Μέση Ανατολή: Ποιο είναι το endgame του Τραμπ με το Ιράν. Το πετρέλαιο και η πίεση στην Τεχεράνη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_oil.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_oil-696x464.webp" width="718" /></a><br /><br />Πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν δεν γίνονται, διάλογος ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη δεν γίνεται παρά μόνον μέσω ενδιάμεσων, τότε τι ακριβώς γίνεται; Γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ «παίζει καθυστερήσεις»; Πού ποντάρει;<br /><br /><div>Την απάντηση έχει δώσει ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ όταν δήλωνε στο Fox News: «Το Ιράν έχει περίπου 3 ημέρες μέχρι να μην έχει πια χώρο να αποθηκεύσει πετρέλαιο και η πετρελαϊκή του υποδομή θα εκραγεί. Θα αναγκαστούν να κλείσουν τις πετρελαϊκές τους εγκαταστάσεις, και η ανάκαμψή τους μετά θα είναι πολύ δύσκολη — θα λειτουργεί μόνο στο 50% της δυναμικότητας. Οι Ιρανοί βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση. Ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα, και θα νικήσουμε».<br /><br />Η λογική του Τραμπ – και ειδικών αναλυτών στον χώρο της πετρελαϊκής αγοράς – είναι σχετικά απλή: Ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ μείωσε τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν κατά 70%, καθώς η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ σχεδόν σταμάτησε. Όμως αυτό δημιουργεί ένα ντόμινο συνεπειών. Προς το παρόν τα κοιτάσματα πετρελαίου εξακολουθούν να αναβλύζουν. Όσο όμως το προϊόν δεν μπορεί να διοχετευθεί στην αγορά, αποθηκεύεται σε δεξεμενές.<br /><br />Κίνδυνος καταστροφής<br /><br />Οι οποίες όμως είναι πεπερασμένες, κάποια στιγμή θα είναι όλες υπερπλήρεις. Και τότε η Τεχεράνη θα αναγκαστεί να περιορίσει ή και να σταματήσει την παραγωγή, να «σφραγίσει» πηγάδια. Όπως ωστόσο εξηγούν ειδικοί αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες στην παραγωγική δυναμικότητα του Ιράν και προφανώς στην κύρια πηγή εσόδων του. Η απότομη διακοπή της παραγωγής μπορεί να βλάψει παλαιότερα κοιτάσματα πετρελαίου, ειδικά εκείνα με χαμηλή πίεση ή εύθραυστη γεωλογία.<br /><br />Περίπου τα μισά από τα κοιτάσματα πετρελαίου του Ιράν έχουν χαμηλή πίεση, αφήνοντάς τα ευάλωτα σε μακροπρόθεσμες απώλειες παραγωγής μετά από διακοπές, σύμφωνα με την εταιρεία συμβούλων Rystad Energy. Σίγουρα, δεν καταστρέφει κάθε διακοπή παραγωγής ένα πηγάδι και οι Ιρανοί μηχανικοί έχουν εμπειρία στη διαχείριση της παραγωγής υπό κυρώσεις. Ωστόσο, ο παλιός εξοπλισμός και τα ώριμα κοιτάσματα του Ιράν καθιστούν τις αναγκαστικές περικοπές παραγωγής ιδιαίτερα επικίνδυνες, δήλωσαν Ιρανοί αξιωματούχοι πετρελαίου, αναφέρει η Wall Street Journal.</div><div><br />Το «σημείο μηδέν»<br /><br />Πότε θα φτάσει το Ιράν στο «σημείο μηδέν»; Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ένα χρονικό διάστημα μεταξύ 12 και 22 ημερών. Μετά η αποθηκευτική ικανότητα πετρελαίου της χώρας θα έχει εξαντλήσει τα όριά της. Ήδη το Ιράν αποθηκεύει αργό σε πλωτά δεξαμενόπλοια και χρησιμοποιεί ακόμη και εμπορευματοκιβώτια και παλιές παροπλισμένες δεξαμενές σε κόμβους στο Ahvaz και το Asaluyeh, καθώς οι εξαγωγές παραμένουν αποκλεισμένες.<br /><br />Αξιωματούχοι λένε ότι η Τεχεράνη επιχειρεί ακόμη και να μεταφέρει πετρέλαιο στην Κίνα σιδηροδρομικώς, μια σπάνια και λιγότερο αποτελεσματική οδό εξαγωγής. Ανώτερος εμπειρογνώμονας σιδηροδρομικών μεταφορών του Ιράν, ο Morteza Naserian, δήλωσε στο Mehr News ότι υπάρχουν μόνο 2 σιδηροδρομικοί διάδρομοι προς την Κίνα, που ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν για πετρέλαιο, με σοβαρά περιορισμένη χωρητικότητα και μηδενική υποδομή μαζικής μεταφοράς αργού πετρελαίου.<br />«Ελεγχόμενη καύση»<br /><br />Όντας σε οριακό σημείο, το Ιράν έχει αρχίσει – σύμφωνα με το αντιπολιτευόμενο Iran International – την «ελεγχόμενη καύση» μέρους της παραγωγής του για να καθυστερήσει όσο μπορεί την λύση της διακοπής παραγωγής σε κάποιες από τις πετρελαιοπηγές. Σε όλη αυτή την εξίσωση, υπάρχει ακόμη ένας αστάθμητος παράγοντας: η κατανάλωση καυσίμων εντός της Ιρανικής επικράτειας. Ίσως λίγοι γνωρίζουν ότι αν και πετρελαιοπαραγωγός χώρα, το Ιράν εισάγει περίπου ένα 10% των καυσίμων που χρειάζεται για τις καθημερινές μετακινήσεις ή τις ανάγκες της βιομηχανικής παραγωγής.<br /><br />Με τον αποκλεισμό των ΗΠΑ, οι εισαγωγές έχουν μηδενιστεί με αποτέλεσμα να είναι ορατός ο κίνδυνος ελλείψεων καυσίμων για τους Ιρανούς. Κάτι τέτοιο αφήνει να εννοηθεί και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, ο οποίος σε ανάρτησή του αναφέρει: «Ενώ οι επιζώντες ηγέτες των Φρουρών της Επανάστασης είναι παγιδευμένοι σαν πνιγμένοι αρουραίοι σε έναν αγωγό αποχέτευσης, η βιομηχανία πετρελαίου του Ιράν που τρίζει, αρχίζει να κλείνει την παραγωγή χάρη στον ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ των ΗΠΑ. Η άντληση σύντομα θα καταρρεύσει. ΕΠΟΝΤΑΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΒΕΝΖΙΝΗΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ!».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Ποιο είναι το endgame του Τραμπ με το Ιράν. Το πετρέλαιο και η πίεση στην Τεχεράνη.

Πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν δεν γίνονται, διάλογος ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη δεν γίνεται παρά μόνον μέσω ενδιάμεσων, τότε τι ακ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι σημαίνει η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/opek-hae-2842026-339-m-782x440-1.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/opek-hae-2842026-339-m-782x440-1-696x392.jpg" width="713" /></a><br /><br />Η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ είναι μια δομική ρήξη και πιθανώς η αρχή του τέλους του ίδιου του μοντέλου του καρτέλ.<br /><br />Η ανακοίνωση της 28ης Απριλίου ότι τα ΗΑΕ αποχωρούν από τον ΟΠΕΚ και τον OPEC+ από την 1η Μαΐου έρχεται σε μια στιγμή ακραίας πίεσης για την παγκόσμια αγορά ενέργειας. Ο πόλεμος με το Ιράν και η αποσταθεροποίηση των ροών μέσω των Στενών του Ορμούζ έχουν ήδη προκαλέσει τη μεγαλύτερη διαταραχή προσφοράς στην ιστορία της αγοράς πετρελαίου , ενώ οι τιμές έχουν εκτοξευθεί πάνω από τα $100–110 το βαρέλι .<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η απόφαση του Άμπου Ντάμπι δεν είναι συγκυριακή. Αντιθέτως, αποτυπώνει μια βαθύτερη στρατηγική μετατόπιση: από τη λογική του συλλογικού ελέγχου της προσφοράς, στη λογική της εθνικής ενεργειακής αυτονομίας. Οι ίδιες οι δηλώσεις αξιωματούχων δείχνουν ότι τα ΗΑΕ δεν επιθυμούν πλέον να δεσμεύονται από ποσοστώσεις παραγωγής, καθώς επιδιώκουν να αυξήσουν την παραγωγική τους ικανότητα προς τα 5 εκατ. βαρέλια ημερησίως τα επόμενα χρόνια .<br /><br />Το πλήγμα για τον ΟΠΕΚ είναι διπλό. Πρώτον, υπονομεύεται η συνοχή του οργανισμού, ο οποίος ήδη αντιμετώπιζε εσωτερικές διαφωνίες και απώλεια μεριδίου αγοράς . Δεύτερον, αμφισβητείται η ίδια η αποτελεσματικότητά του ως μηχανισμού ελέγχου των τιμών – ένα πρόβλημα που ιστορικά επανέρχεται κάθε φορά που τα μέλη αποκλίνουν από τις συμφωνίες τους.<br /><br />Πίσω από την κίνηση, ωστόσο, βρίσκεται και η γεωπολιτική. Η αποχώρηση των ΗΑΕ ενισχύει τη στρατηγική προσέγγιση με τις ΗΠΑ και αποδυναμώνει έμμεσα τη Σαουδική Αραβία ως κεντρικό πυλώνα του καρτέλ . Σε μια περίοδο όπου η ενέργεια επανέρχεται ως βασικό εργαλείο ισχύος, η επιλογή της ανεξαρτησίας λειτουργεί και ως μήνυμα πολιτικής τοποθέτησης.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν πρόκειται για μεμονωμένη κίνηση ή για την αρχή μιας αλυσιδωτής αντίδρασης. Η ιστορία του ΟΠΕΚ δείχνει ότι όταν ένα μέλος αμφισβητεί το σύστημα, ανοίγει ο δρόμος και για άλλους. Ήδη προηγούμενες αποχωρήσεις (Ανγκόλα, Κατάρ) είχαν καταγράψει την τάση.<br /><br />Για τις αγορές, το άμεσο αποτέλεσμα είναι περιορισμένο – η κρίση προσφοράς κυριαρχεί. Όμως το μακροπρόθεσμο μήνυμα είναι σαφές: η αγορά πετρελαίου εισέρχεται σε φάση μεγαλύτερης αστάθειας, με λιγότερο συντονισμό και περισσότερη εθνική στρατηγική.<br /><br />Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ σηματοδοτεί τη μετάβαση από ένα σύστημα “διαχείρισης τιμών” σε ένα σύστημα ανταγωνισμού παραγωγών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για πληθωρισμό, γεωπολιτική και αγορές.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι σημαίνει η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ.

Η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ είναι μια δομική ρήξη και πιθανώς η αρχή του τέλους του ίδιου του μοντέλου του καρτέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ουκρανία διδάσκει τον πόλεμο του μέλλοντος: Πως μετατρέπει τα ρομπότ μάχης σε “smartphones” και αλλάζει το παιχνίδι.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/robot.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/robot-696x464.webp" width="739" /></a><div><br /></div><div>Η ουκρανική εταιρεία ρομποτικής DevDroid συνεργάζεται στενά με Ουκρανούς στρατιώτες για την ταχεία επισκευή και αναβάθμιση πολεμικών ρομπότ.<br /><br />Η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη στο ουκρανικό μέτωπο δεν αφορά μόνο τα όπλα, αλλά τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται. Μια νέα γενιά στρατιωτικής τεχνολογίας μετατρέπει τα ρομπότ μάχης σε πλατφόρμες που λειτουργούν με τη λογική των smartphones: συνεχή updates, γρήγορη προσαρμογή και άμεση επιδιόρθωση.<br /><br />Η ουκρανική εταιρεία DevDroid έχει αναπτύξει ένα μοντέλο όπου τα ρομπότ αναβαθμίζονται εξ αποστάσεως μέσα σε λεπτά. Το λογισμικό τους ενημερώνεται κάθε λίγες εβδομάδες, ενώ νέα χαρακτηριστικά μπορούν να σχεδιαστούν, να δοκιμαστούν σε πραγματικές συνθήκες και να αναπτυχθούν μαζικά μέσα σε μία εβδομάδα. Σε έναν πόλεμο όπου η τεχνολογία απαξιώνεται μέσα σε μήνες —ή και εβδομάδες— η ταχύτητα αυτή είναι κρίσιμη.<br /><br />Η χρήση ρομπότ στο πεδίο μάχης αυξάνεται ραγδαία, αναλαμβάνοντας ρόλους από logistics έως άμεση εμπλοκή. Ωστόσο, η αξία τους δεν βρίσκεται μόνο στη λειτουργία, αλλά στην ικανότητα συνεχούς προσαρμογής. Η DevDroid διατηρεί ομάδες κοντά στο μέτωπο για επιτόπιες παρεμβάσεις και hardware upgrades, επιτυγχάνοντας ακόμη και αυθημερόν επισκευές. Παράλληλα, λειτουργεί 24/7 δίκτυο υποστήριξης με τις μονάδες, ενσωματώνοντας σε πραγματικό χρόνο την εμπειρία των στρατιωτών στον επανασχεδιασμό των συστημάτων.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ένα μοντέλο “iterative warfare”: οι στρατιώτες προσαρμόζουν τον εξοπλισμό τους, οι εταιρείες ενσωματώνουν τις αλλαγές και το προϊόν επανέρχεται στο πεδίο βελτιωμένο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ενσωμάτωση αντιαρματικών RPG σε ρομπότ — ιδέα που προήλθε από το ίδιο το μέτωπο.<br /><br />Αυτή η λογική αναγκάζει τη Δύση να επανεξετάσει τα δικά της μοντέλα. Στο NATO αναγνωρίζεται ήδη η ανάγκη για “adaptation DNA”, ενώ στρατιωτικοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι οι παραδοσιακές διαδικασίες προμηθειών είναι πλέον ξεπερασμένες. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η τεχνολογία, αλλά η αρχιτεκτονική της: modular συστήματα, plug-and-play σχεδιασμός και software-driven εξέλιξη.<br /><br />Η ουσία είναι σαφής: ο πόλεμος μετατρέπεται σε ένα περιβάλλον συνεχούς αναβάθμισης. Όποιος προσαρμόζεται ταχύτερα, κερδίζει. Και σε αυτή τη φάση, η Ουκρανία λειτουργεί ως εργαστήριο για το μέλλον της πολεμικής τεχνολογίας — όπου η ταχύτητα και το software έχουν μεγαλύτερη αξία από την ίδια τη μάζα των όπλων.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ουκρανία διδάσκει τον πόλεμο του μέλλοντος: Πως μετατρέπει τα ρομπότ μάχης σε “smartphones” και αλλάζει το παιχνίδι.

Η ουκρανική εταιρεία ρομποτικής DevDroid συνεργάζεται στενά με Ουκρανούς στρατιώτες για την ταχεία επισκευή και αναβάθμιση πολεμικών ρομπότ....

Διαβάστε την συνέχεια

Άουν εναντίον Κασέμ: Η μάχη για την πολιτική «ψυχή» του Λιβάνου εν μέσω πολέμου.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2023/10/hezbollah-3-630x400.jpg" width="723" /><br /><br />Ο Λιβανέζος Πρόεδρος, Ζοζέφ Άουν, εξαπέλυσε μια σφοδρή επίθεση απαντώντας στις κατηγορίες της Χεζμπολάχ περί προδοσίας, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική προδοσία έγκειται στην εμπλοκή του Λιβάνου σε έναν πόλεμο προς όφελος του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Ο Λίβανος βιώνει αυτή τη στιγμή μια βαθιά εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στην κρατική ηγεσία και την τρομοκρατική οργάνωση Χεζμπολάχ.<br /><br />Μετά τη δήλωση του ηγέτη της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κασέμ, με την οποία ζητούσε τον τερματισμό των απευθείας διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ, ο Πρόεδρος Ζοζέφ Άουν προχώρησε σε μια άμεση ανασκευή των ισχυρισμών του.<br /><br />Ο Άουν απέρριψε τις κατηγορίες περί συνθηκολόγησης και προδοσίας, τονίζοντας ότι η πραγματική προδοσία διαπράττεται από εκείνους που θυσιάζουν ζωές Λιβανέζων για να εξυπηρετήσουν ξένα συμφέροντα.<br /><br />«Για πόσο ακόμα ο λαός του Νοτίου Λιβάνου θα συνεχίσει να πληρώνει το τίμημα των πολέμων των άλλων στο έδαφός μας;» διερωτήθηκε ο Πρόεδρος, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να στηρίξει έναν πόλεμο που υπηρετεί τους στόχους του Ιράν αντί για την εθνική κυριαρχία του Λιβάνου.<br />Η επιστροφή της Χεζμπολάχ στις τακτικές του ’80<br /><br />Ενώ ο Πρόεδρος επιδιώκει μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός για να σταματήσει η καταστροφή, η Χεζμπολάχ δίνει σήμα επιστροφής στις βίαιες τακτικές του παρελθόντος.<br /><br />Ανώτερος στρατιωτικός αξιωματούχος της οργάνωσης δήλωσε στο δίκτυο «Αλ Τζαζίρα» ότι προτίθενται να χρησιμοποιήσουν «ομάδες αυτοκτονίας» και «τακτικές της δεκαετίας του 1980», προκειμένου να αποτρέψουν την εδραίωση ισραηλινής παρουσίας στον νότιο Λίβανο.<br /><br />Η οργάνωση ισχυρίζεται ότι διαθέτει μεγάλο αριθμό τρομοκρατών ανεπτυγμένων στις κατεχόμενες περιοχές, με σχέδια για επιθέσεις αυτοκτονίας από άτομα που θα αναμειγνύονται με στρατιώτες και αξιωματικούς μέσα στα λιβανέζικα χωριά.<br /><br />Παράλληλα, ο Ναΐμ Κασέμ απέρριψε και επίσημα τις απευθείας διαπραγματεύσεις, ισχυριζόμενος ότι η «αντίσταση» παραμένει αήττητη και δεν θα παραδώσει ποτέ τα όπλα της.<div><br />Η οπτική του Ισραήλ και οι διεθνείς πιέσεις<br /><br />Στο Ισραήλ, ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, απευθυνόμενος στην ανώτατη διοίκηση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF), σημείωσε ότι, αν και ο στρατός επιχειρεί ελεύθερα πέρα από τον ποταμό Λιτάνι και εντός της ζώνης ασφαλείας, η αποστολή δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.<br /><br />Ο Νετανιάχου υπογράμμισε τις συνεχιζόμενες απειλές από ρουκέτες 122 χιλιοστών και drones ως τα κύρια ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν προτού λήξει ο πόλεμος.<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, ο Υπουργός Εξωτερικών Γκιντεόν Σάαρ συναντήθηκε με την απεσταλμένη του ΟΗΕ, Ζανίν Χένις-Πλάσχαρτ, τονίζοντας ότι η Χεζμπολάχ συνεχίζει να παραβιάζει την κατάπαυση του πυρός υπό την πίεση του Ιράν.<br /><br />Ο Σάαρ σημείωσε ότι πολλοί από τους 10.000 πυραύλους και τα drones που εκτοξεύτηκαν κατά του Ισραήλ από τις 2 Μαρτίου, εστάλησαν από θέσεις κοντά στα φυλάκια της προσωρινής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο (UNIFIL).<br /><br />Καθώς ο Πρόεδρος του Λιβάνου πιέζει για μια «μη ταπεινωτική» ειρηνευτική συμφωνία, οι απειλές της Χεζμπολάχ υποδηλώνουν ότι η εσωτερική μάχη για τον έλεγχο του μέλλοντος της χώρας είναι εξίσου έντονη με τον πόλεμο στα σύνορά της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άουν εναντίον Κασέμ: Η μάχη για την πολιτική «ψυχή» του Λιβάνου εν μέσω πολέμου.

Ο Λιβανέζος Πρόεδρος, Ζοζέφ Άουν, εξαπέλυσε μια σφοδρή επίθεση απαντώντας στις κατηγορίες της Χεζμπολάχ περί προδοσίας, υποστηρίζοντας ότι η...

Διαβάστε την συνέχεια

«Εμφύλιος» στη ΝΔ για το «επιτελικό κράτος» Μητσοτάκη. Παρέμβαση-φωτιά από 5 βουλευτές.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/03/mitsotakis-maximou_1-630x400.jpg" width="743" /><br /><br />Σε τροχιά εσωκομματικής σύγκρουσης εισέρχεται η Νέα Δημοκρατία, καθώς πέντε βουλευτές της πλειοψηφίας εξαπέλυσαν μια σπάνια, κοινή επίθεση κατά της «καρδιάς» της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.<br /><br />Με μια κίνηση που χαρακτηρίζεται ως «θεσμικό αντάρτικο», οι γαλάζιοι βουλευτές στρέφονται ευθέως κατά του Μεγάρου Μαξίμου και του μοντέλου του επιτελικού κράτους, ζητώντας την άμεση αποδόμηση της υπερσυγκέντρωσης εξουσίας.<br /><br />Το «μανιφέστο» των πέντε: Τέλος στους κλειστούς πυρήνες<div><br />Οι Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου και Ιωάννης Παππάς, μέσω κοινής τους παρέμβασης στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», θέτουν ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης. Το κεντρικό τους επιχείρημα είναι σαφές: Η διακυβέρνηση της χώρας δεν μπορεί να αποτελεί προνόμιο λίγων τεχνοκρατών, εις βάρος των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού.<br /><br />Τα κύρια σημεία της κριτικής τους εστιάζουν στα εξής:<br /><br />Θεσμική Ανισορροπία: Καταγγέλλουν πως το κέντρο λήψης αποφάσεων λειτουργεί ερήμην της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.<br /><br />Υποβάθμιση Υπουργείων: Το επιτελικό κράτος έχει μετατρέψει τα υπουργεία σε απλούς εκτελεστές εντολών, αφαιρώντας τους την πολιτική πρωτοβουλία.<br /><br />Μετακύλιση Ευθυνών: Αφήνουν αιχμές ότι ενώ οι επιτυχίες καρπώνονται από το Μαξίμου, οι αποτυχίες και το πολιτικό κόστος φορτώνονται στους βουλευτές και τα χαμηλότερα κλιμάκια.<br /><br />Στο στόχαστρο οι «εξωκοινοβουλευτικοί τεχνοκράτες»<br />Χωρίς να τον κατονομάζουν, οι βουλευτές «φωτογραφίζουν» τον Υπουργό Επικρατείας, Άκη Σκέρτσο, ως τον αρχιτέκτονα ενός συστήματος που πλέον θεωρείται δυσλειτουργικό σε συνθήκες πολιτικής ομαλότητας. Η κριτική τους πατάει πάνω σε πρόσφατα «αγκάθια», όπως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η διαχείριση των υποκλοπών, υπογραμμίζοντας ότι η τεχνοκρατική διαχείριση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική ευθύνη.<br /><br />«Η δημοκρατική νομιμοποίηση πηγάζει από την κάλπη και όχι από κλειστά γραφεία», σημειώνουν με νόημα, απορρίπτοντας το μοντέλο όπου οι βουλευτές λειτουργούν ως απλοί «ταχυδρόμοι» προειλημμένων αποφάσεων.<br /><br />Οι προτάσεις για τη «νέα ημέρα»</div><div><br />Η παρέμβαση δεν περιορίζεται στην κριτική, αλλά καταθέτει ένα εναλλακτικό πλαίσιο λειτουργίας της κυβέρνησης:<br /><br />Ενίσχυση της Περιφέρειας: Μεταφορά αρμοδιοτήτων μακριά από το κέντρο.<br /><br />Πραγματικός Κοινοβουλευτικός Έλεγχος: Ουσιαστικός ρόλος στη βάση της παράταξης.<br /><br />Ισχυρά Υπουργεία: Επαναφορά της αυτονομίας στους υπουργούς με σαφείς αρμοδιότητες.<br /><br />Το ρήγμα αυτό δημιουργεί ένα νέο τοπίο στο εσωτερικό της ΝΔ, με το Μέγαρο Μαξίμου να καλείται πλέον να διαχειριστεί όχι μόνο την πίεση της αντιπολίτευσης, αλλά και την έντονη δυσφορία των δικών του στελεχών που ζητούν επιστροφή στις «παραδοσιακές» αρχές της πολιτικής διακυβέρνησης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Εμφύλιος» στη ΝΔ για το «επιτελικό κράτος» Μητσοτάκη. Παρέμβαση-φωτιά από 5 βουλευτές.

Σε τροχιά εσωκομματικής σύγκρουσης εισέρχεται η Νέα Δημοκρατία, καθώς πέντε βουλευτές της πλειοψηφίας εξαπέλυσαν μια σπάνια, κοινή επίθεση κ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Ιράν: Το αδιέξοδο παρατείνεται, η αβεβαιότητα σκοτώνει…

<div><a href="https://www.pontosnews.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-usa-pakistan-simaies-750x482.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="482" data-original-width="750" height="129" src="https://www.pontosnews.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-usa-pakistan-simaies-750x482.jpg" width="727" /></a></div><div><br /></div>Απόλυτο αδιέξοδο, με τις ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη νέα πρόταση του Ιράν για να ανοίξει το στενό του Ορμούζ, υπό διπλό, ιρανικό και αμερικανικό αποκλεισμό, που έχει παραλύσει την κίνηση των πλοίων.<br /><br />Η αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στο στενό αυτό, στρατηγικής σημασίας για την εμπορία πετρελαίου και αερίου, έχει μετατραπεί σε μείζον διακύβευμα ενόψει της επίλυσης της ένοπλης σύγκρουσης, που ξέσπασε με τους σαρωτικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν την 28η Φεβρουαρίου.<br /><br />Ενώ εφαρμόζεται κατάπαυση του πυρός τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, το στενό παραμένει de facto κλειδωμένο από την Τεχεράνη. Η Ουάσιγκτον από την πλευρά της συνεχίζει τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών και οι διαπραγματεύσεις των δυο πλευρών μοιάζουν να κάνουν σημειωτόν. «Δεν θεωρούμε ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει», είπε στην ιρανική κρατική τηλεόραση εκπρόσωπος του στρατού του Ιράν, ο Αμίρ Ακραμινιά.<br /><br />«Σθεναρή πίεση»<br /><br />Η πιο πρόσφατη πρόταση που φέρεται να έκανε η Τεχεράνη για να τερματιστεί το αδιέξοδο συζητήθηκε στην Ουάσιγκτον από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τους κυριότερους συμβούλους του για ζητήματα ασφαλείας.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι δεν διέψευσαν πληροφορίες του CNN και της Wall Street Journal κατά τις οποίες ο Αμερικανός πρόεδρος άφησε να εννοηθεί σε συνεδρίαση τη Δευτέρα πως δεν υπάρχει σχεδόν καμιά πιθανότητα να δεχτεί την ιρανική πρόταση. Η Τεχεράνη απαίτησε η Ουάσιγκτον να αποκηρύξει τις «παράνομες και παράλογες απαιτήσεις» που προβάλλει, κρίνοντας ότι οι ΗΠΑ δεν είναι «σε θέση πλέον να υπαγορεύουν πολιτικές σε ανεξάρτητα έθνη».<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του αμερικανικού ιστότοπου Axios–το αναμετέδωσε αξιοσημείωτα το πρακτορείο IRNA–η ιρανική πρόταση είναι να ανοίξει το στενό, να τερματιστεί ο πόλεμος και μόνο κατόπιν να γίνει διαπραγμάτευση για το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Το ιρανικό κοινοβούλιο προετοιμάζει νόμο που προβλέπει ότι αρμόδιες για το στενό θα είναι οι ένοπλες δυνάμεις, που θα απαγορεύσουν τη διέλευση πλοίων του Ισραήλ, ή συνδεόμενων με αυτό, και θα επιβάλλουν τέλη διέλευσης, πληρωτέων σε ιρανικά ριάλ.<br /><br />«Δεν μπορούμε να ανεχθούμε οι Ιρανοί να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν σύστημα στο οποίο αυτοί θα αποφασίζουν ποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει διεθνή θαλάσσια οδό και πόσα πρέπει να πληρώνει για να τη χρησιμοποιήσει», είπε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο στο Fox News.<br /><br />Όπως το βλέπει το αμερικανικό κέντρο αναλύσεων Soufan, «οι ιρανοί ηγέτες πιστεύουν ότι η αύξηση των παγκόσμιων τιμών του πετρελαίου και οι επικείμενες παγκόσμιες ελλείψεις πετρελαϊκών υποπροϊόντων (…) θα θέσουν τον πρόεδρο Τραμπ υπό μεγάλη πίεση να αποδεχτεί επίλυση της σύγκρουσης που θα απέχει πολύ από την απαίτησή του για ‘παράδοση άνευ όρων’».<br /><br />Στην άλλη πλευρά, «ο Τραμπ και η ομάδα του μοιάζουν να λογαριάζουν–λαθεμένα, σύμφωνα με πολλούς ειδικούς–στο ότι ο αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών θα ωθήσει τους ηγέτες του καθεστώτος να αποδεχθούν τις κεντρικές απαιτήσεις των ΗΠΑ», προσθέτει το κέντρο.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ καταφέρθηκε χθες εναντίον του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, προσάπτοντάς του μέσω Truth Social ότι «δεν ξέρει τι λέει» όταν αναφέρεται στο Ιράν. Ο επικεφαλής της γερμανικής κυβέρνησης έκρινε προχθές Δευτέρα πως είναι φανερό ότι «οι Αμερικανοί δεν έχουν καμιά στρατηγική» και η Τεχεράνη «ταπεινώνει» τις ΗΠΑ.<br /><br />Ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε χθες ότι άνδρες του έκαναν νηοψία, κατόπιν άφησαν ελεύθερο εμπορικό πλοίο στη θάλασσα της Αραβίας, διότι υπήρχαν υποψίες πως προσπαθούσε να σπάσει τον αμερικανικό αποκλεισμό. Αφότου επιβλήθηκε ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών την 13η Απριλίου, 39 πλοία έχουν αναγκαστεί να ανακρούσουν πρύμναν, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Η παράλυση του στενού, χωρίς προοπτική να ανοίξει ξανά άμεσα, έχει βαριές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία. Η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας έκλεισε χθες πάνω από τα 111 δολάρια.<div><br />«Παγωμένη σύρραξη»;<br /><br />Μπροστά στο διπλωματικό αδιέξοδο, το Κατάρ προειδοποίησε χθες εναντίον του ενδεχομένου «παγωμένης σύρραξης» στον Κόλπο. Παράλληλα το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (ΣΣΚ), περιφερειακός οργανισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, καταδίκασε για ακόμη μια φορά τις «κατάφωρες επιθέσεις» του Ιράν εναντίον των μελών του, απαιτώντας από την Τεχεράνη «σοβαρές προσπάθειες για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης».<br /><br />Ο πόλεμος στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, στη μεγάλη πλειονότητά τους στο Ιράν και στον Λίβανο. Ο βομβαρδισμός που έγινε την πρώτη ημέρα του πολέμου εναντίον σχολείου στη Μινάμπ, στο νότιο Ιράν–μια από τις χειρότερες τραγωδίες αυτής της ένοπλης σύρραξης–σκότωσε 155 ανθρώπους, ανάμεσά τους 120 παιδιά, κι όχι 175, όπως έλεγαν ως τώρα οι αρχές στην Τεχεράνη, κατά νεότερο απολογισμό, αναθεωρημένο προς τα κάτω, που μεταδόθηκε χθες από την κρατική τηλεόραση IRIB.<br /><br />Στο άλλο βασικό θέατρο του πολέμου, στον Λίβανο, το Ισραήλ, που διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον του σιιτικού κινήματος Χεζμπολά, εξαπέλυσε σειρά βομβαρδισμών, σκοτώνοντας τουλάχιστον οκτώ ανθρώπους, ανάμεσά τους τρία μέλη της πολιτικής προστασίας, και τραυμάτισε δυο άνδρες του στρατού του Λιβάνου, σύμφωνα με τις αρχές στη Βηρυτό.<br /><br />Ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γεδεών Σάαρ εξάλλου διαβεβαίωσε ότι η χώρα του δεν έχει απολύτως «καμιά εδαφική βλέψη» στον νότιο Λίβανο, όπου ο στρατός της χώρας του έχει αναπτύξει διάφορες μονάδες, παρά την κατάπαυση του πυρός που οι δυο πλευρές αλληλοκατηγορούνται πως αθετούν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

ΗΠΑ-Ιράν: Το αδιέξοδο παρατείνεται, η αβεβαιότητα σκοτώνει…

Απόλυτο αδιέξοδο, με τις ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη νέα πρόταση του Ιράν για να ανοίξει το στενό του Ορμούζ, υπό διπλό, ιρανικό...

Διαβάστε την συνέχεια