Αποκάλυψη: Το Ισραήλ προετοιμάστηκε για αμερικανική επίθεση αυτό το Σαββατοκύριακο .

<img height="125" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/02/B-2_Spirit_original-1-1068x668.jpg" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι άλλαξε την περασμένη Πέμπτη. Η αλλαγή στρατηγικής</span></h3>Το Ισραήλ προετοιμαζόταν για μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν, αλλά προς την Πέμπτη έγινε σαφές ότι είχε αναβληθεί για άλλη ημερομηνία, ίσως όχι μακριά. Το υπουργικό συμβούλιο θα συνεδριάσει, η πιθανότητα συμφωνίας εξακολουθεί να είναι στο τραπέζι. Στην Τεχεράνη, στάλθηκε ένα απειλητικό μήνυμα μέσω λιβανέζικου καναλιού: «Η παγκόσμια τάξη θα καταρρεύσει, η Κίνα και η Ρωσία θα έχουν διαφορετικούς υπολογισμούς». Οι σκέψεις που θα καθορίσουν το χρονοδιάγραμμα – και η πιθανότητα να βλάψουν τον Χαμενεΐ και τον γιο του<br /><br />Μετά την αναβολή της περασμένης Πέμπτης, το υπουργικό συμβούλιο πολιτικής ασφάλειας θα συνεδριάσει σήμερα (Κυριακή) για να συζητήσει τις προετοιμασίες για μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν, τόσο σε αμυντικό όσο και σε επιθετικό επίπεδο. Η υπόθεση εργασίας είναι ότι το Ισραήλ θα βοηθήσει τους Αμερικανούς – και ότι θα υπάρξει καταμερισμός εργασίας μεταξύ των χωρών. Στην πραγματικότητα, το Ισραήλ είχε ήδη προετοιμαστεί για μια επίθεση κατά τη διάρκεια του τρέχοντος Σαββατοκύριακου, αλλά προς την Πέμπτη έγινε σαφές ότι αναβλήθηκε για άγνωστη ημερομηνία – αλλά όχι μακριά.<br /><br />Παράλληλα με όλα αυτά, η πιθανότητα πολιτικής διευθέτησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξακολουθεί να υπάρχει στα χαρτιά, αν και σε αυτό το στάδιο φαίνεται ότι η πιθανότητα στρατιωτικής κλιμάκωσης είναι πολύ μεγαλύτερη. Τα θεμελιώδη κενά στις θεμελιώδεις αντιλήψεις των μερών καθιστούν δύσκολη τη διαμεσολάβηση, και η Ουάσιγκτον βλέπει ακόμη και το καθεστώς του Αγιατολάχ ως αποδυναμωμένο και οικονομικά και πολιτικά αδύναμο – έτσι ώστε να μπορούν να του επιβληθούν εκτεταμένες παραχωρήσεις. Στην Τεχεράνη, από την άλλη πλευρά, προτιμούν να ρισκάρουν μια στρατιωτική αντιπαράθεση παρά να παρουσιάζονται ως παραδομένοι στις αμερικανικές επιταγές.<br /><br />Η απόφαση για το αν οι ιρανικές προτάσεις συμβιβασμού θα παρουσιαστούν ως επίτευγμα που θα δικαιολογήσει την αποφυγή του πολέμου εξαρτάται όχι μόνο από τις τάξεις του επαγγέλματος, αλλά σε μεγάλο βαθμό από έναν άνθρωπο: τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Εάν αποφασίσει ότι οι παραχωρήσεις δεν επαρκούν, οποιοδήποτε σενάριο – από μια περιορισμένη και μερική συμφωνία έως μια επίθεση πλήρους κλίμακας – παραμένει στο τραπέζι.<br /><br />Και αν τελικά επιλεγεί η επιλογή μιας στρατιωτικής αντιπαράθεσης, οι δυνατότητες του Ιράν να προκαλέσει σημαντική ζημιά στο Ισραήλ, στις αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή και στα κράτη του Κόλπου δεν πρέπει να υποτιμηθούν. Η γκάμα βαλλιστικών πυραύλων, drones και περιφερειακών πληρεξουσίων του δίνει τη δυνατότητα να αντιδράσει επώδυνα. Ωστόσο, τα τελευταία δύο χρόνια, έχει αναπτυχθεί ένας δημόσιος και ασφαλιστικός διάλογος που μερικές φορές τείνει να ενισχύει τη δύναμη του αντιπάλου, είτε πρόκειται για το Ιράν είτε για οργανισμούς όπως η Χεζμπολάχ, ενώ ταυτόχρονα υποτιμά τις επιθετικές και αμυντικές ικανότητες του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Μια στρατιωτική σύγκρουση, εάν συμβεί, δεν θα κλιμακωθεί απαραίτητα σε έναν παρατεταμένο και αναποφάσιστο πόλεμο φθοράς. Τα αεροπορικά, τα μυστικά και τα τεχνολογικά πλεονεκτήματα του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να επιτρέψουν σχετικά σύντομες και στοχευμένες κινήσεις που θα προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στα πυραυλικά και πυρηνικά συστήματα – ακόμη και αν δεν οδηγήσουν σε άμεση αλλαγή καθεστώτος.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η αμερικανική διαδικασία λήψης αποφάσεων εγείρει ερωτήματα. Ξεκίνησε με δημόσια μηνύματα υποστήριξης προς τους διαδηλωτές στο Ιράν, συνεχίστηκε με συνεπείς διαπραγματεύσεις και συνοδεύτηκε από στρατιωτικές απειλές και επιχειρησιακές προετοιμασίες. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι στο παρελθόν, οι πυρηνικές και πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν δεν θεωρούνταν επαρκείς λόγοι για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο.<br /><br />Ωστόσο, από την οπτική γωνία του Ισραήλ, οι εξελίξεις μπορεί να εκληφθούν ως παράθυρο ευκαιρίας. Η Ιερουσαλήμ ανησυχεί όχι μόνο για το πυρηνικό πρόγραμμα αλλά και – και ίσως κυρίως – για την ενίσχυση του συστήματος πυραύλων ακριβείας του Ιράν. Η στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ μπορεί να επιτρέψει συστηματική ζημιά στην υποδομή παραγωγής, αποθήκευσης και εκτόξευσης – και ίσως ακόμη και να αποσταθεροποιήσει το καθεστώς επιτιθέμενη στα κέντρα εξουσίας και τους μηχανισμούς καταστολής.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη: Το Ισραήλ προετοιμάστηκε για αμερικανική επίθεση αυτό το Σαββατοκύριακο .

Τι άλλαξε την περασμένη Πέμπτη. Η αλλαγή στρατηγικής Το Ισραήλ προετοιμαζόταν για μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν, αλλά προς την Πέμπτη έγι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Κίνηση-ματ της Αθήνας κατά Άγκυρας-Ειδική «ρήτρα Τουρκίας» στις διεθνείς συμβάσεις προμήθειας οπλικών συστημάτων”-”Βράζουν” οι Τούρκοι ”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://images.maariv.co.il/image/upload/f_auto,fl_lossy/c_fill,g_faces:center,h_400,w_711/1018630" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="711" height="113" src="https://images.maariv.co.il/image/upload/f_auto,fl_lossy/c_fill,g_faces:center,h_400,w_711/1018630" width="671" /></a></div><div><br /></div>Ο Έλληνας Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας αποφάσισε να εφαρμόσει ένα νέο δόγμα στις αμυντικές προμήθειες της χώρας, με επίκεντρο τη «ρήτρα Τουρκίας» στις διαπραγματεύσεις για μελλοντικές συμφωνίες όπλων.<br /><br />Στο πλαίσιο έρευνας αγοράς που διεξήγαγε το Ελληνικό Ναυτικό για την αγορά νέων υποβρυχίων, ο Δένδιας σκοπεύει να διασφαλίσει, ενδεχομένως ακόμη και μέσω μιας δεσμευτικής συμβατικής ρήτρας, ότι τα συστήματα μάχης που πωλούνται στην Ελλάδα δεν θα παραδίδονται ταυτόχρονα στην Τουρκία. Αξιωματούχοι στην Αθήνα τόνισαν ότι χωρίς μια τέτοια δέσμευση, δεν έχει νόημα να δαπανώνται δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς όταν η άλλη πλευρά αποκτά πανομοιότυπες δυνατότητες.<br /><br />Η κίνηση αυτή έρχεται εν μέσω έντονης απογοήτευσης στην Ελλάδα για την προηγούμενη συμπεριφορά της Γερμανίας, η οποία πούλησε υποβρύχια τύπου 214 τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, μια κίνηση που διέβρωσε το στρατηγικό πλεονέκτημα της Αθήνας στη Μεσόγειο. Παρά τις εκτεταμένες διπλωματικές προσπάθειες που κατέβαλε ο Δένδιας στο παρελθόν με το Βερολίνο, τη Μαδρίτη και τη Ρώμη για την επιβολή εμπάργκο όπλων, το τουρκικό ναυτικό άρχισε να παραλαμβάνει τα νέα υποβρύχια, με το πρώτο “Piri Reis” να τίθεται σε υπηρεσία τον Αύγουστο του 2024 και το δεύτερο “Hizir Reis” τον Νοέμβριο του 2025.<br /><br />Ο τρέχων διαγωνισμός για τα υποβρύχια αμφισβητείται από εταιρείες από τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Νότια Κορέα και τη Σουηδία. Η Αθήνα απαιτεί τώρα συμμετοχή 25% από την τοπική βιομηχανία στο έργο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, υπάρχει οργή στο ελληνικό ναυτικό προς τη Γερμανία, όχι μόνο για την προμήθεια όπλων στην Άγκυρα, αλλά και για την αδυναμία ανταπόκρισης στα αιτήματα αναβάθμισης του υφιστάμενου στόλου υποβρυχίων της Ελλάδας.<br /><br />Παράλληλα με αυτές τις κινήσεις, ο Δένδιας επισκέφθηκε πρόσφατα τις Ηνωμένες Πολιτείες και συναντήθηκε με τον Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Pete Hasseth και τον Υφυπουργό Άμυνας για την Πολιτική Elbridge Colby. Οι συναντήσεις χαρακτηρίστηκαν παραγωγικές και επικεντρώθηκαν στις προκλήσεις που θέτει η Τουρκία και στις προσπάθειές της να επιστρέψει στο πρόγραμμα F-35, με Αμερικανούς αξιωματούχους να εκφράζουν κατανόηση για τις ανάγκες ασφαλείας της Ελλάδας.”<br /><br />Τι αναφέρουν τα τουρκικά ΜΜΕ<br /><br />Το δίκτυο CNN Türk, με τίτλο «Το σχέδιο της Ελλάδας για το “εμπόδιο της Τουρκίας”: Εφαρμόζει ένα νέο στρατιωτικό δόγμα», αναφέρει πως η Αθήνα επιδιώκει να προσθέτει όρους στα συμβόλαια αγοράς όπλων από το εξωτερικό, ώστε να εμποδίζεται η πώληση αντίστοιχων συστημάτων στην Άγκυρα.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρεται σε επιστολές του 2020 προς Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, ενώ σημειώνει χαρακτηριστικά: «Στην πραγματικότητα, η βάση της στάσης του Νίκου Δένδια κατά της Τουρκίας έγκειται στο γεγονός ότι η Τουρκία διαθέτει μια αυτοδύναμη αμυντική δύναμη που δεν εξαρτάται από εξωτερικές πηγές».<div><br />Sozcu<br /><br />Σε ιδιαίτερα οξείς τόνους, η εφημερίδα Sozcu έχει ως τίτλο «Ξεδιάντροπη πρόταση των Ελλήνων: “Όρος Τουρκίας” στις αμυντικές δαπάνες», και αναφέρει πως η Αθήνα θα παράσχει κρατική στήριξη προς εταιρείες που θα δεσμεύονται να μην μοιράζονται τεχνολογία με την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με το Sözcü, κύκλοι στην Αθήνα εκτιμούν ότι σε διαφορετική περίπτωση θα αποδυναμωνόταν ο αποτρεπτική ισχύος της Ελλάδας, με επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div>  <br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Κίνηση-ματ της Αθήνας κατά Άγκυρας-Ειδική «ρήτρα Τουρκίας» στις διεθνείς συμβάσεις προμήθειας οπλικών συστημάτων”-”Βράζουν” οι Τούρκοι ”

Ο Έλληνας Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας αποφάσισε να εφαρμόσει ένα νέο δόγμα στις αμυντικές προμήθειες της χώρας, με επίκεντρο τη «ρήτρα Του...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπάρχει εντός του Ιράν εναλλακτική στο καθεστώς;

<img height="144" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/02/diadilosi-iran-texerani-frouroi-tis-epanastasis-moutzahedin-tou-laou-trump-SLpress-825x595.jpg" width="741" /><br /><br /><b>ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ</b><br />Οι προοπτικές πολιτικής αλλαγής στο Ιράν κάθε φορά που η χώρα συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις – εν μέσω και των αμερικανικών προειδοποιήσεων για στρατιωτικό πλήγμα, περιορισμένο σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί τίποτα – θέτει δύο βασικά ερωτήματα: Αν μπορεί να καταρρεύσει το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας και τι θα το διαδεχθεί. Οι απόψεις διίστανται.<br /><br />Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι το σύστημα εξουσίας στο Ιράν είναι πιο ανθεκτικό απ’ όσο φαίνεται και μπορεί να επιβιώσει, ακόμη και έντονων κοινωνικών εκρήξεων ή μαζικών βομβαρδισμών – υπάρχει και το παράδειγμα του πολέμου του περασμένου Ιουνίου, όπου τα ισραηλινά πολεμικά πλήγματα οδήγησαν σε προσωρινή συσπείρωση, υπό το καθεστώς. Άλλοι εκτιμούν ότι, ακόμη και αν καταρρεύσει, η εξουσία ενδέχεται να περάσει στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, τον ισχυρότερο στρατιωτικο-πολιτικό θεσμό της χώρας, οδηγώντας απλώς σε μια νέα μορφή αυταρχισμού.<br /><br />Υπάρχουν και πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις για το Ιράν. Σύμφωνα με αυτές, μια συνολική κατάρρευση του συστήματος θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο, είτε για μια δημοκρατική μετάβαση με τη συμβολή προσωπικοτήτων της διασποράς (όπως ο υιός Παχλεβί) είτε για την εγκαθίδρυση μιας συνταγματικής μοναρχίας. Κάποιοι φαντάζονται ακόμη και μια ελεγχόμενη μετάβαση, όπου πρόσωπα του ίδιου του καθεστώτος θα παρέδιδαν την εξουσία στην αντιπολίτευση. Οι εκτιμήσεις αυτές μοιάζουν υπερβολικές, με δεδομένη την πραγματικότητα στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Το Ιράν πράγματι εμφανίζεται σε καμπή. Η κοινωνία είναι εξαντλημένη από δεκαετίες οικονομικής κακοδιαχείρισης, πληθωρισμού και διεθνούς απομόνωσης. Ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ είναι προχωρημένης ηλικίας και βεβαρημένης υγείας, γεγονός που εντείνει τα σενάρια διαδοχής και αβεβαιότητας. Παράλληλα, το πυρηνικό αδιέξοδο και η ένταση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, εντείνουν τους γεωπολιτικούς κινδύνους. Ωστόσο, οι συζητήσεις για την “επόμενη μέρα” παραβλέπουν τον καθοριστικό παράγοντα: Την κατάσταση της ίδιας της ιρανικής αντιπολίτευσης που ελάχιστα ωφελήθηκε από το κύμα διαμαρτυριών που συντάραξε το Ιράν.<br /><br />Ιράν: Ο χάρτης της αντιπολίτευσης<br /><br />Το βασικό πρόβλημα είναι η βαθιά διχόνοια. Η αντιπολίτευση στο Ιράν δεν διαθέτει ενιαία ηγεσία, ούτε ενοποιητική δομή. Αντιθέτως, θυμίζει “αρχιπέλαγος” ομάδων που διαφέρουν ως προς τη γεωγραφία, τη γενιά, την ιδεολογία και την εμπειρία καταστολής. Στο εσωτερικό της χώρας δρουν εργατικά σωματεία, φοιτητικοί πυρήνες, γυναικεία κινήματα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εθνοτικές ομάδες. Όλοι συμμετείχαν στα κύματα διαμαρτυριών από το 2009 και μετά, αλλά η κρατική καταστολή και η αμοιβαία καχυποψία, δυσχεραίνουν τον συντονισμό τους.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι εργατικές οργανώσεις – εκπαιδευτικοί, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι στις μεταφορές – που εκφράζουν συστηματικά τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, την ανισότητα και τη διαφθορά. Διαθέτουν κοινωνικές ρίζες και οργανωτική δομή, όμως το καθεστώς περιορίζει τη δράση τους και αποτρέπει τη σύμπραξή τους με άλλες ομάδες. Παρόλα αυτά συνεχίζουν να έχουν περιορισμένες ασφαλείς προσβάσεις στο διαδίκτυο.<br /><br />Παράλληλα, τα δίκτυα εθνοτικών μειονοτήτων, όπως οι Κούρδοι, οι Μπαλούχοι και οι Άραβες του Αχβάζ, διαθέτουν ισχυρή οργάνωση και ζητούν, όχι μόνο το τέλος της θεοκρατικής διακυβέρνησης, αλλά αποκέντρωση και πολιτισμικά δικαιώματα. Ωστόσο, οι σχέσεις τους με άλλες αντιπολιτευτικές δυνάμεις είναι εύθραυστες: Οι μειονότητες φοβούνται έναν νέο συγκεντρωτισμό, ενώ οι Πέρσες αντιπολιτευόμενοι ανησυχούν για αποσχιστικές τάσεις, ή ξένη επιρροή.<br /><br />Η καχυποψία για εξωτερικές παρεμβάσεις εντείνει τη διάσπαση. Σχεδόν κάθε παράταξη στο Ιράν έχει κατηγορηθεί για δεσμούς με ξένες δυνάμεις – από τις μοναρχίες του Κόλπου, έως τις ΗΠΑ. Παρότι τέτοιες επαφές δεν είναι ανύπαρκτες, η υπερβολική έμφαση σε αυτές υπονομεύει την οικοδόμηση εμπιστοσύνης.<br /><br />Σημαντικό ρόλο παίζουν οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών – δικηγόροι, δημοσιογράφοι, φεμινίστριες, επιστήμονες –<br />που προσπαθούν να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα σε λαϊκούς ακτιβιστές και κύκλους των ελίτ. Έχουν διατυπώσει κοινά μανιφέστα υπέρ του πλουραλισμού, της κοσμικότητας, της ισότητας φύλων και του κράτους δικαίου. Ωστόσο, συχνά υφίστανται πρώτοι την καταστολή και μένουν στο περιθώριο των ευρύτερων συνασπισμών.<br /><br />Μουσαβί, Παχλεβί και Ρατζαβί <br /><br />Υπάρχει επίσης η αντιπολίτευση εντός του ίδιου του καθεστώτος του Ιράν, με πρόσωπα που υπηρέτησαν το σύστημα, αλλά ζητούν μεταρρυθμίσεις. Ο πρώην πρόεδρος Χασάν Ρουχανί έχει προτείνει συνταγματικές αλλαγές, ενώ ο Μοχάμεντ Χαταμί έχει καλέσει σε βαθύτερες μεταρρυθμίσεις. Ο Μιρ Χοσεΐν Μουσαβί, ηγετική μορφή στο Πράσινο Κίνημα, παραμένει σε κατ’ οίκον περιορισμό. Ο Μοστάφα Τατζαντέ έχει ζητήσει ρητά δημοκρατική μετάβαση. Ωστόσο, αυτοί οι παράγοντες βρίσκονται παγιδευμένοι: Από την μία το κράτος τους περιορίζει και από την άλλη, οι νεότεροι διαδηλωτές τούς θεωρούν μέρος του προβλήματος.<br /><br />Στη διασπορά, οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις έχουν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και επιρροή στα μέσα ενημέρωσης και οικονομικών πόρων. Όμως και εκεί κυριαρχούν έριδες. Οι μοναρχικοί, με επίκεντρο τον Ρεζά Παχλεβί, αποτελούν το πιο αναγνωρίσιμο ρεύμα, αλλά κατηγορούνται για επιθετική ρητορική και υπερβολική εξάρτηση από το εξωτερικό. Άλλοι φοβούνται ότι ενδεχόμενη επαναφορά της μοναρχίας θα οδηγήσει σε νέο συγκεντρωτισμό και αυταρχισμό. Ακόμη πιο αμφιλεγόμενη είναι η οργάνωση Μουτζαχεντίν-ε-Χαλκ, υπό την ηγεσία της Μαριάμ Ρατζαβί. Παρά τη δομή και τη διεθνή στήριξη που διαθέτει, αντιμετωπίζεται με καχυποψία από πολλούς Ιρανούς, λόγω του τρομοκρατικού παρελθόντος της οργάνωσης και καταγγελιών για αυταρχικές πρακτικές.<br /><br />Προσπάθειες γεφύρωσης, όπως ο “Χάρτης Mahsa” το 2023, επιχείρησαν να ενώσουν διαφορετικά ρεύματα γύρω από κοινές δημοκρατικές αρχές, αλλά κατέρρευσαν, λόγω ιδεολογικών διαφορών. Ακόμη κι αν η διασπορά ενωνόταν, θα έπρεπε να οικοδομήσει δεσμούς εμπιστοσύνης με το εσωτερικό, αναγνωρίζοντας ότι, όσοι υφίστανται την καταστολή, πρέπει να έχουν τον κύριο λόγο στις στρατηγικές αποφάσεις.<div><br />Δύσκολη η μετάβαση<br /><br />Μπορούμε να πούμε, ότι καμία ομάδα δεν μπορεί μόνη της να επιφέρει μετάβαση. Απαιτείται ένας ευρύς συνασπισμός με, έστω περιορισμένη, κοινή πλατφόρμα: Τερματισμός της κυριαρχίας του κλήρου, εγγύηση βασικών ελευθεριών, διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας και μια χρονικά οριοθετημένη, διεθνώς επιτηρούμενη μετάβαση.<br /><br />Τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα – μοναρχία ή δημοκρατία, βαθμός αποκέντρωσης, εξωτερική πολιτική – θα μπορούσαν να αποφασιστούν αργότερα από μια εκλεγμένη συντακτική συνέλευση. Πέραν από την κοινή διακήρυξη αρχών, η αντιπολίτευση χρειάζεται θεσμικές γέφυρες: Αποκεντρωμένα δίκτυα στο εσωτερικό του Ιράν για ανθεκτικότητα στην καταστολή, κοινοτικές δομές που θα ενισχύσουν τη λαϊκή στήριξη και έναν διαφανή μηχανισμό συντονισμού στη διασπορά. Τέλος, πρέπει να υπάρξει ρεαλιστικό σχέδιο για την “επόμενη μέρα” – τεχνοκρατικό και μη ιδεολογικό – που θα εξασφαλίσει σταθερότητα, λειτουργία βασικών υπηρεσιών και αποτροπή χάους, μετά από ενδεχόμενη πτώση του καθεστώτος.<br /><br />Χωρίς ενότητα, το καθεστώς μπορεί να επιβιώσει, όχι επειδή διαθέτει ισχυρή λαϊκή νομιμοποίηση, αλλά επειδή δεν υπάρχει αξιόπιστη και συνεκτική εναλλακτική. Βέβαια, όλα αυτά είναι τόσο πολύπλοκα, που μάλλον κάτι πολύ διαφορετικό και χαοτικό θα δούμε.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπάρχει εντός του Ιράν εναλλακτική στο καθεστώς;

ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ Οι προοπτικές πολιτικής αλλαγής στο Ιράν κάθε φορά που η χώρα συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις – εν μέσω και των ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά τη Σόφια, αεροδρόμιο στην Ελλάδα με αυξημένη παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%83%CE%BF%CF%86%CF%85%CF%81%CF%82%CE%B5%CE%BE%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%B823.jpg?ssl=1"><img height="129" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%83%CE%BF%CF%86%CF%85%CF%81%CF%82%CE%B5%CE%BE%CE%BA%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%B823.jpg?resize=640%2C413&ssl=1" width="744" /></a><br /><br />Τα βαλκανικά μέσα ενημέρωσης σημειώνουν ότι τα αμερικανικά αεροσκάφη βρίσκονται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο των περιφερειακών μέσων ενημέρωσης, αφού, μετά τις ανακοινώσεις για κατάσταση έκτακτης ανάγκης <a href="https://echedoros.blog/?p=76589">στο αεροδρόμιο της Σόφιας</a>, εμφανίστηκαν επίσης πληροφορίες για αυξημένη παρουσία αμερικανικών αεροσκαφών στον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη, την οποία ορισμένα μέσα ενημέρωσης συνδέουν με πιθανή αμερικανική δράση κατά του Ιράν.<br /><br /> Το κοινό στοιχείο και στις δύο ανακοινώσεις είναι η αυξημένη στρατιωτική αεροπορική δραστηριότητα σε μια ευαίσθητη στιγμή, αλλά χωρίς επίσημη επιβεβαίωση ότι πρόκειται για άμεση επιθετική επιχείρηση.<br /><br />Στο αεροδρόμιο της Σόφιας, σύμφωνα με στοιχεία που διαβιβάστηκαν από το Flightradar24 και μια ειδοποίηση NOTAM, οι πολιτικές πτήσεις πρόκειται να ανασταλούν προσωρινά για δύο σύντομες νυχτερινές περιόδους στις 23 και 24 Φεβρουαρίου, με μόνο στρατιωτικά αεροσκάφη να επιτρέπεται η προσγείωση και η απογείωση.<br /><br />Η ίδια η διατύπωση έχει ανοίξει περιθώρια για εικασίες, ειδικά επειδή τέτοιοι περιορισμοί σπάνια περνούν απαρατήρητοι όταν συμπίπτουν με ευρύτερες γεωπολιτικές εντάσεις.<br /><br />Στην Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα προς τον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη, υπάρχει αυξημένη συγκέντρωση αμερικανικών αεροσκαφών.<br /><br />Ο κόλπος της Σούδας δεν είναι ένα συνηθισμένο σημείο στον χάρτη, αλλά ένας στρατηγικός κόμβος στην ανατολική Μεσόγειο που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια για υλικοτεχνική υποστήριξη, ανεφοδιασμό, μεταφορά και επιχειρησιακό συντονισμό των αμερικανικών και νατοϊκών δυνάμεων.<br /><br /> Γι’ αυτό και οποιαδήποτε ξαφνική αύξηση της παρουσίας εκεί διαβάζεται αυτόματα μέσα από ένα πρίσμα ασφαλείας, όχι μόνο τεχνικά.<br /><br />Ωστόσο, η πιο σημαντική αναλυτική διάκριση είναι μεταξύ «δεικτών» και «αποδεικτικών στοιχείων». Η αυξημένη παρουσία αμερικανικών αεροσκαφών, οι προσωρινοί περιορισμοί στις πολιτικές πτήσεις και η αυξημένη στρατιωτική κίνηση μπορεί να υποδηλώνουν προετοιμασία, προληπτική ανάπτυξη, υλικοτεχνική υποστήριξη ή επίδειξη δύναμης.<br /><br /> Αλλά δεν αποτελούν επαρκή στοιχεία από μόνα τους ότι έχει ήδη ληφθεί απόφαση για την έναρξη μιας συγκεκριμένης επίθεσης.<br /><br />Η περιοχή δείχνει σημάδια αυξημένης στρατιωτικής ετοιμότητας και συντονισμού, ενώ ο λόγος και ο συγκεκριμένος σκοπός αυτών των κινήσεων παραμένουν θέμα ερμηνείας.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος και τα Βαλκάνια αναδύονται για άλλη μια φορά ως υλικοτεχνικό σκηνικό για μεγαλύτερη γεωπολιτική ένταση.<br /><br />Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι ζωτικής σημασίας να ακολουθούνται οι επίσημες ανακοινώσεις, οι NOTAM και τα επαληθευμένα δεδομένα πτήσεων, αντί να εξάγονται συμπεράσματα που βασίζονται αποκλειστικά στην εντύπωση αυξημένης δραστηριότητας.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά τη Σόφια, αεροδρόμιο στην Ελλάδα με αυξημένη παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών.

Τα βαλκανικά μέσα ενημέρωσης σημειώνουν ότι τα αμερικανικά αεροσκάφη βρίσκονται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο των περιφερειακών μέσων ενημ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Προπαγάνδα από τον ψευδομουφτή Τράμπα – Μήνυμα για το Ραμαζάνι στον «τουρκικό κόσμο»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://iskra.gr/wp-content/uploads/2026/02/0-1-34.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="655" height="122" src="https://iskra.gr/wp-content/uploads/2026/02/0-1-34.png" width="671" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θρησκευτικό μήνυμα με πολιτικές αιχμές</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Σε περίοδο που ο μήνας του Ραμαζανίου σηματοδοτεί για τους μουσουλμάνους παγκοσμίως πνευματική περισυλλογή, ειρήνη και αλληλεγγύη, το πρόσφατο διάγγελμα του ψευδομουφτή Ξάνθης Μουσταφά Τράμπα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Θράκη. Αν και το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας κινήθηκε σε θρησκευτικό πλαίσιο, περιλαμβάνοντας αναφορές στη νηστεία και κορανικά αποσπάσματα, το περιεχόμενο γρήγορα απέκτησε πολιτικό χαρακτήρα.Επιμέλεια για το Newsbreak<br />Αμφισβήτηση του θεσμικού πλαισίου της Μειονότητας<br /><br />Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η επιλογή του κ. Τράμπα να χρησιμοποιήσει τον όρο «Μουσουλμάνοι Τούρκοι», παρακάμπτοντας τον θρησκευτικό προσδιορισμό της Μουσουλμανικής Μειονότητας όπως αυτός προβλέπεται από τις διεθνείς συνθήκες. Η διατύπωση αυτή ερμηνεύεται ως πλήρης ταύτιση με τη ρητορική και τις αναθεωρητικές θέσεις της Τουρκίας.<br />Επικρίσεις για τη στάση απέναντι στην κοινωνική συμβίωση<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι αναφορές του ψευδομουφτή στην εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα της Θράκης. Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε τη συμμετοχή μαθητών σε έθιμα όπως τα κάλαντα ως «αφομοιωτική πρακτική», θέση που στοχοποιεί δράσεις διαπολιτισμικής επαφής και επιχειρεί να ορθώσει διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων. Παράλληλα, η ρητορική περί κινδύνου απώλειας της «ταυτότητας» και απομάκρυνσης από τις «ρίζες» αποδίδεται ως προσπάθεια καλλιέργειας αισθήματος απειλής και φόβου.<div><br />Ευχή με σαφή γεωπολιτική αναφορά<br /><br />Στο κλείσιμο του διαγγέλματος, η ευχή για το Ραμαζάνι απευθύνθηκε ειδικά στον «ισλαμικό και τουρκικό κόσμο», επιλογή που ενισχύει την εικόνα πολιτικής στόχευσης και απομάκρυνσης από τον ρόλο μιας θρησκευτικής ηγεσίας που απευθύνεται στο σύνολο της τοπικής κοινωνίας.<br /><br />Όπως αναφέρει το <a href="https://rodopipress.gr/mustafa-trampa-dichastiko-kirygma-ramazani-2026/">rodopipress.gr</a>, το μήνυμα του Μουσταφά Τράμπα ξεπερνά τα όρια ενός θρησκευτικού κηρύγματος και εγείρει ζητήματα κοινωνικής συνοχής στη Θράκη. Η αμφισβήτηση πρακτικών συνύπαρξης και η πολιτικοποίηση της θρησκευτικής ρητορικής ενδέχεται να επιτείνουν τον διχασμό, σε μια περιοχή όπου η ειρηνική συμβίωση αποτελεί διαχρονικό ζητούμενο.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="370" src="https://www.youtube.com/embed/hPwl8gT6m6w" width="647" youtube-src-id="hPwl8gT6m6w"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Θράκη: Προπαγάνδα από τον ψευδομουφτή Τράμπα – Μήνυμα για το Ραμαζάνι στον «τουρκικό κόσμο»

Θρησκευτικό μήνυμα με πολιτικές αιχμές Γιάννης Κολεΐδης Σε περίοδο που ο μήνας του Ραμαζανίου σηματοδοτεί για τους μουσουλμάνους παγκοσμίως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άραμ Χαμπαριάν: Απολύστε τον Τομ Μπάρακ.540 αναφορές για στενή σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/02/FireBarrack-630x400.jpg" width="739" /><br /><br /><br />Του <b>Άραμ Χαμπαριάν</b>*<br /><br />Απόλυση. Ο Τομ Μπάρακ πρέπει να δει την πόρτα της εξόδου.<br /><br />Όχι παραίτηση λόγω συνταξιοδότησης. Όχι μετάθεση. Όχι αθόρυβη ανακύκλωση σε κάποιον άλλο ρόλο. Απόλυση – και μάλιστα στον προαύλιο χώρο του Λευκού Οίκου. Γιατί; Η απάντηση βρίσκεται στα έγγραφα της υπόθεσης Έπσταϊν.<br /><br />Περισσότερες από 540 αναφορές στα πρόσφατα δημοσιοποιημένα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης αποκαλύπτουν ότι ο Τομ Μπάρακ -ο Αμερικανός πρεσβευτής μας στην Τουρκία- διατηρούσε στενή προσωπική και επιχειρηματική σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν, πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά την πολύκροτη καταδίκη του τελευταίου το 2008 για κακουργηματικά σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος ανηλίκων.<br /><br />Ακόμη και μετά την έκτιση της ποινής φυλάκισης του Έπσταϊν, η ηλεκτρονική αλληλογραφία δείχνει τον Έπσταϊν να ζητά από τον Μπάρακ να του στείλει φωτογραφίες του ίδιου «και του παιδιού – κάνε με να χαμογελάσω».<br /><br />Ο Μπάρακ έφτασε στο σημείο να αποκαλεί τον Έπσταϊν «πρότυπό» του και προσφέρθηκε (αστειευόμενος, όπως φαίνεται) να εργαστεί γι’ αυτόν ως μπάτλερ.<br /><br />Ο ένας υποσχόταν πίστη στον άλλον – με τον Έπσταϊν να γράφει «Είμαι πάντα εδώ για σένα» και τον Μπάρακ να απαντά: «Και εγώ για σένα!!!».<br /><br />Αυτές οι στιχομυθίες προέρχονται από τα έγγραφα που έχουν αποχαρακτηριστεί μέχρι στιγμής, χωρίς να περιλαμβάνονται οι συνομιλίες που φέρεται να μεταφέρθηκαν στην κρυπτογραφημένη εφαρμογή Signal κατόπιν προτροπής του Έπσταϊν.<br /><br />Όπως μπορεί να βεβαιώσει οποιοσδήποτε μαθητής πολιτικής αγωγής, οι Αμερικανοί πρεσβευτές αντιπροσωπεύουν κάτι παραπάνω από έναν μεμονωμένο πολιτικό· αντιπροσωπεύουν το έθνος μας και τις θεμελιώδεις αξίες μας.<br /><br />Τις βασικές πεποιθήσεις που μας ενώνουν: την προσήλωση στο κράτος δικαίου, την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, ίσως πάνω από όλα, την προστασία των αθώων παιδιών από εκείνους που θα τα κακοποιούσαν.<br /><br />Όταν σε κάποιον που διατηρούσε τεκμηριωμένη σχέση με έναν καταδικασμένο δράστη σεξουαλικών εγκλημάτων κατά παιδιών ανατίθεται μια τέτοια ευθύνη, αυτό δεν κηλιδώνει μόνο τον Πρόεδρο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ή την κυβέρνηση των ΗΠΑ – αποτελεί όνειδος για εμάς ως έθνος. Αποδυναμώνει το ηθικό κύρος της Αμερικής στην παγκόσμια σκηνή.<br /><br />Από την πλευρά μας, οι Αρμενοαμερικανοί αντιτιθέμεθα εδώ και καιρό στον διορισμό του Μπάρακ, ήδη από το 2015, όταν προέβη σε δηλώσεις που υποτιμούσαν τους Αρμένιους ως «φυλετικούς» (tribal) και απέρριπτε τη Γενοκτονία των Αρμενίων ως μια «παλιά εντύπωση» στην οποία μένουν προσκολλημένοι.<br /><br />Η Αρμενική Εθνική Επιτροπή Αμερικής (ANCA) είχε απαντήσει τότε ζητώντας την παραίτησή του.<br /><br />Τα πράγματα όμως γίνονται χειρότερα. Τα έγγραφα Έπσταϊν αποκαλύπτουν ότι ο Μπάρακ συνδεόταν με τις προσπάθειες της τουρκικής κυβέρνησης να εμποδίσει την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, όπως επιβεβαιώθηκε και από τη δημόσια ομολογία του πρώην Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου.<br /><br />Πολύ πριν υπηρετήσει ως Πρεσβευτής και αρνηθεί επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων ως Αμερικανός αξιωματούχος, συντασσόταν ως ιδιώτης με μια ξένη κυβέρνηση για να υπονομεύσει την ειλικρινή αμερικανική απόδοση τιμής στη μνήμη αυτού του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Και καθ’ όλο αυτό το διάστημα, παρέμενε συνδεδεμένος με τον κύκλο του Έπσταϊν.<br /><br />Για να είμαστε σαφείς: Το ζήτημα δεν είναι κομματικό. Δεν είναι πολιτικό. Είναι βαθιά ηθικό.<br /><br />Ο Τομ Μπάρακ είναι ένας άνθρωπος που αρνείται μια γενοκτονία και παρέμεινε πιστός σε έναν καταδικασμένο διακινητή παιδιών για σεξουαλική εκμετάλλευση. Δεν έχει καμία θέση στη δημόσια διοίκηση των ΗΠΑ – ούτε ως απλός υπάλληλος, ούτε ως πρεσβευτής.<div><br /><b><i>*Ο Άραμ Χαμπαριάν είναι ο εκτελεστικός διευθυντής της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Αμερικής (ANCA).</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άραμ Χαμπαριάν: Απολύστε τον Τομ Μπάρακ.540 αναφορές για στενή σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν.

Του Άραμ Χαμπαριάν * Απόλυση. Ο Τομ Μπάρακ πρέπει να δει την πόρτα της εξόδου. Όχι παραίτηση λόγω συνταξιοδότησης. Όχι μετάθεση. Όχι αθόρυβη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Χαμενεϊ ετοιμάζεται για το σενάριο της δολοφονίας του…

<img height="133" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2026/02/Ali-Khamenei-1.jpg" width="750" /><br /><br /><div>Ο Χαμενεϊ ετοιμάζεται για το σενάριο της δολοφονίας του από αμερικανο-ισραηλινή επίθεση: Αναβάθμισε σε ρόλο – κλειδί τον Λαριτζανί, αποκαλύπτουν οι New York Times<br /><br />Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, έδωσε οδηγίες σε ανώτερους συνεργάτες του για το πώς να ενεργήσουν σε περίπτωση που σκοτωθεί σε πιθανές αμερικανικές ή ισραηλινές επιδρομές, αναφέρουν οι <a href="https://www.nytimes.com/2026/02/22/world/middleeast/iran-larijani-khamenei-pezeshkian.html">New York Times</a> , περιγράφοντας σχέδια έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνουν διαδοχικές εντολές και επείγουσες ιεραρχίες διοίκησης.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο αποκορύφωμα των πανεθνικών διαδηλώσεων τον περασμένο μήνα και εν μέσω αυξανόμενων απειλών των ΗΠΑ για στρατιωτική δράση, ο Χαμενεΐ ανέδειξε τον μακροχρόνιο έμπιστο συνεργάτη του Αλί Λαριτζανί – πρώην διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης και βετεράνο πολιτικό – σε κεντρικό κυβερνητικό ρόλο, τοποθετώντας τον ουσιαστικά στο τιμόνι των κρατικών υποθέσεων.<br />Επικαλούμενη συνεντεύξεις με ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους, μέλη των Φρουρών της Επανάστασης και πρώην διπλωμάτες, οι New York Times αναφέρουν ότι ο Λαριτζανί έκτοτε έχει επιβλέψει την καταστολή των διαδηλώσεων, έχει διαχειριστεί τις ευαίσθητες διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά με την Ουάσιγκτον και έχει συντονιστεί με συμμάχους, όπως η Ρωσία, το Κατάρ και το Ομάν.<br /><br />Λέγεται επίσης ότι ηγείται του σχεδιασμού εν καιρώ πολέμου, καθώς το Ιράν προετοιμάζεται για πιθανές αμερικανικές επιθέσεις.<br /><br />Ο Χαμενεΐ φέρεται να έχει διορίσει πολλαπλά επίπεδα διαδοχής στην στρατιωτική και πολιτική ηγεσία και έχει μεταβιβάσει την εξουσία για την λήψη αποφάσεων σε έναν στενό εσωτερικό κύκλο σε περίπτωση διακοπής των επικοινωνιών μαζί του ή σε περίπτωση δολοφονίας του.<br /><br />Ενώ ο Λαριτζανί δεν θεωρείται πιθανός διάδοχος του ανώτατου ηγέτη — καθώς δεν είναι ανώτερος σιίτης κληρικός — θεωρείται ως ένας από τους πιο έμπιστους διαχειριστές κρίσεων του Χαμενεΐ.<br /><br />Το Ιράν έχει θέσει τις ένοπλες δυνάμεις του σε υψηλή επιφυλακή, έχει τοποθετήσει πυραυλικά συστήματα κοντά στο Ιράκ και κατά μήκος του Περσικού Κόλπου και έχει πραγματοποιήσει στρατιωτικές ασκήσεις στο πλαίσιο της προετοιμασίας για πιθανή σύγκρουση, αναφέρουν οι New York Times. Δημόσια, ο Χαμενεΐ εκφράζεται προκλητικά, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε επίθεση θα αντιμετωπίσει μια ισχυρή απάντηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Χαμενεϊ ετοιμάζεται για το σενάριο της δολοφονίας του…

Ο Χαμενεϊ ετοιμάζεται για το σενάριο της δολοφονίας του από αμερικανο-ισραηλινή επίθεση: Αναβάθμισε σε ρόλο – κλειδί τον Λαριτζανί, αποκαλύπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το Ισραήλ έσπευσε να αναγνωρίσει τη Σομαλιλάνδη. Οι κίνδυνοι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT3PJBBazZlUtvaS2ozLqBqc64f_4lzpdyXSA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="192" data-original-width="263" height="146" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT3PJBBazZlUtvaS2ozLqBqc64f_4lzpdyXSA&s" width="714" /></a></div><div><b><br /></b></div><div><a href="https://korybko.substack.com/p/israels-rivalry-with-turkiye-played"><b>Andrew Korybko’s </b></a></div>Το Ισραήλ αποκτά στρατηγικό βάθος κοντά στις εγκαταστάσεις της Τουρκίας στη Σομαλία για την παρακολούθηση και -εάν χρειαστεί- την καταστροφή τους εάν προκύψουν στοιχεία ότι χρησιμοποιούνται για πυρηνικούς σκοπούς, όπως υποψιάζονται τώρα τα μέσα ενημέρωσης ότι είναι ο σκοπός πίσω από το σχεδιαζόμενο εκεί διαστημοδρόμιό της και τη στρατιωτική συνεργασία της με το Πακιστάν.<br /><br />Τον Δεκέμβριο το Ισραήλ μόλις έγινε το πρώτο κράτος μέλος του ΟΗΕ που αναγνώρισε τη Σομαλιλάνδη.<br /><br />Ορισμένοι περιστασιακοί παρατηρητές πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στην επιθυμία για συμμαχική παρουσία κοντά στη Βόρεια Υεμένη, η οποία είναι σύμμαχος του Ιράν και ελέγχεται από τους Χούθι , ή/και πριν από τη Σομαλιλάνδη, η οποία φέρεται να δέχεται μεγάλο αριθμό κατοίκων της Γάζας.<br /><br /> Όσον αφορά την πρώτη υπόθεση, το Ισραήλ έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να χτυπήσει τη Βόρεια Υεμένη χωρίς δυσκολία, επομένως δεν χρειάζεται περιφερειακή βάση για να το πράξει, ενώ η δεύτερη υποτιθέμενη επιτακτική ανάγκη δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα.<br /><br />Το παρόν άρθρο υποστηρίζει ότι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο το Ισραήλ έκανε απροσδόκητα αυτή την κίνηση σε αυτή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή οφείλεται στην αντιπαλότητά του με την Τουρκία.<br /><br /> Οι περιστασιακοί παρατηρητές πιθανώς δεν το γνωρίζουν, αλλά η Τουρκία ασκεί σήμερα επιρροή σχεδόν σε κάθε σφαίρα σημασίας στη Σομαλία, γεγονός που προσδίδει αξιοπιστία σε ένα ανησυχητικό σενάριο εθνικής ασφάλειας από την οπτική γωνία του Ισραήλ, το οποίο θα συζητηθεί σύντομα.<br /><br />Πριν φτάσουμε σε αυτό, είναι σημαντικό να εξετάσουμε εν συντομία ποια ακριβώς επιρροή έχει η Τουρκία εκεί.<br /><br />Η Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού, η δική της εκδοχή της USAID, έχει υλοποιήσει περισσότερα από 500 έργα από την έναρξη των δραστηριοτήτων της το 2011.<br /><br />Η Τουρκία εκπαιδεύει επίσης σομαλικές δυνάμεις από το άνοιγμα της βάσης TURKSOM, της μεγαλύτερης στο εξωτερικό, το 2017.<br /><br /> Η οικονομική και στρατιωτική τους συνεργασία ενισχύθηκε στη συνέχεια μέσω σχετικής συμφωνίας στις αρχές του 2024 , η οποία θα εκσυγχρονίσει το σομαλικό ναυτικό σε αντάλλαγμα με τη Σομαλία, η οποία φέρεται να δίνει στην Τουρκία το 90% των εσόδων της από υπεράκτια ενέργεια .<br /><br />Το διαστημοδρόμιο<br /><br />Μέχρι το τέλος του έτους, η Σομαλία επιβεβαίωσε ότι η Τουρκία κατασκευάζει ένα διαστημοδρόμιο στην επικράτειά της, το οποίο, σύμφωνα με προηγούμενη έκθεση , θα μπορούσε να έχει τον διττό σκοπό ενός χώρου δοκιμών βαλλιστικών πυραύλων (η Ανατολική Μεσόγειος είναι πολύ συμφορημένη για να δοκιμάσει η Τουρκία τέτοια όπλα από το δικό της έδαφος, σε αντίθεση με τον δυτικό Ινδικό Ωκεανό).<br /><br />Νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι, ο (de facto νεότερος) εταίρος της Τουρκίας, το Πακιστάν, υπέγραψε παρόμοια συμφωνία στρατιωτικής εκπαίδευσης με τη Σομαλία, αντιπροσωπεύοντας έτσι μια εμφανή σύγκλιση των στρατιωτικών τους συμφερόντων σε αυτήν τη χώρα.<br /><br />Όλα αυτά οδήγησαν στο άρθρο της δημοφιλούς εφημερίδας Israel Hayom στις αρχές Δεκεμβρίου σχετικά με το πώς « το αθόρυβο παιχνίδι ισχύος της Τουρκίας στην Ερυθρά Θάλασσα μετατρέπει τη Σομαλία σε αντιπρόσωπο », το οποίο συζήτησε ένα ανησυχητικό σενάριο εθνικής ασφάλειας που θέτει στο πλαίσιο της απόφασης του Ισραήλ για τη Σομαλιλάνδη.<br /><br />Σύμφωνα με αυτά, η Τουρκία δημιουργεί μια «δεύτερη στρατηγική γεωγραφία» στη Σομαλία για δοκιμές πυρηνικών όπλων και συστημάτων εκτόξευσης (υπό την κάλυψη του διαστημοδρομίου της), τα οποία θα μπορούσε να αποκτήσει μέσω της πυρηνικής τεχνογνωσίας του Νίγηρα και της πακιστανικής εμπειρογνωμοσύνης σε πυραύλους και πυρηνικά.<br /><br />Ενώ κάποιοι μπορεί να το χλευάσουν αυτό, οι ευχαριστίες που απηύθυνε ο Νετανιάχου στον επικεφαλής της Μοσάντ στην ανάρτησή του σχετικά με την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ υποδηλώνουν ότι η απόφασή του όντως καθοδηγήθηκε από πολύ σοβαρές παραμέτρους εθνικής ασφάλειας, πιθανότατα εκείνες που σχετίζονται με τα παραπάνω.<br /><br /> Αναγνωρίζοντας τη Σομαλιλάνδη, το Ισραήλ θα μπορούσε να αποκτήσει στρατηγικό βάθος κοντά στις εγκαταστάσεις της Τουρκίας στη Σομαλία για την παρακολούθηση και -εάν χρειαστεί- την καταστροφή τους εάν προκύψουν στοιχεία ότι χρησιμοποιούνται για πυρηνικούς σκοπούς.<br /><br />Από τη Σομαλιλάνδη, το Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να ενορχηστρώσει πολιτικές εκστρατείες για την αποδυνάμωση της (αναμφισβήτητα ηγεμονικής) επιρροής της Τουρκίας στη Σομαλία, ως μέσο προληπτικής αποτροπής αυτού του χειρότερου σεναρίου μέσω μη κινητικών μέσων, τα οποία η Σομαλιλάνδη θα μπορούσε να επιτρέψει, καθώς αυτό βοηθά στη διασφάλιση της δικής της ασφάλειας.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι ότι το Ισραήλ αναγνώρισε τη Σομαλιλάνδη περισσότερο για λόγους που σχετίζονται με την αντιπαλότητά του με την Τουρκία παρά με το Ιράν, και δεδομένου του τι διακυβεύεται, η Τουρκία θα μπορούσε σύντομα να ενθαρρύνει τη Σομαλία να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα με τη Σομαλιλάνδη.<br /><br /><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί το Ισραήλ έσπευσε να αναγνωρίσει τη Σομαλιλάνδη. Οι κίνδυνοι.

Andrew Korybko’s  Το Ισραήλ αποκτά στρατηγικό βάθος κοντά στις εγκαταστάσεις της Τουρκίας στη Σομαλία για την παρακολούθηση και -εάν χρειαστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος εν όψει: Το ξεκαθάρισμα με το Ιράν αγγίζει και την Ελλάδα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQqSFm51QSfAiyN0SXZSWq5wImFkEz5Kvj_0g&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQqSFm51QSfAiyN0SXZSWq5wImFkEz5Kvj_0g&s" width="720" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Όλοι παίζουν τα ρέστα τους… Έχει έρθει η ώρα του μεγάλου ξεκαθαρίσματος στη Μέση Ανατολή; Παρότι υποτίθεται πως ο δρόμος της διπλωματίας είναι ανοικτός, τα «στοιχήματα» για τελική αποτροπή του πολέμου, μάλλον έχουν… τεράστιες αποδόσεις. Δηλαδή, οι πιθανότητες αποτροπής είναι ελάχιστες. Ο πόλεμος μοιάζει -και μάλλον είναι- αναπόφευκτος. Στον ελληνικό χώρο, η Σούδα έχει γεμίσει με υπερσύγχρονα μαχητικά και άλλων τύπων αεροσκάφη.<br /><br />Γαία πυρί μειχθήτω λοιπόν. Ο βασικός λόγος είναι απλός: Ζητούμενο δεν είναι η διπλωματική διευθέτηση, στη βιωσιμότητα της οποίας εξάλλου κανείς δεν πιστεύει, αλλά η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Ουσιαστικά, καμιά από τις δυο πλευρές δεν έχει περιθώριο να υποκύψει στις απαιτήσεις της άλλης κι αυτό καθιστά τη σύγκρουση αναπόφευκτη. Το καθεστώς του Ιράν δεν μπορεί να εγκαταλείψει το βαλλιστικό του οπλοστάσιο και το δικαίωμα ανάπτυξης πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς -υποτίθεται- σκοπούς.<br /><br />Οι Αμερικανοί από την πλευρά τους, αφενός δεν πιστεύουν τους Ιρανούς και θεωρούν ότι απλώς θα αγοράσουν χρόνο με οποιαδήποτε διπλωματική διευθέτηση. Αφετέρου, γνωρίζουν καλά πως θα συρθούν στον πόλεμο, εάν το Ισραήλ θα χτυπήσει μόνο του. Η Ουάσινγκτον δεν έχει επιλογή να αφήσει το εβραϊκό κράτος να αντιμετωπίσει μόνο του, την κατάσταση που θα δημιουργήσουν τα ιρανικά αντίποινα.<br /><br />Στην ουσία πρόκειται για την τελική φάση του παιγνίου που ξεκίνησε στις 7 Οκτωβρίου 2023. Μπορεί αυτό που υπέστη το Ισραήλ να αποτελεί <a href="https://www.bbc.com/news/articles/cyvee8vr7l1o">κολοσσιαία αποτυχία</a> του συστήματος πληροφοριών (intelligence failure), η οποία -σε πείσμα των θεωριών συνωμοσίας– κατά κύριο λόγο οφειλόταν στην υπεροψία που προκαλούσε το συντριπτικό τεχνολογικό πλεονέκτημα και η ψευδαίσθηση ότι η αποτροπή (deterrence) λειτουργούσε. Τέτοια ενέργεια θεωρούνταν αδιανόητη στο Ισραήλ. Γι’ αυτό όμως συνέβη.<br /><br />Αυτό δε σημαίνει ότι το εβραϊκό κράτος δεν είχε έτοιμα σχέδια για κάθε ενδεχόμενο και ξεκάθαρες επιδιώξεις, βασικότερη εκ των οποίων ήταν η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Δηλαδή, η τεράστια επιτυχία που σημείωσε ο αντίπαλος σε βάρος του Ισραήλ γύρισε μπούμερανγκ. Ποιος ήταν όμως αυτός ο αντίπαλος;<br /><br />Ήταν το σιιτικό Ιράν που βρισκόταν πίσω από την ισλαμική Χαμάς. Παράλληλα εξυπηρετούσε και τους Ρώσους! Είναι άγνωστο εάν έπαιξαν οποιονδήποτε ρόλο. Μετά βεβαιότητα όμως επεδίωκαν αποφόρτιση του μετώπου στην Ουκρανία, μέσω της απόσπασης της αμερικανικής προσοχής. Ήταν προβλέψιμο τι θα συμβεί, καθώς ακόμα και για την Ουάσινγκτον, δυο καρπούζια σε μια μασχάλη απλώς δεν χωρούν. Άρα, ένα βασικό θέμα παραμένει και το πως θα επηρεαστεί το μέτωπο της Ουκρανίας από έναν νέο πόλεμο στο Ιράν.<br /><br />Να διευκρινιστεί ωστόσο, ότι όποια συνεργασία Ιράν-Ρωσίας βέβαια κινείται σε τακτικό επίπεδο, αφού σε στρατηγικό πολλά συμφέροντα Μόσχας-Τεχεράνης αποκλίνουν. Στο ευρύτερο μεσανατολικό παίγνιο δεν είναι λίγες φορές όπου τα συμφέροντα της Μόσχας συμπλέουν με του Ριάντ. Η Σαουδική Αραβία όμως είναι ο παραδοσιακός σουνιτικός μεγάλος αντίπαλος του Ιράν. Ιστορικά, ο ανταγωνισμός για κυριαρχία στη Μέση Ανατολή είναι αδυσώπητος. Η δε αλλαγή της σαουδαραβικής στάσης απέναντι στο Ισραήλ, ήταν σκληρό πλήγμα στο Ιράν και τις περιφερειακές του ηγεμονικές φιλοδοξίες.<br /><br />Εκ των υστέρων, οι εκτιμήσεις δείχνουν να δικαιώνουν την εκτίμηση που είχε διατυπώσει ο υπογράφων από την πρώτη στιγμή. Το Ιράν επιθυμούσε να σύρει τους Ισραηλινούς σε σύγκρουση για να αποτρέψει – ακυρώσει την επέκταση των Συμφωνιών του Αβραάμ μέσω μιας «ελεγχόμενης» πολεμικής σύρραξης, καθώς θα επιδείνωναν δραματικά το στρατηγικό περιβάλλον για την ισλαμική Δημοκρατία.<br />Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, πολλές του κλέφτη…<br /><br />Ωστόσο, το παιχνίδι της πρόκλησης πολεμικής σύρραξης για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπών σχετιζόμενων είτε με το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο είτε με το περιφερειακό και το διεθνές περιβάλλον, έχει παιχθεί πολλές φορές στο παρελθόν στη Μέση Ανατολή. Φαίνεται, ότι με αφορμή την 7η Οκτωβρίου 2023, το εβραϊκό κράτος ενεργοποίησε υφιστάμενα σχέδια, επιδιώκοντας οριστική λύση. Κάπου εδώ βρισκόμαστε.<br /><br />Με μεθοδικό και σκληρότατο τρόπο, αρχικά έκοψε τα «πλοκάμια» (Χεζμπολάχ, Χαμάς, Χούθι) που είχε απλώσει γύρω του η ιρανική μεσανατολική στρατηγική και στρεφόμενο εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας επιχείρησε να δώσει το τελειωτικό πλήγμα στο θεοκρατικό καθεστώς. Ασχέτως της -χωρίς νόημα- συζήτησης εάν το εννοούσε ή όχι, το «death to Israel» που ακουγόταν στις συγκεντρώσεις των μουλάδων και συσπείρωνε μεγάλο μέρος της ιρανικής κοινωνίας, έχει προσφέρει τη δικαιολογητική βάση.<br /><br />Όλα δείχνουν ότι το Ισραήλ δε σκοπεύει να κάνει πίσω. Εξάλλου, είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του που βρίσκεται τόσο κοντά στην ολική ανατροπή του μεσανατολικού χάρτη. Ο νέος χάρτης που θα αναδυθεί, πρέπει να έχει εξαφανίσει κάθε «υπαρξιακή» (existential) απειλή για το εβραϊκό κράτος.<br /><br />Τέτοιες δυνάμεις δεν τις βγάζεις… «περίπατο»<br /><br />Με δεδομένα λοιπόν τα ανωτέρω, μπορεί κανείς να διακρίνει κι έναν δεύτερο λόγο που συντείνει στη συντριπτική υπεροχή της προοπτικής πολεμικής σύρραξης έναντι της διπλωματικής διευθέτησης που θα οδηγήσει σε αποκλιμάκωση: Η εμπειρία δείχνει πως όταν μια τέτοια πολεμική μηχανή κινητοποιείται με ιλιγγιώδες κόστος, είναι σχεδόν νομοτελειακά βέβαιο ότι θα ενεργοποιηθεί. Ήδη έχει αργήσει…<br /><br />Ασχέτως του αν θα επιτευχθεί ή όχι ο αντικειμενικός σκοπός (σ.σ. ανατροπή καθεστώτος στο Ιράν), η χρήση της αμερικανικής πολεμικής μηχανής θα στείλει ισχυρό μήνυμα σε φίλους και αντιπάλους. Δεν θα πρέπει καθόλου να το υποτιμούμε, παρότι φαίνεται πως είναι μια συνέπεια που θα προκύψει, όχι η αρχική αιτία που οδήγησε στην πολεμική κινητοποίηση.<br /><br />Το ποια θα είναι η έκβαση ενός τέτοιου πολέμου, δεν μπορεί να εκτιμηθεί με ακρίβεια. Δυνατότητες να πληγούν και αμερικανικά συμφέροντα, πέραν του Ισραήλ, υπάρχουν. Κι αυτή τη φορά, με δεδομένο τον στόχο της καθεστωτικής αλλαγής, είναι αμφίβολο εάν θα υπάρξει η άτυπη συνεννόηση ώστε να αποφευχθούν ανθρώπινα θύματα και ουσιώδεις ζημιές σε αμερικανικές βάσεις.<br /><br />Θα δούμε την ιρανική εκδοχή της εβραϊκής «επιλογής του Σαμψών» (Sampson option); «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων»; Μπορούν άραγε οι μουλάδες; Πόσο αποτελεσματικά είναι τα σχέδια αντιμετώπισης ενδεχόμενου αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ; Θα προκληθεί ενεργειακό χάος; Ας μην ξεχνούμε ότι από εκεί διέρχεται πάνω από το 20% του πετρελαίου και μεγάλο ποσοστό υγροποιημένου φυσικού αερίου με προορισμό την παγκόσμια αγορά.<br /><br />Η άγνωστη κατάσταση στο εσωτερικό<br /><br />Στο εσωτερικό του Ιράν υπάρχουν οφθαλμοφανείς ζυμώσεις. Θεωρείται επίσης βέβαιο ότι οι μυστικές υπηρεσίες εργάζονταν συστηματικά επί μακρόν εντός της χώρας για να δημιουργήσουν τις συνθήκες. Στο τέλος όμως «ξυρίζουν τον γαμπρό»… Μπορεί επιχείρηση κατά του πρότυπο του «αποκεφαλισμού» της ηγεσίας στη Βενεζουέλα να μην είναι εφικτή. Λόγω διαφορετικής δομής καθεστώτος και λόγω… έγκαιρης προειδοποίησης! Όμως…<br /><br />Η ανατροπή Μαδούρο αποκάλυψε συνεργασία μέρους του καθεστώτος με τους Αμερικανούς. Κάτι παρόμοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί και στο Ιράν. Οι λύσεις τύπου υιού Σάχη, θα οδηγήσουν σε χάος. Μήπως λοιπόν η επόμενη μέρα περνά μέσα από θεωρούμενα ως πιο μετριοπαθή στελέχη του θεοκρατικού καθεστώτος; Ή εναλλακτικά… πιο ιδιοτελή στελέχη, σε συνδυασμό μια κυνική ανάγνωση των πιθανοτήτων επιβίωσης;<br /><br />Μια τέτοια λύση θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να αποδειχθεί βιώσιμη. Ας μη ξεχνούμε ότι η κατάσταση στο Ιράν μπορεί να αποσταθεροποιήσει μια τεράστια περιοχή της Ευρασίας. Η Ουάσινγκτον μπορεί να επιθυμεί καθεστωτική αλλαγή στην Τεχεράνη, όμως επιθυμεί οι ευρύτερες εξελίξεις να παραμείνουν υπό έλεγχο. Γνωρίζει επίσης, ότι τα σχέδια επί χάρτου πολύ σπάνια επαληθεύονται επί του πεδίου, με αναρίθμητες επιμέρους εκδοχές και συνδυασμούς.<br /><br />Όπως το περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο ο καθηγητής Στρατηγικής, Αθανάσιος Πλατιάς, σε άρθρο του με τίτλο «Η ιρανική κρίση ως γεωπολιτικό φαινόμενο» (εφημερίδα «Το ΒΗΜΑ»): «Το Ιράν βρίσκεται στη διασταύρωση του Περσικού Κόλπου, της Ανατολικής Μεσογείου, της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου. Ελέγχει ή επηρεάζει ενεργειακές ροές, θαλάσσια στενά και χερσαίους διαδρόμους. Η αστάθεια στο εσωτερικό του δεν παραμένει εσωτερική· διαχέεται ακτινωτά, επηρεάζοντας πολλαπλά γεωπολιτικά υποσυστήματα ταυτόχρονα.»<br /><br />Για να μην ξεχνιόμαστε όμως, κατάρρευση καθεστώτος στο Ιράν θα επηρεάσει και την Τουρκία. Μετά το την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η στρατηγική σημασία της Τουρκίας συμπεριλάμβανε και την κατάσταση στο Ιράν, με τους Αμερικανούς να στηρίζονται στους Τούρκους, καθώς είχε χαθεί η πρόσβαση λόγω μετατροπής του Ιράν σε Ισλαμική Δημοκρατία. Οι Κούρδοι στις δυο χώρες αποτελούσαν για Άγκυρα και Τεχεράνη «εργαλείο ρύθμισης» της μεταξύ τους σχέσης. Υπάρχουν και η μεγάλη σε μέγεθος μειονότητα των Αζέρων. Τα μέτωπα που μπορεί να ανοίξουν είναι πολλά και οι εξελίξεις θα απορροφήσουν την προσοχή της Τουρκίας.<br /><br />Όλα αυτά δεν είναι -καταρχήν- αρνητικά για την Ελλάδα. Θα μπορούσαν να διευκολύνουν τις διαδικασίες διευθετήσεων και διαμόρφωσης νέων ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης, με έμφαση στη Μεσόγειο. Αρκεί η Αθήνα να μην περιοριστεί σε ρόλο παρατηρητή των εξελίξεων. Χωρίς «υπερβολές», να εργαστεί μεθοδικά για την αξιοποίηση της τακτικής συγκυρίας με στόχο την εξυπηρέτηση των στρατηγικών της συμφερόντων. Αυτό που κάνουν όλοι δηλαδή…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος εν όψει: Το ξεκαθάρισμα με το Ιράν αγγίζει και την Ελλάδα.

Του Ζαχαρία Μίχα Όλοι παίζουν τα ρέστα τους… Έχει έρθει η ώρα του μεγάλου ξεκαθαρίσματος στη Μέση Ανατολή; Παρότι υποτίθεται πως ο δρόμος τη...

Διαβάστε την συνέχεια