Εμείς και ο «τελειωμένος»
Επίκεντρο στις εξελίξεις είναι η οικογένεια Χάφταρ. Υπενθυμίζεται, ότι τον πατέρα Χαλίφα Χάφταρ που έχει αποσυρθεί για λόγους υγείας και ηλικίας, ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνος Ντόκος, τον είχε παρουσιάσει ως «τελειωμένο» σε τηλεοπτική του παρέμβαση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ.
Είχε αναφέρει χαρακτηριστικά στις 23 Ιουνίου 2020, μιλώντας για τις εξελίξεις στη Λιβύη, ότι η ελληνική πλευρά είχε επενδύσει στον στρατάρχη, αλλά εκείνος «μετρά μέρες», καθώς είχε αλλάξει το μομέντουμ της σύγκρουσης στην περιοχή. Όχι μόνο δεν τελείωσε, παρέδωσε και τη σκυτάλη στον γιο του. Όπως πλέον προκύπτει, παρότι έχει παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο των πέντε ετών, δεν επαρκούσε στην ελληνική πλευρά, με την ίδια κυβέρνηση στο τιμόνι, για να οργανωθεί. Συγχαρητήρια λοιπόν.
Επίσης, θλιβερή είναι η εικόνα του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, ο οποίος θα έπρεπε ήδη να έχει υποβάλλει την παραίτησή του και μόνο λόγω των πολλαπλών υπερφίαλων δηλώσεων που έχει πραγματοποιήσει, περί πολυδιάστατης πολιτικής στη Λιβύη. Εάν όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, το δίδυμο του Γεραπετρίτη με την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου δεν αντέχει απέναντι και σε στοιχειώδη κριτική.
Η πολιτική ευθύνη βέβαια, σαφέστατα βαραίνει το Μέγαρο Μαξίμου. Τα ίδια έχουμε γράψει και για το υπουργείο Εθνικής Άμυνας Ας ελπίσουμε ότι το ΥΠΕΘΑ θα είναι τυχερό ώστε να αποφύγει παρόμοια γελοιοποίηση με αυτή του ΥΠΕΞ. Να μην λησμονούμε βέβαια, ότι στην αρχή της θητείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, υπουργός ήταν ο Νίκος Δένδιας που χειρίστηκε το θέμα. Η εικόνα αποδιοργάνωσης και αναποτελεσματικότητας της ελληνικής διπλωματίας είναι καταθλιπτική.
Το μόνο που γίνεται είναι αυτοσχεδιασμός, καθώς σοβαρή ροή πληροφοριών από τη Λιβύη ΔΕΝ φαίνεται να υπάρχει. Είναι απλώς αδύνατο, η απλή συλλογή πληροφοριών από ανοικτές πηγές να έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου σε δημοσιογραφικά γραφεία και στο υπουργείο Εξωτερικών… αγρόν να αγοράζουν. Η απουσία εμπειρογνωμόνων, προσώπων με βαθιά γνώση της ευρύτερης περιοχής MENA (Middle East North Africa – Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική), άρα και για τη Λιβύη, που να μπορέσουν να χαράξουν σε συνεργασία με την ελληνική διπλωματική υπηρεσία πολιτική, «βγάζει μάτι».

Συνάντηση Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, με τον Υπαρχηγό Γενικής Διοίκησης Λιβυκού Εθνικού Στρατού, Saddam Haftar. Οι σχέσεις με τη Λιβύη στο επίκεντρο… (Αθήνα, 15.06.2026 / Φωτογραφία: Υπουργείο Εξωτερικών, Flickr).
Λιβύη και Intelligence
Δεν γνωρίζουμε ποια είναι η υποστήριξη σε πληροφορίες από την πλευρά της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ). Είτε δεν είναι αποτελεσματική, είτε δεν εισακούγεται. Πολύ πρόσφατα, ο διπλωμάτης Θεμιστοκλής Δεμίρης, διοικητής της ΕΥΠ συναντήθηκε με τον ομόλογό του στη Λιβύη και συμφώνησαν να έχουν στενή επαφή και συντονισμό, αλλά και να ανταλλάσσουν πληροφορίες. Εάν γνωρίζαμε δεν θα είχαμε καμία δυσκολία να το συμπεριλάβουμε στο παρόν σημείωμα. Αυτό που δε χρειάζεται ιδιαίτερη φιλοσοφία, καθότι βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας, είναι το τελικό αποτέλεσμα.
Εν αναμονή λοιπόν για ένα ακόμα επικοινωνιακό μπαράζ, στο οποίο θα μας βομβαρδίσουν ότι η εξέλιξη με το καλώδιο συνιστά επιτυχία. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο πολύ το να γίνει ένα σφάλμα. Όση κριτική και να ασκηθεί θα είναι πεπερασμένη. Το σκάνδαλο είναι η πλήρης αδιαφορία του πολιτικού κόσμου να οργανώσει τη χώρα. Να σταματήσει την κατά προτεραιότητα επικοινωνιακή αξιοποίηση των πάντων, θεωρώντας την ελληνική κοινωνία «μειωμένου καταλογισμού», άρα διαχειρίσιμη.
Πάγιος στόχος δεν είναι η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος, αλλά του ιδιοτελούς πολιτικού – κομματικού. Το ψυχοπαθητικό της όλης υπόθεσης όμως είναι, ότι πολλοί το έχουν ταυτίσει με το εθνικό.
πηγήΟι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.