Αναβάθμιση Τελωνειακής Ένωσης με την ΕΕ, με πολιτική δήλωση θέλει ο Ερντογάν.

<img height="135" src="https://omegapress.gr/images/TOYRKEE.jpg" width="758" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Η υπόθεση της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ έχει κλείσει ουσιαστικά εδώ και χρόνια, αλλά πολλοί και ισχυροί κύκλοι στις Βρυξέλλες και σε μεγάλες ευρωπαικές πρωτεύουσες εργάζονται για μια λύση -αντίβαρο στην πλήρη ένταξη. Με αφορμή την πρόσφατη έκθεση προόδου του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου αναζωπυρώνεται η συζήτηση σχετικά με την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης που αποτελεί διακαή πόθο της Άγκυρας, γιατί μέσω αυτής, επιδιώκει και να εκτοξεύσει την οικονομική συνεργασία, αλλά και να αποτελέσει τον στρατηγικό εταίρο της ΕΕ σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, η Άγκυρα πιέζει προς κάθε κατεύθυνση, ώστε οι δύο πλευρές να παραμερίσουν τις χρονοβόρες διαπραγματεύσεις, που πέραν των άλλων απαιτούν και την ικανοποίηση ορισμένων όρων εκ μέρους της Άγκυρας και να εφαρμόζεται η αναβάθμιση σταδιακά με πολιτικές συμφωνίες. Μεταξύ άλλων, η Τουρκία ζητά πλήρη απελευθέρωση των θεωρήσεων εισόδου για τους πολίτες της και συμμετοχή στην λήψη των αποφάσεων στην ΕΕ. Η ελληνική κυβέρνηση σιωπά επιδεικτικά…<br /><br />Ο δύσκολος και ο εύκολος δρόμος<br /><br />Οι μεγάλες χώρες της ΕΕ με πρώτη τη Γερμανία αναζητούν νέες αγορές και στο πλαίσιο αυτό θέλει να επιταχυνθεί η ένταξη των δυτικών βαλκανίων στην ΕΕ. Το Βερολίνο είναι αυτό που μπλόκαρε επί χρόνια την ένταξη των χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης, αλλά τώρα επείγεται. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης με την Τουρκία. Η Άγκυρα, επιδιώκει να ενταχθούν σε μια ταχύτατη συμφωνία οι υπηρεσίες, οι δημόσιες συμβάσεις, το ηλεκτρονικό εμπόριο, τα αγροτικά προιόντα, η κατάργηση των θεωρήσεων εισόδου (visa) για τους Τούρκους πολίτες και τη συμμετοχή της στη λήψη ευρωπαϊκών αποφάσεων που αφορούν τρίτες εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ.. <br /><br />Ωστόσο η ΕΕ δεν μπορεί απλά να κάνει μια δήλωση και να ισχύσουν όλα αυτά, καθώς η ισχυρή γραφειοκρατία είναι υποχρεωμένη να τηρήσει τα προβλεπόμενα από το θεσμικό οικοδόμημα που η ίδια έχει χτίσει. Τυπικά, οι συνομιλίες μπορούν να κρατήσουν πάνω από δύο χρόνια, αλλά τη Τουρκία ξέρει ότι αν οι συνομιλίες τηρήσουν το θεσμικό πλαίσιο θα της τεθούν όροι που η ίδια δεν θα μπορεί να τηρήσει. Να σημειωθεί ότι το κύριο που θέλει η Άγκυρα, αλλά και αρκετές χώρες της ΕΕ είναι ότι στην συζήτηση της Τελωνειακής Ένωσης μπορούν να αποφύγουν συζητήσεις για ζητήματα δημοκρατίας, ελευθεριών, θεσμών κλπ. , οπότε με την επίκληση των τεχνοκρατικών όρων, μπορούν να αποφύγουν τους όρους.<br /><br />Πέραν όλων αυτών, μια ακόμη σημαντική παράμετρος είναι η προώθηση της συνεργασίας που προωθούν πολλές ευρωπαικές χώρες με την Τουρκία για την άμυνα, την ασφάλεια, τα εξοπλιστικά προγράμματα και φυσικά για τον ρόλο της Άγκυρας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα και το νότιο Καύκασο. Συμφωνεί η Αθήνα;</div><div><br />Υπάρχει και το βέτο αλλά…<br /><br />Η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης που κατά εκτιμήσεις μπορεί να ωφελήσει την Τουρκία τουλάχιστον κατά 100 δις ευρώ και πλέον το χρόνο, απαιτεί ομοφωνία, αλλά το βέτο απαιτεί σχέδιο, συμμάχους και αποφασιστικότητα, στοιχεία που δεν διαθέτει ο Έλληνας πρωθυπουργός . Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχουν παρουσιάσει ποτέ τον δικό τους οδικό χάρτη για τις απαιτήσεις που έχουν, προκειμένου να συναινέσουν στην υπογραφή μιας συμφωνίας. Με την Κυπριακή Δημοκρατία να μην αναγνωρίζεται πως μπορούν η Αθήνα και η Λευκωσία να υπογράψουν. Με την απειλή πολέμου ενεργή, με τις γκρίζες ζώνες και την Γαλάζια Πατρίδα στην ημερήσια διάταξη, πως μπορεί η όποια ελληνική κυβέρνηση να βάλει την υπογραφή της;<br />Όλα αυτά την στιγμή που φαίνεται ότι θα εκδηλωθεί πρωτοβουλία για την σύγκλιση νέας πενταμερούς για το Κυπριακό, ενώ αναμένεται και η ψήφιση του νόμου από το τουρκικό κοινοβούλιο για τον χωροταξικό σχεδιασμό.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση καλό θα ήταν να ενημερώσει κόμματα και κοινωνία για τις θέσεις της πάνω στα φλέγοντα ζητήματα των επόμενων μηνών, δεδομένου ότι η Ελλάδα θα έχει την προεδρία της ΕΕ το δεύτερο εξάμηνο του 2027. <br /><br /><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αναβάθμιση Τελωνειακής Ένωσης με την ΕΕ, με πολιτική δήλωση θέλει ο Ερντογάν.

Του Στράτου Βαλτινού Η υπόθεση της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ έχει κλείσει ουσιαστικά εδώ και χρόνια, αλλά πολλοί και ισχυροί κύκλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Brexit έριξε τον 7ο πρωθυπουργό: Ο Μπέρναμ έρχεται να σώσει μια Βρετανία σε κρίση.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/brexit-768x512.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα που υποσχέθηκε «ανάκτηση ελέγχου», η Βρετανία αλλάζει ξανά ηγέτη. Ο Άντι Μπέρναμ εμφανίζεται ως η τελευταία ελπίδα για να κλείσει ο κύκλος της πολιτικής αστάθειας και να επουλώσει τις πληγές του Brexit.<br /><br />Δέκα χρόνια μετά το ιστορικό δημοψήφισμα του 2016, η Βρετανία βρίσκεται ξανά σε πολιτική δίνη.<br /><br />Η παραίτηση του Κιρ Στάρμερ από την πρωθυπουργία σηματοδοτεί το τέλος ακόμη μιας σύντομης θητείας στην Ντάουνινγκ Στριτ και φέρνει τη χώρα μπροστά σε ένα εντυπωσιακό στατιστικό: επτά πρωθυπουργοί μέσα σε μία δεκαετία.<br /><br />Για πολλούς αναλυτές, η εικόνα αυτή δεν αποτελεί απλώς πολιτική εναλλαγή. Αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι το Brexit δεν έκλεισε ποτέ πραγματικά. Αντίθετα, συνεχίζει να στοιχειώνει τη βρετανική πολιτική ζωή, να διχάζει την κοινωνία και να παράγει διαρκή αστάθεια.<br /><br />Και τώρα, στο προσκήνιο εμφανίζεται ο άνθρωπος που πολλοί θεωρούν φαβορί για τη διαδοχή: ο Άντι Μπέρναμ.<br />Η χώρα που υποσχέθηκε επανεκκίνηση και κατέληξε σε πολιτική εξάντληση<br /><br />Όταν το 51,9% των Βρετανών ψήφισε υπέρ της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το σύνθημα ήταν απλό:<br /><br />“Take Back Control”.<br /><br />Δέκα χρόνια αργότερα, η Βρετανία έχει περάσει από τους Κάμερον, Μέι, Τζόνσον, Τρας, Σούνακ, Στάρμερ και τώρα ετοιμάζεται για τον έβδομο διάδοχο.<br /><br />Στο μεταξύ:<div>Η οικονομική ανάπτυξη παραμένει αναιμική.<br />Η παραγωγικότητα κινείται χαμηλότερα από τις προσδοκίες.<br />Οι δημόσιες υπηρεσίες πιέζονται.<br />Η κοινωνική δυσαρέσκεια αυξάνεται.<br />Η εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα έχει υποχωρήσει.<br /><br />Στους διαδρόμους των Βρυξελλών, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις εξελίξεις.<br /><br />«Η Βρετανία εξακολουθεί να αναζητά τον μετα-Brexit εαυτό της», παρατηρεί Ευρωπαίος διπλωμάτης. </div><div><br />Ο άνθρωπος που έρχεται από το Μάντσεστερ<br /><br />Ο Άντι Μπέρναμ δεν είναι τυπικός πολιτικός του Γουέστμινστερ.<br /><br />Για χρόνια έχτισε το πολιτικό του προφίλ ως δήμαρχος του Μάντσεστερ, συγκρουόμενος συχνά με τις κυβερνήσεις του Λονδίνου και υπερασπιζόμενος την αποκέντρωση εξουσιών.<br /><br />Το βασικό του αφήγημα είναι ότι το βρετανικό κράτος είναι υπερβολικά συγκεντρωτικό και ότι οι περιφέρειες πρέπει να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτονομία.<br /><br />«Δεν μπορούν όλα να αποφασίζονται στο Γουέστμινστερ», έχει δηλώσει επανειλημμένα.<br /><br />Η προσέγγισή του θυμίζει περισσότερο το μοντέλο των ισχυρών περιφερειών της ηπειρωτικής Ευρώπης παρά το παραδοσιακό βρετανικό σύστημα εξουσίας.</div><div><br />Το παρασκήνιο που ανησυχεί τις Βρυξέλλες<br /><br />Πίσω από τις εσωτερικές εξελίξεις, υπάρχει μια μεγάλη ευρωπαϊκή διάσταση.<br /><br />Στους ευρωπαϊκούς θεσμούς θεωρούν ότι ο Μπέρναμ ενδέχεται να επιδιώξει μια πιο στενή σχέση με την ΕΕ χωρίς όμως να ανοίξει επισήμως συζήτηση για επιστροφή.<br /><br />Η γραμμή που φαίνεται να διαμορφώνεται είναι:</div><div>περισσότερη οικονομική συνεργασία,<br />χαμηλότερα εμπορικά εμπόδια,<br />μεγαλύτερος συντονισμός σε άμυνα και ασφάλεια,<br />χωρίς ανατροπή του Brexit.<br /><br />Όπως σημειώνει ανώτερος Ευρωπαίος αξιωματούχος:<br /><br />“Το Λονδίνο δεν πρόκειται να ξαναμπεί στην Ένωση. Αλλά μπορεί να αρχίσει να πλησιάζει ξανά.”<br />Ο μεγάλος φόβος: Reform UK<br /><br />Πίσω από την πτώση του Στάρμερ κρύβεται και ένας ακόμη παράγοντας.<br /><br />Η ενίσχυση του Reform UK και των πιο λαϊκιστικών πολιτικών δυνάμεων έχει δημιουργήσει πανικό τόσο στους Εργατικούς όσο και στους Συντηρητικούς.<br /><br />Σε πολλές περιοχές που ψήφισαν Brexit, η απογοήτευση παραμένει ισχυρή.<br /><br />«Μας υποσχέθηκαν περισσότερα χρήματα, περισσότερες δουλειές και περισσότερη κυριαρχία. Δεν τα είδαμε», παραδέχεται πρώην ψηφοφόρος των Συντηρητικών στο βόρειο Λονδίνο.<br /><br />Αυτό ακριβώς το ακροατήριο προσπαθεί να ανακτήσει ο Μπέρναμ.<br />Η αριστερή τάση που τώρα φτάνει στην κορυφή<br /><br />Ένα στοιχείο που συζητείται έντονα στο Λονδίνο είναι ότι ο Μπέρναμ προέρχεται από τη λεγόμενη «δημοτική πτέρυγα» των Εργατικών.<br /><br />Πρόκειται για μια σχολή σκέψης που δίνει ιδιαίτερη έμφαση:στους δήμους,<br />στις περιφέρειες,<br />στη συμμετοχική διακυβέρνηση,<br />στην τοπική ανάπτυξη.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί παρατηρητές βλέπουν στο πρόσωπό του έναν πολιτικό που επιχειρεί να αλλάξει όχι απλώς κυβέρνηση αλλά και μοντέλο διακυβέρνησης.</div><div><br />Το πραγματικό ερώτημα<br /><br />Η παραίτηση Στάρμερ δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.<br /><br />Η Βρετανία εξακολουθεί να αναζητά:</div><div>σταθερή ανάπτυξη,<br />παραγωγικές επενδύσεις,<br />βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών,<br />νέο ρόλο στην Ευρώπη,<br />κοινωνική συνοχή.<br /><br />Ο Άντι Μπέρναμ μπορεί να γίνει ο έβδομος πρωθυπουργός της εποχής του Brexit.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν θα είναι και ο πρώτος που θα καταφέρει να κλείσει τον κύκλο μιας δεκαετίας πολιτικής αναταραχής.<br /><br />Γιατί δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα, η μεγαλύτερη πληγή της Βρετανίας δεν είναι πλέον η σχέση της με την Ευρώπη.<br /><br />Είναι η αδυναμία της να συμφωνήσει με τον ίδιο της τον εαυτό.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Brexit έριξε τον 7ο πρωθυπουργό: Ο Μπέρναμ έρχεται να σώσει μια Βρετανία σε κρίση.

Βασιλης Διαμαντακος Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα που υποσχέθηκε «ανάκτηση ελέγχου», η Βρετανία αλλάζει ξανά ηγέτη. Ο Άντι Μπέρναμ εμφανίζ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ – Λίβανος: Σχέδιο παράδοσης εδαφών με αμερικανική σφραγίδα και το «βέτο» της Χεζμπολάχ.

<img height="132" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/geo-1-768x507.jpg" width="770" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ και Βηρυτός αναζητούν φόρμουλα αποκλιμάκωσης στα νότια σύνορα του Λιβάνου – Στο τραπέζι η σταδιακή αποχώρηση ισραηλινών δυνάμεων, η ανάπτυξη του λιβανικού στρατού και ο κρίσιμος ρόλος των ΗΠΑ<br /><br />Μια από τις πιο ευαίσθητες διπλωματικές διαπραγματεύσεις στη Μέση Ανατολή βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ουάσιγκτον, όπου Ισραηλινοί και Λιβανέζοι αξιωματούχοι συζητούν ένα αμερικανικής έμπνευσης σχέδιο που θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες στη νότια μεθόριο του Λιβάνου.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται η σταδιακή μεταβίβαση περιοχών που κατέλαβε το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Χεζμπολάχ στον λιβανικό στρατό, υπό αμερικανική εποπτεία και αυστηρούς μηχανισμούς ελέγχου.<br /><br />Η πρωτοβουλία θεωρείται η πρώτη σοβαρή προσπάθεια εφαρμογής μιας πιο μόνιμης αρχιτεκτονικής ασφαλείας μετά τη σύγκρουση που έφερε το Ισραήλ και τη Χεζμπολάχ στα πρόθυρα ενός γενικευμένου πολέμου.<div><br />Το αμερικανικό σχέδιο<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από τις συνομιλίες, το σχέδιο προβλέπει πιλοτική εφαρμογή σε επιλεγμένες περιοχές της νότιας ζώνης του Λιβάνου.<br /><br />Ισραηλινές δυνάμεις θα αποχωρούν σταδιακά από συγκεκριμένα σημεία και τη θέση τους θα αναλαμβάνουν μονάδες του λιβανικού στρατού.<br /><br />Ωστόσο, η διαδικασία δεν θα είναι αυτόματη.<br /><br />Οι στρατιώτες που θα αναπτυχθούν στις περιοχές αυτές θα περνούν από διαδικασίες εκπαίδευσης, αξιολόγησης και ελέγχου με αμερικανική συμμετοχή, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχουν διασυνδέσεις με τη Χεζμπολάχ ή άλλες φιλοϊρανικές οργανώσεις.<br /><br />Για το Ισραήλ αυτό αποτελεί βασική προϋπόθεση.<br /><br />Στο Τελ Αβίβ θεωρούν ότι χωρίς αξιόπιστους μηχανισμούς επιτήρησης υπάρχει κίνδυνος η Χεζμπολάχ να επιστρέψει στις ίδιες περιοχές και να επανασυστήσει τις στρατιωτικές της υποδομές. </div><div><br />Το ισραηλινό δίλημμα<br /><br />Η κυβέρνηση Νετανιάχου βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση.<br /><br />Από τη μία πλευρά δέχεται έντονες πιέσεις από την Ουάσιγκτον να στηρίξει μια διαδικασία αποκλιμάκωσης που θα ενισχύσει τη γενικότερη αμερικανική στρατηγική προσέγγισης με το Ιράν.<br /><br />Από την άλλη, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις επιμένουν ότι η απειλή της Χεζμπολάχ δεν έχει εξαλειφθεί.<br /><br />Για αυτόν τον λόγο το σχέδιο προβλέπει τη διατήρηση ισραηλινής στρατιωτικής παρουσίας σε ξεχωριστή ζώνη ασφαλείας κατά μήκος των συνόρων.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η παρουσία αυτή είναι απαραίτητη για την προστασία των κοινοτήτων της βόρειας Γαλιλαίας που βρέθηκαν στο στόχαστρο της Χεζμπολάχ κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.</div><div><br />Η Βηρυτός ζητά χρονοδιάγραμμα<br /><br />Στον Λίβανο, το βασικό αίτημα παραμένει η πλήρης αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων.<br /><br />Κυβερνητικές πηγές στη Βηρυτό υποστηρίζουν ότι οι συνομιλίες επικεντρώνονται κυρίως στην εξασφάλιση συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος για την επιστροφή των εδαφών υπό τον έλεγχο του λιβανικού κράτους.<br /><br />Η λιβανική κυβέρνηση γνωρίζει ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα κριθεί πολιτικά στο εσωτερικό της χώρας.<br /><br />Η διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας αποτελεί ζήτημα υψηλής ευαισθησίας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία ο Λίβανος προσπαθεί να ανακτήσει στοιχειώδη κρατική λειτουργία μετά από χρόνια πολιτικής και οικονομικής κρίσης.</div><div><br />Η Χεζμπολάχ λέει «όχι»<br /><br />Το μεγαλύτερο εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις παραμένει η Χεζμπολάχ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, η οργάνωση έχει ήδη εκφράσει έντονες αντιρρήσεις για το σχέδιο, θεωρώντας ότι περιορίζει την επιρροή της στη νότια ζώνη και ενισχύει την παρουσία δυτικών δυνάμεων στην περιοχή.<br /><br />Η αντίδραση δεν προκαλεί έκπληξη.<br /><br />Η Χεζμπολάχ εξακολουθεί να αποτελεί τον ισχυρότερο μη κρατικό στρατιωτικό παράγοντα στον Λίβανο και διατηρεί στενούς δεσμούς με την Τεχεράνη.<br /><br />Η ηγεσία της φοβάται ότι η ανάπτυξη ενός ενισχυμένου λιβανικού στρατού υπό αμερικανική εποπτεία θα μπορούσε σταδιακά να περιορίσει τον επιχειρησιακό της χώρο. </div><div><br />Η σκιά της συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν<br /><br />Οι συνομιλίες για τον Λίβανο δεν εξελίσσονται σε κενό αέρος.<br /><br />Αποτελούν κομμάτι της ευρύτερης αμερικανοϊρανικής διαδικασίας αποκλιμάκωσης που βρίσκεται σε εξέλιξη μετά τη συμφωνία της περασμένης εβδομάδας.<br /><br />Το πλαίσιο που συμφωνήθηκε μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης προβλέπει τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων και των ένοπλων συγκρούσεων σε πολλαπλά μέτωπα της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.<br /><br />Για την αμερικανική διπλωματία, η επιτυχία ενός μοντέλου συνεργασίας στον Λίβανο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως παράδειγμα για την ευρύτερη περιφερειακή σταθεροποίηση.<br /><br />Αντίθετα, μια αποτυχία θα έστελνε μήνυμα ότι ακόμη και μετά τη συμφωνία με το Ιράν, οι περιφερειακές συγκρούσεις παραμένουν ανεξέλεγκτες.</div><div><br />Το μεγάλο στοίχημα<br /><br />Οι επόμενες ημέρες θεωρούνται καθοριστικές.<br /><br />Οι διαπραγματευτές καλούνται να συμφωνήσουν σε τέσσερα κρίσιμα ζητήματα:το εύρος των ισραηλινών αποχωρήσεων,<br />τις εγγυήσεις ασφαλείας για το Ισραήλ,<br />τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην επιτήρηση της συμφωνίας,<br />και τη διαχείριση της αντίδρασης της Χεζμπολάχ.<br /><br />Εάν υπάρξει συμφωνία, θα πρόκειται για τη σημαντικότερη πρόοδο στις ισραηλινο-λιβανικές σχέσεις εδώ και πολλά χρόνια.<br /><br />Αν όμως οι συνομιλίες καταρρεύσουν, η εύθραυστη εκεχειρία που ισχύει σήμερα κινδυνεύει να μετατραπεί ξανά σε έναν νέο κύκλο συγκρούσεων σε ένα από τα πιο εκρηκτικά σύνορα της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Η πραγματική δοκιμασία δεν θα είναι η υπογραφή μιας συμφωνίας στην Ουάσιγκτον, αλλά το κατά πόσο μπορεί να εφαρμοστεί επί του πεδίου, εκεί όπου το Ισραήλ, ο λιβανικός στρατός, η Χεζμπολάχ, το Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα και διαφορετικά στρατηγικά σχέδια για το μέλλον της περιοχής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ – Λίβανος: Σχέδιο παράδοσης εδαφών με αμερικανική σφραγίδα και το «βέτο» της Χεζμπολάχ.

Βασιλης Διαμαντακος Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ και Βηρυτός αναζητούν φόρμουλα αποκλιμάκωσης στα νότια σύνορα του Λιβάνου – Στο τραπέζι η σταδιακή ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ – Ιράν: Ρωγμές στη συμφωνία πριν στεγνώσει το μελάνι. Σύγκρουση για πυρηνικά, πετρέλαιο και Ορμούζ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/usa-3-768x512.jpg" width="771" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο Τραμπ μιλά για «επιθεωρήσεις στο διηνεκές», η Τεχεράνη τον διαψεύδει – Στο τραπέζι δισεκατομμύρια δολάρια, κυρώσεις, θαλάσσιες οδοί και ο πόλεμος σκιών στον Λίβανο<br /><br />Μόλις λίγα 24ωρα μετά την υπογραφή της πολυσυζητημένης συμφωνίας-πλαισίου μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, οι δύο πλευρές βρίσκονται ήδη σε τροχιά σύγκρουσης για το τι ακριβώς συμφώνησαν.<br /><br />Η εύθραυστη διπλωματική εκεχειρία που παρουσιάστηκε ως το πρώτο βήμα για τον τερματισμό μιας επικίνδυνης περιφερειακής κρίσης δείχνει να δοκιμάζεται από τις πρώτες κιόλας ημέρες, καθώς Ουάσιγκτον και Τεχεράνη δίνουν εντελώς διαφορετικές ερμηνείες σε κρίσιμα σημεία της συμφωνίας.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αλλά οι διαφωνίες επεκτείνονται πλέον στα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια, στις κυρώσεις, στη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και ακόμη και στο μέλλον των ισραηλινών επιχειρήσεων στον Λίβανο.<div><br />Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση: Οι πυρηνικές επιθεωρήσεις<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε θριαμβευτής μετά τις συνομιλίες στην Ελβετία, δηλώνοντας ότι η Τεχεράνη αποδέχθηκε «το υψηλότερο επίπεδο πυρηνικών επιθεωρήσεων επ’ αόριστον».<br /><br />«Το Ιράν συμφώνησε πλήρως σε επιθεωρήσεις υψηλού επιπέδου στο διηνεκές. Αυτό εξασφαλίζει απόλυτη πυρηνική διαφάνεια», υποστήριξε ο Αμερικανός πρόεδρος.<br /><br />Η απάντηση από την Τεχεράνη ήταν άμεση και κατηγορηματική.<br /><br />Ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι ξεκαθάρισαν ότι το πυρηνικό πρόγραμμα δεν αποτέλεσε αντικείμενο της τελευταίας διαπραγμάτευσης και ότι δεν έχει υπάρξει καμία συμφωνία για επαναφορά επιθεωρητών της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA).<br /><br />Η διάψευση αυτή προκάλεσε αίσθηση σε διπλωματικούς κύκλους, καθώς αποκαλύπτει ότι οι δύο πλευρές φαίνεται να έχουν διαφορετική αντίληψη για το ίδιο το περιεχόμενο της συμφωνίας. </div><div><br />Τα δισεκατομμύρια που χωρίζουν Ουάσιγκτον και Τεχεράνη<br /><br />Η δεύτερη μεγάλη εστία έντασης αφορά τα οικονομικά ανταλλάγματα.<br />Η συμφωνία προβλέπει σταδιακή άρση κυρώσεων και αποδέσμευση μέρους των ιρανικών κεφαλαίων που παραμένουν παγωμένα στο εξωτερικό.<br /><br />Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι τα χρήματα θα διοχετεύονται αποκλειστικά σε αγορές τροφίμων και φαρμάκων από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω ειδικού μηχανισμού ελέγχου.<br /><br />Η ιρανική πλευρά όμως απορρίπτει κατηγορηματικά αυτή την εκδοχή.<br /><br />«Τα χρήματα ανήκουν στο Ιράν και το Ιράν θα αποφασίζει πώς θα τα χρησιμοποιήσει», δηλώνουν κυβερνητικές πηγές στην Τεχεράνη.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, στο τραπέζι βρίσκεται και σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης ύψους έως και 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο θα ενεργοποιηθεί μόνο εφόσον υπάρξει πρόοδος στις διαπραγματεύσεις.</div><div><br />Το Ορμούζ παραμένει η μεγαλύτερη γεωοικονομική βόμβα<br /><br />Παρότι η συμφωνία επέτρεψε την επαναφορά της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, η κρίση κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει.<br /><br />Περίπου το 20% της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου περνά από το συγκεκριμένο πέρασμα, γεγονός που το καθιστά ένα από τα πιο στρατηγικά σημεία του πλανήτη.<br /><br />Η Τεχεράνη εξετάζει το ενδεχόμενο επιβολής τελών ή ειδικών χρεώσεων σε πλοία που χρησιμοποιούν το Ορμούζ μετά το πέρας της μεταβατικής περιόδου των 60 ημερών.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θεωρεί μια τέτοια κίνηση απαράδεκτη.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ξεκαθάρισε ότι:<br /><br />«Δεν πρόκειται να υπάρξει καμία συμφωνία που θα επιτρέπει στο Ιράν να επιβάλλει διόδια στη σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία του κόσμου.»<br /><br />Η διαφωνία αυτή αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα δυσκολότερα κεφάλαια της επόμενης φάσης των διαπραγματεύσεων. </div><div><br />Ο Λίβανος μετατρέπεται σε νέο πεδίο αντιπαράθεσης<br /><br />Στο μεταξύ, η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο λόγω του Λιβάνου.<br /><br />Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι η συμφωνία προϋποθέτει αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από λιβανικά εδάφη.<br /><br />Το Ισραήλ διαφωνεί.<br /><br />Η κυβέρνηση Νετανιάχου επιμένει ότι θα διατηρήσει ζώνη ασφαλείας στα νότια σύνορα και θα συνεχίσει να επιχειρεί εναντίον στόχων που θεωρεί απειλή.<br /><br />Η διαφωνία αποκαλύπτει πόσο δύσκολο είναι να διαχωριστεί η αμερικανοϊρανική προσέγγιση από τα περιφερειακά μέτωπα όπου δραστηριοποιούνται οργανώσεις που στηρίζονται από την Τεχεράνη.<br /><br />Για πολλούς αναλυτές, η τύχη της συμφωνίας ίσως κριθεί περισσότερο στον Λίβανο παρά στην ίδια τη Γενεύη.</div><div><br />Πολιτικές πιέσεις στον Τραμπ<br /><br />Η διεθνής διάσταση της κρίσης συνοδεύεται από αυξανόμενες εσωτερικές πιέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Δημοσκοπήσεις δείχνουν μείωση της υποστήριξης προς τη στρατηγική Τραμπ έναντι του Ιράν, ενώ στο Κογκρέσο αυξάνονται οι φωνές που ζητούν αυστηρότερο κοινοβουλευτικό έλεγχο οποιασδήποτε συμφωνίας.<br /><br />Αμερικανοί γερουσιαστές εκφράζουν ανησυχίες ότι η κυβέρνηση βιάστηκε να παρουσιάσει διπλωματική επιτυχία πριν εξασφαλίσει σαφείς δεσμεύσεις από την ιρανική πλευρά. </div><div><br />Το κρίσιμο 60ήμερο<br /><br />Οι επόμενες 60 ημέρες θεωρούνται καθοριστικές.<br /><br />Μέχρι τότε θα πρέπει να υπάρξουν απαντήσεις σε τέσσερα θεμελιώδη ερωτήματα:Θα δεχθεί το Ιράν διεθνείς πυρηνικές επιθεωρήσεις;</div><div><br />Πώς θα διαχειριστούν τα αποδεσμευμένα δισεκατομμύρια;</div><div><br />Ποιος θα ελέγχει το καθεστώς ναυσιπλοΐας στο Ορμούζ;</div><div><br />Και πώς θα αντιμετωπιστούν οι συγκρούσεις σε Λίβανο, Συρία και ευρύτερη Μέση Ανατολή;<br /><br />Η συμφωνία απέτρεψε έναν ευρύτερο πόλεμο και οδήγησε σε αποκλιμάκωση των ενεργειακών αγορών. <br /><br />Ωστόσο, οι πρώτες σοβαρές τριβές δείχνουν ότι η πραγματική διαπραγμάτευση μόλις ξεκίνησε.<br />Και αν οι διαφωνίες αυτές δεν γεφυρωθούν σύντομα, η συμφωνία που παρουσιάστηκε ως ιστορική διπλωματική επιτυχία μπορεί να μετατραπεί σε μία ακόμη χαμένη ευκαιρία στη μακρά και ταραχώδη σχέση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ – Ιράν: Ρωγμές στη συμφωνία πριν στεγνώσει το μελάνι. Σύγκρουση για πυρηνικά, πετρέλαιο και Ορμούζ.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο Τραμπ μιλά για «επιθεωρήσεις στο διηνεκές», η Τεχεράνη τον διαψεύδει – Στο τραπέζι δισεκατομμύρια δολάρια, κυρώσεις, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα εποχή για το Πολεμικό Ναυτικό με τις FDI: Επιταχύνει η Naval Group. Στόχος 3 φρεγάτες έως το τέλος του 2026.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/fregata-naval.jpg"><img height="107" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/fregata-naval-696x371.jpg" width="736" /></a><br /><br /><div>Το 2026 αναδεικνύεται σε έτος-ορόσημο για την επιχειρησιακή αναβάθμιση του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς το πρόγραμμα των νέων ψηφιακών φρεγατών FDI (κλάσης Κίμων) περνά στην τελική φάση ωρίμανσης. Μετά την άφιξη της πρώτης φρεγάτας ΚΙΜΩΝ στην Ελλάδα στα μέσα Ιανουαρίου, η Naval Group και η ελληνική αμυντική βιομηχανία ανεβάζουν στροφές για την ολοκλήρωση των επόμενων μονάδων.<br /><br />Το Χρονοδιάγραμμα των 4 Ελληνικών FDI<br /><br />Η παράλληλη παραγωγή και οι εντατικές δοκιμές των πλοίων επιτρέπουν την τήρηση των αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων:<br /><br />ΚΙΜΩΝ (FDI 1): Βρίσκεται ήδη σε ελληνικά ύδατα από τον Ιανουάριο, έχοντας παραδοθεί από το 2025.<br /><br />ΝΕΑΡΧΟΣ (FDI 2): Ξεκίνησε θαλάσσιες δοκιμές τον Φεβρουάριο και η επίσημη παράδοσή της στον ελληνικό στόλο έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο του 2026.<br /><br />ΦΟΡΜΙΩΝ (FDI 3): Μπήκε στη φάση των πρώτων θαλάσσιων δοκιμών (συστήματα πρόωσης, ταχύτητα, ευελιξία) στις 22 Ιουνίου, με την παράδοση να αναμένεται έως το τέλος του 2026.<br /><br />ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ (FDI 4): Η συναρμολόγηση του κύτους προχωρά στην αποβάθρα με στόχο την καθέλκυσή της την άνοιξη του 2027.<br /><br /> Οι Επιχειρησιακές Δυνατότητες των Νέων Φρεγατών<br /><br />Οι FDI έχουν σχεδιαστεί ως πλοία πρώτης γραμμής για επιχειρήσεις υψηλής έντασης σε σύνθετα θαλάσσια περιβάλλοντα.<br /><br /><br />Χαρακτηριστικό Προδιαγραφές FDIΕκτόπισμα / Διαστάσεις 4.500 τόνοι / Μήκος 122 μέτρα – Πλάτος 18 μέτρα.<br />Επιδόσεις / Αυτονομία Μέγιστη ταχύτητα 27 κόμβοι / Αυτονομία 45 ημέρες στη θάλασσα.<br />Πλήρωμα 125 άτομα (συν 28 επιβάτες/ειδικές δυνάμεις).<br />Πεδίο Επιχειρήσεων Αντιαεροπορικός, ανθυποβρυχιακός πόλεμος, πόλεμος επιφανείας και αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών, υπερηχητικών πυραύλων και κυβερνοεπιθέσεων.<br /><br />Ισχυρό Αποτύπωμα της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας (HIP)<br /><br />Το πρόγραμμα Ελληνικής Βιομηχανικής Συμμετοχής (HIP) καταγράφει αξιοσημείωτη επιτυχία, καθώς περισσότερες από 70 ελληνικές εταιρείες έχουν συνάψει άνω των 120 συμβάσεων με τη Naval Group, μπαίνοντας μάλιστα στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα του γαλλικού ομίλου.<br /><br />Η τρίτη φρεγάτα ΦΟΡΜΙΩΝ ενσωματώνει ήδη πληθώρα ελληνικών συστημάτων:<br /><br />Ναυπηγεία Σαλαμίνας: Κατασκευή προεξοπλισμένων τμημάτων κύτους (έχουν ήδη παραδώσει 15 από τα 21 τμήματα).<br /><br />METLEN: Κατασκευή τορπιλοθυρών.<br /><br />AKMON & MEVACO: Παραγωγή ηλεκτρονικών κονσολών και ερμαρίων.<br /><br />KAFKAS: Ηλεκτρικοί πίνακες.<br /><br />Marita HELLAS & VIKING NORDSAFE HELLAS: Σωσίβιες σχεδίες και σκάφη RHIB.<br /><br />Παράλληλα, η συνεργασία διευρύνεται με νέα μνημόνια (όπως αυτό μεταξύ Naval Group και METLEN για υποβρύχια) και κοινά προγράμματα Έρευνας & Ανάπτυξης με ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, ενισχύοντας τη διεθνή θέση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα εποχή για το Πολεμικό Ναυτικό με τις FDI: Επιταχύνει η Naval Group. Στόχος 3 φρεγάτες έως το τέλος του 2026.

Το 2026 αναδεικνύεται σε έτος-ορόσημο για την επιχειρησιακή αναβάθμιση του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς το πρόγραμμα των νέων ψηφιακών φρεγατών...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κίεβο μεταφέρει τον πόλεμο στην αυλή του Πούτιν. Διπλό χτύπημα σε ενέργεια και οικονομία… με το ρίσκο στα ύψη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/05/vladimir-putin.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/05/vladimir-putin-696x464.webp" width="744" /></a><br /><br />Μια σειρά από πολιτικές νίκες και στρατηγικά πλήγματα βαθιά στο εχθρικό έδαφος από την πλευρά της Ουκρανίας αναζωπυρώνουν τις ελπίδες ότι η πλάστιγγα του πολέμου αρχίζει να γέρνει υπέρ του Κιέβου. Περισσότερα από τέσσερα χρόνια μετά την πλήρους κλίμακας ρωσική εισβολή, η Ουκρανία εφαρμόζει πλέον μια επιθετική στρατηγική που στοχεύει στην κατακόρυφη αύξηση του κόστους του πολέμου για τη Μόσχα, δοκιμάζοντας ευθέως τις αντοχές του Βλαντίμιρ Πούτιν.<br />Ωστόσο, διεθνείς αναλυτές προειδοποιούν ότι αυτή η πίεση φέρνει τη σύγκρουση σε ένα οριακό «τελικό στάδιο», αυξάνοντας παράλληλα τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης ρωσικής κλιμάκωσης.<br /><br />Το σοκ στη Μόσχα και η ενεργειακή ασφυξία<br /><br />Η πρόσφατη, πρωτοφανής επίθεση με ουκρανικά drones μεγάλης εμβέλειας στο διυλιστήριο της Gazprom στη Μόσχα αποτέλεσε ένα ισχυρό συμβολικό και επιχειρησιακό πλήγμα. Η τεράστια έκρηξη και τα μαύρα σύννεφα καπνού πάνω από τη ρωσική πρωτεύουσα έστειλαν ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους απλούς Ρώσους πολίτες: ο πόλεμος δεν είναι πια μακριά από τα σπίτια τους.<br />Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία σφίγγει την τανάλια γύρω από την Κριμαία, την οποία η Ρωσία κατέλαβε το 2014. Σύμφωνα με τη Νάτια Σεσκούρια, ανώτερη συνεργάτιδα του αμυντικού think tank RUSI, ο Πούτιν διαβεβαίωνε επί χρόνια τον πληθυσμό του ότι η χερσόνησος είναι απόλυτα ασφαλής. Σήμερα, μετά τα συνεχή πλήγματα στις γραμμές ανεφοδιασμού, η Κριμαία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη χειρότερη κρίση καυσίμων εδώ και πάρα πολύ καιρό, αναγκάζοντας τις κατοχικές αρχές να διακόψουν την παροχή καυσίμων στους πολίτες και περιπλέκοντας σοβαρά τη θερινή επίθεση του ρωσικού στρατού.<br />«Πρέπει να χτυπάμε τη Ρωσία εκεί που πονάει περισσότερο», επισημαίνει ο Γκρεγκουάρ Ρος, Διευθυντής προγραμμάτων Ευρώπης και Ρωσίας στο Chatham House.<br />Το διπλό χτύπημα του Κιέβου δεν περιορίζεται στο πεδίο των μαχών, αλλά προκαλεί σοβαρούς τριγμούς στη ρωσική οικονομίαα, καθώς οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στη Ρωσία καταγράφουν κατακόρυφη άνοδο στα ποσοστά χρεοκοπίας.<br />Την ίδια στιγμή, παρά την κατακόρυφη άνοδο των διεθνών τιμών κατά την κορύφωση της κρίσης στη Μέση Ανατολή, η Ρωσία δεν κατάφερε να αυξήσει την παραγωγή της. Με τις τρέχουσες τιμές του πετρελαίου να υποχωρούν, τα απροσδόκητα κέρδη (windfall) της Μόσχας εξανεμίζονται.<br />Παράλληλα, ενώ η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας ανακοινώνει επίσημα πληθωρισμό 5,6%, οι σουηδικές υπηρεσίες πληροφοριών αποκαλύπτουν ότι το Κρεμλίνο χειραγωγεί συστηματικά τα οικονομικά δεδομένα, εκτιμώντας ότι ο πραγματικός πληθωρισμός στη χώρα αγγίζει το θηριώδες 15%.<br /><br />Πολιτικοί «ούριοι άνεμοι» για τον Ζελένσκι<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, το Κίεβο εκμεταλλεύεται μια σειρά από σημαντικές πολιτικές συγκυρίες:<br /><br />Αλλαγή πλεύσης στις ΗΠΑ: Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει στείλει σήματα για πιθανή ανανέωση της αμερικανικής στήριξης προς την Ουκρανία.<br />Ρήγμα στην ΕΕ: Η εκλογή του Πέτερ Μάγιαρ στην Ουγγαρία παραμέρισε ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την ευρωπαϊκή ενσωμάτωση της Ουκρανίας.<br />Διπλωματικό ματ: Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι κέρδισε τις εντυπώσεις διεθνώς, ανατρέποντας το σκηνικό με μια ανοιχτή επιστολή προς τον Πούτιν, προτείνοντας απευθείας κατ’ ιδίαν συνομιλίες και αναγκάζοντας τη Μόσχα σε αμυντική στάση.<br /><br />Η νευρικότητα στο Κρεμλίνο είναι πλέον εμφανής. Ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Ριαμπκόφ, παραδέχθηκε δημόσια ότι η Μόσχα παρατηρεί «σημάδια μετατόπισης» στην κυβέρνηση Τραμπ σε σχέση με προηγούμενες συμφωνίες, προδίδοντας την αυξανόμενη απογοήτευση της ρωσικής ηγεσίας.<div><br />Το ρίσκο του «τελικού σταδίου»<br /><br />Παρά τις επιτυχίες, ο δρόμος για το Κίεβο παραμένει ναρκοθετημένος. Αναλυτές επισημαίνουν στο CNBC ότι η εξαντλημένη αεράμυνα της Ουκρανίας αποτελεί τη μεγαλύτερη αχίλλειο πτέρνα της.<br />Ο Κρίστοφερ Γκράνβιλ, διευθύνων σύμβουλος της TS Lombard, εκτιμά ότι ο πόλεμος πλησιάζει στο τελικό του στάδιο, καθώς οι εδαφικές βλέψεις της Ρωσίας έχουν πλέον περιοριστεί στο βορειοδυτικό κομμάτι του Ντονέτσκ, με πόλεις όπως η Κοστιαντίνιφκα και το Λιμάν να βρίσκονται στα πρόθυρα της πτώσης.<br />Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η Ρωσία θα επιλέξει μια ακραία κλιμάκωση ή αν θα αναγκαστεί σε μια ανακωχή, λυγίζοντας κάτω από το δυσβάσταχτο οικονομικό και κοινωνικό κόστος που της επιβάλλει η Ουκρανία. Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει ο Γκρεγκουάρ Ρος του Chatham House: «Ο Πούτιν μοιάζει με ορειβάτη σε μεγάλο υψόμετρο. Από το μονοπάτι που επέλεξε, δεν υπάρχει επιστροφή χωρίς να χάσει την εξουσία του. Και αυτό ακριβώς κάνει την κατάσταση εξαιρετικά επικίνδυνη για ολόκληρη την Ευρώπη»</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Κίεβο μεταφέρει τον πόλεμο στην αυλή του Πούτιν. Διπλό χτύπημα σε ενέργεια και οικονομία… με το ρίσκο στα ύψη.

Μια σειρά από πολιτικές νίκες και στρατηγικά πλήγματα βαθιά στο εχθρικό έδαφος από την πλευρά της Ουκρανίας αναζωπυρώνουν τις ελπίδες ότι η ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Βασίλης Κοκοτσάκης έφυγε από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού με θλίψη κι απογοήτευση.

<img height="121" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/kokotsakis-karustianou-630x381.jpg" width="764" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Δεν εκφράζει την πλειοψηφία όλων όσων πιστέψαμε σε αυτήν…»</span></h3>Την αποχώρησή του από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού ανακοίνωσε ο Βασίλης Κοκοτσάκης, τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων των Τεμπών.<br /><br />Στην ανακοίνωσή του ζητά συγγνώμη από όσους πίστεψαν, μέσα από τη δική του δημόσια παρουσία, ότι δημιουργούνταν ένας διαφορετικός πολιτικός φορέας, με χαρακτηριστικά «Κινήματος Πολιτών», συμμετοχής, συλλογικότητας, δημοκρατίας και διαφάνειας.<br /><br />Επίσης, κάνει λόγο για «σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις» τονίζοντας ότι «κανένα Κίνημα Πολιτών δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κανόνες, χωρίς θεσμούς, χωρίς διαφάνεια, χωρίς λογοδοσία και χωρίς σαφές οργανωτικό πλαίσιο».<div><br />Όλη η επιστολή του Βασίλη Κοκοτσάκη<br /><br />«Στις 21 Μαΐου 2026, κατά την παρουσίαση της Ιδρυτικής Διακήρυξης του υπό ίδρυση τότε Κινήματος, δήλωσα δημόσια:<br /><br />»“Εύχομαι αυτή η νέα αρχή να μείνει πάντα πιστή σε αυτό που τη γέννησε: Την απαίτηση των πολιτών για Αλήθεια, Δικαιοσύνη και Ευθύνη”.<br /><br />»Σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη να επιστρέψω σε εκείνα τα λόγια, όχι για να τα αναθεωρήσω, αλλά γιατί δυστυχώς θεωρώ ότι επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι που έκρυβαν μέσα τους.<br /><br />»Στην υπόθεση των Τεμπών στήριξα (μεταξύ άλλων) ως τεχνικός σύμβουλος & την τότε πρόεδρο του Συλλόγου θυμάτων, στον αγώνα όλων των συγγενών για την αλήθεια στην υπόθεση αυτή.<br /><br />»Την στηρίξαμε ως τεχνική ομάδα, επιστημονικά, ηθικά, όχι γιατί αναζητούσαμε ρόλο, θέση ή επιρροή, αλλά γιατί πιστεύαμε ότι εκφράζει ένα αυθεντικό κοινωνικό αίτημα για Δικαιοσύνη και αλήθεια, όπως αυτό εκφράστηκε από τα εκατομμύρια των Πολιτών που διαδήλωναν στους δρόμους.<br /><br />»Και όταν ανακοινώθηκε η δημιουργία πολιτικού φορέα, πιστεύοντας και εγώ ότι επιχειρούσαμε να μεταφέρουμε στη δημόσια ζωή το μήνυμα που έστειλαν εκατομμύρια πολίτες στους δρόμους της Ελλάδας, δήλωσα παρόν χωρίς καμία φιλοδοξία ή προσωπική επιδίωξη.<br /><br />»Όχι για να δημιουργηθεί άλλο ένα ακόμη κόμμα, αλλά να δημιουργηθεί ένα αυθεντικό-πραγματικό Κίνημα Πολιτών, όπως ήταν η απαίτηση του κόσμου, ενάντια στην σήψη και την διαφθορά του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος<br /><br />»Ένα κίνημα που θα αποτελούσε συνέχεια εκείνου του μεγάλου λαϊκού ξεσηκωμού που γεννήθηκε μέσα από την τραγωδία των Τεμπών και κορυφώθηκε τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2025.<br /><br />»Ένα κίνημα όμως που δεν θα ανήκε σε πρόσωπα, δεν θα διοικούνταν από αυλές και αυλικούς, δεν θα λειτουργούσε με όρους μηχανισμών, αποκλείοντας τις φράξιες και τους κολλητούς…<br /><br />»Δεν θα αναπαρήγαγε τις παθογένειες που για δεκαετίες οδήγησαν τους πολίτες στην αποστροφή απέναντι στην πολιτική.<br /><br />»Δυστυχώς, όσο περνούσε ο χρόνος, διαπίστωνα ολοένα και περισσότερο ότι η πορεία που ακολουθείται απέχει ουσιωδώς από εκείνη που εξαγγέλθηκε.<br /><br />»Από την πρώτη στιγμή επισημάνθηκαν σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις.<br /><br />»Υποβλήθηκαν προτάσεις, κατατέθηκαν σχέδια, διατυπώθηκαν προβληματισμοί.<br /><br />»Ζητήθηκαν συναντήσεις και διευκρινίσεις. Όχι από διάθεση αντιπαράθεσης. Αλλά από αίσθημα ευθύνης.<br /><br />»Γιατί κανένα Κίνημα Πολιτών δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κανόνες, χωρίς θεσμούς, χωρίς διαφάνεια, χωρίς λογοδοσία και χωρίς σαφές οργανωτικό πλαίσιο.<br /><br />»Και όμως, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.<br /><br />»Δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστική συζήτηση για κανένα οργανωτικό, θεσμικό, πολιτικό ή άλλο θέμα.<br /><br />»Ποτέ δεν έγινε προσπάθεια να αφουγκραστεί η ιδιότυπη ηγεσία, τις επιθυμίες του κινήματος των πολιτών, αλλά ξεφύτρωναν θέσεις και απόψεις που εξέφραζαν μόνο τους ομιλούντες και ουδέποτε την όποια λαϊκή βάση ή κάποιο συλλογικό όργανο.<br /><br />»Δεν υπήρξε συλλογική ποτέ επεξεργασία για κανένα θέμα, όπως δεν υπήρξε και καμία διάθεση θεσμικής συγκρότησης.<br /><br />»Αντίθετα, διαμορφώθηκε σταδιακά ένα μοντέλο συγκέντρωσης αποφάσεων σε ελάχιστα πρόσωπα, έξω από κάθε έννοια συλλογικής λειτουργίας.<br /><br />»Η Μαρία Καρυστιανού, ως επικεφαλής του εγχειρήματος, φέρει την κύρια πολιτική ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο αυτό οργανώθηκε και λειτούργησε.<br /><br />»Δεν αποδίδω τις παραπάνω διαπιστώσεις σε συνεργάτες, συμβούλους ή πρόσωπα του περιβάλλοντός της.<br /><br />»Οι κρίσιμες επιλογές που καθόρισαν τη φυσιογνωμία, τη δομή και τη λειτουργία του φορέα έγιναν με τη γνώση, την ανοχή ή την αποδοχή της.<br /><br />»Για τον λόγο αυτό, η κριτική μου αφορά πρωτίστως την πολιτική κατεύθυνση που επιλέχθηκε και την ευθύνη της ηγεσίας για αυτήν.<br /><br />»Η Ιδρυτική Διακήρυξη συντάχθηκε χωρίς συλλογικές διαδικασίες. Το Καταστατικό προαναγγέλλεται ότι θα συνταχθεί με τον ίδιο τρόπο.<br /><br />»Το ολοκληρωμένο εθνικό οργανωτικό σχέδιο που κατατέθηκε από το αρμόδιο οργανωτικό τμήμα, αγνοήθηκε για χάρη ενός συγκεντρωτικού μοντέλου “αποφάσεων από ελάχιστα πρόσωπα”.<br /><br />»Δεν μπορείς να ευαγγελίζεσαι τη διαφάνεια όταν λειτουργείς με “αυλές”.<br /><br />»Οι οργανώσεις πολιτών που αυτοβούλως συγκροτήθηκαν ανά την χώρα, αφέθηκαν να λειτουργούν χωρίς σαφείς κανόνες, χωρίς δικαιώματα, χωρίς αρμοδιότητες και χωρίς θεσμικές εγγυήσεις συμμετοχής και χωρίς ποτέ να ζητηθεί η γνώμη τους για οποιοδήποτε θέμα.<br /><br />»Και το χειρότερο: Αντί να συζητούμε για θεσμούς, διαδικασίες και συμμετοχή, άρχισαν να εμφανίζονται λογικές μηχανισμών, εσωτερικών ισορροπιών, προσωπικών επιρροών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών.<br /><br />»Μια κατάσταση που όχι μόνο δεν θυμίζει Κίνημα Πολιτών, αλλά θυμίζει ακριβώς εκείνο το πολιτικό μοντέλο που υποτίθεται ότι επιχειρούσαμε να υπερβούμε.<br /><br />»Υπάρχει όμως και μία ακόμη διάσταση που δεν μπορώ να αγνοήσω.<br /><br />»Από την πρώτη στιγμή της συγκρότησης του εγχειρήματος, δεκάδες άνθρωποι και στη συνέχεια εκατοντάδες πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας. (όπως έγινε υποδειγματικά στην Κρήτη).<br /><br />»Δημιουργήθηκαν Ομάδες Πολιτών σε πολλά μέρη της Ελλάδας, αποτελούμενες από ανθρώπους που δεν ζητούσαν ανταλλάγματα, αξιώματα ή πολιτική σταδιοδρομία.<br /><br />»Άνθρωποι της εργασίας, της καθημερινότητας και της προσφοράς.<br /><br />»Άνθρωποι που πίστεψαν ότι οικοδομούμε κάτι διαφορετικό.<br /><br />»Ότι επιχειρούμε να δημιουργήσουμε ένα αληθινό Κίνημα Πολιτών, βασισμένο στη συμμετοχή, στη συλλογικότητα, στη διαφάνεια και στον σεβασμό της δημοκρατικής λειτουργίας.<br /><br />»Οι άνθρωποι αυτοί μας εμπιστεύθηκαν και μας ακολούθησαν.<br /><br />»Επένδυσαν χρόνο, κόπο, αξιοπρέπεια και Ελπίδα. Και ακριβώς γι’ αυτό αισθάνομαι ότι έχω απέναντί τους μια ιδιαίτερη ηθική υποχρέωση.<br /><br />»Δεν μπορώ να τους ζητήσω να συνεχίσουν να πιστεύουν σε κάτι διαφορετικό από αυτό που βλέπουν να διαμορφώνεται.<br /><br />»Δεν μπορώ να τους ζητήσω να αποδεχθούν ως Κίνημα Πολιτών μια δομή που αρνείται στην πράξη τις βασικές αρχές της συμμετοχικότητας και της συλλογικής λειτουργίας, που δεν έχει απολύτως καμία σχέση από τις απαιτήσεις και προσδοκίες του κόσμου που το διεκδίκησε.<br /><br />»Και κυρίως δεν μπορώ να σιωπήσω όταν βλέπω ανθρώπους που εργάστηκαν ανιδιοτελώς να αισθάνονται σήμερα απογοήτευση & πικρία απέναντι στις προσδοκίες που οι ίδιοι επένδυσαν.<br /><br />»Τους οφείλω την αλήθεια, όπως τους όφειλα την αλήθεια από την πρώτη ημέρα.<br /><br />»Με τα παραπάνω δεν καταγράφω προσωπική πικρία, αλλά τα καταγράφω με θλίψη.<br /><br />»Γιατί όσοι προερχόμαστε από τον αγώνα των Τεμπών δεν μάθαμε να λειτουργούμε με όρους αυλής.<br /><br />»Μάθαμε να λειτουργούμε με όρους ευθύνης γιατί δεν μας κινητοποίησε η εξουσία, αλλά μας κινητοποίησε η ανάγκη για αλήθεια. Δεν μας ένωσε η φιλοδοξία, αλλά μας ένωσε η απαίτηση για Δικαιοσύνη.<br /><br />»Και γι’ αυτό δεν μπορώ να αποδεχθώ και να ανεχθώ ότι ένα Κίνημα που γεννήθηκε από την απαίτηση των πολιτών για Δημοκρατία, αρνείται να εφαρμόσει τη Δημοκρατία στο εσωτερικό του.<br /><br />»Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένα Κίνημα που επικαλείται τη Διαφάνεια θα λειτουργεί χωρίς θεσμικές διαδικασίες.<br /><br />»Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένα Κίνημα που γεννήθηκε ως έκφραση της κοινωνίας θα μετατρέπεται σταδιακά σε προσωπικό πολιτικό εγχείρημα.<br /><br />»Προσωπικά, αισθάνομαι ότι σε αυτή την προσπάθεια δεν μπορώ να συμπράξω. Μίλησα όταν έπρεπε να μιλήσω και πρότεινα όταν έπρεπε να προτείνω.<br /><br />»Προειδοποίησα όταν έπρεπε να προειδοποιήσω και παρέμεινα παρών όσο υπήρχε η ελπίδα ότι η πορεία μπορούσε να διορθωθεί, αλλά μάταια.<br /><br />»Για να μπορώ αύριο να κοιτάζω στα μάτια τους ανθρώπους που με εμπιστεύθηκαν και πορευτήκαμε για λίγο μαζί…<br /><br />»Για τον λόγο αυτό δηλώνω ότι αποσύρω την όποια στήριξή μου από τον συγκεκριμένο πολιτικό φορέα.<br /><br />»Δεν αναγνωρίζω σε αυτόν τον φορέα, τα χαρακτηριστικά ενός Κινήματος Πολιτών όπως εκείνου που οραματιστήκαμε και παρουσιάσαμε στους πολίτες.<br /><br />»Η απόφασή μου αυτή δεν στρέφεται εναντίον κανενός προσώπου, αλλά αφορά αποκλειστικά τη διαπίστωσή μου για τον τρόπο συγκρότησης, λειτουργίας και πολιτικής εξέλιξης του εγχειρήματος<br /><br />»Ταυτόχρονα, δηλώνω ξεκάθαρα ότι παραμένω δίπλα στους ανθρώπους που πορεύτηκαν μαζί μας όλο αυτό το διάστημα και που τίμησαν με την παρουσία, τη δουλειά, το ήθος και την ανιδιοτέλειά τους αυτή την προσπάθεια.<br /><br />»Πάνω απ’ όλα όμως, παραμένω ανυποχώρητα εκεί όπου βρισκόμουν από την πρώτη ημέρα:<br /><br />»Στον καθαρό αγώνα για την αλήθεια στην υπόθεση των Τεμπών, μαζί με την τεχνική μας ομάδα.<br /><br />»Συνεχίζουμε απρόσκοπτα το επιστημονικό μας έργο για τη μνήμη των θυμάτων και την αξιοπρέπεια των οικογενειών τους.<br /><br />»Οι αρχές που μας έφεραν εδώ εξακολουθούν να είναι ζωντανές, και όσο παραμένουν ζωντανές, ο δικός μας δρόμος θα παραμένει ανοιχτός.<br /><br />»Αποχωρώ μόνο από μια πολιτική κίνηση που δεν με εκφράζει, όπως πλέον δεν εκφράζει την πλειοψηφία όλων όσων πιστέψαμε σε αυτήν…».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Βασίλης Κοκοτσάκης έφυγε από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού με θλίψη κι απογοήτευση.

«Δεν εκφράζει την πλειοψηφία όλων όσων πιστέψαμε σε αυτήν…» Την αποχώρησή του από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού ανακοίνωσε ο Βασίλης Κοκοτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τεχεράνη: «Διακήρυξη αμερικανικής ήττας» η συμφωνία για τη Μέση Ανατολή.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/us-iran-gatar-pakistan-630x400.jpg" width="754" /><br /><br />Ως «διακήρυξη ήττας των Ηνωμένων Πολιτειών» περιέγραψε τη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας και Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της χώρας, Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ.<br /><br />Μιλώντας την Τετάρτη 24/06 από το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, στο πλαίσιο της 20ής Συνόδου της Κοινοβουλευτικής Ένωσης των Χωρών του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης, ο Ιρανός αξιωματούχος τόνισε ότι η λεγόμενη «Συμφωνία του Ισλαμαμπάντ» δεν αποτελεί προϊόν πιέσεων ή εξαναγκασμού.<br /><br />Αντίθετα, τη χαρακτήρισε καρπό της σθεναρής αντίστασης και της κυριαρχικής ισχύος του ιρανικού λαού, επαναλαμβάνοντας τη θέση ότι η ασφάλεια στη Μέση Ανατολή πρέπει να διασφαλίζεται αποκλειστικά από τα κράτη της περιοχής.<div><br />Στο επίκεντρο ο Λίβανος και η άρση του ναυτικού αποκλεισμού<br /><br />Η διπλωματική αυτή εξέλιξη εδράζεται στο Μνημόνιο Συναντίληψης 14 σημείων που επιτεύχθηκε στις 14 Ιουνίου με τη μεσολάβηση του Πακιστάν.<br /><br />Το σύμφωνο, το οποίο φέρει την ηλεκτρονική υπογραφή του Ιρανού Προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν και του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, τέθηκε σε ισχύ στις 18 Ιουνίου.<br /><br />Μεταξύ άλλων, προβλέπει τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών -συμπεριλαμβανομένου του μετώπου του Λιβάνου-, το εκ νέου άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, καθώς και την άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού εις βάρος του Ιράν.<br /><br />Ο Καλιμπάφ κατέστησε σαφές, μέσω δηλώσεών του στο ειδησεογραφικό πρακτορείο ISNA, ότι ο τερματισμός των συγκρούσεων στον Λίβανο αποτελεί για την Τεχεράνη προτεραιότητα αντίστοιχης βαρύτητας με την ασφάλεια των δικών της εδαφών.<br /><br />Το πρώτο άρθρο του μνημονίου δεσμεύει ρητά τις ΗΠΑ, το Ιράν και τους συμμάχους τους σε μόνιμη κατάπαυση του πυρός σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα.<br /><br />Σημειώνεται ότι, βάσει των επίσημων στοιχείων της Βηρυτού, οι ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο από τις 2 Μαρτίου έχουν κοστίσει τη ζωή σε περισσότερους από 4.100 ανθρώπους, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 12.000, την ώρα που ο ισραηλινός στρατός διατηρεί υπό την κατοχή του εδάφη στον νότιο Λίβανο.</div><div><br />Συνεχίζονται την επόμενη εβδομάδα οι τεχνικές διαβουλεύσεις<br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, οι συνομιλίες σε επίπεδο τεχνοκρατών αναμένεται να επαναληφθούν στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, μετά από μια σύντομη διακοπή.<br /><br />Όπως γνωστοποίησε ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Πακιστάν, Ταχίρ Ανταράμπι, η προσωρινή αυτή παύση ακολουθεί τις πολύωρες και εντατικές διαβουλεύσεις που είχαν τη Δευτέρα 22/06 οι αντιπροσωπείες των δύο πλευρών στο Μπούργκενστοκ της Ελβετίας.<br /><br />Οι τεχνικές ομάδες του Πακιστάν και του Κατάρ, σε ρόλο μεσολαβητών, θα συνεχίσουν να συντονίζουν τις επαφές με την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.<br /><br />Στόχος είναι η πλήρης εφαρμογή του Μνημονίου του Ισλαμαμπάντ, το οποίο θέτει ως ορίζοντα τις 60 ημέρες για την επίτευξη μιας οριστικής και βιώσιμης ειρηνευτικής συμφωνίας.<br /><br />Κατά τον Ανταράμπι, τόσο το προσύμφωνο όσο και η πρόσφατη σύνοδος στην Ελβετία επιβεβαιώνουν ότι ο διάλογος παραμένει το μοναδικό αποτελεσματικό εργαλείο για την εκτόνωση της κρίσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τεχεράνη: «Διακήρυξη αμερικανικής ήττας» η συμφωνία για τη Μέση Ανατολή.

Ως «διακήρυξη ήττας των Ηνωμένων Πολιτειών» περιέγραψε τη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή ο επικεφαλής της ιρανικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι αενάως “αθέατοι” συνεπείς δανειολήπτες, ή αλλιώς… τα “κορόιδα”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSZjRmt6_UoqoSrl9K5l_d2ESIxQVAj0bzBWoqMbIoDKA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="179" data-original-width="282" height="127" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSZjRmt6_UoqoSrl9K5l_d2ESIxQVAj0bzBWoqMbIoDKA&s" width="742" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Πανηγυρίζει η κυβέρνηση διά του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών για τη νέα ρύθμιση που αφορά τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη. Ο Κυρ. Μητσοτάκης μάλιστα, στις αναφορές του ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας τον οποίο επισκέφθηκε, την ανέδειξε ως μία από τις σημαντικότερες κοινωνικές παρεμβάσεις, λίγες μόλις ώρες προ της ψήφισης του νομοσχεδίου από τη Βουλή.<br /><br />«Η κυβέρνηση ξεπέρασε τις προσδοκίες και στέλνει μήνυμα ασφάλειας σε όλους τους συνεπείς δανειολήπτες», ανέφερε ο πρωθυπουργός, προσθέτοντας ότι η παρέμβαση κλείνει «μια εκκρεμότητα του παρελθόντος με δικαιοσύνη και σεβασμό σε όσους προσπάθησαν να παραμείνουν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους». Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία είναι «ακόμη μία απόδειξη ότι η βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών μπορεί να μεταφράζεται σε χειροπιαστή στήριξη για τους πολίτες», την ελληνική κοινωνία που εξακολουθεί να δοκιμάζεται από τις παρατεταμένες αυξήσεις στις τιμές βασικών αγαθών.<br /><br />Το έχουμε ξαναγράψει. Η αδιαφορία όμως που συναντά αυτό που ακολουθεί, αφενός σημαίνει ότι «η επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως» και αφετέρου ότι υπάρχει ένα ακόμα πιο συνεπές τμήμα της ελληνικής κοινωνίας που για μια ακόμη φορά αισθάνεται μεγάλη πικρία, κάτι το οποίο εξίσου θα βαρύνει στις κάλπες που πλησιάζουν με γρήγορο ρυθμό.<br /><br />Όσοι έκαναν χρήση του νόμου Κατσέλη και αποκατέστησαν τους ρυθμούς αποπληρωμής των δανειακών υποχρεώσεών τους, προφανώς και άξιοι συγχαρητηρίων είναι και ορθώς στηρίζονται. Οι υπόλοιποι που δεν τις τήρησαν είτε αποτελούνται από «στρατηγικούς κακοπληρωτές» που όντως αποτελούν πληγή για το τραπεζικό σύστημα και την ίδια την αγορά, είτε από αγαθής προαίρεσης συμπολίτες μας, που όμως η απόσταση των οικονομικών τους από το περιουσιακό στοιχείο που προσπαθούν να διασώσουν έχει ανοίξει τόσο πολύ, που ό,τι και να κάνουν δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν.<br /><br />Οπότε, εκ των πραγμάτων οι υποθέσεις τους θα πάρουν άλλον δρόμο. Και εφόσον πρόκειται για ακίνητα, οι σημερινές υψηλές τιμές διασφαλίζουν, ότι σε περίπτωση πλειστηριασμού το τίμημα θα βοηθήσει μια συνολικότερη επανεκκίνηση των οικονομικών τους με τακτοποίηση των υποχρεώσεων και στην επί το ρεαλιστικότερο προσαρμογή της ζωής τους στην οικονομική πραγματικότητα που βιώνουν.<div><br />Τα αιώνια κορόιδα<br /><br />Υπάρχει όμως κι ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού, το οποίο με μεγάλες θυσίες την περασμένη δεκαετία κατόρθωνε οριακά να μην «κοκκινίσει» τις δανειακές του υποχρεώσεις. Όλα αυτά τα χρόνια, το μήνυμα που εισπράττει από την κυβέρνηση είναι ότι… μάλλον ανήκει στην κατηγορία «κορόιδο». Διότι δεν αξιολογείται θετικά και φυσικά έμπρακτα, ο αγώνας τους να παραμείνουν οι υποχρεώσεις τους στην κατηγορία των «πράσινων δανείων». Διότι όλες ο παρεμβάσεις αφορούσαν τα «κόκκινα δάνεια».<br /><br />Άρα, εκ του αποτελέσματος προκύπτει πως έκαναν μεγάλο λάθος που δε σταμάτησαν να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους. Ή να τις εξυπηρετούν εν μέρει και πλημμελώς, ώστε να ανήκουν στην κατηγορία των ευεργετούμενων. Δεν προσάπτουμε απαραιτήτως κακή πρόθεση στην αδιαφορία της πολιτείας γι’ αυτή την κατηγορία. Είναι όμως κεφαλαιώδες σφάλμα το να κατηγοριοποιείται αυτομάτως σε αυτούς που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα!<br /><br />Πόσο δύσκολο είναι δηλαδή για το σύγχρονο υπουργείο Οικονομικών να συσχετίσει τις πάγιες υποχρεώσεις των φορολογουμένων με τα εισοδήματά τους; Από εκεί θα προέκυπταν πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Για τους συνεπείς αυτής της κατηγορίας δεν θα υπάρξει ποτέ επιβράβευση;<br /><br />Ιδέες έχουν ακουστεί πολλές. Αυτή είναι μια ξεχωριστή κατηγορία πολιτών, που έσφιξε το ζωνάρι… ενίοτε και υπέρμετρα και κατάφερε να μη δημιουργήσει πρόβλημα. Για να εισπράττει σήμερα, εξ αντικειμένου, το «βραβείο της ανοιχτής παλάμης», κατά τον αείμνηστο χρονογράφο Δημήτρη Ψαθά…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι αενάως “αθέατοι” συνεπείς δανειολήπτες, ή αλλιώς… τα “κορόιδα”

Πανηγυρίζει η κυβέρνηση διά του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών για τη νέα ρύθμιση που αφορά τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν «βάζει πλώρη» για νέα 7ετή θητεία: Πώς σκοπεύει να ξεγελάσει το Σύνταγμα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/05/erdogan.jpg?v=1777982264" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/05/erdogan.jpg?v=1777982264" width="756" /></a></div><div><br /></div>Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φαίνεται πως προετοιμάζει το έδαφος για την παραμονή του στην εξουσία για ακόμη επτά χρόνια, θέτοντας σε εφαρμογή έναν στρατηγικό σχεδιασμό που στοχεύει στην αποδυνάμωση της αντιπολίτευσης και την υπέρβαση των συνταγματικών εμποδίων.<br /><br />Η πρόθεση για μια νέα θητεία δεν αποτελεί πλέον φήμη, καθώς επιβεβαιώθηκε επίσημααπό τον εκπρόσωπο του κυβερνώντος κόμματος (AKP), Ομέρ Τσελίκ. Είχε προηγηθεί η σχετική δήλωση του ακραίου κυβερνητικού εταίρου του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος υπέδειξε τον νυν πρόεδρο ως τον μοναδικό υποψήφιο της συμμαχίας για τις επόμενες εκλογές.<br /><br />Τα συνταγματικά εμπόδια και η «διέξοδος»<br /><br />Παρά τις βλέψεις του Τούρκου προέδρου, η υφιστάμενη θεσμική κατάσταση αποτελεί τροχοπέδη, καθώς το σύνταγμα δεν του επιτρέπει να διεκδικήσει τρίτη θητεία ούτε καν να υποβάλει αίτηση υποψηφιότητας.<br /><br />Προκειμένου να παρακάμψει αυτόν τον περιορισμό, όπως μεταδίδει η ανταποκρίτρια του OPEN στην Τουρκία Μαρία Ζαχαράκη, ο Ερντογάν εξετάζει δύο σενάρια:<br />Την αλλαγή του συντάγματος<div><br />Την προκήρυξη πρόωρων εκλογών πριν από το 2028<br /><br />Στην περίπτωση των πρόωρων εκλογών, ο Ερντογάν μπορεί να επικαλεστεί ότι δεν ολοκληρώθηκε η δεύτερη θητεία του, αποκτώντας έτσι το συνταγματικό δικαίωμα να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για να την «ολοκληρώσει». Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση απαιτεί την επίκληση ενός σοβαρού λόγου που θα δικαιολογεί την προσφυγή στις κάλπες.</div><div><br />Στόχος η αντιπολίτευση και ο Ιμάμογλου<br /><br />Οι ανακοινώσεις αυτές ερμηνεύονται ως μια προσπάθεια άσκησης πίεσης στην αξιωματική αντιπολίτευση και κυρίως στον Εκρέμ Ιμάμογλου. Παρά το γεγονός ότι ο Ιμάμογλου αντιμετωπίζει φυλάκιση, πληροφορίες αναφέρουν ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος.<br /><br />Ο Ερντογάν, έχοντας ήδη εξουδετερώσει πολιτικά τον Κιλιτσντάρογλου, τον οποίο δεν θεωρεί πλέον υπολογίσιμο αντίπαλο, επιδιώκει να λυγίσει ηθικά το μέτωπο της αντιπολίτευσης. Στόχος του είναι να αποτρέψει τη δημιουργία μιας ευρείας συμμαχίας εναντίον του και να περάσει το μήνυμα στην κοινή γνώμη ότι αποτελεί τη μοναδική επιλογή σταθερότητας για τη χώρα.<br /><br />Με την παραπάνω στρατηγική, ο Τούρκος πρόεδρος επιχειρεί να δείξει ότι παραμένει ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού, θέτοντας το δίλημμα στην κοινή γνώμη: «Υπάρχει άλλη επιλογή πέρα από εμένα;»</div><div><br /></div><div><a href="https://www.ethnos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν «βάζει πλώρη» για νέα 7ετή θητεία: Πώς σκοπεύει να ξεγελάσει το Σύνταγμα.

Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φαίνεται πως προετοιμάζει το έδαφος για την παραμονή του στην εξουσία για ακόμη επτά χρόνια, θέτο...

Διαβάστε την συνέχεια