Από τον Τσατλί της MIT στους ποινικούς της ηρωίνης: Το μαφιόζικο παρακράτος στην ελληνική Θράκη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://thraction.gr/wp-content/uploads/2026/10/thf-1068x601.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="601" data-original-width="1068" height="113" src="https://thraction.gr/wp-content/uploads/2026/10/thf-1068x601.webp" width="750" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Από τον Τσατλί και τον Οκτάι στα 100 κιλά ηρωίνης: Η μετάλλαξη του προξενικού μηχανισμού στην ελληνική Θράκη σε μαφιόζικο παρακράτος.</span></h3>Του <b>Νίκου Αρβανίτη</b><div>Η εργαλειοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας στην ελληνική Θράκη από το καθεστώς της Άγκυρας έχει εισέλθει στην πιο επικίνδυνη φάση της: τα ηγετικά στελέχη του προξενικού μηχανισμού μεταλλάχτηκαν από απλούς πολιτικούς εντολοδόχους της MIT σε ανοιχτούς συνεταίρους του κοινού ποινικού δικαίου, εμπόρων ναρκωτικών και κυκλωμάτων που συνδέονται απευθείας με την κορυφή της τουρκικής πολιτικής εξουσίας.Αποκλειστική Ανάλυση / Του Νίκου Αρβανίτη (<a href="https://rodopipress.gr/apo-ton-tsatli-sto-parakratos-kai-tous-poinikous-tis-iroinis-elliniki-thraki/?fbclid=IwY2xjawU61vtleHRuA2FlbQIxMABwZG9mBXNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR67AUFdcT7LbOj_lksbBJmBWGgx7-WCqJe-C_25X_Y6m-hSKW-Ylv8mw3tFyA_aem_Q7YbxaxF6ZrfdrB8YCeSOQ">αναδημοσίευση από rodopipress.gr</a>)<div><br />1. Η Ιστορική Αφετηρία: Η Απέλαση Γκιούρ και ο Αμπντουλάχ Τσατλί της MIT (1990)<br /><br />Στις αρχές του 1990, μετά την επιστολή του Μεσούτ Γιλμάζ και την απόπειρα του Τούρκου προξένου Κεμάλ Γκιούρ να επιβάλει τον όρο «τουρκική» στη μειονότητα, η Αθήνα προχώρησε στην άμεση απέλασή του. Στο κλίμα πόλωσης που ακολούθησε (εκλογή Σαδήκ Αχμέτ και Φαΐκογλου), ταυτοποιήθηκε στην Κομοτηνή η επιχειρησιακή δράση πρακτόρων της MIT υπό τον Αμπντουλάχ Τσατλί (Abdullah Çatlı) — τον αρχιμαφιόζο που το 1996 στο σκάνδαλο του Σουσουρλούκ αποκάλυψε την ταύτιση αστυνομίας, κράτους και καρτέλ ναρκωτικών.</div><div><br />2. Το Τρίγωνο Κράτους, Κόμματος και Ναρκωτικών: Το Προφίλ του Veysel Filiz<br /><br />Σήμερα, οι παρακρατικοί σύνδεσμοι εκπροσωπούνται από πρόσωπα όπως ο Βεϊσέλ Φιλίζ (Veysel Filiz):Λομπίστας και Κατάσκοπος: Σύμβουλος τύπου της τουρκικής πρεσβείας στις Βρυξέλλες και διδάσκων στην Πολιτική Ακαδημία του κυβερνώντος AKP, εκδιώχθηκε από το Βέλγιο το 2017 για απειλές κατά αντιφρονούντων και κατασκοπεία.<br />Τα 100 Κιλά Ηρωίνης: Στις 8 Δεκεμβρίου 2020 συνελήφθη στα σύνορα του Pazarkule/Καστανιών με 100 κιλά καθαρής ηρωίνης (αξίας 5 εκατ. ευρώ) κρυμμένα σε ειδική κρύπτη του οχήματός του.<br />Η Σύγκρουση στη Βουλή για τον Φουάτ Οκτάι: Τον Δεκέμβριο του 2022, στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, ο εκπρόσωπος του CHP Ενγκίν Οζκότς κατήγγειλε ότι δόθηκαν άνωθεν εντολές αποφυλάκισης και επιβολής απορρήτου, παρουσιάζοντας φωτογραφίες του Filiz μέσα στο γραφείο του τότε αντιπροέδρου της Τουρκίας, Φουάτ Οκτάι (Fuat Oktay).<br />Το Δικαστικό «Πλυντήριο» (2021): Όπως αποκάλυψε ο δημοσιογράφος Tolga Şardan (T24), ο αδελφός του (Χουλουσί Φιλίζ) πήρε ξαφνικά πάνω του την ευθύνη με ένα σαθρό σενάριο, ενώ ο πρόεδρος του δικαστηρίου τάχθηκε άμεσα υπέρ της αποφυλάκισης του Veysel Filiz, εξασφαλίζοντάς του τελικά την απόλυτη ασυλία του καθεστώτος.</div><div><br />3. Το Πάνελ της Ντροπής στη Βαρσοβία: Η Σύμπραξη με Τράμπα και Χαϊρουλλάχ<br /><br />Ο «ξεπλυμένος» από το καθεστώς Filiz —τον οποίο ο πρώην Δήμαρχος Ιάσμου, Οντέρ Μουμίν, κατήγγειλε ευθέως ως «βαρόνο της ηρωίνης»— επανεμφανίστηκε στις εργασίες του ΟΑΣΕ στη Βαρσοβία ως εκπρόσωπος της ΜΚΟ EMISCO.<br /><br />Εκεί, κάθισε στην ίδια πλατφόρμα με την ηγεσία της προξενικής κάστας:Τον ψευδομουφτή Ξάνθης Μουσταφά Τράμπα (Mustafa Trampa),<br />Και τη Γενική Διευθύντρια της Bakeş Περβίν Χαϊρουλλάχ (Pervin Hayrullah).<br /><br />Η Hayrullah συνυπήρχε με τον Filiz στο Δ.Σ. της EMISCO από το 2014, ενώ ο Filiz παρενέβαινε συστηματικά υπέρ του προκατόχου του Τράμπα, Αχμέτ Μετέ. Τα όρια μεταξύ θρησκευτικής ηγεσίας, παρακράτους και βαρέος ποινικού εγκλήματος εξαφανίστηκαν οριστικά.</div><div><br />4. «Μαύρα Ταμεία», Εικονικά Ιφτάρ και «Όπλα-Φαντάσματα»<br /><br />Η παρακρατική αυτή μηχανή κινείται με άφθονο μαύρο χρήμα:«Οικονομικό Σουσουρλούκ» & Diyanet: Την ώρα που το κραχ 131 επενδυτικών funds εξαφάνισε 20 δισ. δολάρια στην Τουρκία αποκαλύπτοντας τα τζογαρίσματα του κρατικού Diyanet σε funds ισλαμικών ταγμάτων (Menzil), τα ταμεία αυτά μισθοδοτούν παρανόμως χιλιάδες εγκάθετους στην Ελληνική Θράκη (πάνω από 1.230 μόνο στην Ξάνθη).</div><div><br />Ξέπλυμα μέσω «Εικονικών» Ιφτάρ: Υπερφουσκωμένα κονδύλια εκταμιεύονται για χιλιάδες ανύπαρκτες μερίδες φαγητού σε μαζικές εκδηλώσεις. Η τεράστια διαφορά μετατρέπεται σε μαύρο ρευστό για την προξενική ελίτ, η οποία κυκλοφορεί προκλητικά με πολυτελή SUV άνω των 50.000 ευρώ και επώνυμα αξεσουάρ χιλιάδων ευρώ (όπως τσάντες Miu Miu).<br />«Όπλα-Φαντάσματα»: Οι πρόσφατες κατασχέσεις δεκάδων αδήλωτων πιστολιών Glock και CZ χωρίς σειριακούς αριθμούς στη Ροδόπη και τον Έβρο για τις τουρκικές συμμορίες Daltonlar και Bayğaralar, αποδεικνύουν ότι η Ελληνική Θράκη μετατρέπεται σε διάδρομο logistics για δίκτυα όπλων και ναρκωτικών.</div><div><br />Συμπέρασμα<br /><br />Από το 1990 και τον Αμπντουλάχ Τσατλί της MIT, φτάσαμε σήμερα στον Μουσταφά Τράμπα και την Περβίν Χαϊρουλλάχ, οι οποίοι εμφανίζονται στα διεθνή βήματα αγκαλιά με τον Βεϊσέλ Φιλίζ των 100 κιλών ηρωίνης και των φωτογραφιών στο γραφείο του Φουάτ Οκτάι.<br /><br />Το αφήγημα περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» κατέρρευσε. Το προξενικό σύστημα στην ελληνική Θράκη λειτουργεί ως παρακρατικός, μαφιόζικος μηχανισμός εξουσίας και μαύρου χρήματος.<br /><br />Όσοι σε Αθήνα και Βρυξέλλες εθελοτυφλούν, καθίστανται αντικειμενικά συνένοχοι στην υπονόμευση της εθνικής ασφάλειας και της κοινωνικής ειρήνης στην περιοχή.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div></div>

Από τον Τσατλί της MIT στους ποινικούς της ηρωίνης: Το μαφιόζικο παρακράτος στην ελληνική Θράκη

Από τον Τσατλί και τον Οκτάι στα 100 κιλά ηρωίνης: Η μετάλλαξη του προξενικού μηχανισμού στην ελληνική Θράκη σε μαφιόζικο παρακράτος. Του Νί...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι παγίδα η αμερικανική παρέμβαση στα ελληνοτουρκικά;

<img height="102" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/10/rubio_apempe-825x600.jpg" width="734" /><br /><br /><div><b>ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ</b><br />Η δέσμευση παρέμβασης της Ουάσινγκτον ώστε να μην εκτραπεί σε ανοικτή σύγκρουση η αστάθεια στα ελληνοτουρκικά, δεν είναι κάτι καινούργιο. Και ακριβώς επειδή συνιστά πάγια πολιτική των ΗΠΑ, συν την εμπειρία της κρίσης των Ιμίων, θα έπρεπε να θυμόμαστε πώς αυτή η δέσμευση λειτουργεί στην πράξη. Με βάση την -ενίοτε παράλογη- λογική της στρατηγικής, δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει ότι αυτή η δέσμευση εμπλοκής αυξάνει, δεν μειώνει την πιθανότητα εκδήλωσης επεισοδίου. Ας τα πάρουμε με τη σειρά λοιπόν…<br /><br />O Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Καθημερινή» και τον Αλέξη Παπαχελά, χαρακτήρισε «αδιανόητο» το ενδεχόμενο σύγκρουσης Ελλάδας-Τουρκίας και ταυτόχρονα εξήγησε ότι οι ΗΠΑ θα δραστηριοποιηθούν παρασκηνιακά για να αποσοβήσουν μια ενδεχόμενη κρίση. Αφορμή της απάντησης η υπόθεση του καλωδίου διασύνδεσης με την Κύπρο και θα τονίσουν «προς όλες τις πλευρές πόσο σημαντικό είναι το έργο από τη σκοπιά μας».<br /><br />Η εστίαση του ενδιαφέροντος εκεί είναι λογική. Αυτό που δεν είναι λογικό όμως, είναι η εμφανής τάση ακόμα και καταξιωμένων μέσων ενημέρωσης να υπερεκτιμούν τη σημασία της. Ωστόσο, όχι μόνο απαιτείται αυτοσυγκράτηση κατά την αξιολόγηση της αποστροφής των λόγων του Ρούμπιο, αλλά κυρίως να αντιληφθούμε ότι υπάρχει μια μεγάλη παγίδα για την ελληνική εθνική ασφάλεια. Έστω δυνητική…<br /><br />Μήπως τελικά αυτή η δέσμευση δραστηριοποίησης των ΗΠΑ παράγει και μια αποσταθεροποιητική δυναμική; Διότι οι ειλικρινείς προθέσεις της Ουάσινγκτον που δηλώνει πως συμφωνεί και προωθεί το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης, είναι η μία πλευρά του νομίσματος.<br /><br />Η άλλη, που δεν είναι άγνωστη, είναι ότι θέτει την ελληνοτουρκική σύγκρουση σε ένα «πλαίσιο ασφαλείας». Δηλαδή, οι δυο πλευρές, ελληνική και τουρκική, έχουν τη βεβαιότητα ότι εάν «πιαστούν στα χέρια», η εμφάνιση των Αμερικανών είναι απλώς θέμα χρόνου. Αυτό θα είχε όμως αξία, εάν η παρέμβαση θα ισοδυναμούσε πρωτίστως με συνδρομή αμυνόμενου. Διότι τώρα εργαλειοποιείται στο πλαίσιο της στρατηγικής του επιτιθέμενου.<br /><br />Δυστυχώς, η αμερικανική στρατηγική δεν διακρίνει ανάμεσα σε επιτιθέμενο και αμυνόμενο. Η παρέμβαση αφορά την «απαγόρευση εκτροπής». Παρότι προφανώς έχει άποψη η Ουάσινγκτον, ο επιδιαιτητικός της ρόλος της επιβάλλει να σταματά εκεί. Δεν επιχειρεί να θεραπεύσει, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να διαιωνίζεται. Και ως γνωστόν, το «ψυγείο» βοηθά στη συντήρηση…<br /><br />Η Τουρκία βαδίζει στα σίγουρα<br /><br />Όσοι πανηγυρίζουν, λογικά έχουν ξεχάσει ότι η Άγκυρα κινείται μόνο εάν το αποτέλεσμα μιας τεχνητής κρίσης είναι διασφαλισμένο. Πηγαίνει τόσο – όσο… Δεν αναλαμβάνει μη υπολογισμένα ρίσκα, φοβούμενη τις συνέπειες. Γνωρίζει ότι το εσωτερικό μέτωπο είναι εξαιρετικά ασταθές και εύφλεκτο.<br /><br />Σε μια κοινωνία εθισμένη και ευάλωτη στη ρητορική της ηγεσίας περί «τοπικής υπερδύναμης», η αμφισβήτηση αυτής της εικόνας στην πράξη θα είχε συνέπειες. Οι δυνητικές εσωτερικές εξελίξεις θα μπορούσαν να είναι σοβαρές και να εξελιχθούν με μεγάλη ταχύτητα…<br /><br />Άρα, η τουρκική ηγεσία ασκεί παρακινδυνευμένη πολιτική, η οποία αφενός στηρίζεται στην εικόνα που της έχει καλλιεργήσει η Αθήνα με την πάροδο των ετών και αφετέρου στη βεβαιότητα μη εκτροπής, μέσω της παρέμβασης της Ουάσινγκτον.<br /><br />Έχοντας εκπαιδευθεί από τη διαχρονική συμπεριφορά του ελληνικού πολιτικού συστήματος που εκπέμπει την εικόνα, ότι δεν τολμά να επιχειρήσει να εκθέσει τα όρια της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής, συχνά πυκνά αποφασίζει να ξαναδοκιμάσει. Πώς λέμε «ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει»; Κάτι παρόμοιο ισχύει και για την ασκούμενη τουρκική πολιτική…<br /><br />Το επιχείρημα είναι απλό: Η βεβαιότητα αμερικανικής παρέμβασης, δεν θέτει απλώς όρια στον ελληνοτουρκική σύγκρουση! Διότι ταυτόχρονα καταπολεμά την πραγματική φοβία της Άγκυρας, ότι σε περίπτωση που μια κρίση ξεφύγει από τον έλεγχο οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να επιφέρουν βαρύτατα πλήγματα.<br /><br />Στο μυαλό των «ισλαμοεθνικιστών» (σ.σ. για να τεθεί μετριοπαθώς…) της Άγκυρας, η πιθανότητα αποφασιστικής ελληνικής στάσης εξακολουθεί να μην συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες. Παρά το προηγούμενο του 2020. Κι αυτό δημιουργεί αρνητική δυναμική. Ακόμα κι αν έγιναν από ελληνικής πλευράς τα δέοντα, η πεποίθηση ότι στην πορεία θα αναζητηθεί πρόφαση απεμπλοκής, προσφέρει διαρκώς διέξοδο στην Τουρκία.</div><div><br />Τα Ίμια που δεν μας δίδαξαν<br /><br />Ας θυμηθούμε τι έγινε στα Ίμια. Ένα κλασικό παράδειγμα παρακινδυνευμένης επιλογής από την πλευρά της Τουρκίας. Η πρωθυπουργός Τσιλέρ που επιθυμούσε να ενισχύσει τη θέση της στο εσωτερικό, στηρίχθηκε στην εκτίμηση ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία δεν έχει καμία διάθεση σύγκρουσης και στο τέλος θα υποχωρήσει για να αποφύγει τον πόλεμο. Παρά τις προειδοποιήσεις των στρατηγών που δεν επιθυμούσαν κλιμάκωση.<br /><br />Όπως αποδείχθηκε όμως, ορθώς μας είχε διαβάσει… Οι δε δηλώσεις που ακολούθησαν και οι αποκαλύψεις για τη συμπεριφορά των Ελλήνων αρμοδίων κατά τη διάρκεια της κρίσης, έκαναν τα πάντα για να δικαιώσουν τα εκτιμήσεις της. Αυτό έσπειρε τον σπόρο για τον επόμενο γύρο πλήττοντας την ελληνική αποτροπή. Σημαίες που θα τις έπαιρνε ο αέρας, το αλήστου μνήμης «και τι θέλατε, να κάνουμε πόλεμο;»…<br /><br />Όποιος τολμούσε να αναρωτηθεί … «ποιο είναι το μήνυμα που εισπράττει η Άγκυρα μέσω τέτοιων δηλώσεων», αντιμετώπιζε σφοδρό «καθεστωτικό πυρ». Μετά τον φαιδρό πολιτικό χειρισμό, έμειναν όσοι ήταν πραγματικά έτοιμοι για όλα στην κορύφωση της κρίσης να συζητούν τι θα είχε συμβεί εάν τους είχε δοθεί το πράσινο φως. Τα ίδια όμως και απέναντι. Διότι οι Τούρκοι στρατηγοί γνώριζαν καλά τι θα συνέβαινε.</div><div><br />Όντως “αδιανόητο”, αλλά…<br /><br />Για να μην ξεχνιόμαστε λοιπόν: Αμερικανική παρέμβαση στα Ίμια όντως εκδηλώθηκε. Στο τέλος άκουσαν και «ευχαριστώ» από τον ίδιο τον τότε πρωθυπουργό, από του βήματος της Βουλής. Η Ελλάδα όμως έχοντας προσέλθει σε διαπραγμάτευση υπό το βάρος τετελεσμένου, βρέθηκε στη συνέχεια αντιμέτωπη με μια διαρκώς διευρυνόμενη λίστα «γκρίζων ζωνών». Υπενθύμιση για όποιον ξέχασε το αποτέλεσμα…<br /><br />Οι «γκρίζες ζώνες» δεν απομακρύνθηκαν έκτοτε, εμπλουτίζοντας την τουρκική αναθεωρητική ρητορική και πράξη. Καθιστώντας ακόμα δυσκολότερη την εξεύρεση διεξόδου, αφού την αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων ακολούθησε η αμφισβήτηση της ίδιας της ελληνικής κυριαρχίας. Κάπως έτσι ενταφιάστηκε και η αφελής προσδοκία πολλών ότι θα προέκυπτε συμφωνία για συνυποσχετικό παραπομπής της διαφοράς στη Χάγη.<br /><br />Για να υπάρξει πραγματική δικαστική κρίση. Αυτό διαφέρει από την πρότερη διμερή συμφωνία και εν συνεχεία προσφυγή για την απόσπαση νομιμοποιητικής σφραγίδας εκ μέρους του διεθνούς δικαστηρίου. Ενός οργάνου που δεν έχει αντίρρηση να συνυπογράψει οτιδήποτε, εφόσον αυτό συνιστά συμφωνία μεταξύ αντιδίκων χωρών…</div><div><br />Τίποτε δεν αλλάζει για Ελλάδα-Τουρκία<br /><br />Εν ολίγοις, όσοι πανηγυρίζουν για την δεδομένη πρόθεση παρέμβασης των Αμερικανών, καλά θα κάνουν να το ξανασκεφθούν. Εκτός κι εάν ανήκουν στους υπέρμαχους μαζικών ελληνικών υποχωρήσεων απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις, δήθεν για να πετύχουμε την ειρήνη. Δεν θα την πετύχουμε διότι η Τουρκία θα επανέλθει. Για να μην προσθέσουμε ότι το «οι ΗΠΑ δραστηριοποιούνται για να αποσοβήσουν μια κρίση» είναι ακόμα πιο πολύπλοκο…<br /><br />Ας υποθέσουμε πως παρεμβαίνουν, ώστε μια κατάσταση όπως αυτή με την πόντιση του καλωδίου να μην εξελιχθεί σε κρίση. Η Ουάσινγκτον επικοινωνεί με τους εμπλεκόμενους, Ελλάδα και Τουρκία. Γνωρίζοντας ότι οι ΗΠΑ υποστηρίζουν το GSI (Great Sea Interconnector), η Άγκυρα θα δηλώσει ότι ποτέ δεν αρνήθηκε την εκτέλεση του έργου και ότι απλά ζητά να αναγνωριστεί η δικαιοδοσία της στη θαλάσσια περιοχή!<br /><br />Όπως δεν ενίσταται και στην προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο! Αρκεί όμως η Αθήνα να συμφωνήσει να παραπέμψει και ζητήματα κυριαρχίας που θέτει πλέον η Τουρκία, που αφορούν ελληνικές νήσους και νησίδες! Αυτά όμως δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά από την ελληνική πλευρά! Πού καταλήγει αυτό;<br /><br />Η τουρκική στρατηγική να βραχυκυκλώνει κάθε εξέλιξη στην κατεύθυνση της επίλυσης κάθε προβλήματος εάν δεν πετύχει τους στόχους της, δεν πλήττεται από την δέσμευση αμερικανικής εμπλοκής. Αντιθέτως, ευεργετείται από το πλαίσιο ασφαλείας που προσφέρουν οι Αμερικανοί, που ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο να μην εξελιχθεί σε πόλεμο ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.<br /><br />Η αμερικανική παρέμβαση θα έχει πάντα πυροσβεστικό χαρακτήρα. Δυστυχώς για εμάς όμως, η Τουρκία χρησιμοποιεί συχνά τη μέθοδο της… περιορισμένης φωτιάς για την επίτευξη των στόχων της. Διότι η κινητοποίηση των… πυροσβεστικών δυνάμεων έχει συνυπολογιστεί στη στρατηγική της. Και η μέθοδος αυτή θα συνεχίσει να αξιοποιείται, όσο η Αθήνα δεν φροντίζει η φωτιά να στραφεί και να αρχίσει να καίει και προς Ανατολάς…</div><div><br />Φαεινές ιδέες;<br /><br />Και κάτι τελευταίο που θα πρέπει πάντα να το έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας… Αυτό είναι το ενδεχόμενο, σε κάποια χρονική στιγμή να επείγει για τις ΗΠΑ η προώθηση μιας διευθέτησης στην ευρύτερη περιοχή. Υπάρχει άραγε βολικότερη μέθοδος στα ελληνοτουρκικά, από το να επιτραπεί η εκδήλωση «θερμού επεισοδίου» που θα οδηγήσει σε άμεση παρέμβαση της Ουάσινγκτον, οδηγώντας στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης τις δυο πλευρές;<br /><br />Κι εκεί, συνήθως, η πίεση στρέφεται στον πιο… συνεννοήσιμο. Όχι στον άκαμπτο. Το προηγούμενο των Ιμίων προσφέρει μια ιδέα της λειτουργίας του μηχανισμού «συνεννόησης» υπό πίεση. Παρότι η εκδήλωση της κρίσης δεν αποτελούσε επιθυμία της Ουάσινγκτον. Οι εκτιμήσεις για τις πιθανότητες υλοποίησης ενός τέτοιου σεναρίου, ασφαλώς ποικίλουν. Η ουσία του συλλογισμού όμως δεν αλλάζει.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι παγίδα η αμερικανική παρέμβαση στα ελληνοτουρκικά;

ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ Η δέσμευση παρέμβασης της Ουάσινγκτον ώστε να μην εκτραπεί σε ανοικτή σύγκρουση η αστάθεια στα ελληνοτουρκικά, δεν είναι κάτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν οι Τούρκοι βρέθηκαν μπροστά στον αντιπλοίαρχο Σαλιάρη.

<img height="106" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/10/polemiko-nautiko-fregata-ape-825x601.jpg" width="741" /><br /><br /><div>ΡΑΤΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ<br />Όταν ο Γιάννης Σαλιάρης, τότε Αντιπλοίαρχος Π.Ν., ως Κυβερνήτης της Φ/Γ “Λήμνος”, κράτησε πορεία “γραμμή” ως όφειλε, και τσαλάκωσε τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου “Kemal Reis” και μαζί της το γόητρο του ναυτικού της Τουρκίας, οι αντιδράσεις ήταν ποικίλες εκατέρωθεν του Αιγαίου. Αρχικά, αντί η κυβέρνηση να βγει επίσημα και να ανακοινώσει αμέσως το συμβάν, προστατεύοντας το κύρος του Πολεμικού Ναυτικού, επί ώρες διέψευδε το γεγονός μέσω ανώνυμων διαρροών (στις οποίες ενέπλεξε και το ΓΕΕΘΑ), αντιμετωπίζοντάς το σχεδόν σαν “ψευδή είδηση”.<br /><br />Αυτή η ελληνική αμηχανία και σιωπή έδωσε τον απαραίτητο χώρο και χρόνο στον Ερντογάν να βγει πρώτος να ανακοινώσει το επεισόδιο. Έτσι, ο Τούρκος πρόεδρος εμφάνισε τη βαριά ζημιά της ναυαρχίδας του ως “επιτυχία” και ισχυρίστηκε ότι “η Ελλάδα πήρε την απάντησή της”, αφήνοντας για δύο ημέρες την ελληνική κοινή γνώμη με την εσφαλμένη εντύπωση ότι οι Τούρκοι είχαν το πάνω χέρι. Ενώ ο Αντιπλοίαρχος Σαλιάρης επιτέλεσε στο ακέραιο το καθήκον του με εξαιρετικούς χειρισμούς, η πολιτική ηγεσία φοβήθηκε την κλιμάκωση σε τέτοιο βαθμό που προτίμησε να κρύψει την αλήθεια, αντί να κεφαλαιοποιήσει τη στρατιωτική ισχύ της χώρας.<br /><br />Όλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι δεν υπήρχε κανένα στιβαρό πολιτικό σχέδιο αποτροπής, ούτε καν σωστή επικοινωνιακή στρατηγική. Η κυβέρνηση λειτούργησε φοβικά και αμήχανα, και το μόνο που διέσωσε την αξιοπρέπεια της χώρας ήταν η αυτενέργεια και η ψυχραιμία του Έλληνα κυβερνήτη πάνω στη γέφυρα της “Λήμνου”. <br /><br />Αυτή η φοβική διαχείριση των διαρροών του 2020 αποτέλεσε το “προσχέδιο” για τον τρόπο που η κυβέρνηση χειρίζεται σήμερα επικοινωνιακά τις τουρκικές προκλήσεις, όπως στο περιστατικό της Κάσου, όπου πρόσφατα <a href="https://www.youtube.com/watch?v=wuHkrvlYo1I">ο κ. Άγγελος Συρίγος προκάλεσε πολιτικό σεισμό, ομολογώντας δημόσια ότι η Ελλάδα “υποχώρησε δύο φορές”</a> απέναντι στην Τουρκία κατά τη διάρκεια των κρίσεων του 2024. <br /><br />Η κομματική αντιπαράθεση που ξέσπασε ποσώς ενδιαφέρει το Έθνος, διότι εξυπηρετεί μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Οι πολιτικοί υπολογίζουν το “πολιτικό κόστος” της συγκυρίας. Το γεγονός όμως παραμένει και βασίζεται σε μια θεμελιώδη αλήθεια των διεθνών σχέσεων: ο αναθεωρητικός αντίπαλος σταματά μόνον εκεί που συναντά τοίχο.</div><div>  <br />Ο Σαλιάρης και η αυταπάτη των “ήρεμων νερών”<br /><br />Όταν ο Σαλιάρης κράτησε σταθερό το τιμόνι, οι Τούρκοι μέτρησαν τις πληγές τους και σιώπησαν. Η θεωρία των “ήρεμων νερών” και των ανοιχτών διαύλων δεν απέτρεψε την Τουρκία από το να κλιμακώσει συλλήβδην έκτοτε. Η συστηματική ταυτόχρονη διεξαγωγή πολέμου κοινής γνώμης, ψυχολογικού πολέμου και νομικού πολέμου με σκοπό τη συστηματική διαμόρφωση της κοινής γνώμης, την κάμψη του ηθικού μας και την αυθαίρετη αμφισβήτηση της διεθνούς νομιμότητας, είναι γεγονός. Στη διεθνή πολιτική, η αδράνεια θεωρείται αδυναμία.<br /><br />Όταν ο Σαλιάρης το 2020 “απάντησε” στον τουρκικό τραμπουκισμό τσαλακώνοντας το “Kemal Reis”, έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα ισχύος που ανάγκασε την Άγκυρα να αναδιπλωθεί προσωρινά. Η κατευναστική τακτική απέτρεψε ίσως μια θερμή αναμέτρηση μέχρι σήμερα, αλλά δεν έλυσε το πρόβλημα· απλώς μετέθεσε τον χρόνο της τελικής αναμέτρησης. Όμως, όπως ομολογείται πλέον και δημόσια, η Τουρκία δεν λαμβάνει υπόψη το διεθνές δίκαιο. Πώς μπορείς, λοιπόν, να κουβεντιάζεις με έναν “πειρατή” όταν σε κρατά με το μαχαίρι στο λαιμό; Η αδράνεια απλώς του επιτρέπει να επεκτείνει τις διεκδικήσεις του.</div><div>  <br />Ναυτοσύνη και φρόνημα ως πολλαπλασιαστής ισχύος<br /><br />Ο ένστολος στόλος του Αιγαίου στο σύνολό του, έχει το προσωπικό, την ψυχή και την ιστορική μνήμη να αναχαιτίσει τις επιδιώξεις των αναθεωρητών, αρκεί η πολιτική ηγεσία να έχει τη στιβαρότητα να τον εμπιστευτεί και να μην λειτουργεί φοβικά. <br /><br />Γιατί εδώ που φτάσαμε, η πατρίδα δεν αντέχει “Κάσο Νο 3”, πόσο μάλλον δεύτερα “Ίμια”. Η αποφασιστικότητα και η επίδειξη ισχύος δεν σημαίνουν τυφλή κλιμάκωση ή πολεμοχαρή διάθεση, αλλά τη μόνη εγγύηση για πραγματική και διαρκή ειρήνη. <br /><br />Ο Στόλος είναι σε θέση να κάνει πράξη το “Εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης”. Διότι πέρα από τους εξοπλισμούς και τους αριθμούς, υπάρχει ο διαχρονικός παράγοντας που κάνει τη διαφορά στις ελληνικές θάλασσες: η ναυτοσύνη και το φρόνημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν οι Τούρκοι βρέθηκαν μπροστά στον αντιπλοίαρχο Σαλιάρη.

ΡΑΤΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Όταν ο Γιάννης Σαλιάρης, τότε Αντιπλοίαρχος Π.Ν., ως Κυβερνήτης της Φ/Γ “Λήμνος”, κράτησε πορεία “γραμμή” ως όφειλε, και τσαλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τανγκό στο Αιγαίο με τους Τούρκους για τον Βορίδη. «Λίγο μπρος, λίγο πίσω»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/voridis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1176" data-original-width="1920" height="106" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/voridis.jpg" width="734" /></a></div><br /><div>Μνημείο πολιτικού κυνισμού και αδιανόητης ελαφρότητας αποτέλεσαν οι σημερινές δηλώσεις του Μάκη Βορίδη, ο οποίος βάλθηκε να μας πείσει ότι οι υποκλίσεις στους Τούρκους είναι απλώς… χορευτικές φιγούρες.</div><br />Κληθείς να μαζέψει τα ασυμμάζευτα μετά την <a href="https://www.newsbreak.gr/geopolitiki-amyna/1048611/syrigos-ypochorisame/"><b>κυνική παραδοχή του Άγγελου Συρίγου, ο οποίος ομολόγησε ωμά ότι η Ελλάδα υποχώρησε όχι μία, αλλά δύο φορές στις τουρκικές αξιώσεις για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου</b></a>, ο λαλίστατος Μ. Βορίδης απάντησε με την ατάκα της χρονιάς: «Μπορεί να κάναμε λίγο μπρος, λίγο πίσω… αλλά γενικά η εικόνα που έχω εγώ είναι ότι δεν έχει αλλάξει ο γενικός σχεδιασμός».<br /><br />«Λίγο μπρος, λίγο πίσω». Ένα τανγκό, ένα τσάμικο, άντε και ένας καλαματιανός στα νερά της Κάσου, υπό το άγρυπνο βλέμμα των τουρκικών πολεμικών πλοίων που μας έκαναν κουμάντο εντός της ελληνικής ΑΟΖ. Σημασία, άλλωστε, για τον κ. Βορίδη δεν έχει η εθνική ταπείνωση, αλλά το ότι «δεν άλλαξε ο γενικός σχεδιασμός». Ποιος είναι ακριβώς αυτός ο σχεδιασμός; Να ρωτάμε την Άγκυρα από πού επιτρέπεται να περάσουμε καλώδιο;<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τανγκό στο Αιγαίο με τους Τούρκους για τον Βορίδη. «Λίγο μπρος, λίγο πίσω»

Μνημείο πολιτικού κυνισμού και αδιανόητης ελαφρότητας αποτέλεσαν οι σημερινές δηλώσεις του Μάκη Βορίδη, ο οποίος βάλθηκε να μας πείσει ότι ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο τραπέζι τα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης.Το ελληνικό σχέδιο που μπορεί να προκαλέσει νέα δεδομένα με την Τουρκία.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-26-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-03_10_09-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="755" /><br /><br />Ιδιαίτερα σοβαρό εμφανίζεται πλέον το ενδεχόμενο η Ελλάδα να προχωρήσει σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης, ακόμη και πριν από τις επόμενες εθνικές εκλογές, σύμφωνα με την εκτίμηση του διευθυντή του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, Κωνσταντίνου Φίλη.<br /><br />Εφόσον μια τέτοια επιλογή περάσει από το επίπεδο του σχεδιασμού στην πράξη, θα πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ελληνικές κινήσεις των τελευταίων ετών στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς θα επηρεάσει άμεσα το γεωπολιτικό και νομικό αποτύπωμα της χώρας στις θαλάσσιες ζώνες γύρω από την Κρήτη.<br /><br />Το σημαντικότερο, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Κωνσταντίνος Φίλης στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, είναι ότι το συγκεκριμένο σενάριο αποτελεί νέο στοιχείο στους ελληνικούς σχεδιασμούς και δεν βρισκόταν μέχρι πρόσφατα στο τραπέζι με την ίδια ένταση.<br />Η πρώτη κίνηση: 12 μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης<br /><br />Η περιοχή που εμφανίζεται να εξετάζεται σε πρώτο χρόνο αφορά τα νότια και δυτικά της Κρήτης, με ιδιαίτερη σημασία στη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Φίλης τόνισε ότι μια τέτοια ενέργεια δεν θα πρέπει να εκληφθεί ως άμεση αντίδραση σε τουρκικές κινήσεις, αλλά ως άσκηση ενός κυριαρχικού δικαιώματος από την ελληνική πλευρά.<br /><br />Όπως επισήμανε, η Αθήνα φαίνεται να εξετάζει ταυτόχρονα και τη διατήρηση ελεύθερης διόδου για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, στοιχείο που έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο σε επίπεδο εφαρμογής όσο και σε επίπεδο διεθνών εντυπώσεων.<br /><br />Η ουσία είναι ότι η Ελλάδα θα επιχειρούσε να κινηθεί με τρόπο που να ενισχύει το θαλάσσιο αποτύπωμά της, χωρίς να δημιουργεί εμπόδια στις βασικές διεθνείς θαλάσσιες οδούς.<br />Γιατί η Κρήτη έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία<br /><br />Η Κρήτη δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη ελληνικό νησί στον χάρτη.<br /><br />Αποτελεί κομβικό γεωστρατηγικό σημείο μεταξύ Αιγαίου, Ανατολικής Μεσογείου και Βόρειας Αφρικής, ενώ βρίσκεται στο επίκεντρο ενεργειακών, στρατιωτικών και γεωπολιτικών σχεδιασμών.<br /><br />Μια επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στην περιοχή θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τη θαλάσσια παρουσία της Ελλάδας και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνεται η ελληνική κυριαρχία στον συγκεκριμένο χώρο.<br /><br />Δεν πρόκειται επομένως για μία συμβολική κίνηση.<br /><br />Πρόκειται για απόφαση που, εφόσον ληφθεί, θα αποκτήσει σημαντική γεωπολιτική βαρύτητα.<br />Ο δεύτερος γύρος και η στάση της Τουρκίας<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του Κωνσταντίνου Φίλη σε έναν πιθανό «δεύτερο γύρο» ελληνικών κινήσεων.<br /><br />Αυτός, σύμφωνα με την εκτίμησή του, θα μπορούσε να εξαρτηθεί από τη συμπεριφορά της Τουρκίας το επόμενο διάστημα και ειδικότερα από ενέργειες της Άγκυρας γύρω από τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», καθώς και από εξελίξεις σχετικά με το ηλεκτρικό καλώδιο στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το σενάριο αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή αφορά μια περιοχή πολύ πιο ευαίσθητη στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Τη ζώνη όπου έχει ήδη πραγματοποιηθεί μερική οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.<br />Ρόδος, Κάσος, Κάρπαθος και Καστελόριζο στο επίκεντρο<br /><br />Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Φίλη, μια δεύτερη φάση επέκτασης θα μπορούσε να αφορά την περιοχή νότια της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και του Καστελόριζου.<br /><br />Εδώ πλέον τα πράγματα αποκτούν διαφορετικό βάρος.<br /><br />Η συγκεκριμένη ζώνη βρίσκεται στην καρδιά της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στην Ανατολική Μεσόγειο και συνδέεται άμεσα με τις τουρκικές διεκδικήσεις και τη φιλοσοφία της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Μία επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε αυτή την περιοχή θα προκαλούσε πολύ ισχυρότερες πολιτικές και διπλωματικές αντιδράσεις από την Άγκυρα.<br /><br />Και αυτό διότι δεν θα αφορούσε πλέον μόνο την περιοχή δυτικά της Κρήτης, αλλά θα μεταφερόταν στο πιο ευαίσθητο τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Το «κλειδί» της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας<br /><br />Η μερική οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα νομικά και διπλωματικά εργαλεία που διαθέτει η Αθήνα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Μία μελλοντική επέκταση των χωρικών υδάτων στις περιοχές που καλύπτονται από αυτή τη λογική θα μπορούσε να ενισχύσει περαιτέρω την ελληνική θέση.<br /><br />Η Αθήνα θα επιχειρούσε έτσι να στηρίξει τις κινήσεις της πάνω σε ήδη διαμορφωμένα διπλωματικά και νομικά δεδομένα, αντί να ανοίξει ένα εντελώς νέο μέτωπο χωρίς προηγούμενη βάση.<br />Και υπάρχει τρίτο σενάριο – Η πραγματική έκπληξη<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον προκαλεί η αναφορά του Κωνσταντίνου Φίλη σε ένα τρίτο πιθανό σενάριο, το οποίο δεν αφορά την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο ίδιος έκανε λόγο για μία επιλογή που θα μπορούσε να αποτελέσει «έκπληξη» και να ενοχλήσει ακόμη περισσότερο την Τουρκία.<br /><br />Δεν προσδιόρισε δημοσίως την περιοχή.<br /><br />Ακριβώς αυτή η ασάφεια, όμως, είναι που προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στην τοποθέτησή του.<br /><br />Η αναφορά αυτή δείχνει ότι στην ελληνική στρατηγική σκέψη ενδέχεται να εξετάζονται περισσότερα του ενός γεωγραφικά μέτωπα για πιθανή άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων.<br /><br />Και αυτό αλλάζει τη συνολική εικόνα.<br />Τα 12 ναυτικά μίλια ως εργαλείο στρατηγικής πίεσης<br /><br />Η επέκταση των χωρικών υδάτων δεν αποτελεί μόνο νομική πράξη.<br /><br />Σε μια περιοχή όπως η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί ταυτόχρονα γεωπολιτικό εργαλείο, μήνυμα κυριαρχίας και μέσο στρατηγικής πίεσης.<br /><br />Η Ελλάδα έχει ήδη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο.<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι αν η ίδια λογική θα αρχίσει να μεταφέρεται σταδιακά και προς την Κρήτη και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Αν αυτό συμβεί, θα δημιουργηθεί μια νέα πραγματικότητα.<br />Η Άγκυρα θα παρακολουθεί κάθε κίνηση<br /><br />Η Τουρκία έχει επανειλημμένα εκφράσει ισχυρές αντιρρήσεις για την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.<br /><br />Για τον λόγο αυτό, κάθε ελληνική κίνηση που σχετίζεται με τα 12 ναυτικά μίλια παρακολουθείται εξαιρετικά στενά από την Άγκυρα.<br /><br />Ωστόσο, η περιοχή νότια και δυτικά της Κρήτης έχει διαφορετικά γεωγραφικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά από το Αιγαίο.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα μπορεί να επιλέξει σταδιακές κινήσεις, οι οποίες θα ενισχύουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα χωρίς να μεταφέρει αυτομάτως την αντιπαράθεση στο πιο ευαίσθητο πεδίο.<br />Μια στρατηγική βημάτων και όχι μιας κίνησης<br /><br />Το σημαντικότερο στοιχείο όσων περιέγραψε ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει μόνο μία πιθανή κίνηση.<br /><br />Αντίθετα, διαμορφώνεται η εικόνα μιας στρατηγικής πολλαπλών σταδίων.<br /><br />Πρώτα, δυτικά και νότια της Κρήτης.<br /><br />Στη συνέχεια, ενδεχομένως στη ζώνη της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας.<br /><br />Και τέλος, ένα τρίτο σενάριο που παραμένει προς το παρόν αδιευκρίνιστο.<br /><br />Αν αυτή η προσέγγιση αποτυπώνει πράγματι τους ελληνικούς σχεδιασμούς, τότε η Αθήνα φαίνεται να εξετάζει μια σταδιακή άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, με διαφορετικό επίπεδο πίεσης σε κάθε φάση.<br />Η επόμενη κίνηση της Ελλάδας μπορεί να αλλάξει τον χάρτη<br /><br />Η επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί ως ειλημμένη κυβερνητική απόφαση.<br /><br />Ωστόσο, η δημόσια συζήτηση γύρω από ένα τέτοιο ενδεχόμενο δείχνει ότι το ζήτημα εισέρχεται πλέον πολύ πιο δυναμικά στον στρατηγικό διάλογο.<br /><br />Και εφόσον η Αθήνα αποφασίσει να κινηθεί, το αποτέλεσμα δεν θα είναι μόνο νομικό.<br /><br />Θα είναι γεωπολιτικό, στρατηγικό και διπλωματικό.<br /><br />Γιατί τα 12 ναυτικά μίλια γύρω από την Κρήτη θα μπορούσαν να αποτελέσουν το πρώτο βήμα μιας πολύ ευρύτερης ελληνικής στρατηγικής.<br /><br />Και το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν η Ελλάδα θα προχωρήσει.<br /><br />Είναι πού θα βρίσκεται η επόμενη γραμμή στον χάρτη.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο τραπέζι τα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης.Το ελληνικό σχέδιο που μπορεί να προκαλέσει νέα δεδομένα με την Τουρκία.

Ιδιαίτερα σοβαρό εμφανίζεται πλέον το ενδεχόμενο η Ελλάδα να προχωρήσει σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη τουρκική επιτυχία. Η παγιωμένη ελληνική αδράνεια.

<img height="101" src="https://www.neakriti.gr/sites/default/files/styles/main/public/2026-02/aox.jpg.webp?itok=aCS2DEi5" width="734" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ΑΟΖ, το Αιγαίο και το “σύνδρομο του φόβου” που γίνεται στρατηγική</span></h3><b> Σαχίνης Γιώργος</b><br />Η Ελλάδα κοιτάζει τον χάρτη και πολλές φορές δεν αξιοποιεί καν αυτούς που τη δικαιώνουν, την ώρα που η Τουρκία χαράζει τετελεσμένα. Κι όμως, υπάρχει κάτι βαθύτερο από τις τουρκικές προκλήσεις, τις NAVTEX, τα θαλάσσια πάρκα, τους χάρτες νησιωτικής χωροταξίας και τους χάρτες της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Υπάρχει η ελληνική αδράνεια απέναντι σε όλα αυτά. Και ίσως αυτή να είναι τελικά η μεγαλύτερη επιτυχία της Άγκυρας. <br /><br />Γιατί η Τουρκία δε χρειάζεται πάντοτε να κερδίζει κάτι με μια κρίση. Της αρκεί να δημιουργεί ένα νέο δεδομένο, να το επαναλαμβάνει, να το εντάσσει σταδιακά στην πολιτική της και να περιμένει την ελληνική αντίδραση. Η οποία, συνήθως, έρχεται. <br /><br />Με ανακοίνωση, με διάβημα, με τη διαβεβαίωση ότι «δεν παράγει έννομα αποτελέσματα». Και μετά; Με την επόμενη τουρκική κίνηση, βλέπουμε... Αυτό είναι το πρόβλημα. Όχι μόνο τι κάνει η Άγκυρα, αλλά τι αφήνει η Αθήνα να γίνει πριν αποφασίσει να αντιδράσει. <br />Το Αιγαίο δεν περιμένει την Αθήνα <br /><br />Η Ελλάδα έχει ένα παράδοξο πρόβλημα: διαθέτει δικαιώματα, διαθέτει νομικά επιχειρήματα, διαθέτει συμμαχίες και διαθέτει μια γεωγραφική πραγματικότητα που δεν μπορεί να αλλάξει κανένας χάρτης. Κι όμως, συχνά συμπεριφέρεται σαν να χρειάζεται πρώτα να πάρει άδεια για να τα ασκήσει.<br /><br />Η συζήτηση για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη είναι χαρακτηριστική. Εδώ και δεκαετίες γνωρίζουμε τη σημασία της. Γνωρίζουμε τη γεωπολιτική αξία της Ανατολικής Μεσογείου. Γνωρίζουμε τη σημασία του Καστελόριζου. Γνωρίζουμε ότι η Κύπρος αποτελεί κρίσιμο παράγοντα στον ενεργειακό και γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής. Κι όμως, η Αθήνα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την οριοθέτηση Ελλάδας-Κύπρου σαν ένα θέμα που μπορεί να περιμένει. Και εδώ αξίζει να σταθούμε σε έναν άνθρωπο που εδώ και δεκαετίες επιμένει ακριβώς στο αντίθετο.<div>  <br />Ο Καρυώτης προειδοποιεί από τη δεκαετία του ’80 <br /><br />Ο ομότιμος καθηγητής στις ΗΠΑ, Θεόδωρος Καρυώτης, είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές φωνές στην ελληνική συζήτηση για την ΑΟΖ. Μέλος της ελληνικής αντιπροσωπίας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982, έχει επιμείνει επί χρόνια στη στρατηγική σημασία της ελληνικής ΑΟΖ και ειδικά του συμπλέγματος του Καστελόριζου.<br /><br />Ο ίδιος έχει περιγράψει την περιοχή Κρήτης-Καστελόριζου-Κύπρου ως κρίσιμο γεωπολιτικό χώρο και έχει υποστηρίξει ότι το Καστελόριζο δεν αποτελεί μια απομονωμένη κουκκίδα στον χάρτη, αλλά κρίσιμο σημείο για την επαφή των ελληνικών και κυπριακών θαλάσσιων ζωνών. <br /><br />Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της άποψής του. Ο Καρυώτης δεν αντιμετωπίζει το Καστελόριζο απλώς ως ένα σύμβολο εθνικής κυριαρχίας. Το αντιμετωπίζει ως γεωπολιτικό κλειδί. Η θέση του είναι ότι η σημασία του συμπλέγματος βρίσκεται ακριβώς στη δυνατότητά του να λειτουργήσει ως σημείο επαφής της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει και στη Στρογγύλη, την οποία θεωρεί κρίσιμο σημείο γι’ αυτή τη θαλάσσια συνέχεια. Και εδώ η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο πολιτική. <br /><br />Γιατί ο καθηγητής έχει επανειλημμένα ασκήσει κριτική στις ελληνικές κυβερνήσεις για την καθυστέρηση στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Κύπρο.<br /><br />Σε παλαιότερη δημόσια παρέμβασή του στην “ΚΡΗΤΗ TV”, και όχι μία μόνο φορά, είχε υποστηρίξει ότι η άρνηση της Αθήνας να προχωρήσει σε οριοθέτηση Ελλάδας-Κύπρου αποτελεί σοβαρό λάθος ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Με απλά λόγια: η Κύπρος έκανε βήματα. Η Ελλάδα περίμενε. Και αυτή η διαφορά στάσης δεν είναι μια λεπτομέρεια. Είναι ολόκληρη στρατηγική. <a href="https://www.neakriti.gr/apopseis/2198719_i-megali-toyrkiki-epityhia-i-pagiomeni-elliniki-adraneia"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.neakriti.gr/">πηγή</a><br /><br /> <br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μεγάλη τουρκική επιτυχία. Η παγιωμένη ελληνική αδράνεια.

Η ΑΟΖ, το Αιγαίο και το “σύνδρομο του φόβου” που γίνεται στρατηγική  Σαχίνης Γιώργος Η Ελλάδα κοιτάζει τον χάρτη και πολλές φορές δεν αξιοπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική σημαία στο κέντρο του Ηρακλείου. Ποιος έδωσε την άδεια και ποιος πλήρωσε;

<img height="112" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/tourkoi_irakleio_2.jpg" width="755" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Υπουργείο Πολιτισμού και ο Δήμος Ηρακλείου οφείλουν απαντήσεις</span></h3><b>Αλέξης Τερζής</b><br />Έντονα ερωτήματα προκαλεί η εικόνα τουρκικής αποστολής να παρελαύνει με εθνικές σημαίες στο ιστορικό κέντρο του Ηρακλείου, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Λαϊκών Παραδοσιακών Χορών «Symposium International».<br /><br />Ο Δήμος Ηρακλείου είχε ανακοινώσει για το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου μουσικοχορευτική παρέλαση από την πλατεία 18 Άγγλων προς τον Προμαχώνα Ιησού, με τη συμμετοχή περισσότερων από 300 χορευτών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, αλλά και από Τουρκία, Κύπρο, Γερμανία και Ολλανδία.<br /><br />Η συμμετοχή ξένης αποστολής σε ένα πολιτιστικό φεστιβάλ μπορεί ασφαλώς να παρουσιάζεται ως προσπάθεια πολιτιστικής ανταλλαγής. Όμως όταν αυτή πραγματοποιείται σε μια οργανωμένη πομπή στο ιστορικό κέντρο μιας ελληνικής πόλης και συνοδεύεται από την εμφάνιση εθνικών συμβόλων, είναι εύλογο να ζητούνται σαφείς απαντήσεις για το ποιος σχεδίασε, ενέκρινε και χρηματοδότησε τη συγκεκριμένη συμμετοχή.<br /><br />Και ειδικά όταν πρόκειται για την Τουρκία, μιας χώρας που εξακολουθεί να αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να προβάλλει διαρκώς προκλητικές αξιώσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η εικόνα αυτή δεν μπορεί να περνά απαρατήρητη.<br />Ποιος προσκάλεσε την τουρκική αποστολή;<br /><br />Το βασικό ερώτημα προς το Υπουργείο Πολιτισμού και τον Δήμο Ηρακλείου είναι απλό:<br /><br />Ποιος αποφάσισε και ποιος ενέκρινε τη συμμετοχή της τουρκικής αποστολής στην εκδήλωση;<br /><br />Ποιος απηύθυνε την πρόσκληση στο Ege Kültür Derneği της Σμύρνης; Ήταν πρωτοβουλία του Δήμου Ηρακλείου, των διοργανωτών του φεστιβάλ ή κάποιου άλλου φορέα;<br /><br />Και ακόμη:<br /><br />Υπήρξε δημόσια χρηματοδότηση για τη συμμετοχή της συγκεκριμένης τουρκικής αποστολής;<br /><br />Καλύφθηκαν από δημόσιους πόρους έξοδα μετακίνησης, διαμονής, διατροφής ή φιλοξενίας; Εάν ναι, ποιος φορέας διέθεσε τα χρήματα και ποιο ήταν το ακριβές ποσό;<br /><br />Δεν πρόκειται για ένα ασήμαντο διαδικαστικό ζήτημα. Όταν χρησιμοποιούνται χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει πού και για ποιον σκοπό κατευθύνονται.<br />Ο πολιτισμός δεν μπορεί να γίνεται άλλοθι<br /><br />Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να στηρίζει τον πολιτισμό, την παράδοση και την επικοινωνία των λαών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να κλείνουμε τα μάτια απέναντι στη σημειολογία και στις πολιτικές διαστάσεις που μπορεί να αποκτούν ορισμένες επιλογές.<br /><br />Η Κρήτη, ένας τόπος με τεράστια ιστορική και εθνική σημασία, δεν είναι ένας ουδέτερος χώρος όπου η ιστορία και η σημερινή πραγματικότητα μπορούν να διαγράφονται στο όνομα μιας αόριστης «ένωσης των λαών».<br /><br />Η ίδια η επίσημη παρουσίαση της διοργάνωσης αναφέρει ως στόχο την ένωση λαών και πολιτισμών μέσω της μουσικής και της παράδοσης.<br /><br />Η πολιτιστική συνεργασία είναι θεμιτή. Η Ελλάδα, όμως, δεν έχει κανέναν λόγο να αισθάνεται ενοχές επειδή υπερασπίζεται την ιστορία, την εθνική της ταυτότητα και τα σύμβολά της.<br />Αναμένονται απαντήσεις<br /><br />Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι οι άνθρωποι που συμμετείχαν σε μια χορευτική διοργάνωση. Είναι οι αποφάσεις των διοργανωτών και των αρμόδιων φορέων για την «παρέλαση» με τις τουρκικές σημαίες.<div><br /></div><div>Ποιος έδωσε το «πράσινο φως»;<br />Ποιος προσκάλεσε την τουρκική αποστολή;<br />Ποιος πλήρωσε τη συμμετοχή της;<br />Χρησιμοποιήθηκαν χρήματα του ελληνικού Δημοσίου ή του Δήμου Ηρακλείου;<br />Και ποιο ήταν το συνολικό κόστος;<br /><br />Αυτές είναι συγκεκριμένες ερωτήσεις και απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις.<br /><br />Γιατί ο πολιτισμός μπορεί να ενώνει τους ανθρώπους, αλλά η εθνική αξιοπρέπεια και η ιστορική μνήμη δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως λεπτομέρειες.<br /><br /><img height="640" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/tourkoi_irakleio_4.jpg" width="432" /></div><div><br /></div><div>Η Ελλάδα είναι χώρα ειρήνης και πολιτισμού. Είναι όμως ταυτόχρονα μια χώρα που γνωρίζει την ιστορία της και δεν ξεχνά ότι απέναντί της βρίσκεται ένα κράτος με διαχρονικές και συχνά επιθετικές διεκδικήσεις.<br /><br />Και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνά κανείς – ούτε όταν ακούγεται μουσική, ούτε όταν χορεύουν τα συγκροτήματα, ούτε όταν υψώνονται σημαίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η τουρκική σημαία στο κέντρο του Ηρακλείου. Ποιος έδωσε την άδεια και ποιος πλήρωσε;

Το Υπουργείο Πολιτισμού και ο Δήμος Ηρακλείου οφείλουν απαντήσεις Αλέξης Τερζής Έντονα ερωτήματα προκαλεί η εικόνα τουρκικής αποστολής να πα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το καλώδιο είναι τεστ κυριαρχίας.Η παγίδα της «τυπικής ενημέρωσης» προς την Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="405" src="https://www.youtube.com/embed/BICGcphBr3c" width="651" youtube-src-id="BICGcphBr3c"></iframe></div><div><br /></div>Ο Σάββας Καλεντερίδης αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και προειδοποιεί για την παγίδα μιας «τυπικής ενημέρωσης» προς την Τουρκία, την οποία η Άγκυρα μπορεί να αξιοποιήσει ως έμμεση αναγνώριση των παράνομων διεκδικήσεών της.<br /><br />Το υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δεν αποτελεί απλώς ένα ενεργειακό έργο. Είναι μία δοκιμασία της ικανότητας της Ελλάδας να ασκεί εμπράκτως τα κυριαρχικά της δικαιώματα, χωρίς να αναζητά φόρμουλες που μπορούν να μετατραπούν σε έμμεση αναγνώριση των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων.<br /><br />Αυτό είναι το βασικό μήνυμα της ανάλυσης του Σάββα Καλεντερίδη, ο οποίος στέκεται ιδιαίτερα στην πληροφορία ότι εξετάζεται «απλή, τυπική ενημέρωση» των τουρκικών Αρχών από τη γαλλική εταιρεία που θα αναλάβει τις εργασίες.<div><br />Το κρίσιμο σημείο που κρύβεται στις λέξεις<br /><br />Η Αθήνα εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει στην ολοκλήρωση των βυθομετρήσεων και, στη συνέχεια, στην πόντιση του καλωδίου. Ελλάδα και Γαλλία φέρονται να έχουν καταρτίσει κοινό επιχειρησιακό και διπλωματικό σχέδιο, ώστε οι εργασίες να πραγματοποιηθούν χωρίς να δοθεί στην Άγκυρα περιθώριο δημιουργίας τετελεσμένων.<br /><br />Η σχετική NAVTEX θα εκδοθεί αποκλειστικά από τις ελληνικές Αρχές, καθώς η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή βρίσκεται μέσα στη ζώνη ελληνικής ευθύνης. Ο Καλεντερίδης διευκρινίζει, ωστόσο, ότι η αρμοδιότητα έκδοσης NAVTEX αποτελεί διοικητικό μέτρο για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και δεν κατοχυρώνει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται αλλού: στην πιθανότητα ξεχωριστής ενημέρωσης της Τουρκίας από τη γαλλική εταιρεία, με το επιχείρημα ότι δεν πρέπει η Άγκυρα να επικαλεστεί αιφνιδιασμό.<br /><br />Εδώ γεννιέται το εύλογο ερώτημα: εφόσον η NAVTEX αποτελεί διεθνή ενημέρωση προς όλους τους ναυτιλλομένους, για ποιον λόγο απαιτείται ειδική επικοινωνία με τις τουρκικές Αρχές;<br /><br />Η Άγκυρα έχει ήδη διατυπώσει τη θέση ότι, όταν πραγματοποιούνται έρευνες ή ποντίσεις καλωδίων σε περιοχές επί των οποίων η ίδια δηλώνει ότι διατηρεί δικαιοδοσία, το κράτος της σημαίας των εμπλεκόμενων πλοίων οφείλει να επικοινωνεί μαζί της. Συνεπώς, ακόμη και μία ενημέρωση που η Αθήνα θα παρουσιάσει ως «απλή» και «τυπική» μπορεί να αξιοποιηθεί από την Τουρκία ως τεκμήριο αποδοχής της δικής της δικαιοδοσίας.<br /><br />Στις διεθνείς διαφορές, οι λέξεις, τα έγγραφα και τα προηγούμενα έχουν βαρύτητα. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να περάσει μία φορά το καλώδιο, αλλά να μην εγκαθιδρυθεί ένας μηχανισμός άτυπου τουρκικού βέτο για κάθε μελλοντική έρευνα ή έργο στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Η Αθήνα εξακολουθεί να αποφεύγει την ΑΟΖ με την Κύπρο<br /><br />Η υπόθεση του καλωδίου επαναφέρει το μεγαλύτερο στρατηγικό κενό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής: την απουσία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η Λευκωσία, όπως επισημαίνεται στην εκπομπή, είναι εδώ και χρόνια τεχνικά και πολιτικά προετοιμασμένη. Από την περίοδο του Τάσσου Παπαδόπουλου έχει θέσει επανειλημμένα το ζήτημα στην Αθήνα. Η ελληνική πλευρά, όμως, αποφεύγει να προχωρήσει, φοβούμενη την αντίδραση της Τουρκίας.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να κινείται συνεχώς πίσω από τις τουρκικές πρωτοβουλίες. Προηγήθηκε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ακολούθησαν τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα» και τώρα προωθείται το νομοθετικό πλαίσιο της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Η Αθήνα απαντά κάθε φορά εκ των υστέρων, ενώ θα έπρεπε να έχει διαμορφώσει εκείνη το νομικό και διπλωματικό πεδίο.<br /><br />Η άμεση οριοθέτηση της ελληνικής με την κυπριακή ΑΟΖ θα αναδείκνυε τη στρατηγική σημασία του συμπλέγματος Καστελλόριζου–Ρω–Στρογγύλης και θα ακύρωνε στην πράξη τον ισχυρισμό της Άγκυρας ότι η Τουρκία διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία απέδειξε το 2019 ότι ένα μικρό κράτος μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματά του. Κατέθεσε συντεταγμένες για τη θαλάσσια περιοχή βορείως της Κύπρου και κάλεσε την Τουρκία είτε σε διαπραγμάτευση είτε σε προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Η Τουρκία απέρριψε την πρόταση, αλλά η Λευκωσία είχε ήδη καταγράψει επίσημα τη θέση της.<br /><br />Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: γιατί δεν πράττει το ίδιο και η Ελλάδα;</div><div><br />Η ισχύς χτίζεται και με σχολεία<br /><br />Ο Καλεντερίδης αναγνωρίζει ως θετική την αποστολή ελληνικού στρατιωτικού υλικού στις Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου, όπως και την ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στην Κύπρο με επιπλέον F-16 Viper στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου».<br /><br />Ταυτοχρόνως, όμως, αναδεικνύει την απουσία μακρόπνοης ελληνικής στρατηγικής ήπιας ισχύος.<br /><br />Εδώ και χρόνια υπάρχουν αραβόφωνες ελληνορθόδοξες κοινότητες στη Συρία που ζητούν δασκάλους, βιβλία και ελληνική παιδεία. Άνθρωποι οι οποίοι εξακολουθούν να αυτοπροσδιορίζονται ως απόγονοι των Βυζαντινών επιθυμούν να ξαναβρούν τη γλώσσα και την πολιτιστική τους σύνδεση με την Ελλάδα.<br /><br />Κι όμως, οι ελληνικές προτάσεις για την ίδρυση σχολείου στη Δαμασκό συνάντησαν τοίχο, ενώ η Τουρκία εγκαινιάζει δικά της εκπαιδευτικά ιδρύματα και διευρύνει συστηματικά την επιρροή της.<br /><br />Η εικόνα είναι αποκαλυπτική: η Τουρκία στέλνει σχολεία, επιχειρήσεις, στρατιωτικούς συμβούλους και πολεμικά πλοία από τη Συρία μέχρι τη Σομαλία και την Τανζανία, την ώρα που η Ελλάδα δυσκολεύεται να στείλει εκπαιδευτικούς σε ιστορικές ελληνορθόδοξες κοινότητες.<br />Κυπριακό: δεν υπάρχει εξίσωση θύματος και θύτη<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η τοποθέτηση του Καλεντερίδη απέναντι στη συζήτηση περί «άρσης της απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων και οικοδόμησης εμπιστοσύνης.<br /><br />Η απομόνωση, υπογραμμίζει, δεν προκλήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά από την εισβολή, τη στρατιωτική κατοχή και τη συγκρότηση ενός παράνομου αποσχιστικού μορφώματος. Δεν μπορεί να ζητείται από την πλευρά που υπέστη την εισβολή να νομιμοποιήσει τα αποτελέσματά της στο όνομα της καλής θέλησης.<br /><br />Η πραγματική διαδικασία αποκατάστασης της εμπιστοσύνης αρχίζει με την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων.<br /><br />Η ιστορική αναφορά στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης το 1974 είναι καθοριστική. Μετά την πρώτη εισβολή και ενώ είχε συμφωνηθεί κατάπαυση του πυρός, η τουρκική πλευρά απαίτησε να τεθεί υπό τον έλεγχό της περίπου το 34% της Κύπρου. Όταν ο Γλαύκος Κληρίδης ζήτησε χρόνο για διαβουλεύσεις, η Τουρκία εξαπέλυσε τον «Αττίλα 2».<br /><br />Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ωραία λόγια περί πολιτικής ισότητας, χαμένων ευκαιριών και συμφιλίωσης. Χωρίς αναγνώριση της εισβολής, της κατοχής, του σφετερισμού περιουσιών και του εποικισμού, η υποτιθέμενη μετριοπάθεια παραμένει πολιτικό προσωπείο.</div><div><br />Η Τουρκία εξαπλώνεται, αλλά δεν είναι άτρωτη<br /><br />Η αντιπαράθεση Τουρκίας–Ισραήλ φωτίζει ακόμη μία αντίφαση της Άγκυρας. Ο Ερντογάν κατηγορεί το Ισραήλ για επεκτατισμό, ενώ τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις βρίσκονται στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Σομαλία και στην κατεχόμενη Κύπρο.<br /><br />Το Ισραήλ αξιοποιεί πλέον ανοικτά την τουρκική κατοχή της Κύπρου για να αντικρούσει τις κατηγορίες της Άγκυρας. Δεν το πράττει από φιλελληνισμό, αλλά επειδή εξυπηρετεί τα συμφέροντά του. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη δυσάρεστη διαπίστωση ότι την κατοχή της Κύπρου την καταγγέλλουν πολλές φορές πιο έντονα ξένες κυβερνήσεις από ό,τι η ίδια η Αθήνα.<br /><br />Παράλληλα, αναφορές σύμφωνα με τις οποίες το Ισραήλ εξετάζει εάν μπορεί να πλήξει τουρκικές δυνάμεις στη Συρία χωρίς ενεργοποίηση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ δείχνουν πόσο επικίνδυνα έχει κλιμακωθεί η σύγκρουση.<br /><br />Η Τουρκία διαθέτει ισχύ και γεωπολιτικό βάθος, αλλά έχει σοβαρές οικονομικές αδυναμίες. Εξαρτάται από τη Ρωσία για ενέργεια, πρώτες ύλες, πυρηνική τεχνολογία και τουριστικά έσοδα, ενώ σημαντικό μέρος του φυσικού αερίου της προέρχεται από το Ιράν. Την ίδια στιγμή, οι εξαγωγές, οι τράπεζες, η χρηματοδότηση, οι ασφάλειες και οι μεγάλες επιχειρήσεις της παραμένουν δεμένες με τη Δύση.<br /><br />Η γεωγραφία συνδέει την Τουρκία με την Ανατολή, αλλά τα χρήματα την κρατούν δεμένη στη Δύση.<br /><br />Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο η Ελλάδα οφείλει να χτίσει πραγματική στρατηγική πίεσης. Η τουρκική επιθετικότητα δεν αντιμετωπίζεται μόνο με ανακοινώσεις. Αντιμετωπίζεται με ευρωπαϊκές κυρώσεις, περιορισμούς στη χρηματοδότηση, κόστος στις εξαγωγές και ενεργοποίηση του δυτικού οικονομικού μηχανισμού.</div><div><br />Το συμπέρασμα<br /><br />Το νήμα που ενώνει όλες αυτές τις εξελίξεις είναι η διαφορά ανάμεσα στα κράτη που σχεδιάζουν και ενεργούν και σε εκείνα που αντιδρούν αφού έχουν ήδη δημιουργηθεί τετελεσμένα.<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει διεθνές δίκαιο, συμμαχίες, γεωγραφία και στρατιωτικές δυνατότητες. Αυτό που της λείπει είναι η σταθερή πολιτική απόφαση να μετατρέψει τα πλεονεκτήματα αυτά σε εθνική στρατηγική.<br /><br />Το καλώδιο, η οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, η παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και η στήριξη των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων δεν είναι διαφορετικά θέματα. Αποτελούν πλευρές της ίδιας αναμέτρησης: αν η Ελλάδα θα υπερασπίζεται ενεργητικά τον γεωπολιτικό της χώρο ή θα περιορίζεται να διαχειρίζεται κάθε φορά την επόμενη τουρκική απαίτηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το καλώδιο είναι τεστ κυριαρχίας.Η παγίδα της «τυπικής ενημέρωσης» προς την Άγκυρα

Ο Σάββας Καλεντερίδης αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και προειδοποιεί για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Θα ανακηρύξουμε, επιτέλους, ΑΟΖ με την Κύπρο ή φοβόμαστε;”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQUQLXP_S3vDj-JgtIU7jDNzqvXCHA3gRtkv-yUFQ0DAV0T__3f1Iy10iVW&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="453" data-original-width="677" height="86" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQUQLXP_S3vDj-JgtIU7jDNzqvXCHA3gRtkv-yUFQ0DAV0T__3f1Iy10iVW&s=10" width="732" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Το θέμα της ανακήρυξης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου δεν βρίσκεται, συνήθως, στην πρώτη γραμμή, ψηλά στην ατζέντα, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για πολύ σημαντικό, στρατηγικής σημασίας, θέμα.<br /><br />Η Λευκωσία είναι έτοιμη, τεχνικά και πολιτικά, γι’ αυτό το βήμα, ωστόσο, στην Αθήνα δεν ευνοεί μια τέτοια κίνηση. Προφανώς αυτό το οποίο την προβληματίζει είναι η αντίδραση της Άγκυρας. Κι αυτό το ξέρουν οι Τούρκοι και επενδύουν σε τούτο.<br /><br />Ο καθορισμός θαλάσσιων συνόρων Ελλάδος και Κύπρου, είναι ένα θέμα ταμπού, το οποίο θα πρέπει να ξεπερασθεί. Χρειάζεται πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα. Η Λευκωσία είναι έτοιμη και κατ΄ επανάληψη από την περίοδο της προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου εγείρει το ζήτημα τούτο στην Αθήνα. Η ελλαδική πλευρά, ωστόσο, αποφεύγει να κάνει το βήμα αυτό. Θεωρήθηκε, πάντως, ευκαιρία για την Αθήνα να προχωρούσε με τον καθορισμό ΑΟΖ με την Κύπρο, όταν η Τουρκία ανακοίνωσε το τουρκολιβυκό.<br /><br />Ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, που χαρακτηρίζεται και ο «πατέρας της ΑΟΖ», σχολιάζοντας την τουρκική παράνομη κίνηση ανακήρυξης δυο θαλάσσιων πάρκων, στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ανέφερε πως η μόνη απάντηση στην παράνομη “Γαλάζια Πατρίδα” είναι η αμεση οριοθέτηση της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />«Προσπαθώ από την δεκαετία του 1980, να αναδείξω την αξία και την σημασία του συμπλέγματος του Καστελλόριζου (Ρω, Στρογγύλη, Μεγίστη), διότι με το νέο Σύνταγμα των Θαλασσών (UNCLOS 1982) η ΑΟΖ της Ελλάδας εφάπτεται με την ΑΟΖ της Κύπρου και έτσι η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!», ανέφερε ο κ. Καρυώτης (άρθρο στην Hellas Journal).<br /><br />Περαιτέρω υπενθυμίζεται ότι το 2019 η Κυπριακή Δημοκρατία προχώρησε στην κατάθεση συντεταγμένων για καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) για τη θάλασσα απέναντι από τις ακτές της κατοχικής Τουρκίας και πρότεινε στην Άγκυρα να αρχίσουν συζητήσεις επί του θέματος.<br /><br />Μετά την κατάθεση των συντεταγμένων, που έγινε επί Νίκου Χριστοδουλίδη στο υπουργείο Εξωτερικών, στάλθηκε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία με πρόταση για έναρξη διαπραγματεύσεων οριοθέτησης διά συμφωνίας ή με απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.<br /><br />Η ρηματική διακοίνωση επιδόθηκε στην πρεσβεία της Τουρκίας στην Αθήνα και για προφανείς λόγους απορρίφθηκε αμέσως από την κατοχική δύναμη. Όπως είχε σημειωθεί, επρόκειτο για μια κίνηση άσκησης κυριαρχικού δικαιώματος, που ετοιμάσθηκε μετά από προσεκτική μελέτη.<br /><br />Τεχνικά- μέσα από το Κτηματολόγιο κι άλλες συναφείς υπηρεσίες του κράτους- και νομικά (Γενική Εισαγγελία). Η κατάθεση έγινε στη Διεύθυνση Ωκεανικών Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας των Ηνωμένων Εθνών.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Θα ανακηρύξουμε, επιτέλους, ΑΟΖ με την Κύπρο ή φοβόμαστε;”

Το θέμα της ανακήρυξης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου δεν βρίσκεται, συνήθως, στην πρώτη γραμμή, ψηλά στην ατζέντα, παρά το γεγονός ότι πρόκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εισβολή «Γκρίζων Λύκων» στην Κομοτηνή! Τουρκικές σημαίες, εμβατήρια και μια πρόκληση με ιδιαίτερο συμβολισμό στη Θράκη.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/119dce1c-3489-4296-98f1-19922045798c.jpeg?itok=olIEtu35" /><br /><br />Συναγερμός στην Κομοτηνή για ομάδα Τούρκων μοτοσικλετιστών με σημαίες και εμβατήρια, καθώς χειρονομία που παραπέμπει στους «Γκρίζους Λύκους» προκάλεσε την επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. και επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα των τουρκικών εθνικιστικών προκλήσεων στη Θράκη<br /><br />Ένα περιστατικό με έντονο συμβολικό φορτίο σημειώθηκε στην Κομοτηνή, όταν ομάδα Τούρκων μοτοσικλετιστών διέσχισε την πόλη με τουρκικές σημαίες και εμβατήρια, ενώ καταγράφηκε και χειρονομία που παραπέμπει στους «Γκρίζους Λύκους». Η άμεση επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. οδήγησε στην προσαγωγή και τον πολύωρο έλεγχο επτά αναβατών, χωρίς τελικά να προκύψει ποινικό αδίκημα.<br /><br />Τουρκικές σημαίες και εμβατήρια στην Κομοτηνή<br /><br />Το περιστατικό σημειώθηκε την Παρασκευή 28 Αυγούστου, όταν ομάδα Τούρκων υπηκόων με μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού και τουρκικές πινακίδες εμφανίστηκε στους δρόμους της Κομοτηνής. Στις μηχανές υπήρχαν τουρκικές σημαίες, ενώ σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες και βίντεο που δημοσιεύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ακούγονταν σε υψηλή ένταση τουρκικά εμβατήρια.<br /><br />Η κατάσταση προκάλεσε αντιδράσεις πολιτών. Σύμφωνα με το «Πρώτο Θέμα», όταν κάτοικοι ζήτησαν από τους μοτοσικλετιστές να χαμηλώσουν την ένταση της μουσικής, ένας από τους αναβάτες απάντησε σχηματίζοντας με το χέρι του το χαρακτηριστικό σύμβολο του λύκου, το οποίο έχει ταυτιστεί με το τουρκικό υπερεθνικιστικό κίνημα των «Γκρίζων Λύκων».<br /><br />Από εκείνη τη στιγμή, το περιστατικό έπαψε να αντιμετωπίζεται απλώς ως η παρουσία μιας ομάδας Τούρκων τουριστών.<br /><br />Άμεση επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ.<br /><br />Η Ελληνική Αστυνομία κινητοποιήθηκε μετά τις σχετικές καταγγελίες και εντόπισε τους αναβάτες. Επτά Τούρκοι μοτοσικλετιστές οδηγήθηκαν στο Αστυνομικό Μέγαρο Ροδόπης, όπου πραγματοποιήθηκε έλεγχος που διήρκεσε περίπου τρεις ώρες.<br /><br />Ελέγχθηκαν διαβατήρια, ταξιδιωτικά έγγραφα, άδειες κυκλοφορίας, οχήματα και αποσκευές. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του PameEvro, οι άνδρες φέρονται να είναι μέλη μοτοσικλετιστικού συλλόγου με έδρα την Κωνσταντινούπολη και υποστήριξαν ότι πραγματοποιούσαν ευρωπαϊκό οδοιπορικό και επέστρεφαν στην Τουρκία μέσω Θράκης.<br /><br />Από τον έλεγχο δεν εντοπίστηκαν απαγορευμένα αντικείμενα, τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα κρίθηκαν νόμιμα και δεν προέκυψε συγκεκριμένη ποινική παράβαση. Ως αποτέλεσμα αφέθηκαν ελεύθεροι και συνέχισαν προς τους Κήπους για να εξέλθουν από την Ελλάδα.<br />Ο συμβολισμός δεν μπορεί να αγνοηθεί<br /><br />Από ελληνικής πλευράς, ωστόσο, η υπόθεση δύσκολα μπορεί να εξεταστεί αποκλειστικά υπό το πρίσμα της τυπικής νομιμότητας. Η Κομοτηνή δεν είναι μια οποιαδήποτε ελληνική πόλη όταν πρόκειται για τουρκικό εθνικιστικό συμβολισμό. Βρίσκεται στην καρδιά της Θράκης, μιας περιοχής όπου επί δεκαετίες η Άγκυρα επιχειρεί να προβάλλει τη δική της ερμηνεία για τον χαρακτήρα της μουσουλμανικής μειονότητας.<br /><br />Γι' αυτό και η δημόσια εμφάνιση του συμβόλου που παραπέμπει στους «Γκρίζους Λύκους», σε συνδυασμό με τουρκικές σημαίες και εμβατήρια, αποκτά αναπόφευκτα διαφορετική πολιτική βαρύτητα.<br /><br />Πολύ περισσότερο καθώς δεν είναι η πρώτη φορά μέσα στο 2026 που τουρκικός υπερεθνικιστικός συμβολισμός προκαλεί αντιδράσεις στη Θράκη. Τον Ιανουάριο είχε επισκεφθεί την περιοχή ο πρόεδρος του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer, Ümit Özdağ, με την παρουσία του και τις σχετικές αναφορές του να προκαλούν πολιτικές αντιδράσεις στην Ελλάδα.<br />Ψυχραιμία, αλλά και μηδενική ανοχή στις προκλήσεις<br /><br />Η αντίδραση των ελληνικών αρχών στην Κομοτηνή δείχνει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθείται σε ανάλογες περιπτώσεις: άμεση κινητοποίηση, πλήρης έλεγχος, εφαρμογή του νόμου και αποφυγή ενεργειών που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν μια τεχνητή ελληνοτουρκική ένταση.<br /><br />Η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο να φοβάται σημαίες ή χειρονομίες. Έχει όμως κάθε λόγο να αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη προσοχή ενέργειες με εθνικιστικό και αλυτρωτικό συμβολισμό, ιδίως όταν αυτές εκδηλώνονται στη Θράκη.<br /><br />Το επεισόδιο της Κομοτηνής μπορεί να ολοκληρώθηκε χωρίς συλλήψεις ή ποινικές διώξεις. Το μήνυμα, όμως, που επιχειρείται να εκπέμψει η δημόσια επίδειξη του συμβόλου των «Γκρίζων Λύκων» σε ελληνικό έδαφος δεν πρέπει να υποτιμάται.<br /><br />Στη Θράκη, η ψυχραιμία αποτελεί δύναμη. Η επαγρύπνηση, όμως, αποτελεί εθνική υποχρέωση.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εισβολή «Γκρίζων Λύκων» στην Κομοτηνή! Τουρκικές σημαίες, εμβατήρια και μια πρόκληση με ιδιαίτερο συμβολισμό στη Θράκη.

Συναγερμός στην Κομοτηνή για ομάδα Τούρκων μοτοσικλετιστών με σημαίες και εμβατήρια, καθώς χειρονομία που παραπέμπει στους «Γκρίζους Λύκους»...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Καλώδιο η μεγάλη δοκιμασία για την Αθήνα. Ισχύς ή ουρά στα σκέλια;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQrhjtCSI2sBrKMxsxXhiu_-4yOpdb9opKZNO8rxKDmHJCY4cldNA9uTe4&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="448" data-original-width="685" height="102" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQrhjtCSI2sBrKMxsxXhiu_-4yOpdb9opKZNO8rxKDmHJCY4cldNA9uTe4&s=10" width="757" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δυνατό και καθοριστικό τεστ θα είναι για όλους το επόμενο βήμα σε σχέση με το έργο της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης Ελλάδος και Κύπρου.</span></h3>ΤΟΥ <b>ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΈΛΟΥ</b><br />Με βάση τους σχεδιασμούς, αλλά και τις εξελίξεις της τελευταίας περιόδου, με τη συμμετοχή στο έργο γαλλικού ομίλου, οι έρευνες θα επανεκκινήσουν το φθινόπωρο. Από ελλαδικής πλευράς θεωρείται σημαντικό ότι η συμμετοχή στο έργο, με πλειοψηφικό πακέτο, του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam, συνιστά εχέγγυο για την παραπέρα πορεία. Για την υλοποίηση. Πόσο, όμως, τούτο θα ισχύσει μέχρι τέλους; Πώς θα αντιδράσει η κατοχική Τουρκία;<br /><br />Ο γαλλικός όμιλος δεν χρειάζεται συστάσεις στην Άγκυρα. Είναι πολύ γνωστός. Δραστηριοποιείται στην Τουρκία και αναλαμβάνει πολλά έργα, περιλαμβανομένων και κρατικών, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχουν κανάλια επικοινωνίας. Τούτο μπορεί να θεωρηθεί και θετικό και αρνητικό. Θα διαφανεί στην πράξη.<br /><br />Πολλά εξαρτώνται, λοιπόν, από τη στάση και την εν γένει συμπεριφορά της Άγκυρας. Κι αυτό επειδή, λανθασμένα, η Αθήνα σχεδιάζει λαμβάνοντας υπόψη πρωτίστως την τουρκική αντίδραση. Αυτό καθιστά την Ελλάδα αιχμάλωτη των τουρκικών ορέξεων.<br /><br />Σύμφωνα, πάντως, με τον ανταποκριτή της «Καθημερινής» των Αθηνών στην Τουρκία, Μανώλη Κωστίδη, η Άγκυρα επιμένει πως για να… επιτρέψει τη διεξαγωγή των ερευνών πρέπει να ερωτηθεί και να εγκρίνει! Σύμφωνα με την ανταπόκριση, τουρκικές πηγές ανέφεραν ότι «η Τουρκία δεν αντιτίθεται σε έργα υποθαλάσσιων καλωδίων ούτε επιδιώκει να παρεμποδίσει την ανάπτυξη διεθνών υποδομών συνδεσιμότητας.<br /><br />Η θέση της είναι ότι, όταν προγραμματίζονται δραστηριότητες έρευνας ή πόντισης καλωδίων σε θαλάσσιες περιοχές επί των οποίων η Τουρκία έχει δηλώσει και διατηρεί κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσία, το κράτος της σημαίας των εμπλεκόμενων πλοίων θα πρέπει, πριν από την έναρξη των δραστηριοτήτων αυτών, να επικοινωνεί με την Τουρκία μέσω της διπλωματικής οδού, με στόχο να διασφαλίζονται η απαραίτητη συνεργασία, ο συντονισμός και η αποφυγή αλληλοεπικάλυψης ή σύγκρουσης δραστηριοτήτων.<br /><br />Η Τουρκία θεωρεί ότι η προσέγγιση αυτή είναι πλήρως συμβατή με το διεθνές δίκαιο και την κρατική πρακτική». Η θέση της Άγκυρας είναι γνωστή και διαχρονική. Θα επιμένει θέλοντας να την επιβάλλει. Το ερώτημα είναι το εξής: Εάν η γαλλική εταιρεία δεν απευθυνθεί στην Άγκυρα για άδεια, πώς θα αντιδράσει το καθεστώς Ερντογάν;<br /><br />Η Τουρκία εκβιάζει, προειδοποιεί, εκτοξεύει απειλές θέλοντας να επιβάλλει τετελεσμένα, την πολιτική της. Δεν δοκιμάσθηκε, ωστόσο, η Άγκυρα στο άλλο πεδίο. Δηλαδή, να προχωρήσει η Αθήνα χωρίς φοβίες και να υλοποιήσει τους σχεδιασμούς της. Το 2024 στην Κάσο πέτυχε το στόχο της καθώς οι έρευνες σταμάτησαν.<br /><br />Η Άγκυρα κατάφερε να παγώσει τις έρευνες και να σταματήσει το έργο. Η ελλαδική πλευρά δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο και μόνο στη γαλλική εταιρεία για να προχωρήσει η Ηλεκτρική Διασύνδεση, αλλά στις δικές της δυνάμεις, στη δική της αποφασιστικότητα.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Καλώδιο η μεγάλη δοκιμασία για την Αθήνα. Ισχύς ή ουρά στα σκέλια;

Δυνατό και καθοριστικό τεστ θα είναι για όλους το επόμενο βήμα σε σχέση με το έργο της Ηλεκτρικής Διασύνδεσης Ελλάδος και Κύπρου. ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατό στην Κύπρο το 1974- Ντοκουμέντα από τον Κώστα Μαρδά

<img height="98" src="https://i.ytimg.com/vi/jqGdPPCFSJg/hqdefault.jpg" width="740" /><br /><br />Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τον ΑΤΤΙΛΑ των Τούρκων το 1974; Τι έπαιξε ρόλο στην απόφαση του για να φθάσουμε στο «η Κύπρος κείται μακράν»; Τι συνέβη στο πολεμικό συμβούλιο το ξημέρωμα της 14ης Αυγούστου; Τι ζήτησαν Καραμανλής και Αβέρωφ; Τι απαντήσεις πήραν από τους στρατιωτικούς; Πως φθάσαμε στην απόφαση αποχώρησης από το ΝΑΤΟ και τι επιπτώσεις είχε στη συνέχεια στα ελληνοτουρκικά; Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Μαρδάς σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην οποία παρουσιάζει και το πρακτικό της συνεδρίασης του πολεμικού συμβουλίου της 14ης Αυγούστου 1974.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="333" src="https://www.youtube.com/embed/jqGdPPCFSJg" width="730" youtube-src-id="jqGdPPCFSJg"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατό στην Κύπρο το 1974- Ντοκουμέντα από τον Κώστα Μαρδά

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τον ΑΤΤΙΛΑ των Τούρκων το 1974; Τι έπαιξε ρόλο στην απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ και συντριβή για Ελλάδα. L’Express: Στο απόλυτο μηδέν οι μυστικές υπηρεσίες. Έρμαιο των Τούρκων και της Mossad.

<img height="85" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/4ec671fefb86addcd6b8fbb8d3649445_XL.jpg?v=3" width="750" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Με 251 βαθμούς, η βρετανική MI6 καταλαμβάνει την πρώτη θέση με μεγάλη διαφορά από όλους τους ανταγωνιστές της.</span></h3>Ένας ακήρυκτος πόλεμος εξελίσσεται καθημερινά πίσω από τις κυβερνήσεις, τα διπλωματικά παρασκήνια και τα πεδία των μαχών, με τις μυστικές υπηρεσίες να καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις γεωπολιτικές ισορροπίες.<br />Μια πρωτοφανής έρευνα του γαλλικού περιοδικού L’Express, στην οποία συμμετείχαν 60 στελέχη υπηρεσιών πληροφοριών από 25 χώρες, ανάμεσά τους πρώην και νυν επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών, καθώς και αξιωματούχοι της CIA και της Mossad, αποτυπώνει για πρώτη φορά την αξιολόγηση των ευρωπαϊκών υπηρεσιών κατασκοπείας από τους ίδιους τους ανθρώπους του χώρου.<div><br />Τα αποτελέσματα ανατρέπουν αρκετές παραδοχές και επιβεβαιώνουν ότι η πραγματική ισχύς στον κόσμο των πληροφοριών δεν συμβαδίζει πάντα με το πολιτικό ή στρατιωτικό βάρος μιας χώρας.<br />Με 251 βαθμούς, η βρετανική MI6 καταλαμβάνει την πρώτη θέση με μεγάλη διαφορά από όλους τους ανταγωνιστές της.</div><div><br />Σύμφωνα με τις αξιολογήσεις, διαθέτει την ισχυρότερη δυνατότητα στρατολόγησης πρακτόρων, ανάπτυξης δικτύων σε βάθος δεκαετιών και διείσδυσης σε κρίσιμα κέντρα εξουσίας στη Ρωσία, την Κίνα, την Τουρκία και το Ιράν.<br />Η έγκαιρη προειδοποίηση για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σε συνεργασία με τη CIA, αλλά και ο πρωταγωνιστικός της ρόλος στη στήριξη του Κιέβου, ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο τη φήμη της.<br />Στη δεύτερη θέση ακολουθεί η γαλλική DGSE με 169 βαθμούς.</div><div><br />Θεωρείται η μοναδική υπηρεσία της ηπειρωτικής Ευρώπης με σχεδόν παγκόσμια επιχειρησιακή παρουσία, ενώ διατηρεί ιδιαίτερα ισχυρή φήμη στις επιχειρήσεις ανθρώπινων πληροφοριών, στην αντιτρομοκρατία και στις μυστικές επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου.</div><div><br />Σύμφωνα με την έρευνα, η DGSE ενημέρωσε εγκαίρως τη CIA για την προετοιμασία της ανταρσίας του Yevgeny Prigozhin κατά του Vladimir Putin, αξιοποιώντας το εκτεταμένο δίκτυό της στην Αφρική.<br />Στην τρίτη θέση βρίσκονται οι ολλανδικές υπηρεσίες AIVD και MIVD, οι οποίες θεωρούνται από πολλούς επαγγελματίες του χώρου ως οι πλέον αποτελεσματικές αναλογικά με τους διαθέσιμους πόρους τους.<br />Στις επιχειρήσεις που τους αποδίδονται περιλαμβάνονται η συμμετοχή στην επιχείρηση Stuxnet, η διείσδυση στη ρωσική ομάδα χάκερ Cozy Bear και η εκπαίδευση Ουκρανών πρακτόρων σε συνεργασία με τη CIA.<br /><br />Η Ουκρανία αιφνιδιάζει<br /><br />Η μεγαλύτερη έκπληξη της κατάταξης είναι η τέταρτη θέση της Ουκρανίας.<br />Οι ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών αποσπούν θετικά σχόλια για την ευελιξία, την τόλμη και την επιχειρησιακή τους αποτελεσματικότητα. Σε αυτές αποδίδονται επιχειρήσεις όπως οι επιθέσεις σε στρατηγικούς στόχους βαθιά στη Ρωσία, τα πλήγματα με drones σε ρωσικά στρατιωτικά αεροσκάφη και άλλες επιχειρήσεις υψηλού ρίσκου.<br />Παράλληλα, αρκετοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εκφράζουν επιφυλάξεις για το ενδεχόμενο διαρροής πληροφοριών, θεωρώντας πιθανό ότι ρωσικά δίκτυα εξακολουθούν να έχουν παρουσία στο εσωτερικό των ουκρανικών υπηρεσιών.<br /><br />BND: Ισχυρή στις αναλύσεις, όχι στις επιχειρήσεις<br /><br />Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνει η γερμανική BND, η οποία αναγνωρίζεται κυρίως για τις αναλυτικές της δυνατότητες και τη συστηματική αξιολόγηση γεωπολιτικών εξελίξεων.<br />Ωστόσο, αρκετοί από τους συμμετέχοντες εμφανίζονται ιδιαίτερα επικριτικοί απέναντι στις επιχειρησιακές της επιδόσεις, υποστηρίζοντας ότι επί σειρά ετών απέφευγε την ανάπτυξη επιθετικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό και βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στις πληροφορίες που παρείχαν συμμαχικές υπηρεσίες.<br /><br />Η Ελλάδα εκτός κατάταξης<br /><br />Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες που δεν συγκέντρωσαν ούτε έναν βαθμό στην ψηφοφορία, μαζί με την Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο.<br />Το L’Express σημειώνει ότι οι ελληνικές υπηρεσίες θεωρούνται χρήσιμος συνομιλητής όταν το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην Τουρκία, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας και της μακρόχρονης εμπειρίας παρακολούθησης των εξελίξεων στη γειτονική χώρα.</div><div><br />Ωστόσο, η συγκεκριμένη εξειδίκευση δεν αποδείχθηκε αρκετή ώστε να εξασφαλίσει στην Ελλάδα θέση ανάμεσα στις κορυφαίες υπηρεσίες πληροφοριών της Ευρώπης.</div><div><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην Κύπρο, η οποία χαρακτηρίζεται κομβικό σημείο για τις δραστηριότητες ξένων υπηρεσιών πληροφοριών, καθώς εκεί διασταυρώνονται ρωσικά δίκτυα, πράκτορες της Mossad και κινεζικοί μηχανισμοί επιρροής.</div><div><br />Η κατάταξη του L’Express αποτυπώνει έναν αόρατο αλλά ιδιαίτερα κρίσιμο ανταγωνισμό που εξελίσσεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με τις μυστικές υπηρεσίες να διαδραματίζουν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις και στις συγκρούσεις της νέας εποχής.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σοκ και συντριβή για Ελλάδα. L’Express: Στο απόλυτο μηδέν οι μυστικές υπηρεσίες. Έρμαιο των Τούρκων και της Mossad.

Με 251 βαθμούς, η βρετανική MI6 καταλαμβάνει την πρώτη θέση με μεγάλη διαφορά από όλους τους ανταγωνιστές της. Ένας ακήρυκτος πόλεμος εξελίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Αιγύπτου επηρεάζει και την ΑΟΖ.

<img height="92" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/aigyptos-sisi-tourkia-fregata-erdogan-SLpress-825x558.jpg" width="758" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Η προσέγγιση Άγκυρας-Καΐρου περνά πλέον και στο πεδίο της αμυντικής συνεργασίας, με τον τουρκικό Τύπο να παρουσιάζει ως στρατηγικής σημασίας την επίσκεψη του εκπαιδευτικού πλοίου TCG Osmangazi στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.<br /><br />Παράλληλα, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Türkiye επαναφέρει τους τουρκικούς ισχυρισμούς περί νέας οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο, υποστηρίζοντας ότι η σχετική πρόταση της Άγκυρας είναι ευνοϊκότερη για το Κάιρο από τη συμφωνία που έχει συνάψει με την Ελλάδα.<br /><br />Η διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου εισέρχεται σε μια νέα φάση, αυτή τη φορά μέσω της αμυντικής συνεργασίας, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Türkiye.<br /><br />Όπως αναφέρει η εφημερίδα, μετά την υπογραφή της Επιστολής Προθέσεων για την Αμυντική Συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών, πραγματοποιήθηκε μία ακόμη κίνηση με έντονο συμβολισμό: Το εκπαιδευτικό πλοίο TCG Osmangazi, το οποίο συμμετέχει στην εκπαίδευση δοκίμων της Ναυτικής Ακαδημίας του Εθνικού Πανεπιστημίου Άμυνας της Τουρκίας, πραγματοποίησε τριήμερη επίσκεψη στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.<br /><br />Σύμφωνα με την Türkiye, αν και η επίσκεψη εντάσσεται επισήμως στο πρόγραμμα εκπαίδευσης ανοικτής θαλάσσης, αξιολογείται ως ένα από τα πλέον απτά βήματα της εξομάλυνσης των σχέσεων Άγκυρας-Καΐρου στον ναυτικό τομέα και ως στρατηγικό μήνυμα σε μια περίοδο εντατικοποίησης των διπλωματικών επαφών μεταξύ των δύο χωρών.<div><br />Νέα οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών;<br /><br />Το δημοσίευμα επικαλείται επίσης διπλωματικές πηγές, σύμφωνα με τις οποίες η Άγκυρα συνεχίζει τις επαφές της με το Κάιρο για μια νέα οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας, στη βάση, όπως αναφέρεται, των «αμοιβαίων δικαιωμάτων και συμφερόντων». Η εφημερίδα επαναφέρει τον πάγιο τουρκικό ισχυρισμό ότι η πρόταση που έχει υποβάλει η Τουρκία προς την Αίγυπτο θα απέδιδε στο Κάιρο 1,5 εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα περισσότερη θαλάσσια έκταση, σε σχέση με τη συμφωνία οριοθέτησης που έχει συνάψει με την Ελλάδα.<br /><br />Η Türkiye σημειώνει ακόμη ότι το λιμάνι της Αλεξάνδρειας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες βάσεις του αιγυπτιακού Πολεμικού Ναυτικού και χαρακτηρίζεται ως στρατηγικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Στο ίδιο δημοσίευμα προβάλλεται ιδιαίτερα η ενίσχυση των δυνατοτήτων του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο, σύμφωνα με την εφημερίδα, έχει αναβαθμιστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια χάρη στα συστήματα που αναπτύχθηκαν από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Γίνεται ειδική αναφορά στις κορβέτες MİLGEM, στις φρεγάτες κλάσης İSTİF, στα εκσυγχρονισμένα υποβρύχια, στις αμφίβιες δυνάμεις και στις πολυεπίπεδες επιχειρησιακές δυνατότητες του στόλου.<br /><br />Επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Αιγύπτου και “Γαλάζια Πατρίδα”<br /><br />Η εφημερίδα υποστηρίζει ακόμη ότι, στο πλαίσιο του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”, το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό πραγματοποιεί συνεχείς αποστολές στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, συμβάλλοντας όχι μόνο στην προστασία των τουρκικών δικαιωμάτων και συμφερόντων στη θάλασσα, αλλά και στην ενίσχυση των διπλωματικών πρωτοβουλιών της Άγκυρας.<br /><br />Ανάλογη εικόνα παρουσιάζει και η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Şafak, η οποία σε σχετικό δημοσίευμά της υποστηρίζει ότι η επίσκεψη του TCG Osmangazi στην Αλεξάνδρεια δεν αποτελεί απλώς μέρος της εκπαίδευσης των Τούρκων δοκίμων, αλλά συνιστά επίσης επίδειξη της ναυτικής ισχύος της Τουρκίας και έμπρακτη εφαρμογή του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η παρουσία του τουρκικού πολεμικού πλοίου στο αιγυπτιακό λιμάνι αντανακλά τόσο την ενίσχυση των αμυντικών σχέσεων Άγκυρας–Καΐρου όσο και τη στρατηγική παρουσία της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Αιγύπτου επηρεάζει και την ΑΟΖ.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Η προσέγγιση Άγκυρας-Καΐρου περνά πλέον και στο πεδίο της αμυντικής συνεργασίας, με τον τουρκικό Τύπο να παρουσιάζει ως στρατηγ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Αν υποχωρήσετε στην Κύπρο, ο Ερντογάν θα πάρει και το Αιγαίο»! Ένας αμερικανός γράφει όσα η Αθήνα φοβάται να πει.

<img height="136" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/07/08/erdogan_cyprus_2018-07-10-kktc-40-karsilama.jpg" width="781" /><br /><br />Άρθρο του <b>ΜΑΙΚΛ ΡΟΥΜΠΙΝ </b><br />Πριν από πενήντα δύο χρόνια, στις 20 Ιουλίου, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Οι ισχυρισμοί Τούρκων ηγετών ότι το έπραξαν για να προστατεύσουν τη μουσουλμανική μειονότητα της Κύπρου δεν ήταν ποτέ αξιόπιστοι. Το μεγαλύτερο μέρος της εισβολής, των αρπαγών γης και των εθνοκαθάρσεων της Τουρκίας συνέβη μετά από μια εκεχειρία και εν μέσω συνεχιζόμενων ειρηνευτικών συνομιλιών.<br /><br />Ενώ η κατοχή της Κύπρου απολαμβάνει ευρείας υποστήριξης σε όλο το πολιτικό φάσμα της Τουρκίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει οδηγήσει την εδραίωση του τουρκικού ιμπεριαλισμού σε νέο επίπεδο: Έχει επιτεθεί στις ειρηνευτικές δυνάμεις στην Πύλα και έχει παραβιάσει το status quo δεκαετιών στα Βαρώσια. Εν τω μεταξύ, η Τουρκία συνέχισε να διοχετεύει δεκάδες χιλιάδες εποίκους στη βόρεια Κύπρο. Πολιτισμικά, οι φτωχοί Τούρκοι της Ανατολίας, τους οποίους χρησιμοποιεί ο Ερντογάν για να αυξήσει τον αριθμό των εποίκων στην Κύπρο, διαφέρουν από τους γηγενείς Κύπριους που αποκαλούν την Κύπρο σπίτι τους εδώ και αιώνες. Οι Κύπριοι Μουσουλμάνοι έχουν περισσότερα κοινά με τους Κύπριους Έλληνες παρά με τους Τούρκους της Ανατολίας, οι οποίοι συχνά εισάγουν έναν ισλαμισμό ξένο προς την ίδια την Κύπρο.<br /><br />Ενώ η κατοχή της Κύπρου απολαμβάνει ευρείας υποστήριξης σε όλο το πολιτικό φάσμα της Τουρκίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει οδηγήσει την εδραίωση του τουρκικού ιμπεριαλισμού σε νέο επίπεδο. Καθώς η κατοχή συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες, πολλοί εντός της διεθνούς κοινότητας την έχουν αποδεχτεί ως τη νέα κανονικότητα. Σχεδόν όλες οι ειρηνευτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών κατά μήκος της γραμμής ελέγχου μεταξύ Κύπρου και κατεχόμενης ζώνης αναπτύχθηκαν μετά την τουρκική εισβολή. Το ίδιο και οι περισσότεροι διπλωμάτες που έχουν χαρτοφυλάκιο την Κύπρο. Για άλλους διπλωμάτες, είναι θέμα ρεαλιστικής πολιτικής. Ο συνολικός πληθυσμός της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένων των κατεχόμενων ζωνών, είναι λιγότερος από 1,5 εκατομμύριο. Ο πληθυσμός της Τουρκίας, σε σύγκριση, τώρα πλησιάζει τα 90 εκατομμύρια. Και ενώ η Κύπρος διατηρεί μόνο μια μικρή εθνοφρουρά, η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ με ενεργό στρατό σχεδόν μισού εκατομμυρίου.<br /><br />Με το πέρασμα των γενεών, οι διπλωμάτες έχουν μετατοπιστεί από τις εκκλήσεις για άμεση αποχώρηση της Τουρκίας. Το ψήφισμα 353 (1974) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο εγκρίθηκε ομόφωνα, ζητούσε κατάπαυση του πυρός και άμεσο «τερματισμό της ξένης στρατιωτικής επέμβασης». Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια, διάφορες προτάσεις έχουν αναζητήσει δημιουργικές λύσεις. Κάθε πρωτοβουλία, ακόμη και όταν δεν ήταν επιτυχής, διαμόρφωσε την ατζέντα για μελλοντικές συνομιλίες. Το 1977, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, πρόεδρος της Κύπρου, και ο Ραούφ Ντενκτάς, ηγέτης της κατεχόμενης ζώνης, μίλησαν για μια δικοινοτική ομοσπονδιακή δημοκρατία, αν και με οικονομική βιωσιμότητα και δικαιώματα ιδιοκτησίας που διαμορφώνουν τον αντίστοιχο έλεγχο. Ουσιαστικά, αυτό σήμαινε την αντιστροφή της εθνοκάθαρσης που διέπραξε ο τουρκικός στρατός. Δύο χρόνια αργότερα, ο Ντενκτάς συμφώνησε με τον διάδοχο του Μακαρίου, Σπύρο Κυπριανού, να ορκιστούν την ένωση οποιασδήποτε κυπριακής επικράτειας με άλλες χώρες: η Ελλάδα δεν μπορούσε να προσαρτήσει περιοχές με ελληνικούς πληθυσμούς και η Τουρκία δεν μπορούσε να προσαρτήσει τις ζώνες που κατείχε.<br /><br />Το 1983, το κοινοβούλιο της βόρειας Κύπρου ανακήρυξε την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου ως ανεξάρτητο κράτος, το οποίο η Τουρκία, με επικεφαλής τότε τον διορισμένο από τον στρατό πρωθυπουργό Μπουλέντ Ουλουσού, αναγνώρισε. Η ενέργεια των Τούρκων έθεσε το προηγούμενο για αυτό που θα έκανε αργότερα η Ρωσία με τις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ, όταν οι Ρώσοι εισβολείς αποσπάστηκαν από το ουκρανικό έδαφος. Μια τέτοια μονομερής προσέγγιση διέλυσε κάθε συσσωρευμένη εμπιστοσύνη στις διαπραγματεύσεις και πιθανότατα αντανακλούσε το γεγονός ότι η τουρκική πλευρά πάντα προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο, αντί να αναζητήσει τη λύση.<br /><br />Τα Ηνωμένα Έθνη ανέλαβαν, μεσολαβώντας για έμμεσες συνομιλίες. Το 1989, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Χαβιέρ Πέρεζ ντε Κουεγιάρ, απογοητευμένος από την έλλειψη προόδου, διαμόρφωσε τις δικές του ιδέες για μια λύση. Πρότεινε μια ομοσπονδιακή δημοκρατία που θα εξισορροπούσε την εθνική και την τοπική εξουσία. Ενώ ο Πέρεζ ντε Κουεγιάρ μπορεί να ήταν καλοπροαίρετος, η επιθυμία να επιβληθούν παραχωρήσεις για να σπάσει το αδιέξοδο αντάμειψε την Τουρκία για την επιθετικότητά της: η Κύπρος έχασε την εξουσία της, ενώ η ζώνη Βισύ της Τουρκίας στην Κύπρο απέκτησε νομιμότητα.<br /><br />Στις 13 Μαΐου 1990, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε ψήφισμα που υποστήριζε την ιδέα μιας δικοινοτικής, διζωνικής Κύπρου και εξουσιοδοτούσε επίσημα τον γενικό γραμματέα να ξεκινήσει νέες ιδέες για να σπάσει το αδιέξοδο. Ο Γενικός Γραμματέας Μπούτρος Μπούτρος-Γκάλι πρότεινε μια νομοθετική εξουσία δύο σωμάτων με αναλογία 70:30 στην κάτω βουλή, και η άνω βουλή να κατανέμεται ισόποσα. Η ομοσπονδιακή εκτελεστική εξουσία θα λειτουργούσε επίσης με αναλογία 70:30 Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ο Μπούτρος-Γκάλι εγγυήθηκε επίσης ότι κάθε αρχή θα κυβερνούσε αντίστοιχα έναν ελληνοκυπριακό και έναν τουρκοκυπριακό πληθυσμό. Ενώ αυτό μπορεί να ακούγεται δίκαιο στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, ο γενικός γραμματέας ουσιαστικά ευλόγησε την υπάρχουσα εθνοκάθαρση.<br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας Κόφι Ανάν συνέταξε ένα νέο σχέδιο το οποίο αποκάλυψε ως «Η Βάση για Συμφωνία για μια Συνολική Επίλυση του Κυπριακού Προβλήματος», κοινώς γνωστό ως Σχέδιο Ανάν. Περιέγραφε ένα περίπλοκο σύστημα εναλλαγών και αναλογιών που βασιζόταν χαλαρά στο ελβετικό ομοσπονδιακό σύστημα. Οι Ελληνοκύπριοι διαφώνησαν με τη νομιμοποίηση των εθνοκαθάρσεων του παρελθόντος και την αποτυχία του σχεδίου να αντιμετωπίσει τους Τούρκους εποίκους που…πιθανότατα ήδη υπερτερούσαν αριθμητικά του νόμιμου κυπριακού μουσουλμανικού πληθυσμού. Οι Κύπριοι απέρριψαν συντριπτικά το σχέδιο σε δημοψήφισμα λόγω αυτών των ανησυχιών και της αποτυχίας του ΟΗΕ να καθορίσει μηχανισμούς επιβολής. Φοβήθηκαν να κάνουν παραχωρήσεις, μόνο και μόνο για να ενισχύσει η Τουρκία τη φρουρά της στο νησί. Οι κυπριακές ανησυχίες ήταν βάσιμες, ειδικά δεδομένου του ιστορικού του ΟΗΕ να αντιδρά στην αδιαλλαξία με περαιτέρω συμβιβασμούς.<br /><br />Σήμερα, το μοτίβο επαναλαμβάνεται. Ο Ερντογάν εναλλάσσεται μεταξύ της διαίρεσης της Κύπρου σε δύο ανεξάρτητα κράτη και της θηριωδίας που η Τουρκία δεν ολοκλήρωσε. Τώρα, τα Ηνωμένα Έθνη ξαναρχίζουν. Η María Ángela Holguín, προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για την Κύπρο, σύντομα θα αποκαλύψει μια συμφωνία που ισχυρίζεται ότι θα λύσει τα προβλήματα με «εποικοδομητική ασάφεια». Αφήστε στην άκρη ότι μια τέτοια ασάφεια είναι κακή πρακτική. Σκοτώνει ανθρώπους και θα σπείρει τους σπόρους για γενιές συγκρούσεων. Το πρόβλημα είναι ότι οι Γκουτέρες και Ολγκίν επικεντρώνονται τόσο πολύ στην απομόνωση της Κύπρου που αγνοούν το προηγούμενο που διακινδυνεύουν να δημιουργήσουν. <div><br /></div><div>Καθώς τα Ηνωμένα Έθνη προτείνουν μια ακόμη λύση που θα νομιμοποιούσε και θα ανταμείβει αναδρομικά την κατοχή της Τουρκίας, ο Ερντογάν απαιτεί αναθεώρηση των θαλάσσιων συνόρων, αν όχι του εδαφικού ελέγχου στο Αιγαίο. Εάν το σχέδιο του ΟΗΕ προχωρήσει, η Τουρκία θα είχε δίκιο να πιστεύει ότι μπορεί να επιτύχει τους στόχους της στο Αιγαίο στρατιωτικά, κερδίζοντας τη διεθνή έγκριση εάν απλώς περιμένει αρκετά. Ούτε θα χρειαζόταν απαραίτητα η Άγκυρα να περιμένει, επειδή οι Τούρκοι διπλωμάτες και ίσως ο Αμερικανός πρέσβης Τομ Μπαράκ θα επικαλούνταν εύκολα και επανειλημμένα το κυπριακό προηγούμενο για να παραχωρήσουν στην Τουρκία την κατοχή ελληνικών νησιών.<br /><br />Πολύ συχνά, αξιωματούχοι του ΟΗΕ και Ευρωπαίοι διπλωμάτες συνδέουν τον συμβιβασμό με την πολυπλοκότητα. Αυτό που πραγματικά κάνουν, ωστόσο, είναι κακή πρακτική. Δεν θα πρέπει να υπάρχει λύση για την Κύπρο που να μην απαιτεί πρώτα την εκκένωση κάθε τουρκικού στρατεύματος και Τούρκου εποίκου στο νησί και την επανάληψη της πλήρους κυπριακής κυριαρχίας σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Αν υποχωρήσετε στην Κύπρο, ο Ερντογάν θα πάρει και το Αιγαίο»! Ένας αμερικανός γράφει όσα η Αθήνα φοβάται να πει.

Άρθρο του ΜΑΙΚΛ ΡΟΥΜΠΙΝ Πριν από πενήντα δύο χρόνια, στις 20 Ιουλίου, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Οι ισχυρισμοί Τούρκων ηγετών ότι το έπρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" width="781" /></a></div>Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα<br /><br />Γράφει ο <b>Χ. Κηπουρός</b><br /><br />Όταν οι ελάχιστες εναπομείνασες φυσητήρες φάλαινες της Ανατολικής Μεσογείου ανεβαίνουν από τα βάθη της Ελληνικής Τάφρου, φυσούν και ξεφυσούν για τρεις λόγους: για να αναπαυθούν, να αναστενάξουν για τις θανατώσεις από τις προπέλες των πλοίων, αλλά και να διαμαρτύρονται γιατί ο 12μίλιος τόπος τους παραμένει μισός, χωρίς ακόμη εθνική κυριαρχία.<br /><br />Ο Χάρτης της Σεβίλλης βάζει τάξη σε ολόκληρο το θαλάσσιο τόξο από το Ταίναρο μέχρι τη Ρόδο. Στο «Ταιναρόδιον», όπως το ονομάζω. Ένα 12μίλιο διαμαντένιο κολιέ μεταξύ Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου. Με τη θέσπιση των 12 ναυτικών μιλίων βάσει της UNCLOS, τα Διεθνή Στενά της Κάσου και των Κυθήρων προσφέρουν μια γεωστρατηγική απογείωση, μετατρέποντας την περιοχή σε ένα «Ελληνικό Μοντρέ». Αυτό κάνουν τα κόκκινα τετράγωνα αποτυπώματα του Χάρτη.<br /><br />Όμως στη σημερινή Ελλάδα, συντελείται δεύτερη εξορία του Θουκιδίδη. Την κάνει το «Μικρό της θαλάσσης κράτος» απέναντι στο Μέγα, που εκείνος επέμενε. Μικρό άλλωστε είναι το άνευ των 12 μιλίων. Και μάλιστα εκεί όπου δεν ισχύει κανένα Casus Belli!<br /><br />Γιατί μια προσεκτική ανάγνωση των περί Casus Belli πρωθυπουργικών λογυδρίων, εντοπίζει μια θολότητα. Η οποία δεν θα υπήρχε, αν είχε προηγηθεί ο καθορισμός των 12 μιλίων στο Ταιναρόδιον, όπως αν τα 12 μίλια της Ελληνοϊταλικής Συμφωνίας συνέχιζαν και μετά από το Ταίναρο. Ένα τσιγάρο δρόμο από το Διεθνές Στενό των Κυθήρων και από την έναρξη της Γεωστρατηγικής μας Απογείωσης που μαζί με το Ελληνικό Μοντρέ, αξίζουν ίσαμε τα Βόρεια Προάστια.<br /><br />Αποκάλεσαν τον Χάρτη της Σεβίλλης «Ακαδημαϊκή μελέτη», αν όχι και «ιδιωτικό γεγονός», τη στιγμή που όλοι οι νέοι Διεθνείς Χάρτες τον κάνουν Copy Paste, ως τη Γεωγραφία της Αλήθειας. Τελευταία φορά, στις 20/12/2019, ο οικολογικός τομέας του ΟΗΕ.<br /><br />Και λίγο πιο πριν, το 2014, αυτή που ονομάζεται Ευρώπη αλλά που δεν είναι. Όπως η μνημειώδης Αθηναϊκή μυωπία, μετά των ουκ ολίγων εξ αντικειμένου φιλοτουρκικών συμπλεγμάτων που την κατατρύχουν διαχρονικά.<br /><br />Το Δημοψήφισμα για ΑΟΖ και 12 μίλια ήταν μια κάποια λύση. Όμως αυτοί που νομιμοποιούνται να το αναδείξουν από ένα βήμα ευρείας ακροάσεως, όπως το κοινοβούλιο, δεν είναι οι βάρβαροι του Καβάφη που ήταν μια κάποια λύση. Δεν λέω αν είναι χειρότεροι. Ας απαντήσουν οι ίδιοι.<br /><br />Η ουσία δεν είναι τα περί παρανομίας ψηφίσματα και οι αποφάσεις της Ε. Ε., που φυσικά δεν ιδρώνουν κανένα τουρκικό αυτί. Είναι η ακυρωτέα αυτή υπόθεση της λεγόμενης “MAVI VATAN”.<br /><br />Απαιτούνταν, όπως έχω ξαναγράψει, η ανάθεση σε ειδικό διεθνές νομικό γραφείο για προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη, όμως αυτό είναι υπόθεση άλλων.<br /><br />Και επειδή δεν πρόκειται να γίνει τίποτα από όλα αυτά, οι υπογραφές των Ελλήνων πολιτών για το Δημοψήφισμα είναι η εναπομένουσα λύση πριν από την ψήφιση βέβαια της “Mavi Vatan”.<br /><br />Οι πολίτες πάντως δικαιούνται αλλά και οφείλουν να ερωτούν: «Εσείς οι Αντιπροσωπεύσεις, τι κάνατε γι’ αυτόν τον Χάρτη;»<br /><br />Εμείς κάτι κάναμε. Και θα κάνουμε περισσότερα. Και εφόσον η ΑΟΖ είναι η ίδια η νομιμότητα, θα σας ταράξουμε στην ΑΟΖ!<div><br /></div><div><a href="https://cretaone.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα Γράφει ο Χ. Κηπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική πρόκληση: Ζητούν από την Ελλάδα να επεκτείνει τα 12 μίλια για να… χάσει νησιά!-«Θα πάρουμε τα Δωδεκάνησα».

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-64-1068x601.png" width="767" /><br /><br />Τουρκική πρόκληση χωρίς όρια: «Ελλάδα κάνε τώρα τα 12 μίλια για να… πάρουμε τα Δωδεκάνησα»!<br />Η Yeni Akit επαναφέρει ακραία σενάρια για το Αιγαίο – Προκλητικοί ισχυρισμοί περί «ενσωμάτωσης» ελληνικών νησιών στην Τουρκία προκαλούν αντιδράσεις<br /><br />Μία νέα πρόκληση από τον τουρκικό Τύπο έρχεται να προστεθεί στο ήδη τεταμένο κλίμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, λίγες μόλις ημέρες μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για το νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Αυτή τη φορά, η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Yeni Akit, μέσω άρθρου του Muhammet Kutlu, επιχειρεί μια ιδιαίτερα προκλητική και ειρωνική προσέγγιση, καλώντας… την Ελλάδα να προχωρήσει άμεσα στην επέκταση των χωρικών της υδάτων.<br /><br />Όχι όμως επειδή αναγνωρίζει το δικαίωμα της Αθήνας, αλλά επειδή – σύμφωνα με την ακραία θεωρία που αναπτύσσει – η εξέλιξη αυτή θα οδηγούσε τελικά σε γεωπολιτικό όφελος για την Τουρκία.<br />Η νέα τουρκική θεωρία: «Κάντε τα 12 μίλια για να περάσουν τα Δωδεκάνησα στην Τουρκία»<br /><br />Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι εφόσον η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, τότε η Τουρκία θα πράξει ακριβώς το ίδιο, επικαλούμενη την αρχή της αμοιβαιότητας.<br /><br />Στη συνέχεια προχωρά σε έναν νομικά και γεωγραφικά αυθαίρετο συλλογισμό, σύμφωνα με τον οποίο: εκατοντάδες ελληνικά νησιά<br />νησίδες<br />βραχονησίδες<br />ακόμη και τα Δωδεκάνησα<br /><br />θα βρεθούν, όπως ισχυρίζεται, μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδατα λόγω της μικρής απόστασής τους από τις μικρασιατικές ακτές.<br /><br />Μάλιστα, φτάνει στο σημείο να αναφέρει ότι τα νησιά αυτά θα μπορούσαν να «ενσωματωθούν στην Τουρκία», έναν ισχυρισμό που δεν στηρίζεται σε καμία διάταξη του Διεθνούς Δικαίου και δεν ανταποκρίνεται στις προβλέψεις για την κυριαρχία επί των νησιών.<br />Ειρωνείες κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη<br /><br />Το άρθρο δεν περιορίζεται μόνο στις γεωπολιτικές αναφορές.<br /><br />Ο Muhammet Kutlu χρησιμοποιεί ειρωνικό ύφος απέναντι στον Έλληνα πρωθυπουργό, αποκαλώντας τον υποτιμητικά «Mico» και στη συνέχεια «Μίτσο», σχολιάζοντας τις δηλώσεις που έκανε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Τούρκος αρθρογράφος αναφέρεται στις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη περί της διαρκούς απειλής πολέμου (casus belli) που διατηρεί η Τουρκία απέναντι στην Ελλάδα, υποστηρίζοντας ειρωνικά ότι η Αθήνα όχι μόνο πρέπει να προχωρήσει στα 12 μίλια, αλλά ότι «κανείς δεν μπορεί να την εμποδίσει», ειδικά – όπως γράφει – επειδή έχει τη στήριξη του Ισραήλ.<br />Επικαλείται αποστάσεις ελληνικών νησιών από τις τουρκικές ακτές<br /><br />Στην προσπάθειά του να ενισχύσει τη θεωρία του, ο αρθρογράφος παραθέτει αποστάσεις ελληνικών νησιών από τις τουρκικές ακτές, υποστηρίζοντας ότι βρίσκονται εντός της ζώνης των 22,2 χιλιομέτρων που αντιστοιχεί στα 12 ναυτικά μίλια.<br /><br />Μεταξύ άλλων αναφέρει:<div>Καστελλόριζο: περίπου 2,1 χλμ.<br />Κως: περίπου 4 χλμ.<br />Σύμη: 6-8 χλμ.<br />Χίος: περίπου 8 χλμ.<br />Λέσβος: περίπου 17 χλμ.<br />Ρόδος: περίπου 18 χλμ.<br /><br />Παράλληλα ισχυρίζεται ότι το ίδιο ισχύει και για Λέρο, Κάλυμνο, Πάτμο καθώς και για δεκάδες ακόμη μικρότερα νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου.<br /><br />Ωστόσο, η γεωγραφική εγγύτητα ενός νησιού προς τις ακτές άλλου κράτους δεν επηρεάζει από μόνη της την κυριαρχία του, η οποία καθορίζεται από τις διεθνείς συνθήκες και το ισχύον διεθνές δίκαιο.<br />«Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα, ας το κάνει η Ελλάδα»<br /><br />Το πιο προκλητικό σημείο του άρθρου έρχεται στο τέλος.<br /><br />Ο Τούρκος αρθρογράφος υποστηρίζει χαρακτηριστικά ότι:<br /><br />«Δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο από τη δική μας πλευρά στο να επεκτείνει η Ελλάδα τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Αντίθετα, θα ήμασταν ικανοποιημένοι.»<br /><br />Και συνεχίζει με ακόμη πιο ακραίο τρόπο:<br /><br />«Όταν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα και η Τουρκία κάνει το ίδιο, τα Δωδεκάνησα και εκατοντάδες νησιά θα βρεθούν μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδατα και θα ενσωματωθούν στην Τουρκία.»<br /><br />Πρόκειται για πολιτική θέση και αρθρογραφική άποψη, η οποία δεν αποτελεί αποδεκτή ερμηνεία του διεθνούς δικαίου.<br />Τι επιδιώκει η τουρκική αρθρογραφία<br /><br />Η συγκεκριμένη δημοσίευση εντάσσεται σε μία ευρύτερη προσπάθεια μέρους του τουρκικού Τύπου να αναδιαμορφώσει το αφήγημα γύρω από το Αιγαίο, επιχειρώντας να παρουσιάσει ως δήθεν «ωφέλιμη» για την Τουρκία μία ελληνική άσκηση κυριαρχικού δικαιώματος.<br /><br />Την ίδια στιγμή, όμως, η επίσημη τουρκική θέση εξακολουθεί να χαρακτηρίζει πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο ως αιτία πολέμου (casus belli), απόφαση που παραμένει σε ισχύ από το 1995.<br /><br />Η αντίφαση αυτή αναδεικνύει ότι τέτοιου είδους δημοσιεύματα λειτουργούν περισσότερο ως εργαλεία επικοινωνιακού πολέμου και διαμόρφωσης εντυπώσεων, παρά ως σοβαρές νομικές ή γεωπολιτικές αναλύσεις.</div><div><br />Το συμπέρασμα<br /><br />Η νέα παρέμβαση της Yeni Akit αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι το Αιγαίο παραμένει στο επίκεντρο της τουρκικής δημόσιας συζήτησης. Οι ισχυρισμοί περί «ενσωμάτωσης» ελληνικών νησιών στην Τουρκία δεν στηρίζονται στις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου, αλλά εντάσσονται σε μια επιθετική ρητορική που επιδιώκει να δημιουργήσει πολιτικές εντυπώσεις και να τροφοδοτήσει το εσωτερικό ακροατήριο της Τουρκίας, σε μια περίοδο όπου οι ελληνοτουρκικές ισορροπίες εξακολουθούν να δοκιμάζονται.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική πρόκληση: Ζητούν από την Ελλάδα να επεκτείνει τα 12 μίλια για να… χάσει νησιά!-«Θα πάρουμε τα Δωδεκάνησα».

Τουρκική πρόκληση χωρίς όρια: «Ελλάδα κάνε τώρα τα 12 μίλια για να… πάρουμε τα Δωδεκάνησα»! Η Yeni Akit επαναφέρει ακραία σενάρια για το Αιγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Τουρκία ενορχηστρώνει την ανθελληνική εκστρατεία των Αλβανοτσάμηδων.

<img height="123" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/albania-tsamides-diadilosi-tourkia-tsamouria-screenshot-youtube-SLpress-825x506.jpg" width="755" /><br /><b><br /></b><div><b>ΜΠΕΤΣΗΣ ΟΡΦΕΑΣ</b><br />Θα εστιάσουμε την προσοχή μας σε δύο νέα στοιχεία των εκδηλώσεων κάποιων φορέων των Τσάμηδων στην Αλβανία, τα οποία αμφότερα – μαζί με τις έτερες επαναλήψεις του ιδίου προπαγανδιστικού-ανθελληνικού πολέμου στους κόλπους της αλβανικής κοινωνίας – καταδεικνύουν με σαφήνεια την ανάμειξη τουρκικών μηχανισμών. Κάθε άλλη προσέγγιση αποτελεί ουσιαστικά εφησυχασμό σε ένα ζήτημα που αφορά τον ακριτικό Ελληνισμό και μελλοντικά δύναται να προσλάβει κι άλλες διαστάσεις, όπως μαρτυρά και η ιστορία.<br /><br />Ως γνωστόν, μετά την κατάρρευση του κομουνιστικού καθεστώτος, η Αλβανία “ενέδωσε” άμεσα σε πιέσεις δήθεν κληρονόμων των Μουσουλμάνων Τσάμηδων που είχαν εγκαταλείψει τη Θεσπρωτία, ακολουθώντας τα ηττημένα ναζιστικά στρατεύματα με τα οποία είχαν συνεργαστεί αρκετοί από τους προύχοντες τους. Όπως τεκμηριώνουν οι ιστορικές πηγές, οι Αλβανοτσάμηδες είχαν πρωταγωνιστήσει σε βαριά εγκλήματα εις βάρος του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού.<br /><br />Ωστόσο, εδώ και χρόνια ο Ιούνιος μετατρέπεται σε μια εκστρατεία ανθελληνικών εκδηλώσεων προς αξιοποίηση ενός στην πραγματικότητα ανύπαρκτου ζητήματος, με σκοπό την διέγερση της κοινής γνώμης και εμμέσως πλην σαφώς, στην “τεκμηρίωση” εδαφικών βλέψεων εις βάρος της ελληνικής επικράτειας στην ακριτική Ήπειρο. Εξάλλου, η αλβανική Βουλή έχει από το 1994 κατοχυρώσει την 27η Ιουνίου ως “Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων, κατά των Τσάμηδων Αλβανών”.<br /><br />Φέτος η ρητορική των παραγόντων που εκπροσωπούν το εν λόγω “ζήτημα” με τους Αλβανοτσάμηδες είχε και ακόμη ένα στοιχείο: Κατηγόρησαν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ως υπαίτιο και αυτουργό της αποκαλούμενης αυτής «εθνοκάθαρσης»! Τούτο δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας… Ενώ η ελληνική πολιτεία ατονεί και αδιαφορεί, ένας δήθεν μη κυβερνητικός οργανισμός – με έδρα την Πρίστινα του Κοσσόβου και με άμεση σύνδεση και χρηματοδότηση από τις τουρκικές υπηρεσίες, το Ίδρυμα “Χότζα Χασάν Ταχσίν” – επιδιώκει να προσδώσει μια σύγχρονη διάσταση στην υπόθεση, ενδύοντας τη με αντιλήψεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μειονοτικών πολιτικών κ.α.<br /><br />Ισλαμικά κηρύγματα για τους Αλβανοτσάμηδες<br /><br />Στις αφίσες που κυκλοφόρησαν και στα λογότυπα των συλλογικοτήτων τους για φέτος κυριαρχεί ένα τέμενος, με υπερυψωμένο μιναρέ. Πρόκειται για αυτό που έχουν εγκαθιδρύσει ετσι-θεληματικά – με κρατική ωστόσο χρηματοδότηση – σε ένα (υποτιθέμενο) μαζικό νεκροταφείο πλησίον του Μουρσί και στις παρυφές της αρχαίας πόλης του Βουθρωτού, η οποία έχει υψηλή επισκεψιμότητα.<br /><br />Το ό,τι επιδιώκουν (κατά την αντίληψη της Άγκυρας) να προσδώσουν θρησκευτικά χαρακτηριστικά στην υπόθεση, αποδεικνύεται κυρίως από την – για πρώτη φορά φέτος – άμεση ανάμειξη χοτζάδων – με επίσημες θέσεις στην ιεραρχία της Μουσουλμανικής εγχώριας Κοινότητας – αλλά που αποτελούν ταυτόχρονα βασικά στελέχη του δικτύου της Τουρκίας, στην κοινότητα των ιμάμηδων στην Αλβανία.<br /><br />Ο Μουφτής των Τιράνων Μπιλάλ Γκαζμέντ Τέκια, ταυτοχρόνως υπεύθυνος ιμάμης του κεντρικού τους τεμένους – κτίστηκε και διευθύνεται από την Διεύθυνση Βακουφιών της Τουρκικής Προεδρίας και εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο Ερντογάν – την προπερασμένη Παρασκευή, κατά την επίσημη προσευχή, αφιέρωσε το “κήρυγμα” του (που αναπαράγεται εκτενώς σε ΜΜΕ και social) στην «γενοκτονία του Ελληνικού κράτους εις βάρος των Μουσουλμάνων-αδελφών Τσάμηδων». Κάλεσε μάλιστα, όχι απλά στην υπόμνηση του γεγονότος και σε προσευχή για τα θύματα της «θηριωδίας», αλλά σε διαρκή προσπάθεια δικαίωσης!<br /><br />Άλλος δε ιμάμης, ο Αχμέντ Καλιάγια, επικεφαλής της κοινότητας των πιστών στο Τζαμί επί της οδού Καβάγια – που επί το πλείστον συγκεντρώνει τους πιο ακραίους Σουνίτες της χώρας – εκφώνησε ανάλογου περιεχομένου ομιλία για τους Αλβανοτσάμηδες, αφιερωμένη στην «82η επέτειο της γενοκτονίας»…<br /><br />Την ίδια ώρα στην περίφραξη διάφορων διπλωματικών αντιπροσωπιών της Ελλάδας στην Τουρκία, το Κόσσοβο κ.α. καθοδηγούμενοι πολίτες εναπόθεσαν στεφάνια με 82 μαύρα τριαντάφυλλα – ένας συμβολισμός που δεν θέλει σχολιασμό κι επεξηγήσεις.<br /><br />Οι κυβερνητικοί βουλευτές διεγείρουν ανθελληνισμό <br /><br />Προφανώς και ενοχλεί το ό,τι η αίθουσα συνεδριάσεων της Ολομέλειας της αλβανικής Βουλής για μία ακόμα φορά διατέθηκε για ένα σκηνοθετημένο σόου μνήμης και πολιτιστικής κληρονομιάς των ακτιβιστών της “Τσάμικης υπόθεσης”, στην πραγματικότητα ανάξιο σχολιασμού.<br /><br />Η “φιλοξενία” ωστόσο του Δημάρχου της Κονίσπολης (Εργκέστ Ντούλε) που εκλέγεται με το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα – κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα – στις εκδηλώσεις του “Μήνα της Μνήμης της Γενοκτονίας”, προφανώς αποτελεί απόδειξη της κρατικής στήριξης σε αυτήν την ανθελληνική εκστρατεία. Έχει γράψει παλαιότερα το SLpress.gr ότι στην συγκεκριμένη περιοχή – με την επίκληση διάφορων ανθρωπιστικών προγραμμάτων και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, όπως ένα κέντρο εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας, παροχή υποτροφιών, υπηρεσιών καθαρισμού κ.α. – υφίσταται μόνιμη παρουσία Τούρκων κρατικών υπαλλήλων.<br /><br />Τον τόνο ωστόσο των εκδηλώσεων αυτών πάνω στη μεθόριο με την Ελλάδα έδωσαν οι κυβερνητικοί βουλευτές – γνωστοί και για τον ανθελληνικό τους ακτιβισμό και για τις επαφές τους με τις τουρκικές υπηρεσίες – Σινάϊ και Μπίντο. Το δεδομένο αυτό δεν εκθέτει απλά την κυβέρνηση των Τιράνων, αλλά αποδεικνύει την ροπή του ίδιου του Έντι Ράμα στην πονηρή υπόθαλψη και συντήρηση του ανθελληνισμού – και όχι απλά για ψηφοθηρικούς λόγους.<br /><br />Στην πραγματικότητα έχουμε έναν υβριδικό πόλεμο χαμηλής έντασης, με ψυχολογικό αντίκτυπο στο άμεσο περιβάλλον του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, με μακροπρόθεσμο κίνδυνο ενδεχόμενες προκλήσεις κατά της ακεραιότητας του ίδιου του Ελληνισμού.<br /><br />Τα Τίρανα εκτιμούν ότι δημιουργούν πρόσφορο αντίβαρο στην απαίτηση (και των Ευρωπαίων) για την διασφάλιση ενός καθεστώτος αξιοπρεπούς διαιώνισης της γηγενούς Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, ενισχύοντας την τουρκικής έμπνευσης και μεθόδευσης “Τσάμικη” υπόθεση. Στην πραγματικότητα υπονομεύουν την εσωτερική τους συνοχή και υποθηκεύουν την προοπτική ειρηνικής συνύπαρξης…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς η Τουρκία ενορχηστρώνει την ανθελληνική εκστρατεία των Αλβανοτσάμηδων.

ΜΠΕΤΣΗΣ ΟΡΦΕΑΣ Θα εστιάσουμε την προσοχή μας σε δύο νέα στοιχεία των εκδηλώσεων κάποιων φορέων των Τσάμηδων στην Αλβανία, τα οποία αμφότερα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνική ΑΟΖ: Η Λιβύη αμφισβητεί ανοιχτά την επήρεια της Κρήτης. Ανοίγει ξανά τη διαμάχη για θαλάσσιες ζώνες και υδρογονάνθρακες

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-43-2-1068x601.png" width="772" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νέα πρόκληση από τη Λιβύη για την Κρήτη και την ελληνική ΑΟΖ – Στο επίκεντρο τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου.</span></h3>Η αντιπαράθεση Ελλάδας και Λιβύης για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, καθώς η Τρίπολη συνεχίζει να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι η Κρήτη δεν δικαιούται πλήρη επήρεια σε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) και υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Οι τελευταίες δηλώσεις του πρώην προέδρου της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης (NOC), Μουσταφά Σανάλα, καταδεικνύουν ότι το ζήτημα των θαλάσσιων συνόρων θεωρείται στρατηγικής σημασίας για τη Λιβύη, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που οι ενεργειακές εξελίξεις στην περιοχή αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα.<div><br />Ο Σανάλα ζητά εθνική κινητοποίηση για τα θαλάσσια σύνορα<br /><br />Ο πρώην επικεφαλής της NOC προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση ή αμέλεια στη διαχείριση των φακέλων που αφορούν τα θαλάσσια σύνορα της Λιβύης μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για το μέλλον της χώρας.<br /><br />Για τον λόγο αυτό κάλεσε τις λιβυκές αρχές να προχωρήσουν σε πλήρη αναθεώρηση όλων των ιστορικών, νομικών και τεχνικών στοιχείων που σχετίζονται με τις θαλάσσιες διαφορές της χώρας με την Ελλάδα και τη Μάλτα.<br /><br />Παράλληλα, πρότεινε τη δημιουργία ειδικής εθνικής ομάδας εμπειρογνωμόνων, η οποία θα αναλάβει τη διαχείριση και υπεράσπιση των λιβυκών θέσεων σε κάθε μελλοντική διαπραγμάτευση.<br /><br />Η Κρήτη στο επίκεντρο της διαφωνίας<br /><br />Σύμφωνα με τον Σανάλα, το βασικό σημείο τριβής με την Ελλάδα αφορά τον τρόπο υπολογισμού των θαλάσσιων ορίων και κυρίως τον βαθμό επήρειας που πρέπει να έχουν τα ελληνικά νησιά.<br /><br />Ο ίδιος υποστήριξε ότι η αναγνώριση πλήρους θαλάσσιας επήρειας στην Κρήτη και στα νησιά νότια αυτής θα στερούσε από τη Λιβύη σημαντικές θαλάσσιες εκτάσεις με υψηλή οικονομική και γεωστρατηγική αξία.<br /><br />Η θέση αυτή συμπίπτει με τη διαχρονική λιβυκή επιχειρηματολογία, η οποία απορρίπτει την ελληνική προσέγγιση περί μέσης γραμμής και ίσης απόστασης μεταξύ των ακτών των δύο χωρών.<br />Τα ενεργειακά κοιτάσματα ανεβάζουν το γεωπολιτικό θερμόμετρο<br /><br />Ο Σανάλα συνέδεσε άμεσα το ζήτημα της οριοθέτησης με τις μεγάλες ενεργειακές προοπτικές της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Όπως επισήμανε, οι αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές ενδέχεται να κρύβουν σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, τα οποία θα μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της Λιβύης τις επόμενες δεκαετίες.<br /><br />Για τον λόγο αυτό ζήτησε την προετοιμασία ενός πλήρους νομικού και τεχνικού φακέλου, ο οποίος θα βασίζεται σε επίσημα έγγραφα, χάρτες, ιστορικά στοιχεία και αρχές του διεθνούς δικαίου πριν από οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με την Ελλάδα ή τη Μάλτα.</div><div><br />Η Τρίπολη απορρίπτει τη μέση γραμμή<br /><br />Η Λιβύη εξακολουθεί να αμφισβητεί τη μέθοδο της μέσης γραμμής που εφαρμόζει η Ελλάδα για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών από τις ακτές της Κρήτης.<br /><br />Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια έχει αποστείλει επανειλημμένα ρηματικές διακοινώσεις προς τον ΟΗΕ, εκφράζοντας την αντίθεσή της στους ελληνικούς διαγωνισμούς για έρευνες υδρογονανθράκων σε περιοχές νότια της Κρήτης.<br /><br />Οι λιβυκές αξιώσεις επεκτείνονται σε θαλάσσιες ζώνες που η Αθήνα θεωρεί αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.</div><div><br />Η ελληνική απάντηση: Η Κρήτη έχει πλήρη δικαιώματα<br /><br />Από την πλευρά της, η Ελλάδα απορρίπτει κατηγορηματικά τις λιβυκές διεκδικήσεις, χαρακτηρίζοντάς τες νομικά αβάσιμες και αντίθετες προς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Η Αθήνα υπογραμμίζει ότι η Κρήτη, ως μεγάλο κατοικημένο νησί με μόνιμο πληθυσμό και πλήρη οικονομική δραστηριότητα, διαθέτει πλήρη δικαιώματα σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, όπως προβλέπει η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />Επιπλέον, η ελληνική θέση ενισχύεται από τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο το 2020, η οποία βασίζεται στην αρχή της μέσης γραμμής και αναγνωρίζει την επήρεια των ελληνικών νησιών.<br />Μια κρίσιμη γεωπολιτική μάχη στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Παρά τις διαφωνίες, Αθήνα και Τρίπολη βρίσκονται σε διαδικασία διαλόγου με στόχο την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης.<br /><br />Ωστόσο, η διαμάχη για τις θαλάσσιες ζώνες παραμένει ένα από τα πλέον σύνθετα γεωπολιτικά ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς συνδέεται άμεσα με κυριαρχικά δικαιώματα, ενεργειακά κοιτάσματα, γεωστρατηγικά συμφέροντα και τον έλεγχο σημαντικών θαλάσσιων περιοχών.<br /><br />Με τις έρευνες υδρογονανθράκων να προχωρούν νότια της Κρήτης και το διεθνές ενδιαφέρον για την περιοχή να αυξάνεται, η υπόθεση της οριοθέτησης Ελλάδας – Λιβύης αναμένεται να παραμείνει στο επίκεντρο των εξελίξεων το επόμενο διάστημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνική ΑΟΖ: Η Λιβύη αμφισβητεί ανοιχτά την επήρεια της Κρήτης. Ανοίγει ξανά τη διαμάχη για θαλάσσιες ζώνες και υδρογονάνθρακες

Νέα πρόκληση από τη Λιβύη για την Κρήτη και την ελληνική ΑΟΖ – Στο επίκεντρο τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου. Η αντιπαράθε...

Διαβάστε την συνέχεια