελέων, οι οποίοι πάγωσαν πληρωμές ύψους 128 εκατομμυρίων ευρώ εν αναμονή της έρευνας.<br /><br />«Υπάρχει ξέπλυμα, αλλά… συμβαίνει και στο Λονδίνο»<br /><br />Ο Έντι Ράμα επέμεινε ότι η επένδυση της οικογένειας Τραμπ είναι απολύτως νόμιμη και καθαρή, διαχωρίζοντάς την από τις έρευνες για τον πρώην ιδιοκτήτη της γης. Παράλληλα, προσπάθησε να υποβαθμίσει το πρόβλημα του μαύρου χρήματος στη χώρα του, προχωρώντας σε μια μάλλον αμφιλεγόμενη σύγκριση: «Το να λέγεται ότι η αλβανική οικονομία βασίζεται στο ξέπλυμα χρήματος, αυτό είναι φρικτό», ανέφερε. «Το ξέπλυμα χρήματος είναι μέρος της οικονομίας μας, αλλά δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα. Πιστεύετε ότι δεν υπάρχει ξέπλυμα χρήματος στο Λονδίνο; Υπάρχει. Αλλά μπορείτε να πείτε ότι η βρετανική οικονομία είναι σε μεγάλο βαθμό ξέπλυμα χρήματος; Όχι».<br />«Όλα γίνονται από μίσος για τον Τραμπ»<br /><br />Ο Αλβανός Πρωθυπουργός δεν δίστασε να συνδέσει τις εγχώριες αντιδράσεις με τη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα, ισχυριζόμενος ότι οι διαδηλώσεις υποκινούνται από εχθρούς του Αμερικανού προέδρου, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν.<br />«Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον να “σκοτωθεί” αυτό το έργο… εξαιτίας του Τραμπ», υποστήριξε. «Αν δεν ήταν ο Τζάρεντ Κούσνερ, κανένας δεν θα έδινε δεκάρα για τα φλαμίνγκο, για την Αλβανία, για τίποτα. Είναι όλο αυτό το μίσος κατά του Τραμπ που προκαλεί όλο αυτόν τον έλεγχο».<br />Παρά το εκρηκτικό κλίμα και την οργή των πολιτών, ο Ράμα δήλωσε απόλυτα βέβαιος ότι τα σχέδια για το παράκτιο θέρετρο θα προχωρήσουν κανονικά, χαρακτηρίζοντας την επένδυση ως μια «ιστορική ευκαιρία» για την Αλβανία.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εκτός εαυτού ο Έντι Ράμα: «Τους λέω “να πάτε να γ@μηθείτε”, δεν είμαι ο Νονός της Αλβανίας».

Σε μια πρωτοφανή έξαρση οργής προχώρησε ο Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, απορρίπτοντας μετά βδελυγμίας τις κατηγορίες ότι λειτουργεί ως ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δ. Αβραμόπουλος: Στο υπ. Δικαιοσύνης το αίτημα άρσης ασυλίας του για το Qatargate.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2016/05/avramopoulos-630x400.jpg" width="739" /><br /><br />Σημαντικές πολιτικές και δικαστικές εξελίξεις πυροδοτεί η διαβίβαση ευρωπαϊκού αιτήματος για την άρση της βουλευτικής ασυλίας του πρώην Ευρωπαίου Επιτρόπου και νυν βουλευτή Ηλείας της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρη Αβραμόπουλου.<br /><br />Το αίτημα, το οποίο αφορά την εκτέλεση εντάλματος σύλληψης που φέρεται να έχει εκδοθεί σε βάρος του από τις βελγικές αρχές για το σκάνδαλο Qatargate, διαβιβάστηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης μέσω της Εισαγγελίας Εφετών και του Αρείου Πάγου, με τελικό προορισμό τη Βουλή, η οποία θα λάβει και την τελική απόφαση.<br /><br />Το παρασκήνιο του εντάλματος και οι κατηγορίες<div><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι αρχές του Βελγίου προχώρησαν στην έκδοση του εντάλματος καθώς ο κ. Αβραμόπουλος φέρεται να μην προσήλθε δύο φορές στις δικαστικές αρχές της χώρας για να δώσει εξηγήσεις. Τα αδικήματα που του αποδίδονται αφορούν:<br /><br />-Συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση<br /><br />-Δωροληψία<br /><br />-Νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα<br /><br />Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται η ΜΚΟ «Fight Impunity», την οποία είχε ιδρύσει ο πρωταγωνιστής του Qatargate, Αντόνιο Παντσέρι. Αν και η οργάνωση είχε ως επίσημο αντικείμενο την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι βελγικές αρχές τη θεωρούν «όχημα» άσκησης πίεσης υπέρ του Κατάρ και διακίνησης χρημάτων, χαρακτηρίζοντάς την ως εγκληματικό δίκτυο. Η κατηγορία συνδέεται με οικονομικό όφελος ύψους περίπου 73.000 – 75.000 ευρώ που φέρεται να εισέρρευσε σε λογαριασμούς του κ. Αβραμόπουλου. Οι πράξεις που του καταλογίζονται αφορούν την περίοδο μετά τη θητεία του ως Επίτροπος (2014-2019) και πριν την εκλογή του ως βουλευτής (2023).<br /><br />Η πρότερη εμπλοκή και οι εξηγήσεις για τις αμοιβές</div><div><br />Οι πρώτες αναφορές του διεθνούς Τύπου (La Stampa, El Mundo) για το θέμα είχαν δει το φως της δημοσιότητας τον Δεκέμβριο του 2022. Τότε, ο κ. Αβραμόπουλος είχε διευκρινίσει ότι η συμμετοχή του στην τιμητική επιτροπή της ΜΚΟ (μαζί με άλλες διεθνείς προσωπικότητες) ήταν καθαρά μη εκτελεστική.<br /><br />Είχε δηλώσει, επίσης, ότι έλαβε νόμιμη μηνιαία αποζημίωση 5.000 ευρώ για το διάστημα Φεβρουαρίου 2021 – Φεβρουαρίου 2022 (συνολικά 60.000 ευρώ μικτά / 3.750 ευρώ μηνιαίως καθαρά). Για τη συνεργασία αυτή είχε λάβει γραπτή έγκριση από την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ενώ τα εν λόγω ποσά δηλώθηκαν και φορολογήθηκαν κανονικά στην Ελλάδα. Μόλις έγινε γνωστό το σκάνδαλο στις Βρυξέλλες, ο ίδιος παραιτήθηκε αμέσως.<br /><br />Η αντίδραση και η δήλωση του Δημήτρη Αβραμόπουλου</div><div><br />Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, ο κ. Αβραμόπουλος επισκέφθηκε την Εισαγγελία Εφετών Αθηνών συνοδευόμενος από τον δικηγόρο του για να ενημερωθεί. Σε δηλώσεις του αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε έκνομη ενέργεια ή εμπλοκή στο σκάνδαλο, κάνοντας λόγο για «αυθαίρετη, απαράδεκτη και ύποπτη» προσπάθεια διαστρέβλωσης των γεγονότων από τις βελγικές αρχές για ένα θέμα που έχει κλείσει θεσμικά εδώ και τρία χρόνια.<br /><br />Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν επιθυμεί να κάνει χρήση της βουλευτικής του ασυλίας. Αντίθετα, θα ζητήσει ο ίδιος από την ελληνική Δικαιοσύνη την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης προκειμένου να λάμψει η αλήθεια, επιμένοντας ότι όλες οι αμοιβές του ήταν νόμιμες, εγκεκριμένες και έχουν συμπεριληφθεί στο Πόθεν Έσχες του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δ. Αβραμόπουλος: Στο υπ. Δικαιοσύνης το αίτημα άρσης ασυλίας του για το Qatargate.

Σημαντικές πολιτικές και δικαστικές εξελίξεις πυροδοτεί η διαβίβαση ευρωπαϊκού αιτήματος για την άρση της βουλευτικής ασυλίας του πρώην Ευρω...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ. Ο επικεφαλής της Σιν Μπετ προειδοποιεί: «Η επόμενη 7η Οκτωβρίου θα συμβεί στο Εϊλάτ».

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/EILAT-1-630x400.jpg" /><br /><br />Σε απόρρητες συσκέψεις κορυφής, ο Ντέιβιντ Ζίνι χαρακτήρισε τη νότια πόλη του Ισραήλ ως τον πιο ευάλωτο στόχο της χώρας, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο συντονισμένης εισβολής από την Ιορδανία ή τη θάλασσα.<br /><br />Σε αυστηρή προειδοποίηση προς την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ προχώρησε ο επικεφαλής της εγχώριας υπηρεσίας πληροφοριών (Σιν Μπετ), Ντέιβιντ Ζίνι, υπογραμμίζοντας ότι το Εϊλάτ αποτελεί αυτή τη στιγμή την αχίλλειο πτέρνα της ισραηλινής εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας Χαάρετς, το οποίο επικαλείται καλά πληροφορημένες πηγές των υπηρεσιών ασφαλείας, ο Ζίνι τόνισε χαρακτηριστικά σε κλειστές συσκέψεις των τελευταίων εβδομάδων πως «η επόμενη 7η Οκτωβρίου θα συμβεί στο <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Eilat">Εϊλάτ</a>».<br /><br /><img height="334" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/EILAT.jpg" width="525" /><br /><br />Βάσει των ίδιων πηγών, ο Διοικητής της Σιν Μπετ έχει ήδη δώσει εντολή στα ανώτατα κλιμάκια της υπηρεσίας να θέσουν το σενάριο μιας μαζικής, συντονισμένης επίθεσης στα νότια της χώρας στην κορυφή των επιχειρησιακών και πληροφοριακών τους προτεραιοτήτων.<br /><br />Η ανησυχία των ισραηλινών Αρχών εστιάζεται κυρίως στη γεωγραφική απομόνωση της πόλης, η οποία βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από τις κεντρικές στρατιωτικές βάσεις και τους κύριους θύλακες των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας.<br />Τα σενάρια της απειλής<br /><br />Οι αναλύσεις της Σιν Μπετ, τις οποίες παρουσίασε ο Ζίνι τόσο στο εσωτερικό της υπηρεσίας όσο και σε διευρυμένα συμβούλια ασφαλείας, εστιάζουν σε δύο βασικούς άξονες:<br /><br />Χερσαία εισβολή από τα ανατολικά: Η κύρια απειλή εντοπίζεται στα σύνορα με την Ιορδανία, μια γραμμή μεγάλου μήκους που θεωρείται διάτρητη και δύσκολα ελεγχόμενη.<br /><br />Θαλάσσια διείσδυση: Επισημαίνεται ο υπαρκτός κίνδυνος καταδρομικής επιχείρησης μέσω των υδάτων του Κόλπου της Άκαμπα.<div><br />Η απάντηση της Υπηρεσίας<br /><br />Ερωτηθείσα σχετικά με το δημοσίευμα, η ηγεσία της Σιν Μπετ επιχείρησε να χαμηλώσει τους τόνους, διευκρινίζοντας πως οι αναφορές αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο της τακτικής χαρτογράφησης των κινδύνων.<br />Στην επίσημη ανακοίνωσή της, η Υπηρεσία αναφέρει:<br /><br />«Πριν από μερικούς μήνες, στο πλαίσιο της ανάληψης των καθηκόντων του και της εξέτασης των εν δυνάμει απειλών, ο Διευθυντής της Σιν Μπετ πραγματοποίησε περιοδεία επιθεώρησης στο Εϊλάτ, σε στενή συνεργασία με τις ένοπλες δυνάμεις (IDF), προκειμένου να αξιολογηθεί ο βαθμός ετοιμότητας.<br /><br />»Διευκρινίζεται ότι δεν υφίσταται κάποια συγκεκριμένη ή άμεση πληροφορία για επικείμενο χτύπημα, αλλά πρόκειται για τον πάγιο επιχειρησιακό σχεδιασμό και τη μελέτη σεναρίων που διεξάγει η υπηρεσία σε όλους τους τομείς ευθύνης της».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ. Ο επικεφαλής της Σιν Μπετ προειδοποιεί: «Η επόμενη 7η Οκτωβρίου θα συμβεί στο Εϊλάτ».

Σε απόρρητες συσκέψεις κορυφής, ο Ντέιβιντ Ζίνι χαρακτήρισε τη νότια πόλη του Ισραήλ ως τον πιο ευάλωτο στόχο της χώρας, υπογραμμίζοντας τον...

Διαβάστε την συνέχεια

Παιχνίδια πολέμου, τιμές πετρελαίου! Ιδού το μέγα παίγνιο.

<img height="113" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/p/1455x819/crop/both/59/596490ebb2bc42ea9116458bb11cbf12.jpg?quality=80&404=default&v=4" width="750" /><div><br />Του<b> Ed Hirs</b><br />Ο αποκλεισμός του Ορμούζ από το Ιράν έγινε πραγματικότητα όταν επιτέθηκαν οι ΗΠΑ στην Ισλαμική Δημοκρατία. Από την αγορά πετρελαίου αφαιρέθηκαν περίπου 10 εκατ. βαρέλια την ημέρα, γεγονός που οδήγησε σε αύξηση της τιμής του "μαύρου χρυσού". Ανεξάρτητα από το αν το Μνημόνιο Κατανόησης (MOU) που υπέγραψαν ΗΠΑ - Ιράν θα οδηγήσει σε μόνιμη ειρήνη, υπάρχουν "παίκτες" που μπορούν να χειραγωγήσουν την αγορά πετρελαίου και τις τιμές: Ισραήλ, Κίνα, Ρωσία, Σαουδική Αραβία και Ουκρανία. Ας δούμε πώς.<br /><br />Πριν τον πόλεμο η παγκόσμια αγορά πετρελαίου ανερχόταν σε περίπου 106 εκατ. βαρέλια την ημέρα. Η τιμή του αργού τύπου West Texas Intermediate ήταν στα 56 δολάρια το βαρέλι. Οι αγορές πετρελαίου λειτουργούν σε βάση "just-in-time", με το πετρέλαιο να μεταφέρεται γρήγορα στα διυλιστήρια και το καύσιμο να πωλείται αμέσως στους καταναλωτές. Οποιαδήποτε μικρή διακοπή στην προσφορά μεταφράζεται αμέσως σε αύξηση της τιμής, καθώς οι καταναλωτές θα επωμιστούν το κόστος και θα πληρώσουν ακριβότερα για τις μετακινήσεις τους. Σύμφωνα με υπολογισμούς, η ελαστικότητα της ζήτησης ως προς την τιμή του αργού είναι περίπου -0,047, που σημαίνει ότι για κάθε 10% που μειώνεται η ποσότητα πετρελαίου που φτάνει στην αγορά, η τιμή του αργού αυξάνεται κατά 200%-250%, με την τιμή του αμερικανικού αργού να εκτινάσσεται στα 168 με 196 δολ. το βαρέλι. Ενώ υπάρχουν αναφορές για πωλήσεις ντίζελ spot στα 150 δολάρια το βαρέλι και καυσίμου αεροσκαφών στα 200 δολάρια το βαρέλι στη Βόρεια Ευρώπη, το WTI δεν έχει ξεπεράσει τα 113 δολάρια το βαρέλι και έχει σταθεροποιηθεί κοντά στα 75 δολάρια ανά βαρέλι μετά τη συμφωνία ΗΠΑ - Ιράν. Γιατί;<br /><br />Πρώτον, η τιμή του αμερικανικού αργού διαπραγματεύεται στην αγορά μελλοντικής εκπλήρωσης για παράδοση εντός του επόμενου μήνα. Η πτώση της τιμής του WTI με την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης σημειώθηκε κατά τη διάρκεια των συναλλαγών για το συμβόλαιο παράδοσης Ιουλίου, και η πτώση αυτή αποτύπωνε το γεγονός ότι κανένας επενδυτής δεν ανησυχούσε για ενδεχόμενη έλλειψη αργού πετρελαίου σε κάποιο διυλιστήριο. Φυσικά, το εν λόγω αργό θα διυλιστεί σε βενζίνη, ντίζελ και καύσιμο αεροσκαφών για παράδοση στους καταναλωτές τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο.<br /><br />Τα αποθέματα των ΗΠΑ πρώτα άρχισαν να αντικαθιστούν το πετρέλαιο που αποσύρθηκε από την αγορά. Οι παραγωγοί και οι διυλιστές των ΗΠΑ άρχισαν να πραγματοποιούν απευθείας αποστολές προς τις ασιατικές αγορές που αντιμετώπιζαν έλλειψη πετρελαίου κατά την πρώτη εβδομάδα του πολέμου. Τα αποθέματα πετρελαίου στις ΗΠΑ βρίσκονται πλέον αρκετά κάτω από το κατώτατο όριο του μέσου όρου της τελευταίας 5ετίας.<br /><br />Οι άμεσες κυβερνητικές παρεμβάσεις στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου έχουν διατηρήσει την τιμή του αργού κάτω από την τιμή που υποδεικνύει ο υπολογισμός της ελαστικότητας. Οι ΗΠΑ έχουν αποδεσμεύσει 172 εκατ. βαρέλια από τα στρατηγικά τους αποθέματα, στο πλαίσιο της αποδέσμευσης 400 εκατ. βαρελιών από τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας. Ο αποκλεισμός του Στενού από το Ιράν ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, και η κυβέρνηση Τραμπ, μαζί με τον ΔΟΕ, άρχισε να αποδεσμεύει πετρέλαιο από τα στρατηγικά αποθέματα στις 17 Μαρτίου. Παράλληλα, η Κίνα αποφάσισε να περιορίσει τις εισαγωγές κατά 3 εκατ. βαρέλια την ημέρα.</div><div><br />Η πολιτική οικονομία του πετρελαίου<br /><br />Να αναμένουμε επιστροφή των τιμών στα προπολεμικά επίπεδα; Όχι ακόμα. Σύμμαχοι και εχθροί των ΗΠΑ μπορούν να αξιοποιήσουν το "παιχνίδι" του πετρελαίου για να επηρεάσουν τη συζήτηση σχετικά με το πόσο προσιτό οικονομικά είναι το πετρέλαιο ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.<br /><br />Η ισραηλινή ηγεσία έχει διαφορετικούς στόχους από τις ΗΠΑ. Ο Αμερικανός καταναλωτής δεν υποστηρίζει το Ισραήλ αυτήν τη στιγμή. Επειδή οι όροι του Μνημονίου Κατανόησης δεν είναι οικονομικά ευνοϊκοί για τις ΗΠΑ, η συνέχιση του πολέμου από πλευράς Ισραήλ θα κοστίζει όλο και περισσότερο στους Αμερικανούς πολίτες.<br /><br />Η Κίνα έχει καταλάβει τον ρόλο της σε αυτό το παιχνίδι. Θα μπορούσε να αλλάξει τη στάση της όσον αφορά τη μείωση των εισαγωγών πετρελαίου, προκειμένου να ωθήσει προς τα πάνω τις τιμές του πετρελαίου και να υπονομεύσει τις ελπίδες της κυβέρνησης Τραμπ να διατηρήσει την πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία. Στον δασμολογικό πόλεμο "οφθαλμός αντί οφθαλμού" που πυροδότησε ο Τραμπ, η αύξηση της τιμής του πετρελαίου ίσως εντάσσεται δικαίως στα αντίποινα.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία έχει έρθει πιο κοντά στη Ρωσία μετά τον πόλεμο ΗΠΑ - Ιράν και των αντιποίνων της Τεχεράνης κατά του Ριάντ. Οι απερίσκεπτες δηλώσεις του Τραμπ έβλαψαν περαιτέρω τις σχέσεις των ΗΠΑ με την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας. Οι Σαουδάραβες και άλλα κράτη του Κόλπου εύκολα θα μπορούσαν να καθυστερήσουν την επιστροφή στην κανονικότητα της παραγωγής και των εξαγωγών πετρελαίου, προκειμένου να διατηρήσουν σε υψηλά επίπεδα τις τιμές του αργού μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.<br /><br />Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας περιορίζει επίσης το διαθέσιμο πετρέλαιο στην παγκόσμια αγορά, ειδικά μετά από κάθε επίθεση του Κίεβου εναντίον ρωσικών υποδομών ενέργειας.<br /><br />Η αβεβαιότητα σχετικά με την προοπτική της ειρήνης και της πτώσης των τιμών πετρελαίου δεν ενθαρρύνει τις επενδύσεις στις ΗΠΑ από τους εγχώριους παραγωγούς πετρελαίου. Ο αριθμός των γεωτρήσεων είναι οριακά υψηλότερος σε ετήσια βάση φέτος. Πριν τον πόλεμο, ο κλάδος πετρελαίου και φυσικού αερίου ήταν ο τομέας με τις χειρότερες επιδόσεις στο χρηματιστήριο για περισσότερο από μια δεκαετία, και ένας πόλεμος τεσσάρων μηνών δεν δικαιολογεί την αλλαγή επενδυτικών πλάνων 5ετίας. Λάβετε επίσης υπόψη την απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να ανταγωνιστεί άμεσα την εγχώρια πετρελαϊκή βιομηχανία, απελευθερώνοντας πετρέλαιο από τα στρατηγικά αποθέματα — που σχεδόν στο σύνολό του πηγαίνει σε ξένους αγοραστές.<br /><br />Οι CEO της Chevron και της ExxonMobil έχουν προειδοποιήσει ότι τα φυσικά αποθέματα των ΗΠΑ έχουν μειωθεί σε τέτοια επίπεδα που οι αυξήσεις της τιμής του WTI θα είναι αναπόφευκτες. Ακόμη και άνευ προηγουμένου.<br /><br />Ο πόλεμος κατά του Ιράν έχει δώσει το έναυσμα για ένα ευρύτερο παιχνίδι στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου, το οποίο είναι πολύ πιο σημαντικό για τους ψηφοφόρους των ΗΠΑ... από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Δυστυχώς, ο ηττημένος σε αυτό το παιχνίδι έχει ήδη κριθεί. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παιχνίδια πολέμου, τιμές πετρελαίου! Ιδού το μέγα παίγνιο.

Του Ed Hirs Ο αποκλεισμός του Ορμούζ από το Ιράν έγινε πραγματικότητα όταν επιτέθηκαν οι ΗΠΑ στην Ισλαμική Δημοκρατία. Από την αγορά πετρελ...

Διαβάστε την συνέχεια