Επανάσταση a la carte!

<img height="133" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/03/90ccf1d0-34fa-4612-9cfe-8f8fa3d5c0c2.jpg" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα επαληθευτούν οι ελπίδες των ΗΠΑ και του Ισραήλ για εξέγερση των μειονοτήτων του Ιράν;</span></h3>Γράφει ο<b> Μανώλης Σκούληκας</b><br />Ενώ οι βόμβες και οι βαλλιστικοί πύραυλοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ σφυροκοπούν πλέον τις υποδομές του Ιράν, μια νέα προοπτική διαφαίνεται στον ορίζοντα, όταν καταλαγιάσουν οι καπνοί των εκρήξεων. Ο Τραμπ ήδη «ανακοίνωσε» την εξέγερση των μειονοτήτων του Ιράν την ερχόμενη εβδομάδα, προεξοφλώντας τη συνεργασία τους ως ειλημμένη απόφαση. Όμως, μόνο μερικές χιλιάδες Κούρδοι φαίνονται να παίρνουν τα όπλα εναντίον των πολυάριθμων και πάνοπλων φρουρών της Επανάστασης που φυλάσσουν τα βορειοδυτικά σύνορα του Ιράν. Ο βομβαρδισμός των Αζερικών περιοχών φαίνεται να έχει τρομάξει τους Αζέρους, ενώ οι Μπαλούχοι τηρούν «σιγήν ιχθύος», ασυνήθιστη για την συνήθη πολεμικότητά τους.<br /><br />Ποιοι είναι άραγε οι παράγοντες που θα επηρεάσουν την απόφαση των Ιρανικών μειονοτήτων να ξεκινήσουν τον ένοπλο αγώνα στα πλαίσια του βομβαρδισμού του καθεστώτος;<br /><br />Αρχικά, μια τέτοια εξέγερση θα ήταν πολύ αιματηρή καθώς το καθεστώς έχει ακόμα πολλούς στρατιώτες πιστούς σε αυτό και δεν έχει απωλέσει ακόμα τον έλεγχο ούτε του Στρατού, ούτε της διοικητικής ιεραρχίας. Στις πρόσφατες διαδηλώσεις εκτέλεσε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, σπέρνοντας τον τρόμο σε οποιουσδήποτε μελλοντικούς επίδοξους επαναστάτες. Χρόνια βίαιης καταστολής και εσωτερικής τρομοκρατίας έχουν βυθίσει τη χώρα σε ένα τέλμα απελπισίας και ματαιότητας που μόνο εκτόνωση βρίσκει στις εκάστοτε διαδηλώσεις. Ο ένοπλος αγώνας θα έχει σφοδρά και τραγικά επίχειρα, τα οποία οι εξαθλιωμένες μειονότητες -όσο και οι υπόλοιποι πολίτες- δεν είναι διατεθειμένες να υποστούν.<br /><br />Η πρόσφατη υποστήριξη του γιού του εκλειπόντος Σάχη από το Ισραήλ και η συνομιλία του με κύκλους του Τραμπ αποδείχθηκε μεγάλη «γκάφα», καθώς η συνέχιση της βασιλικής παράδοσής παραπέμπει στις φρικτές διώξεις που υπέστησαν οι μειονότητες στα χέρια του πατέρα του παρόντος δελφίνου. Μόνο πριν λίγες μέρες αντελήφθηκαν το λάθος τους και έσπευσαν να διατυπώσουν τις «αμφιβολίες» τους για το πρόσωπο του. Όμως η χλιαρή αυτή απόρριψη της προοπτικής αυτής δε φαίνεται να πείθει τις μειονότητες. Οι ΗΠΑ, εξάλλου, έχουν βεβαρημένο παρελθόν όσον αφορά στην ιδιαζόντως άστοχη επιλογή ηγετών για τις χώρες όπου επεμβαίνουν.<br /><br />Σαν να μην έφτανε αυτό, η πρόσφατη στυγνή προδοσία των Κούρδων της Συρίας από τις ΗΠΑ, που προσετέθη μάλιστα στην προηγούμενη από τον ίδιο μάλιστα Πρόεδρο, δεν προοιωνίζει καλό μέλλον για την εξέλιξη οποιασδήποτε εξέγερσης στην περιοχή. Αν και οι Κούρδοι μαχητές έχουν το φρόνημα και την ελπίδα για την απελευθέρωση της χώρας τους, οι πιθανότητες μάλλον είναι να εργαλειοποιηθούν για τη δημιουργία ενός πρόσκαιρου αντιπερισπασμού και κατόπιν να εγκαταλειφθούν ανερυθρίαστα στην εκδικητική μανία των φανατικών μουλάδων.<br /><br />Η απομείωση του αμερικανικού οπλοστασίου δεν θα επιτρέψει τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις, οπότε οι οποιοιδήποτε αντάρτες γνωρίζουν ότι θα ενεργήσουν εντός ενός στενού χρονικά παραθύρου ευκαιρίας, μάλλον απρόσφορου για την ολοκλήρωση του αντικειμενικού σκοπού τους. Η πίεση μάλιστα που ασκείται στις ΗΠΑ από τις «πετρο-μοναρχίες» του Κόλπου, για αντιβαλλιστική κάλυψη των υποδομών τους, μάλλον επιτείνει τη συντόμευση των επιχειρήσεων. Κανείς δεν είναι διαθέσιμος να διαβεί το Ρουβίκωνα όταν η υποσχόμενη υποστήριξή του προεξοφλείται βραχεία και αβέβαιη.<br /><br />Ίσως αυτοί να είναι και οι λόγοι που ο Τραμπ στοιχηματίζει σε μια εσωτερική σύγκρουση των Φρουρών της επανάστασης και ένα «ήπιο» θεοκρατικό καθεστώς φιλικό στο Ισραήλ και στις ΗΠΑ. Διότι «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται» αλλά δυστυχώς, επί του προκειμένου, ο πορτοκαλί «μπαλωματής ειρηνοποιός» φοράει… περουκίνι.<div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επανάσταση a la carte!

Θα επαληθευτούν οι ελπίδες των ΗΠΑ και του Ισραήλ για εξέγερση των μειονοτήτων του Ιράν; Γράφει ο Μανώλης Σκούληκας Ενώ οι βόμβες και οι βα...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ vs Ιράν: Πώς επηρεάζει ο πόλεμος τις σχέσεις Ισραήλ-Αράβων και τις Συμφωνίες του Αβραάμ.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/03/2263512125.png"><img src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/03/2263512125.png.pagespeed.ce.y9fm7xshEH.png" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Οι αραβικές μοναρχίες είχαν δεχθεί τα περασμένα χρόνια, πολύ πριν από τις 28 Φεβρουαρίου του 2026, μια σειρά από περιορισμένης έκτασης επιθέσεις που, αν και αναίμακτες στην πλειονότητά τους, τους είχαν προκαλέσει σοκ και τις είχαν κάνει να αναθεωρήσουν θέσεις και καταστάσεις.<br /><br />Όταν οι Χούθι επιτέθηκαν, για παράδειγμα, σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην ανατολική Σαουδική Αραβία (στο Αμπκάικ και στο Χουράις) τον Σεπτέμβριο του 2019, δρώντας τότε ως πληρεξούσιοι της Τεχεράνης, η σαουδαραβική ηγεσία προβληματίστηκε. Ωστόσο, περίπου τρία χρόνια μετά (το 2022) το Ριάντ θα συνυπέγραφε εκεχειρίες με τους Χούθι στο μέτωπο της Υεμένης – και περίπου τέσσερα χρόνια μετά (το 2023) θα αποκαθιστούσε τους διπλωματικούς δεσμούς του με το Ιράν υπό κινεζική διαμεσολάβηση. (συγ)Κλονισμένοι από το σοκ των επιθέσεων που είχαν δεχθεί, οι Σαουδάραβες θεώρησαν ότι οι Αμερικανοί τους άφησαν σε έναν βαθμό ακάλυπτους και έσπευσαν να προσεγγίσουν τους «εχθρούς» τους, ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν είχαν εν τω μεταξύ, ήδη από το 2020, ενταχθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ εξομαλύνοντας τις σχέσεις τους με το Ισραήλ.<br /><br />Πιο πρόσφατα, όταν οι Ισραηλινοί εξαπέλυσαν επίθεση κατά στόχου στην Ντόχα του Κατάρ στις 9 Σεπτεμβρίου του 2025, οι Αραβες σοκαρίστηκαν εκ νέου, όχι τόσο λόγω των ανθρώπινων απωλειών (πέντε Παλαιστίνιοι, όλοι τους μέλη της Χαμάς, και ένας Καταριανός αξιωματούχος ασφαλείας έπεσαν νεκροί), αλλά για το ίδιο το γεγονός της ισραηλινής επίθεσης κατά της καταριανής πρωτεύουσας που ήταν πρωτοφανής.<br /><br />Έπειτα από εκείνο το χτύπημα, «ενωμένοι» σε «κοινό μέτωπο», οι Άραβες έκαναν όλοι μαζί λόμπινγκ στον Τραμπ κατά την κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση που είχαν μαζί του στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 23 Σεπτεμβρίου του 2025, μια συνάντηση στην οποία ήταν παρών και ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Το σχέδιο των 20 σημείων για την επόμενη μέρα στη Γάζα, που παρουσίασε ο Τραμπ μόλις λίγα 24ωρα αργότερα, στις 29 Σεπτεμβρίου, είχε επηρεαστεί από εκείνη τη συνάντηση, όπως άλλωστε και η «Διακήρυξη Τραμπ για τη Διαρκή Ειρήνη και Ευημερία» που υπέγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου μαζί με τους ηγέτες της Αιγύπτου, της Τουρκίας και του Κατάρ στις 13 Οκτωβρίου του 2025. Σημαντική σημείωση: όλα αυτά τα σχέδια για τη Γάζα δεν άρεσαν καθόλου στην πλευρά του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, παρά τη φαινομενικώς θετική στάση αποδοχής που εκείνος προέβαλλε στις δημόσιες εμφανίσεις του, ειδικά όταν ήταν δίπλα στον Τραμπ.<br /><br />Εν έτει 2026 πια, οι αραβικές μοναρχίες καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα νέο μπαράζ από πρωτοφανή σοκ, στο πλαίσιο ενός πολέμου τον οποίο δεν επέλεξαν οι ίδιες, ούτε προκάλεσαν.<br /><br />Όπως είχε όντως προαναγγείλει ότι θα κάνει σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση από τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς, το Ιράν τα περασμένα 24ωρα, από τις 28 Φεβρουαρίου κι έπειτα, εξαπλώνει γεωγραφικά τον πόλεμο βομβαρδίζοντας με drones και βαλλιστικούς πυραύλους αραβικές χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις (Κατάρ, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ κ.ά.).<br /><br />Κάπως έτσι, χώρες που είχαν επενδύσει τα τελευταία χρόνια τεράστια ποσά στην ανάπτυξη των τουριστικών τους βιομηχανιών και στη διαφοροποίηση των οικονομιών τους με στόχο τη σταδιακή απεξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες που ήταν άλλοτε η μοναδική τους πηγή εσόδων, είδαν μέσα σε λίγα 24ωρα τις αερομεταφορές τους να παραλύουν, χιλιάδες πτήσεις στα αεροδρόμιά τους να ακυρώνονται, τις ενεργειακές τους βιομηχανίες να υφίστανται πλήγματα και κάποια από τα ξενοδοχεία τους να παίρνουν φωτιά, κυριολεκτικά.<br /><br />Κι όλα αυτά, στο πλαίσιο ενός πολέμου ο οποίος αποτελεί σε μεγάλο βαθμό επιλογή των Ισραηλινών.<br /><br />Εάν δεχθούμε ως αληθή όσα ανέφερε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, τότε οι Αμερικανοί ήξεραν ότι οι Ισραηλινοί επρόκειτο να επιτεθούν στο Ιράν και ότι σε μια τέτοια περίπτωση η Τεχεράνη θα απαντούσε βάζοντας στο στόχαστρο αμερικανικές βάσεις και θέσεις.<br /><br />Έτσι, προφανώς επειδή δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να αποτρέψουν αυτήν την ισραηλινή επίθεση στο Ιράν (μια επίθεση την οποία, ειρήσθω εν παρόδω και σύμφωνα με όσα αναφέρει σε δημοσίευμά του ο αμερικανικός ιστοχώρος Axios, ο ίδιος ο Νετανιάχου φέρεται να «πούλησε» με επιτυχία στον Τραμπ παρουσιάζοντάς του τις κινήσεις που είχαν πληροφορηθεί οι Ισραηλινοί ότι θα έκανε η ιρανική ηγεσία στην Τεχεράνη το περασμένο Σάββατο ως ευκαιρία της εξόντωσης του Χαμενεΐ), αποφάσισαν να χτυπήσουν και εκείνοι μαζί με τους Ισραηλινούς με στόχο να αποδυναμώσουν την όποια ιρανική δυνατότητα αντιποίνων.<br /><br />Οι Άραβες δεν ήθελαν αυτόν τον πόλεμο και, υπό την έννοια, έχουν λόγους να είναι θυμωμένοι με το Ισραήλ και τον Νετανιάχου. Από την άλλη πλευρά ωστόσο, οι Άραβες τα τελευταία 24ωρα δέχονται επιθέσεις από το Ιράν και, υπό αυτήν την έννοια, έχουν πια λόγους να είναι θυμωμένοι και με την Τεχεράνη.<br /><br />Έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί πια τα πράγματα, ανακύπτουν δύο βασικά ερωτήματα σε σχέση με την στάση των Αράβων:<br /><br />Τι θα κάνουν αυτοί το αμέσως επόμενο διάστημα;<br /><br />Υπάρχει άραγε περίπτωση να εμπλακούν επιθετικά στον τρέχοντα πόλεμο βάλλοντας κατά του Ιράν;<br /><br />Ο Καταριανός ΥΠΕΞ ανέφερε χαρακτηριστικά ότι όλες οι κόκκινες γραμμές τους έχουν πια διαρραγεί. Ή μήπως θα ασκήσουν παρασκηνιακά διπλωματικές πιέσεις με στόχο την εκεχειρία και την εκτόνωση της έντασης;<br /><br />Και – το δεύτερο ερώτημα – τι θα κάνουν αυτοί στο μέλλον, όταν τελειώσει αυτός ο πόλεμος;<br /><br />Υπάρχει περίπτωση, άραγε, να ενταχθούν κι άλλες αραβικές χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία για παράδειγμα, στις Συμφωνίες του Αβραάμ εξομαλύνοντας τις σχέσεις τους με το Ισραήλ όπως ζητά εδώ και καιρό ο πρόεδρος Τραμπ;<br /><br />Κι αν ναι, τι θα σημαίνει αυτό όχι μόνο για το Ιράν, αλλά και για άλλα θέματα όπως είναι το μέλλον του Παλαιστινιακού και οι σχέσεις με την Τουρκία του Ερντογάν η οποία είναι σε κόντρα με το Ισραήλ;<br /><br />Προφανώς είναι ακόμη νωρίς για απαντήσεις. Τα νέα διλήμματα που απλώνονται μπροστά στις αραβικές ηγεσίες πάντως είναι ήδη εδώ.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ vs Ιράν: Πώς επηρεάζει ο πόλεμος τις σχέσεις Ισραήλ-Αράβων και τις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Γιώργος Σκαφιδάς Οι αραβικές μοναρχίες είχαν δεχθεί τα περασμένα χρόνια, πολύ πριν από τις 28 Φεβρουαρίου του 2026, μια σειρά από περιορισμέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος στο Ιράν εκθέτει σε πίεση τα αποθέματα πυραύλων των ΗΠΑ ενώ η Κίνα απειλεί την Ταιβάν.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/2025_08_20_8f3c960dcf42463597c3222db808be39.jpg?itok=pkjWHUeU" width="750" /><br /><br />Ο πόλεμος στο Ιράν έχει αναδείξει τη σημασία της διατήρησης των αλυσίδων εφοδιασμού άμυνας και έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότητα των συγκρούσεων υψηλής έντασης<br /><br />Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εκτόξευσαν περισσότερους από 3.000 πυραύλους ακριβείας στις πρώτες 36 ώρες της σύγκρουσης εναντίον του Ιράν, ανέφερε το περιοδικό Foreign Policy, ενώ το Ιράν έχει εκτοξεύσει 1.000 πυρομαχικά στην περιοχή.<br /><br />Το περιοδικό εικάζει ότι οι ΗΠΑ προτίμησαν να χρησιμοποιήσουν διαφορετικούς τύπους πυραύλων για συγκεκριμένες αποστολές: πυραύλους ακινητοποίησης για αρχικές εκτοξεύσεις, πυρομαχικά κατά των ραντάρ, πυραύλους εδάφους για χρονικά ευαίσθητους στόχους και βόμβες ακριβείας. Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ διαθέτει κιτ καθοδήγησης και πυραύλους αέρος που μπορούν να παραχθούν σε μεγάλες ποσότητες και να φορτωθούν σε αεροσκάφη που είναι ικανά να πραγματοποιήσουν υψηλό ποσοστό εξόδων.<br /><br />Η ταχεία δαπάνη προηγμένων πυρομαχικών κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης υπογραμμίζει πόσο γρήγορα ο σύγχρονος πόλεμος μπορεί να εξαντλήσει τα αποθέματα όπλων ακριβείας, ανέφερε το Foreign Policy.<br /><br />Τα σημεία συμφόρησης είναι συχνά εύκολο να τα παραβλέψει κανείς ή να τα αγνοήσει, όπως ένας προμηθευτής χαμηλότερου επιπέδου με έναν μόνο κλίβανο ή μια μικρής κλίμακας αλυσίδα εφοδιασμού πυραυλοκινητήρων που θα χρειαζόταν χρόνια για να επεκταθεί.<br /><br />Το περιοδικό ανέφερε συγκεκριμένα παραδείγματα. Για παράδειγμα, ο πύραυλος BGM-109 Tomahawk χρησιμοποιεί τον στροβιλοκινητήρα F107, που παράγεται μόνο από την Williams International.<br /><br />Η Boeing είναι ο μόνος συναρμολογητής πυραύλων GBU-57 Massive Ordnance Penetrators. Μόνο 25 έχουν παραχθεί μέχρι σήμερα. Καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εξαντλούν το πυραυλικό τους οπλοστάσιο με ανησυχητικό ρυθμό, θα πρέπει να είναι προσεκτικές ώστε να μην επιτρέψουν στην Κίνα να εκμεταλλευτεί αυτήν την κατάσταση και να επιτεθεί στην Ταϊβάν, ανέφερε η Foreign Policy.<br /><br />Επικαλέστηκε μια έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών του 2023, η οποία ανέφερε ότι ο αμερικανικός στρατός θα εξαντλούσε τους πυραύλους εντός μιας εβδομάδας από μια σύγκρουση στα Στενά της Ταϊβάν. Ένα άλλο ζήτημα είναι η απώλεια περιουσιακών στοιχείων υψηλής αξίας.<br /><br />Το περιοδικό επεσήμανε ότι η καταστροφή του ραντάρ AN/FPS-132 στο Κατάρ και του ραντάρ AN/TPS-59 στο Μπαχρέιν θα διαρκέσει πέντε έως οκτώ χρόνια και 12-24 μήνες για την επισκευή της, αντίστοιχα. Ένα σημαντικό εμπόδιο θα ήταν η προμήθεια των 77,3 κιλών γαλλίου που απαιτούνται και για τα δύο ραντάρ, εκ των οποίων η Κίνα ελέγχει το 98% της παγκόσμιας προμήθειας.<br /><br />Το περιοδικό υποστήριξε ότι το βασικό μέτρο δεν είναι μόνο το πόσοι εκτοξευτές πυραύλων υπάρχουν στην αρχή του πολέμου, αλλά και το πόσο καιρό μπορούν να διαρκέσουν τα πυρομαχικά κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης και πόσο γρήγορα μπορούν να αντικατασταθούν.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος στο Ιράν εκθέτει σε πίεση τα αποθέματα πυραύλων των ΗΠΑ ενώ η Κίνα απειλεί την Ταιβάν.

Ο πόλεμος στο Ιράν έχει αναδείξει τη σημασία της διατήρησης των αλυσίδων εφοδιασμού άμυνας και έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η δέσμευση της Ελλάδας προς τα ΗΑΕ για αμοιβαία αμυντική βοήθεια.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/%CE%B1%CE%BB%CF%86%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%B809%CF%82%CE%B5.jpg?ssl=1"><img height="135" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/%CE%B1%CE%BB%CF%86%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%B809%CF%82%CE%B5.jpg?resize=640%2C433&ssl=1" width="743" /></a><div><br /></div><div>Στο πλαίσιο της συμφωνίας, το τεχνικό προσωπικό των ΗΑΕ θα εκπαιδευτεί από την Ελληνική Αεροδιαστημική Βιομηχανία (ΕΑΒ).<br /><br />Τον Νοέμβριο του 2020 η Ελλάδα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είχαν υπογράψει «ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής βοήθειας», η οποία θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί σε περίπτωση που απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα μίας από τις δύο χώρες, όπως αναφέρει δημοσίευμα της κυπριακής Knews.<br /><br />Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, που επικαλείται πηγές με εμπιστευτικές πληροφορίες, η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής βοήθειας, η οποία ενεργοποιείται σε περίπτωση που απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα μίας από τις δύο χώρες, είναι ίσως το πιο σημαντικό μέρος της συμφωνίας συνεργασίας σε θέματα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής που υπέγραψαν η Ελλάδα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) στα μέσα Νοεμβρίου του 2020.<br /><br />Οι πηγές αναφέρουν ότι η ρήτρα έχει σαφώς αμυντικό προσανατολισμό και αποτελεί τη βέλτιστη συμφωνία μεταξύ δύο χωρών που δεν έχουν κοινά σύνορα και δεν ανήκουν σε κοινές συμμαχίες.<br /><br />Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι «αν και η συμφωνία αναφέρει ρητά ότι δεν αφορά συγκεκριμένες τρίτες χώρες, και τα δύο μέρη κατανοούν ότι υπογράφηκε για να αντιμετωπιστούν οι προσπάθειες της Τουρκίας να αποσταθεροποιήσει την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Τώρα που τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα απειλούνται από το Ιράν υπάρχει αυτή η δέσμευση από την Ελλάδα;<br /><br />Η αμυντική συμφωνία είχε ως σκοπό την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας.<br /><br />«Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο διάδοχος του θρόνου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχιάν, επιβεβαίωσαν την κοινή τους στάση στο Άμπου Ντάμπι την περασμένη Τετάρτη κατά της τουρκικής επιθετικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο», όπως αναφέρεται.<br /><br />Δεν είχε προβλεφθεί, βέβαια, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα επιτίθονταν, έξι χρόνια αργότερα, στο Ιράν και η Ισλαμική Δημοκρατία θα ανταπέδιδε με πυραυλικά χτυπήματα και στις χώρες του Περσικού Κόλπου, ώστε εκτός από την αναφορά στην Τουρκία να περιλαμβάνεται ως απειλή και το Ιράν.<br /><br />Δεν είναι, ωστόσο, γνωστό αν η συμφωνία αυτή Ελλάδας-ΗΑΕ του 2020, μπορεί να ενεργοποιηθεί στην παρούσα κατάσταση στην περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η δέσμευση της Ελλάδας προς τα ΗΑΕ για αμοιβαία αμυντική βοήθεια.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας, το τεχνικό προσωπικό των ΗΑΕ θα εκπαιδευτεί από την Ελληνική Αεροδιαστημική Βιομηχανία (ΕΑΒ). Τον Νοέμβριο του 20...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία χάνει πόντους στη Μέση Ανατολή. Γιατί σκέφτεται να στείλει “F.16” στα Κατεχόμενα της Κύπρου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/katehomena-krisi-1.jpg"><img height="120" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/katehomena-krisi-1-696x418.jpg" width="729" /></a><br /><br />Η Άγκυρα φαίνεται να αναζητεί μια κίνηση πολιτικού και στρατιωτικού γοήτρου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια στιγμή που –όπως εκτιμούν ελληνικές διπλωματικές πηγές– η γεωπολιτική της θέση εμφανίζεται πιο εύθραυστη από ό,τι στο παρελθόν, ενώ αντίθετα ισχυροποιείται η Ελλάδα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η πληροφορία ότι η Τουρκία εξετάζει την αποστολή μαχητικών F-16 στα Κατεχόμενα της Κύπρου.<br /><br />Σύμφωνα με ανταπόκριση της «Καθημερινής» (Μανώλης Κωστίδης) πηγές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ανέφεραν το μεσημέρι του Σαββάτου ότι η ανάπτυξη τουρκικών μαχητικών στο νησί αποτελεί ένα από τα σενάρια που επεξεργάζεται η τουρκική στρατιωτική ηγεσία. Η σκέψη αυτή συνδέεται άμεσα με την έντονη στρατιωτική κινητικότητα που καταγράφεται στην Ανατολική Μεσόγειο μετά την κλιμάκωση του πολέμου ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν.<div><br />Η Ασφάλεια των Κατεχόμενων”<br /><br />Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι η Άγκυρα εξετάζει «σταδιακά σχέδια» προκειμένου –όπως υποστηρίζεται– να διασφαλίσει την ασφάλεια των Κατεχομένων. Σε αυτό το πλαίσιο, η πιθανή μεταστάθμευση αεροσκαφών F-16 στο νησί βρίσκεται μεταξύ των επιλογών που συζητούνται στο τουρκικό υπουργείο Άμυνας.<br /><br />Τουρκοκυπριακά μέσα ενημέρωσης προχωρούν ακόμη περισσότερο, αναφέροντας ότι τέσσερα F-16 ενδέχεται να φθάσουν ήδη από την Κυριακή, προσγειωνόμενα στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου. Οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα, ωστόσο εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σκηνικό στρατιωτικής κινητικότητας γύρω από την Κύπρο.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία πολλές χώρες ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία στο νησί. Μετά την πτώση ιρανικού drone στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι, η Ελλάδα απέστειλε στην Κύπρο δύο φρεγάτες και δύο ζεύγη μαχητικών F-16, ενώ στρατιωτικές ενισχύσεις έχουν στείλει επίσης η Ισπανία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.<br /><br />Στην Αθήνα, ωστόσο, η πιθανή κίνηση της Άγκυρας δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Όπως είχε επισημανθεί ήδη σε προηγούμενη ανάλυση της «Καθημερινής», ελληνικές διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές εκτιμούσαν ότι η Τουρκία πιθανότατα θα προχωρούσε σε μια κίνηση συμβολικού χαρακτήρα για λόγους γοήτρου, ανεξάρτητα από το εάν αυτή θα είχε ουσιαστική επιχειρησιακή σημασία για την άμυνα του νησιού.<br /><br />Στα Κατεχόμενα άλλωστε σταθμεύουν ήδη περίπου 40.000 Τούρκοι στρατιώτες, γεγονός που σημαίνει ότι η αποστολή λίγων μαχητικών αεροσκαφών δύσκολα θα μεταβάλει την πραγματική στρατιωτική ισορροπία στην περιοχή. Για αρκετούς αναλυτές, μια τέτοια κίνηση θα είχε περισσότερο επικοινωνιακό και πολιτικό χαρακτήρα.</div><div><br />Νευρικότητα στην Άγκυρα<br /><br />Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα σημειώνεται ότι η έντονη τουρκική αντίδραση στη μεταφορά συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο θεωρήθηκε ένδειξη νευρικότητας στην Άγκυρα. Σύμφωνα με ελληνικές εκτιμήσεις, η ταχύτατη ανάπτυξη ελληνικών στρατιωτικών δυνατοτήτων στην Ανατολική Μεσόγειο –όπως συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας μεγάλης εμβέλειας, τα αναβαθμισμένα F-16 Viper και η νέα φρεγάτα «Κίμων»– ανέδειξε και τις αδυναμίες της τουρκικής αεράμυνας.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι μεγάλο μέρος της προστασίας του τουρκικού εναέριου χώρου στηρίζεται στην πράξη και σε νατοϊκές δυνάμεις, τόσο σε συστήματα που έχουν αναπτυχθεί στο τουρκικό έδαφος όσο και σε μονάδες του αμερικανικού 6ου Στόλου που επιχειρούν στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον αυξημένης έντασης, η πιθανή ανάπτυξη τουρκικών F-16 στην Κύπρο θα αποτελούσε κυρίως εσπευσμένο πολιτικό μήνυμα απάντησης της Άγκυρας στην Αθήνα, σε μια περιοχή όπου οι στρατιωτικές ισορροπίες μεταβάλλονται ταχύτατα εξαιτίας της ευρύτερης κρίσης στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία χάνει πόντους στη Μέση Ανατολή. Γιατί σκέφτεται να στείλει “F.16” στα Κατεχόμενα της Κύπρου.

Η Άγκυρα φαίνεται να αναζητεί μια κίνηση πολιτικού και στρατιωτικού γοήτρου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια στιγμή που –όπως εκτιμούν ελληνι...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται στο κέντρο της νέας γεωπολιτικής εξίσωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Kimon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="481" data-original-width="900" height="107" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Kimon.jpg" width="655" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Θοδωρή Καλούδη</b><br />Η αποστολή ελληνικών φρεγατών και μαχητικών F-16 στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας από άλλες δυτικές χώρες, αντανακλά τη βαθύτερη γεωπολιτική αναδιάταξη που προκαλεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Και σε αυτή την εξέλιξη αναδεικνύονται δύο ζητήματα:<br /><br />Στο νέο περιβάλλον αστάθειας, η Κύπρος εμφανίζεται ως κρίσιμος στρατηγικός κόμβος της Ανατολικής Μεσογείου και σε βασικό σημείο σύνδεσης της ευρωπαϊκής ασφάλειας με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για ένδειξη μιας βαθύτερης γεωπολιτικής μετατόπισης.Η ελληνική κίνηση είναι στρατηγικού χαρακτήρα και έχει διπλό συμβολισμό. Η Ελλάδα εμφανίζεται ως βασικός εγγυητής της ασφάλειας της Κύπρου. Παράλληλα, η κίνηση αυτή εντάσσεται στους γενικότερους σχεδιασμούς της Αθήνας που θεωρεί την Μεγαλόνησο προέκταση του γεωπολιτικού της χώρου και αντιμετωπίζει την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας ως στοιχείο της ευρύτερης στρατηγικής της στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή η πολιτική κινείται σε συνεργασία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και αναδεικνύει τη χώρα ως κρίσιμο παίκτη στις νέες γεωστρατηγικές ισορροπίες της περιοχής.<br /><br />Η Κύπρος ως επιχειρησιακός κόμβος<br /><br />Η διεθνής κινητοποίηση γύρω από την Κύπρο επιβεβαιώνει ότι το νησί λειτουργεί πλέον ως επιχειρησιακός κόμβος για την παρακολούθηση και τη διαχείριση των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Η Κύπρος βρίσκεται σε μια στρατηγική θέση που επιτρέπει τον έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων και εναέριων διαδρόμων. Οι ενεργειακές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και η παρουσία μεγάλων δυτικών εταιρειών υδρογονανθράκων δημιουργούν επίσης ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο, στο οποίο η Κύπρος αποτελεί κρίσιμο κρίκο.<br /><br />Ήδη οι Ηνωμένες Πολιτείες – που αναδιατάσσουν τον Μεσογειακό χάρτη – διαμορφώνουν μια νέα αντίληψη για τον ρόλο του νησιού. Αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει σε μελλοντικές εξελίξεις που θα αφορούν τις ευρύτερες Αμερικανοκυπριακές σχέσεις και την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, γεγονός που προϋποθέτει προηγούμενη επίλυση του Κυπριακού.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται στο κέντρο της νέας γεωπολιτικής εξίσωσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Του Θοδωρή Καλούδη Η αποστολή ελληνικών φρεγατών και μαχητικών F-16 στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Washington Post: Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών αμφισβητούν ότι ο πόλεμος μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς στο Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/CIA.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/CIA-696x392.jpg" width="742" /></a><br /><br />Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που αναδεικνύει η κάλυψη του πολέμου στο Ιράν από την αμερικανική εφημερίδα The Washington Post είναι η αυξανόμενη αμφιβολία στο εσωτερικό των αμερικανικών Υπηρεσιών Πληροφοριών για το κατά πόσο η στρατιωτική εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις της εφημερίδας, πρόσφατη αξιολόγηση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών –στην οποία συμμετέχουν αναλυτές της CIA, της Defense Intelligence Agency και άλλων υπηρεσιών– καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ακόμη και μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση είναι «απίθανο να οδηγήσει άμεσα στην κατάρρευση του ιρανικού πολιτικού συστήματος».<br />Οι τρείς παράγοντες αντοχής του καθεστώτος<br /><br />Η εκτίμηση αυτή βασίζεται σε τρεις βασικούς παράγοντες:<br /><br />Πρώτον, το θεσμικό πλαίσιο της Ισλαμικής Δημοκρατίας θεωρείται ιδιαίτερα ανθεκτικό. Παρά τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και τις απώλειες που έχουν υποστεί οι στρατιωτικές δομές του Ιράν, οι αναλυτές εκτιμούν ότι το σύστημα εξουσίας διαθέτει μηχανισμούς διαδοχής που μπορούν να διατηρήσουν τη λειτουργία του κράτους. Οι Φρουροί της Επανάστασης εξακολουθούν να αποτελούν τον βασικό πυλώνα ασφάλειας και ελέγχου.<br /><br />Δεύτερον, οι υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούν ότι οι αεροπορικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν προκαλέσει σημαντικές ζημιές στις στρατιωτικές υποδομές του Ιράν, αλλά δεν έχουν καταστρέψει πλήρως τις πυραυλικές και ασύμμετρες δυνατότητες της χώρας. Το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει αποθέματα βαλλιστικών πυραύλων, drones και περιφερειακών συμμάχων που μπορούν να συνεχίσουν έναν πόλεμο φθοράς.<br /><br />Τρίτον, οι αναλυτές θεωρούν ότι η στρατιωτική πίεση ενδέχεται να ενισχύσει –τουλάχιστον προσωρινά– την εσωτερική συνοχή του καθεστώτος. Σε περιόδους εξωτερικής απειλής, το ιρανικό πολιτικό σύστημα έχει ιστορικά δείξει τάση συσπείρωσης γύρω από τις δομές εξουσίας.<br />Τα επόμενα στρατιωτικά βήματα<br /><br />Η συζήτηση αυτή έχει ήδη ανοίξει και στο πολιτικό επίπεδο στην Ουάσιγκτον. Στο Πεντάγωνο εξετάζονται τα επόμενα στρατιωτικά βήματα, ενώ παράλληλα αυξάνονται οι φωνές που ζητούν σαφή στρατηγικό στόχο για την επιχείρηση.<br /><br />Η Washington Post επισημαίνει ότι το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο η στρατιωτική έκβαση των επιθέσεων, αλλά ποιος είναι ο τελικός πολιτικός στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν η επιδίωξη είναι η αποδυνάμωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν, οι επιχειρήσεις μπορεί να θεωρηθούν επιτυχείς. Αν όμως στόχος είναι η ανατροπή του καθεστώτος, τότε –σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις– η επιχείρηση μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολη και μακροχρόνια.<br /><br />Για πολλούς αναλυτές στην Ουάσιγκτον, η σύγκρουση φαίνεται πλέον να μετατρέπεται σε έναν παρατεταμένο γεωπολιτικό πόλεμο φθοράς, με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Washington Post: Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών αμφισβητούν ότι ο πόλεμος μπορεί να ανατρέψει το καθεστώς στο Ιράν.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που αναδεικνύει η κάλυψη του πολέμου στο Ιράν από την αμερικανική εφημερίδα The Washington Post είναι η...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύπρος: Στη βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» ο Χριστοδουλίδης θα συναντηθεί με Μακρόν και Μητσοτάκη.

<img height="122" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/MITSOTAKIS-MACRON-CHRISTODOULIDES-630x385.jpg" width="730" /><br /><br />Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, θα επισκεφθεί την Κύπρο τη Δευτέρα 09/03, εκδηλώνοντας την υποστήριξή του σε ένα κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποτέλεσε στόχο επίθεσης με drones την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με ανακοίνωση της γαλλικής προεδρίας.<br /><br />Στο νησί μεταβαίνει και ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο της αμυντικής συνδρομής που παρέχει η Ελλάδα στην Κύπρο.<br /><br />Όπως γνωστοποίησε το Ελιζέ και επιβεβαιώνουν πηγές στη Λευκωσία στο OMEGA, οι δύο ηγέτες θα συναντηθούν με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου».<br /><br />Σύμφωνα με γαλλικές αναφορές, αντικείμενο της επίσκεψης είναι η ενίσχυση -από κοινού με τους Ευρωπαίους εταίρους- της ασφάλειας στην Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο, με απώτερο στόχο την αποκλιμάκωση της κρίσης στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, η επίσκεψη θα επιτρέψει στον Γάλλο πρόεδρο να υπογραμμίσει τη σημασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, αναδεικνύοντας τον ρόλο της ναυτικής επιχείρησης της ΕΕ «Ασπίδες».<br /><br />Κύκλοι προσκείμενοι στο Ελιζέ επισημαίνουν ότι η συνάντηση προσφέρει την ευκαιρία για τον συντονισμό των προσπαθειών σχετικά με την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών που βρίσκονται σε επικίνδυνες ζώνες, καθώς και για τον προγραμματισμό επιχειρήσεων επαναπατρισμού τους.<br /><br />Σημειώνεται πως στην περιοχή βρίσκεται ήδη το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ», ενώ από την Πέμπτη έχει καταπλεύσει στην Κύπρο και γαλλική φρεγάτα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κύπρος: Στη βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» ο Χριστοδουλίδης θα συναντηθεί με Μακρόν και Μητσοτάκη.

Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, θα επισκεφθεί την Κύπρο τη Δευτέρα 09/03, εκδηλώνοντας την υποστήριξή του σε ένα κράτος-μέλος της Ευρωπα...

Διαβάστε την συνέχεια

Υστερία στην Τουρκία με τους χάρτες του μεγάλου Κουρδιστάν που έδειξαν τα αμερικανικά κανάλια.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/KURDISTAN4-1-630x400.jpg" width="743" /><br /><br />Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης προβάλλουν χάρτη του «Μεγάλου Κουρδιστάν»: Οργή και αντιδράσεις στην Τουρκία<br /><br />Για πρώτη φορά, το παγκοσμίου φήμης αμερικανικό δίκτυο Fox News προέβαλε χάρτη του «Μεγάλου Κουρδιστάν», τα σύνορα του οποίου εκτείνονται μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα, συμπεριλαμβάνοντας το Κιρκούκ και το Αφρίν.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της μετάδοσης, ο παρουσιαστής ανέφερε ότι υπάρχουν 30 εκατομμύρια Κούρδοι μόνο εντός της τουρκικής επικράτειας.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία εκφράζουν έκδηλη οργή και πικρία.<br /><br />Η νευρικότητα της Άγκυρας αποδίδεται στη διαπίστωση ότι ένα σημαντικό τμήμα αυτού που ονομάζεται «Τουρκία» αποτελεί, στην πραγματικότητα, έδαφος του Κουρδιστάν.<br /><br />Παράλληλα, και το γαλλικό δορυφορικό κανάλι LCI δημοσίευσε χάρτη του Μεγάλου Κουρδιστάν κατά τη διάρκεια ζωντανής ενημερωτικής κάλυψης, ενισχύοντας το κλίμα αναταραχής στους τουρκικούς πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους.<br /><br /><img height="458" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/KURDISTAN-2.jpg" width="640" /><br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Υστερία στην Τουρκία με τους χάρτες του μεγάλου Κουρδιστάν που έδειξαν τα αμερικανικά κανάλια.

Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης προβάλλουν χάρτη του «Μεγάλου Κουρδιστάν»: Οργή και αντιδράσεις στην Τουρκία Για πρώτη φορά, το παγκοσμίου φήμης αμερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήνυση Τούρκου κατά Πατριάρχη για “παραχώρηση νησιών στην Ελλάδα”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSTxJZeURvEm2TV6H9mG64_c1PIpvCYATrbJg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSTxJZeURvEm2TV6H9mG64_c1PIpvCYATrbJg&s" width="657" /></a></div><div><br /></div>Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, Ουμίτ Γιαλίμ, κατέθεσε πρόσφατα μήνυση κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατηγορώντας το για παράνομη κατοχή ελληνικών νησιών στο Αιγαίο και για την παραχώρησή τους στην Ελλάδα.<br /><br />Η μήνυση αναφέρεται επίσης στην κατηγορία ότι το Πατριαρχείο εμπλέκεται σε παράνομες δραστηριότητες, παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάννης και άλλες διεθνείς συμφωνίες που αφορούν την κυριαρχία της Τουρκίας.<br /><br />Ο Γιαλίμ ισχυρίζεται ότι το Πατριαρχείο και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος με 267 ιερείς είναι υπεύθυνοι για την παράνομη εκχώρηση εδαφών και την ενίσχυση της παρουσίας ελληνικών συμφερόντων στην περιοχή του Αιγαίου και συγκεκριμένα στα Αγαθονήσι, Μαράθι, Αρκιοί και Φαρμακονήσι, τα οποία “ανήκουν στην επαρχία Αϊδινίου”.<br /><br />Η μήνυση επικεντρώνεται και στη λειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης στην Τουρκία, το οποίο σύμφωνα με τον Γιαλίμ, αποτελεί μια παράνομη εκπαιδευτική δομή που αντιβαίνει στις διεθνείς συνθήκες. Ο Γιαλίμ υποστηρίζει ότι το Πατριαρχείο έχει εμπλακεί σε πολιτικές και στρατηγικές ενέργειες, προσπαθώντας να υπονομεύσει την εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας και να δημιουργήσει εθνικά προβλήματα στην περιοχή.<br /><br />Η απόφαση του Γιαλίμ να κινηθεί νομικά κατά του Πατριαρχείου και να απαιτήσει να μεταφερθεί στο Άγιο Όρος, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Τουρκία, καθώς θέτει σε αμφισβήτηση τη σχέση του θρησκευτικού θεσμού με το τουρκικό κράτος και εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τις ενέργειες του Πατριαρχείου στον τομέα της εθνικής κυριαρχίας και της εκπαίδευσης.<br /><br />Η συγκεκριμένη κίνηση έρχεται σε μία εποχή έντονης έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η κυβέρνηση της Τουρκίας, ωστόσο, δεν έχει λάβει ακόμη επίσημη θέση για την μήνυση, ενώ παραμένει ασαφές αν η υπόθεση αυτή θα πάρει ευρύτερες πολιτικές και διπλωματικές διαστάσεις.<br /><br />Η μήνυση του Ουμίτ Γιαλίμ συνδέεται άμεσα με τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας σχετικά με τα νησιά του Αιγαίου και τις συνθήκες κυριαρχίας στην περιοχή. Η εν λόγω υπόθεση προκαλεί και ερωτήματα για τις σχέσεις κράτους και θρησκευτικών θεσμών στην Τουρκία, δεδομένου ότι το Πατριαρχείο θεωρείται σημαντικός θρησκευτικός θεσμός με διεθνή επιρροή<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήνυση Τούρκου κατά Πατριάρχη για “παραχώρηση νησιών στην Ελλάδα”.

Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, Ουμίτ Γιαλίμ, κατέθεσε πρόσφατα μήνυση κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατηγ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΙΡΑΝ: Το δεύτερο… “βόρειο” μέτωπο και η παράμετρος του Ιράκ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT-KsEBiDnGAV3mX5KBEAHc26VMOzBtK1nO8A&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="177" data-original-width="285" height="124" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT-KsEBiDnGAV3mX5KBEAHc26VMOzBtK1nO8A&s" width="664" /></a></div><div><br /></div><b>ΦΡΟΣΩ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ</b><br />Οι Προοπτικές Δεύτερου Μετώπου στο Βορειοδυτικό Ιράν και η παράμετρος Ιράκ – Παρά τις δηλώσεις για πιθανή επέκταση στρατιωτικών ενεργειών στο Ιράν, η πραγματική πιθανότητα ανοίγματος ενός δεύτερου μετώπου στα βορειοδυτικά σύνορα της χώρας μέσω χερσαίων επιχειρήσεων παραμένει περιορισμένη.<br /><br />Αν και οι κουρδικές οργανώσεις που δρουν στο βόρειο Ιράκ έχουν δημιουργήσει συντονισμένη συμμαχία και εμφανίζονται να προετοιμάζονται για επιχειρήσεις εντός ιρανικού εδάφους, η δύσβατη γεωγραφία της περιοχής, οι ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράν και η περιορισμένη δυνατότητα των κουρδικών οργανώσεων να διεξάγουν μεγάλες, συμβατικές επιχειρήσεις θέτουν σοβαρά εμπόδια.<br /><br />Οι πιθανές κινήσεις των κουρδικών δυνάμεων θα περιορίζονταν σε μικρές, ευέλικτες ομάδες που θα δραστηριοποιούνται σε ανταρτοπόλεμο, επιχειρήσεις αναγνώρισης και παρενοχλήσεις, κυρίως για τη συλλογή πληροφοριών και την αποσταθεροποίηση των τοπικών περιοχών. Παράλληλα, η στρατηγική πίεση κατά του Ιράν θα μπορούσε να ενισχυθεί μέσω αεροπορικών επιθέσεων, βολών πυραύλων και υποστήριξης ειδικών δυνάμεων από συμμάχους, δημιουργώντας πολλαπλά μέτωπα που θα δυσχέραιναν τον έλεγχο της χώρας από την κεντρική κυβέρνηση.<br /><br />Συνολικά, η στρατηγική αυτή στοχεύει στην αποδυνάμωση του Ιράν χωρίς να απαιτεί πλήρη χερσαία εισβολή, χρησιμοποιώντας συνδυαστικά περιορισμένες ένοπλες δράσεις τοπικών οργανώσεων και εξωτερική στρατιωτική πίεση. Το πιο πιθανό αποτέλεσμα θα ήταν μια χαμηλής έντασης εξέγερση ή τοπικές επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης, αντί μιας ολοκληρωμένης στρατιωτικής προέλασης.<br />Ιράκ: Στο όριο της αστάθειας – η σύγκρουση με το Ιράν διευρύνεται<br /><br />Η σύγκρουση μετατρέπει <a href="https://www.atlanticcouncil.org/dispatches/how-would-a-kurdish-offensive-change-the-war-in-iran/">το Ιράκ σε έμμεσο μέτωπο</a>, καθώς η Τεχεράνη χρησιμοποιεί το ιρακινό έδαφος για μεταφορές εξοπλισμού και αντίποινα, ενώ οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πλήττουν στόχους στο Ιράκ για να περιορίσουν την ιρανική επιρροή. Οι επιθέσεις στο Ερμπίλ υπογραμμίζουν τη σημασία του ιρακινού Κουρδιστάν, το οποίο αποτελεί πολιτικό και στρατηγικό παράγοντα με δική του αυτονομία και σχέσεις με την Ουάσιγκτον, αλλά και με την Άγκυρα και την Τεχεράνη, καθιστώντας το πεδίο σύνθετων αντιπαραθέσεων.<br /><br />Η εσωτερική πολιτική σκηνή του Ιράκ επιβαρύνεται, με το σιιτικό Συντονιστικό Πλαίσιο υπό πίεση να ευθυγραμμιστεί με την Τεχεράνη, ενώ οι σουνιτικές κοινότητες φοβούνται περιθωριοποίηση και οι Κούρδοι προσπαθούν να διαφυλάξουν την αυτονομία τους. Αυτή η κατάσταση ενισχύει την πιθανότητα κοινωνικής αστάθειας, τοπικών συγκρούσεων και επανεμφάνισης ριζοσπαστικών ομάδων, όπως η ISIS, ιδίως στις περιοχές όπου οι κρατικοί θεσμοί αδυνατούν να επιβληθούν.<br /><br />Πέρα από τις πολιτικές και στρατιωτικές προκλήσεις, το Ιράκ αντιμετωπίζει σημαντικές ανθρωπιστικές και οικονομικές συνέπειες. Οι προσφυγικές ροές από το Ιράν αυξάνονται, ενώ η ενεργειακή εξάρτηση από τη χώρα αυτή κινδυνεύει να προκαλέσει διακοπές στην ηλεκτροδότηση και κοινωνικές αναταραχές.<br /><br />Συνεπώς, το Ιράκ βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή που σημαίνει, στην πράξη, ότι η επίθεση στο Ιράν δεν αφορά μόνο τη διαμάχη μεταξύ τρίτων κρατών, αλλά διαμορφώνει ένα εκρηκτικό περιφερειακό περιβάλλον που μπορεί να οδηγήσει σε διάλυση της κεντρικής εξουσίας, αναβίωση εθνοτικών και θρησκευτικών συγκρούσεων και μετατροπή της χώρας σε χώρο ανταγωνισμού εξωτερικών δυνάμεων. Η σταθερότητα και η εθνική συναίνεση είναι απαραίτητες για να αποφευχθεί η πλήρης αποσύνθεση, ωστόσο οι συνθήκες για κάτι τέτοιο παραμένουν εξαιρετικά δύσκολες.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

ΙΡΑΝ: Το δεύτερο… “βόρειο” μέτωπο και η παράμετρος του Ιράκ.

ΦΡΟΣΩ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Οι Προοπτικές Δεύτερου Μετώπου στο Βορειοδυτικό Ιράν και η παράμετρος Ιράκ – Παρά τις δηλώσεις για πιθανή επέκταση στρατιωτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ορίστηκε νέος ηγέτης, μα δεν λένε ποιος… Θέλει να ζήσει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://emojigraph.org/media/mozilla/question-mark_2753.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="240" height="240" src="https://emojigraph.org/media/mozilla/question-mark_2753.png" width="322" /></a></div><div>Η Συνέλευση των Ειδικών όρισε το πρόσωπο που θα είναι ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν και που θα διαδεχθεί τον αγιατολάχ Αλί Χαμεινεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου σε ισραηλινοαμερικανικά πλήγματα, όπως δήλωσαν μέλη της Συνέλευσης, χωρίς να το κατονομάζουν το πρόσωπο αυτό.</div><br />«Ο πλέον κατάλληλος υποψήφιος, που εγκρίθηκε από την πλειοψηφία της Συνέλευσης των Ειδικών, ορίστηκε», είπε ο Μοχσέν Χεϊνταρί, εκπρόσωπος της επαρχίας Χουζεστάν στη Συνέλευση των Ειδικών, σύμφωνα με το πρακτορείο Isna. Άλλο μέλος του σώματος αυτού που είναι αρμόδιο για την επιλογή το προσώπου που θα διαδεχθεί τον Αλί Χαμενεΐ, ο Μοχαμαντμεντί Μιρμπακερί, επιβεβαίωσε σε βίντεο που δημοσιοποιήθηκε από το πρακτορείο Fars ότι υιοθετήθηκε μια «ισχυρή άποψη, που αντικατοπτρίζει τη θέση της πλειοψηφίας».<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ορίστηκε νέος ηγέτης, μα δεν λένε ποιος… Θέλει να ζήσει

Η Συνέλευση των Ειδικών όρισε το πρόσωπο που θα είναι ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν και που θα διαδεχθεί τον αγιατολάχ Αλί Χαμεινεΐ, ο οπο...

Διαβάστε την συνέχεια