ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

Βενιζέλος: Μιλάμε για κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά ούτε ΑΟΖ, ούτε 12 μίλια.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ4S5frH51jlJMuxIiffRp5WY5rdBbm6ZsAPQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ4S5frH51jlJMuxIiffRp5WY5rdBbm6ZsAPQ&s" width="738" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Για αδυναμία της χώρας να προσεγγίσει κρίσιμα ζητήματα με «ρεαλιστικό και ειλικρινή τρόπο» έκανε λόγο ο καθηγητής του ΑΠΘ και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, κατά την ολοκλήρωση του συνεδρίου του Κύκλου Ιδεών.<br /><br />Ο κ. Βενιζέλος υποστήριξε ότι η Ελλάδα παραμένει «αιχμάλωτη» αντιλήψεων του παρελθόντος, αναφέρθηκε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το casus belli, ενώ σημείωσε ότι απαιτείται νέα εθνική στρατηγική απέναντι στις διεθνείς εξελίξεις.<br /><br />Κατά το κλείσιμο του συνεδρίου, μίλησε για την ανάγκη η χώρα να αντιμετωπίσει τα κρίσιμα ζητήματα με μεγαλύτερη ειλικρίνεια και ρεαλισμό, επισημαίνοντας ότι κυριαρχεί «μία υποκριτική και επιπόλαιη αναπαραγωγή στερεοτύπων».<br /><br />Όπως ανέφερε, «η αδυναμία μας έγκειται στο να μην προσεγγίζουμε τα πράγματα με τον ρεαλιστικό και ειλικρινή τρόπο που απαιτείται. Επικρατεί μία υποκριτική και επιπόλαιη αναπαραγωγή στερεοτύπων ενώ σε πάρα πολλά ζητήματα είμαστε εγκλωβισμένοι στο παρελθόν». Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε ακόμη ότι το παρελθόν εξακολουθεί να επηρεάζει άμεσα τις πολιτικές και στρατηγικές επιλογές της χώρας.<br /><br />«Σε πάρα πολλά ζητήματα είμαστε εγκλωβισμένοι στο παρελθόν. Ένα παρελθόν που έχει εισχωρήσει στο παρόν και, φοβούμαι ότι προδιαγράφει σε πάρα πολλά θέματα το μέλλον. Το νέο διεθνές περιβάλλον είναι αβέβαιο, ολισθηρό, επικίνδυνο» είπε χαρακτηριστικά, κατά τη θεματική συζήτηση με τίτλο «Τι μας επιφυλάσσει το παρελθόν; – Μια συζήτηση για το μέλλον».<br /><br />Το «σύνδρομο Ζυρίχης – Λονδίνου»<br /><br />Ο Ευάγγελος Βενιζέλος αναφέρθηκε εκτενώς στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στο Κυπριακό, κάνοντας λόγο για ένα «σύνδρομο Ζυρίχης – Λονδίνου», το οποίο -όπως είπε- εξακολουθεί να επηρεάζει διαχρονικά τις ελληνικές κυβερνήσεις.<br /><br />«Η χώρα εξακολουθεί να είναι αιχμάλωτη αυτού που ονομάζω σύνδρομο Ζυρίχης – Λονδίνου. Η συνθήκη δυνάμει της οποίας αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο κράτος η Κυπριακή Δημοκρατία, με αποτέλεσμα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής να λέει “υπέγραψα τη συνθήκη αυτή και κατηγορήθηκα ως προδότης”, καθοδηγεί υποδόρια τις αντιλήψεις όλων των κυβερνήσεων από το 1974 έως σήμερα» ανέφερε.<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν έχει προχωρήσει ποτέ σε έναν ειλικρινή απολογισμό της περιόδου μετά το 1974, ενώ εκτίμησε ότι η χώρα συνεχίζει να μεταθέτει κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον.<br /><br />«Κανείς δεν προτείνει να αντιμετωπίσουμε με άλλη αντίληψη του χρόνου τα ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Πάλι θέλουμε να τα αφήσουμε για μια καταλληλότερη περίσταση, για έναν καλύτερο συσχετισμό. Όταν θα έχουμε ολοκληρώσει την προετοιμασία μας, όταν θα θεωρούμε ότι είμαστε απολύτως εξοπλισμένοι και η άλλη πλευρά θα συνεκτιμήσει το βαρύ κόστος που συνεπάγεται μια στρατιωτικού χαρακτήρα προσέγγιση των θεμάτων αυτών» σημείωσε.<div><br />Οι αναφορές στο casus belli και την ΑΟΖ<br /><br />Μιλώντας για τη λεγόμενη «θεωρία των επεισοδίων», ο κ. Βενιζέλος υποστήριξε ότι αυτή έχει οδηγήσει σε «σταδιακές διολισθήσεις» στην εξωτερική πολιτική. Όπως ανέφερε, «έχουμε φθάσει στο να διατηρείται το casus belli και εμείς να μην έχουμε δώσει μια οριστική απάντηση στο ζήτημα των χωρικών υδάτων».<br /><br />Προσέθεσε ακόμη ότι η χώρα θα πρέπει να εγκαταλείψει «το πολύ στενό πλαίσιο της θεωρίας των επεισοδίων» και να αντιμετωπίσει τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής με πιο δημιουργικό και αποτελεσματικό τρόπο, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.<br /><br />«Διακηρύσσουμε την κυριαρχία μας, την προστατεύουμε απολύτως, την θέτουμε εκτός συζητήσεως, αλλά δεν επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα. Διακηρύσσουμε ρητορικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αλλά δεν έχουμε ανακηρύξει ΑΟΖ και δεν έχουμε οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα. Πρέπει κάποια στιγμή να μιλήσουμε με μια στοιχειώδη ευθύτητα και να πούμε τι θέλουμε να κάνουμε απέναντι στα θέματα αυτά» υπογράμμισε. Ο κ. Βενιζέλος σημείωσε επίσης ότι «ο κόσμος αλλάζει», επισημαίνοντας πως «ξεκινήσαμε με άλλες βεβαιότητες το 2019 και ξημερωνόμαστε με άλλες αβεβαιότητες το 2026».</div><div><br />«Να μετατρέψουμε τη συγκυρία σε ευκαιρία»<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τις πληροφορίες ότι η Τουρκία προχωρά σε εσωτερικό νόμο για το ζήτημα των θαλασσίων ζωνών, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εκτίμησε ότι η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί «κάνουν ό,τι πρέπει να κάνουν».<br /><br />Όπως είπε, η Ελλάδα δεν περιμένει παθητικά τις εξελίξεις. «Δεν περιμένουμε να ψηφιστεί ο νόμος, να δημοσιευτεί στην τουρκική εφημερίδα της κυβερνήσεως και να τον διαβάσουμε. Πρέπει να μετατρέψουμε αυτή τη συγκυρία, η οποία φαίνεται να είναι αρνητική, σε ευκαιρία» ανέφερε.<br /><br />Ερωτηθείς για το κατά πόσο μπορεί να αποκατασταθεί το αίσθημα ασφάλειας που παρείχαν η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ και η αμυντική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο κ. Βενιζέλος υποστήριξε ότι απαιτείται πιο ενεργητική στρατηγική. «Εάν περιμένουμε να χτυπήσει το τηλέφωνο, θα είναι σε κάθε περίπτωση αργά. Θα πρέπει να έχουμε αποτρέψει αυτού του είδους τα τηλεφωνήματα. Χρειαζόμαστε άλλου τύπου επίκαιρη και επιχειρησιακή εθνική στρατηγική» σημείωσε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βενιζέλος: Μιλάμε για κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά ούτε ΑΟΖ, ούτε 12 μίλια.

Για αδυναμία της χώρας να προσεγγίσει κρίσιμα ζητήματα με «ρεαλιστικό και ειλικρινή τρόπο» έκανε λόγο ο καθηγητής του ΑΠΘ και πρώην πρόεδρος...

Διαβάστε την συνέχεια

“It’s all Greek… to us”: Παλινωδίες της Δύσης χτίζουν τη σχέση ανάμεσα σε Κίνα και Ρωσία.

Ellada simera 0 Απόψεις, κόσμος 15:02

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQNUMAv8_GwEjyThz1WFWzf_Kt8aO42GfOa8A&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="150" height="150" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQNUMAv8_GwEjyThz1WFWzf_Kt8aO42GfOa8A&s" width="752" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα<br /></b>«Ό,τι και να κάνεις, δεν υπάρχει περίπτωση να μας παρακάμψεις»! Αυτό μοιάζει να είναι το βασικότερο μήνυμα των προέδρων της Κίνας και της Ρωσίας, Σι Τζινπίνγκ και Βλαντίμιρ Πούτιν, όπως προκύπτει από το κοινό ανακοινωθέν των δύο μετά το πέρας των επαφών των δυο ηγετών στο Πεκίνο. Μπορεί η υποδοχή Τραμπ στην Κίνα να ήταν εντυπωσιακή και φιλική, οι αντίστοιχες όμως εικόνες από την επίσκεψη Πούτιν καταφανώς υπερτερούσαν σε επικοινωνιακού περιεχομένου συμβολισμούς.<br /><br />Προφανώς, τα συμφέροντα των δυο γιγάντων της Ευρασίας εξακολουθούν να μην ταυτίζονται. Ποτέ δεν ταυτίζονταν και οι αναφορές για «στρατηγικό άξονα» παρέλειπαν την αξιολόγηση μιας σειράς αποκλίσεων σε πολλά και διαφορετικά μέτωπα. Όμως, όλες οι χώρες προτεραιοποιούν τα συμφέροντά τους και αναλόγως της συγκυρίας κινούνται. Όσο η πίεση από την πολιτική Τραμπ εξακολουθεί, το μόνο βέβαιο αποτέλεσμα είναι ότι Μόσχα και Πεκίνο θα έρχονται διαρκώς πιο κοντά.<br /><br />Η πραγματική απειλή για τους Αμερικανούς είναι από παλιά ορατή στους πραγματικούς ρεαλιστές αναλυτές του σύγχρονου διεθνούς περιβάλλοντος. Όσο περισσότερο διαρκεί η αναταραχή και απορρύθμιση της διεθνούς ασφάλειας που συντηρεί τη στενότερη σχέση ανάμεσα σε Ρωσία και Κίνα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα στις δυο χώρες να γίνει συνείδηση ότι αυτή η κατάσταση τις ισχυροποιεί.<br /><br />Αποτέλεσμα θα είναι να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της διμερούς σχέσης με περισσότερο συνεργατική διάθεση. Και όσο παρατείνεται χρονικά αυτή η κατάσταση, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να ανακύψει τελικά ένας «στρατηγικός άξονας» Μόσχας – Πεκίνου, που θα γίνει ορατό και σε όσους τόνιζαν ότι ο χαρακτηρισμός στο παρελθόν ήταν πρόωρος και παραπλανητικός.<br /><br /><div>Οι δυο χώρες τάχθηκαν ξεκάθαρα εναντίον του πολέμου στο Ιράν. Μπορεί να μην προέκυψε, προς το παρόν τουλάχιστον, ολοκλήρωση της συμφωνίας για τον επιθυμητό από τη Μόσχα δεύτερο αγωγό φυσικού αερίου που θα τροφοδοτεί τις υπανάπτυκτες βορειοδυτικές περιοχές της Κίνας και θα αντικαταστήσει για τους Ρώσους την απώλεια της ευρωπαϊκής αγοράς, όμως οι ενεργειακές εξελίξεις δεν αποκλείεται να λειτουργήσουν με τον ίδιον ακριβώς τρόπο σταδιακής σύγκλησης.<br /><br />Σε αντίθεση με το σύνολο σχεδόν των -μη παραγωγών υδρογονανθράκων- χωρών της υφηλίου, η Κίνα διατηρεί πολύ υψηλά στρατηγικά αποθέματα τα οποία δεν έχει ακόμα αποδεσμεύσει συνεπεία του κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ και των προβλημάτων τροφοδοσίας στα οποία έχει οδηγήσει. Παρότι έχει συμφωνήσει με τη Ρωσία για την κατασκευή του αγωγού, δεν έχει υπάρξει συμφωνία και για τις τιμές προμήθειας. Τα στρατηγικά αποθέματα βοηθούν το Πεκίνο να περιμένει στις διαπραγματεύσεις, έως ότου πετύχει τις επιθυμητές τιμές.<br /><br />Παράλληλα, το Πεκίνο στέλνει μήνυμα και στην Ουάσινγκτον, ότι δεν έχει επηρεαστεί από την απόπειρας αποκοπής από παραδοσιακούς ενεργειακούς του προμηθευτές. Μια έμμεση χειρονομία Τραμπ προς τον Πούτιν, για τη συνδρομή στην προσπάθεια της Ρωσίας να ρυθμίσει τη σκληρή στα οικονομικά ζητήματα στάση της Κίνας! Είναι ένα παιχνίδι αντοχής και έμμεσης αλληλεπίδρασης μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας που θα συνεχίσει να διεξάγεται, τουλάχιστον έως ότου επιτευχθεί μια νέα πλανητική ισορροπία.<br /><br />Κι ενώ η υφήλιος ασχολείται με το πότε θα δώσει ο Τραμπ την εντολή επανέναρξης των επιχειρήσεων κατά του Ιράν, το πραγματικό πρόβλημα των συνεπειών δεν έχει απασχολήσει επαρκώς το δημόσιο διάλογο στη Δύση. Ο Τραμπ που έδωσε την άδεια αγορών υδρογονανθράκων από τη Ρωσία για να καλύψει το μεγάλο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, δείχνει να αντιλαμβάνεται περισσότερο τι μπορεί να συμβεί εάν ο πόλεμος στο Ιράν δε λήξει το συντομότερο.<br /><br />Η ασθενής Ευρώπη<br /><br />Κατά τα φαινόμενα όμως, δε συμβαίνει το ίδιο για την Ευρώπη, της οποίας τα στρατηγικά αποθέματα ήδη καταναλώνονται με γοργούς ρυθμούς. Οι ειδικοί ήδη δίνουν κάποια αρκούντως ανησυχητικά χρονοδιαγράμματα εξάντλησής τους. Εάν μάλιστα ο πόλεμος δεν ολοκληρωθεί και η αύξηση των τιμών στις ΗΠΑ κριθεί ότι απειλεί τον Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές λόγω της πολύ μεγάλης αύξησης της τιμής των καυσίμων, η κατάσταση θα περιπλακεί επικίνδυνα.<br /><br />Ίσως το μοναδικό χαρτί που θα έχει για να παίξει για να τη μειώσει θα είναι η αύξηση της προσφοράς στο εσωτερικό. Εάν αυτό όμως οδηγήσει σε περιστολή των εξαγωγών, το πρόβλημα για την Ευρώπη θα γίνει τεράστιο, με τον Τραμπ προφανώς να καλύπτει την απόφαση πίσω από τις στρατηγικού περιεχομένου διαφωνίες με του Ευρωπαίους…<br /><br />Αναφέρεται πως οι Βρετανοί κάνουν ήδη χρήση του… δικαιώματος να αγοράσουν υδρογονάνθρακες από τους Ρώσους. Η Ευρώπη μοιάζει για μια ακόμη φορά, στρατηγικά αμήχανη. Παρότι οι Βρετανοί πρωταγωνιστούν σε προσκήνιο και παρασκήνιο στο πλευρό της εμπόλεμης Ουκρανίας, οι Βρυξέλλες αφενός φοβούνται μη φανούν ανακόλουθες και αφετέρου, εμφανέστατα εξακολουθούν να πιστεύουν στο «πράσινο θαύμα».</div><div><br />Όπου φυσάει ο άνεμος…<br /><br />Αρκεί κανείς να μελετήσει προσεκτικά τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για να διατηρήσει το φόβο ότι σε περίπτωση που εκλείψει ο Τραμπ από την εξίσωση, η νέα κωλοτούμπα θα είναι πιο εντυπωσιακή από την προηγούμενη. Και η ζημιά στο ελληνικό εθνικό συμφέρον θα έχει οριστικοποιηθεί. Πρώτο σαρωτικό πλήγμα ήταν το «κατενάτσιο» με τη βραχυκύκλωση των προσπαθειών της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου που καταδίκασε την Ελλάδα να μείνει με την πλευρά των πελατών. Ποιος να εμπιστευτεί με βεβαιότητα το ότι οι σημερινές διακηρύξεις θα διατηρηθούν αν εκλείψει ο Τραμπ;<br /><br />Όλες αυτές τις ανερμάτιστες στρατηγικά εξελίξεις, τις παρακολουθούν με ενδιαφέρον και διάθεση αξιοποίησης σε πολλαπλά επίπεδα, τόσο στη Μόσχα όσο και στο Πεκίνο. Η αμήχανη και ανύπαρκτη για την «Α’ Κατηγορία» του πλανήτη Γηραιά Ήπειρος, είναι ένα «πιάτο στο μενού» του τραπεζιού της διαπραγμάτευσης με την Ουάσινγκτον. Ολοένα και περισσότερο μοιάζει να αδυνατεί να αρθρώσει συνεκτικό λόγο, κάτι εν πολλοίς κατανοητό, καθώς απουσιάζει κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον. Κι όταν υπάρχουν σχετικές αναφορές, αυτές είναι τόσο «ιδεολογικά» φορτισμένες, με αποτέλεσμα στο τέλος να καταλήγουν γραφικές.<br /><br />Η Ευρώπη έχει κατορθώσει να χάσει και τη Ρωσία και την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι έρμαιο των αποφάσεων που λαμβάνονται εν τη απουσία της και καταδικασμένη να είναι το θύμα στις καραμπόλες των σχέσεων μεταξύ των πραγματικά ισχυρών. Οι επιμέρους κοινωνίες δείχνουν να οδεύουν ολοταχώς προς κρίση, με την ανάδειξη ηγεσιών που θα προκύψουν από αυτή την άκριτα ιδεολογική προσέγγιση, καθώς εμφανέστατα πλέον, οι κοινωνίες δεν ακολουθούν τις ελίτ. Με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προβλέψεις…<br /><br />Ο Σι και ο Πούτιν δεν… αγαπήθηκαν ξαφνικά. Τα γλυκύτατα παιδάκια που κουνούν σημαίες πάντα υπήρχαν στις τελετές υποδοχής, σε μια προσπάθεια αποστολής επικοινωνιακού μηνύματος και γενικά στο διεθνές περιβάλλον και ειδικά στην κοινωνία του προσκεκλημένου. Πίσω από όλα αυτά όμως δεν υπάρχει συναίσθημα και ιδεολογίες, αλλά μόνο συμφέροντα και γεωπολιτικές ισορροπίες.<br /><br />Μήπως σε Βρυξέλλες και Αθήνα η απάντηση των περισσοτέρων είναι το γνωστό «it’s all Chinese to me»; Μήπως δεν αφορά μόνο την πολυπλοκότητα της ελληνικής γλώσσας το ότι στην εναλλακτική διατύπωση της γνωστής αυτής έκφρασης, το «Chinese» ενίοτε αντικαθίσταται με το «Greek»;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>