Το παιχνίδι εκατομμυρίων με τα F-35.Γιατί οι Ινδοί πιλότοι βλέπουν «παγίδα» πίσω από τα αμερικανικά stealth… που αποκτά η Ελλάδα.

Στο επίκεντρο ενός τεράστιου γεωπολιτικού και εξοπλιστικού θρίλερ, βρίσκονται τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη F-35. Ενώ η Ουάσινγκτον άναψε πρόσφατα το «πράσινο φως» για μια τιτάνια πώληση 48 stealth μαχητικών στη Σαουδική Αραβία, και η Τουρκία ασκεί αφόρητες πιέσεις στην κυβέρνηση Τραμπ για να επιστρέψει στο πρόγραμμα από το οποίο εκδιώχθηκε, η Ινδία –μια χώρα που αντιμετωπίζει τη διπλή απειλή Κίνας και Πακιστάν– κρατάει επιφυλακτική, σχεδόν αδιάφορη στάση.
Το σκηνικό αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για την Ελλάδα, η οποία έχει ήδη δρομολογήσει την απόκτηση τους, ενισχύοντας το αποτύπωμά της στους αιθέρες, την ώρα που στο Νέο Δελχί επικρατεί έντονος προβληματισμός.

Το «ντεμπούτο» των F-35 στην Ινδία

Η Ινδία φιλοξενεί την πολυεθνική άσκηση Tarang Shakti, προσφέροντας μια ιστορική ευκαιρία, καθώς για πρώτη φορά, έξι αμερικανικά F-35 συμμετείχαν σε κοινές ασκήσεις με ινδικά μαχητικά (Rafale, Su-30MKI και Tejas) επί ινδικού εδάφους. Ακόμη και επικριτές της πιθανής πώλησης F-35 στην Ινδία είδαν την άσκηση ως μια μοναδική ευκαιρία για την Ινδική Αεροπορία (IAF) να αξιολογήσει τα κορυφαία stealth μαχητικά και να δοκιμάσει πώς τα επίγεια και εναέρια ραντάρ της χώρας εντοπίζουν τα αεροσκάφη 5ης γενιάς.
Ωστόσο, η αμερικανική πίεση για πωλήσεις παραμένει ισχυρή. Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Νόναλντ Τραμπ είχε κάνει μια ανεπίσημη πρόταση στον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι, υποσχόμενος ενίσχυση των στρατιωτικών πωλήσεων και μελλοντική διάθεση των F-35. Η προσφορά επαναλήφθηκε τον Απρίλιο του 2025 από τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, ο οποίος υποστήριξε ότι τα αμερικανικά μαχητικά θα δώσουν στην IAF τη δυνατότητα να προστατεύσει τον εναέριο χώρο της «όπως ποτέ άλλοτε».

Σαουδική Αραβία και Τουρκία: Κέρδη και εμπόδια

Η αμερικανική στρατηγική γύρω από το F-35 κινείται σε εύθραυστες ισορροπίες.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2026, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε την πρόταση πώλησης στη Σαουδική Αραβία 48 αεροσκαφών F-35 και 49 κινητήρων Pratt & Whitney F135-PW-100, μαζί με εξοπλισμό, τεχνογνωσία και υποστήριξη. Η εξέλιξη αυτή ήρθε έπειτα από χρόνια πιέσεων από το Ριάντ. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση Ομπάμα είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο το 2015 για να διαφυλάξει το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα (QME) του Ισραήλ, ενώ η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε συνδέσει τη συμφωνία με τη Σαουδο-ισραηλινή εξομάλυνση, πριν οι συνομιλίες «παγώσουν» μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Πλέον, το deal απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου, με αναλυτές να προειδοποιούν για εμπόδια λόγω των δεσμών του Ριάντ με την Κίνα και των αντιρρήσεων του Ισραήλ.
Εν τω μεταξύ, παρά το γεγονός ότι υπήρξε ιδρυτικό μέλος του προγράμματος, η Τουρκία αποβλήθηκε και τιμωρήθηκε με κυρώσεις CAATSA λόγω της αγοράς των ρωσικών S-400. Παρά τις προσπάθειες της Άγκυρας να ξεφορτωθεί τα S-400 και τις δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου ότι «θα κάνει πάντα χαρούμενο» τον φίλο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο δρόμος της Τουρκίας παραμένει ναρκοθετημένος από τη σθεναρή αντίθεση του Ισραήλ και τις αμερικανικές αμφιβολίες.

Οι 7 λόγοι που οι Ινδοί βετεράνοι απορρίπτουν τα F-35

Παρά το γεγονός ότι το F-35 θεωρείται ευρέως το κορυφαίο μαχητικό 5ης γενιάς στον κόσμο –λειτουργώντας ως «quarterback των αιθέρων» χάρη στο προηγμένο sensor fusion και τη δικτύωση δεδομένων– η αμυντική κοινότητα και οι βετεράνοι της Ινδίας παραμένουν απτόητοι από το αμερικανικό δέλεαρ.
Οι λόγοι που επικαλούνται αποκαλύπτουν τους κρυφούς κινδύνους μιας τέτοιας αγοράς:

Αστρονομικό κόστος και οικονομικό βάρος: Με τιμή 80 έως 120 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα και τεράστιο κόστος κύκλου ζωής, τα F-35 θα εκτόξευαν τα έξοδα, αποστερώντας πόρους από εγχώρια προγράμματα.

Πλήγμα στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία: Η Ουάσινγκτον δεν πρόκειται να παραχωρήσει ουσιαστική τεχνολογία, υπονομεύοντας τα ινδικά δόγματα «Make in India» και «Aatmanirbhar Bharat». Επιπλέον, η παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού της Lockheed Martin ελλοχεύει κινδύνους καθυστερήσεων –ένα πρόβλημα που η IAF βιώνει ήδη με τις καθυστερήσεις στους κινητήρες F404 των αεροσκαφών Tejas Mk-1A.

Υπονόμευση του εγχώριου μαχητικού AMCA: Η εκτροπή κεφαλαίων στα F-35 θα έπληττε άμεσα το ινδικό πρόγραμμα ανάπτυξης μαχητικού 5ης γενιάς (Advanced Medium Combat Aircraft).
Λογιστικός εφιάλτης: Η προσθήκη ενός ακόμη τύπου μαχητικού σε έναν ήδη ετερογενή στόλο (Su-30MKI, Rafale, Mirage 2000, Tejas) θα περιέπλεκε δραματικά τη συντήρηση και την εφοδιαστική αλυσίδα.

Το «αγκάθι» των S-400: Μια πιθανή συμφωνία θα συνοδευόταν από αμερικανικούς όρους εκβιαστικού χαρακτήρα, όπως η εγκατάλειψη των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 υπέρ των αμερικανικών THAAD.

Η αναξιοπιστία των ΗΠΑ ως προμηθευτή: Αναλυτές, όπως ο Αντιπτέραρχος Anil Chopra, προειδοποιούν ότι οι ΗΠΑ αποδεικνύονται «πολύ αναξιόπιστες», επιβάλλοντας εύκολα κυρώσεις και παγώνοντας ανταλλακτικά και τεχνική υποστήριξη.

Το ψηφιακό «λουκέτο» (ODIN) και το kill switch: Τα F-35 είναι πλήρως ενσωματωμένα σε αμερικανικά δίκτυα, όπως το σύστημα ODIN που στέλνει δεδομένα απευθείας σε αμερικανικούς διακομιστές. 

Οι Ινδοί ειδικοί βλέπουν σε αυτό απώλεια της επιχειρησιακής αυτονομίας, φοβούμενοι αυστηρούς περιορισμούς στη χρήση τους (π.χ. σε επιχειρήσεις κατά του Πακιστάν) ή ακόμα και την ύπαρξη ενός «kill switch» από απρόβλεπτες αμερικανικές κυβερνήσεις – φόβος που οδήγησε χώρες όπως ο Καναδάς και η Πορτογαλία να κοιτάξουν αλλού.

Καθώς η Ινδία στρέφεται στην επιτάχυνση του Tejas, την εξέλιξη του AMCA και πιθανές εναλλακτικές όπως το ρωσικό Su-57, η αντίθεση στο «αμερικανικό όνειρο» των F-35 αποκαλύπτει πως πίσω από τη λάμψη των stealth κρύβονται γεωπολιτικές παγίδες. Ένας προβληματισμός που, ασφαλώς, αποκτά τελείως διαφορετική ανάγνωση για χώρες όπως η Ελλάδα, οι οποίες έχουν επιλέξει μια εντελώς διαφορετική στρατηγική πορεία στο κλαμπ των χρηστών του F-35.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.