Πανστρατιά των Τούρκων στην ΕΕ για επιστολική ψήφο με στόχο να εκλεγεί το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ στις Ευρωεκλογές.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-04/%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%B3%CE%B4%CE%B5%CE%BC.jpeg?itok=WNYBq9dP" width="761" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συναγερμός στην Αθήνα αφού το "μακρύ χέρι" της Άγκυρας θέλει να εισέλθει στο ευροωκοινοβούλιο στις ερχόμενες Ευρωεκλογές</span></h3>Τα σχέδια των μειονοτικών και της Τουρκίας αποσκοπούν σε μια λίαν επιθετική πολιτική κατά της Ελλάδος και στην Ευρωβουλή.<br /><br />Μετά την άδεια του Αρείου Πάγου στο μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ , να συμμετάσχει στις Ευρωεκλογές στην χώρα μας, ξεκίνησε αμέσως εκστρατεία για την χρήση της επιστολικής ψήφου από τους χιλιάδες τουρκικής καταγωγής πολίτες, που ζουν στην Ευρώπη. <br /><br />Ανακοίνωση του σύνδεσμος Τούρκων στην Ευρώπη<br /><br />Ο σύνδεσμος <a href="https://birlikgazetesi.org/abttf-oylarimiz-deb-partisine/">Τούρκων στην Ευρώπη (ABTTF)</a> ανακοίνωσε την υποστήριξή του στο Κόμμα Φιλίας, Ισότητας, Ειρήνης (DEB) στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα διεξαχθούν στις 9 Ιουνίου στην Ελλάδα.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Τουρκική Ομοσπονδία Δυτικής Θράκης (ABTTF) ανακοίνωσε τη στήριξή της στο Κόμμα Φιλίας, Ισότητας, Ειρήνης (DEB) στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα διεξαχθούν στις 9 Ιουνίου.<br /><br />Η ανακοίνωση έχει ως εξής: «Ως Ευρωπαϊκή Τουρκική Ομοσπονδία Δυτικής Θράκης (ABTTF), εκπρόσωπος των Τούρκων της Δυτικής Θράκης που ζουν στην Ευρώπη, θέλουμε να κάνουμε πιο έντονη την παρουσία της κοινωνίας μας στη χώρα μας (Ελλάδα και Ευρώπη), και να ακουστούν οι φωνές και τα αιτήματά μας, πιο δυνατά, καθώς θέλουμε να είμαστε εμπλεκόμενοι στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων στην ευρωπαϊκή πολιτική.<br /><br />Για αυτό καλούμε όλους τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης που ζουν στο εξωτερικό, και έχουν δικαίωμα ψήφου, να ψηφίσουν στις εκλογές που θα διεξαχθούν στην χώρα μας στις 9 Ιουνίου για να προστατέψουν την χώρα μας μελλοντικά! ( άγνωστο τι εννοεί ακριβώς εδώ η ανακοίνωση).<br /><br />Το Ανώτατο Εφετείο (Άρειος Πάγος) ανακοίνωσε τα κόμματα που θα συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές της Τετάρτης 24 Απριλίου. Αναφέρθηκε ότι 46 πολιτικά κόμματα από όλη την Ελλάδα έκαναν αίτηση για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.<br /><br />«Το Ανώτατο Δικαστήριο ενέκρινε 31 από τα πολιτικά κόμματα που υπέβαλαν αίτηση».<br />Το Κόμμα ΚΙΕΦ κάλεσε τους πολίτες να συμμετάσχουν στις εκλογές:<br /><br />Η ανακοίνωση αναφέρει ως εξής: «Το Κόμμα Φιλίας Ισότητας Ειρήνης (DEB), το μοναδικό και αποκλειστικό πολιτικό κόμμα της τουρκικής κοινότητας της Δυτικής Θράκης, θα συμμετάσχει στις εκλογές για ΕΕ στις 9 Ιουνίου, όπως και το 2014 και το 2019.<br /><br />Για πρώτη φορά στις ευρωεκλογές στην Ελλάδα, Έλληνες πολίτες ηλικίας 17 ετών και άνω, που ζουν τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, θα μπορούν να ψηφίζουν μέσω επιστολικής ψήφου.<br /><br />Δεν θα υπάρχουν χωριστές κάλπες στις ελληνικές διπλωματικές αποστολές για τους Έλληνες πολίτες που ζουν στο εξωτερικό.<br /><br />Το κόμμα ΚΙΕΦ, που είναι ο πολιτικός εκπρόσωπος της τουρκικής κοινότητας Δυτικής Θράκης, θα συμμετάσχει στις εκλογές που θα διεξαχθούν την Κυριακή 9 Ιουνίου, για αυτό και θα ξεκινήσει την προεκλογική του εκστρατεία στα χωριά της Ξάνθης από το βράδυ της Πέμπτης 25 Απριλίου.<br /><br />Λέγοντας «Είμαστε εδώ!», το Κόμμα ΚΙΕΦ στοχεύει να γράψει ξανά ιστορία στη χώρα μας και στην Ευρώπη στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις οποίες θα συμμετάσχει για τρίτη φορά, για να ανακοινώσει με δυνατή φωνή, τα αιτήματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης σε όλη την Ευρώπη, και να πούμε «Είμαστε εδώ και είμαστε Τούρκοι!», καταλήγει το ίδιο μεταξύ άλλων.<br />Ποια είναι τα απώτερα σχέδια των μειονοτικών στην Δυτική Θράκη και της Άγκυρας<br /><br />Το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ, έχει στενότατες σχέσεις με το τουρκικό προξενείο και τον Ταγίπ Ερντογάν, (είναι το πολιτικό όργανο των αποκαλούμενων “Τούρκων” της Δυτικής Θράκης), βάζει πλώρη για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι το 2021, η πρόεδρος του κ.Τ.Ασάφογλου, με την ευκαιρία παρουσίας 30 ετών του κόμματος στην Ελλάδα, είχε δηλώσει ευθαρσώς ότι ένας από τους μελλοντικούς στόχους του κόμματος είναι η είσοδος και στην ελληνική Βουλή.<br /><br />Η "τουρκοποίηση" της Θράκης είναι ένα σχέδιο που εδώ και καιρό προσπαθεί να υλοποιήσει η Άγκυρα, και το ΚΙΕΦ αποτελεί πιθανόν το “ όχημα” εκμεταλλευόμενο τις μειονοτικές ψήφους.<br /><br />Η σταθερή ενίσχυση του τουρκικού στοιχείου στη Θράκη και η ανοχή στην τουρκική προπαγάνδα αποτελούν ζητήματα που πρέπει να μπουν σε προτεραιότητα και να αντιμετωπισθούν άμεσα από την ελληνική ηγεσία.<br /><br />Η ρητορική του ιδρυτή της φιλοτουρκικής παράταξης ήταν ιδιαιτέρως επιθετική και είχε ως κύριο άξονα της την υποτιθέμενη καταπίεση και περιθωριοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, ενώ καταβάλει πολλές προσπάθειες προκειμένου η μουσουλμανική μειονότητα να αναγνωριστεί ως τουρκική, κάτι που αποτελεί το πρώτο στάδιο για την “κοσοβοποίηση” της Δυτικής Θράκης.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πανστρατιά των Τούρκων στην ΕΕ για επιστολική ψήφο με στόχο να εκλεγεί το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ στις Ευρωεκλογές.

Συναγερμός στην Αθήνα αφού το "μακρύ χέρι" της Άγκυρας θέλει να εισέλθει στο ευροωκοινοβούλιο στις ερχόμενες Ευρωεκλογές Τα σχέδια...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι θέλουν οι Έλληνες από την ΕΕ. Η απογοήτευση , οι ελπίδες και οι Ευρωεκλογές.

<div><a href="https://olympiobima.gr/wp-content/uploads/2022/06/%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CE%88%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%95%CE%BD%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%87%CE%B8%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%E2%80%93-%CE%A4%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%B2%CE%AD%CF%84%CE%BF-60673.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="310" data-original-width="800" height="323" src="https://olympiobima.gr/wp-content/uploads/2022/06/%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CE%88%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%95%CE%BD%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%87%CE%B8%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%E2%80%93-%CE%A4%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%B2%CE%AD%CF%84%CE%BF-60673.jpg" width="798" /></a></div><br /> Σημαντικά ευρήματα για τις τάσεις της ελληνικής κοινωνίας έναντι της ΕΕ περιέχονται στο τελευταίο, ενόψει των Ευρωεκλογών, ευρωβαρόμετρο. Οι Έλληνες εμφανίζονται μεν φιλεοευρωπαίοι , αλλά μια λεπτομερής ματιά αποκαλύπτει πλήθος προβλημάτων, ανασφάλεια, οικονομικά προβλήματα, προβλήματα καθημερινότητας, φτώχεια, κοινωνικοί αποκλεισμοί και πολλά ακόμη . Μένει να διαπιστωθεί ποια θα είναι η εκλογική συμπεριφορά των Ευρωπαίων στις εκλογές της 9ης Ιουνίου.<br />Στην Ελλάδα, Πάνω από το 50% των ερωτηθέντων , θα επιθυμούσε οι πολιτικές προτάσεις της προεκλογικής εκστρατείας να αφορούν την δημόσια υγεία (56%), την στήριξη της οικονομίας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας (55%) και την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (55%). Επίσης, στη χώρα μας, το Το 60% των Ελλήνων δηλώνει μη ικανοποιημένο με την κατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Επίσης, αναφέρουν το κράτος Δικαίου ως μία από τις βασικές αξίες που θα πρέπει να υπερασπιστεί, κατά προτεραιότητα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Το 52% των Ελλήνων προβλέπει επιδείνωση στην πορεία της εθνικής οικονομίας μέσα στον επόμενο χρόνο, ενώ ένα 36% θεωρεί ότι η κατάσταση θα μείνει ίδια. Πάντως το 53% των Ελλήνων που ρωτήθηκαν, δήλωσε αισιόδοξο για το μέλλον της ΕΕ.<br />Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα ενόψει των Ευρωεκλογών. Ειδικότερα. <br /><br /> • Το 81% των Ευρωπαίων αλλά και το 81% των Ελλήνων πιστεύει ότι η προσέλευση στις κάλπες είναι ακόμη πιο σημαντική δεδομένης της γεωπολιτικής κατάστασης.<br /> • Έξι στους δέκα πολίτες ενδιαφέρονται για τις εκλογές στις 6-9 Ιουνίου, 11 ποσοστιαίες μονάδες περισσότεροι από την ίδια χρονική στιγμή σε σύγκριση με τις εκλογές του Μαΐου του 2019. Παρόμοιο ποσοστό παρατηρείται και στην Ελλάδα (60%).<br /> • Τα αποτελέσματα στην Ελλάδα (56%) κυμαίνονται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο (60%) όσον αφορά τη σημασία που αποδίδουν οι πολίτες στις εκλογές και το ενδιαφέρον τους για αυτές.<br /> • Το 73% των Ευρωπαίων πολιτών αναφέρει ότι οι ενέργειες της ΕΕ έχουν αντίκτυπο στην καθημερινή τους ζωή, σημαντικά υψηλότερα τα ποσοστά μεταξύ των ερωτηθέντων στην Ελλάδα (83%).<br /> • Συνεχίζεται να αυξάνεται η σημασία που αποδίδουν οι πολίτες στην άμυνα και την ασφάλεια της ΕΕ.<br /> • Η καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (33%) καθώς και η δημόσια υγεία (32%) είναι τα κύρια ζητήματα που απασχολούν τους ψηφοφόρους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα αντίστοιχα ποσοστά στην Ελλάδα είναι 55% και 56%, ενώ 55% αναφέρει ως προτεραιότητα την στήριξη της οικονομίας και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. <br /> <br />Η σημερινή προεκλογική δημοσίευση αναδεικνύει μια θετική, ανοδική τάση στους βασικούς εκλογικούς δείκτες, ενώ απομένουν μόλις λίγες εβδομάδες έως ότου οι πολίτες της ΕΕ προσέλθουν στις κάλπες στις 6-9 Ιουνίου. Το ενδιαφέρον για τις εκλογές, η ενημέρωση για το πότε θα διεξαχθούν καθώς και η πιθανότητα συμμετοχής σημειώνουν άνοδο σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη μέτρηση το φθινόπωρο του 2023. Οι αυξήσεις είναι ακόμη πιο εντυπωσιακές σε σύγκριση με την έρευνα της άνοιξης του 2019, δηλ. τρεις μήνες πριν από τις προηγούμενες ευρωπαϊκές εκλογές.<br /> <br />Τώρα, το 60% των Ευρωπαίων δηλώνει ότι ενδιαφέρεται να ψηφίσει τον Ιούνιο - ποσοστό αυξημένο κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το φθινόπωρο του 2023 και κατά 11 σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο/Μάρτιο του 2019. Το 71% δηλώνει ότι είναι πιθανό να ψηφίσει, αξιολογώντας το ενδεχόμενο με 7 έως 10 (σε κλίμακα 1 πολύ απίθανο - 10 πολύ πιθανό), δείκτης που σημειώνει αύξηση τριών ποσοστιαίων μονάδων το τελευταίο εξάμηνο και 10 ποσοστιαίων μονάδων σε σύγκριση με τον το 2019. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι πολίτες της ΕΕ γνωρίζουν πολύ καλά τη σημασία των εκλογών στο τρέχον γεωπολιτικό πλαίσιο, με οκτώ στους δέκα (81%) ερωτηθέντες να συμφωνούν ότι αυτό καθιστά την ψηφοφορία ακόμη πιο σημαντική. Μεγάλες πλειοψηφίες σε όλα τα κράτη μέλη συμφωνούν με αυτή τη δήλωση.<br /> <br />Στην Ελλάδα, το 56% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι ενδιαφέρεται να ψηφίσει τον Ιούνιο, ενώ το 76% υποστηρίζει πως είναι πιθανό να ψηφίσει. Παράλληλα, το 78% των Ελλήνων πολιτών φαίνεται να αναγνωρίζει την υψηλή σημασία συμμετοχής στις επερχόμενες ευρωπαϊκές εκλογές λόγω της τρέχουσας γεωπολιτικής κατάστασης.<br /><br />Με την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο να φτάνει στο τέλος της, το 81% των πολιτών της ΕΕ (77% στην Ελλάδα) έχει θετική ή ουδέτερη εικόνα για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ μόνο το 18% δηλώνει αρνητικό. Επιπλέον, η πλειοψηφία στην ΕΕ (56%) θα ήθελε το ΕΚ να διαδραματίσει πιο σημαντικό ρόλο, ενώ μόνο το 28% θα ήθελε να δει το αντίθετο και το 10% να διατηρήσει τον ρόλο του όπως είναι τώρα. Στην Ελλάδα, το 73% δηλώνει ότι θα ήθελε ισχυρότερο ρόλο για το Κοινοβούλιο.<br /> <br />Οι Ευρωπαίοι πολίτες θα ήθελαν να δουν την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (33%) καθώς και την υποστήριξη της δημόσιας υγείας (32%) στο επίκεντρο της προεκλογικής εκστρατείας. Η στήριξη της οικονομίας και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, καθώς και η άμυνα και η ασφάλεια της ΕΕ βρίσκονται με το ίδιο ποσοστό στην τρίτη θέση (31%). Η σημασία που αποδίδουν οι πολίτες στην άμυνα και την ασφάλεια της ΕΕ έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου, κυρίως λόγω του επιθετικού πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Αναφέρεται πλέον ως πρώτη προεκλογική προτεραιότητα (είτε μόνη ή είτε ισοψηφώντας) σε εννέα χώρες, με τα υψηλότερα αποτελέσματα στη Δανία (56%), τη Φινλανδία (55%) και τη Λιθουανία (53%).<br /><br />Με το βλέμμα στο μέλλον, οι πολίτες της ΕΕ θέτουν την άμυνα και την ασφάλεια (37%) ως πρώτες προτεραιότητες για την ενίσχυση της θέσης της ΕΕ στην παγκόσμια σκηνή, ενώ ακολουθούν τα ενεργειακά ζητήματα αφενός και η επισιτιστική ασφάλεια και η γεωργία αφετέρου (και οι δύο κατηγορίες με ποσοστό 30%). Οι ερωτηθέντες στην Ελλάδα κατατάσσουν ως προτεραιότητες στο πλαίσιο αυτή την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της οικονομίας και της βιομηχανίας της ΕΕ (38%), την επισιτιστική ασφάλεια και τη γεωργία (36%) και την ενέργεια (35%).<br /> <br />Αν και τέσσερις στους δέκα πολίτες λένε ότι ο ρόλος της ΕΕ έχει γίνει περισσότερο σημαντικός τα τελευταία χρόνια, το 35% πιστεύει ότι έχει παραμείνει σταθερός και το 22% ότι έχει αποδυναμωθεί. Σε εθνικό επίπεδο, οι σχετικές πλειοψηφίες σε 15 χώρες πιστεύουν ότι ο ρόλος της ΕΕ στον κόσμο έχει ισχυροποιηθεί με τα χρόνια, με τα ποσοστά να φτάνουν το 67% στη Σουηδία, το 63% στην Πορτογαλία και το 60% στη Δανία. Στην άλλη πλευρά του φάσματος, οι Σλοβένοι και οι Τσέχοι πολίτες είναι πιο πιθανό να πουν ότι ο ρόλος της ΕΕ έχει γίνει λιγότερο σημαντικός (32% και 30%, αντίστοιχα).<br /> <br />Περίπου 4 στους 10 ερωτηθέντες στην Ελλάδα θεωρούν είτε πως η συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην παγκόσμια πολιτική σκηνή έχει γίνει σημαντικότερη (38%) είτε πως έχει παραμείνει σταθερή σε σύγκριση με το παρελθόν (43%), ενώ περίπου 2 στους 10 θεωρούν πως έχει καταστεί λιγότερο σημαντική (18%).<br /> <br />Σχεδόν τα τρία τέταρτα των πολιτών (73%, +3 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το φθινόπωρο του 2023) ισχυρίζονται ότι οι ενέργειες της ΕΕ έχουν αντίκτυπο στην καθημερινή τους ζωή, συμπεριλαμβανομένου ενός πέμπτου (20%) το οποίο δηλώνει πως έχουν πολύ υψηλό αντίκτυπο. Επιπλέον, η μεγάλη πλειονότητα των Ευρωπαίων συμφωνεί ότι η χώρα τους, συνολικά, επωφελείται από την ένταξη στην ΕΕ (71%). Αυτά τα αποτελέσματα είναι σταθερά σε σύγκριση με το φθινόπωρο του 2023 και παραμένουν υψηλά σε ολόκληρη την ΕΕ. Για την Ελλάδα, το ποσοστό των πολιτών που θεωρούν ότι οι ενέργειες της ΕΕ έχουν αντίκτυπο στην καθημερινή τους ζωή κυμαίνεται στο 83%, ενώ το 70% των ερωτηθέντων υποστηρίζει πως η χώρα έχει ωφεληθεί συνολικά από την ένταξη στην ΕΕ.<div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Τι θέλουν οι Έλληνες από την ΕΕ. Η απογοήτευση , οι ελπίδες και οι Ευρωεκλογές.

Σημαντικά ευρήματα για τις τάσεις της ελληνικής κοινωνίας έναντι της ΕΕ περιέχονται στο τελευταίο, ενόψει των Ευρωεκλογών, ευρωβαρόμετρο....

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί τον Τρόμο… βλέπει άραγε τι έρχεται;

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/08/hamas-dollars-790x400.jpg" width="758" /><br /><br />Το Ισραήλ δεν είχε θάψει καν τους νεκρούς του από το τρομακτικό πογκρόμ των τζιχαντιστών που οι τρομοκράτες της Χαμάς εξαπέλυσαν αποκεφαλίζοντας μωρά, καίγοντας, βασανίζοντας, βιάζοντας, απαγάγοντας και η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίσει να επιβραβεύσει τους τρομοκράτες τριπλασιάζοντας τη βοήθειά της προς τη Γάζα. «Η Κομισιόν θα αυξήσει αμέσως το τρέχον κονδύλιο ανθρωπιστικής βοήθειας που προβλέπεται για τη Γάζα κατά 50 εκατομμύρια ευρώ», δήλωσε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα βαν ντερ Λάιεν. “Αυτό θα ανεβάσει το σύνολο σε πάνω από 75 εκατομμύρια ευρώ. Θα συνεχίσουμε τη στενή μας συνεργασία με τον ΟΗΕ και τις υπηρεσίες του για να διασφαλίσουμε ότι αυτή η βοήθεια θα φτάσει σε όσους έχουν ανάγκη στη λωρίδα της Γάζας.”<br /><br />ΤΟΥ<b> Robert Williams</b><br />GATESTONE INSTITUTE<br /><br />Αλήθεια; Πως; Η τρομοκρατική ομάδα Χαμάς, πληρεξούσιος του Ιράν, ο «χορηγός της τρομοκρατίας», ελέγχει πλήρως τη Γάζα και θα μεταφέρει τα χρήματα σε εκλεκτούς της και κυρίως στον στρατό της. Η ιδέα ότι τα χρήματα θα φτάσουν στα εκατομμύρια των ψυχών που παρακινήθηκαν από τους Ισραηλινούς να καταφύγουν στη νότια Γάζα για να σώσουν τις ζωές τους είναι γοητευτική, αλλά ηλίθια. Φαγητό και νερό – αν αυτό είναι πραγματικά το φορτίων στα φορτηγά με την ανθρωπιστική βοήθεια, που δεν έχουν επιθεωρηθεί, και όχι όπλα – θα πάνε στους στρατιώτες της Χαμάς.<br /><br />Για την ΕΕ, η αποφασιστικότητα να σταθεί στο πλευρό του Ισραήλ και του εβραϊκού λαού με περισσότερα από απλά λόγια στη χειρότερη στιγμή της από το Ολοκαύτωμα, κράτησε μια μέρα περίπου. Μετά τη σφαγή, ο Επίτροπος της ΕΕ Olivér Várhelyi, ανάρτησε στο X:<br />«Η κλίμακα του τρόμου και της βαρβαρότητας εναντίον του Ισραήλ και του λαού του είναι ένα σημείο καμπής.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />«Δεν μπορεί να είναι business as usual”<br /><br />«Ως ο μεγαλύτερος δωρητής των Παλαιστινίων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει το πλήρες χαρτοφυλάκιο ανάπτυξης της, συνολικής αξίας 691 εκατομμυρίων ευρώ (732 εκατομμύρια δολάρια)<br /><br />«Όλες οι πληρωμές αναστέλλονται αμέσως. Όλα τα έργα που τίθενται υπό εξέταση. Όλες οι νέες προτάσεις προϋπολογισμού, συμ. για το 2023 αναβάλλεται μέχρι νεωτέρας. Ολοκληρωμένη αξιολόγηση όλου του χαρτοφυλακίου”<br /><br />«Τα θεμέλια για την ειρήνη, την ανοχή και τη συνύπαρξη πρέπει τώρα να εξεταστούν.<br /><br />«Η υποκίνηση μίσους, η βία και η εξύμνηση του τρόμου έχουν δηλητηριάσει τα μυαλά πάρα πολλών.<br /><br />«Χρειαζόμαστε δράση και τη χρειαζόμαστε τώρα».<br /><br />Αυτή η αναπάντεχα λογική απόφαση ανατράπηκε σχεδόν αμέσως από τους κορυφαίους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αρκετά κράτη μέλη της ΕΕ – Γαλλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Λουξεμβούργο – διαμαρτυρήθηκαν ότι η μη αναστολή της βοήθειας θα «επιδείνωνε την ήδη δεινή κατάσταση εντός της Λωρίδας της Γάζας». Ο Josep Borrell, ο ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας έγραψε στο X μόλις έξι ώρες μετά την ανακοίνωση του Várhelyi: «Η αναθεώρηση της βοήθειας της ΕΕ για την Παλαιστίνη που ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα αναστείλει τις οφειλόμενες πληρωμές, όπως διευκρινίζεται από το δελτίο τύπου της Επιτροπής.<br /><br />“Η αναστολή των πληρωμών – τιμωρώντας όλο τον παλαιστινιακό λαό – θα έβλαπτε τα συμφέροντα της ΕΕ στην περιοχή και θα ενθάρρυνε ακόμη περισσότερο τους τρομοκράτες”. Ο Μπορέλ δεν διευκρίνισε πώς η διακοπή της βοήθειας προς τους τρομοκράτες της Χαμάς θα εξυπηρετούσε τα «συμφέροντα της ΕΕ» στην περιοχή ή πώς θα ενθάρρυνε τους τρομοκράτες. «Από την έναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας Ισραήλ-Παλαιστινίων το 1993, η Ευρώπη ήταν ένας από τους κύριους χορηγούς της Παλαιστίνης», έγραψε η Le Monde στις 13 Οκτωβρίου.<br /><br />«Αυτή η υποστήριξη, η οποία έχει αποδειχθεί σχετικά σταθερή από το 2008, ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Συνολικά, το μερίδιο της ΕΕ που διαχειρίζονται οι Βρυξέλλες ανέρχεται σε 300 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. «Μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου, αυτή η συνεισφορά τίθεται τώρα υπό αμφισβήτηση και η Επιτροπή την επανεξετάζει για να ελέγξει εάν έτσι χρηματοδοτείται η Χαμάς. Η Γερμανία –η οποία δίνει περίπου 125 εκατομμύρια ευρώ ετησίως – καθώς και η Αυστρία, η Δανία και η Σουηδία, αποφάσισαν να αναστείλουν προσωρινά τις συνεισφορές τους».<br /><br />Παραδόξως, έχοντας χρηματοδοτήσει Παλαιστίνιους για τριάντα χρόνια με δισεκατομμύρια ευρώ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της προφανώς δεν είχαν ιδέα εάν αυτά τα χρήματα πήγαν, άμεσα ή έμμεσα, για την υποστήριξη της τρομοκρατίας και τελικά για τη χρηματοδότηση της σφαγής εναντίον Ισραηλινών αμάχων την 7η Οκτωβρίου. Τώρα — μάλλον αργά ζήτησαν επανεξέταση. Παρά την άγνοιά τους σχετικά με τη χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων από τη Χαμάς, η ΕΕ δεν μπόρεσε να αναστείλει τη βοήθεια προς τη Γάζα αλλά την τριπλασίασε το λιγότερο.<br /><br />Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται για να νομιμοποιηθεί η συνεχιζόμενη βοήθεια προς τη Γάζα, παρά τη φρικτή σφαγή των Ισραηλινών αμάχων από τη Χαμάς, είναι ότι οι κάτοικοι της Γάζας υποτίθεται ότι δεν υποστηρίζουν τη Χαμάς. Αυτή η ατεκμηρίωτη μυθοπλασία – οι Παλαιστίνιοι ψήφισαν υπέρ της Χαμάς – στηρίχθηκε από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν όταν στις 15 Οκτωβρίου, έγραψε: «Δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των Παλαιστινίων δεν είχε καμία σχέση με τις φρικτές επιθέσεις της Χαμάς και υποφέρει ως αποτέλεσμα αυτών».<br /><br />Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Παλαιστινιακού Κέντρου Έρευνας Πολιτικής και Έρευνας που εδρεύει στη Ραμάλα, που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2023, εάν οι νέες εκλογές για την προεδρία της Παλαιστινιακής Αρχής (PA) πραγματοποιούνταν σήμερα και μόνο δύο υποψήφιοι, ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς και ο ηγέτης της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε, Συμμετείχε σε αυτές, ο Αμπάς θα λάμβανε το 37% των συνολικών ψήφων των Παλαιστινίων ενώ ο Χανίγιε θα λάμβανε το 58%. Συγκεκριμένα στη Γάζα, η ψήφος για τον Αμπάς θα ήταν στο 33% και για τον Χανίγιε στο 64%.<br /><br />Σύμφωνα με μια άλλη δημοσκόπηση του Ινστιτούτου της Ουάσιγκτον, «Συνολικά, το 57% των κατοίκων της Γάζας εκφράζει τουλάχιστον μια κάπως θετική γνώμη για τη Χαμάς – μαζί με παρόμοια ποσοστά Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη (52%) και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ (64%). Οι κάτοικοι της Γάζας φαίνονται επίσης εξαιρετικά θετικοί για το ιρανικό καθεστώς, από το οποίο η Χαμάς εξαρτάται για οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου της Ουάσιγκτον: «Όσον αφορά το Ιράν, το οποίο έχει υποστηρίξει σθεναρά και δυνητικά έχει βοηθήσει στον συντονισμό της επίθεσης, περίπου οι μισοί κάτοικοι της Γάζας θεωρούν την Τεχεράνη είτε ως «φίλο της χώρας» (29%) ή ως εταίρο ασφαλείας (28%), σε σύγκριση με λιγότερο από το ένα τρίτο των κατοίκων της Δυτικής Όχθης που θα έλεγαν το ίδιο».<br /><br />Διαπίστωσε επίσης ότι το 71% των κατοίκων της Γάζας υποστηρίζει την Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ, η οποία επίσης συμμετείχε στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου και δήλωσε ότι κρατά 30 ομήρους Ισραηλινούς, ενώ η Χαμάς πιστεύεται ότι κρατά σχεδόν 200 ομήρους. Ο συνολικός αριθμός των ομήρων έχει φτάσει πλέον τους 222.<br />Αυτό υποστηρίζει η ΕΕ με τη συνεχιζόμενη βοήθειά της στη Γάζα. Τίποτα από αυτά δεν θα φτάσει στους αμάχους και η Χαμά ενδιαφέρεται πολύ λίγο για τους ανθρώπους που ελέγχει.<br /><br />Αρκεί να δει κανείς τη συνεχιζόμενη πολιτική της Χαμάς που λέει στους κατοίκους της Γάζας να μην εκκενώνουν τα σπίτια τους όταν το Ισραήλ βομβαρδίζει, προκειμένου να προβάλλονται στα διεθνή μέσα ενημέρωσης οι θάνατοι αμάχων και τα «νεκρά μωρά». Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις έχουν επανειλημμένα καλέσει τους κατοίκους της Γάζας να απομακρυνθούν από τα βόρεια της Γάζας προς τα νότια, προκειμένου να αποφύγουν να τους βλάψουν, καθώς η στρατιωτική εκστρατεία για την εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης συνεχίζεται. Η Χαμάς, ωστόσο, εμποδίζει ενεργά τους κατοίκους της Γάζας να φύγουν, στήνει οδοφράγματα και πιθανώς ακόμη και χρησιμοποιώντας εκρηκτικούς μηχανισμούς για να ανατινάξουν τα αυτοκίνητα των κατοίκων της Γάζας που διαφεύγουν.<br /><br />«Η Χαμάς προσπαθεί να εμποδίσει τους ανθρώπους να φύγουν από τη βόρεια Γάζα», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Τζέιμς Κλέβερλι. “Και αυτό είναι το θέμα… Φυσικά θέλουμε να ελαχιστοποιήσουμε τις απώλειες των Παλαιστινίων. Θέλουμε να ελαχιστοποιήσουμε τις απώλειες των Ισραηλινών. Θέλουμε όλοι να σέβονται τους αμάχους. Αλλά η πραγματική σαφής διάκριση είναι ότι το Ισραήλ προσπαθεί να βγάλει τους αμάχους εκτός κινδύνου. Η Χαμάς είναι προσπαθώντας να θέσει αμάχους σε κίνδυνο, και αυτή είναι μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ των δύο».<br /><br />Εν τω μεταξύ, καθώς η ΕΕ ανησυχούσε για τη βοήθεια προς τη Χαμάς, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ήταν οι σκηνές μαζικών διαδηλώσεων που επευφημούσαν τη Χαμάς με τις φωνές «Ελεύθερη Παλαιστίνη», διάσπαρτες με «Αλλάχου Άκμπαρ» και εκκλήσεις για βία με τις λέξεις «Ιντιφάντα, ιντιφάντα». Στο Λονδίνο, η αστυνομία είπε ότι υπήρξαν 105 αντισημιτικά επεισόδια και 75 αντισημιτικά αδικήματα στη βρετανική πρωτεύουσα από τότε που η Χαμάς ξεκίνησε την επίθεσή της στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου, σε σύγκριση με 14 περιστατικά και 12 αδικήματα την ίδια περίοδο πέρυσι, σημειώνοντας αύξηση 650%. σε «περιστατικά» και αύξηση 525% στα εγκλήματα.<br /><br />Δυστυχώς, τεράστιες αδικίες έγιναν από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης που, χωρίς έλεγχο, κατηγόρησαν λανθασμένα το Ισραήλ ότι πυροβόλησε σε νοσοκομείο στη Γάζα, σκοτώνοντας υποτίθεται εκατοντάδες. Αποδεικτικά βίντεο και ηχογράφηση φωνής αποκάλυψαν ότι η πραγματική αιτία της έκρηξης στο νοσοκομείο ήταν ένας πύραυλος, που εκτοξεύτηκε προς το Ισραήλ από την Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ, που προσγειώθηκε στο πάρκινγκ του νοσοκομείου. Τα μέσα ενημέρωσης, όπως φαίνεται, ανυπομονούσαν να το κολλήσουν στους Εβραίους.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί τον Τρόμο… βλέπει άραγε τι έρχεται;

Το Ισραήλ δεν είχε θάψει καν τους νεκρούς του από το τρομακτικό πογκρόμ των τζιχαντιστών που οι τρομοκράτες της Χαμάς εξαπέλυσαν αποκεφαλίζ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΕ: Επιστρέφει η «αναπόφευκτη» συζήτηση περί ομοφωνίας και βέτο – Προβληματισμοί, κίνδυνοι, προοπτικές.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/09/AAbq4-scaled.jpeg"><img height="427" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2022/09/AAbq4-scaled.jpeg" width="758" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Άβολα απαιτητική, δύσκολη, εθνικά ευαίσθητη αλλά και αναπόφευκτη συνάμα, η συζήτηση γύρω από την ενδεχόμενη κατάργηση της αρχής της ομοφωνίας βάσει της οποίας λαμβάνονται οι αποφάσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής στην ΕΕ επανήλθε αυτήν την εβδομάδα στο προσκήνιο μέσω Γερμανίας.<br /><br />Από το βήμα ομιλίας του στην Πράγα την περασμένη Δευτέρα, 29 Αυγούστου, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς μίλησε για μια ΕΕ που θα αποφασίζει κατά πλειοψηφία καταργώντας το δικαίωμα βέτο που έχουν σήμερα τα κράτη-μέλη σε μια σειρά από τομείς της εξωτερικής πολιτικής συμπεριλαμβανομένης (βλ. επιβολή κυρώσεων κ.ά.).<br /><br />Για την ιστορία, ο Σολτς είχε πει κάτι ανάλογο και τον περασμένο Ιούνιο, απηχώντας απόψεις που έχουν ήδη εκφράσει ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν (κυρίως), ο απερχόμενος Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν κ.ά., ενώ το θέμα της άρσης του κανόνα της ομοφωνίας φιγουράρει παράλληλα και μεταξύ των 49 προτάσεων για τη μεταρρύθμιση της ΕΕ που περιέχονται στην τελική έκθεση της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης.<br />Νέα δεδομένα<br /><br />Απαλλαγμένη πια από το Ηνωμένο Βασίλειο (που προσέγγιζε το δικαίωμα βέτο ως εκ των ων ουκ άνευ), θορυβημένη από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (που υποχρεώνει σε αλλαγές στάσης και τακτικής), και προβληματισμένη από την στάση χωρών όπως είναι η Ουγγαρία και η Πολωνία (που τείνουν να εργαλειοποιούν το βέτο ως μέσο εκβιασμού συνδέοντας συχνά ασύνδετα μεταξύ τους θέματα), η ΕΕ κινείται πια – στη θεωρία έστω – προς μια κατεύθυνση λήψης αποφάσεων κατά (ειδική ενισχυμένη) πλειοψηφία σε ορισμένους τομείς.<div><br />Λόγοι υπέρ<br /><br />Γιατί; Προκειμένου να μπορεί στο μέλλον να λαμβάνει δυναμικές αποφάσεις γρήγορα και δραστικά, χωρίς τον κίνδυνο παράλυσης λόγω εσωτερικών ρηγμάτων, ανταποκρινόμενη έτσι στον ρυθμό με τον οποίο κινούνται όλοι οι άλλοι μεγάλοι παίκτες (Ρωσία, Κίνα, ΗΠΑ κ.ά.) στη διεθνή σκηνή. Αλλά και για να μπορέσει να διευρυνθεί (προς τα Δυτικά Βαλκάνια, την Ουκρανία, τη Μολδαβία και μελλοντικά τη Γεωργία) χωρίς να φοβάται τα αντικρουόμενα βέτο των αριθμητικά αυξημένων κρατών-μελών ή τις κακόβουλες έξωθεν επιρροές που στόχο έχουν να σπείρουν διχόνοια.</div><div><br />Λόγοι κατά<br /><br />Παράλληλα ωστόσο, η απομάκρυνση από την επονομαζόμενη «παγίδα της ομοφωνίας» κρύβει και κινδύνους, καθώς μιλάμε επί της ουσίας για το ενδεχόμενο τα κράτη-μέλη να χάσουν το δικαίωμα βέτο πάνω σε θέματα τα οποία βρίσκονται όμως στον πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας (βλ. εξωτερική πολιτική, ασφάλεια κ.ά.).<br /><br />Θα μπορούσε όμως άραγε κάτι τέτοιο να κρύβει κινδύνους αυτό για κράτη-μέλη όπως είναι η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία;<br /><br />Μέσα από τις σελίδες της Καθημερινής, ο γενικός διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ πανεπιστημιακός Γιώργος Παγουλάτος υποστηρίζει, αναφερόμενος προφανώς στην Τουρκία, πως «μια ισχυρή ΕΕ, ενοποιημένη στην εξωτερική πολιτική και άμυνα, θα ήταν ασπίδα για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που απειλείται από εταίρο του ΝΑΤΟ, εκτός ΕΕ». Πώς προκύπτει όμως μια τέτοια βεβαιότητα; Θεωρούμε πως χώρες όπως για παράδειγμα η Γερμανία ήταν, είναι και θα είναι εξ ορισμού πάντοτε στο πλευρό των ελληνικών θέσεων έναντι των τουρκικών προκλήσεων; Διότι η απώλεια του βέτο, θα μπορούσε – ενδεχομένως, θεωρητικώς – να έχει και το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα αποδυναμώνοντας δηλαδή εθνικές ασπίδες και άμυνες στο βωμό μιας ευρωπαϊκής πλειοψηφίας που όμως δεν θα υπάγεται σε ένα ομοσπονδιακό μοντέλο.<br /><br />Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, και αυτό είναι κάτι που αναγνωρίζει ο κ. Παγουλάτος ως κίνδυνο, θα μπορούσαν όμως να αποκτήσουν νέα επιχειρήματα κατά της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και οι ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις που παραμονεύουν με λαϊκιστικά «όπλα» παρά πόδα σε πολλά από τα κράτη-μέλη της ΕΕ.</div><div><br />Εναλλακτικές προοπτικές<br /><br />Επικαλούμενη ελληνικές διπλωματικές πηγές, η Δώρα Αντωνίου γράφει για το ίδιο θέμα στην Καθημερινή πως «η συζήτηση στην Αθήνα εξελίσσεται υπέρ ενός πιο ευέλικτου σχήματος ώστε να παρακάμπτεται η εργαλειοποίηση της αρχής της ομοφωνίας από χώρες χωρίς ειδικό βάρος» και πως «η ελληνική πλευρά τάσσεται υπέρ της διαμόρφωσης ασφαλιστικών δικλίδων για ζητήματα ζωτικής σημασίας, ώστε να μη θίγεται ο άξονας της εθνικής κυριαρχίας». Τι θα πει, όμως, «χώρες χωρίς ειδικό βάρος»; Και ποιες θα μπορούσαν να είναι αυτές οι «ασφαλιστικές δικλείδες»;<br /><br />Απαντήσεις στα εν λόγω ερωτήματα προς το παρόν δεν υπάρχουν. Αυτό που υπάρχει είναι η τάση που διαφαίνεται (προς την σταδιακή άρση ή τον περιορισμό της αρχής της ομοφωνίας) και ο σχετικός προβληματισμός.<br /><br />«Ναι, τα δικαιώματα βέτο είναι αναχρονισμός. Αλλά ο Σολτς δεν έχει αποκαλύψει πώς σκοπεύει να επιτύχει αυτούς τους στόχους», γράφει σε άρθρο της η γερμανική Tageszeitung. Ενώ η ελβετική Neue Zürcher Zeitung βλέπει να αναδύονται νέες βαθιές διαφωνίες εντός της ΕΕ πάνω σε βασικά θέματα με φόντο τις προτάσεις περί κατάργησης ή περιορισμού της αρχής της ομοφωνίας στην λήψη αποφάσεων.</div><div><br />Τα επόμενα βήματα<br /><br />Για να καταργηθεί η ομοφωνία, θα πρέπει να αλλάξουν οι Συνθήκες. Για να αλλάξουν όμως οι Συνθήκες, απαιτείται ομοφωνία, και τουλάχιστον 13 από τα κράτη-μέλη της ΕΕ (Πολωνία, Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Λετονία, Λιθουανία, Μάλτα, Σλοβενία, Ρουμανία, Εσθονία) έχουν καταστήσει σαφές ήδη από τον περασμένο Μάιο πως δεν προτίθενται να μπουν τώρα σε μια συζήτηση περί ενδεχόμενης αλλαγής των Συνθηκών την οποία αποκηρύσσουν ως «απερίσκεπτη» (unconsidered) και «πρόωρη» (premature), ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχουν και ανώτατα δικαστήρια κρατών-μελών της ΕΕ που έχουν αμφισβητήσει τα πρωτεία του ενωσιακού δικαίου περιπλέκοντας έτσι την κατάσταση και θολώνοντας τις όποιες τύπου «ever-closer union» προοπτικές.<br /><br />Εναλλακτικά, θα μπορούσαν να διαμορφωθούν εντός της ΕΕ στο μέλλον μηχανισμοί «ενισχυμένης συνεργασίας», με δυνατότητες opt-in και opt-out για τα κράτη-μέλη, πράγμα το οποίο ωστόσο κατά κάποιους θα υπονόμευε την ενότητα.<br /><br />Υπενθυμίζεται, πάντως, πως τα περασμένα χρόνια «άλλαξαν πράγματα» στην ΕΕ χωρίς να αλλάζουν οι Συνθήκες (για παράδειγμα ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας θεσπίστηκε από τις χώρες της ζώνης του ευρώ με την υπογραφή διακυβερνητικής συνθήκης που εν συνεχεία προστέθηκε στο άρθρο 136 της Συνθήκης της Λισαβόνας ως «μνεία μηχανισμού που συστήνουν οι χώρες της ζώνης του ευρώ»).<br /><br />Εν μέσω πανδημίας συνέβη κάτι και κάτι άλλο «που έως και πριν από λίγα χρόνια θεωρείτο από πάρα πολύ δύσκολο έως και απίθανο», όπως γράφαμε τον Νοέμβριο του 2021: «…η ΕΕ προχώρησε στην ανάληψη-έκδοση κοινού χρέους (θυμάται κανείς άραγε όλη εκείνη την προ ετών συζήτηση και τις διαφωνίες περί ευρωομολόγων;) για την χρηματοδότηση της ανάκαμψης»…<br /><br />Με άλλα λόγια, πολλά μπορεί να αλλάξουν… εάν αυτό να κριθεί αναγκαίο…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΕΕ: Επιστρέφει η «αναπόφευκτη» συζήτηση περί ομοφωνίας και βέτο – Προβληματισμοί, κίνδυνοι, προοπτικές.

Γιώργος Σκαφιδάς Άβολα απαιτητική, δύσκολη, εθνικά ευαίσθητη αλλά και αναπόφευκτη συνάμα, η συζήτηση γύρω από την ενδεχόμενη κατάργηση της α...

Διαβάστε την συνέχεια

Θεέ μου ποιοι κυβερνούν την Ευρώπη;

<br />Θεέ μου, ποιοι μας κυβερνάνε;<br />Σάββατο, 27 Αυγούστου 2022 07:15 <br />UPD:07:16<br /><img border="0" src="https://naftemporiki.gr/fu/p/1895420/638/399/0x0000000001dbe8ce/2/fysiko-aerio-eyropi.jpg" /><br /><br />Του <b>Μιχάλη Ψύλου</b><br />Η τιμή του φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχει υπερδεκαπλασιαστεί σε ένα χρόνο: Από τα 27 ευρώ τη μεγαβατώρα πριν από 12 μήνες, ξεπέρασε τα 310 ευρώ στις 25 Αυγούστου. Οι περισσότερες κυβερνήσεις έχουν δαπανήσει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ για να μην περάσει η αύξηση αυτή στους λογαριασμούς, καθώς θα θέσουν τα περισσότερα νοικοκυριά και την παραγωγή των εταιρειών σε άμεσο κίνδυνο. Οι χώρες του Νότου ζήτησαν από την Ε.Ε. να βάλει πλαφόν στην χονδρική τιμή του αερίου, αλλά οι Βρυξέλλες παίζουν «καθυστέρηση» και αρνούνται να το δεχθούν μέχρι στιγμής. Εχουν υποσχεθεί οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών βέβαια ότι το θέμα του πλαφόν θα εξεταστεί ξανά στα τέλη Σεπτεμβρίου. Πίσω από το «κατενάτσιο» των Βρυξελλών βρίσκονται βέβαια κάποιες χώρες του Βορρά που αντιπαρατάσσουν σχέδια για εξοικονόμηση ενέργειας και μείωση της κατανάλωσης φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας. Πομφόλυγες…<br /><br />Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που η τιμή του αερίου ανεβαίνει τόσο πολύ στην ευρωπαϊκή αγορά; Γιατί πριν ο «γιατρός» συνταγογραφήσει μια θεραπεία, πρέπει να κάνει μια καλά τεκμηριωμένη διάγνωση. Πρώτον, για να τεθούν υπό έλεγχο οι αυξήσεις τιμών αυτή τη στιγμή, πρέπει να σταματήσει ο πόλεμος. Αν όχι, πρέπει να βρεθούν αξιόπιστες και επαρκείς ενεργειακές εναλλακτικές πηγές- κάτι που φαντάζει πολύ δύσκολο. Το ίδιο ισχύει και για τον πληθωρισμό . Γιατί οι αυξήσεις των επιτοκίων από την ΕΚΤ σίγουρα δεν είναι το σωστό φάρμακο. Όποιος το απαιτεί αυτό ζητά από την πρόεδρο Λαγκάρντ να κάνει το αδύνατο.<br /><br />Άρα οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να σταματήσουν να σέρνονται πίσω από τους Αμερικανούς -οι οποίοι άλλωστε έχουν μείνει στο απυρόβλητο- και να κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία. Να διαπραγματευτούν με τη Ρωσία μια συμβιβαστική λύση και φυσικά τον τερματισμό των κυρώσεων. Γιατί, έξι μήνες μετά τη ρωσική εισβολή,η συνεχιζόμενη οικονομική σύγκρουση της Ε.Ε. με την Μόσχα, τον πρώτο προμηθευτή αερίου στην Ευρώπη, δεν βοηθάει κανέναν . Εκτός , ίσως τους Αμερικανούς!<br /><br />Ο δεύτερος λόγος όμως που το φυσικό αέριο αυξάνεται τόσο πολύ είναι ότι η τιμή διαμορφώνεται στη χονδρική αγορά του Άμστερνταμ, η οποία ακολουθεί το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Επιπλέον, υπάρχουν μεγάλοι αγοραστές (στο χρηματιστήριο ενέργειας αναφέρεται το όνομα της Γερμανίας) , που έχουν την οικονομική δύναμη και είναι πρόθυμοι να προσφέρουν υψηλότερη τιμή. (Και για αυτό αρνούνται το πλαφόν). Αλλά αυτό πιέζει ακόμη περισσότερο την τιμές προς τα πάνω.<br /><br />Ο τρίτος λόγος για τον οποίο η τιμή του φυσικού αερίου αυξάνεται, δεν έχει σχέση με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Γιατί η τιμή είχε αρχίσει να αυξάνεται από το καλοκαίρι του 2021- πολύ πριν από την κρίση με τη Ρωσία- και οφειλόταν στη μείωση της προσφοράς πρώτων υλών. Με τα χρόνια, πρώτα οι χαμηλές τιμές και μετά ο Covid επιβράδυνσαν τις επενδύσεις σε δραστηριότητες εξερεύνησης και παραγωγής φυσικού αερίου. Το γεγονός αυτό κατέστησε την προσφορά ανεπαρκή όταν ξανάρχισε η ζήτηση μετά την πανδημία». Επιπλέον, ο ευρωπαικός ενεργειακός κλάδος επένδυε όλα τα προηγούμενα χρόνια πολύ λιγότερα σε εναλλακτικές πηγές, έχοντας στηριχθεί στο φθηνό φυσικό αέριο της Ρωσίας. Το ίδιο και η Ε.Ε. φυσικά. Και τώρα εκλιπαρεί για εξοικονόμηση φυσικού αερίου, πλήττοντας την οικονομία, τιμωρώντας τα νοικοκυριά ,διακινδυνεύοντας χρεοκοπίες εταιρειών και αύξηση της ανεργίας. Να σβήνουμε τα φώτα και να φοράμε χονδρά πουλόβερ και κάλτσες, για να μην παγώσουμε τον χειμώνα. Προκειμένου, λένε,να μειωθεί η ζήτηση και να πέσουν τελικά οι τιμές. Θεέ μου, ποιοι πραγματικά κυβερνάνε την Ευρώπη;<div><br /></div><div><a href="https://naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θεέ μου ποιοι κυβερνούν την Ευρώπη;

Θεέ μου, ποιοι μας κυβερνάνε; Σάββατο, 27 Αυγούστου 2022 07:15 UPD:07:16 Του Μιχάλη Ψύλου Η τιμή του φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχει υπερδεκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύνοδος Κορυφής: Θρίλερ με Δυτικά Βαλκάνια – Τι θα συζητηθεί για Τουρκία, ενέργεια, διευρυμένη κοινότητα

<img height="400" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/06/AP18082432899986-1-960x600-1.jpg" width="746" /><br /><br /><b>John Thys</b><br />Μια ευρεία βεντάλια ζητημάτων, σε μια κρίσιμη συγκυρία σε πολλαπλά μέτωπα, θα τεθεί επί τάπητος στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., η οποία εκκινεί σήμερα και θα ολοκληρωθεί αύριο. <br /><br />Εκ των βασικότερων ζητημάτων της ατζέντας είναι η ενταξιακή πορεία των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, για την οποία, όπως έγραφε η «Κ» στο σημερινό της φύλλο, βρίσκεται σε εξέλιξη ένα διπλό θρίλερ με επίκεντρο την Βουλγαρία και τη Βόρεια Μακεδονία. <br /><br />Η κυβέρνηση του Κίριλ Πέτκοφ στη Σόφια καταψηφίστηκε σε ψήφο εμπιστοσύνης (123 από 239 βουλευτές ψήφισαν εναντίον της), υπονομεύοντας τις ελπίδες για άρση του αδιεξόδου σχετικά με Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία, όσον αφορά την ευρωπαϊκή προοπτική τους.<br /><br />Οι πρωθυπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας και ο πρόεδρος της Σερβίας γνωστοποίησαν χθες ότι θα παρευρεθούν τελικά στις Βρυξέλλες, παρά την έντονη ενόχλησή τους με τις συνεχείς αναβολές στην πρόοδο της διαδικασίας ένταξής τους (ειδικά των δύο πρώτων). Σε ανάρτησή του στο Twitter προχθές, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Εντι Ράμα ανέφερε ότι είχε εκτεταμένες διαβουλεύσεις με τους ηγέτες της Σερβίας και της Βόρειας Μακεδονίας, κατηγορούσε τη Βουλγαρία ότι έχει «απαγάγει» την Ε.Ε. και διερωτάτο τι νόημα έχει η παρουσία τους στις Βρυξέλλες.<br /><br />Ανώτερη ευρωπαϊκή διπλωματική πηγή σημείωνε ότι η συνάντηση κορυφής με τα Δυτικά Βαλκάνια είχε ως σκοπό την άσκηση πίεσης στη Σόφια, ώστε να ξεκινήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία (καθώς αρκετές χώρες θεωρούν «αδιανόητη» την αποσύνδεσή τους). «Οι προσδοκίες ήταν μάλλον υπερβολικές» σχετικά με αυτό, ανέφερε η ίδια πηγή.<br /><br />Σε μια σημαντική εξέλιξη χθες, ο πρώην πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ ανακοίνωσε ότι το κόμμα του (GERB) στηρίζει την άρση του βέτο κατά της έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Βόρειας Μακεδονίας, βάσει της συμβιβαστικής σχετικής πρότασης που κατέθεσε η γαλλική προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.<div><br />Στροφή Μπορίσοφ<br /><br />Ο Μπορίσοφ κάλεσε τον πρωθυπουργό Κίριλ Πέτκοφ να θέσει άμεσα το θέμα προ του κοινοβουλίου. Αν το κάνει αυτό, είπε, «θα έχει 59 βουλευτές (σ.σ. την κοινοβουλευτική ομάδα του GERB) που θα δώσουν το πράσινο φως για τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία». Υπενθυμίζεται ότι το βέτο, που συνδέεται με ιστορικές διαφορές μεταξύ των δύο χωρών, ζητήματα γλώσσας και της βουλγαρικής μειονότητας στη Βόρεια Μακεδονία, τέθηκε το 2020 επί πρωθυπουργίας Μπορίσοφ.<br /><br />Ευρωπαίος αξιωματούχος χθες χαρακτήριζε τη στροφή του GERB ως «θετική εξέλιξη» και εξέφραζε την ελπίδα η ψηφοφορία στο κοινοβούλιο να γίνει το ταχύτερο δυνατό. Σε περίπτωση που υπάρξει πλειοψηφία υπέρ της άρσης του βέτο, σημείωσε η ίδια πηγή, η Ε.Ε. μπορεί να επιδείξει σημαντική διαδικαστική ευελιξία, ώστε να επιταχυνθεί το επίσημο άνοιγμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων τόσο για τη Βόρεια Μακεδονία όσο και για την Αλβανία.<br /><br />Η ήττα της κυβέρνησης στην ψήφο εμπιστοσύνης περιπλέκει την κατάσταση. Ο τετραμερής κυβερνητικός συνασπισμός που σχηματίστηκε πριν από έξι μήνες κατέρρευσε νωρίτερα αυτόν τον μήνα, με κύρια αφορμή το ζήτημα του βέτο σχετικά με τη Βόρεια Μακεδονία. Είναι ορατό πλέον το ενδεχόμενο να αναγκαστεί η χώρα να προσφύγει σε εκλογές για τέταρτη φορά στους τελευταίους 15 μήνες (αν και δεν αποκλείεται να προκύψει νέα κυβέρνηση χωρίς να χρειαστoύν κάλπες).<br /><br />Μιλώντας στη συζήτηση για την πρόταση μομφής την Τρίτη, ο κεντρώος Πέτκοφ, που διακρίνεται για τις φιλοευρωπαϊκές και φιλονατοϊκές θέσεις του, ανέδειξε τα διαπιστευτήρια της κυβέρνησής του στη μάχη κατά της διαφθοράς και επικαλέστηκε τις συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία ως επιχείρημα υπέρ της πολιτικής σταθερότητας.</div><div><br />Η Τουρκία <br /><br />Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της Τουρκίας, κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός θα θέσει και το θέμα τη τουρκικής προκλητικότητας, καθώς η Ελλάδα έχει ζητήσει να συμπεριληφθεί σχετική αναφορά στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Υπενθυμίζεται ότι σε προσχέδιο συμπερασμάτων που είχε αναδείξει από χθες η «Κ», υπήρχε αυστηρή αναφορά στην Άγκυρα, καθώς, οι «27», βάσει του προσχεδίου, καλούν για μία ακόμα φορά την Αγκυρα να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και να προχωρήσει σε κινήσεις αποκλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το σχετικό απόσπασμα του προσχεδίου ανέφερε συγκεκριμένα: «Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέφρασε βαθιά ανησυχία για τις επαναλαμβανόμενες πρόσφατες ενέργειες και δηλώσεις της Τουρκίας. Η Τουρκία πρέπει να σέβεται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα όλων των κρατών-μελών της Ε.Ε. Ανακαλώντας τα προηγούμενα συμπεράσματά του και τη δήλωση της 25ης Μαρτίου 2021, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προσδοκά από την Τουρκία να σεβαστεί πλήρως το διεθνές δίκαιο, να αποκλιμακώσει τις εντάσεις στην υπηρεσία της περιφερειακής σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και να προωθήσει τις σχέσεις καλής γειτονίας με βιώσιμο τρόπο».<br /><br />Επιπλέον, σημαντική παρέμβαση πραγματοποίησε χθες ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Μάνφρεντ Βέμπερ, τονίζοντας ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο ενός εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων στην Τουρκία.<br /><br />Σε ενημέρωση των Ευρωπαίων ανταποκριτών, ανέφερε ότι είναι απαράδεκτο και προκλητικό η Άγκυρα να απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο και να θέτει ζήτημα της κυριαρχίας της επί των νησιών της. Η στάση αυτή, είπε, θα έπρεπε να οδηγήσει τα κράτη-μέλη να συζητήσουν την επιλογή του εμπάργκο.<br />Διευρυμένη κοινότητα <br /><br />Απόψε, εν τω μεταξύ, αναμένεται να συζητηθεί και η γαλλική ιδέα μιας διευρυμένης ευρωπαϊκής «πολιτικής κοινότητας» που θα συναντιέται τακτικά και θα περιλαμβάνει τα κράτη-μέλη και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που δεν ανήκουν στην Ε.Ε. Η πρόταση αυτή παραμένει πολύ γενικά διατυπωμένη σε αυτή τη φάση. «Θα γίνει ένα brainstorming», εξηγούσε μία ανώτερη ευρωπαϊκή διπλωματική πηγή. «Πολλοί έχουν ερωτήσεις για τον πρόεδρο Μακρόν».<br /><br />Το συγκεκριμένο σχήμα εντάσσεται σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η συνεργασία με υποψήφιες προς ένταξη χώρες και να απολαμβάνουν περισσότερα οφέλη από τη σύνδεσή τους με την Ε.Ε. πριν ενταχθούν επισήμως. Μένει να διευκρινιστεί, ωστόσο, η σύνθεση του νέου σχήματος – και αν θα περιλαμβάνει π.χ. το Ηνωμένο Βασίλειο, που έχει αποχωρήσει, ή την Τουρκία, που σταθερά απομακρύνεται από ευρωπαϊκά πρότυπα και αξίες.<br />Χωρίς λευκό καπνό για πλαφόν στο αέριο<br /><br />Επιπλέον, όσον αφορά το ενεργειακό ζήτημα, δεν θα προκύψει λευκός καπνός για το ζήτημα του πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου. Οπως εξηγούσε χθες Ευρωπαίος αξιωματούχος, η σχετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν είναι ακόμη έτοιμη.<br /><br />«Υπάρχουν διαφορετικές ιδέες για το πώς μπορεί να εφαρμοστεί το πλαφόν και δεν έχουμε φτάσει σε έναν κοινό τόπο στο Συμβούλιο επί του ζητήματος», είπε ο συγκεκριμένος αξιωματούχος, σημειώνοντας ότι οι σχετικές εργασίες συνεχίζονται. Ορισμένες χώρες, πρόσθεσε, εξακολουθούν να βλέπουν την πολιτική επιβολής πλαφόν με ιδιαίτερη επιφύλαξη, θεωρώντας ότι μπορεί να επιδεινώσει περαιτέρω την κατάσταση.<br /><br />Οπως ανέφερε η ίδια πηγή, το ζήτημα της ενέργειας δεν θα είναι επίσημα στην ατζέντα της συνόδου, αλλά «η μετατροπή των ενεργειακών εξαγωγών σε εργαλείο πολέμου (από τη Ρωσία) θα συζητηθεί εκτεταμένα», καθώς αποτελεί προτεραιότητα για τους περισσότερους ηγέτες.<br /><br />Από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της ιδέας του πλαφόν είναι η Ιταλία, ενώ το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο και τη χθεσινής συνάντησης Ντράγκι – Μητσοτάκη. Προχθές, ο υπουργός Ενέργειας της Ιταλίας Ρομπέρτο Τσινγκολάνι εξέφραζε την αισιοδοξία πως η ιταλική πρόταση κερδίζει έδαφος ανά την Ευρώπη, αφού ολοένα και περισσότερες βλέπουν ότι είναι «η μοναδική λύση» στη διαρκώς επιδεινούμενη ενεργειακή κρίση. Σύμφωνα με τους Financial Times, οι τιμές της ενέργειας στην Ευρώπη τον Μάιο ήταν 40% υψηλότερες σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα πέρυσι. Οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρωζώνη είναι τουλάχιστον έξι φορές υψηλότερες σε σύγκριση με πριν από την πανδημία. Με την κατάσταση να επιδεινώνεται με το σταδιακό κλείσιμο της στρόφιγγας από την Gazprom, διάφορες χώρες –μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Ολλανδία και η Αυστρία– έχουν ήδη επαναφέρει σε λειτουργία εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής που κάνουν χρήση άνθρακα.<br /><br />Στη συνέντευξη που παραχώρησε (μεταξύ άλλων εφημερίδων) στην «Κ» την Τρίτη η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, εξέφρασε τις ανησυχίες της Κομισιόν για την εξέλιξη αυτή. «Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα χρησιμοποιήσουμε αυτήν την κρίση για να προχωρήσουμε προς τις μορφές ενέργειας του μέλλοντος και να μην έχουμε μια οπισθοδρόμηση στα βρώμικα ορυκτά καύσιμα», επισήμανε.<br /><br />Παράλληλα, ο (Φιλελεύθερος) υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Κρίστιαν Λίντνερ έθεσε θέμα επαναλειτουργίας των πυρηνικών εργοστασίων. Πρόκειται για πολιτική στην οποία αντιτάσσονται σθεναρά οι Πράσινοι (που ανήκουν και αυτοί στον κυβερνητικό συνασπισμό) και που μέχρι πρότινος εθεωρείτο πολιτικά ανέφικτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σύνοδος Κορυφής: Θρίλερ με Δυτικά Βαλκάνια – Τι θα συζητηθεί για Τουρκία, ενέργεια, διευρυμένη κοινότητα

John Thys Μια ευρεία βεντάλια ζητημάτων, σε μια κρίσιμη συγκυρία σε πολλαπλά μέτωπα, θα τεθεί επί τάπητος στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., η οπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμβούλιο Κορυφής ανήμπορων - Ένα απλό εμπάργκο διασπά την ανύπαρκτη ευρωπαϊκή ενότητα... Φανταστείτε στα δύσκολα.

<a href="https://www.thetoc.gr/images/articles/4/article_138758/upl5919b831e8b4d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="507" data-original-width="700" height="364" src="https://www.thetoc.gr/images/articles/4/article_138758/upl5919b831e8b4d.jpg" width="814" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νέο πλῆγμα στό γόητρο τῆς Ἑνώσεως – Μετά τίς πληρωμές σέ ρούβλια, τώρα τό βέτο Οὑγγαρίας, Σλοβακίας, Τσεχίας, Βουλγαρίας – καί στό βάθος… Γερμανία</span></h3>ΒAΘΙΑ διχασμένη ἐμφανίζεται ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωσις στό θέμα τῆς τροφοδοσίας τῆς ἠπείρου ἀπό τό ρωσσικό πετρέλαιο. Στήν τύποις ἔκτακτη μόνον Σύνοδο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου –καθ’ ὅτι ὑπῆρξε ἄφθονος χρόνος γιά τήν ἐπίτευξη ὁμοφωνίας– τέσσερα τοὐλάχιστον ἀνατολικοευρωπαϊκά κράτη ἀρνοῦνται νά συναινέσουν φοβούμενα τίς βραχυπρόθεσμες συνέπειες ἀπό τήν ὁριστική διακοπή ροῆς τοῦ ρωσσικοῦ πετρελαίου. Εἶναι δέ τέτοια ἡ διάστασις ἀπόψεων, ὥστε δημιουργεῖται ἀμφιβολία ἀκόμη καί γιά τήν σκοπιμότητα αὐτῆς καθ’ ἑαυτῆς τῆς Συνόδου. Χαρακτηριστικός ὁ τίτλος τῆς γερμανικῆς ἐφημερίδος Handelsblatt, «Συμβούλιο Κορυφῆς τῶν ἀνήμπορων.» Μέ τό ἐπιπρόσθετο σχόλιο, «μέ τήν ἀναζήτηση ἑνός συμβιβασμοῦ, τό ἐμπάργκο γίνεται ὅλο καί πιό διάτρητο.»<br /><br />Βάσει τοῦ προσχεδίου συμπερασμάτων πού εἶδε τό φῶς τῆς δημοσιότητος, μέσῳ τοῦ Reuters, τό ἐμπάργκο ρωσσικοῦ πετρελαίου ἀφορᾶ πρωτίστως τήν μεταφορά του μέσῳ πλοίων, ἀφοῦ, προφανῶς, δέν ἀντέδρασαν χῶρες πού εὐθέως πλήττονται ἀπό τήν ἀπόφαση, ὅπως ἡ Ἑλλάς καί ἡ Κύπρος…<br /><br />Ἡ βασική ἐξαίρεσις τοῦ ἐμπάργκο ἀφορᾶ τόν ἀγωγό «Ντρούζμπα» (Φιλία), διά τοῦ ὁποίου τροφοδοτοῦνται διυλιστήρια στήν Οὑγγαρία, τήν Σλοβακία, τήν Τσεχία, τήν Πολωνία καί τήν Γερμανία –καί τό Βερολῖνο στούς ἐπωφελουμένους κατά συνέπεια… Ταυτοχρόνως, οἱ πιό παρατηρητικοί ἐπισημαίνουν ὅτι κάθε φορά πού οἱ Βρυξέλλες ἀντιμετωπίζουν δυσκολίες, βλέπουν τό φῶς τῆς δημοσιότητος εἴτε εἰδήσεις γιά φόνους Ρώσσων στρατηγῶν εἴτε πληροφορίες γιά τήν ὑγεία τοῦ Βλαντιμήρ Πούτιν, πληροφορίες ἀπό τίς ὁποῖες κρατοῦν ἀποστάσεις ἐσχάτως ἕως καί οἱ Ἀμερικανοί! Ἐνῶ, λοιπόν, ἡ ἑνότης τῆς ΕΕ «ἀρχίζει νά καταρρέει», κατά δήλωσιν τοῦ Γερμανοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομίας, Ρόμπερτ Χάμπεκ, τέσσερεις χῶρες ἔδειχναν μέχρι χθές τό βράδυ νά μήν ὑποχωροῦν, μέ τήν Οὑγγαρία ἐπί κεφαλῆς. Ὁ Πρωθυπουργός τῆς ὁποίας δήλωνε, εἰσερχόμενος στήν αἴθουσα συνεδριάσεων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, ὅτι ἐπί τοῦ παρόντος «συμβιβαστική λύσις» δέν διαφαίνεται, ζητῶντας περισσότερες ἐγγυήσεις γιά τόν ἀνεφοδιασμό τῆς χώρας του. Ὡστόσο, ἐνδιαφέρον ἐμφανίζει ἡ ἀντιπρότασις πού κατέθεσε ὁ Βίκτωρ Ὀρμπάν, ὁ ὁποῖος ζήτησε νά μπορεῖ νά προμηθεύεται πετρέλαιο διά τῆς θαλασσίας ὁδοῦ, ὅταν καί ἐάν κλείσει ὁ ἀγωγός. «Αὐτή εἶναι ἡ ἐγγύησις πού χρειαζόμεθα» ὑπέδειξε.<br /><br />Προβλήματα δέν ἀντιμετωπίζουν, πάντως, μόνο τά κράτη τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης: ἡ Ἰταλία, πού καλύπτει τό 40% τῶν ἀναγκῶν της σέ φυσικό ἀέριο, μέσῳ Ρωσσίας, ἐάν ἀπαγορευθοῦν οἱ ἐν λόγῳ εἰσαγωγές, τότε τό ἰταλικό Ἀκαθάριστο Ἐγχώριο Προϊόν θά μποροῦσε νά ὑποστεῖ μείωση-σόκ –2% κατά μέσον ὅρον τήν περίοδο 2022-2023. Αὐτό ἀναφέρεται σέ ἔκθεση πού δημοσίευσε ἡ Confindustria, ἡ ἕνωσις πού ἐκπροσωπεῖ τίς ἰταλικές βιομηχανίες.<br /><br />Ἡ ἐπίτευξις συμφωνίας δέν εἶναι ὥριμη εἰσέτι, δήλωνε ἐπίσης κατά τήν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου ἡ Πρόεδρος τῆς Κομμισσιόν, ὡστόσο δέν λείπουν ἐκεῖνοι πού ὑπενθυμίζουν ὅτι τό τελευταῖο 20ήμερο ἀπέτυχε δίς ἡ Οὔρσουλα φόν ντέρ Λάυεν: τήν πρώτημ ὅταν ἀνεκοίνωσε ὡς εἰλημμένη τήν ἀπόφαση ἐμπάργκο στό ρωσσικό πετρέλαιο, καί, τήν δεύτερη, ὅταν προανήγγειλε ὅτι δέν θά δεχθοῦν οἱ εὐρωπαϊκές ἑταιρεῖες ἀγορᾶς φυσικοῦ ἀερίου νά μετατρέπονται οἱ πληρωμές τους σέ ρούβλια. Γιά «διπλό φιάσκο», πού εἶναι, ὅμως, μόνον ἡ κορυφή τοῦ παγόβουνου, σημείωναν ἀξιωματοῦχοι τῶν Βρυξελλῶν, συμφώνως μέ τό KReport, καθ’ ὅτι εἶναι πρόδηλο τό κενό ἡγεσίας στήν Εὐρώπη, καί δή στήν Κομμισσιόν.<br /><br />Τήν ὥρα τῆς βαθείας διαιρέσεως τῆς Εὐρώπης, ἐκ νέου βλέπουν τό φῶς τῆς δημοσιότητος «πληροφορίες» γιά τήν ὑγεία τοῦ Ρώσσου Προέδρου, μέ συνήθεις πηγές, πρώην συνεργάτες τοῦ ρωσσικοῦ καθεστῶτος, ἰατρούς καί πράκτορες δυτικῶν ὑπηρεσιῶν. Γίνεται δέ ἀναφορά καί σέ συγκεκριμένες ἀσθένειες (καρκίνος κ.ἄ.), μέ πρόβλεψη γιά σύντομο τέλος (πρίν ἀπό τήν παρέλευση τριετίας.) Στό σημεῖο αὐτό, ὅμως, ὁ πρώην στρατιωτικός ἀναλυτής τῆς CIA καί πρώην διευθυντής τοῦ ἀμερικανικοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας, μέ εἰδικότητα στήν Ρωσσία, Τζέφφρυ Ἔντμοντς, μέ δηλώσεις του μᾶλλον ἀπομυθοποιεῖ τήν ὅλη κατάσταση: «Δέν ἔχω δεῖ κάτι πραγματικά ἀξιόπιστο» πού νά στηρίζει τήν θεωρία γιά κακή κατάσταση τῆς ὑγείας τοῦ Προέδρου Πούτιν. Ἀντιθέτως, αὐτό πού εἶναι πασιφανές, καί ἔχουν ἐντοπίσει καί ἄλλοι ἀναλυτές κατά τό πρόσφατο παρελθόν, εἶναι ὅτι «ἔχουμε δεῖ μιά ἀλλαγή στήν συμπεριφορά του». Εἰδικώτερα, ἐνῶ ἦταν «συνήθως ἡ φωνή τῆς ἠρεμίας στήν Ρωσσία, δημοσίως ἔχει γίνει πιό συναισθηματικός καί ἐμφανίζεται τώρα ὀργισμένος.»<br /><br />Στήν ἴδια αὐτή χρονική συγκυρία δημοσιοποιοῦνται δύο ἀκόμη ἀπώλειες ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν τοῦ ρωσσικοῦ στρατοῦ: σκοτώθηκε τόν περασμένο Μάρτιο, ἀλλά τώρα μόλις ἔγινε γνωστό, ὁ 41χρονος Συνταγματάρχης Βλαντιμήρ Ἰβανώφ, ὁ ὁποῖος ὑπηρετοῦσε στό τμῆμα Πληροφοριῶν καί ΜΜΕ τοῦ ρωσσικοῦ Ὑπουργείου Ἀμύνης καί ὁ 34χρονος Ἀντισυνταγματάρχης Ἀλεξάντερ Ντοσυαγκάγιεβ, ὁ ὁποῖος ἦταν διοικητής τοῦ 104ου Συντάγματος Ἀλεξιπτωτιστῶν, χωρίς, ὡστόσο, στήν περίπτωση αὐτή νά γίνεται γνωστή ἡ ἡμερομηνία θανάτου του.<div><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Συμβούλιο Κορυφής ανήμπορων - Ένα απλό εμπάργκο διασπά την ανύπαρκτη ευρωπαϊκή ενότητα... Φανταστείτε στα δύσκολα.

Νέο πλῆγμα στό γόητρο τῆς Ἑνώσεως – Μετά τίς πληρωμές σέ ρούβλια, τώρα τό βέτο Οὑγγαρίας, Σλοβακίας, Τσεχίας, Βουλγαρίας – καί στό βάθος… Γε...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον ψυχρό πόλεμο, στην μόχλευση και προσεχώς στην ψυχρή ειρήνη

<img height="360" src="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/04/b678ac2ba33bc5d8ab6bce594063b070_XL.jpg?fit=900%2C506&ssl=1" width="828" /><br /><br />Ο πόλεμος του Putin δεν είναι μόνο στρατιωτικός<br />Ο πόλεμος του Putin δεν είναι μόνο στρατιωτικός προφανώς και τελικά θα καταλήξει στην ψυχρή ειρήνη καθώς κάποιας στιγμή ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελειώσει και η ειρήνη θα επανέλθει αλλά θα είναι ψυχρή ειρήνη<br /><br />Η μόχλευση είναι ο νέος παράγοντας που καθορίζει τις στρατηγικές του Putin του ρώσου Προέδρου αλλά και του ΝΑΤΟ και των συμμαχικών δυνάμεων στο μέτωπο της Ουκρανίας.<br />Ο πόλεμος του Putin δεν είναι μόνο στρατιωτικός προφανώς και τελικά θα καταλήξει στην ψυχρή ειρήνη καθώς κάποιας στιγμή ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελειώσει και η ειρήνη θα επανέλθει αλλά θα είναι ψυχρή ειρήνη καθώς μέρος των κυρώσεων και των ψυχρών σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Δύσης δεν θα αποκατασταθεί γρήγορα.<br />Επίσης ένα άλλο στοιχείο που αποσιωπάται είναι ότι οι Ουκρανοί προετοίμαζαν επιχείρηση ώστε να καταλάβουν την Κριμαία αλλά και το Donbass και η Ρωσία του Putin τους πρόλαβε.<br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος Putin εντόπισε μια ευκαιρία μόχλευσης όταν έδωσε εντολή στον ρωσικό στρατό να εισβάλει στην Ουκρανία. Είδε, σωστά, ότι είχε τη δυνατότητα μόχλευσης γιατί η Δύση δεν θα ερχόταν να σώσει την Ουκρανία με στρατεύματα και αεροπλάνα.<br />Η μοίρα της Ουκρανίας έπεσε σε αυτή τη γεωπολιτική δίνη επειδή ο Putin είδε μια ευκαιρία μόχλευσης η οποία ήταν ικανή να αποτρέψει τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ να βοηθήσουν στην υπεράσπιση της Ουκρανίας.<br /><br />Η εκτίμηση του Putin δικαιώθηκε… το ΝΑΤΟ δεν πλησιάζει την Ουκρανία απλά στέλνει από μακριά οπλικά συστήματα τα οποία άλλοτε φθάνουν στον Ουκρανικό στρατό και άλλοτε καταστρέφονται…<br /><br />Ο Putin είχε επίσης μόχλευση στην Ευρώπη, επειδή η Ρωσία είναι ο κύριος προμηθευτής φυσικού αερίου στην Ευρώπη , ιδιαίτερα τη Γερμανία.<br />Ωστόσο, η απόφαση της Γερμανίας να προμηθεύσει την Ουκρανία με στρατιωτικό υλικό έδειξε ότι η εκτίμηση του Putin δεν ήταν 100% ορθή.<br />Ο Putin δεν προέβλεψε το ποσό της στρατιωτικής υποστήριξης που θα παρείχε η Δύση γενικότερα στην Ουκρανία, ούτε προέβλεψε την μεγάλη αντίσταση των Ουκρανών.<br />Ωστόσο, ορθά εντόπισε μια ευκαιρία μόχλευσης όταν διέταξε την εισβολή.<br /><br />Η έννοια της μόχλευσης, από ιστορική προοπτική, ανακαλύφθηκε από τον αρχαίο Έλληνα μαθηματικό και επιστήμονα Αρχιμήδη, ο οποίος είπε:<br />«Δώσε μου έναν αρκετά μακρύ μοχλό και ένα υπομόχλιο πάνω στο οποίο να τον τοποθετήσω, και θα κινήσω τον κόσμο».<br />Η μόχλευση βασικά περιλαμβάνει τη χρήση μιας μέτριας εισόδου για τη δημιουργία μιας μέγιστης παραγωγής χρησιμοποιώντας ένα υπομόχλιο κάποιου είδους.<br />Η μόχλευση περιλαμβάνει πάντα ισχύ, αλλά δεν συνεπάγονται όλες οι χρήσεις ισχύος ότι αποτελούν μόχλευση.<br /><br />Χωρίς να υπολογιστεί η σκοπιά της βασικής διαπραγματευτικής μόχλευσης, η Δύση στράφηκε στην «μόχλευση πόρων».<br /><br />Η μόχλευση πόρων, η οποία υπερβαίνει την τυπική κατανομή των σπάνιων πόρων, περιλαμβάνει στόχους με μέγιστο αποτέλεσμα, συνήθως με την ανάπτυξη κάποιας δημιουργικής στρατηγικής.<br />Το μαγνητόφωνο, τα emails και πολλές νέες τεχνολογίες επέτρεψαν σε πολλούς να προσεγγίσουν εκατομμύρια καταναλωτές με μια απλή κίνηση.<br /><br />Ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε ο πόλεμος χρησιμεύει για να δούμε πώς η μόχλευση, είτε πρόκειται για παραδοσιακή διαπραγματευτική μόχλευση, μόχλευση πόρων ή χρηματοοικονομική μόχλευση, που βρέθηκε στο επίκεντρο της οικονομικής κρίσης του 2008-2009, είναι ένα από τα κυρίαρχα θέματα της εποχής μας.<br />Αυτός ο πόλεμος είναι από πολλές απόψεις ένας «πόλεμος μόχλευσης».<br /><br />Ο συνασπισμός που δημιούργησε ο Biden εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία είναι το αποτέλεσμα μιας συστηματικής προσπάθειας μόχλευσης.<br />Οι ΗΠΑ αξιοποίησαν τις σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Γερμανία και άλλες χώρες για να παρέχουν μια τεράστια ποσότητα αντιαρματικών και αντιαεροπορικών πυραύλων και πολυβόλα και στρατιωτική τεχνολογία πληροφοριών στην Ουκρανία.<br /><br />Οι κυρώσεις κατά των ολιγαρχιών, και ιδιαίτερα στις ρωσικές τράπεζες, περιορίζοντας την ικανότητά τους να δανείζουν και να δανείζονται χρήματα και επομένως μειώνοντας την ικανότητά τους να αυξάνουν τα χρηματοοικονομικά τους περιουσιακά στοιχεία και να επωφελούνται από τη χρηματοοικονομική μόχλευση.<br /><br />Αυτός ο τρομερός πόλεμος είναι η επιτομή «της Εποχής της Μόχλευσης».<br />Όταν οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ τερμάτισαν τον Ψυχρό Πόλεμο που κράτησε 45 χρόνια, οι παραδοσιακές σχέσεις εξουσίας από πάνω προς τα κάτω με έμμεση διαπραγματευτική μόχλευση διαλύθηκαν. Προέκυψαν πιο περίπλοκες στρατηγικές πολλαπλής μόχλευσης που επέτρεψαν σε χώρες, εταιρείες και μη κρατικές οντότητες να επιτύχουν τους στόχους τους.<br /><br />Στον πόλεμο μόχλευσης Ρωσίας-Ουκρανίας, πολλοί από τους παλιούς παίκτες επιστρέφουν στη σκηνή, αλλά η γεωπολιτική κατάσταση είναι ίδια μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.<br />Οι ΗΠΑ δεν διεξάγουν πόλεμο με την ΕΣΣΔ στην Ασία ούτε διαπραγματεύονται με την ΕΣΣΔ.<br />Αντίθετα, οι ΗΠΑ εργάζονται για να αξιοποιήσουν τους πόρους για να προμηθεύσουν όπλα στην Ουκρανία και να εμπλακούν σε έναν οικονομικό πόλεμο που θα πλήξει την ρωσική οικονομία.<br /><br />Αυτός ο στρατιωτικός πόλεμος στην Ουκρανία, ο οικονομικός πόλεμος στη Ρωσία, η παγκόσμια εκστρατεία μέσων κοινωνικής δικτύωσης και Διαδικτύου που καταδικάζει τη Ρωσία ως υπαίτια του πολέμου, η μόχλευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της πληροφορικής από τον Πρόεδρο Zelensky για να απευθυνθεί σε 17 κοινοβούλια και η ευκαιρία μόχλευσης που είδε ο Putin πριν διατάξει η εισβολή στην Ουκρανία, όλα παρουσιάζουν τα κεντρικά χαρακτηριστικά μόχλευσης της εποχής μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από τον ψυχρό πόλεμο, στην μόχλευση και προσεχώς στην ψυχρή ειρήνη

Ο πόλεμος του Putin δεν είναι μόνο στρατιωτικός Ο πόλεμος του Putin δεν είναι μόνο στρατιωτικός προφανώς και τελικά θα καταλήξει στην ψυχρή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ΕΕ στην σκιά του Ουκρανικού – Νέα αρχή ή αρχή του τέλους;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/psyxros-polemos-1.jpg" /><br /><b><br />Μπινιάρης Νίκος</b><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία βρίσκεται στο μέσο παιγνίδι, όπως είναι η ορολογία στο σκάκι. Το άνοιγμα της Ρωσίας ήταν να εισβάλει στην Ουκρανία από ανατολικά, βορά και νότο. Μετά από 50 ημέρες πολέμου, η Ουκρανία σε μεγάλο μέρος της κείται σε ερείπια, εκατομμύρια πολίτες έχουν γίνει εξωτερικοί και εσωτερικοί πρόσφυγες, χιλιάδες έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί. Η Ευρώπη βρίσκεται εν μέσω μιας μεταπολεμικής θύελλας που δεν είναι ικανή να διαχειριστεί. Ας δούμε όμως πως όλα αυτά ξεκίνησαν.<br /><br />Στις 12 Απριλίου 1945 ο πρόεδρος Ρούζβελτ πεθαίνει και ο Τρούμαν γίνεται πρόεδρος στη θέση του. Από εκείνη την ημέρα και μετά αρχίζει η πλήρης διαφοροποίηση την αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής του Ρούζβελτ, δηλαδή της συνεργασίας των μεγάλων δυνάμεων για την παγκόσμια ασφάλεια υπό την εποπτεία του ΟΗΕ. Ο Τρούμαν στην ουσία κηρύσσει το δόγμα ενός πολέμου κατά του κομμουνισμού και οι μετέπειτα διάδοχοί του στο Δημοκρατικό Κόμμα κατά της Ρωσίας.<br /><br />Τον Ιούνιο του 1948 ο Στάλιν, στο απόγειο της ισχύος του, διατάσσει τον αποκλεισμό του Βερολίνου. Τον Μάιο του 1949 οι σοβιετικοί θα άρουν τον αποκλεισμό της πόλης και τον Ιούνιο του 1949 ιδρύεται το ΝΑΤΟ, ένα αμυντικό σύμφωνο μεταξύ ΗΠΑ και πέντε ευρωπαϊκών χωρών που είχαν συνυπογράψει την αμυντική συνθήκη των Βρυξελλών για την άμυνα της Ευρώπης από πιθανή επίθεση της τότε ΕΣΣΔ. Από την άλλη πλευρά ο Μονέ, υψηλόβαθμο στέλεχος της γαλλικής κυβέρνησης, ξεκινάει μεταπολεμικά μια εκστρατεία για την ενοποίηση των μη-κομμουνιστικών χωρών της Ευρώπης, με κύριο στόχο να συνδέσει άρρηκτα τη Γαλλία με τη Γερμανία.<br /><br />Καταφέρνει με τον Σουμάν, Γάλλο υπουργό Εξωτερικών να φτάσουν στην περίφημη πρώτη ευρωπαϊκή συμφωνία, την ΕΚΑΧ η οποία υπογράφεται το 1951. Οι εξωτερικές συνθήκες υπαγορεύουν μια συναίνεση για μια ευρωπαϊκή συνεννόηση. Και η ΕΚΑΧ είναι το πρώτο δείγμα αυτής της συναίνεσης. Η κρίση του Βερολίνου προκάλεσε την δημιουργία του ΝΑΤΟ και την υπογραφή της πρώτης ευρωπαϊκής κοινότητας. Η πρόκληση των Σοβιετικών είχε προκαλέσει την αρχική φάση της ενοποίησης της Ευρώπης και της κοινής αμυντικής συμφωνίας ΗΠΑ-Ευρώπης.<br /><br />Στο τραπέζι όμως έχει πέσει από τους ιδρυτές της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του Σπάακ, υπουργού Εξωτερικών του Βελγίου και η ιδέα ενός ευρωπαϊκού στρατού, στην ουσία η ιδέα μιας ομοσπονδοποίησης της Ευρώπης. Το ’53 όμως πεθαίνει ο Στάλιν και η σκιά της απειλής της ΕΣΣΔ μικραίνει. Τον Αύγουστο του ’54 η γαλλική Εθνοσυνέλευση απορρίπτει το κοινό αμυντικό σύμφωνο και την ουσιαστική ομοσπονδοποίησης της Ευρώπης. Το 1956, ξεσπά η Ουγγρική επανάσταση, την οποίαν οι Σοβιετικοί καταστέλλουν με τη βία.<br /><br />Από το Σουέζ στην Πράγα<br /><br />Την ίδια χρονιά ο Νάσερ εθνικοποιεί το κανάλι του Σουέζ. Οι Αγγλογάλλοι σε συνεργασία με το Ισραήλ, καταλαμβάνουν το κανάλι. Όμως, ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος Αϊζενχάουερ τους επιβάλει να αποσυρθούν. Είναι η τελευταία επέμβαση των παλαιών ευρωπαϊκών αυτοκρατοριών, δίχως την υποστήριξη των Αμερικανών. Η Ευρώπη είχε χάσει την όποια αυτονομία της ως γεωπολιτικός παίκτης και ο κόσμος έχει χωριστεί σε δύο ξεκάθαρα στρατόπεδα, ΕΣΣΔ και ΗΠΑ. Η Ευρώπη από εδώ και πέρα και μέχρι σήμερα, θα παίζει μόνον ένα υποβοηθητικό ρόλο στις ενέργειες των ΗΠΑ.<br /><br />Η πραγματικότητα αυτή όμως έφερε την πρώτη αντίδραση για μια κάπως πιο αυτόνομη Ευρώπη. Η εισβολή στην Ουγγαρία, την οποίαν ο Αϊζενχάουερ άφησε αναπάντητη και η αποχώρηση των Αγγλογάλλων από το γεωπολιτικό παιγνίδι, έφερε στις 25 Μαρτίου του 1957, την υπογραφή της ιστορικής Συνθήκης της Ρώμης. Δεν ήταν μια ομόσπονδη και αυτόνομη Ευρώπη, ήταν όμως μια οικονομική ένωση με σοβαρές προοπτικές να αποκτήσει κάποτε την αυτονομία της έναντι των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ.<br /><br />Το 1968 ακολούθησε η εισβολή και καταστολή της Άνοιξης της Πράγας, και η συνέχεια των διαβουλεύσεων και τροποποιήσεων προς μία πιο λειτουργική ΕΟΚ. Η ΕΟΚ διευρύνεται με τη συμμετοχή της Μεγάλης Βρετανίας, της Δανίας, στη συνέχεια της Ελλάδος, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες, η ελεύθερη διακίνηση αγαθών και ανθρώπων και η τελωνειακή ένωση φέρνουν ευημερία και δημιουργούν μια συγκεκριμένη οικονομική δύναμη, η οποία μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, μετατρέπεται σε μια νομισματική ένωση και τελικά μια ένωση με κοινό νόμισμα.<br /><br />Η αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων από την Ανατολική Ευρώπη θα φέρει ως νέα μέλη τα πρώην μέλη<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Comecon"> της ΚΟΜΕΚΟΝ</a> και του συμφώνου της Βαρσοβίας. Η πτώση της ΕΣΣΔ, δηλαδή του κομμουνιστικού παραδείγματος, θα φέρει όμως και έναν αιματηρό εμφύλιο στην Γιουγκοσλαβία, τον οποίον όμως η Ευρώπη δεν θα μπορέσει να διαχειριστεί. Η αποτυχία αυτή της Ευρώπης είναι ιστορικής σημασίας γιατί απέδειξε πως, έστω και χωρίς τον μπαμπούλα της ΕΣΣΔ, αδυνατούσε να επιλύσει τα εσωτερικά της προβλήματα.<br /><br />Η τελική κατάληξη ήταν οι ΗΠΑ, του Δημοκρατικού Κλίντον, να παρέμβουν και πάλι ως γεωπολιτικός ηγεμών και μετά από βομβαρδισμούς 89 ημερών επί της Σερβίας θα επιβάλουν την ειρήνη με δικούς τους όρους, διαλύοντας τη Γιουγκοσλαβία σε επτά κράτη, και διαμελίζοντας τη Σερβία δημιουργώντας το Κόσσοβο. Η Ρωσική Ομοσπονδία, ανήμπορη να αντιδράσει, κάτω από την ηγεσία του Γέλτσιν και στα χέρια των Αμερικανών σχεδιαστών της φιλελεύθερης οικονομίας, θα βυθιστεί σε έναν εσωτερικό λήθαργο, με τη βιαιότερη πτώση ΑΕΠ και προσδόκιμου ζωής στην ιστορία.<div><br />Πως φτάσαμε στην κρίση<br /><br />Η Ρωσία για πολλούς κοινωνικούς και πολιτικούς λόγους δεν μπόρεσε έκτοτε να ακολουθήσει την οικονομική ανέλιξη της Δύσης, ούτε την τεχνολογία της, ούτε την προσαρμογή της σε ένα πιο επιθετικό και πολυμήχανο καπιταλισμό. Βρίσκεται σήμερα είκοσι χρόνια μετά τη Γέλτσιν εποχή σε μια στατική οικονομική κατάσταση παραγωγής πρώτων υλών η οποία ακόμα δεν μπορεί να ακολουθήσει ούτε το παράδειγμα της Δύσης, ούτε της Κίνας.<br /><br />Η ΕΕ μετά την εσωτερική φθορά της ΕΣΣΔ και της μοναδικής στην ιστορία κατάρρευσής της γίνεται οικονομικά όλο και πιο ισχυρή. Ο 21ος αιώνας ξεκινά με τις πιο λαμπρές προϋποθέσεις γι’ αυτήν. Δυστυχώς όμως η οικονομική κρίση του 2007 ανατρέπει αυτή την τόσο λαμπρή πρόοδο, με την άμεση εμφάνιση των προβλημάτων που είχαν μπει κάτω από το χαλί. Οι οικονομίες του Νότου σχεδόν πτωχεύουν. Η Ελλάδα μόνο τυπικά δεν είναι πτωχευμένη. Η Ιταλία παραμένει ο μεγάλος ασθενής ακόμα.<br /><br />Το 2016 όμως μια νέα κρίση το λεγόμενο Brexit έρχεται να ανατρέψει και πάλι την συνεχή πορεία της Ευρώπης προς μία πραγματική ενοποίηση. Η αποχώρηση της Βρετανίας με περιπετειώδη τρόπο, επισημαίνει ακόμη μία φορά τις αδυναμίες της ΕΕ να ενσωματώσει τα εθνικιστικά φρονήματα ή και συμφέροντα στο γενικό οικονομικό και νόμο-κανονιστικό σύστημα το οποίο είχε χτίσει.<br /><br />Και εν μέσω αυτής της παλινδρόμησης, έχουν ξεκινήσει για κάποιο άγνωστο λόγο οι συζητήσεις για τη συμμετοχή της Ουκρανίας στην ΕΕ, δίχως με μια παράλληλη συζήτηση με την Ρωσία η οποία αποτελεί βασικό οικονομικό εταίρο του Κιέβου και από όπου περνούν οι αγωγοί φυσικού αερίου οι οποίοι ικανοποιούν τις ενεργειακές ανάγκες της ΕΕ. Οι συζητήσεις καταλήγουν σε μια άρνηση του προέδρου Γιανούκοβιτς να επικυρώσει τις συμφωνίες, αλλά τις παραπέμπει σε ένα δημοψήφισμα.<br /><br />Η συνέχεια είναι γνωστή. Η Ρωσία ενσωματώνει την Κριμαία, το Ντόνμπας επαναστατεί και από το 2014, έχουμε μια συνεχή και εντεινόμενη κρίση μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας- ΕΕ και φυσικά των ΗΠΑ. Μετά τις συμφωνίες του Μινσκ, η Ευρώπη βάζει το Ουκρανικό κάτω από το χαλί, περιμένοντας, τον από μηχανής θεό να λύσει το πρόβλημα. Αφήνει τη σύγκρουση Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας στα χέρια της Τουρκίας και της Ρωσίας και ασχολείται με το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής σχεδιάζοντας τη μετά υδρογονανθράκων εποχή, με εφικτά κριτήρια. Η ενεργειακή κρίση είχε ήδη αρχίσει, πριν η Ρωσία επέμβει στην Ουκρανία.</div><div><br />Εκτός ελέγχου ο πόλεμος<br /><br />Σήμερα η κατάσταση στην Ευρώπη είναι κυριολεκτικά εκτός ελέγχου. Μετά την επιβολή βαρύτατων οικονομικών κυρώσεων από τις ΗΠΑ στη Ρωσία, η ΕΕ ακολούθησε, αλλά εξαιρώντας τον τομέα της ενέργειας και των αγροτικών προϊόντων. Οι ΗΠΑ δέσμευσαν το μισό περίπου των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ρωσίας, κάτι πρωτοφανές ιστορικά και το ίδιο έκανε και η ΕΕ, όπου μπορούσε. Ταυτόχρονα στην πρόσφατη σύνοδο ΕΕ- Κίνας η ΕΕ προσπάθησε να πιέσει την Κίνα να μην δώσει καμία βοήθεια στη Ρωσία, όπως είχε ήδη κάνει η Αμερική, με την απειλή οικονομικών κυρώσεων σε κινεζικές εταιρίες και τράπεζες. Η ευθυγράμμιση ΕΕ-ΗΠΑ έχει σχεδόν γίνει απόλυτη, εκτός από τον τομέα της ενέργειας.<br /><br />Πριν όμως δούμε το μέλλον της Ευρώπης, πρέπει να αποτυπώσουμε την κατάσταση στο ουκρανικό μέτωπο. Ο πόλεμος της προπαγάνδας έχει χαθεί για τη Ρωσία. Όχι πως είχε ποτέ την πιθανότητα να την κερδίσει, μια και τα ΜΜΕ και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είναι στα χέρια των ΗΠΑ, αλλά και γιατί ως μια επιτιθέμενη δύναμη, για σοβαρούς λόγους ασφάλειας της ίδιας της Ρωσίας, έχει το βάρος της απόδειξης κάθε είδους καλής προαίρεσης και αυτό είναι ακατόρθωτο.<br /><br />Το δεύτερο γεγονός είναι πως η Ρωσία μπήκε σε αυτόν τον πόλεμο δίχως επαρκείς δυνάμεις για ένα τόσο μεγάλο μέτωπο, προφανώς με πλάνα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μεγάλους σχηματισμούς εναντίον εξελιγμένων αντί-αρματικών και αντί-αεροπορικών όπλων δυτικής τεχνολογίας και πιθανότατα από λανθασμένες πληροφορίες για την πολιτική κατάστασή στο Κίεβο και τις αντιλήψεις του λαού. Η επίθεση απέτυχε, αν και η συνέχειά της προμηνύεται ακόμα πιο δύσκολη, με την Ουκρανία να εξοπλίζεται από τη Δύση με πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα. Το μέλλον αόρατο και η ομίχλη του πολέμου είναι απλωμένη πάνω από τα πεδία των μαχών και της διπλωματίας.<br /><br />Ο Στρατηγός Mark Milley Αρχηγός των Επιτελών των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων μιλώντας στη Γερουσία είπε: «Αυτή θα είναι μια μακροχρόνια σύγκρουση, δεν ξέρω αν είναι για μια δεκαετία, αλλά για πολλά χρόνια». Ελπίζω ο Στρατηγός, όπως και οι διάσημοι προκάτοχοί του την τελευταία τριακονταετία να κάνει τις ίδιες ποιοτικά προβλέψεις με αυτούς οι οποίες αποδείχτηκαν όλες φρούδες. Ένας μακροχρόνιος πόλεμος στη μέση της Ευρώπης θα ήταν καταστροφή και για αυτήν και για τον πλανήτη από πολλές πλευρές. Ήδη οι πρώτες είναι εδώ, πληθωρισμός και οπισθοδρόμηση του σχεδίου για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ΕΕ στην σκιά του Ουκρανικού – Νέα αρχή ή αρχή του τέλους;

Μπινιάρης Νίκος Ο πόλεμος στην Ουκρανία βρίσκεται στο μέσο παιγνίδι, όπως είναι η ορολογία στο σκάκι. Το άνοιγμα της Ρωσίας ήταν να εισβάλει...

Διαβάστε την συνέχεια

Κομισιόν -Άγκυρα: Δεν είστε αρμόδιοι για Αιγαίο, Κύπρο και Αν. Μεσόγειο

<a href="https://i0.wp.com/www.crisismonitor.gr/wp-content/uploads/2017/05/turkish_navy.jpg?resize=700%2C375&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="375" data-original-width="700" height="375" src="https://i0.wp.com/www.crisismonitor.gr/wp-content/uploads/2017/05/turkish_navy.jpg?resize=700%2C375&ssl=1" width="700" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Σταματήστε τις γεωτρήσεις στα χωρικά ύδατα Ελλάδας και Κύπρου»</span></h3>Την ετήσια έκθεση για τις προς ένταξη χώρες και την πρόοδο την οποία έχουν επιτελέσει παρουσίασε η Κομισιόν διαμηνύοντας προς την Τουρκία ότι ενώπιον μονομερών ενεργειών ή προκλήσεων που παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα και τις επιλογές που έχει στη διάθεσή της, προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και των κρατών-μελών της.<br /><br />Η Κομισιόν αναφέρει πως «το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επανειλημμένα έχει δηλώσει ότι η ΕΕ έχει στρατηγικό συμφέρον για ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο και για την ανάπτυξη σχέσης συνεργασίας και αμοιβαία επωφελούς σχέσης με την Τουρκία».<br /><br />Χαιρετίζει την αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο και υπογραμμίζει: Η ΕΕ είναι έτοιμη να συνεργαστεί με την Τουρκία με σταδιακό, αναλογικό και αναστρέψιμο τρόπο.<br /><br />Επισημαίνεται ότι σε περίπτωση ανανέωσης μονομερών ενεργειών ή προκλήσεων που παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, η ΕΕ θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα και τις επιλογές που έχει στη διάθεσή της, προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και των κρατών-μελών της.<br />Δίκαιη επίλυση του Κυπριακού στο πλαίσιο του ΟΗΕ<br /><br />Αναμένει, επίσης, από την Τουρκία να υποστηρίξει ενεργά τις διαπραγματεύσεις για μια δίκαιη, ολοκληρωμένη και βιώσιμη επίλυση του Κυπριακού στο πλαίσιο του ΟΗΕ, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και σύμφωνα με τις αρχές στις οποίες βασίζεται η ΕΕ, ενώ υπογραμμίζεται ότι δεν πρέπει να υπάρχουν μονομερείς ενέργειες που θα μπορούσαν να αυξήσουν τις εντάσεις στο νησί και να υπονομεύσουν την επιστροφή στις συνομιλίες.<br /><br />Αναφορικά με τα Βαρώσια, η Τουρκία πρέπει να πάρει πίσω άμεσα τις μονομερείς ενέργειες που ανακοινώθηκαν στις 20 Ιουλίου 2021 και όλα τα βήματα που έγιναν για τα Βαρώσια από τον Οκτώβριο του 2020 που αντιβαίνουν στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Σύμφωνα με την έκθεση, υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών της Τουρκίας. Οι σοβαρές ανησυχίες της ΕΕ για τη συνεχιζόμενη επιδείνωση του κράτους Δικαίου, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της ανεξαρτησίας του δικαστικού σώματος δεν αντιμετωπίστηκαν αξιόπιστα από την Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία πρέπει να αντιστρέψει αυτήν την αρνητική τάση ως θέμα προτεραιότητας με την αντιμετώπιση της αποδυνάμωσης των αποτελεσματικών ελέγχων και ισορροπιών στο πολιτικό σύστημα.<div><br />Μεταναστευτικό<br /><br />Σχετικά με το μεταναστευτικό, αναφέρεται ότι η Τουρκία σημείωσε κάποια πρόοδο.<br />«Μετά τα περιστατικά του Μαρτίου 2020 όταν η Τουρκία ενθάρρυνε ενεργά μετανάστες και πρόσφυγες να ακολουθήσουν το χερσαίο δρομολόγιο προς την Ευρώπη μέσω της Ελλάδας, η κατάσταση τελικά αποκλιμακώθηκε. Έγινε κάποια πρόοδος ως προς την ενίσχυση της ικανότητας επιτήρησης και προστασίας των ανατολικών χερσαίων συνόρων» επισημαίνεται.<br /><br />Σημειώνεται επίσης ότι «η δήλωση ΕΕ-Τουρκίας του Μαρτίου 2016 συνέχισε να αποδίδει αποτελέσματα και η Τουρκία συνέχισε να διαδραματίζει βασικό ρόλο στην αντιμετώπιση της μετανάστευσης κατά μήκος της Ανατολικής Μεσογείου» και «στη φιλοξενία του μεγαλύτερου προσφυγικού πληθυσμού στον κόσμο».<br /><br />Αναφέρεται ακόμη ότι η Επιτροπή τον Ιούνιο του 2021 πρότεινε να διατεθούν 3 δισ. ευρώ σε πρόσθετη βοήθεια για τους Σύρους πρόσφυγες και τις κοινότητες υποδοχής στην Τουρκία. Τέλος, η Επιτροπή υπενθυμίζει τη σημασία της συνεχούς εφαρμογής τής δήλωσης, συμπεριλαμβανομένων των επιστροφών και της αποτροπής των παράτυπων διαδρομών μετανάστευσης».<br />Να συνεχιστούν οι διερευνητικές επαφές<br /><br />Η έκθεση σημειώνει ότι από τον Δεκέμβριο του 2020, «παρατηρήθηκε μια πιο θετική δυναμική στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας μετά την αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της διακοπής των παράνομων δραστηριοτήτων έρευνας και γεώτρησης υδρογονανθράκων από την Τουρκία στις θαλάσσιες ζώνες τής Κύπρου και της Ελλάδας και την επανέναρξη των διερευνητικών επαφών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας τον Ιανουάριο 2021. Αυτές οι συνομιλίες θα πρέπει να παραμείνουν ένα πολύτιμο κανάλι επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών για την εξεύρεση κοινού τόπου για την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας».<br /><br />«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου 2021 χαιρέτισε αυτές τις εξελίξεις. Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι η ΕΕ θα παραμείνει προσηλωμένη στην προάσπιση των συμφερόντων της και των κρατών-μελών της, καθώς και στη διατήρηση της περιφερειακής σταθερότητας. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών επισκέφθηκε την Άγκυρα στις 15 Απριλίου και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών επισκέφθηκε την Αθήνα στις 30-31 Μαΐου όπου διαπιστώθηκε η αμοιβαία επιθυμία για προώθηση μιας θετικής ατζέντας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο Τούρκος Πρόεδρος συναντήθηκαν στις 14 Ιουνίου» σημειώνεται.</div><div><br />Να δεσμευτεί κατηγορηματικά η Τουρκία για σχέσεις καλής γειτονίας<br /><br />Αναφέρεται επίσης πως «όπως τονίστηκε από το Συμβούλιο, και απορρέει από τις υποχρεώσεις υπό το Διαπραγματευτικό Πλαίσιο, αναμένεται από την Τουρκία να δεσμευτεί κατηγορηματικά για σχέσεις καλής γειτονίας, διεθνείς συμφωνίες και ειρηνική επίλυση διαφορών με προσφυγή, εάν είναι απαραίτητο, στο Διεθνές Δικαστήριο».<br /><br />Στην έκθεση καλείται η Τουρκία «να αποφύγει απειλές και ενέργειες που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας, να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία και να σεβαστεί την κυριαρχία όλων των κρατών-μελών της ΕΕ στα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο τους καθώς και όλα τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου μεταξύ άλλων του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευση φυσικών πόρων, σύμφωνα με το Δίκαιο της ΕΕ και το Διεθνές Δίκαιο, ιδίως τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS)». «Κατά συνέπεια, η Τουρκία αναμένεται να απέχει από οποιεσδήποτε δραστηριότητες γεώτρησης υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες ζώνες άλλων κρατών» επισημαίνεται.<br /><br />Τέλος, στην αναφορά στο τουρκολιβυκό μνημόνιο σημειώνεται ότι «το διμερές μνημόνιο συνεννόησης για την οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών μεταξύ της Τουρκίας και της κυβέρνησης της Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης, που υπογράφηκε τον Νοέμβριο του 2019, εξακολουθεί να υφίσταται παρά το γεγονός ότι αγνόησε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην εν λόγω περιοχή, παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα των τρίτων κρατών, δεν συμμορφώνεται με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει νομικές συνέπειες για τρίτα κράτη».</div><div><br />Τουρκία εναντίον Κομισιόν<br /><br />«Πυρά» κατά της Κομισιόν εξαπέλυσε η Τουρκία για την έκθεση που εξέδωσε, στη οποία καλούσε τη γειτονική χώρα να αποφύγει απειλές και ενέργειες που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας.<br />Αναλυτικά η ανακοίνωση αναφέρει:<br /><br />«Σε μια εποχή που προσπαθούσαμε να δημιουργήσουμε μια θετική πολιτική ατζέντα και να αναβιώσουμε τον διάλογο υψηλού επιπέδου με την ΕΕ, δυστυχώς, δημοσιεύτηκε μια έκθεση, στην οποία αγνοήθηκαν οι ευθύνες απέναντι στην υποψήφια χώρα Τουρκία και εμφανίστηκε μια προσέγγιση διπλού τύπου για τις σχέσεις με τη χώρα μας.<br /><br />Δεν δεχόμαστε αβάσιμους ισχυρισμούς και άδικες επικρίσεις, ειδικά στα πολιτικά κριτήρια και στο κεφάλαιο Δικαιοσύνη και Θεμελιώδη Δικαιώματα. 23. Δικαιοσύνη και θεμελιώδη δικαιώματα και 24. Κεφάλαια Δικαιοσύνης, Ελευθερίας και Ασφάλειας. Η ΕΕ, η οποία δεν αρνείται τα πολιτικά εμπόδια, έχει πολλά θέματα που είναι αμφιλεγόμενα ακόμη και για τα κράτη-μέλη, χωρίς να αξιολογούνται οι συνθήκες που αφορούν τη χώρα μας, τη διοίκησή μας και το πολιτικό σύστημα. Απορρίπτουμε τους άδικους και δυσανάλογους προσδιορισμούς τους σχετικά με τον αγώνα μας κατά της τρομοκρατίας. Αυτή η προσέγγιση, η οποία αγνοεί τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Τουρκία και τις απειλές τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως το PKK/PYD/YPG, το FETO και το DAESH, δεν εξυπηρετεί κανέναν άλλο σκοπό, εκτός από το να κάνει τις ριζοσπαστικές ομάδες στην Ευρώπη ευτυχισμένες ενάντια στην ΕΕ και την Τουρκία.<br /><br />Παρά τις εκκλήσεις μας για ενημέρωση της Συμφωνίας της 18ης Μαρτίου σε όλες τις διαστάσεις της, είναι απαράδεκτο να θέλει η ΕΕ, η οποία περιλαμβάνει μόνο τη διάσταση της μετανάστευσης της Συμφωνίας στην Έκθεση και δεν αναφέρει τις δικές της υποχρεώσεις, ενώ επαινεί αυτό που έχει κάνει η Τουρκία, να διατηρεί μια καθημερινή σχέση δώρων και συναλλαγών μαζί μας μόνο σε τομείς που εξυπηρετούν τα δικά της συμφέροντα.<br /><br />Είναι ένα νέο παράδειγμα των ανακολουθιών της ΕΕ να δηλώσει ότι η συμμόρφωσή μας με τις πολιτικές της ΕΕ έχει μειωθεί και έχουν προκύψει συγκρούσεις συμφερόντων σε αυτούς τους κρίσιμους τομείς, ενώ εμποδίζει τους υφιστάμενους υψηλού επιπέδου μηχανισμούς διαλόγου και συνεργασίας με την υποψήφια χώρα Τουρκία.</div><div><br />«Προκατειλημμένες ελληνικές θέσεις»<br /><br />Απορρίπτουμε επίσης τις ασυνεπείς και προκατειλημμένες ελληνικές θέσεις στην έκθεση, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, για θέματα που σχετίζονται με θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, του Αιγαίου και της Κύπρου που δεν εμπίπτουν κυρίως στην αρμοδιότητα της ΕΕ. Αν και έχουμε κάνει το μέρος μας για να μειώσουμε τις εντάσεις και να ξεκινήσουμε διάλογο και συνεργασία, λυπούμαστε που η ΕΕ δεν παραδίδει επίμονα τα δικαιώματα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων. Αυτή η μεροληπτική και άδικη στάση της ΕΕ δεν συμβάλλει στη λύση του προβλήματος και προκαλεί τη συνέχιση των εντάσεων. Αποδυναμώνει επίσης τον ισχυρισμό της Ένωσης ότι είναι οποιαδήποτε περιφερειακή και παγκόσμια δύναμη.<br /><br />Δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη της τουρκικής οικονομίας, είναι ευχάριστο να σημειωθεί ότι η ανάκαμψη στην οικονομία έχει φτάσει σε επίπεδα πριν από την κρίση και η ανάκαμψη στην οικονομία συνεχίζεται χάρη στα μέτρα που ελήφθησαν στο πλαίσιο της καταπολέμησης της επιδημίας του κορονοϊού. Ωστόσο, είναι δύσκολο να κατανοήσουμε την κριτική ορισμένων από τις πολιτικές που ακολουθεί η χώρα μας όσον αφορά μια λειτουργική οικονομία της αγοράς, σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο, όταν πολλές χώρες έλαβαν μέτρα νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής για την εξάλειψη των αρνητικών οικονομικών επιπτώσεων της Covid-19 και η κρατική παρέμβαση στην οικονομία αυξήθηκε. Παρά τις επιταγές του χρόνου και των συνθηκών, η ΕΕ, η οποία καθυστέρησε τη διαδικασία ενημέρωσης της Τελωνειακής Ένωσης με την πολιτική της, δεν έχει το δικαίωμα να υπενθυμίσει στην Τουρκία τις υποχρεώσεις της.<br /><br />Στην έκθεση, αναφέρεται ότι το γενικό επίπεδο εναρμόνισης της χώρας μας είναι καλό σε 20 κεφάλαια και επιβεβαιώνεται ότι έχει επιτευχθεί πρόοδος σε διάφορα επίπεδα σε 20 κεφάλαια τον τελευταίο χρόνο. Αυτή η εικόνα καταδεικνύει την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να συνεχίσει την εναρμόνιση με το κεκτημένο της ΕΕ, παρά τα πολιτικά εμπόδια που αντιμετωπίζει. Αναγνωρίζοντας τη βελτίωση της απορροφητικής ικανότητας της χρήσης του Προενταξιακού Χρηματοπιστωτικού Μέσου (ΜΠΒ), η οποία έχει αναμφισβήτητη σημασία από αυτή την άποψη, η Έκθεση θα έπρεπε επίσης να ήταν ένα κίνητρο για την αύξηση των κεφαλαίων ΜΠΒ για την Τουρκία.</div><div><br />Η Τουρκία και η Ε.Ε.<br /><br />Η Τουρκία διατηρεί τη στρατηγική της προτίμηση για ένταξη στην ΕΕ με τον πιο δυνατό τρόπο. Το πιο συγκεκριμένο παράδειγμα αυτού είναι τα αποφασιστικά βήματα που έχουμε κάνει στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Ατζέντας, συμπεριλαμβανομένης της στρατηγικής για τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος, το σχέδιο δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το εθνικό σχέδιο δράσης για την προσχώρηση στην ΕΕ και την επικύρωση της συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα.<br /><br />Θα ήταν προς το συμφέρον όλων εάν η ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη τα κοινά μας κοινά συμφέροντα, βλέπει την Τουρκία ως υποψήφια χώρα διαπραγμάτευσης και όχι ως εταίρο με τον οποίο μπορεί κανείς να πραγματοποιεί καθημερινές ανταλλαγές και πληροί τις απαιτήσεις της σύμφωνα με την αρχή του συμφώνου και πιστότητα».</div><div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Κομισιόν -Άγκυρα: Δεν είστε αρμόδιοι για Αιγαίο, Κύπρο και Αν. Μεσόγειο

«Σταματήστε τις γεωτρήσεις στα χωρικά ύδατα Ελλάδας και Κύπρου» Την ετήσια έκθεση για τις προς ένταξη χώρες και την πρόοδο την οποία έχουν ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το μόνο σίγουρο είναι ότι φεύγει η Μέρκελ: Θρίλερ οι γερμανικές εκλογές για πρωτιά και καγκελαρία

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/09/210926083613_germania-ekloges-afises.jpg" width="758" /><br /><br />Εθνικές εκλογές στη Γερμανία σήμερα Κυριακή και είναι αδύνατο να διαπιστωθεί με βεβαιότητα ποιος πολιτικός σχηματισμός θα προηγείται όταν κλείσουν οι κάλπες – οι Σοσιαλδημοκράτες ή τα δύο Xριστιανικά Kόμματα CDU και CSU.<br /><br />Στις δημοσκοπήσεις αυτής της εβδομάδας τα ποσοστά του SPD κυμαίνονται μεταξύ 24% και 26% και των Xριστιανικών Kομμάτων μεταξύ 21% και 25%. Στις περισσότερες όμως έρευνες η ποσοστιαία διαφορά των δύο πολιτικών δυνάμεων κινείται εντός του «στατιστικού λάθους», που είναι, ανάλογα με το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων, 2,5%-3%.<br /><br />Η τελευταία δημοσκόπηση του Δεύτερου Γερμανικού Προγράμματος της γερμανική τηλεόρασης (ZDF), αναδεικνύει πρώτο κόμμα τους Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι συγκεντρώνουν ένα 25%. Στη δεύτερη θέση παραμένει ο συνδυασμός CDU/CSU, τα οποία αυξάνουν το ποσοστό τους κατά μια μονάδα στο 23%. Οι Πράσινοι κυμαίνονται στο 16,5% (+0,5%), το ακροδεξιό AfD στο 10% (-1%), οι Φιλελεύθεροι στο 11% και το κόμμα Η Αριστερά στο 6%.<br /><br />Επικρατέστερος υποψήφιος για το αξίωμα του καγκελαρίου είναι και σε αυτή τη δημοσκόπηση ο Σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς. Το 47% των ερωτηθέντων θα τον προτιμούσαν για καγκελάριο, ένα 20% τον υποψήφιο των χριστιανικών κομμάτων, Άρμιν Λασετ, και το 16% την πολιτικό των Πρασίνων, Ανναλένα Μπέρμποκ. <br /><br />Εάν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν, οι Χριστιανοδημοκράτες θα καταταγούν δεύτερο κόμμα για μόλις τέταρτη φορά στις 20 μεταπολεμικές εκλογικές αναμετρήσεις.<br /><br />Σε μια προσπάθεια να κερδίσουν κυρίως τους αναποφάσιστους ψηφοφόρους, τα κόμματα διεξήγαγαν προεκλογικές εκδηλώσεις ακόμη και την τελευταία ημέρα. Στο πλευρό του υποψηφίου των δύο Χριστιανικών Κομμάτων, Άρμιν Λάσετ η καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, συμμετείχε όλη την εβδομάδα σε τρεις προεκλογικές εκδηλώσεις. Το κεντρικό μοτίβο αυτών των συγκεντρώσεων είναι ότι σε περίπτωση που αναδειχθεί πρώτο κόμμα το SPD, η Γερμανία θα πάει αριστερά.<br />Νέο ξεκίνημα;<br /><br />Σε προεκλογική συγκέντρωση στην Κολωνία ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών, Όλαφ Σολτς, υποστήριξε την αναγκαιότητα της πολτικής αλλαγής, ενώ το κεντρικό σύνθημα της υποψήφιας των Πρασίνων, Αναλένα Μπέρμποκ, χθες στο Ντίσελντορφ ήταν ένα «οικολογικό ξεκίνημα». Ο δε πρόεδρος των Φιλελευθέρων, Κρίστιαν Λίντνερ, επεσήμανε στο Δεύτερο Γερμανικό Πρόγραμμα (ZDF) για μια ακόμη φορά, ότι προτιμά έναν κυβερνητικό συνασπισμό με τα Χριστιανικά Κόμματα και τους Πράσινους.<br /><br />Παράλληλα όμως δεν απέκλεισε ρητά τη συνεργασία με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους. Από την πλευρά τους το SPD και οι Πράσινοι δεν έχουν αποκλείσει καμία κυβερνητική συνεργασία – ούτε με το κόμμα Η Αριστερά. Σε προεκλογική εκδήλωση στο Βερολίνο ο επικεφαλής της προεκλογικής του εκστρατείας, Ντίντμαρ Μπαρτς, τόνισε ότι μια πολιτική αλλαγή στη Γερμανία θα επιτευχθεί μόνο με τη συμμετοχή της Αριστεράς σε έναν κυβερνητικό συνασπισμό με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους.<br /><br />Με βάση τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων προκύπτουν οι ακόλουθοι πιθανοί κυβερνητικοί συνασπισμοί: SPD-CDU/CSU, SPD-FDP-Πράσινοι, SPD-Πράσινοι-Αριστερά όπως και CDU/CSU-FDP-Πράσινοι. Επειδή κανένα άλλο κόμμα δεν θέλει να συνεργαστεί μαζί του, το ακροδεξιό Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) βρίσκεται εκτός κυβερνητικού κάδρου.<br /><br />Η αναμέτρηση σε αριθμούς<br />60,4 εκατομμύρια: Οι ψηφοφόροι που καλούνται αύριο να προσέλθουν στις κάλπες.<br />31,2 εκατομμύρια: Οι γυναίκες με δικαίωμα ψήφου· 29,2 εκατ. οι άνδρες<br />60,7 εκατομμύρια: Οι ψηφοφόροι στις εκλογές του 2017. Από τότε έως σήμερα, πέθαναν περισσότεροι από όσους στο μεταξύ ενηλικιώθηκαν και απέκτησαν δικαίωμα ψήφου. Μεγάλο είναι το κόστος της πανδημίας του νέου κορωναϊού, καθώς από επιπλοκές της COVID-19 έχουν πεθάνει πάνω από 93.000 άνθρωποι.<br />2,8 εκατομμύρια: Οι νέοι ψηφοφόροι.<br />9ος : Ο επόμενος ομοσπονδιακός καγκελάριος από το 1949.<br />1η φορά που εν ενεργεία Καγκελάριος δεν διεκδικεί την επανεκλογή.<br />5.869: Οι μέρες που έμεινε στην εξουσία ο Χέλμουτ Κολ. Αναμένεται με ενδιαφέρον αν η Άγγελα Μέρκελ θα σπάσει το ρεκόρ.<br />6.211: Οι υποψήφιοι για μια θέση στην Bundestag.<br />46: Τα χρόνια της ηλικίας του υποψήφιου βουλευτή κατά μέσο όρο.<br />17,1%: Το ποσοστό των υποψηφίων κάτω των 30 ετών.<br />47: Ο αριθμός των κομμάτων που συμμετέχουν στις εκλογές. Ανάμεσά τους υπάρχουν ορισμένα με αν μη τι άλλο ενδιαφέροντα ονόματα και ατζέντες, όπως το Κόμμα του Κήπου, Οι Γκρι, το Κόμμα της Προστασίας των Ζώων, η Συμμαχία για την Προστασία των Ζώων, το Κόμμα για την Ιατρική Έρευνα, η Αγάπη, οι Ανθρωπιστές…<br />506: Οι βουλευτές από το σύνολο των 709 της απερχόμενης ολομέλειας που διεκδικούν την επανεκλογή τους.<br />598: Οι εντολές για τις βουλευτικές έδρες. Το πολύπλοκο γερμανικό εκλογικό σύστημα επιτρέπει την σημαντική υπέρβαση του αριθμού των βουλευτών. Ο πρόεδρος της Bundestag, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει προειδοποιήσει ότι η Γερμανία μπορεί να φθάσει ακόμη και τους<br />1.000 βουλευτές, επισημαίνοντας ότι αν συμβεί κάτι τέτοιο, μόνο το κινεζικό κοινοβούλιο θα είναι μεγαλύτερο (2.980 μέλη).<br />650.000: Τα μέλη των Εφορευτικών Επιτροπών στις αυριανές εκλογές.<br />10: Οι ώρες που θα μείνουν ανοιχτές οι κάλπες.<br />299: Οι εκλογικές περιφέρειες της Γερμανίας. Οι περισσότερες (64) βρίσκονται στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, οι λιγότερες (2) στη Βρέμη.<br />61η: Από τη συγκεκριμένη περιφέρεια, στο Πότσνταμ του Βρανδεμβούργου, προέρχονται οι δύο από τους τρεις υποψηφίους για την Καγκελαρία, ο Όλαφ Σολτς (SPD) και η Αναλένα Μπέρμποκ (Πράσινοι). Είναι κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά.<div><br />100 εκατομμύρια ευρώ: το κόστος της διεξαγωγής των αυριανών ομοσπονδιακών εκλογών. Το 2017 το κόστος υπολογίστηκε πως ανήλθε σε 92 εκατ. ευρώ. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο πάντως οι γερμανικές εκλογές μάλλον πρέπει να θεωρούνται «φθηνές» – στη Γαλλία οι πιο πρόσφατες εκλογές κόστισαν 200 εκατομμύρια ευρώ, στην Ισπανία 130 εκατ., στη Βρετανία 159.<br />26η Οκτωβρίου: Η ημερομηνία ορκωμοσίας της νέας Bundestag. Έως τότε, η σημερινή κυβέρνηση είναι «πλήρως λειτουργούσα», από εκείνη την ημέρα όμως, εφόσον δεν έχει σχηματιστεί νέα κυβέρνηση, μετατρέπεται σε υπηρεσιακή.<br />171 ημέρες: διήρκεσαν το 2017 οι διερευνητικές συνομιλίες για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού.<br />50%: το ποσοστό των ψήφων που θα κατατεθούν στις φετινές εκλογές επιστολικά, κατά την εκτίμηση της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής. Η επιστολική ψήφος εφαρμόζεται στη Γερμανία από το 1957.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το μόνο σίγουρο είναι ότι φεύγει η Μέρκελ: Θρίλερ οι γερμανικές εκλογές για πρωτιά και καγκελαρία

Εθνικές εκλογές στη Γερμανία σήμερα Κυριακή και είναι αδύνατο να διαπιστωθεί με βεβαιότητα ποιος πολιτικός σχηματισμός θα προηγείται όταν κλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη συμπλήρωση της τέταρτης δεκαετίας από την ένταξή μας στην ΕΟΚ... Τελικά σε ποια «Δύση» ακριβώς ανήκουμε;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgklngpLeDQIL35XIlKg2sq_z7lcuXAGHKT0WofC6pURR5yzhH2bBt80LJOyBTxhUkTx6WQXb5g7bqnnsTLlUK81UEgdQRGd808fXUuLm2asxtgy3_Ps99vMDwxXBwStZpzdNuo7JCNrG8/s400/%25CE%2586%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25BB%25CE%25BF.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="307" data-original-width="400" height="492" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgklngpLeDQIL35XIlKg2sq_z7lcuXAGHKT0WofC6pURR5yzhH2bBt80LJOyBTxhUkTx6WQXb5g7bqnnsTLlUK81UEgdQRGd808fXUuLm2asxtgy3_Ps99vMDwxXBwStZpzdNuo7JCNrG8/w640-h492/%25CE%2586%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25BB%25CE%25BF.jpeg" width="640" /></a><br /><br /><i>«Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι», θέλει η λαϊκή θυμοσοφία. Σύμφωνοι, αρκεί να μπορείς να τους εντοπίσεις, διότι στη διεθνή σκηνή και ιδίως σε ό,τι αφορά στην Τουρκία, δεν είναι πάντοτε σαφές.</i><br /><b>Ν. Γ. Δρόσος</b><br />Τι ακριβώς καλείται να συναγάγει η Ελλάδα, όταν μία σύμμαχος χώρα στο ΝΑΤΟ και η κυριότερη από πλευράς οικονομικής ισχύος εταίρος στην ΕΕ, Γερμανία, θεωρεί ως απλή «οπισθοδρόμηση» και «απόκλιση από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών», τις απειλές Ερντογάν για τα Βαρώσια;<br /><br />Αντίστοιχα, τι καλείται να αντιληφθεί η χώρα μας, ως προς τον ρόλο της ΕΕ, τόσο έναντι της ιδίας όσο και ευρύτερα στη διεθνή σκηνή, όταν οι ΗΠΑ πρωτοστατούν για τη σύγκληση του Σ.Α. του ΟΗΕ και την ίδια ώρα η ΕΕ δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να συγκαλέσει ούτε καν το Συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών, αναφορικά με τις εξελίξεις στο Κυπριακό ζήτημα;<br /><br />Όσα διαδραματίστηκαν πρόσφατα στην Κύπρο, με τον Ερντογάν να πιέζει για τη λύση των δύο κρατών στη Μεγαλόνησο αλλά και να προχωρά μονομερώς στο άνοιγμα της περίκλειστης πόλης των Βαρωσίων, παρείχαν την ευκαιρία να διευκρινιστεί πέραν πάσης αμφισβητήσεως ο ρόλος που διαδραματίζουν εταίροι και σύμμαχοι έναντι της Κύπρου και βεβαίως της Ελλάδος.<br /><br />Από τη σαφή, πλην μάλλον ήπια, ανακοίνωση του ύπατου εκπροσώπου της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ -ο οποίος, τουλάχιστον, χαρακτήρισε ως απαράδεκτη και μονομερή την απόφαση για αλλαγή καθεστώτος των Βαρωσίων, προκαλώντας αντιδράσεις εκ μέρους της Άγκυρας- έως τις αμφίσημες τοποθετήσεις της καγκελαρίου Α. Μέρκελ, η οποία θεώρησε ως «οπισθοδρόμηση» τις δηλώσεις Ερντογάν για το Κυπριακό, η ΕΕ δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ιδίως, δε, της θέσης που θα όφειλε να έχει μία πολιτική και οικονομική ένωση εταίρων έναντι των κρατών-μελών της, όταν παραβιάζεται η διεθνής νομιμότητα εις βάρος τους, από τρίτες χώρες.<br /><br />Στον αντίποδα, ο κατηγορηματικός τρόπος με τον οποίο αντέδρασαν οι ΗΠΑ, τόσο δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν όσο και δια των τοποθετήσεων της Δρ. Κάρεν Ντόνφριντ, υποψήφιας υφυπουργού Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις αλλά και του προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας Ρόμπερτ Μενέντεζ, καταδικάζοντας ρητά την τουρκική προκλητικότητα και ζητώντας την αντιμετώπισή της από το Σ.Α. του ΟΗΕ, κατέδειξαν πού ακριβώς «στέκονται» οι ΗΠΑ.<br /><br />Τούτων δοθέντων, οι ενστάσεις που διετύπωσε ως προς τον ισχνό ρόλο της ΕΕ στο Κυπριακό ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας, σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Ερμής», όχι μόνον είναι απολύτως βάσιμες αλλά μάλλον διασκεδάζουν τις εντυπώσεις ως προς την πραγματική διάσταση των πραγμάτων.<br /><br />Για την ακρίβεια, λέγοντας ότι «η ΕΕ από μόνη της δεν έχει ενσωματώσει στην πολιτική της τον σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο που καλείται να παίξει», ο κ. Δένδιας, δεδομένου του θεσμικού του ρόλου, μάλλον επιχείρησε να τηρήσει λεπτές ισορροπίες, την ίδια ώρα που η απουσία της ΕΕ από τη διεθνή σκηνή, ακόμη και όταν πρόκειται για τις σχέσεις κράτους-μέλους της με τρίτη χώρα, είναι κάτι περισσότερο από εκκωφαντική.<br /><br />«Η Κύπρος είναι χώρα-μέλος της, άρα η ΕΕ θα είχε κάθε λόγο και θα έπρεπε να διεκδικήσει την απόλυτη συμμετοχή στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο κ. Δένδιας και προσθέτει: «Η ΕΕ ωστόσο, ακολουθώντας διστακτικότητα, δεν κατάφερε ούτε καν να είναι κομμάτι των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη».<br /><br />Ως προς τη Γερμανία, δε, εμμέσως πλην σαφώς δηλώνει ότι το νήμα της συνεννόησης θα το αναζητήσουμε εκ νέου μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου… «Η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης οφείλει να αποδεχτεί τον ρόλο ηγέτιδας χώρας και σε καταστάσεις όπως η επιβολή κυρώσεων σε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία έχουμε μια νέα ευκαιρία να ξεκινήσουμε μια προσπάθεια συνεννόησης με τη νέα ομοσπονδιακή κυβέρνηση».<br /><br />Υπό το φως όλων αυτών, στη συμπλήρωση της τέταρτης δεκαετίας από την ένταξή μας στην τότε ΕΟΚ και σήμερα ΕΕ, σε ποια «Δύση» ακριβώς ανήκουμε;<div><br /></div><div><a href="https://www.euro2day.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Στη συμπλήρωση της τέταρτης δεκαετίας από την ένταξή μας στην ΕΟΚ... Τελικά σε ποια «Δύση» ακριβώς ανήκουμε;

«Δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι», θέλει η λαϊκή θυμοσοφία. Σύμφωνοι, αρκεί να μπορείς να τους εντοπίσεις, διότι στη διεθνή...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία συζητά με τη Δύση αλλά “δένεται” με Ρωσία-Ιράν και Κίνα

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/erdogan_michelle.jpg"><img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/erdogan_michelle-696x392.jpg" width="640" /></a><br /><br />Ενδυνάμωση της συμμαχίας Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν, επισημαίνει η Jerusalem Post σε δημοσίευμα της. Αφορμή γι΄ αυτή την εκτίμηση έδωσε η επίσκεψη του Ιρανού ΥΠΕΞ Χ.Ζαρίφ στην Άγκυρα την Παρασκευή.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας αυτή η συνάντηση έδειξε ότι μετά από τη συνεργασία Μόσχας-Άγκυρας-Τεχεράνης, οι δεσμοί των τριών χωρών θα γίνουν στενότεροι με στόχο να συνεργαστούν στη Συρία και στη Λιβύη.<br /><br />Με λίγα λόγια η εικόνα που μεταδίδεται είναι ότι την ώρα που στη Δύση αναμένουν τη “δυτική στροφή” του Ερντογάν, εκείνος έχει ήδη στρέψει το τιμόνι της Τουρκίας προς άλλες κατευθύνσεις.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_iran.jpg"><img height="320" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_iran.jpg" width="640" /></a><br /><br />Η Jerusalem Post γράφει ότι ο στόχος της Άγκυρας κατά τη διάρκεια της τετραετίας Τραμπ, ήταν να εκμεταλλευθεί την αμερικανική “απουσία” στην περιοχή για να “απομακρυνθεί” από το ΝΑΤΟ και να εισέλθει στη τροχιά της Μόσχας και της Τεχεράνης. “Η Τουρκία διαθέτει μια καλή φιλοκυβερνητική μηχανή μέσων ενημέρωσης και λόμπι που λειτουργούν για να διηγηθεί μια ιστορία στα γεράκια της Ουάσιγκτον και μια άλλη στα μέσα ενημέρωσης. Για παράδειγμα, η Τουρκία προωθεί μια αφήγηση μέσω των μέσων ενημέρωσης ότι θέλει συμφιλίωση με το Ισραήλ και ότι θα μπορούσε να παρακάμψει τη Χαμάς. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η Τουρκία και το Ιράν στηρίζουν τη Χαμάς, και η επίσκεψη του Ζαρίφ στην Άγκυρα ήταν συμβολική της συμμαχίας Τουρκίας-Ιράν. Τα τουρκικά και τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία είναι όλα φιλοκυβερνητικά, ανακοίνωσαν τη νέα εποχή των σχέσεων Τουρκίας-Ιράν”, γράφει η Jerusalem Post και προσθέτει:<br /><br />“Ο Ζαρίφ δήλωσε στην Άγκυρα την Παρασκευή ότι τόσο το Ιράν όσο και η Τουρκία έχουν κοινή θέση ότι η σταθερότητα θα αποκατασταθεί στην περιοχή μόνο μέσω της «συνεργασίας». Ο Ζαρίφ σε μια δημοσίευση στον επίσημο λογαριασμό του στο Twitter μετά το τέλος της επίσκεψής του στην Τουρκία, έκανε λόγο για «εποικοδομητικές, φιλικές και γόνιμες » συνομιλίες με τον Ερντογάν και τον υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Καβούσογλου.<br /><br />Από την άλλη η Τουρκία και η Ρωσία λειτουργούν μαζί ένα κέντρο επίβλεψης-συντονισμού στο Καραμπάχ, . Αυτό δείχνει ότι η Ρωσία και η Τουρκία θα συνεργαστούν τώρα στενά στη Συρία, στη Λιβύη και στο Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης επαίνεσαν επίσης το «Iron Silk Road», μια νέα σιδηροδρομική γραμμή προς το Μπακού και μετά τη Ρωσία που θα μεταφέρει εμπορεύματα. Η Τουρκία στέλνει επίσης εμπορεύματα μέσω σιδηροδρόμου στην Κίνα, αναφέρει το Anadolu: «Παρόλο που τα τρένα είχαν ταξιδέψει σε αυτήν την διαδρομή πριν από την Κίνα, είναι η πρώτη φορά που μεταφέρονται εξαγωγές από την Τουρκία προς τη Ρωσία μέσω σιδηροδρόμου», τόνισε ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών της Τουρκίας, Adil Karaismailoglu κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο σιδηροδρομικό σταθμό… Ο Karaismailoglu υπογράμμισε τη σημασία για την Τουρκία της πρωτοβουλίας Belt and Road της Κίνας, η οποία στοχεύει στη δημιουργία ενός δικτύου υποδομών μεταφορών μεταξύ Κίνας, Ασίας, Ευρώπης και Μέσης Ανατολής. ” <div><br /></div><div>Οι συνομιλίες με τον Zarif και οι αναφορές για σιδηροδρομικές συνδέσεις δείχνουν ότι δημιουργείται ένα πολύ μεγαλύτερο σύστημα συμμαχιών. Βασίζεται στην Τουρκία, τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν . Η Τουρκία και η Ρωσία έχουν μοιράσει τη Λιβύη, τη Συρία και τον Καύκασο. Το Ιράν και η Τουρκία θα αρχίσουν να συνεργάζονται περισσότερο σε πολλά θέματα. Οι ΗΠΑ έχουν αντιταχθεί σε ξένες επεμβάσεις στη Λιβύη, όπου η Ρωσία και η Τουρκία κατηγορούνται για παραβίαση εμπάργκο όπλων. Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ , μίλησε τηλεφωνικώς την Πέμπτη με τον επικεφαλής του συμβουλίου της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ουρσούλα φον ντερ Λέιν, Μπιέρερ Σίμπερτ. Ενώ συζήτησαν τη διατλαντική συμμαχία μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, συμφώνησαν επίσης να συνεργαστούν σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Τουρκίας”.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία συζητά με τη Δύση αλλά “δένεται” με Ρωσία-Ιράν και Κίνα

Ενδυνάμωση της συμμαχίας Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν, επισημαίνει η Jerusalem Post σε δημοσίευμα της. Αφορμή γι΄ αυτή την εκτίμηση έδωσε η επίσκεψη...

Διαβάστε την συνέχεια

Κόντρες και χάδια

<img height="427" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/6009ff652500003d00e2366e.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Διερευνητικές επαφές της Τουρκίας (και) με την Ευρώπη.<br />Ελλάδα και Τουρκία δοκιμάζουν να ανταλλάξουν μηνύματα ουσίας μέσω των διερευνητικών επαφών. Tι θα κάνει η Ευρώπη;</span></h3><b>Αντώνης Φουρλής</b><br />Η περιγραφή του πρακτορείου Reuters στο τηλεγράφημα που ανέβηκε στο διαδίκτυο το απόγευμα της Πέμπτης (21 Ιανουαρίου) είναι σχεδόν κυνική, αλλά απόλυτα ακριβής: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Τουρκία πίεσαν η μία την άλλη την Πέμπτη για να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα, ώστε να βελτιώσουν τις σχέσεις τους, όπου υφίστανται επί μακρόν διαφωνίες σχετικά με την ενέργεια, τη μετανάστευση και το ιστορικό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από μέρους της Άγκυρας.<br /><br />Η Τουρκία, η οποία παραμένει επισήμως υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ παρά τις εντάσεις, αντιμετωπίζει την απειλή της επιβολής οικονομικών κυρώσεων εκ μέρους της ΕΕ για την ανοιχτή διαμάχη με την Ελλάδα στην ανατολική Μεσόγειο για το θέμα των υδρογονανθράκων, αλλά η διάθεση μεταξύ Βρυξελλών και Άγκυρας έχει βελτιωθεί από το νέο έτος.»<br /><br />Τα ”γλυκόλογα”<br /><br />«Έχουμε δει μια βελτίωση στη συνολική ατμόσφαιρα», δήλωσε ο επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Ζοσέπ Μπορέλ. καθώς καλωσόριζε τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Mεβλούτ Τσαβούσογλου για συνομιλίες, χαρακτηρίζοντας το 2020 περίπλοκο.<br /><br />«Οι προθέσεις και οι ανακοινώσεις πρέπει να μεταφραστούν σε ενέργειες», απάντησε ο Borrell.<br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Τζένς Στόλτενμπεργκ, ο οποίος θα συναντηθεί με τον Τσαβούσογλου την Παρασκευή (22/12), σημείωσε επίσης «μια πιο θετική ατμόσφαιρα», λέγοντας σε δημοσιογράφους μέσω τηλεδιάσκεψης ότι υπήρχε «η ευκαιρία να σημειώσουμε κάποια πρόοδο στην αντιμετώπιση των διαφορών».<br /><br />Ο βελτιωμένος τόνος έρχεται ως συνέχεια μιας τηλεδιάσκεψης μεταξύ του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν και της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λέιεν, όπου και οι δύο τόνισαν τη σημασία της διμερούς σχέσης.<br /><br />Ο Τσαβούσογλου είπε ότι ελπίζει πως η φον ντερ Λέιεν και ο Σαρ Μισέλ, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που εκπροσωπεί τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, θα επισκεφθούν την Τουρκία μετά από πρόσκληση του Ερντογάν.<br /><br />«Είναι φυσικά σημαντικό να υπάρχει μια θετική ατμόσφαιρα στις σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ, αλλά για να είναι βιώσιμο αυτό, πρέπει να λάβουμε συγκεκριμένα μέτρα», πρόσθεσε ο Τσαβούσογλου.<div><br /></div><div><img height="452" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/6009ffd12600003400acf77e.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /><br /><br />Λεπτές ισορροπίες<br /><br />Το 2020 αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολο για τις σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και της ΕΕ, ιδίως της Γαλλίας, με τον Ερντογάν να εκφράζει δημόσια την ελπίδα του ότι οι διαμαρτυρίες στις γαλλικές πόλεις θα ανατρέψουν τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν.<br /><br />Η Ελλάδα και η Κύπρος, που υποστηρίζονται θερμά από τη Γαλλία, θέλουν να τιμωρήσουν την Τουρκία για αυτό που θεωρούν ως προκλητική έρευνα με στόχο τον εντοπισμό πετρελαίου και φυσικού αερίου από τουρκικά πλοία σε αμφισβητούμενα ύδατα. Όμως η Γερμανία και η Ιταλία είναι απρόθυμες να προχωρήσουν σε τυχόν κυρώσεις στην Άγκυρα.<br /><br />Η Τουρκία έχει πλέον αποσύρει τα πλοία και πρόκειται να ξαναρχίσει τις συνομιλίες με την Ελλάδα (διερευνητικές συνομιλίες), αν και η ΕΕ κατηγόρησε την Άγκυρα ότι παίζει ”τη γάτα με το ποντίκι” σε μοτίβο πρόκλησης και συμφιλίωσης.<br /><br />Οι ηγέτες της ΕΕ θα αποφασίσουν τον Μάρτιο εάν θα επιβάλουν κυρώσεις στην Τουρκία.<br /><br />Οι Βρυξέλλες κατηγορούν επίσης τον Ερντογάν ότι υπονομεύει την οικονομία, διαβρώνει τη δημοκρατία και τα ανεξάρτητα δικαστήρια και μέσα ενημέρωσης, αφήνοντας την προσπάθεια της Τουρκίας να ενταχθεί στην ΕΕ πιο μακριά από ποτέ.<br /><br />«Παραμένουμε ανήσυχοι για την κατάσταση (ανθρώπινα δικαιώματα) στην Τουρκία», δήλωσε ο Μπόρελ την Πέμπτη.<br /><br />Την ίδια ημέρα(!) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πέρασε ένα ψήφισμα με το οποίο ζητούσε την απελευθέρωση του Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ενός Κούρδου πολιτικού που φυλακίστηκε το 2016 για κατηγορίες σχετικά με την τρομοκρατία.<br /><br />Ωστόσο, η Τουρκία παραμένει ένας μεγάλος προορισμός για το εμπόριο και τις επενδύσεις της ΕΕ και φιλοξενεί επίσης περίπου 4 εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες. Η ΕΕ στοχεύει να συμφωνήσει ώστε να προσφέρει στην Άγκυρα νέους πόρους για τους πρόσφυγες από το 2022, προκειμένου να τους αποθαρρύνει να μπουν στο μπλοκ.<br /><br />Από την πλευρά της, η Άγκυρα επιθυμεί πρόοδο στο δικαίωμα των Τούρκων για ταξίδια χωρίς βίζα στην ΕΕ, αναβάθμιση της εμπορικής συμφωνίας με την Ευρώπη και αναγνώριση των ισχυρισμών της, σχετικάμε τα ”δικαιώματα της Τουρκίας” για κοιτάσματα υδρογονανθράκων που βρίσκονται έξω από την υφαλοκρηπίδα της.</div><div><br /></div><div>Θα ξαναζήσουμε το γνωστό «έργο»;<br /><br />Πρόκειται για ένα σκηνικό που η Ελλάδα έχει αντιμετωπίσει αμέτρητες φορές στο παρελθόν. Οι Ευρωπαίοι ”θυμούνται” τις παραβιάσεις και τις προκλήσεις της Τουρκίας όταν θίγονται ή απειλούνται δικά τους συμφέροντα, ωστόσο πολύ σπάνια αντιδρούν εμπράκτως - πέρα από φραστικά πυροτεχνήματα. Το γεγονός ότι για μία ακόμα φορά οι ισχυροί της ΕΕ εμφανίζονται διχασμένοι (Γερμανία και Ιταλία μοιάζουν έτοιμες να ”συγχωρήσουν” την Τουρκία του Ερντογάν, ενώ η Γαλλία βρίσκεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με την Άγκυρα) προϊδεάζει για το ενδεχόμενο να καταλήξουμε προ νέου αδιεξόδου. <br /><br />Οι κυρώσεις στην Τουρκία που ζητάνε από το φθινόπωρο η Ελλάδα και η Κύπρος συνεπικουρούμενες από το Παρίσι, μπορεί να έρθουν κάποια στιγμή την Άνοιξη ή το καλοκαίρι. Το ερώτημα είναι αν θα πρόκειται για αληθινές, αυστηρές κυρώσεις, ή για ένα χάδι στο μάγουλο του Ταγίπ Ερντογάν...</div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κόντρες και χάδια

Διερευνητικές επαφές της Τουρκίας (και) με την Ευρώπη. Ελλάδα και Τουρκία δοκιμάζουν να ανταλλάξουν μηνύματα ουσίας μέσω των διερευνητικών ε...

Διαβάστε την συνέχεια