Σχεδιασμός 15 ετών και αλλαγές μέχρι την τελευταία στιγμή
Η επιχείρηση κατά του Φορντό δεν σχεδιάστηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Η αμερικανική προσπάθεια για την εξουδετέρωση της συγκεκριμένης εγκατάστασης είχε ξεκινήσει από το 2009, όταν οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εντόπισαν κατασκευές βαθιά μέσα στα βουνά, νοτιοδυτικά της Τεχεράνης.
Για περίπου 15 χρόνια, ειδικοί μελετούσαν τη δομή του συγκροτήματος, το βάθος των εγκαταστάσεων, τους αεραγωγούς, τα ηλεκτρικά συστήματα και τα πιθανά αδύνατα σημεία του.
Κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού ήταν η ανάπτυξη της GBU-57 Massive Ordnance Penetrator, μιας βόμβας σχεδιασμένης να διαπερνά ισχυρά υπόγεια οχυρωμένα συγκροτήματα. Το B-2 Spirit αποτελεί το αεροσκάφος που μπορεί να μεταφέρει αυτό το ιδιαίτερα βαρύ όπλο.

Οι Αμερικανοί σχεδίαζαν να αξιοποιήσουν τους αεραγωγούς της εγκατάστασης, ώστε οι εκρήξεις να προκαλέσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη καταστροφή στις υπόγειες υποδομές.
Ωστόσο, λίγο πριν από την επίθεση, προέκυψε μια κρίσιμη αλλαγή: οι Ιρανοί είχαν επιχειρήσει να σφραγίσουν τους αεραγωγούς με τσιμέντο. Το γεγονός αυτό ανάγκασε τους Αμερικανούς να αναθεωρήσουν τη σειρά των βομβαρδισμών, ώστε οι πρώτες βόμβες να διαλύσουν το εμπόδιο και οι επόμενες να πλήξουν τις εγκαταστάσεις από κάτω.
Το τελικό σχέδιο εγκρίθηκε μόλις 16 ώρες πριν από την αποστολή, ενώ οι πιλότοι είχαν ήδη μπει στη διαδικασία ανάπαυσης πριν από την πολύωρη πτήση.
Η επιχείρηση παραπλάνησης και τα βομβαρδιστικά που πέταξαν προς λάθος κατεύθυνση
Η μυστικότητα ήταν ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της επιχείρησης. Η απογείωση επτά B-2 από τη βάση Whiteman στο Μιζούρι θα μπορούσε να αποκαλύψει εγκαίρως τις προθέσεις των ΗΠΑ.
Για να παραπλανήσουν τους παρατηρητές, επιπλέον βομβαρδιστικά απογειώθηκαν προς τα δυτικά, προκαλώντας δημοσιεύματα και εικασίες ότι κατευθύνονταν προς το Γκουάμ ή το Ντιέγκο Γκαρσία.
Τα πραγματικά αεροσκάφη της αποστολής, όμως, ακολούθησαν διαφορετική πορεία. Πέταξαν προς τα ανατολικά, διέσχισαν τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο και κατευθύνθηκαν προς τη Μέση Ανατολή.
Ούτε οι οικογένειες των πιλότων γνώριζαν τον πραγματικό προορισμό τους.
«Δεν της είπα τίποτα. Απλώς πήγα στη δουλειά και δεν επέστρεψα», ανέφερε ένας από τους πιλότους για τη σύζυγό του.
37 ώρες στον αέρα – εξαντλημένοι πιλότοι και ανεφοδιασμοί
Η αποστολή αποτέλεσε μια πρωτοφανή δοκιμασία αντοχής. Οι δύο πιλότοι κάθε B-2 έπρεπε να διαχειριστούν τις τεράστιες αποστάσεις, τους ανεφοδιασμούς εν πτήσει, την ένταση και την ανάγκη να παραμένουν σε ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο.
Ο ύπνος γινόταν σε μικρά διαστήματα των 30 έως 45 λεπτών, ενώ η καμπίνα διέθετε περιορισμένο χώρο για ξεκούραση, φούρνο μικροκυμάτων και τουαλέτα.
Κάποιοι χρησιμοποιούσαν καφέ και ενεργειακά ποτά για να παραμένουν ξύπνιοι, ενώ άλλοι βασίζονταν σε συνταγογραφούμενα διεγερτικά, τα οποία χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένες επιχειρησιακές συνθήκες.
Στην επιχείρηση συμμετείχαν περίπου 125 αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων μαχητικά, αεροσκάφη υποστήριξης και ιπτάμενα τάνκερ. Ο εναέριος ανεφοδιασμός ήταν καθοριστικός για να μπορέσουν τα B-2 να φτάσουν στον στόχο τους και να επιστρέψουν με ασφάλεια στις ΗΠΑ.
Η ισραηλινή επιχείρηση που άλλαξε τα δεδομένα
Η ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση Rising Lion, που ξεκίνησε στις 13 Ιουνίου 2025, επηρέασε σημαντικά τον αμερικανικό σχεδιασμό.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ισραηλινά F-35 και F-15 είχαν εξουδετερώσει πολλές απειλές αεράμυνας που απασχολούσαν τους Αμερικανούς επιτελείς πριν από την επίθεση.
«Εξάλειψαν πολλές απειλές και έκαναν την αποστολή πολύ πιο ασφαλή για εμάς», ανέφερε πιλότος, χαρακτηρίζοντας την ισραηλινή επιχείρηση ένα εντυπωσιακό μάθημα αεροπορικής ισχύος.
Έξι από τα επτά B-2 κατευθύνθηκαν στο Φορντό, ενώ το έβδομο είχε στόχο τη Νατάνζ.
Στις 02:10, ώρα Ιράν, άρχισε το κύμα βομβαρδισμού στο Φορντό. Το πρώτο αεροσκάφος είχε αναλάβει να διαλύσει το τσιμέντο που είχε τοποθετηθεί στους αεραγωγούς, ενώ τα πέντε επόμενα έριξαν τις βόμβες τους με αυστηρά υπολογισμένη χρονική αλληλουχία.
Οι πιλότοι γνώριζαν ότι ακόμη και μια απόκλιση λίγων δευτερολέπτων μπορούσε να ανατρέψει τον σχεδιασμό. Το χρονικό περιθώριο για τις κρίσιμες κινήσεις ήταν περίπου 15 δευτερόλεπτα προς κάθε κατεύθυνση.