Η νύχτα μεταξύ Τρίτης & Τετάρτης θα είναι ιδιαίτερα δραματική-Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στον δεύτερο γύρο συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν.

<img height="110" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/The-limits-of-Irans-response-to-Israel-1068x587.jpg" width="755" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι IDF προετοιμάζονται για όλα τα σενάρια</span></h3>Αυτή την εβδομάδα, όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στον δεύτερο γύρο συνομιλιών μεταξύ των ΗΠΑ και του ιρανικού καθεστώτος. Οι συνομιλίες έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν την Τρίτη στη Γενεύη της Ελβετίας.<br /><br />Εν τω μεταξύ, οι Ιρανοί δεν είναι διατεθειμένοι να παραιτηθούν από κανένα από τα περιουσιακά τους στοιχεία. Το περισσότερο για το οποίο είναι διατεθειμένοι να μιλήσουν είναι το πυρηνικό ζήτημα, αλλά ακόμη και εδώ οι Ιρανοί δεν βιάζονται να είναι ευέλικτοι – αν όχι καθόλου. Ο αμερικανικός στρατός συνεχίζει να συγκεντρώνει δυνάμεις γύρω από το Ιράν, περισσότερα επιθετικά αεροσκάφη φτάνουν στην περιοχή. Ένα άλλο αεροπλανοφόρο προελαύνει επίσης προς τη Μέση Ανατολή. Το αμερικανικό ραβδί είναι στο τραπέζι.<br /><br />Το αμυντικό κατεστημένο εξετάζει τι συμβαίνει με το Ιράν, και με κάθε μέρα που περνάει, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις είναι επίσης καλύτερα προετοιμασμένες για άμυνα και επίθεση εάν χρειαστεί. Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) προετοιμάζονται για μια ποικιλία σεναρίων, τόσο αμυντικών όσο και επιθετικών, με το καθένα από αυτά να έχει μια ποικιλία επιλογών και εναλλακτικών λύσεων. Η μεγάλη ναυτική άσκηση που πραγματοποίησε το Ναυτικό τις τελευταίες ημέρες ασχολήθηκε με μια ποικιλία σεναρίων, που κυμαίνονται από το Ιράν έως μια επίθεση δι’ αντιπροσώπων, της οποίας ο ρόλος είναι να διαταράξει τις θαλάσσιες οδούς από και προς το Ισραήλ, και να προκαλέσει ζημιές σε στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία στη θάλασσα και κοντά στην ακτογραμμή.<br /><br />Οι IDF κατανοούν ότι όλα συνδέονται με τα πάντα. Επομένως, οι συνομιλίες στη Γενεύη έχουν αντίκτυπο σε αυτό που αναμένεται εδώ τις επόμενες ημέρες. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που ανησυχεί το κατεστημένο ασφαλείας. Σχετίζεται επίσης με τη συνολική κατάσταση στα ανατολικά, από το Ιράν. Την Τετάρτη, θα ξεκινήσει ο μήνας του Ραμαζανιού. Η κατάσταση στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια είναι ιδιαίτερα τεταμένη. Το παρελθόν διδάσκει ότι ο μήνας του Ραμαζανιού είναι ένας μήνας που εμπνέει εθνικισμό μεταξύ των Παλαιστινίων στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια. Πολλά πράγματα επικρατούν κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα.<br /><br />Το κατεστημένο ασφαλείας ανησυχεί για μια σειρά από πράγματα που έχουν συμβεί τις τελευταίες εβδομάδες και μπορεί να επηρεάσουν την κατάσταση κατά τη διάρκεια του μήνα του Ραμαζανιού. Οι εβραϊκές τρομοκρατικές επιθέσεις, η σειρά αποφάσεων της κυβέρνησης σχετικά με τον εποικισμό στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια, ξεκινώντας με την κατάργηση του ιορδανικού νόμου περί γης, το νομικό καθεστώς του Τάφου των Πατριαρχών και της Πόλης των Πατριαρχών στη Χεβρώνα, και μια μακρά λίστα άλλων αποφάσεων.<br /><br />Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (ISF) πράγματι εργάζονται τις τελευταίες ημέρες για να αποτρέψουν την εμφάνιση επεισοδίων ασφαλείας στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια. Οι IDF έχουν διαθέσει πολλούς πόρους προς το σκοπό αυτό. Μεταξύ άλλων, μονάδες της Ταξιαρχίας Κομάντο έχουν εργαστεί για τη σύλληψη υποκινητών και τρομοκρατικών στοιχείων στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια. Σύμφωνα με στοιχεία της Κεντρικής Διοίκησης των IDF, οι IDF έχουν συλλάβει περισσότερους από 100 κρατούμενους, ενώ έχουν κατασχέσει όπλα, τόρνους για την κατασκευή όπλων και κεφάλαια τρομοκρατών αξίας περίπου τριών εκατομμυρίων σέκελ.<br /><br />Η νύχτα μεταξύ Τρίτης και Τετάρτης αυτής της εβδομάδας θα μπορούσε να είναι δραματική και στις δύο αρένες, την κοντινή και τη μακρινή. Η προσοχή των IDF πρέπει να στραφεί και στις δύο. Και παρεμπιπτόντως, ένα από τα πιο ρεαλιστικά σενάρια είναι το σενάριο της συγχώνευσης των αρένων.<div><br /><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η νύχτα μεταξύ Τρίτης & Τετάρτης θα είναι ιδιαίτερα δραματική-Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στον δεύτερο γύρο συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν.

Οι IDF προετοιμάζονται για όλα τα σενάρια Αυτή την εβδομάδα, όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στον δεύτερο γύρο συνομιλιών μεταξύ των ΗΠΑ και...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμμετοχή της Ελλάδας στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα: Θα αποσταλεί τάγμα μειωμένης σύνθεσης. Τι δυνάμεις θα περιλαμβάνει

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/ezgif-13944d79817854fc.jpg?itok=zTHb_wTy" width="745" /><br /><br />Η Ελλάδα προετοιμάζεται να συμμετάσχει στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα με περιορισμένη στρατιωτική δύναμη, στοχεύοντας να συμβάλει ενεργά στις προσπάθειες ειρήνευσης και ασφάλειας στην περιοχή<br /><br />Η Ελλάδα αναμένεται να λάβει μέρος στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα, σύμφωνα με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας Καθημερινή. Η σχετική απόφαση ελήφθη με γνώμονα την ανάγκη η Αθήνα να εκπέμψει σαφές μήνυμα για τη βούλησή της να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην αντιμετώπιση των κρίσεων στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Σύνθεση και μέγεθος της ελληνικής δύναμης<br /><br />Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, η ελληνική συμμετοχή θα αφορά δύναμη επιπέδου τάγματος μειωμένης σύνθεσης, αποτελούμενη από περίπου 100 έως 150 στελέχη. Στη δύναμη αυτή θα περιλαμβάνονται μονάδες του Υγειονομικού Σώματος και του Μηχανικού, καθώς και τμήματα ασφαλείας με αποκλειστική αποστολή την προστασία του προσωπικού και των υποδομών.<br /><br />Ρόλος των μάχιμων τμημάτων<br /><br />Σύμφωνα με την Καθημερινή, τα μάχιμα τμήματα του Ελληνικού Στρατού θα αναπτυχθούν τόσο στο Ισραήλ όσο και εντός της Γάζας, με αποστολή τη συνοδεία και την ασφάλεια των υγειονομικών και μηχανικών μονάδων. Το Μηχανικό θα συνεισφέρει και με ειδικό εξοπλισμό και μηχανήματα, προκειμένου να υποστηρίξει τις αναγκαίες τεχνικές εργασίες στο έδαφος της Γάζας. Οι κινήσεις των μάχιμων μονάδων θα πραγματοποιούνται με τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα αναγνώρισης, πιθανότατα τύπου Μ-1117.<div><br />Φάση σχεδίασης και περιοχή ανάπτυξης<br /><br />Οι λεπτομέρειες της επιχείρησης παραμένουν ακόμη ανοιχτές, καθώς το σχέδιο βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο σχεδίασης. Ωστόσο, με βάση τις έως τώρα πληροφορίες, η ελληνική δύναμη προβλέπεται να εδρεύει στην περίμετρο ασφαλείας που έχουν διαμορφώσει γύρω από τη Γάζα οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF).<br /><br />Ένταξη σε ευρύτερους σχηματισμούς<br /><br />Η εφημερίδα επισημαίνει ότι η ελληνική δύναμη δεν θα διαθέτει το μέγεθος για αυτόνομες επιχειρήσεις, γεγονός που καθιστά δεδομένη την ένταξή της σε ευρύτερους πολυεθνικούς σχηματισμούς, οι οποίοι θα αναλαμβάνουν συγκεκριμένες αποστολές στο πλαίσιο της σταθεροποίησης.<br />Χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης<br /><br />Καθώς η συζήτηση για τη δεύτερη φάση υλοποίησης του σχεδίου ειρήνευσης στη Γάζα έχει ήδη ξεκινήσει, η ανάπτυξη της ελληνικής δύναμης εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθεί στο προσεχές χρονικό διάστημα, καταλήγει το δημοσίευμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμμετοχή της Ελλάδας στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα: Θα αποσταλεί τάγμα μειωμένης σύνθεσης. Τι δυνάμεις θα περιλαμβάνει

Η Ελλάδα προετοιμάζεται να συμμετάσχει στη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης στη Γάζα με περιορισμένη στρατιωτική δύναμη, στοχεύοντας να συμβάλει...

Διαβάστε την συνέχεια

Κόκκινη Μηλιά: Από τον οθωμανικό μύθο στη σύγχρονη στρατηγική κουλτούρα.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/02/kizilelma-YT-825x600.jpg" width="744" /><br /><br /><b>ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ</b><br />Η έννοια της Kızıl Elma, “Κόκκινη Μηλιά”, δεν μπορεί να προσεγγισθεί ως απλό ιστορικό απολίθωμα της οθωμανικής εποχής. Πρόκειται για διαχρονικό ιδεολογικό σχήμα, το οποίο μετασχηματίζεται αναλόγως των συγκυριών και ενσωματώνεται στη στρατηγική αυτοαντίληψη της Τουρκίας. Η σημασία του δεν έγκειται στη γεωγραφική του στόχευση, αλλά στη λειτουργία του ως μηχανισμού νοηματοδότησης ισχύος.<br /><br />Οι πρώτες συστηματικές μνείες της Kızıl Elma εντοπίζονται τον 15ο αιώνα, ιδίως γύρω από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Αρχικά, η “Κόκκινη Μηλιά” (Kızıl Elma) ταυτίστηκε με την ίδια την Πόλη ως ύψιστο έπαθλο της οθωμανικής επέκτασης. Μετά το 1453, όμως, ο συμβολικός προορισμός μετατέθηκε, άλλοτε προς τη Ρώμη, ως έδρα της καθολικής χριστιανοσύνης, και άλλοτε προς τη Βιέννη, ιδίως κατά τις εκστρατείες του 16ου και 17ου αιώνα.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο είναι η κινητικότητα του συμβόλου. Η Kızıl Elma δεν αποτελεί σταθερό τόπο, αλλά “μετακινούμενο ορίζοντα”. Μόλις ένας στόχος προσεγγιστεί ή κατακτηθεί, ο επόμενος αναδύεται. Έτσι, το σύμβολο αποτρέπει τη στασιμότητα και διατηρεί ενεργό το επεκτατικό δυναμικό της εξουσίας. Στην τουρκική παράδοση, το “kızıl” (κόκκινο) συνδέεται με την κρατική ισχύ, το αίμα της μάχης και τη νίκη. Το “μήλο”, ως σφαιρική μορφή, παραπέμπει στην οικουμένη.<br /><br />Η αναλογία με τον βυζαντινό globus cruciger – τη σφαίρα που κρατούσαν οι αυτοκράτορες ως ένδειξη παγκόσμιας κυριαρχίας και η οποία απεικονίζεται σε μνημεία, όπως η Αγία Σοφία, είναι μορφολογικά και ιδεολογικά εντυπωσιακή, έστω και χωρίς ρητή τεκμηρίωση άμεσης επιρροής. Παράλληλα, η τουρκομογγολική πολιτική θεολογία της Κεντρικής Ασίας, ιδίως η παράδοση του Τζένγκις Χαν, θεμελίωνε την παγκόσμια κυριαρχία ως θεϊκή εντολή υπό τον Ουρανό (Tengri). Ο ηγεμόνας κατείχε το “kut”, δηλαδή τη μεταφυσική νομιμοποίηση εξουσίας.<br /><br />Η Οθωμανική Αυτοκρατορία συνδύασε τη ρωμαϊκή οικουμενικότητα με τον κεντρασιατικό μεσσιανισμό, συγκροτώντας ένα σύνθετο ιδεολογικό υπόβαθρο, όπου η Kızıl Elma λειτουργούσε ως αέναος τελικός σκοπός. Στον 20ό αιώνα, η έννοια μεταβαίνει από αυτοκρατορικό-ισλαμικό πλαίσιο σε εθνοκεντρικό. Ο Ziya Gökalp ενσωμάτωσε την Kızıl Elma στο ιδεολογικό οπλοστάσιο του παντουρκισμού. Ο στόχος δεν ήταν πλέον η κατάκτηση μιας πρωτεύουσας της χριστιανικής Δύσης, αλλά η πολιτισμική και πολιτική σύγκλιση του τουρκικού κόσμου. Το σύμβολο απέκτησε εθνοφυλετική διάσταση και προσαρμόστηκε στη λογική του εθνικού κράτους.<br /><br />Στη ρητορική του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Kızıl Elma εμφανίζεται ως “μεγάλος εθνικός στόχος”, συνδεδεμένος με επετειακές χρονολογίες και αφηγήματα ιστορικής συνέχειας. Δεν πρόκειται για συγκεκριμένο εδαφικό σχέδιο, αλλά για πλαίσιο κινητοποίησης κοινωνίας και ενόπλων δυνάμεων γύρω από μια ιδέα αποστολής. Η πιο χαρακτηριστική σύγχρονη υλοποίηση είναι το μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος Bayraktar Kızılelma. Η ονοματοδοσία του δεν είναι επικοινωνιακό τέχνασμα, αποτελεί συνειδητή πολιτισμική επαναφόρτιση.<br /><br />Ποια η σημασία της Kızıl Elma<br /><br />Η “Κόκκινη Μηλιά” μετατρέπεται από γεωγραφικό σύμβολο σε τεχνολογικό ορόσημο. Η επιδίωξη παγκόσμιας εμβέλειας αποδίδεται πλέον μέσω αμυντικής βιομηχανίας, στρατηγικής αυτονομίας και προβολής ισχύος. Η Kızıl Elma λειτουργεί σήμερα ως υπόστρωμα στρατηγικής νοοτροπίας. Δεν επιβάλλει αναγκαστικά συγκεκριμένη κατεύθυνση επέκτασης, αλλά αρνείται τη λογική του “κορεσμού”. Η Τουρκία δεν παρουσιάζει την ισχύ της ως επαρκή και τελική. Την εντάσσει σε διαρκή πορεία αναβάθμισης. Έτσι, πρωτοβουλίες περιφερειακής διείσδυσης, πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και αμυντικής αναβάθμισης αποκτούν ιδεολογική συνοχή.<br /><br />Για την ελληνική ανάλυση, το κρίσιμο δεν είναι αν η Kızıl Elma αντιστοιχεί σε άμεσο αναθεωρητικό σχέδιο. Είναι ότι παράγει αφήγημα ανθεκτικότητας. Επιτρέπει στην πολιτική ηγεσία να ερμηνεύει επιτυχίες και αποτυχίες ως στάδια μιας μακράς ιστορικής διαδρομής. Ένα τέτοιο σχήμα ενισχύει την κοινωνική συνοχή σε περιόδους πίεσης και διευρύνει τα περιθώρια στρατηγικού ρίσκου. Συνεπώς, η Kızıl Elma δεν αποτελεί “χάρτη πορείας”, αλλά καθρέφτη αυτοαντίληψης. Φανερώνει πώς η Τουρκία εγγράφει τον εαυτό της στην Ιστορία, δηλ. ως δύναμη με αποστολή, που δεν εξαντλείται σε μια γενιά ή σ’ ένα σύνορο. Για όποιον επιχειρεί νηφάλια στρατηγική αποτίμηση, αυτή η διάσταση είναι καθοριστική.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κόκκινη Μηλιά: Από τον οθωμανικό μύθο στη σύγχρονη στρατηγική κουλτούρα.

ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Η έννοια της Kızıl Elma, “Κόκκινη Μηλιά”, δεν μπορεί να προσεγγισθεί ως απλό ιστορικό απολίθωμα της οθωμανικής εποχής...

Διαβάστε την συνέχεια

Διάσκεψη Μονάχου: Οι μυστικές συζητήσεις για ευρωπαϊκά πυρηνικά- Το σχέδιο Στάρμερ,Μερτς και Μακρόν.

<img height="133" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/02/image-45.webp" width="751" /><br /><br />Το καινούργιο και σημαντικό στη φετινή Διάσκεψη του Μονάχου ήταν η συζήτηση και οι παρασκηνιακές επαφές με θέμα την δημιουργία ευρωπαϊκής πυρηνικής αποτροπής, και η συναίνεση που φάνηκε ότι έχει διαμορφωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες επί του θέματος.<br /><br />Ο Εμμ. Μακρόν τόνισε ότι η Ευρώπη οφείλει να οικοδομήσει εκ νέου μια αυτόνομη αρχιτεκτονική άμυνας, η οποία θα περιλαμβάνει και την πυρηνική αποτροπή, ο Φρ. Μερτς επιβεβαίωσε ότι συζητά με το Παρίσι πώς το γαλλικό πυρηνικό οπλοστάσιο θα μπορούσε να συμβάλει στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, και πολλές ευρωπαϊκές χώρες –των χωρών της Βαλτικής συμπεριλαμβανομένων- διατυπώνουν ανοιχτά τη θετική στάση τους σε αυτήν την προοπτική. Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί και η πρόσφατη δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν που άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να γίνει η χώρα του πυρηνική δύναμη.<br /><br />Σύμφωνα με το <a href="https://www.politico.eu/article/european-nuclear-deterrence-gathers-steam-munich-security-conference/">POLITICO</a>, βαλτικές χώρες και κορυφαίοι Ευρωπαίοι ηγέτες στηρίζουν τη συζήτηση για κοινή πυρηνική στρατηγική ενόψει της αβεβαιότητας με τον Τραμπ.<br /><br />Στο Μόναχο, αρκετές ευρωπαϊκές χώρες εκφράζουν δημόσια την υποστήριξή τους για την έναρξη διαλόγου σχετικά με μια ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή, ως συμπλήρωμα στα αμερικανικά πυρηνικά όπλα, μετά τη μείωση της εμπιστοσύνης σε μια ΗΠΑ υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ανώτατοι αξιωματούχοι από δύο βαλτικές χώρες δήλωσαν στο POLITICO ότι, αν και εξακολουθούν να θεωρούν το NATO ως θεμέλιο της πυρηνικής αποτροπής, είναι πλέον πρόθυμοι να συζητήσουν τον ρόλο της Ευρώπης. Αυτό δίνει νέα ώθηση σε μια συζήτηση που κυριάρχησε τόσο σε δημόσιες ομιλίες όσο και σε ιδιωτικές συναντήσεις στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου το Σαββατοκύριακο.<br /><br />Η αυξανόμενη πίεση για έναρξη σοβαρού διαλόγου στην Ευρώπη προκύπτει από τις αμφιβολίες ότι οι ΗΠΑ θα απαντήσουν σε ρωσική επίθεση—μια ανησυχία που παραμένει παρά τον σχετικά συμφιλιωτικό τόνο του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο το πρωί του Σαββάτου.<br /><br />Η Εσθονία δεν αποκλείει τη συμμετοχή της σε προκαταρκτικές συζητήσεις για κοινή πυρηνική αποτροπή στην Ευρώπη, δήλωσε η Υφυπουργός Άμυνας Τούουλι Ντούνεντον. «Είμαστε πάντα ανοιχτοί στη συζήτηση με εταίρους», τόνισε, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι οι ΗΠΑ παραμένουν «δεσμευμένες στην παροχή πυρηνικής αποτροπής στους συμμάχους».<br /><br />Η Πρωθυπουργός της Λετονίας, Έβικα Σιλίνια, συμφώνησε: «Η πυρηνική αποτροπή μπορεί να μας προσφέρει νέες ευκαιρίες. Γιατί όχι;», σημειώνοντας πάντως ότι κάθε βήμα πρέπει να είναι σύμφωνο με «τις διεθνείς μας δεσμεύσεις».<div><br />Ανησυχίες για την αξιοπιστία των ΗΠΑ και ο ρόλος της Γαλλίας-Βρετανίας<br /><br />Ο Τραμπ έχει αμφισβητήσει το Άρθρο 5 του NATO περί συλλογικής άμυνας, έχει επικρίνει τη συμβολή των συμμάχων στον πόλεμο στο Αφγανιστάν και έχει επανειλημμένα ζητήσει την προσάρτηση της Γροιλανδίας. Αυτό ωθεί την Ευρώπη να αναζητήσει μια επιπλέον «ασφάλεια» έναντι της Ρωσίας.<br /><br />Στην πράξη, αυτό σημαίνει στροφή προς τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, τις μόνες ευρωπαϊκές πυρηνικές δυνάμεις. Σε αντίθεση με το Λονδίνο, το Παρίσι δεν συμμετέχει στην Ομάδα Πυρηνικού Σχεδιασμού του NATO, που καθορίζει τη χρήση πυρηνικών όπλων μέσω της Συμμαχίας. Οι Γάλλοι πρόεδροι έχουν τονίσει ότι τα εθνικά τους συμφέροντα έχουν ευρωπαϊκή διάσταση, διατηρώντας όμως τον αποκλειστικό έλεγχο για τη χρήση του οπλοστασίου.<br /><br />Ο Καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς, όσο και ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, αναφέρθηκαν στην ανάγκη ευρωπαϊκής πυρηνικής αποτροπής στις ομιλίες τους στο Μόναχο.<br /><br />«Η πυρηνική αποτροπή είναι κορυφαίο θέμα» στη φετινή διάσκεψη, δήλωσε η Υπουργός Εξωτερικών της Λετονίας Μπάιμπα Μπράζε. Ο Βέλγος Υπουργός Άμυνας Θίο Φράνκεν συμμετείχε επίσης σε κλειστή συζήτηση για το ζήτημα.</div><div><br />Διαφοροποιήσεις και πρώιμες διαβουλεύσεις στην Ευρώπη<br /><br />Δεν συμφωνούν όμως όλοι. Ο Ισπανός Πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ παραδέχθηκε το Σάββατο ότι η Ευρώπη πρέπει να ενισχυθεί απέναντι στη Ρωσία, αλλά πρόσθεσε: «Πιστεύω ακράδαντα ότι η πυρηνική επανεξοπλισμός δεν είναι η σωστή λύση».<br /><br />Ο Αμερικανός Υφυπουργός Άμυνας Έλμπριτζ Κόλμπι διαβεβαίωσε ότι οι ΗΠΑ δεν αποσύρουν την «πυρηνική ομπρέλα» από την ήπειρο, αν και η Ουάσιγκτον θέλει μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συνεισφορά στη συμβατική άμυνα.<br /><br />Οι συνομιλίες μεταξύ Γαλλίας, Γερμανίας και άλλων χωρών όπως η Σουηδία βρίσκονται ακόμη σε πολύ αρχικό στάδιο.<br /><br />Την Παρασκευή, ο Μακρόν αναφέρθηκε στην ανάγκη να «επανεξεταστεί η πυρηνική αποτροπή», συμπεριλαμβάνοντας και τα συμβατικά όπλα όπως οι πύραυλοι μακρού πλήγματος. Προγραμματίζει καθοριστική ομιλία για τη γαλλική πυρηνική στρατηγική στις αρχές Μαρτίου.<br /><br />Οι συζητήσεις με τους Ευρωπαίους συμμάχους για τα γαλλικά πυρηνικά όπλα είναι «σημαντικές γιατί έτσι μπορούμε να ενσωματώσουμε την αποτροπή σε μια ολιστική προσέγγιση άμυνας και ασφάλειας», δήλωσε ο ίδιος.</div><div><br />Nέες προτάσεις και προοπτικές χρηματοδότησης<br /><br />Σύμφωνα με τον ειδικό στα πυρηνικά Μπρουνό Τερτρέ, υποδιευθυντή του Ιδρύματος Στρατηγικών Μελετών στη Γαλλία, παρατηρείται μια μικρή μετατόπιση όπου η Γαλλία βλέπει μεγαλύτερη αλληλεπίδραση συμβατικής και πυρηνικής αποτροπής.<br /><br />Nέα έκθεση που παρουσιάστηκε στο περιθώριο της διάσκεψης αξιολογεί έξι διαφορετικά σενάρια για την ήπειρο: ενίσχυση της αμερικανικής αποτροπής, αύξηση του ρόλου Γαλλίας-Βρετανίας, δημιουργία υπερεθνικής “Ευρω-αποτροπής”, απόκτηση νέων ανεξάρτητων οπλοστασίων και έμφαση στη συμβατική αποτροπή.<br /><br />Δύο υψηλόβαθμοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι θεωρητικά οι πρωτεύουσες θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη γαλλική αποτροπή παρέχοντας συμβατικά μέσα όπως υποβρύχια. Το Παρίσι θα μπορούσε επίσης να αυξήσει το οπλοστάσιό του με χρηματοδότηση από άλλες χώρες, σημείωσαν—και οι δύο ανώνυμα.<br /><br />Kάποιοι ζητούν η Γαλλία να συμμετέχει επίσημα στη διαδικασία πυρηνικού σχεδιασμού του NATO ώστε να συνδεθεί στενότερα το γαλλικό οπλοστάσιο με την ασφάλεια της Ευρώπης. Η Γαλλίδα Υφυπουργός Άμυνας Aλίς Ρουφό, πάντως, ξεκαθάρισε στο Μόναχο πως το Παρίσι δεν έχει τέτοια πρόθεση.<br /><br />Ο Λετονός Υπουργός Άμυνας Aντρις Σπρούτς, δήλωσε στο POLITICO: «Σεβόμαστε τις κυρίαρχες επιλογές κάθε χώρας», προσθέτοντας όμως: «Φυσικά είμαστε ανοιχτοί στο να εντάξουμε όσο γίνεται περισσότερο τη γαλλική δυνατότητα στον μηχανισμό του NATO».</div><div><br />NATO και το επόμενο βήμα Μακρόν<br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας του NATO Mαρκ Ρούτε, ανέφερε πως δεν αντιτίθεται σε διαλόγους εντός Ευρώπης εφόσον δεν υπονομεύεται ο ρόλος των ΗΠΑ. «Κάθε συζήτηση που διασφαλίζει συλλογικά ισχυρότερη απάντηση στις πυρηνικές απειλές είναι θετική. Κανείς όμως δεν προτείνει αυτό ως αντικατάσταση της αμερικανικής προστασίας», δήλωσε στο POLITICO το Σάββατο.<br /><br />Tώρα το βλέμμα στρέφεται στην ομιλία Μακρόν τον Μάρτιο—και οι πιέσεις προς αυτόν αυξάνονται.<br /><br />«Μετά από χρόνια γαλλικών προσπαθειών για κοινή στρατηγική αποτροπής στην Ευρώπη—συχνά σε αντίθεση με τα συμφέροντα των συμμάχων—το σημερινό γεωπολιτικό πλαίσιο επιτρέπει πλέον σύγκλιση», ανέφερε η ερευνήτρια του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων Eλοΐζ Φαγιέτ.<br /><br />“Τώρα πρέπει να μετατρέψουμε τα λόγια σε συγκεκριμένες πράξεις και προτάσεις ώστε να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή αποτροπή απέναντι στη ρωσική απειλή και την αμερικανική αστάθεια”, πρόσθεσε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διάσκεψη Μονάχου: Οι μυστικές συζητήσεις για ευρωπαϊκά πυρηνικά- Το σχέδιο Στάρμερ,Μερτς και Μακρόν.

Το καινούργιο και σημαντικό στη φετινή Διάσκεψη του Μονάχου ήταν η συζήτηση και οι παρασκηνιακές επαφές με θέμα την δημιουργία ευρωπαϊκής πυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι περνάει απ το μυαλό του Ντε Γκρες- πρώην Γλύξμπουργκ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tharrosnews.gr/wp-content/uploads/2025/10/pavlos1g-990x557.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="557" data-original-width="990" height="113" src="https://www.tharrosnews.gr/wp-content/uploads/2025/10/pavlos1g-990x557.jpg" width="661" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται λέει η παροιμία και πράγματι, όλα δείχνουν ότι κάποιοι προετοιμάζουν το έδαφος για την εμπλοκή του Παύλου Ντε Γκρες, στην πολιτική ζωή της χώρας. Σε συνέντευξή του στον Αντένα, ο γιος του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ Παύλος, ερωτώμενος αν ιδρύσει κόμμα, δήλωσε ότι «πολλά περνάνε από το μυαλό μου». Η ακροδεξιά, λαικίστικη και εμφυλιοπολεμική κερδίζει έδαφος, η ΝΔ ήδη κυριαρχείται από την ακροδεξιά πτέρυγά της, η διαφθορά καλπάζει , οι θεσμοί καταρρέουν με ευθύνη της ΝΔ, οπότε η πρώτη ύλη για έναν νέο Μεσσία, υπάρχει.<br /><br />Ο Παύλος Ντε Γκρες που δηλώνει ότι “θέλω να είμαι χρήσιμος για τη χώρα μου”. Ως τι άραγε; η προβιά του απλού Έλληνα που δηλώνει πίστη στο Σύνταγμα και ότι “δεν τίθεται καθόλου θέμα επιστροφής στη βασιλεία”, δεν είναι πειστική. Φυσικά το πρώτο βήμα είναι αυτό, δηλαδή η δήλωση νομιμοφροσύνης. Το δεύτερο είναι το κόμμα που θα απευθυνθεί στα υπολείμματα του θρόνου, που υπάρχουν ακόμη στην Ελλάδα. Και αν πάει καλά, όλα θα είναι ανοιχτά. Είναι η νέα απειλή για την Δημοκρατία και την ομαλότητα γιατί μόλις ο Ντε Γκρες αποφασίσει το πρώτο βήμα, η αντίδραση του δημοκρατικού κόσμου θα είναι θυελλώδης. <br /><br />Σύμφωνα με όσα είπε ο ίδιος «Έχω πάρει υπηκοότητα και ζω με το όνομά μου μαζί σας, είμαι Έλληνας που μεγάλωσε στο εξωτερικό και έχω επιστρέψει. Θέλω να είμαι χρήσιμος στη χώρα μου δεν ζητώ να κάνω κάτι διαφορετικό» . Η υποκρισία είναι εμφανής. Υπάρχουν εκατομμύρια Έλληνες στο εξωτερικό, αλλά δεν δίνουν συνεντεύξεις στον Αντένα, ούτε “περνάει από το μυαλό τους” να ιδρύσουν κόμμα. Φυσικά για το καλό της χώρας, όχι για το δικό του.<div>  <br />Ο Παύλος Ντε Γκρες είπε χαρακτηριστικά: <br /><br /> «Πολλά περνάνε από το μυαλό μου, με ενδιαφέρει η πολιτική πάρα πολύ, η ζωή μου έχει αλλάξει λόγω της πολιτικής, σπούδασα διεθνείς σχέσεις στην Αμερική αλλά δεν είμαι πολιτικός. Η πολιτική είναι μια τέχνη που λύνει τα προβλήματα μιας κοινωνία, εγώ προσπαθώ να βρω δικούς μου τρόπους να βοηθήσω την κοινωνία». Προφανώς η κοινωνία αγνοεί τα ενδιαφέροντά του, αλλά ο ίδιος και τα ΜΜΕ θα φροντίσουν για να γίνουν γνωστά. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν κύκλοι στην Ελλάδα που θα αναλάβουν μισθοφορικά να δημιουργήσουν ένα κλίμα ελεγχόμενου Μεσσιανισμού γύρω από το όνομά του. Είναι σίγουροι ότι η νέα γενιά δεν γνωρίζει , ούτε ενδιαφέρεται για τον ρόλο του θρόνου στην Ελλάδα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα.</div><div>  <br />Ποιοι τον στηρίζουν;<br /><br />Έτσι λοιπόν , αν και ήταν λίγο πολύ αναμενόμενο ότι κάποια στιγμή , κάποιος από την οικογένεια Γλύξμπουργκ θα εμφανίζονταν να εκδηλώσει την αγωνία του για … το μέλλον της Ελλάδας, έχουμε τώρα την πρώτη εκδήλωση ενδιαφέροντος. <br />Γι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Παύλος Ντε Γκρες δεν απευθύνθηκε στους λίγους ηλικιωμένους οπαδούς της μοναρχίας, αλλά στη νέα γενιά, λέγοντας ότι «έχω μεγάλη αγάπη και θέληση να βοηθήσω τη νεολαία νιώθω ότι μπορώ να γεφυρώσω τους Έλληνες της διασποράς με τη χώρα. Να δουλέψω και με τους Έλληνες που είναι εδώ που διψάνε για έναν άλλο τρόπο να δουλέψουν. Χρειάζεται να βρούμε τρόπους να είμαστε παραγωγικοί και χρήσιμοι στην Κοινωνία…”<br /><br />Όσο για τη ΝΔ, είναι προφανές ότι ο Ντε Γκρες της ανταποδίδει την ταχύτατη κίνησή της να βοηθήσει την οικογένεια Γλύξμπουρκ να πάρει το νέο όνομα. Ο ίδιος εμφανίστηκε πολύ υποστηρικτικός έναντι της ΝΔ και την κυβέρνηση, γνωρίζει άλλωστε ότι η Δεξιά είναι μια εν δυνάμει μεγάλη δεξαμενή ψήφων στο μέλλον. Σημείωσε μάλιστα ότι “σε 1,5 χρόνο θα έχω δικαίωμα να ψηφίσω”. <br />Είναι ένα καμπανάκι συναγερμού. Οι δημοκρατικές δυνάμεις που έχουν αντισταθεί και έχουν πολεμήσει την ξενοκίνητη μοναρχία στην Ελλάδα οφείλουν να οργανώσουν την αντίδρασή τους. Κάποια στιγμή , μάλλον σύντομα, θα μάθουμε περισσότερα, όπως π.χ. ποιοι παράγοντες έξω από την Ελλάδα και εντός της χώρας , απεργάζονται σενάρια εκτροπής και επιβολής του Ντε Γκρες. <br />Και κυρίως να μην υποτιμηθεί ο τρόπος που προβάλλεται. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, αντίθετα πρέπει όλοι οι Έλληνες να είναι υποψιασμένοι και έτοιμοι για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και της ομαλότητας. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι περνάει απ το μυαλό του Ντε Γκρες- πρώην Γλύξμπουργκ;

Του Στράτου Βαλτινού Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται λέει η παροιμία και πράγματι, όλα δείχνουν ότι κάποιοι προετοιμάζουν το έδαφος για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μάζης: «Γεωπολιτικό θέατρο» στην Άγκυρα. Οι παγίδες πίσω από τα χαμόγελα και το «ξέπλυμα» της Τουρκίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://eretikos.gr/wp-content/uploads/2026/02/erdogan-mitsotakis2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1183" data-original-width="1920" height="123" src="https://eretikos.gr/wp-content/uploads/2026/02/erdogan-mitsotakis2.jpg" width="662" /></a></div><div><br /></div>Με αιχμηρό λόγο και διάθεση αποδόμησης του επικοινωνιακού σκηνικού, ο ομότιμος καθηγητής Γεωπολιτικής του ΕΚΠΑ, Ιωάννης Μάζης, ανάλυσε στη «Ναυτεμπορική» τα αποτελέσματα του 6ου Συμβουλίου Ανώτατης Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας. Το κεντρικό του συμπέρασμα είναι σαφές: Η εθνική στρατηγική δεν κρίνεται από τις φωτογραφίες, αλλά από τις πράξεις – ή, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, από το τι κάνουν «τα χέρια και όχι τα χείλη».<br />Η τουρκική στρατηγική: «Κοίτα τα χέρια μου»<br /><br />Επικαλούμενος μια αμερικανική παροιμία, ο κ. Μάζης τόνισε ότι η συμπεριφορά της Άγκυρας δεν έχει μετακινηθεί ούτε κατ’ ελάχιστον από τις πάγιες διεκδικήσεις της. Προειδοποίησε την Αθήνα ότι τα κοινά ανακοινωθέντα δεν είναι απλοί συμβολισμοί, αλλά μηχανισμοί δέσμευσης που ενδέχεται να λειτουργήσουν ως παγίδες για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.<div><br />Το ενεργειακό «αγκάθι» και το φάντασμα της Κάσου<br /><br />Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις αναφορές για ηλεκτρική διασύνδεση και «περιφερειακή σταθερότητα». Ο καθηγητής έθεσε ένα αμείλικτο ερώτημα:<br /><br />«Αν η Ελλάδα επιχειρήσει ξανά πόντιση καλωδίου, θα ζήσουμε μια νέα Κάσο;»<br /><br />Η απάντησή του ήταν καταφατική, εκτιμώντας ότι η Τουρκία θεωρεί πως τίποτα δεν μπορεί να γίνει στο Αιγαίο χωρίς τη δική της έγκριση. Αυτή η «απαίτηση για άδεια» αποτελεί, κατά τον κ. Μάζη, την ουσία της τουρκικής ερμηνείας περί σταθερότητας.<br />Η παγίδα του «Διεθνούς Δικαίου»<br /><br />Ο καθηγητής αποδόμησε την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου, σημειώνοντας ότι η Τουρκία εφαρμόζει το δικό της, ιδιότυπο «τουρκικό δίκαιο».<br /><br />Το νομικό κενό: Η Τουρκία δεν έχει κυρώσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).<br /><br />Η ελληνική παράλειψη: Ο κ. Μάζης υποστήριξε ότι η Ελλάδα όφειλε πρώτα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια –ως μονομερές κυριαρχικό δικαίωμα– και μετά να προσέλθει σε οποιαδήποτε συζήτηση για διαιτησία.</div><div><br />Το «επικοινωνιακό ξέπλυμα» και οι Βρυξέλλες<br /><br />Η πιο σοβαρή κριτική του κ. Μάζη αφορούσε τη «σκηνοθεσία» της συνάντησης, η οποία, όπως είπε, λειτουργεί ως πιστοποιητικό καλής διαγωγής για την Άγκυρα.<br /><br />Τελωνειακή Ένωση: Η Τουρκία χρησιμοποιεί την εικόνα της «συναίνεσης» για να προωθήσει τα συμφέροντά της στην ΕΕ.<br /><br />Εξοπλιστικά προγράμματα: Ο Ερντογάν θα μπορεί πλέον να υποστηρίζει στις Βρυξέλλες ότι δεν υφίσταται απειλή, υπονομεύοντας τα ελληνικά επιχειρήματα για την ανάγκη αμυντικής θωράκισης έναντι του αναθεωρητισμού.</div><div><br />Το «θέατρο» και η κοινή γνώμη<br /><br />Σχολιάζοντας την απουσία του Νίκου Δένδια και το επικοινωνιακό αφήγημα που τη συνόδευσε, ο καθηγητής μίλησε για «θεατρικότητα» χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Κατέληξε, ωστόσο, με μια αισιόδοξη νότα για την κρίση των πολιτών:<br /><br />«Ο Έλληνας διαθέτει αριστοφανικό αισθητήριο. Μπορεί να είναι πιεσμένος, αλλά δεν είναι ανόητος· καταλαβαίνει τι συμβαίνει στο παρασκήνιο».</div><div><br />Δείτε ολόκληρη την παρέμβαση του Ιωάννη Μάζη:</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="342" src="https://www.youtube.com/embed/ItbNl_Tb490" width="632" youtube-src-id="ItbNl_Tb490"></iframe></div><br /><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μάζης: «Γεωπολιτικό θέατρο» στην Άγκυρα. Οι παγίδες πίσω από τα χαμόγελα και το «ξέπλυμα» της Τουρκίας.

Με αιχμηρό λόγο και διάθεση αποδόμησης του επικοινωνιακού σκηνικού, ο ομότιμος καθηγητής Γεωπολιτικής του ΕΚΠΑ, Ιωάννης Μάζης, ανάλυσε στη «...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σημαίνει για την Ευρώπη οι εγγυήσεις 15 ετών που προσφέρουν οι ΗΠΑ στο Κίεβο. Οι ρωσικοί ελιγμοί και το πραγματικό παζάρι της Γενεύης.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/Putin-Zelensky-Trump.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/Putin-Zelensky-Trump-696x464.jpg" width="744" /></a><br /><br />Ουκρανικό: Ενώ οι επερχόμενες συνομιλίες στη Γενεύη αποτελούν κρίσιμο σημείο καμπής, η αιφνιδιαστική αντικατάσταση του επικεφαλής της ρωσικής διαπραγματευτικής ομάδας – με τον σύμβουλο του Κρεμλίνου Βλαντιμίρ Μεντίνσκι να αναλαμβάνει αντί του στρατιωτικού αξιωματούχου Ιγκόρ Κοστιούκοφ – ερμηνεύεται από το Κίεβο ως τακτικός ελιγμός καθυστέρησης.<br /><br />Σύμφωνα με ευρωπαϊκές διπλωματικές πηγές, η Μόσχα επιδιώκει να μετατοπίσει το βάρος της διαπραγμάτευσης από το στρατιωτικό στο πολιτικό επίπεδο, επιχειρώντας να δημιουργήσει χώρο για «παγωμένη» σύγκρουση με διατηρούμενα εδαφικά κέρδη.<div><br />Οι αμερικανικές εγγυήσεις – 15 ή 20 χρόνια;<br /><br />Η αποκάλυψη ότι οι ΗΠΑ πρότειναν εγγυήσεις ασφαλείας 15 ετών προς την Ουκρανία – με το Κίεβο να ζητεί 20ετή ή και μακροπρόθεσμη δέσμευση – φωτίζει τον πυρήνα της συζήτησης: όχι μόνο πώς τελειώνει ο πόλεμος, αλλά τι είδους ειρήνη θα τον διαδεχθεί.<br /><br />Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει γρήγορη διπλωματική διέξοδο. Ο Ζελένσκι παραδέχθηκε ότι αισθάνεται «λίγη πίεση», επισημαίνοντας ωστόσο ότι οι παραχωρήσεις τίθενται συχνότερα προς την ουκρανική πλευρά παρά προς τη Ρωσία και τον Βλαντιμίρ Πούτιν.<br /><br />Το αγκάθι παραμένει το Ντονμπάς. Η ρωσική απαίτηση για πλήρη έλεγχο του Ντονέτσκ απορρίπτεται κατηγορηματικά από το Κίεβο. Στο τραπέζι φέρεται να βρίσκεται σενάριο ζώνης ελεύθερου εμπορίου με «πάγωμα» της γραμμής μετώπου 1.200 χιλιομέτρων – μια φόρμουλα που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μεταβατική λύση, αλλά εμπεριέχει τον κίνδυνο θεσμοθέτησης τετελεσμένων.</div><div><br />Ενεργειακή εκεχειρία και ευρωπαϊκό έλλειμμα<br /><br />Ο Ζελένσκι προανήγγειλε πρόταση για εκεχειρία στον ενεργειακό τομέα, αναγνωρίζοντας τη στρατηγική σημασία των υποδομών εν μέσω χειμώνα. Παράλληλα, εξέφρασε σαφή δυσαρέσκεια για τον περιορισμένο ρόλο της Ευρώπης στις συνομιλίες, παρά τις επαφές με τον Eμμανουέλ Μακρόν και την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για αυστηρότερα μέτρα κατά του ρωσικού «σκιώδους στόλου» πετρελαιοφόρων.</div><div><br />Το ευρύτερο διακύβευμα<br /><br />Η αναφορά ότι ο Πούτιν «φοβάται την παρουσία ξένων στρατευμάτων» υποδηλώνει ότι οι μεταπολεμικές εγγυήσεις – ίσως με διεθνή αποστολή – αποτελούν κόκκινη γραμμή για τη Μόσχα.<br /><br />Η Γενεύη, λοιπόν, δεν αφορά μόνο την κατάπαυση του πυρός. Αφορά τον νέο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της ευρωπαϊκής ασφάλειας.<br /><br />Και σε αυτό το πεδίο, η διάρκεια των εγγυήσεων – 15 ή 20 χρόνια – δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μέτρο εμπιστοσύνης και πολιτικής βούλησης της Δύσης να αποτρέψει έναν νέο κύκλο σύγκρουσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι σημαίνει για την Ευρώπη οι εγγυήσεις 15 ετών που προσφέρουν οι ΗΠΑ στο Κίεβο. Οι ρωσικοί ελιγμοί και το πραγματικό παζάρι της Γενεύης.

Ουκρανικό: Ενώ οι επερχόμενες συνομιλίες στη Γενεύη αποτελούν κρίσιμο σημείο καμπής, η αιφνιδιαστική αντικατάσταση του επικεφαλής της ρωσικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντόναλντ Τραμπ: Μια αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν είναι «το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/trump-3.avif"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/trump-3-696x392.avif" width="742" /></a><br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι μια αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν θα ήταν «το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί» όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη στρατιωτική βάση Fort Bragg στη Βόρεια Καρολίνα — μια φράση που προκάλεσε έντονη διεθνή συζήτηση για τις προθέσεις της Ουάσιγκτον απέναντι στην Τεχεράνη.<br /><br />Στρατιωτική κλιμάκωση και πίεση σε διπλωματικό επίπεδο<br /><br />Σύμφωνα με τους Financial Times η δήλωση έγινε σε μια στιγμή που η κυβέρνηση του ενισχύει σημαντικά την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή, με τη μεταφορά ενός δεύτερου αεροπλανοφόρου — του USS Gerald R. Ford — κοντά στις ιρανικές ακτές, δίπλα στον ήδη αναπτυγμένο USS Abraham Lincoln, ενόψει των αυξανόμενων εντάσεων με το Ιράν. Αυτή η κίνηση, σύμφωνα με ρεπορτάζ, αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατιωτικής προετοιμασίας που ενδεχομένως να περιλαμβάνει ακόμη και επιχειρήσεις διάρκειας εβδομάδων, αν οι διπλωματικές προσπάθειες με την Τεχεράνη αποτύχουν.<br /><br />Παρά την επιθετική ρητορική, η αμερικανική πλευρά δεν έχει καθαρά προσδιορίσει ποια θα ήταν η διαδικασία ή οι ηγέτες που θα αντικαθιστούσαν την τρέχουσα ιρανική ηγεσία — όταν ρωτήθηκε για αυτό, ο Τραμπ απέφυγε να ορίσει συγκεκριμένα πρόσωπα, λέγοντας απλώς πως «υπάρχουν άνθρωποι».<br /><br />Συνδυασμός διπλωματίας με πίεση<br /><br />Η αμερικανική κυβέρνηση συνεχίζει παράλληλα διπλωματικές επαφές με την Τεχεράνη, περιλαμβανομένων διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα – οι επόμενοι γύροι συνομιλιών έχουν προγραμματιστεί στη Γενεύη – αλλά η ρητορική έχει σαφώς μετατοπιστεί. Πέρα από το πυρηνικό ζήτημα, αξιωματούχοι όπως ο Mάρκο Ρούμπιο έχουν επισημάνει την ανάγκη αντιμετώπισης των ιρανικών βαλλιστικών προγραμμάτων και της υποστήριξης προς περιφερειακές ένοπλες ομάδες.<br /><br />Αυτό το μείγμα στρατιωτικής πίεσης, δημόσιας ρητορικής υπέρ αλλαγής καθεστώτος και επίμονων διαπραγματεύσεων αντανακλά μια στρατηγική που μοιάζει να επιδιώκει μεγιστοποίηση της πίεσης στο Ιράν για να συρθεί σε μια συμφωνία ευρύτερης αποδοχής.<div><br />Αντιδράσεις και κίνδυνοι<br /><br />Οι δηλώσεις του Τραμπ έχουν προκαλέσει αντιδράσεις σε διεθνές επίπεδο, καθώς η προώθηση αλλαγής καθεστώτος θεωρείται παραδοσιακά βαθιά ριζομένη στην αμερικανική πολιτική προς το Ιράν αλλά και εξαιρετικά ριψοκίνδυνη: μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να πυροδοτήσει ευρύτερη αναταραχή στη Μέση Ανατολή, με σοβαρές συνέπειες για περιφερειακή ασφάλεια και τιμές ενέργειας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα από την Ουάσιγκτον είναι διττό: ένταση και στρατιωτική ετοιμότητα, αλλά και διατήρηση του διαλόγου – μια πολιτική σκληρής πίεσης που παρακολουθεί ολόκληρος ο κόσμος.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ντόναλντ Τραμπ: Μια αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν είναι «το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί».

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι μια αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν θα ήταν «το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί» όταν ρωτήθηκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χρυσανθόπουλος: Προσφέραμε στην Τουρκία μια πολύτιμη «έξωθεν καλή μαρτυρία»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-8-25.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-8-25.jpg" width="712" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ενώ παραμένουν ενεργά το Casus Belli, οι προκλήσεις και η «Γαλάζια Πατρίδα»</span></h3>Σε κείμενο του στο geopolitico.gr, o πρέσβης ε.τ. Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, αναφέρει ότι η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Άγκυρα υπήρξε διπλωματικά άστοχη, προσφέροντας στην Τουρκία μια πολύτιμη «έξωθεν καλή μαρτυρία». Παρά το κλίμα ευγένειας, οι συμφωνίες που υπογράφηκαν κρίνονται ως ήσσονος σημασίας ή ανακύκλωση παλαιότερων δεσμεύσεων.<br /><br />Το βασικότερο πρόβλημα, σύμφωνα με τον πρέσβη, έγκειται στο λανθασμένο μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα: ότι οι διμερείς διαφορές δεν είναι σοβαρές. Αυτή η εικόνα «συναίνεσης», ενώ παραμένουν ενεργά το Casus Belli και η «Γαλάζια Πατρίδα», διευκολύνει την ευρωπαϊκή πορεία της Άγκυρας και την αναβάθμιση των σχέσεών της με τη Δύση, υπονομεύοντας τελικά τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.<br />Στην Άγκυρα η Ελλάδα ενίσχυσε την διεθνή παρουσία της Τουρκίας ως μεγάλης δύναμης<br /><br />Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Όλα έγιναν με ευγένεια κατά την πρόσφατη επίσκεψη του κυρίου Μητσοτάκη στην Άγκυρα. Συζητήθηκαν τα διμερή θέματα, υπογράφτηκαν έξι κοινές δηλώσεις και ένα μνημόνιο συνεργασίας και ακολούθησαν οι δηλώσεις του Τούρκου προέδρου και του Έλληνα πρωθυπουργού. Το μήνυμα όμως που δόθηκε προς τον διεθνή παράγοντα ήταν ότι τα δύο κράτη δεν αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα μεταξύ τους οπότε «ας προχωρήσουμε με την ένταξη της Τουρκίας στο Safe, ας αναβαθμίσουμε την τελωνειακή ένωση Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης και, το πιο επικίνδυνο, ας αξιολογήσουμε με άλλο μάτι τις αιτιάσεις της Άγκυρας περί γαλάζιας πατρίδας». Πρόκειται επομένως για μια άστοχη επίσκεψη που κατά τη γνώμη μας έδωσε ένα λανθασμένο μήνυμα για τα εθνικά μας συμφέροντα.<br /><br />Τα κείμενα που υπογράφτηκαν δεν προσέθεσαν κάτι καινούργιο. Η κοινή δήλωση για την ακτοπλοϊκή σύνδεση Θεσσαλονίκης-Σμύρνης είχε υπογραφεί μεταξύ Τσίπρα και Νταβούτογλου μετά το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας του 2016 ενώ η παλιότερη σχετική συμφωνία του 2006 είχε συμπεριλάβει και την Ίμβρο. Επίσης, η δήλωση για συνεργασία μεταξύ των δύο υπουργείων Εξωτερικών για τον Οργανισμό Παρευξείνιας Συνεργασίας αναφέρεται σε έναν περιφερειακό οργανισμό που έχει παραλύσει από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας.<br /><br />Πηγαίνοντας στην Άγκυρα ο Έλληνας πρωθυπουργός την στιγμή που ίσχυαν δύο NAVTEX με τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, to casus belli, η γαλάζια πατρίδα, η κατοχή τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και πολλές άλλες τουρκικές αξιώσεις έδωσε την εντύπωση ότι τα προβλήματα αυτά δεν είναι σοβαρά κι ότι η Ελλάδα τα θεωρεί επουσιώδη. Τώρα, εκτός από τις γνωστές διεκδικήσεις της γείτονος, θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια Τουρκία που γίνεται πιο δυνατή και με την δική μας έξωθεν καλή μαρτυρία».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χρυσανθόπουλος: Προσφέραμε στην Τουρκία μια πολύτιμη «έξωθεν καλή μαρτυρία»

Ενώ παραμένουν ενεργά το Casus Belli, οι προκλήσεις και η «Γαλάζια Πατρίδα» Σε κείμενο του στο geopolitico.gr, o πρέσβης ε.τ. Λεωνίδας Χρυσα...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτσουξε την Τουρκία το ψήφισμα – καταδίκη του Ευρωκοινοβουλίου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2020/11/turkey3455-thumb-large-thumb-large-2.jpg?v=1606459341" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="601" data-original-width="960" height="125" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2020/11/turkey3455-thumb-large-thumb-large-2.jpg?v=1606459341" width="684" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Όσο η ελλαδική κυβέρνηση «ξέπλενε» την εικόνα της Άγκυρας, το Ευρωκοινοβούλιο αποκαθιστούσε -εν μέρει τουλάχιστον- την πραγματικότητα.</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Μετωπική επίθεση κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξαπέλυσε το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, αντιδρώντας σθεναρά στις αποφάσεις που υιοθετήθηκαν στις 12 Φεβρουαρίου κατά της Τουρκίας. Σε μια ανακοίνωση σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, η Άγκυρα απορρίπτει στο σύνολό τους τις ευρωπαϊκές επικρίσεις, χαρακτηρίζοντάς τες «αβάσιμους ισχυρισμούς» που στόχο έχουν να πλήξουν τη διεθνή εικόνα της χώρας.<div><br />Όσο η ελλαδική κυβέρνηση «ξέπλενε» την τουρκική επιθετικότητα<br /><br />Όσο η ελλαδική κυβέρνηση με την Συνάντηση Κορυφής Μητσοτάκη – Ερντογάν, παρουσία 10 υπουργών για το 6ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, «ξέπλενε» την εικόνα της επιθετικής και αντιδημοκρατικής Τουρκίας, στη διεθνή κοινότητα, Έλληνες, Κύπριοι κ.α. Ευρωβουλευτές έδιναν μάχη στο Ευρωκοινοβούλιο προκειμένου να καταδείξουν το πραγματικό πρόσωπο της Άγκυρας.<br /><br />Κατάφεραν τα παρακάτω ψηφίσματα που εγκρίθηκαν με 363 ψήφους υπέρ, 71 κατά και 81 αποχές:<br /><br />1. Ψήφισμα για την «Κατάσταση στη Βορειοανατολική Συρία»<br />Το Ευρωκοινοβούλιο εξέφρασε τη βαθιά του ανησυχία για τη συνεχιζόμενη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη βόρεια Συρία. Τα κύρια σημεία περιλαμβάνουν:<br /><br />Καταγγελίες για δημογραφική αλλοίωση: Το ψήφισμα καταδικάζει τις αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών και τις προσπάθειες αλλαγής της δημογραφικής σύνθεσης σε περιοχές όπως το Αφρίν και η περιοχή μεταξύ Τελ Αμπιάντ και Ρας αλ-Αϊν.<br /><br />Παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων: Αναφέρονται περιστατικά αυθαιρεσίας από ένοπλες ομάδες που υποστηρίζονται από την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων παράνομων κρατήσεων και κατασχέσεων περιουσιών.<br /><br />Αποσταθεροποίηση: Το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι οι τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις υπονομεύουν τον αγώνα κατά του ISIS και την προσπάθεια για μια πολιτική λύση στη Συρία σύμφωνα με το ψήφισμα 2254 του ΟΗΕ.<br /><br />Αξίωση για αποχώρηση: Το κείμενο καλεί την Τουρκία να αποσύρει τα στρατεύματά της από τη βόρεια Συρία, χαρακτηρίζοντάς τα ως «δύναμη κατοχής».<br /><br />2. Ψήφισμα για τις «Στοχευμένες απελάσεις ξένων δημοσιογράφων και χριστιανών»<br />Αυτό το ψήφισμα επικεντρώνεται στην εσωτερική κατάσταση της Τουρκίας και τις ελευθερίες των μειονοτήτων και του Τύπου:<br /><br />Απελάσεις με την κατηγορία “N-82”: Το Ευρωκοινοβούλιο στηλιτεύει τη χρήση του κωδικού ασφαλείας «N-82», ο οποίος επιτρέπει στις τουρκικές αρχές να απαγορεύουν την είσοδο ή να απελαύνουν ξένους υπηκόους χωρίς συγκεκριμένες αποδείξεις, με την αόριστη αιτιολογία της «απειλής για τη δημόσια ασφάλεια».<br /><br />Στοχοποίηση Χριστιανών: Επισημαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια έχουν απελαθεί δεκάδες ξένοι ιεραπόστολοι και χριστιανοί εργαζόμενοι (κυρίως προτεσταντικών δογμάτων), κάτι που το Κοινοβούλιο θεωρεί ως έμμεση επίθεση στη θρησκευτική ελευθερία.<br /><br />Πίεση στον Τύπο: Το ψήφισμα καταγράφει περιπτώσεις ξένων ανταποκριτών στους οποίους δεν ανανεώθηκαν οι διαπιστεύσεις ή εξαναγκάστηκαν σε αποχώρηση, περιορίζοντας τη διεθνή ενημέρωση για τα τεκταινόμενα στη χώρα.<br /><br />Παρέμβαση στη Δικαιοσύνη: Εκφράζεται ανησυχία για τη χρήση του δικαστικού συστήματος ως εργαλείου πολιτικής δίωξης και καλείται η Τουρκία να ευθυγραμμιστεί με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ).</div><div><br />Η «ρίζα» της τουρκικής αντίδρασης<br /><br />Η οργή του τουρκικού ΥΠΕΞ πηγάζει κυρίως από το γεγονός ότι τα ψηφίσματα αυτά χρησιμοποιούν τον όρο «κατοχή» για τη Συρία και αμφισβητούν την «ανεξαρτησία της τουρκικής δικαιοσύνης», δύο ζητήματα που η Άγκυρα θεωρεί ζωτικής σημασίας για την εθνική της ασφάλεια και κυριαρχία.<br /><br />Η πρώτη αιχμή του τουρκικού ΥΠΕΞ αφορά την κατάσταση στη Βορειοανατολική Συρία. Η Άγκυρα κατηγορεί τους Ευρωπαίους βουλευτές ότι εθελοτυφλούν μπροστά στις τουρκικές προσπάθειες για τη σταθεροποίηση της περιοχής.<br /><br />Η κατηγορία: Το Υπουργείο υποστηρίζει ότι το ψήφισμα είναι «κακοπροαίρετο» και δεν λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες του συριακού λαού.<br /><br />Η αξίωση: Καλεί το Ευρωκοινοβούλιο να σταματήσει να υιοθετεί εσφαλμένες αναφορές και να προσπαθήσει να κατανοήσει τα δεδομένα «επί του εδάφους».<br />«Κόκκινη Γραμμή» για τη δικαιοσύνη και τις ελευθερίες<br /><br />Σε ό,τι αφορά τις καταγγελίες για στοχευμένες απελάσεις δημοσιογράφων και χριστιανών, η Τουρκία περνά στην αντεπίθεση, κάνοντας λόγο για προσβολή της εθνικής της κυριαρχίας.<br /><br />Ανεξαρτησία δικαιοσύνης: Η ανακοίνωση ξεκαθαρίζει ότι δεν θα γίνει ανεκτή καμία παρέμβαση σε δικαστικές υποθέσεις από ξένους θεσμούς.<br /><br />Θρησκευτική ελευθερία: Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι οι ισχυρισμοί περί παραβίασης της ελευθερίας έκφρασης και θρησκείας είναι παντελώς ανυπόστατοι και αντίθετοι με τα πραγματικά περιστατικά.<br />Στον «πάγο» οι σχέσεις Τουρκίας – ΕΕ<br /><br />Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών προειδοποιεί ότι τέτοιου είδους ενέργειες υπονομεύουν τις προσπάθειες προσέγγισης μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />«Τα ψηφίσματα αυτά δεν συνάδουν με το πνεύμα συνεργασίας», σημειώνεται χαρακτηριστικά, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλείται να σταματήσει να εργαλειοποιείται από κύκλους που εχθρεύονται την Τουρκία και να υιοθετήσει μια πιο εποικοδομητική στάση.<br /><br />Η ανακοίνωση καταλήγει με το σαφές μήνυμα ότι η Τουρκία θεωρεί τις αποφάσεις αυτές ως μια απαράδεκτη απόπειρα παρέμβασης στα εσωτερικά της ζητήματα.<br /><br />Ολόκληρη η ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών έχει ως εξής:<br /><br />«Σχετικά με τα Ψηφίσματα που Ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Περιέχουν Αβάσιμους Ισχυρισμούς κατά της Χώρας μας.<br /><br />Απορρίπτουμε πλήρως τους αβάσιμους ισχυρισμούς που στρέφονται κατά της χώρας μας σε ορισμένα από τα ψηφίσματα που ενέκρινε χθες (12 Φεβρουαρίου) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.<br /><br />Το ψήφισμα σχετικά με την «κατάσταση στη βορειοανατολική Συρία» αγνοεί τον ρόλο της Τουρκίας στην ανάκαμψη και τη σταθεροποίηση της Συρίας. Συμβουλεύουμε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια για να κατανοήσει την πραγματικότητα επί τόπου και τις προσδοκίες της Συρίας και του συριακού λαού, αντί να λαμβάνει εσφαλμένες και κακόβουλες αποφάσεις.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται στο ψήφισμα σχετικά με την «στοχευμένη απέλαση ξένων δημοσιογράφων και ξένων Χριστιανών από την Τουρκία» σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης και της θρησκείας στη χώρα μας δεν συνάδουν με τα γεγονότα. Κανένας ξένος θεσμός, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεν μπορεί να παρέμβει στις δικαστικές διαδικασίες που διεξάγονται στη χώρα μας.<br /><br />Αυτές οι αποφάσεις είναι επίσης αντίθετες με το πνεύμα των προσπαθειών για τη βελτίωση των σχέσεων Τουρκίας-ΕΕ. Καλούμε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να λάβει εποικοδομητικά βήματα για τις σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ αντί να είναι συνένοχος σε προσπάθειες κατά της χώρας μας και να προσπαθεί να παρέμβει στις εσωτερικές μας υποθέσεις».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έτσουξε την Τουρκία το ψήφισμα – καταδίκη του Ευρωκοινοβουλίου

Όσο η ελλαδική κυβέρνηση «ξέπλενε» την εικόνα της Άγκυρας, το Ευρωκοινοβούλιο αποκαθιστούσε -εν μέρει τουλάχιστον- την πραγματικότητα. Γιάνν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν τόνισε το «διεθνές δίκαιο» για το Αιγαίο, αλλά… «Ο Μητσοτάκης μετέτρεψε την πάσα σε …γκολ» (τουρκικό δημοσίευμα).

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B1%CE%BB%CE%BE%CF%83%CF%81%CE%BF%CE%B7%CE%BE%CE%B5%CF%82-02%CF%82.jpg?w=900&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="499" data-original-width="900" height="111" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B1%CE%BB%CE%BE%CF%83%CF%81%CE%BF%CE%B7%CE%BE%CE%B5%CF%82-02%CF%82.jpg?w=900&ssl=1" width="683" /></a></div><div><br /></div><div>Τουρκική ανάλυση: “Ο Μητσοτάκης έβαλε γκολ στον Ερντογάν…”</div><div><br /></div>Σχολιάζοντας την έμφαση που δίνει ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο «διεθνές δίκαιο» για το Αιγαίο Πέλαγος, ο Αχμέτ Εροζάν, επικεφαλής διεθνών σχέσεων του κόμματος İyi, δήλωσε: «Η Τουρκία ανέκαθεν τάχθηκε υπέρ μιας «πολιτικής» λύσης σε αυτά τα ζητήματα. Δεν μπορούσα να καταλάβω στην αρχή γιατί και για ποιο λόγο ο Ερντογάν είπε:<br /><br />«Αν και τα τρέχοντα ζητήματα είναι περίπλοκα, δεν είναι άλυτα βάσει του διεθνούς δικαίου». Ο Μητσοτάκης μετέτρεψε επίσης την πάσα αυτό σε γκολ». Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συναντήθηκε την Τετάρτη στην Άγκυρα με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και δήλωσε:<br /><br />«Κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας, συζητήσαμε για άλλη μια φορά ανοιχτά και ειλικρινά τις θέσεις μας σχετικά με το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Έχουμε υποστηρίξει επανειλημμένα ότι, ενώ τα τρέχοντα ζητήματα είναι περίπλοκα, δεν είναι ανυπέρβλητα βάσει του διεθνούς δικαίου. Το μόνο που χρειάζεται είναι καλή πίστη, εποικοδομητικός διάλογος και βούληση για την εξεύρεση λύσης».<br /><br />Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Μητσοτάκης δήλωσε επίσης: «Γνωρίζουμε τις σημαντικές διαφορές απόψεων. Η προσέγγιση ότι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών – υφαλοκρηπίδας και αποκλειστικής οικονομικής ζώνης – στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο είναι η μόνη διαφορά που μπορεί να τεθεί ενώπιον ενός διεθνούς δικαστικού οργάνου με βάση το διεθνές δίκαιο, και ιδίως το Δίκαιο της Θάλασσας, παραμένει αμετάβλητη».<div><br />«Τι σκεφτόταν λέγοντας αυτά ο Ερντογάν;»<br /><br />Ο Αχμέτ Εροζάν, επικεφαλής διεθνών σχέσεων του Κόμματος Ιγι και συνταξιούχος πρέσβης, δήλωσε: «Άκουσα αρκετές φορές ένα μέρος της συνέντευξης Τύπου του Ερντογάν με τον Μητσοτάκη. Ενώ αναφερόταν στα ζητήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, δεν μπορούσα αρχικά να καταλάβω γιατί και για ποιο λόγο ο Ερντογάν είπε:<br /><br />«Παρόλο που τα τρέχοντα ζητήματα είναι περίπλοκα, δεν είναι ανυπέρβλητα βάσει του διεθνούς δικαίου». Διότι, απ’ όσο γνωρίζω, η Τουρκία ανέκαθεν τάχθηκε υπέρ μιας «πολιτικής» λύσης σε αυτά τα ζητήματα. Επιπλέον, όταν αναφέρεται το «διεθνές δίκαιο», έρχεται στο τραπέζι η «Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας», στην οποία η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος και η Τουρκία όχι.<br /><br />Οι ρήτρες της Σύμβασης που αφορούν τις «ειδικές περιστάσεις» δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες της χώρας μας και ανοίγουν επίσης την πόρτα στη δυνατότητα μιας «πολιτικής λύσης». Επιπλέον, είναι αδιανόητο για μια χώρα όπως η Τουρκία να εμπιστευτεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε αυτή τη γεωγραφία στις απόψεις μερικών νομικών εμπειρογνωμόνων».</div><div><br />«Ο Μητσοτάκης μετέτρεψε την πάσα σε γκολ»<br /><br />Ο Εροζάν σχολίασε επίσης: «Παρόλο που τα λόγια του Ερντογάν με εξέπληξαν, δεν με εξέπληξε καθόλου το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης απάντησε λέγοντας: “Ας το πάμε στα διεθνή δικαστήρια” και δεν δίστασε να μετατρέψει την πάσα του Ερντογάν σε γκολ.<br /><br />Κοιτάζοντας τι συνέβη από μια ευρύτερη οπτική γωνία, διαισθάνομαι ότι υπάρχει παρέμβαση από υψηλότερα κλιμάκια. Επομένως, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ αν ο προπονητής της ομάδας στην οποία παίζουν και πασάρουν ο Ερντογάν και ο Μητσοτάκης είναι ξένος».<br /><br />Αυτά τα λόγια έφεραν στο μυαλό τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και τον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Άγκυρα Τομ Μπαράκ, οι οποίοι τόνισαν την ανάγκη για «αρμονία» μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας.<br />Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και το ζήτημα Casus Belli<br /><br />Η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οποία αναφέρθηκε ο Μητσοτάκης. Ένας από τους κύριους λόγους για αυτό είναι ότι η σύμβαση επιτρέπει την επέκταση των χωρικών υδάτων έως και 12 μίλια. Εάν συμβεί αυτό, το περιθώριο ελιγμών της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος θα περιοριστεί. Το 1995, η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση δήλωσε ότι θα θεωρούσε casus belli (αιτία πολέμου) εάν η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα πέραν των σημερινών 6 ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο Πέλαγος.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν τόνισε το «διεθνές δίκαιο» για το Αιγαίο, αλλά… «Ο Μητσοτάκης μετέτρεψε την πάσα σε …γκολ» (τουρκικό δημοσίευμα).

Τουρκική ανάλυση: “Ο Μητσοτάκης έβαλε γκολ στον Ερντογάν…” Σχολιάζοντας την έμφαση που δίνει ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο «διεθνές δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι δραματικά δύσκολες οι εξισορροπήσεις για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRaSyF1jgrTJTQMxEmUuk8YQTd--r-Ngj6YOg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="179" data-original-width="282" height="127" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRaSyF1jgrTJTQMxEmUuk8YQTd--r-Ngj6YOg&s" width="684" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η διεξαγωγή της Διεθνούς Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου δικαίως βρίσκεται στην κορυφή της επικαιρότητας, καθώς θεωρείται -και οφθαλμοφανώς είναι- ένα από τα σημαντικότερα διεθνή φόρουμ για θέματα άμυνας και γεωπολιτικής. Οι ανώτατου επιπέδου συμμετοχές διαχρονικά, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Από το απόγειο του Ψυχρού Πολέμου το 1963 που ξεκίνησε, μέχρι σήμερα, δίνει τον τόνο στις διεθνείς εξελίξεις.<br /><br />Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου Ανατολής-Δύσης, η διάσκεψη έχει διευθυνθεί και θεματικά και γεωγραφικά (σ.σ. επικεντρωνόταν κυρίως στο ευρωατλαντικό πλαίσιο), ενώ η φετινή διοργάνωση έχει κρίσιμη σημασία. Η πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη αμφισβητώντας σταθερές δεκαετιών του διεθνούς συστήματος. Βασικό ερώτημα είναι η νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας, με τις ΗΠΑ λιγότερο παρούσες και τη βασική ευθύνη να περνά σε αμιγώς ευρωπαϊκά χέρια.<br /><br />Ωστόσο, ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ ο τρόπος που θα εξελιχθούν οι σχέσεις της ενωμένης Ευρώπης με τη Ρωσική Ομοσπονδία, προφανώς θα καθορίσει τις νέες ισορροπίες στη Γηραιά Ήπειρο. Ήταν το 2007 στο Μόναχο όταν ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν είχε εξαπολύσει επίθεση στην αμερικανική πολιτική που παρέπεμπε σε μονοπολικό διεθνές σύστημα, εγκαινιάζοντας την περίοδο ρωσικής αντίδρασης με την Ουκρανία στο επίκεντρο. Όλα έδειχναν ότι η ενσωμάτωσή της στο ΝΑΤΟ, μετά τις Βαλτικές Δημοκρατίες, ήταν ο νέος κεντρικός δυτικός στόχος.<br /><br />Το 2014, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, η διάσκεψη γίνεται κεντρικό φόρουμ αντιπαράθεσης Δύσης–Μόσχας. Τα χρόνια που ακολούθησαν δεν πάτησε καμιά πλευρά το φρένο. Τον Φεβρουάριο του 2022 -και- από το Μόναχο εκπέμφθηκε η προειδοποίηση ότι έρχεται πόλεμος. Έτσι κι έγινε. Πλέον, η διάσκεψη έχει μετατραπεί σε φόρουμ συντονισμού της δυτικής στήριξης στην Ουκρανία. Με την Αμερική του Τραμπ όμως, να έχει αλλάξει τα δεδομένα εκ θεμελίων…<br /><br />Ο καιρός που η Ευρώπη σήκωνε το κεφάλι με τις αμερικανικές πλάτες έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Αυτό είναι το μήνυμα που εκπέμπουν οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ. Ακόμα κι αν επανέλθουν οι Δημοκρατικοί στην εξουσία, δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς δραματικές αλλαγές στην ουσία της πολιτικής. Πέραν αυτών στο ύφος, που δεν είναι άνευ σημασίας.<br /><br />Παρά τη σύγκρουση, η ουσιαστική διαφορά με τους Ρεπουμπλικάνος σε ζητήματα υψηλής στρατηγικής είναι μικρότερη από αυτή που φαντάζονται πολλοί. Για παράδειγμα, αμφότεροι αναγνωρίζουν ως πραγματικό γεωπολιτικό ανταγωνιστή την Κίνα και επιθυμούν να έχουν τη Ρωσία στο πλευρό τους για την αντιμετώπιση της πρόκλησης. Παράλληλα, θα απέτρεπαν την υλοποίηση του βασικού εφιαλτικού γεωπολιτικού σεναρίου της στρατηγικής συνεργασίας ανάμεσα σε δυο μεγάλες δυνάμεις της Ευρασίας.<br /><br />Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί δεν έχουν απομακρυνθεί από την αγγλοσαξονική γεωπολιτική σχολή των Μακίντερ, Σπάικμαν, Μάχαν κ.λπ. Απλά οι Δημοκρατικοί πήγαν ένα βήμα παραπέρα. Προσπάθησαν να πετύχουν καθεστωτική αλλαγή στη Ρωσία προ της ευθυγράμμισης Ουάσινγκτον και Μόσχας, με κίνητρο όχι μόνο ιδεολογικού περιεχομένου υπολογισμούς.<br /><br />Η περιπέτεια της Ουκρανίας εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο. Ενώ είναι στρατηγικό πρόβλημα για την Ευρώπη, για τον πλανητικό ανταγωνισμό των πραγματικά ισχυρών είναι τακτικής φύσεως ζήτημα. Οι Αμερικανοί πετυχαίνουν την τριβή-αποδυνάμωση της Ρωσίας, οι Κινέζοι επίσης επωφελούνται πολλαπλώς από την αναγκαστική προτεραιότητα του δυτικού μετώπου για τη Μόσχα.<br /><br />Η Ουάσινγκτον υπό ρεπουμπλικανική ηγεσία αντιλαμβάνεται την ανάγκη τερματισμού του πολέμου, καθώς δεν επιθυμεί την εμβάθυνση της εξάρτησης της Μόσχας από το Πεκίνο και φοβάται μην πάρει μόνιμα χαρακτηριστικά. Μόνο εύκολο δεν είναι όμως να πουλήσουν οι ΗΠΑ αυτόν το νέο στόχο στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλάζοντας στην πορεία το μήνυμα που εξέπεμπαν οι ΗΠΑ με Δημοκρατικό πρόεδρο.<br /><br />Κάπου εδώ βρισκόμαστε. Οι αναταράξεις είναι ισχυρές και ο χρόνος αλλαγής κυβερνήσεων στη Γηραιά Ήπειρο, θα καθορίσει πιθανώς το χρονικό σημείο ισορροπίας που θα οδηγήσει στην τελική απεμπλοκή από τον πόλεμο. Στο μεταξύ ας παρακολουθήσουμε τις… χαριτωμένες ανταλλαγές απόψεων ανάμεσα στους ηγέτες. Να διαπιστώνουν ότι η εποχή της βασισμένης σε κανόνες «διεθνούς τάξης» (rules based order) έχει λάβει τέλος…<br /><br />Επίσης να διαπιστώνεται, μετά από πολλές αμφιβολίες, ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν την Ευρώπη. Απλά θα επιβάλουν την ανάληψη των ευθυνών για την ασφάλεια -και το κόστος που συνεπάγεται- από τους Ευρωπαίους. Η επίτευξη όμως αυξημένων επιπέδων «στρατηγικής αυτονομίας» της Ευρώπης θα ανοίξει εκ νέου συζητήσεις που θεωρούσαμε ότι είχαν ενταφιαστεί οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.<br /><br />Πόσο αποσταθεροποιητικό είναι το μέγεθος μιας ενωμένης Γερμανίας για την ευρωπαϊκή ασφάλεια; Πώς θα υπάρξει αυτόνομη ευρωπαϊκή πυρηνική ομπρέλα; Πώς θα αποτραπεί η Γερμανία από το να αναζητήσει την δική της πυρηνική επιλογή; Κι αν σήμερα ξορκίζει τις ανησυχίες με ηγεσίες τύπου Μερτς, θα συμβεί άραγε το ίδιο εάν στα πράγματα βρεθούν πιο δεξιά εθνικιστικά κόμματα που παραμονεύουν;<div><br />Το «μικρό Γαλατικό χωριό» εν μέσω γενικευμένου χάους<br /><br />Πού καταλήγει όλο αυτό; Ότι αυτό είναι το περιβάλλον στο οποίο καλείται η Ελλάδα να επιβιώσει. Εξισορροπώντας αντίρροπες δυνάμεις και έχοντας μια αναθεωρητική χώρα για γείτονα που δεν έχει κρύψει ποτέ τις προθέσεις – επιδιώξεις της. Μόνο ανόητοι ή πολιτικά ιδιοτελείς παριστάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.<br /><br />Ό,τι και να λέγεται στο πλαίσιο της πολιτικής ρητορικής, δυστυχώς η χώρα δε διαθέτει στρατηγική. Απλώς αντιδρά σε εξωτερικά ερεθίσματα. Για λόγους πολιτικής επικοινωνίας διακηρύσσεται ότι όλα πηγαίνουν καλά, με τη χώρα να αναλαμβάνει «ρόλους». Πραγματικούς και φανταστικούς. Καλό θα ήταν, επιτέλους, το πολιτικό σύστημα να αντιληφθεί ότι οι αναταράξεις του διεθνούς περιβάλλοντος μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλες ανατροπές και πως οι βεβαιότητες απλά δεν υπάρχουν.<br /><br />Παρατηρώντας τη συμπεριφορά των κρατών, υπάρχουν μερικά γενικά χαρακτηριστικά που χρήζουν επισήμανσης και προσαρμογής στην ελλαδική περίπτωση. Εάν μας ενδιαφέρει η ελληνική ασφάλεια και δεν έχουμε πέσει θύμα της διακηρυκτικής μας φρενίτιδας:<br /><br />>Όλοι διαθέτουν συμμάχους.</div><div><br />>Η συμμαχική σχέση είναι πάντα αποτέλεσμα κοινών συμφερόντων.<br />>Όλοι οι επιμέρους σύμμαχοι όμως έχουν σχέσεις με όλους και συμφέροντα που καθιστούν αδύνατη μια πολιτικής απόλυτα συμβατή με το δικό μας εθνικό συμφέρον.<br />>Αυτές οι επιμέρους προσαρμογές επιβάλουν προσεκτικές και εξ ορισμού επισφαλείς, άρα μεταβαλλόμενες και δυναμικά εξελισσόμενες εξισορροπήσεις.<br /><br />Το ίδιο καλείται να κάνει και η Ελλάδα. Ο δυτικός της προσανατολισμός είναι θεμελιώδης βάση. Η πολύ στενή σχέση με τις ΗΠΑ πρέπει να εξισορροπηθεί με την ανάγκη τήρησης ισορροπιών τόσο με Ρωσία – Κίνα όσο και με χώρες που αποκαλούνται στην ελληνική ρητορική «στρατηγικοί σύμμαχοι» (π.χ. Ισραήλ, Αίγυπτος, ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία κ.λπ.).<br /><br />Εάν αυτό δεν επιτευχθεί, τότε οι σχέσεις όλων αυτών των στρατηγικών συμμάχων, π.χ. με την Τουρκία που εξ ορισμού αντιπροσωπεύει την κύρια απειλή εθνικής ασφαλείας για εμάς, θα μπορούσαν να λάβουν και ανθελληνικό προσανατολισμό! Από αυτή την οπτική δεν εξαιρούνται ούτε οι ΗΠΑ. Ενδεχομένως κυρίως αυτές… εξαιτίας της δικής τους ανάγκης εξισορρόπησης ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία για την εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων.<br /><br />Αυτός είναι ο σκοπός των εξισορροπήσεων. Το να είναι όλοι ικανοποιημένοι είναι απλώς ουτοπικό. Απόλυτα ανέφικτο. Αυτός είναι και ο σκοπός των ιεραρχήσεων που απαιτούνται στην Αθήνα, οι οποίες δεν πρέπει να γίνονται με ιδεολογικά γυαλιά. Βέβαια, η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ δε διστάζει να κόβει Γόρδιους Δεσμούς με πρωτοφανή αποφασιστικότητα και κυνισμό. Αυτός είναι ο κίνδυνος για την προάσπιση των νομίμων ελληνικών συμφερόντων. Των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ή ακόμα και αυτή καθαυτής της κυριαρχίας της χώρας.<br /><br />Ιδιαίτερα σε μια εποχή που το «νομίμων», το οποίο παγίως συνοδεύει την ελληνική επιχειρηματολογία έχει καταφανώς σταματήσει να συγκινεί. Άρα και η απειλή είναι πλέον πιο άμεση. Αφέλειες, παθογένειες και ψευδαισθήσεις του παρελθόντος -και εν πολλοίς του παρόντος- μπορούν να αποδειχθούν καταστροφικές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι δραματικά δύσκολες οι εξισορροπήσεις για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Του  Ζαχαρία Μίχα Η διεξαγωγή της Διεθνούς Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου δικαίως βρίσκεται στην κορυφή της επικαιρότητας, καθώς θεωρείται ...

Διαβάστε την συνέχεια