Τραμπ για Νετανιάχου: «Τα πάμε πολύ καλά, ξέρει ποιος είναι το αφεντικό».

<img height="122" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/TRUMP-NETANYAHOU-630x384.jpg" width="760" /><br /><br />Την πρόθεση του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, για τη διεξαγωγή άμεσης συνάντησης στο Λευκό Οίκο αποκάλυψε ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, σε συνέντευξη που παραχώρησε το Σάββατο στον δημοσιογράφο Μπαράκ Ραβίντ του δικτύου Axios.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε σε μια σύντομη συνέντευξη στον Μπαράκ Ραβίντ του Axios το Σάββατο 04/07 ότι ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου τού ζήτησε μια συνάντηση στον Λευκό Οίκο, και ότι η συνάντηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ακόμη και την επόμενη εβδομάδα.<br /><br />Ο Τραμπ περιέγραψε τη σχέση του με τον Νετανιάχου ως ισχυρή, λέγοντας:<br /><br />«Τα πάμε πολύ καλά, ξέρει ποιος είναι το αφεντικό», αναφερόμενος στον εαυτό του.<br /><br />Ένας Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε στον Ραβίντ ότι η επόμενη εβδομάδα ίσως είναι πολύ νωρίς για την επίσκεψη, καθώς ο Τραμπ είναι προγραμματισμένο να παραστεί στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία στις 7 και 8 Ιουλίου, και ότι η συνάντηση είναι πιο πιθανό να πραγματοποιηθεί την μεθεπόμενη εβδομάδα.<br /><br />Το Γραφείο του Πρωθυπουργού επιβεβαίωσε ότι ο Νετανιάχου είχε συνομιλήσει με τον Τραμπ την Παρασκευή 03/07 για να τον συγχαρεί για την 250ή επέτειο της αμερικανικής ανεξαρτησίας, και ανέφερε ότι οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να συναντηθούν σύντομα στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η επικείμενη συνάντηση θα είναι η πρώτη μεταξύ των δύο ηγετών από τον Φεβρουάριο, όταν ο Νετανιάχου παρουσίασε στον Τραμπ το σχέδιο για αυτό που εξελίχθηκε στην κοινή στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν.<br /><br />Ο Τραμπ αναφέρθηκε επίσης στην κατάσταση των διαπραγματεύσεων με το Ιράν, λέγοντας στον Ραβίντ ότι «οι Ιρανοί παρακαλούν να καταλήξουν σε συμφωνία».<br /><br />Δήλωσε ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν να διακόψουν τις συνομιλίες για περίπου μία εβδομάδα, εν μέρει λόγω της κηδείας του πρώην Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, και ότι καμία πλευρά δεν θα πλήξει την άλλη κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος.<br /><br />«Είναι όλοι εκεί, με ένα πλήγμα θα μπορούσαμε να τους εξοντώσουμε όλους, αλλά δεν πρόκειται να το κάνουμε αυτό, γιατί μετά δεν θα είχαμε κανέναν να διαπραγματευτούμε», δήλωσε ο Τραμπ.<br /><br />Πρόσθεσε ότι εξεπλάγη από το μέγεθος του πλήθους που παρευρέθηκε στην κηδεία του Χαμενεΐ.<br /><br />«Νόμιζα ότι ο κόσμος τον μισούσε. Ίσως αυτά να είναι ψεύτικα δάκρυα», δήλωσε ο Τραμπ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ για Νετανιάχου: «Τα πάμε πολύ καλά, ξέρει ποιος είναι το αφεντικό».

Την πρόθεση του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, για τη διεξαγωγή άμεσης συνάντησης στο Λευκό Οίκο αποκάλυψε ο Αμερικανός πρόε...

Διαβάστε την συνέχεια

FORBES: Ο Βλάντιμιρ Πούτιν οδεύει προς την πτώση εντός της επόμενης τριετίας.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2023/04/putin-630x400.jpg" width="771" /><br /><br />Ο Πούτιν αντιμετωπίζει ανεπανόρθωτο πρόβλημα καθώς τα ουκρανικά πλήγματα με drone παραλύουν τον εφοδιασμό καυσίμων της Κριμαίας, καθιστώντας τη γέφυρα του Κερτς πρωταρχικό στόχο για μια επικείμενη επίθεση.<br /><br />Η καταστροφική εικόνα του πολέμου διαβρώνει τη νομιμότητά του, ενισχυμένη από εσωτερική διαφωνία, όπως η προειδοποίηση για ανταρσία ενός δημοφιλούς στρατιωτικού μπλόγκερ και στρατιώτες που απειλούν αξιωματικούς.<br /><br />Η λαϊκή οργή μεγαλώνει για την αναγκαστική επιστράτευση και τις ελλείψεις, ενώ διαφαίνονται ιστορικές παραλληλίες με προηγούμενες αλλαγές καθεστώτος λόγω αποτυχημένων πολέμων.<br /><br />Οι ελίτ, φοβούμενες για την ασφάλειά τους, ενδέχεται να στασιάσουν, οδηγώντας πιθανώς σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας του Πούτιν.<br /><br />Τα σενάρια για το τέλος του κυμαίνονται από μια γρήγορη δολοφονία έως μια δίκη-παρωδία, με τα έναυσμα να περιλαμβάνουν περισσότερες ουκρανικές επιθέσεις, εσωτερικές ταραχές ή την απόσυρση της υποστήριξης από την Κίνα. Η πτώση του προβλέπεται εντός τριών ετών.<div><br />Του Melik Kaylan από το <a href="https://www.forbes.com/sites/melikkaylan/2026/06/29/vladimir-putin-is-heading-for-a-fall/">FORBES</a><br /><br />Ο Πούτιν βρίσκεται σε ανεπανόρθωτο πρόβλημα σε πολλά επίπεδα.<br /><br />Ας εξετάσουμε την οξύτητα της δύσκολης θέσης του, τα πιθανά αποτελέσματα και τα πιθανά χρονοδιαγράμματα.<br /><br />Εδώ είναι η πρόσφατη συνέντευξή μου όπου προβλέπω την πτώση του Πούτιν σε ένα εξέχον podcast, συγκεκριμένα στο Substack του Σεμπάστιαν Γιούνγκερ.<br /><br />Ο Γιούνγκερ είναι ένας παγκοσμίου φήμης πολεμικός ανταποκριτής, βραβευμένος συγγραφέας και δημιουργός ντοκιμαντέρ.<br /><br />Λόγω των αδιάκοπων ουκρανικών πληγμάτων με drone, η Κριμαία είναι ουσιαστικά αποκομμένη από καύσιμα.<br /><br />Ένα μποτιλιάρισμα αυτοκινήτων μήκους πολλών μιλίων που προσπαθούν να εγκαταλείψουν τη χερσόνησο στην αιχμή της τουριστικής περιόδου δημιουργεί κακή εικόνα.<br /><br />Οι Ρώσοι έχουν μόνο έναν τελευταίο αγωγό για τον εφοδιασμό καυσίμων: τη γέφυρα του Κερτς, ένα εξαιρετικά συμβολικό αρχιτεκτονικό έργο, βομβαρδισμένο πολλές φορές αλλά ακόμα όρθιο.<br /><br />Τα φορτηγά βενζίνης που θα τη διασχίζουν θα αποτελέσουν έναν ώριμο στόχο, που υπόσχεται μια τεράστια πύρινη σφαίρα σε περίπτωση που πληγούν σε μια επίθεση.<br /><br />Οι πηγές μου μέσα στην ουκρανική υπηρεσία πληροφοριών μού λένε ότι ένα τέτοιο πλήγμα σε μαζική κλίμακα είναι επικείμενο.<br /><br />Όλοι γνωρίζουμε πώς έχει αντιστραφεί η τροπή στον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά η εικόνα μετράει εξίσου όσο και η πραγματικότητα στο πεδίο.<br /><br />Όταν συμβαίνουν καταστροφές τόσο μοναδικές που ούτε ο Πούτιν ούτε το ρωσικό κοινό μπορούν να τις αγνοήσουν, η ίδια η πραγματικότητα μετατοπίζεται.<br /><br />Ολόκληρη η βάρβαρη περιπέτεια της Ουκρανίας θα μοιάζει με καταστροφή.<br /><br />Ο Πούτιν δεν μπορεί να αποφύγει την κηλίδωση.<br /><br />Πράγματι, όταν δεν μπορεί καν να ελέγξει την εικόνα, το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται, το ρολόι αρχίζει να χτυπά αντίστροφα προς το τέλος του.<br /><br />Η απώλεια αξιοπιστίας οδηγεί σε απώλεια νομιμότητας σε ένα δεσποτικό καθεστώς.<br /><br />Ένας Ρώσος στρατιωτικός μπλόγκερ, ο Αλεξάντρ Λούνιν, βετεράνος της εισβολής στην Ουκρανία, δημοσίευσε πρόσφατα ένα βίντεο προειδοποιώντας για ανταρσία και απαιτώντας μια προσωπική τηλεοπτική συνέντευξη με τον Πούτιν.<br /><br />Μίλησε για μυστικά που του είπαν ανώτεροι, τα οποία έπρεπε να μεταφέρει στον Πούτιν.<br /><br />Στην τελευταία καταμέτρηση είχε 11 εκατομμύρια προβολές.<br /><br />Συνέχισε με ένα άλλο βίντεο που μείωνε τους τόνους της στάσης του, αλλά αυτό με τη σειρά του ακολουθήθηκε γρήγορα από ένα υποστηρικτικό βίντεο από μια ομάδα στρατιωτών που απειλούσαν να στρέψουν τα όπλα τους εναντίον των αξιωματικών τους που τους βασάνιζαν.<br /><br />Ο Λούνιν βρίσκεται τώρα στη φυλακή. Η εξέγερση του Πριγκόζιν έρχεται έντονα στο μυαλό του κοινού.<br /><br />Βίντεο από ουκρανικά πλήγματα εναντίον στρατιωτικών εγκαταστάσεων, εγκαταστάσεων ηλεκτροδότησης και καυσίμων τόσο κοντά στη Μόσχα όσο και σε απομακρυσμένες ρωσικές περιοχές κυκλοφορούν συνεχώς.<br /><br />Κλαίουσες γυναίκες influencers που αδυνατούν να βρουν βενζίνη για τα αυτοκίνητά τους είναι παντού.<br /><br />Εν τω μεταξύ, κυκλοφορούν επίσης βίντεο με άνδρες στους ρωσικούς δρόμους που στρατολογούνται βίαια στον στρατό.<br /><br />Συχνά με συγγενείς να προσπαθούν να μπλοκάρουν τα οχήματα των απαγωγέων τους.<br /><br />Γιατί οι ίδιοι οι υπεύθυνοι της επιβολής δεν υπηρετούν στις γραμμές του μετώπου είναι το ερώτημα που τίθεται στους δρόμους.<br /><br />Ας μην ξεχνάμε ότι, ιστορικά, η αλλαγή καθεστώτος συνέβη και η αυτοκρατορία της Μόσχας κατέρρευσε δύο φορές κατά τον περασμένο αιώνα λόγω καταστροφικών ξένων στρατιωτικών εκστρατειών, του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και της εισβολής στο Αφγανιστάν.<br /><br />Καθώς η πίεση αυξάνεται στον Πούτιν, οι ελίτ γύρω του σκέφτονται τη δική τους μοίρα και βρίσκουν ανθρώπους όπως ο Αλεξάντρ Λούνιν για να εκφράσουν τους φόβους τους.<br /><br />Ο πληθυσμός μπορεί μόνο να συμπεράνει ότι είτε ο Πούτιν είναι υπεύθυνος είτε οι ελίτ γύρω του τον απομονώνουν από το να συνειδητοποιήσει και να διορθώσει την κατάσταση.<br /><br />Στην αρχή, θα κατηγορήσουν τις ελίτ. Γι’ αυτό οι ελίτ θα στασιάσουν ακόμα και πριν από τον στρατό, από φόβο.<br /><br />Αυτή η στήλη προέβλεψε την εισβολή του 2022 στην Ουκρανία έναν μήνα νωρίτερα, και το καταστροφικό αποτέλεσμα, όταν οι περισσότεροι λεγόμενοι ειδικοί και δημοσιογράφοι περιφρονούσαν την ίδια την πιθανότητα.<br /><br />Ο Πούτιν έχει μια σειρά από ασφαλείς άμυνες, το αντίστοιχο των πραιτοριανών φρουρών.<br /><br />Έχει τις δικές του μονάδες σωματοφυλάκων, συμπεριλαμβανομένου ενός αριθμού πολιτοφυλακών ασφαλείας όπως η FSB, τα στρατεύματα του εσωτερικού υπουργείου ή η εθνοφρουρά (Rosgvardia με 300 χιλιάδες στρατιώτες) και 30.000 άμεσα στοιχεία σωματοφυλακής, την αστυνομία και τα παρόμοια.<br /><br />Τα έχει χρησιμοποιήσει για να εξουδετερώνουν το ένα το άλλο με τα χρόνια. Αλλά αντιπροσωπεύουν επίσης το καθένα μια απειλή, με την πίστη πρωτίστως στο δικό τους αφεντικό. Ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ τους είναι ένα σενάριο.<br /><br />Το ερώτημα του πώς θα συμβεί το τέλος του Πούτιν εξαρτάται μάλλον από το ποιο αποτέλεσμα έχει σχεδιαστεί.<br /><br />Το να σκοτωθεί ο Πούτιν γρήγορα και στη συνέχεια να πολεμήσουν για την εξουσία σημαίνει εξουδετέρωση της απειλής του εκ των προτέρων έναντι τυχόν συνωμοτών προτού προλάβουν να αντιδράσουν οι πιστοί σε αυτόν.<br /><br />Αλλά αυτό εξαλείφει επίσης μια κρίσιμη επιλογή, να στηθεί μια δίκη-παρωδία και να χρησιμοποιηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα δεινά της διακυβέρνησής του, απαλλάσσοντας έτσι τους άλλους.<br /><br />Αυτό επιτρέπει στο σύστημα και τις ελίτ του να παραμείνουν στη θέση τους με το ελάχιστο χάος.<br /><br />Θα μπορούσε κανείς να το ονομάσει η επιλογή Τσαουσέσκου. Σε εκείνη την περίπτωση, ο διαβόητος δεσπότης της Ρουμανίας της εποχής του Ψυχρού Πολέμου εκτελέστηκε γρήγορα (μαζί με τη σύζυγό του) από την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία, ενώ οι πρώην ελίτ του συνέχισαν να διοικούν τα πράγματα υπό ένα κατ’ όνομα δημοκρατικό σύστημα.<br /><br />Το ότι τέτοια σενάρια αποτελούν απειλή μπορεί να συναχθεί από τον πρόσφατο μυστηριώδη θάνατο του Σεργκέι Ιβανόφ, επί χρόνια συμμάχου και φίλου του Πούτιν, στις 26 Ιουνίου σε ηλικία 73 ετών.<br /><br />Ο Ιβανόφ θεωρούνταν επίσης ως ο πιθανός διάδοχός του για χρόνια.<br /><br />Ήταν αυτός ο σπάνιος χαρακτήρας στην κορυφή που είχε τέτοια δύναμη και ασυλία που πραγματικά τολμούσε να επικρίνει την κατάσταση κατά καιρούς.<br /><br />Το Κρεμλίνο ανακοίνωσε τον θάνατό του αμέσως χωρίς να δώσει καμία αιτία θανάτου.<br /><br />Ο Ιβανόφ, κοντά στον Πούτιν από τη δεκαετία του 1970 και μετά, απομακρύνθηκε από την επίσημη εξουσία αρκετές φορές, αλλά παρέμεινε πολύ καλά συνδεδεμένος με την FSB.<br /><br />Αυτού του είδους το περιστατικό δημιουργεί προβλήματα στον Πούτιν.<br /><br />Καθώς οι πιθανοί αντίπαλοι διαγράφονται συνοπτικά, άλλοι θα δουν τους εαυτούς τους σε κίνδυνο και θα κινηθούν εναντίον του προληπτικά.<br /><br />Με την παράνοια να πολλαπλασιάζεται γύρω του, οτιδήποτε θα μπορούσε να πυροδοτήσει το τέλος.<br /><br />Περισσότερες εξαιρετικά δραματικές ουκρανικές επιθέσεις στη Μόσχα. Ελλείψεις τροφίμων. Αποσχιστικές εξεγέρσεις στις επαρχίες όπως το Ταταρστάν, το Μπασκορτοστάν ή η Τσετσενία. Η Ουκρανία να εισβάλλει στην Κριμαία.<br /><br />Πάνω απ’ όλα, οι ενέργειες της Κίνας. Εάν το Πεκίνο αποφασίσει ότι ο Πούτιν ως ένας αποδυναμωμένος ηγέτης αποτελεί βαρίδι για τα δικά του συμφέροντα, μπορεί να πυροδοτήσει την πτώση του με διάφορους τρόπους.<br /><br />Κόβοντας την πολεμική βοήθεια.<br /><br />Μετακινούμενο προς τη Σιβηρία.<br /><br />Όπως έχουν τα πράγματα, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας περιορίζει αυστηρά τη βοήθειά της προς τη ρωσική οικονομία.<br /><br />Ήδη, αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει τον αγωγό Σιβηρία 2 που οδηγεί απευθείας στην Κίνα.<br /><br />Οι μέρες του Πούτιν είναι μετρημένες. Εάν η πορεία των γεγονότων επιμείνει ή επιδεινωθεί, είναι πιθανό να ανατραπεί εντός τριών ετών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

FORBES: Ο Βλάντιμιρ Πούτιν οδεύει προς την πτώση εντός της επόμενης τριετίας.

Ο Πούτιν αντιμετωπίζει ανεπανόρθωτο πρόβλημα καθώς τα ουκρανικά πλήγματα με drone παραλύουν τον εφοδιασμό καυσίμων της Κριμαίας, καθιστώντας...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Κίνα: Οι στρατιωτικές συνέπειες του πολέμου στο Ιράν…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/05/kina-HPA-iran-1024x686.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="686" data-original-width="1024" height="134" src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/05/kina-HPA-iran-1024x686.jpg" width="802" /></a></div><div><br /></div><div>Δρ. <b>Κωνσταντίνος Γρίβας</b></div>Η πρόσφατη πολεμική αναμέτρηση στο Ιράν λειτούργησε ως ένας αδυσώπητος γεωστρατηγικός καθρέφτης, διαλύοντας οριστικά το πέπλο της φαντασιακής στρατιωτικής παντοδυναμίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ένταση και η διάρκεια των επιχειρήσεων κατέδειξαν με τον πλέον δραματικό τρόπο την εγγενή αδυναμία της Ουάσιγκτον να διεξάγει παρατεταμένες, υψηλής έντασης πολεμικές συγκρούσεις, εξαιτίας της κατάρρευσης της αλυσίδας παραγωγής και αναπλήρωσης κρίσιμων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες επιχειρήσεων, το αμερικανικό οπλοστάσιο κυριολεκτικά «στέρεψε», καταναλώνοντας τεράστιο μέρος των ζωτικής σημασίας κατευθυνόμενων βλημάτων (όπως Tomahawk και JASSM) και αντιβαλλιστικών πυραύλων (όπως οι Patriot και οι THAAD), εκθέτοντας τις ΗΠΑ σε ένα πρωτοφανές βιομηχανικό αδιέξοδο. Αν, όμως, αυτή η παραγωγική γύμνια και η επιχειρησιακή αποτυχία μπορούν να «συγχωρηθούν» ή να απορροφηθούν πολιτικά στην περίπτωση μιας περιφερειακής δύναμης όπως το Ιράν, μια αντίστοιχη συνθήκη απέναντι στην Κίνα θα σήμαινε νομοτελειακά την απόλυτη στρατιωτική καταστροφή.<br /><br />Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή απέδειξε ότι το Πεντάγωνο έχει απωλέσει την ικανότητα ταχείας βιομηχανικής κινητοποίησης (surge capacity). Το γεγονός αυτό καθιστά σαφές ότι σε ένα ενδεχόμενο θέατρο επιχειρήσεων στον Δυτικό Ειρηνικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες απλώς δεν μπορούν να νικήσουν. Η ψευδαίσθηση ότι η τεχνολογική υπεροχή μπορεί να υποκαταστήσει τη βιομηχανική μάζα κατέρρευσε. Πάνω σε αυτήν ακριβώς τη νέα πραγματικότητα εδράζεται το ολιστικό γεωστρατηγικό πλεονέκτημα που έχει οικοδομήσει το Πεκίνο.<br /><br />Η Κίνα έχει επιτύχει και συνεχίζει να διευρύνει ένα σύνθετο, ολιστικό και πολυεπίπεδο πλεονέκτημα στρατιωτικής ισχύος έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών. Το πρώτο επίπεδο αυτού του μεγέθους ξεκινά από τις δυνατότητες αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD) της Κίνας, οι οποίες αναπτύσσονται ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Στο πλαίσιο αυτό, βαλλιστικοί πύραυλοι κατά πλοίων (ASBM), όπως ο DF-21D και ο νεότερος, ισχυρότερος DF-26, καθώς και υπερηχητικά οχήματα ολίσθησης (HGV), ικανά να προσβάλουν θαλάσσιους στόχους σε αποστάσεις χιλιάδων χιλιομέτρων, έθεσαν νέα επιχειρησιακά δεδομένα.<div><br />Η εξέλιξη της αεροναυτικής απειλής<br /><br />Εν συνεχεία, η ενσωμάτωση παρόμοιων όπλων σε υφιστάμενα παλαιά αεροσκάφη και πλοία επιφανείας, σε συνδυασμό με υπερ – υπερηχητικά (hypersonic) αεροχήματα αναγνώρισης και έναν διευρυμένο στόλο μαχητικών τέταρτης και πέμπτης γενιάς (με την έκτη γενιά να προμηνύεται σύντομα), άλλαξαν έτι περαιτέρω τις ισορροπίες. Πλέον, οι κινεζικές αεροναυτικές δυνάμεις είναι σε θέση να απειλούν την κυριαρχία του Ναυτικού των ΗΠΑ ακόμη και σε ανοικτές ωκεάνιες εκτάσεις, σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων από τις κινεζικές ακτές.<br /><br />Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι η Κίνα διαθέτει τις υποδομές να αναπληρώνει τις απώλειες της σε πολεμικά πλοία πολύ ταχύτερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχοντας εκατοντάδες φορές μεγαλύτερες ναυπηγοκατασκευαστικές δυνατότητες από τις ΗΠΑ, το Πεκίνο μπορεί να διευρύνει το υφιστάμενο χάσμα ακόμη και σε καιρό ειρήνης.<br /><br />Το μέγεθος αυτού του βιομηχανικού χάσματος επιβεβαιώνεται από έγγραφα των Υπηρεσιών Πληροφοριών του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ (ONI) που είδαν το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τα οποία η συνολική ναυπηγική ικανότητα της Κίνας είναι 232 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη αμερικανική. Μάλιστα, νεότερες αμερικανικές εκτιμήσεις αναθεωρούν αυτή την ασυμμετρία, ανεβάζοντας τη χωρητικότητα παραγωγής του Πεκίνου έως και 632 φορές πάνω από εκείνη των ΗΠΑ, δεδομένου ότι η αμερικανική εμπορική ναυπηγική έχει συρρικνωθεί στο 0,1% της παγκόσμιας αγοράς.<br /><br />Τη δραματική αυτή εικόνα συμπληρώνει ανάλυση του ινστιτούτου CSIS (Center for Strategic and International Studies). Το CSIS επισημαίνει ότι, μέσω του δόγματος της Στρατιωτικής-Πολιτικής Συγχώνευσης, ένας και μόνο κινεζικός κρατικός ναυπηγικός όμιλος (η CSSC) κατάφερε να ναυπηγήσει σε εμπορικά πλοία μεγαλύτερη χωρητικότητα τόνων μέσα σε ένα μόνο έτος, από όση έχει κατασκευάσει ολόκληρη η αμερικανική ναυπηγική βιομηχανία από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα.<br /><br />Υπερηχητικά όπλα, προηγμένα εκρηκτικά και drones<br /><br />Η παραγωγική υπεροχή ισχύει και για άλλα κρίσιμα οπλικά συστήματα, όπως τα HGV, όπου το κόστος κατασκευής και η συνακόλουθη δυνατότητα μαζικής παραγωγής είναι για την Κίνα δεκάδες φορές μικρότερα συγκριτικά με τα αμερικανικά δεδομένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σύγκριση του κινεζικού πυραύλου YGJ-1000 με τον αμερικανικό Dark Eagle.<br /><br />Ένα σχετικά άγνωστο πεδίο στο οποίο η Κίνα απειλεί να επιτύχει τεχνολογικό χάσμα με τις ΗΠΑ είναι αυτό των προηγμένων εκρηκτικών. Η αιχμή του δόρατος σε αυτό το πεδίο εντοπίζεται στη μονοπωλιακή ικανότητα της Κίνας να παράγει μαζικά το CL-20 (China Lake Compound #20), το οποίο αποτελεί το ισχυρότερο μη πυρηνικό εκρηκτικό στον κόσμο σήμερα, με ενεργειακή πυκνότητα περίπου τριπλάσια του συμβατικού TNT.<br /><br />Το παράδοξο είναι ότι η εν λόγω χημική ένωση ανακαλύφθηκε αρχικά από τις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1980 (στα εργαστήρια του Πολεμικού Ναυτικού στην Καλιφόρνια), όμως το Πεντάγωνο την παραμέλησε λόγω της λήξης του Ψυχρού Πολέμου, του υψηλού κόστους σύνθεσης και της επικίνδυνης ευαισθησίας του υλικού σε κραδασμούς. Αντιθέτως, η Κίνα επένδυσε μεθοδικά στην έρευνα των “ενεργειακών υλικών” (energetics), πέτυχε τη σταθεροποίησή του μέσω προηγμένων μεθόδων κρυστάλλωσης και νανοτεχνολογίας, και πλέον αποτελεί τη μόνη δύναμη στον πλανήτη με ικανότητα βιομηχανικής μαζικής παραγωγής του.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα σοβαρό τεχνολογικό χάσμα (molecule gap) εις βάρος των ΗΠΑ, καθώς το CL-20 επιτρέπει στα κινεζικά βλήματα να επιτυγχάνουν έως και 20% μεγαλύτερη εμβέλεια, μετατρέποντας παράλληλα τις πολεμικές κεφαλές των υπερηχητικών πυραύλων (HGV) σε εξαιρετικά πιο φονικές και συμπαγείς. Ο συνδυασμός αυτών των δύο παραγόντων επιτρέπει την ανάπτυξη πυραύλων διαφόρων τύπων (όπως αέρος-αέρος πολύ μεγάλου βεληνεκούς), δίνοντας στα κινεζικά αεροσκάφη τη δυνατότητα να πλήττουν τις αμερικανικές πλατφόρμες από πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις.<br /><br />Η παραγωγική αυτή ασυμμετρία αγγίζει δυσθεώρητα επίπεδα στον τομέα των μη επανδρωμένων συστημάτων (UAV). Η Κίνα ελέγχει σήμερα το 80% έως 90% της παγκόσμιας αγοράς εμπορικών drones, με τον κολοσσό DJI να μονοπωλεί το 70%. Σύμφωνα με αναλύσεις αμερικανικών αμυντικών ινστιτούτων, όπως το Small Wars Journal, οι κινεζικές πολιτικές βιομηχανίες διαθέτουν την υποδομή να μετατραπούν εντός δώδεκα μηνών σε πολεμικές γραμμές παραγωγής, με ικανότητα εκροής έως και 1 δισεκατομμυρίου οπλισμένων drones ετησίως.<br /><br />Το γεγονός ότι μια τέτοια τρομακτική κινητοποίηση θα απαιτούσε λιγότερο από το 1% της συνολικής βιομηχανικής ικανότητας συναρμολόγησης της χώρας, καταδεικνύει ότι το Πεκίνο μπορεί να δημιουργήσει ένα ανυπέρβλητο “αριθμητικό κύμα” (mass) στον αέρα, ικανό να επιτύχει πλήρη κορεσμό οποιουδήποτε σύγχρονου συστήματος αεράμυνας της Δύσης.</div><div><br />Κυβερνοπόλεμος και στρατηγική ανθεκτικότητα<br /><br />Παράλληλα, η Κίνα διαθέτει διευρυμένες ικανότητες κυβερνοπολέμου και ηλεκτρονικού πολέμου, πιθανώς ανώτερες από εκείνες των ΗΠΑ. Τις ικανότητες αυτές τις εφαρμόζει στο πλαίσιο καινοτόμων επιχειρησιακών αντιλήψεων. Η εν λόγω μεθοδολογία εδράζεται στην περιβόητη θεωρία των “1000 κόκκων άμμου” (Thousand Grains of Sand). Σύμφωνα με αυτήν, η συλλογή πληροφοριών δεν βασίζεται αποκλειστικά σε λίγους, εξειδικευμένους πράκτορες, αλλά στη διάχυτη και μαζική κινητοποίηση χιλιάδων ερασιτεχνών (ακαδημαϊκών, φοιτητών, επιχειρηματιών και πολιτών) οι οποίοι συλλέγουν φαινομενικά ασήμαντα, αποσπασματικά και μη διαβαθμισμένα δεδομένα.<br /><br />Όταν αυτά τα εκατομμύρια μικρά στοιχεία ενωθούν και αναλυθούν κεντρικά από το Πεκίνο, συνθέτουν ένα πλήρες επιχειρησιακό μωσαϊκό (mosaic approach) υψηλής ακρίβειας. Η προσέγγιση αυτή καθιστά τον κινεζικό ηλεκτρονικό και κυβερνοπόλεμο εξαιρετικά ασύμμετρο, καθώς ο αντίπαλος είναι αδύνατον να αμυνθεί απέναντι σε μια τόσο μαζική, αποκεντρωμένη και χαμηλού προφίλ απειλή.<br /><br />Επιπλέον, η Κίνα έχει ενσωματώσει επιχειρησιακά τις υβριδικές ικανότητες, βελτιώνοντας δραματικά τη διεξαγωγή δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων. Για παράδειγμα, έχει εντάξει τον τεράστιο στόλο των αλιευτικών της σκαφών στο δίκτυο C4ISR των αεροναυτικών και πυραυλικών της δυνάμεων.<br /><br />Το δίκτυο C4ISR (Command, Control, Communications, Computers, Intelligence, Surveillance, and Reconnaissance) αποτελεί τον νευρικό ιστό αυτού του μοντέλου. Η Κίνα έχει επαναπροσδιορίσει τη δυτική αυτή έννοια μέσω του δόγματος της «Στρατιωτικής-Πολιτικής Συγχώνευσης». Εντάσσοντας εκατοντάδες χιλιάδες σκάφη της «Ναυτικής Πολιτοφυλακής» (Maritime Militia), δηλαδή βαριά εξοπλισμένα αλιευτικά με πληρώματα που έχουν λάβει στρατιωτική εκπαίδευση, στο ψηφιακό της δίκτυο, δημιουργεί ένα συμπληρωματικό πλέγμα αισθητήρων.<br /><br />Τα σκάφη αυτά, φέροντας συστήματα δορυφορικής επικοινωνίας και προηγμένους αισθητήρες, τροφοδοτούν ακατάπαυστα το κινεζικό C4ISR με δεδομένα στοχοποίησης αμερικανικών μονάδων επιφανείας σε πραγματικό χρόνο. Η πρωτοτυπία αυτή μετατρέπει ένα εμπορικό και πολιτικό εργαλείο σε οργανικό μέρος της αλυσίδας προσβολής (kill chain) των κινεζικών πυραυλικών δυνάμεων, περιπλέκοντας νομικά και επιχειρησιακά τη δυτική απάντηση, καθώς η προσβολή τους ισοδυναμεί με επίθεση σε πολιτικούς στόχους. Συνολικά, η αρχιτεκτονική ISR της Κίνας είναι πιο «πλουραλιστική» και, ως εκ τούτου, πιο ανθεκτική (resilient) από την αντίστοιχη αμερικανική.<br /><br />Σε επίπεδο στρατηγικής ανθεκτικότητας, η Κίνα πλεονεκτεί λόγω μιας βαθιά ριζωμένης κουλτούρας αυτάρκειας. Έχει αποθηκεύσει τεράστιες ποσότητες ενέργειας και τροφίμων, ενώ έχει καλλιεργήσει στον πληθυσμό της μια κουλτούρα ρεαλισμού και αποδοχής μιας ενδεχόμενης πολεμικής αναμέτρησης. Το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) έχει επιτύχει να μετατρέψει τα εθνικιστικά συναισθήματα σε έναν ισχυρό μηχανισμό εσωτερικής συσπείρωσης.<br /><br />Στο πεδίο της υψηλής στρατηγικής, το Πεκίνο ελέγχει την παραγωγή πολλών κρίσιμων στρατηγικών μετάλλων καθώς και το σύνολο των σπάνιων γαιών. Το γεγονός αυτό του επιτρέπει να μπλοκάρει ή να επιβραδύνει δραστικά την αλυσίδα εφοδιασμού και παραγωγής κρίσιμων οπλικών συστημάτων της Δύσης σε περίπτωση παρατεταμένης σύρραξης.</div><div><br />Πυρηνική αποτροπή και διεθνείς συμμαχίες<br /><br />Ο μόνος τομέας στον οποίο η Κίνα υστερεί ποσοτικά είναι αυτός των πυρηνικών όπλων. Ωστόσο, ακόμη και το σημερινό, συγκριτικά περιορισμένο πυρηνικό της οπλοστάσιο είναι σε θέση να επιφέρει μη αποδεκτά πλήγματα στον αμερικανικό πληθυσμό. Η μελλοντική ποσοτική διεύρυνση των πυρηνικών κεφαλών, σε συνδυασμό με HGV υψηλής διεισδυτικότητας σε αντιβαλλιστικά πλέγματα και την κατασκευή προηγμένων πυρηνοκίνητων υποβρυχίων μεταφοράς υποβρύχια εκτοξευόμενων βαλλιστικών πυραύλων (SSBN) με πυραύλους JL-3, καθιστούν την κινεζική πυρηνική αποτροπή εξαιρετικά αξιόπιστη.<br /><br />Στον αντίποδα, το αμυντικό σκέλος ενός πυρηνικού πολέμου ενισχύεται από τις απέραντες υπόγειες εγκαταστάσεις της Κίνας, τα σχέδια προστασίας του πληθυσμού και την ανεπτυγμένη κουλτούρα πολιτικής άμυνας. Η αποδοχή ενός τέτοιου ακραίου ενδεχομένου από τον κινεζικό λαό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη δυτική νοοτροπία, η οποία αντιμετωπίζει αυτές τις καταστάσεις ως «αδιανόητες». Χαρακτηριστικά, η εμμονή στην αυτάρκεια και τα γιγαντιαία αποθέματα τροφίμων διασφαλίζουν ότι ακόμη και σε σενάριο «πυρηνικού φθινοπώρου» (π.χ. από μια σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ), ο πληθυσμός της Κίνας θα αποφύγει τον λιμό.<br /><br />Τέλος, το Πεκίνο έχει διαμορφώσει ένα πρωτοφανώς συμπαγές πλέγμα συμμαχιών με χώρες όπως η Ρωσία, εξασφαλίζοντας τεράστιο στρατηγικό βάθος. Παράλληλα, στο σύγχρονο πολυπολικό σύστημα, ακόμη και περιφερειακοί ανταγωνιστές της Κίνας, όπως η Ινδία ή το Βιετνάμ, είναι εξαιρετικά απίθανο να ευθυγραμμιστούν πλήρως ή να συμμαχήσουν στρατιωτικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Συμπερασματικά, η Κίνα αποτελεί σήμερα την πιο ολοκληρωμένα προετοιμασμένη χώρα για τη διαχείριση και διεξαγωγή πολέμου σε όλα τα επίπεδα. Η πραγματικότητα αυτή της προσδίδει αυξημένη διαπραγματευτική ισχύ και σε καιρό ειρήνης, περιορίζοντας δραστικά τα περιθώρια άσκησης πολιτικών εξαναγκασμού εναντίον της από τις ΗΠΑ, ενώ παράλληλα ενισχύει τις δικές της δυνατότητες γεωπολιτικής επιβολής.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ-Κίνα: Οι στρατιωτικές συνέπειες του πολέμου στο Ιράν…

Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας Η πρόσφατη πολεμική αναμέτρηση στο Ιράν λειτούργησε ως ένας αδυσώπητος γεωστρατηγικός καθρέφτης, διαλύοντας οριστικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η εποχή των… Φονικών Αυτόνομων Οπλικών Συστημάτων είναι εδώ,

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRqO8_o1yR4_UrpK9P6jbqNXbtQE48Lj-w6lCsF6fifMql746Mh7Ltekhk&s=10" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRqO8_o1yR4_UrpK9P6jbqNXbtQE48Lj-w6lCsF6fifMql746Mh7Ltekhk&s=10" width="769" /></a></div><div><br /></div>Η είσοδος και η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) για στρατιωτικούς σκοπούς θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο με το οποίο θα διεξάγονται στο μέλλον οι πόλεμοι. Η ενσωμάτωση της στα πεδία των μαχών δεν αποτελεί απλώς αναβάθμιση του οπλισμού αλλά τροποποιεί ριζικά το δόγμα, τη φιλοσοφία και την ταχύτητα με την οποία διεξάγονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις. Συγχρόνως φέρνει στο προσκήνιο μεγάλο πλήθος νομικών, ηθικών και υπαρξιακών προβλημάτων. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα στρατιωτικών συστημάτων που χρησιμοποιούν την <a href="https://www.defence-point.gr/?s=%CE%A4%CE%95%CE%A7%CE%9D%CE%97%CE%A4%CE%97+%CE%9D%CE%9F%CE%97%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%97">ΤΝ</a> είναι τα Φονικά Αυτόνομα Οπλικά Συστήματα – ΦΑΟΣ (Lethal Autonomous Weapons – <a href="https://disarmament.unoda.org/en/our-work/emerging-challenges/lethal-autonomous-weapon-systems">LAWs</a>).<br /><br />Τα LAWs είναι στρατιωτικά συστήματα που μπορούν να αναζητούν, να επιλέγουν και να προσβάλλουν με σκοπό την εξουδετέρωση ή την καταστροφή, στόχο ή πλήθος στόχων χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση. Η βασική διαφορά τους από τα παραδοσιακά όπλα ή τα απλά drones είναι ότι η τελική απόφαση για τη χρήση θανάσιμης βίας δεν λαμβάνεται από έναν άνθρωπο, αλλά από αλγόριθμους και συστήματα ΤΝ.<br /><br />Μέχρι σήμερα τα στρατιωτικά όπλα ελέγχονται από ανθρώπους οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τον εντοπισμό του στόχου, αποφασίζουν οι ίδιοι για το που, πότε, πως θα γίνει η επίθεση και δίνουν την τελική εντολή πυρός. Στα πλήρως αυτόνομα οπλικά συστήματα το σύστημα εντοπίζει τους πιθανούς στόχους, αποφασίζει ποιος είναι ο στόχος και εκτελεί την επίθεση χωρίς να ζητήσει ή να του δοθεί έγκριση εξουδετέρωσης.<br /><br />Για να είμαστε ακριβείς ο βαθμός ανθρώπινης εμπλοκής χωρίζεται σε τρία επίπεδα και έχει σχέση με το βαθμό αυτονομίας του συστήματος. Στο πρώτο επίπεδο το σύστημα εντοπίζει τον στόχο, αλλά ο άνθρωπος πρέπει να πατήσει το κουμπί για να πυροδοτήσει το όπλο (human in the loop). Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν τα περισσότερα από τα μη επανδρωμένα συστήματα.<br /><br />Στο δεύτερο επίπεδο το όπλο λειτουργεί αυτόνομα αλλά ένας άνθρωπος επιβλέπει τη λειτουργία του σε πραγματικό χρόνο και μπορεί να παρέμβει για να ακυρώσει την επίθεση αν χρειαστεί (human on the loop). Εδώ ανήκουν κυρίως αντιπυραυλικά συστήματα άμυνας. Στο τρίτο επίπεδο το σύστημα είναι πλήρως αυτόνομο. Μόλις ενεργοποιηθεί, παίρνει όλες τις αποφάσεις μόνο του, χωρίς τη δυνατότητα ή την ανάγκη ανθρώπινης έγκρισης (human out of the loop).<a href="https://www.defence-point.gr/i-epochi-ton-fonikon-aytonomon-oplikon-systimaton-einai-edo"><b> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η εποχή των… Φονικών Αυτόνομων Οπλικών Συστημάτων είναι εδώ,

Η είσοδος και η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) για στρατιωτικούς σκοπούς θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο με το οποίο θα διεξάγονται στο μέλλ...

Διαβάστε την συνέχεια