Ανάλυση του έγκριτου Τούρκου δημοσιογράφου καταδεικνύει το πως αντιλαμβάνονται στη γείτονα τις χλιαρές ελληνικές αντιδράσεις
Γιάννης ΠαναγιωτακόπουλοςΙδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση του έγκριτου Τούρκου δημοσιογράφου Μουράτ Γετκίν στη yetkinreport, σχετικά με το ζήτημα του Νόμου για τη «Γαλάζια Πατρίδα», κυρίως στο κομμάτι που αφορά στις ελληνικές αντιδράσεις, οι οποίες επικεντρώνονται κατά την εκτίμησή του στη μόνη αγωνία της ελληνικής κυβέρνησης που είναι… «να μετατεθεί μετά τις ελληνικές εκλογές».
Όπως επισημαίνει, η αναζωπύρωση του θέματος πυροδοτήθηκε από τη δημόσια παρουσίαση μιας πρότασης «Νόμου για τις Περιοχές Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας» από το Κέντρο Έρευνας Ναυτικού Δικαίου του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, με την παρουσία του αναπληρωτή προέδρου του Προεδρικού Συμβουλίου Ασφάλειας να ερμηνεύεται ως σαφής πολιτική στήριξη.
Το νομοσχέδιο, που αναμένεται να κατατεθεί στην τουρκική εθνοσυνέλευση μετά τις διακοπές του Μπαϊραμιού, προκάλεσε αμέσως την αντίδραση της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια του Τουρκο-Ελληνικού Φόρουμ στην ελληνική πρωτεύουσα, οι Έλληνες αξιωματούχοι έθεταν επίμονα το ερώτημα γιατί επιλέχθηκε η δεδομένη χρονική στιγμή, εκφράζοντας παράπονα για έλλειψη προσυνεννόησης, με την Άγκυρα να ανταπαντά εγείροντας ζητήματα στρατιωτικοποίησης των νησιών. Η ελληνική πλευρά αποδίδει τις διαρροές στον Τύπο σε κυβερνητικό δάκτυλο, την ώρα που η Άγκυρα επιχειρεί να καθησυχάσει το εγχώριο ακροατήριο ότι δεν μένει άπραγη απέναντι στη διευρυνόμενη συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.
«Η Αθήνα θέλει να παγώσει το θέμα μέχρι τις ελληνικές εκλογές»
Παρά το εκρηκτικό κλίμα, η ουσία του νομοσχεδίου φαίνεται να διαφέρει από τις υπερβολές που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αναφέρει ο Γετκίν. Σύμφωνα με τον νομικό Γιουτζέλ Ατσέρ, ο οποίος συμμετείχε στη σύνταξη του κειμένου, η πρόταση αποτελεί απλώς έναν νόμο-πλαίσιο που κωδικοποιεί την υφιστάμενη κατάσταση, καθώς η Τουρκία στερείται ενός ολοκληρωμένου νομικού πλαισίου για τις θαλάσσιες ζώνες της από το 1982.
Ο Ατσέρ ξεκαθαρίζει ότι στο κείμενο δεν περιλαμβάνεται ο όρος «Γαλάζια Πατρίδα», δεν υπάρχουν χάρτες, ούτε γίνονται αναφορές σε «γκρίζες ζώνες» ή αριθμητικές διεκδικήσεις νησιών, καθώς το νομοσχέδιο δεν αφορά ζητήματα κυριαρχίας αλλά ρυθμίσεις για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Ακόμη και οι ανησυχίες της Αθήνας για εκχώρηση υπερεξουσιών στον Τούρκο πρόεδρο θεωρούνται αβάσιμες, αφού το ισχύον Σύνταγμα του παρέχει ήδη το σύνολο των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων.
Η στρατηγική της Ελλάδας επικεντρώνεται στην προσπάθεια καθυστέρησης ή αναθεώρησης του νόμου μέσω πιέσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκοντας να παγώσει το θέμα μέχρι τις ελληνικές εκλογές του επόμενου έτους. Αντίθετα, η Άγκυρα, έχοντας εξασφαλίσει και τη στήριξη της αντιπολίτευσης του CHP, επιθυμεί να ψηφίσει τη νομοθεσία πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, εκμεταλλευόμενη τη συγκυρία.
Η πολιτική της ενεργητικής ουδετερότητας που τηρεί η Τουρκία στις διεθνείς συγκρούσεις έχει ενισχύσει τη θέση της εντός της Συμμαχίας, καθιστώντας την Άγκυρα ρυθμιστή σε κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας και αμυντικής βιομηχανίας.
«Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να αντιλαμβάνεται»
Εάν ο πρόεδρος Ερντογάν επιδιώκει να αξιοποιήσει τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ για να προσεγγίσει εκ νέου την Ευρωπαϊκή Ένωση, η στρατηγική αυτή δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στη γεωπολιτική ισχύ, αλλά απαιτεί γενναία βήματα εκδημοκρατισμού στο εσωτερικό της Τουρκίας. Αυτά περιλαμβάνουν την εξεύρεση πολιτικής λύσης στο κουρδικό ζήτημα εντός του Κοινοβουλίου με τον αφοπλισμό του PKK και την πλήρη εφαρμογή των αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ώστε να τερματιστεί η εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης κατά της αντιπολίτευσης. Εφόσον η συζήτηση για τη Γαλάζια Πατρίδα οδηγήσει τελικά σε μια πολιτική διατήρησης «ήρεμων υδάτων», το αποτέλεσμα θα είναι μακροπρόθεσμα επωφελές και για τις δύο χώρες, εκτιμά ο Τούρκος δημοσιογράφος, θεωρώντας μάλλον ως δεδομένη την ελληνική υποχώρηση απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις.
Στην πραγματικότητα, «ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να αντιλαμβάνεται αυτή την ανάγκη», όπως μαρτυρά η απόφασή του να αποσύρει δύο συστοιχίες πυραύλων Patriot από τα επίμαχα νησιά εν μέσω της κρίσης, αναφέρει ο Γκεντίν.
Ωστόσο, η ελληνική εσωτερική πολιτική εξακολουθεί να τρέφεται από το αφήγημα της «τουρκικής απειλής», γεγονός που δυσχεραίνει την εξομάλυνση. Επιπλέον, η ελληνική κοινή γνώμη, η οποία διάκειται ευμενώς προς τον δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό, δεν στηρίζει τη στενή συμμαχία της κυβέρνησής της με το Ισραήλ, με τις επιθετικές πολιτικές του Τελ Αβίβ να κινδυνεύουν τελικά να δηλητηριάσουν όχι μόνο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και τις ευρύτερες ισορροπίες στην περιοχή, καταλήγει.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου