Τα ευτράπελα στην εθνική παρέλαση της Ελλάδας (τουρκικό δημοσίευμα).

<div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CE%BF%CF%80%CF%81%CF%84%CE%BE%CE%BA%CF%80%CE%BF%CF%82%CE%B51111.jpg?ssl=1"><img height="84" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CE%BF%CF%80%CF%81%CF%84%CE%BE%CE%BA%CF%80%CE%BF%CF%82%CE%B51111.jpg?resize=538%2C440&ssl=1" width="749" /></a></div><div><br /></div>Η προγραμματισμένη επίδειξη ισχύος της Αθήνας με στρατιωτική παρέλαση την Εθνική Επέτειο της χώρας κατέληξε σε φιάσκο, γράφει ο Οζάι Σεντίρ στον τουρκικό Τύπο.<br /><br />Η συμπερίληψη πολλών οχημάτων, συστημάτων και πυρομαχικών που δεν είχαν ακόμη ενταχθεί στο απόθεμα του ελληνικού στρατού και χρησιμοποιούνταν από ξένο στρατιωτικό προσωπικό έγινε αντικείμενο χλευασμού στη χώρα, όπως σημειώνει και συνεχίζει:<br /><br />Η Αθήνα , η οποία συνεχίζει την πολιτική της κλιμάκωσης των εντάσεων εμπλεκόμενη σε αγώνες εξουσίας με την Τουρκία σε κάθε ευκαιρία, ιδίως στην Ανατολική Μεσόγειο, τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τον «Ουρανό Πατρίδα», είδε την προγραμματισμένη τελευταία επίδειξη ισχύος της με στρατιωτική παρέλαση στις 28 Οκτωβρίου, την Εθνική Επέτειο, να καταλήγει σε φιάσκο.<br /><br />Η παρέλαση, που πραγματοποιήθηκε στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Θεσσαλονίκη, περιελάμβανε πολλά οχήματα, συστήματα και πυρομαχικά που δεν είχαν ακόμη εισαχθεί στο απόθεμα του ελληνικού στρατού, ήταν υπό συμβόλαιο αλλά δεν είχαν παραδοθεί ακόμη και χρησιμοποιούνταν από ξένο στρατιωτικό προσωπικό. Αυτή η επίδειξη αντιμετωπίστηκε τόσο με χλευασμό όσο και με οργή στο ελληνικό κοινό και τα μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στην παρέλαση<br /><br />Η Ελλάδα γιορτάζει ως εθνική εορτή την ημέρα που εισήλθε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων, αφού απέρριψε το αίτημα του Ιταλού ηγέτη Μπενίτο Μουσολίνι για στρατηγικά σημαντικές τοποθεσίες στη χώρα.<br /><br />Ενώ η εορτή γιορτάζεται ετησίως με στρατιωτικές και πολιτικές παρελάσεις, φέτος το επίκεντρο ήταν η παρέλαση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Με το σύνθημα, όπως υπέδειξε ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας, «η ισχυρότερη δύναμη του σύγχρονου ελληνικού κράτους», δεκάδες χερσαίες, αεροπορικές και ναυτικές μονάδες παρατάχθηκαν για την τελετή.<br /><br />Αντίδραση για τα «δανεικά όπλα»<br /><br />Ωστόσο, η τελετή σημαδεύτηκε από «δανεικά» όπλα, συστήματα και προσωπικό. Εκτός από τα πρωτότυπα και τα μοντέλα που παρουσιάστηκαν κατά την παρέλαση, γρήγορα έγινε σαφές ότι ορισμένα από τα συστήματα που παρουσιάστηκαν ήταν ακόμη υπό ανάπτυξη, κάποια δεν είχαν παραδοθεί ακόμη και άλλα, που σημαδεύτηκαν από σημαίες που είχαν αφεθεί πάνω τους, είχαν «δανειστεί» από ξένους στρατούς.<br /><br />Αυτά τα στοιχεία, που περιγράφηκαν ως «κενή επίδειξη», αντικατοπτρίστηκαν στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ως επικριτικές ειδήσεις.<br /><br />Παρέλαση με την αμερικανική σημαία στα οχήματα<br /><br />Ορισμένα μέσα ενημέρωσης ισχυρίστηκαν ότι η Αθήνα είχε ζητήσει να εκθέσει δύο δείγματα των F-35 που θα παραδοθούν στις ΗΠΑ σε χρόνια από τώρα, αλλά το αίτημα αυτό απορρίφθηκε. Τα δημοσιεύματα ανέφεραν ορισμένα από τα οχήματα που η Ελλάδα εκθέτει προσωρινά, παρόλο που δεν τα διαθέτει ακόμη:<br /><br />■ Ένα τεθωρακισμένο όχημα μάχης Stryker, εισαγόμενο από τη Γερμανία και φέροντας ακόμη την αμερικανική σημαία, χρησιμοποιούμενο για την επιτάχυνση της κίνησης του πεζικού.<br /><br />■ Το βραζιλιάνικης κατασκευής στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος C-390, το οποίο φέρεται να χρησιμοποιείται από Πορτογάλους πιλότους. (Η Ελλάδα θα προμηθευτεί 3 στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη Embraer C-390 Millennium μέσω συμφωνίας με την Πορτογαλία, αντί απευθείας από τον βραζιλιάνο κατασκευαστή Embraer. Η Πορτογαλία, η οποία παρήγγειλε 6 αεροσκάφη και έχει δικαίωμα προαίρεσης για 10 ακόμη, διαδραματίζει ενδιάμεσο ρόλο στην ευρεία υιοθέτηση του αεροσκάφους στην παγκόσμια αγορά, επιτρέποντας στην Ελλάδα να επωφεληθεί από αυτές τις επιλογές.)<br /><br />Ισραηλινοί πύραυλοι<div><br /></div><div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CE%B4%CE%BA%CE%BB%CF%86%CF%83%CE%BE%CE%B1%CE%BF%CF%80%CF%81%CF%84%CE%BE%CE%BA%CF%80%CE%BF%CF%82%CE%B511.jpg?ssl=1"><img height="357" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CE%B4%CE%BA%CE%BB%CF%86%CF%83%CE%BE%CE%B1%CE%BF%CF%80%CF%81%CF%84%CE%BE%CE%BA%CF%80%CE%BF%CF%82%CE%B511.jpg?resize=640%2C357&ssl=1" width="640" /></a><br /><br />■ Το σύστημα εκτόξευσης πυραύλων PULS, που παραγγέλθηκε από το Ισραήλ τον Απρίλιο και φέρεται να χρησιμοποιήθηκε από τους Ισραηλινούς στην τελετή.<br /><br />■ Το σύστημα αεράμυνας Achilles Shield, το οποίο απέκτησαν από το Ισραήλ και το οποίο έχει προκαλέσει δημόσια κριτική επειδή δεν θα έχουν πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα, και τα αντιαεροπορικά συστήματα Barak MX και Spyder που θα χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο αυτού του συστήματος.<br /><br />■ Τα αυστριακής κατασκευής UAV S100 προτιμώνται από πολλές χώρες.<br /><br />Το ίδιο έγινε και στη Λευκωσία.<br /><br />Παρόμοια σκηνή έλαβε χώρα στην Κύπρο. Την 1η Οκτωβρίου, την 66η επέτειο της ανεξαρτησίας τους, σε στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία συμμετείχαν δύο ελληνικά αεροσκάφη F-16 Viper, ένα αντιαεροπορικό σύστημα Barak MX και στρατιωτικές μονάδες από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αίγυπτο.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα ευτράπελα στην εθνική παρέλαση της Ελλάδας (τουρκικό δημοσίευμα).

Η προγραμματισμένη επίδειξη ισχύος της Αθήνας με στρατιωτική παρέλαση την Εθνική Επέτειο της χώρας κατέληξε σε φιάσκο, γράφει ο Οζάι Σεντίρ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατηγική ασφάλεια της Ευρώπης περνά από τη Μέση Ανατολή. Πώς η Ελλάδα μπορεί να γίνει η γέφυρα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/energeiaki-krisi-europe-56.jpg"><img height="83" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/energeiaki-krisi-europe-56-1068x601.jpg" width="746" /></a><br /><br /><b>Θοδωρής Καλούδης</b><br />Ο IMEC, το καλώδιο δεδομένων EMC και οι ελληνικές πύλες εισόδου LNG συνδέονται με ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό στοίχημα: την ασφάλεια της ενέργειας, του εμπορίου και των ψηφιακών επικοινωνιών.<br /><br />Η Ευρώπη έχει κάθε λόγο να ενισχύσει την παρουσία της στη Μέση Ανατολή. Η ασφάλεια της οικονομίας της εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από όσα συμβαίνουν εκεί: από τις διαδρομές της ενέργειας και τη μεταφορά εμπορευμάτων μέχρι τα καλώδια που εξυπηρετούν τις ενεργειακές και ψηφιακές επικοινωνίες. Και η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να αναλάβει έναν ουσιαστικό ρόλο στη σύνδεση των δύο περιοχών, εφόσον συνδυάσει τη διπλωματία της με υποδομές που λειτουργούν αξιόπιστα και προσφέρουν ανταγωνιστικό κόστος.<br /><br />Αυτό είναι το ευρύτερο πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να διαβάζονται τρεις εξελίξεις: ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, γνωστός ως IMEC, το καλωδιακό σύστημα μεταφοράς δεδομένων EMC και η ανάπτυξη της Ελλάδας ως πύλης εισόδου υγροποιημένου φυσικού αερίου για τα Βαλκάνια και, μέσω των διασυνδέσεων προς βορρά, την Ουκρανία.<br /><br />Οι τρεις αυτές υποδομές έχουν διαφορετική αφετηρία και βρίσκονται σε διαφορετικό στάδιο ωρίμανσης. Μαζί, όμως, αποτυπώνουν μια σημαντική μεταβολή: η οικονομική ασφάλεια της Ευρώπης συνδέεται όλο και περισσότερο με τη δυνατότητά της να εξασφαλίζει περισσότερες πηγές προμήθειας, περισσότερες διαδρομές και σταθερότερες συνεργασίες.<br /><br />Η στρατηγική ανθεκτικότητα της Ευρώπης<br /><br />Οι κρίσεις στις θαλάσσιες μεταφορές ανέδειξαν το κόστος της συγκέντρωσης μεγάλων εμπορικών ροών σε λίγα περάσματα. Η ευρωπαϊκή εμπειρία από τη ρωσική ενέργεια έδειξε, παράλληλα, πόσο εύκολα μια οικονομική εξάρτηση μπορεί να περιορίσει τις πολιτικές επιλογές. Η διαφοροποίηση αποτελεί πλέον βασικό στοιχείο στρατηγικής ανθεκτικότητας. Χρειάζεται, ωστόσο, επενδύσεις και μακροχρόνια πολιτική δέσμευση.<br /><br />Σε αυτό ακριβώς το σημείο επιμένουν οι Rachel Rizzo και Nicholas Shafer σε ανάλυσή τους στο Atlantic Council. Η Ευρώπη, ως βασική αγορά στην κατάληξη του IMEC, έχει άμεσο συμφέρον να συμμετέχει ενεργότερα στη διαμόρφωσή του. Διαθέτει χρηματοδοτικά εργαλεία, ρυθμιστική εμπειρία και τεχνογνωσία στις μεταφορές. Καλείται να τα αξιοποιήσει για να αντιμετωπιστούν τα κενά χρηματοδότησης, οι τελωνειακές ασυμβατότητες και οι δυσκολίες συντονισμού μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών.<br /><br />Η σημασία αυτής της προσέγγισης υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο έργο. Μια Ευρώπη που επιδιώκει μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία χρειάζεται παρουσία εκεί όπου διαμορφώνονται οι όροι πρόσβασης σε αγορές, ενέργεια και τεχνολογία. Η Μέση Ανατολή συγκεντρώνει και τα τρία. Η συνεργασία με τις αραβικές χώρες αποκτά, συνεπώς, ευρύτερο οικονομικό και πολιτικό περιεχόμενο.<br /><br />Ο IMEC εκφράζει αυτή τη φιλοδοξία. Σχεδιάστηκε για να συνδέσει την Ινδία με τον Κόλπο και, μέσω της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, με την Ευρώπη, συνδυάζοντας θαλάσσιες μεταφορές, σιδηροδρομικά δίκτυα και ενεργειακές και ψηφιακές συνδέσεις. Παραμένει, όμως, ένα υπό διαμόρφωση εγχείρημα, με σοβαρές πολιτικές και τεχνικές εκκρεμότητες. Η Ελλάδα, η οποία δεν περιλαμβανόταν στους αρχικούς υπογράφοντες του μνημονίου του 2023, διεκδικεί θέση στην ευρωπαϊκή του κατάληξη, μαζί με την Ιταλία και τη Γαλλία.<br /><br />Τα πλεονεκτήματα της Ελλάδας και οι προκλήσεις<br /><br />Η ελληνική γεωγραφία προσφέρει πλεονεκτήματα. Για να αποκτήσουν, όμως, οικονομικό αντίκρισμα, πρέπει τα λιμάνια να συνδέονται αποτελεσματικά με την ευρωπαϊκή ενδοχώρα, οι μεταφορές να έχουν προβλέψιμους χρόνους και οι διαδικασίες να επιτρέπουν ομαλή διακίνηση των εμπορευμάτων.<br /><br />Αυτή είναι και η ουσία της μελέτης των Δημήτρη Γαβαλά και Γιώργου Δικαίου για το ΕΛΙΑΜΕΠ: η Ελλάδα μπορεί να εξελιχθεί σε σημαντικό συνδετικό κόμβο, υπό την προϋπόθεση επενδύσεων στις υποδομές, προσέλκυσης κεφαλαίων και ανάπτυξης εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού. Η θέση στον χάρτη δημιουργεί τη δυνατότητα· η ποιότητα της οργάνωσης θα καθορίσει την αξιοποίησή της.<br /><br />Υπάρχει, βεβαίως, και η πολιτική προϋπόθεση. Το Middle East Institute επισημαίνει ότι η περιφερειακή αστάθεια και οι δυσκολίες στις σχέσεις των εμπλεκόμενων κρατών εμποδίζουν την προώθηση του αρχικού σχεδιασμού. Παράλληλα, ζητήματα ιδιοκτησίας λιμένων και περιορισμών δυναμικότητας επηρεάζουν τις επιλογές στην ευρωπαϊκή πλευρά, με την παρουσία της COSCO στον Πειραιά να αποτελεί μία από τις παραμέτρους.<br /><br />Η οικονομική διασύνδεση χρειάζεται, επομένως, διπλωματική εργασία. Οι εμπορικές συμφωνίες και οι επενδύσεις προχωρούν ευκολότερα όταν υπάρχει στοιχειώδης εμπιστοσύνη, ασφάλεια και δυνατότητα συνεννόησης. Για την Ελλάδα, η ενίσχυση των σχέσεων με τις αραβικές χώρες μπορεί να υποστηρίξει αυτή την προσπάθεια, εφόσον στηρίζεται σε αμοιβαία συμφέροντα και σε συνεπή παρουσία.<br /><br />Το EMC δίνει ήδη συγκεκριμένο περιεχόμενο σε αυτή τη συνεργασία. Πρόκειται για καλωδιακό σύστημα οπτικών ινών που σχεδιάζεται να συνδέσει την Ασία και τη Μέση Ανατολή με την Ευρώπη μέσω της Ανατολικής Μεσογείου. Στο εγχείρημα συμμετέχουν η σαουδαραβική STC/Center3, η ΔΕΗ και η TTSA. Σύμφωνα με την εταιρική παρουσίαση της τελευταίας, το έργο ξεκίνησε επισήμως τον Μάιο του 2024 και η συνολική αξία του δυτικού και ανατολικού σκέλους υπερβαίνει το ένα δισ. δολάρια.<br /><br />Είναι γνωστή η δυτική διαδρομή μέσω Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας, Ισραήλ και Ελλάδας, με ευρωπαϊκές απολήξεις στη Μασσαλία και στη Γένοβα. Τα ρεπορτάζ των αρχών του 2026 τοποθετούσαν την εκτιμώμενη ολοκλήρωση αυτού του σκέλους στις αρχές του 2028 – χρονοδιάγραμμα που πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εκτίμηση υλοποίησης.<br /><br />Η στρατηγική σημασία είναι ευρύτερη από την ίδια την πόντιση ενός καλωδίου. Η σύνδεση μπορεί να δημιουργήσει προϋποθέσεις για επενδύσεις σε υπηρεσίες δεδομένων, υπολογιστικό νέφος και κέντρα δεδομένων. Το ελληνικό όφελος θα εξαρτηθεί από τη δραστηριότητα που θα αναπτυχθεί γύρω από την υποδομή: τις επιχειρήσεις που θα εγκατασταθούν, τις υπηρεσίες που θα προσφέρονται και την τεχνογνωσία που θα παραμένει στη χώρα.<div><br />Ο Κάθετος Διάδρομος<br /><br />Στην ενέργεια, η Ελλάδα διαθέτει ήδη λειτουργική βάση. Η Ρεβυθούσα και ο πλωτός τερματικός σταθμός της Αλεξανδρούπολης προσφέρουν πρόσβαση σε θαλάσσιες εισαγωγές LNG. Η μέγιστη δυναμικότητα επαναεριοποίησης της Αλεξανδρούπολης ανέρχεται, σύμφωνα με τη Gastrade, σε 5,5 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως. Πρόκειται για τεχνική δυνατότητα, η αξιοποίηση της οποίας εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα φορτίων, τη ζήτηση και την ικανότητα μεταφοράς του αερίου προς τις αγορές κατανάλωσης.<br /><br />Ο Κάθετος Διάδρομος επιδιώκει ακριβώς να διευρύνει αυτή την πρόσβαση μέσω Βουλγαρίας και Ρουμανίας προς τη Μολδαβία και την Ουκρανία. Η οικονομική του σημασία κρίνεται σε μεγάλο βαθμό στο κόστος μεταφοράς. Το ΙΕΝΕ κατέγραψε τον Απρίλιο του 2026 συμφωνία διαχειριστών και Ευρωπαϊκής Επιτροπής για νέο εμπορικό πλαίσιο. Τον Ιούλιο, τα ρεπορτάζ ανέφεραν δέσμευση άνω του 45% της προσφερόμενης δυναμικότητας στις σχετικές δημοπρασίες, μετά τις μειώσεις των κομίστρων, επισημαίνοντας ταυτόχρονα την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Οι δεσμεύσεις αυτές δείχνουν εμπορικό ενδιαφέρον, χωρίς να ταυτίζονται με πραγματοποιημένες παραδόσεις.<br /><br />Ο διάδρομος μπορεί να εξυπηρετεί αέριο διαφορετικών προελεύσεων. Η ευρωπαϊκή του αξία βρίσκεται στη διεύρυνση των επιλογών: περισσότερες χώρες αποκτούν πρόσβαση σε περισσότερους προμηθευτές, μέσω μιας νότιας πύλης εισόδου. Έτσι, μια ελληνική υποδομή μπορεί να παράγει όφελος ασφάλειας για μια ευρύτερη περιοχή.</div><div><br />Η Αμερικανική άποψη<br /><br />Η νεότερη προσέγγιση του Atlantic Council συμπυκνώνει τη βασική αρχή αυτής της στρατηγικής: η ανθεκτικότητα ενισχύεται όταν υπάρχουν συνδεδεμένα δίκτυα και εναλλακτικές διαδρομές. Η εξέταση συμπληρωματικών κόμβων στην Αίγυπτο, στη Σαουδική Αραβία, στο Ομάν και στην ευρύτερη περιοχή δείχνει ότι το ζητούμενο είναι ένα σύστημα με περισσότερες δυνατότητες προσαρμογής στις κρίσεις.<br /><br />Για την Αθήνα, αυτό υποδεικνύει και την κατεύθυνση μιας ώριμης πολιτικής. Σταθερές σχέσεις με τις αραβικές χώρες, συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, προστασία των κρίσιμων εγκαταστάσεων και επιμονή στην οικονομική βιωσιμότητα των έργων. Η αξία της Ελλάδας θα μεγαλώνει όσο οι εταίροι της μπορούν να στηρίζονται στις συνδέσεις που προσφέρει.<br /><br />Η Ευρώπη χρειάζεται ισχυρότερη παρουσία στη Μέση Ανατολή για να προστατεύσει συμφέροντα που επηρεάζουν άμεσα την ευημερία και την ασφάλειά της. Η Ελλάδα μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά σε αυτή την προσπάθεια. Το στρατηγικό της κέρδος θα προκύψει όταν η γεωγραφική εγγύτητα μετατραπεί σε καθημερινή οικονομική χρησιμότητα: σε ασφαλείς ροές ενέργειας, αξιόπιστες μεταφορές και σταθερές ψηφιακές συνδέσεις μεταξύ Ευρώπης και αραβικού κόσμου.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η στρατηγική ασφάλεια της Ευρώπης περνά από τη Μέση Ανατολή. Πώς η Ελλάδα μπορεί να γίνει η γέφυρα.

Θοδωρής Καλούδης Ο IMEC, το καλώδιο δεδομένων EMC και οι ελληνικές πύλες εισόδου LNG συνδέονται με ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό στοίχημα: την ασφά...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-Ιράν σε τροχιά ανάφλεξης: Η 4η Νοεμβρίου και η διαταγή Χαμενεΐ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/amp_image/public/2026-07/usa-iran-shutterstock.jpg?itok=KTpz4Qhj" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="680" height="87" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/amp_image/public/2026-07/usa-iran-shutterstock.jpg?itok=KTpz4Qhj" width="781" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Διπλωματική κινητικότητα σε Τεχεράνη και Ντόχα για να αποφευχθεί νέα κλιμάκωση - Ο στρατός του Ιράν προειδοποιεί</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Την ώρα που οι ΗΠΑ προειδοποιούν τους συμμάχους τους στον Κόλπο για ενδεχόμενα πλήγματα κατά του Ιράν από τις 4 Νοεμβρίου, ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ διατάζει άμεση απάντηση σε κάθε απειλή, οπουδήποτε και επικαιροποίηση της βάσης δεδομένων με τους στόχους, καθώς προετοιμάζεται για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον εχθρών, τόσο εκτός όσο και εντός της χώρας.<br /><br />Οι χώρες του Κόλπου από την μεριά τους, καταβάλλουν αγωνιώδεις προσπάθειες για να αποτρέψουν το ενδεχόμενο ο πόλεμος με το Ιράν να φτάσει ξανά στο κατώφλι τους. Αξιωματούχοι της περιοχής εντείνουν τις προσπάθειές τους για την άρση του αδιεξόδου, το οποίο αφήνει τον Περσικό Κόλπο ευάλωτο.<br /><br />Διπλωματική κινητικότητα<br /><br /><a href="https://www.alaraby.co.uk/politics/%D8%AE%D8%A7%D8%B5-%D9%88%D9%81%D8%AF-%D8%A3%D9%85%D9%8A%D8%B1%D9%83%D9%8A-%D9%8A%D9%84%D8%AA%D8%AD%D9%82-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%B6%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9-%D8%A5%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%81%D9%8A-%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%88%D8%AD%D8%A9">Σύμφωνα με την εφημερίδα του Κατάρ, Al-Araby Al-Jadeed</a>, φέρεται να σημειώθηκε σημαντική πρόοδος στις έμμεσες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, ενώ αναμένεται αμερικανική αντιπροσωπεία να συναντηθεί με Ιρανούς αξιωματούχους για απευθείας συνομιλίες στη Ντόχα.<br /><br />Επικαλούμενο πηγές προσκείμενες στις προσπάθειες διαμεσολάβησης που ηγούνται το Κατάρ και το Πακιστάν, το δημοσίευμα αναφέρει ότι οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία για προκαταρκτικά μέτρα που αφορούν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και οικονομικά κίνητρα για την Τεχεράνη, με την Κίνα και τη Ρωσία να αναλαμβάνουν ρόλο εγγυητών της συμφωνίας.<br /><br />Η φερόμενη πρόοδος έρχεται μετά από συνομιλίες που διήρκεσαν –σύμφωνα με το Axios– περισσότερες από 12 ώρες, μεταξύ Καταριανών διαμεσολαβητών και Ιρανών αξιωματούχων στην Τεχεράνη την Παρασκευή (30/10), με στόχο την αποτροπή νέων αμερικανικών πληγμάτων κατά του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.<br /><br />Η διπλωματική αυτή κινητικότητα λαμβάνει χώρα εν μέσω πληροφοριών ότι η Ουάσιγκτον έχει προειδοποιήσει τους συμμάχους της στον Κόλπο να προετοιμαστούν για έναν πιθανό νέο γύρο πληγμάτων κατά του Ιράν, ενδεχομένως ήδη από τις 4 Νοεμβρίου, μία ημέρα δηλαδή μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.<div><br />Ο στρατός του Ιράν προειδοποιεί: Νέα αμερικανική επίθεση θα επέκτεινε τον πόλεμο<br /><br />Ο ιρανικός στρατός προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε νέα αμερικανική επίθεση θα οδηγούσε απλώς σε περαιτέρω κλιμάκωση του πολέμου, την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι νέες διπλωματικές προσπάθειες για την αποτροπή της επανέναρξης των εχθροπραξιών. Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, απέστειλε επιστολή στον επικεφαλής ασφαλείας του Ιράν, Μοχσέν Ρεζαΐ.<br /><br />«Εάν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, επηρεασμένος από τις απειλές και τα κίνητρα των Σιωνιστών, προχωρήσει σε άλλη μια τυχοδιωκτική ενέργεια στην περιοχή, οι φλόγες του πολέμου αναμφίβολα θα εξαπλωθούν σε μια πολύ ευρύτερη γεωγραφική έκταση — και ο τερματισμός αυτού του πολέμου δεν θα βρίσκεται πλέον στα χέρια του», έγραψε στο Χ ο εκπρόσωπος του ιρανικού στρατού, Μοχάμαντ Ακραμινία.<br /><br />Οι εντολές του Χαμενεΐ<br /><br />Με τη σειρά του, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν Μοτζταμπά Χαμενεΐ, έδωσε εντολή στους διοικητές του στρατού να επικαιροποιήσουν τη βάση δεδομένων με τους στόχους, καθώς προκύπτουν περισσότερες πληροφορίες από τις οδηγίες του προς τους ανώτατους διοικητές του στρατού.<br /><br />Στα μέτρα που έλαβε ο Χαμενεΐ περιλαμβάνεται η απόφαση αυτή για την επικαιροποίηση της «Τράπεζας Στόχων», ώστε κάθε είδους υλικά και άυλα περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ να βρίσκονται εντός της εμβέλειας των ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Μετά τη συνάντησή του με ανώτατους στρατιωτικούς διοικητές, ο Χαμενεΐ ζήτησε την ενίσχυση της άμυνας του Ιράν και την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, δίνοντας έμφαση στην αναβάθμιση της στρατιωτικής πληροφοριακής υποδομής, καθώς και στην εμβάθυνση της εγχώριας άμυνας στους τομείς του «δόγματος» και της «τακτικής».<br /><br />Επίσης, διέταξε τον στρατό να δώσει μια «άμεση, αποτελεσματική απάντηση, χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς», σε οποιαδήποτε πιθανή εχθρική απειλή. Ο Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ανέφερε ότι η «έξυπνη ετοιμότητα μάχης για μια ισχυρή αντιπαράθεση με τους εχθρούς» αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις για την επίτευξη «μέγιστης αποτροπής».<br />«Εάν οι εχθροί του Ιράν εξαπολύσουν ξανά στρατιωτικές ή τρομοκρατικές επιθέσεις, οι ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας και το ιρανικό έθνος θα είναι εκείνοι που θα καθορίσουν τον χρόνο και τις συνθήκες για το τέλος αυτών των επιθέσεων», δήλωσε, υποδηλώνοντας ότι, πλέον, οι όροι της διπλωματίας θα εξαρτώνται από το Ιράν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ-Ιράν σε τροχιά ανάφλεξης: Η 4η Νοεμβρίου και η διαταγή Χαμενεΐ

Διπλωματική κινητικότητα σε Τεχεράνη και Ντόχα για να αποφευχθεί νέα κλιμάκωση - Ο στρατός του Ιράν προειδοποιεί Ιωάννα Γκορόγια Την ώρα που...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα πρώτη φορά, δυνατά, έναντι Τουρκίας στον ΟΗΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTULq1ZQ8Z_i_judeSIcqKwBgvRtOr6wBfU_mMhwgzF47OYUk6JEOEtc6Y&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="733" height="78" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTULq1ZQ8Z_i_judeSIcqKwBgvRtOr6wBfU_mMhwgzF47OYUk6JEOEtc6Y&s=10" width="752" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ελλάδα δυνατά… Η παρέμβαση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ήταν ίσως η πιο ηχηρή ελληνική παρουσία των τελευταίων ετών στη διεθνή σκηνή για τα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου.</span></h3>ΤΗΣ <b>ΦΡΟΣΩΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ</b><br />Για πρώτη φορά με τόσο άμεσο, παραστατικό και τεκμηριωμένο τρόπο, η ελληνική θέση παρουσιάστηκε ενώπιον των πέντε μόνιμων και των δέκα εκλεγμένων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά και των υπόλοιπων συμμετεχόντων στη συνεδρίαση.<br /><br />Ο Έλληνας πρωθυπουργός επιστράτευσε τη γεωγραφία, παρουσιάζοντας χάρτη και εξηγώντας τον παραλογισμό του τουρκολιβυκού μνημονίου. Έδειξε πώς η Τουρκία και η Λιβύη επιχειρούν να χαράξουν θαλάσσια σύνορα σαν να μην υπάρχουν η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κάσος.<br /><br />Και χρησιμοποίησε ένα εξαιρετικά εύστοχο παράδειγμα: είναι σαν να αποφάσιζαν η Ελλάδα και η Τυνησία να οριοθετήσουν τις θαλάσσιες ζώνες τους αγνοώντας πλήρως την ύπαρξη της Σικελίας και της Μάλτας. Θα θεωρούσε κανείς μια τέτοια συμφωνία νόμιμη;<br /><br />Η εικόνα ήταν ισχυρή και το μήνυμα σαφές. Η γεωγραφία δεν ξαναγράφεται με μονομερείς συμφωνίες και τα δικαιώματα τρίτων χωρών δεν εξαφανίζονται επειδή δύο κράτη αποφάσισαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Η τουρκική απάντηση είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.<br /><br />Ο Τούρκος εκπρόσωπος δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη, τον πληθυσμό ή την κυριαρχία των ελληνικών νήσων. Μετέφερε το ζήτημα στο επίπεδο της επήρειάς τους κατά την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών. Δηλαδή η τουρκική στρατηγική ισχυρίζεται ότι δεν χρειάζεται να αμφισβητήσει ευθέως την κυριαρχία ενός νησιού για να επιχειρήσει να περιορίσει τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό.<br /><br />Η διεθνοποίηση του ζητήματος είναι αναμφίβολα σημαντική. Όμως, ας μην έχουμε αυταπάτες. Όσο παραμένουν ανοιχτά τα μεγάλα μέτωπα του πολέμου στην Ουκρανία και της κρίσης με το Ιράν, είναι δύσκολο να δημιουργηθούν οι πολιτικές προϋποθέσεις για ουσιαστικές ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Τουρκίας.<div><br />Ελλάδα και “Γαλάζια Πατρίδα”<br /><br />Η Άγκυρα γνωρίζει να αξιοποιεί τη γεωπολιτική της θέση και τα συμφέροντα των ισχυρών. Η Ελλάδα, επομένως, δεν μπορεί να στηρίζει τη στρατηγική της στην προσδοκία ότι κάποια στιγμή οι άλλοι θα αναλάβουν να λύσουν το πρόβλημα.<br /><br />Η πρόσφατη έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία, γιατί ενδέχεται να ανοίξει τον δρόμο για διευρυμένη τουρκική στρατιωτική παρουσία στην ανατολική Λιβύη, μεταβάλλοντας περαιτέρω τις ισορροπίες στην περιοχή. Πρόκειται για εξέλιξη που αφορά άμεσα την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο.<br /><br />Η Αθήνα οφείλει να επιμείνει στη στρατηγική συνεργασία με το Κάιρο και να αξιοποιήσει τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ του 2020 ως βάση για περαιτέρω συνεννόηση. Παράλληλα, χρειάζεται στενότερος συντονισμός Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας<br /><br />Έχει ήδη ολοκληρωθεί η τεχνική προεργασία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, ενώ σε εκκρεμότητα βρίσκονται οι αποφάσεις σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο. Παράλληλα, η Ελλάδα διατηρεί το αναφαίρετο δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων έως τα 12 ναυτικά μίλια.<br /><br />Η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων, όπου και όταν αποφασιστεί, αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως παραχώρηση προς διαπραγμάτευση. Το επόμενο κρίσιμο τεστ είναι το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, το Great Sea Interconnector.<br /><br />Η έκδοση της αναγκαίας NAVTEX τώρα και η επανέναρξη των ερευνών στον βυθό ειναι η δοκιμασία πολιτικής βούλησης και αποφασιστικότητας. Η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τη διεθνή υποστήριξη που εξασφάλισε και να τη μετατρέψει σε συγκεκριμένες πράξεις. Δεν αρκεί να χειροκροτούν οι σύμμαχοι τις ελληνικές θέσεις, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι τα νόμιμα έργα δεν μπορούν να ματαιώνονται από μονομερείς απειλές.<br /><br />Η Τουρκία πιθανότατα δεν επιθυμεί στρατιωτική σύγκρουση. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι θέλει να δημιουργεί τετελεσμένα. Γι’ αυτό ακριβώς ο GSI μπορεί να αποτελέσει μια ουσιαστική δοκιμασία: που θα στείλει ένα μήνυμα πολύ ισχυρότερο από οποιαδήποτε ανακοίνωση.<br /><br />Η Γαλλία και οι υπόλοιποι εταίροι μπορούν να συνδράμουν. Δεν μπορούν, όμως, να υποκαταστήσουν την ελληνική πολιτική βούληση. Η χώρα πρέπει να είναι σε θέση να υπερασπίζεται τα δικαιώματά της με τα δικά της μέσα, με αξιόπιστη αποτροπή και χωρίς να εξαρτάται μονίμως από την παρέμβαση τρίτων.<br /><br />Η Τουρκία διδάσκει τη «Γαλάζια Πατρίδα» στη νέα γενιά. Επενδύει σε μια αναθεωρητική αντίληψη που φιλοδοξεί να καθορίσει τις επόμενες δεκαετίες. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίζει αυτή την πραγματικότητα με αποσπασματικές αντιδράσεις.<br /><br />Η παρουσία στον ΟΗΕ ήταν ένα σημαντικό διπλωματικό βήμα αλλά το ζητούμενο είναι η συνέχεια. Διότι το διεθνές δίκαιο έχει αξία όταν συνοδεύεται από τη βούληση να εφαρμοστεί. Η αποτροπή δεν αποσκοπεί στον πόλεμο αλλά στο να μην υπάρξει πόλεμος.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει να περάσει από την καταγγελία στην πρωτοβουλία, από τη διπλωματική παρουσία στην έμπρακτη υπεράσπιση των δικαιωμάτων της. Η Τουρκία πρέπει να αντιληφθεί ότι ο Ελληνισμός δεν πρόκειται να αποδεχθεί ως κανονικότητα την αμφισβήτηση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών του δικαιωμάτων. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν αρκεί να έχεις δίκιο. Πρέπει να έχεις και τη δύναμη να το υπερασπιστείς.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα πρώτη φορά, δυνατά, έναντι Τουρκίας στον ΟΗΕ

Η Ελλάδα δυνατά… Η παρέμβαση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ήταν ίσως η πιο ηχηρή ελληνική παρουσία των τελευταίων ε...

Διαβάστε την συνέχεια