Χάος στο Ιράν: Ο υποψήφιος για τη διαδοχή του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ απαιτεί απόδειξη ότι είναι ζωντανός.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/04/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-04-19T151014.365-1068x601.png" width="737" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κατηγορεί τους Φρουρούς της Επανάστασης για πραξικόπημα & πλαστογραφία!</span></h3>Αναφορά: Οι υποστηρικτές του Τζαλίλι απαιτούν ηχογράφηση από τον Ανώτατο Ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ για να πιστέψουν τις εντολές του και κατηγορούν το κράτος για πραξικόπημα και πλαστογραφία.<br /><br />Η παραπάνω αναφορά αντικατοπτρίζει μια κατάσταση βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης και κυβερνητικού χάους στο Ιράν, μετά τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ τον Φεβρουάριο του 2026 και τον διορισμό του γιου του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ως διαδόχου του.<br /><br />Εννοιες και ιστορικό:<br /><br />Τι κρύβεται πίσω από την αναφορά;<br /><br />Οι αναφορές υποστηρικτών του Σαΐντ Τζαλίλι (ενός υπερσυντηρητικού πολιτικού) που απαιτούν ηχογράφηση προέρχονται από το γεγονός ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ δεν έχει εμφανιστεί δημόσια από τον διορισμό του.<br /><br />Κατάσταση υγείας του Μοτζτάμπα: Υπάρχουν αντικρουόμενες εκτιμήσεις. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τραυματίστηκε σοβαρά στην επίθεση κατά την οποία σκοτώθηκε ο πατέρας του και ότι νοσηλεύεται αναίσθητος στην πόλη Κομ, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι διοικεί τη χώρα μέσω ηχογραφημένων διασκέψεων λόγω των τραυμάτων του.<br /><br />Υποψία πλαστογραφίας και πραξικοπήματος: Η έλλειψη φυσικής του εμφάνισης προκαλεί υποψίες στο εξτρεμιστικό στρατόπεδο (υποστηρικτές του Τζαλίλι) ότι τα μηνύματα που εκδίδονται στο όνομά του δεν είναι αυθεντικά και ότι στοιχεία της κυβέρνησης ή των Φρουρών της Επανάστασης πραγματοποιούν ένα «ήσυχο πραξικόπημα» και διοικούν τη χώρα παρασκηνιακά, ενώ παράλληλα πλαστογραφούν εντολές.<br /><br />Η πολιτική σημασία<br /><br />Υπονόμευση της νομιμότητας: Η απαίτηση απόδειξης ζωής/φωνής από τον ηγέτη είναι πρωτοφανής και υπονομεύει την ιδιότητά του ως «Wali Faqiya» (Ανώτατος Ηγέτης).<br /><br />Εσωτερική διαμάχη για τη διαδοχή: Ο Τζαλίλι χαρακτηρίζεται από εξτρεμιστικά στοιχεία ως ένας δυνητικά πιο ισχυρός κληρονόμος, ειδικά υπό το φως αναφορών ότι ο Μουτζτάμπα θεωρείται ανίκανος ή ως κάποιος του οποίου ο διορισμός είναι αντίθετος με το πνεύμα της επανάστασης (οικογενειακή διαδοχή παρόμοια με τη μοναρχία).<br /><br />Ο αντίκτυπος στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ<br /><br />Σκληρή στάση: Ο Μουτζτάμπα (ή τα στοιχεία που μιλούν εκ μέρους του) παρουσίασε μια πολύ σταθερή γραμμή, απέρριψε προσφορές διαμεσολάβησης και ζήτησε το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ και εκδίκηση από τις ΗΠΑ. Κυβερνητικό κενό: Η αβεβαιότητα σχετικά με την ταυτότητα του υπεύθυνου λήψης αποφάσεων δυσχεραίνει τη διεξαγωγή αποτελεσματικών διαπραγματεύσεων από τις ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει μάλιστα εκφράσει αμφιβολίες για το αν ο Μουτζτάμπα είναι καν ζωντανός, γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση όλες τις διπλωματικές επαφές.<br /><br />Εμπλεκόμενοι ανώτεροι αξιωματούχοι<br /><br />Σαΐντ Τζαλίλι: Η κεντρική φιγούρα πίσω από το στρατόπεδο που απαιτεί διευκρινίσεις, θεωρείται ακόμη πιο εξτρεμιστικός από τους προκατόχους του.<br /><br />Ο Πρόεδρος Παζακιάν και ο Αλί Λαριτζανί: εκπροσώπησαν το πιο «μετριοπαθές» στρατόπεδο που είχε επιφυλάξεις για τον διορισμό του γιου από φόβο μήπως υπάρξει έξαρση στον ιρανικό δρόμο (ο Λαριτζανί αποβλήθηκε μετά τα γεγονότα).<br /><br />Διοίκηση των Φρουρών της Επανάστασης: Πηγές πληροφοριών εκτιμούν ότι αυτοί είναι που στην πραγματικότητα διοικούν τη χώρα και τον πόλεμο, ενώ ο Μουτζτάμπα είναι «υπόγειος».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χάος στο Ιράν: Ο υποψήφιος για τη διαδοχή του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ απαιτεί απόδειξη ότι είναι ζωντανός.

Κατηγορεί τους Φρουρούς της Επανάστασης για πραξικόπημα & πλαστογραφία! Αναφορά: Οι υποστηρικτές του Τζαλίλι απαιτούν ηχογράφηση από τον...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποια είναι η "πρόταση" του φιλότουρκου Μπάρακ στην κόντρα Ερντογάν-Νετανιάχου;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/c8cc975184b19604b1e5316c7b1bcfdc_XL.jpg?itok=oQtoIWMg" width="738" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το "στίγμα" της Ουάσιγκτον στην επικείμενη Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ και οι συνέπειες για Ελλάδα-Ισραήλ</span></h3>Το χάϊδεμα και η υιοθέτηση των θέσεων του Ερντογάν από τον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία και Ειδικού απεσταλμένου για την Συρία, Μπάρακ φέρνει ακόμη ποιο κοντά έναν πόλεμο μεταξύ Ισραήλ -Ελλάδας κατά της Τουρκίας και όχι ειρήνη<br /><br />Ολοένα και περισσότερο μέρα με τη μέρα, γίνεται αντιληπτό από τις θέσεις και προτάσεις του, ότι ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία και Ειδικός Απεσταλμένος για τη Συρία Τόμ Μπάρακ, "γέρνει" υπέρ της Άγκυρας.<br /><br />Ο Μπάρακ κατακεραυνώνει το Ισραήλ για την στάση του<br /><br />Έτσι μετά την εισήγησή του για απόκτηση των F-35 από την Τουρκία,"ξαναχτύπησε", αυτή τη φορά στο πέμπτο Φόρουμ Διπλωματίας της Αττάλειας στην Τουρκία , όπου χαρακτήρισε τη στρατιωτική βία από πλευράς Ισραήλ ως αδιέξοδο και λάθος, διαφωνώντας ανοιχτά με το με το δόγμα του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Νετανιάχου.<br /><br />Υποστήριξε ότι οι διαφορές στην περιοχή δεν θα λυθούν προσπαθώντας το Ισραήλ να καταστρέψει τους εχθρούς του έναν προς έναν.<br /><br />Αυτό ήταν το μήνυμα που έδωσε την Παρασκευή ο Μπάρακ μια ημέρα μετά την έναρξη ισχύος της 10ήμερης εκεχειρίας στον Λίβανο και ώρες αφότου συνάντησε τον Σύρο Πρόεδρο Ahmed al-Sharaa στην Αττάλεια, αναφέρει<a href="https://www.jpost.com/middle-east/article-893409"> Ισραηλινό ΜΜΕ</a> επισημαίνοντας:<br /><br />«Η σημασία αυτού που συνέβη χθες είναι ότι σταμάτησαν οι άσκοπες δολοφονίες, και ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Υπουργός Ρούμπιο παρενέβησαν δυναμικά λέγοντας ότι χρειαζόμαστε ένα time out», δήλωσε ο Μπαράκ στο φόρουμ.<br /><br />«Αυτή είναι μόνο η αρχή ενός δρόμου, καθώς οι εκεχειρίες είναι τόσο ευαίσθητες επειδή όλοι ήταν εξίσου αναξιόπιστοι».<br /><br /> Η 10ήμερη εκεχειρία στον Λίβανο είναι η πρώτη συμφωνία που τηρείται. Δεν είναι μόνιμη παύση. Είναι μια παύση που έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει παράλληλα με το παράθυρο εκεχειρίας του Ιράν, το οποίο λήγει την επόμενη εβδομάδα, εκτός εάν ένας δεύτερος γύρος συνομιλιών ΗΠΑ-Ιράν στην Ισλαμαμπάντ οδηγήσει σε παράταση.<br /><br />Ο τερματισμός του πολέμου του Ισραήλ με τη Χεζμπολάχ ήταν ένα βασικό αίτημα των Ιρανών διαπραγματευτών στον πρώτο γύρο.<br /><br />Ο Μπαράκ εξήγησε την αμερικανική θέση τόσο για τον μηχανισμό όσο και για τον πόλεμο που προηγήθηκε.<br /><br />Ερωτηθείς εάν η νέα συμφωνία αναπαράγει τη ρήτρα αυτοάμυνας που επέτρεψε στο Ισραήλ να επαναλάβει τις επιθέσεις στον Λίβανο εννέα ημέρες μετά την εκεχειρία του Νοεμβρίου 2024, ο Μπαράκ κατηγόρησε τον μηχανισμό.<br />Η προγενέστερη εισήγηση Μπάρακ στο Ισραήλ για τον Λίβανο<br /><br />Αυτή δεν ήταν η πρώτη πρόταση του Μπαράκ για τον Λίβανο.<br /><br />Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, πρότεινε δίμηνη διακοπή των ισραηλινών επιχειρήσεων, αποχώρηση από το λιβανέζικο έδαφος και επακόλουθες συνομιλίες για τα χερσαία και θαλάσσια σύνορα.<br /><br />Ο Πρόεδρος του κοινοβουλίου του Λιβάνου, Ναμπίχ Μπέρι, δήλωσε στο Asharq Al-Awsat τη Δευτέρα ότι το Ισραήλ απέρριψε επίσημα αυτή την πρωτοβουλία.<br /><br />Ο Μπαράκ προειδοποίησε στη συνέχεια τη Βηρυτό σε ιδιωτικά μηνύματα ότι ο δισταγμός για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ θα μπορούσε να πυροδοτήσει ισραηλινή δράση «χωρίς συντονισμό».<br /><br />Αυτό που έγινε την Πέμπτη ήταν μια 10ήμερη παύση, που ανακοινώθηκε από τον Πρόεδρο Τραμπ, με το ζήτημα των όπλων της Χεζμπολάχ να αφήνεται στο πλαίσιο του «αποκλειστικού κρατικού ελέγχου των όπλων» που ενέκριναν τα αραβικά κράτη την Παρασκευή.<br />Ο σκιώδης ρόλος της Τουρκίας για την κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο<br /><br />Τρεις εβδομάδες πριν από αυτό, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέμενε ότι ο Λίβανος περιλαμβανόταν στην κατάπαυση του πυρός με το Ιράν και ότι το Ισραήλ την παραβίαζε.<br /><br />Η Ουάσινγκτον και η Ιερουσαλήμ απέρριψαν αυτή την ερμηνεία. Η συμφωνία της Πέμπτης ουσιαστικά αποδέχτηκε το τουρκικό πλαίσιο.<br /><br />Τα αραβικά υπουργεία εξωτερικών χαιρέτισαν τη συμφωνία της Πέμπτης και ενέκριναν αυτό που το πρακτορείο Anadolu ονόμασε «αποκλειστικό κρατικό έλεγχο των όπλων», για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.<br /><br />Εάν αυτό το πλαίσιο ισχύει, είναι το πρώτο πράγμα που ήθελε η Ιερουσαλήμ από μια συμφωνία με τον Λίβανο εδώ και μια γενιά.<br /><br />Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ, ο οποίος βρίσκεται στην Αττάλεια μετά από στάσεις στο Ριάντ και τη Ντόχα, έγραψε στο X ότι η εκεχειρία «διευκολύνθηκε μέσω τολμηρών και έξυπνων διπλωματικών προσπαθειών με επικεφαλής τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ».<br /><br />Η χώρα του Σαρίφ διαχειρίζεται την τεχνική διαμεσολάβηση της γραμμής Ιράν-ΗΠΑ.<br /><br />Ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Πακιστάν, στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ, έφτασε στην Τεχεράνη την Πέμπτη μεταφέροντας ένα μήνυμα από την Ουάσινγκτον.<br /><br />Η τετραμερής συνάντηση Τουρκίας-Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας-Αιγύπτου πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο του φόρουμ. Ο Ιρανός υφυπουργός Εξωτερικών Σαΐντ Χατιμπζαντέ ήταν επί τόπου.<br />"Λάβρος" ο Ερντογάν κατά του Ισραήλ<br /><br />Μια εβδομάδα πριν από το φόρουμ, ο Ερντογάν δήλωσε σε ένα ακροατήριο του κόμματός του:<br /><br /> «Όπως ακριβώς μπήκαμε στο Καραμπάχ, όπως ακριβώς μπήκαμε στη Λιβύη, θα τους κάνουμε το ίδιο». Τον περασμένο μήνα, τουρκικό δικαστήριο απήγγειλε κατηγορίες στον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου και σε 35 Ισραηλινούς αξιωματούχους για την αναχαίτιση του στολίσκου Sumud τον Οκτώβριο του 2025.<br /><br />Ο Μπαράκ είπε ότι διαβάζει προσεκτικά τον περιφερειακό τύπο. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης κυκλοφορούν χάρτες ενός Μεγάλου Ισραήλ που εκτείνεται σε συριακό και λιβανέζικο έδαφος.<br /><br />Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης κυκλοφορούν χάρτες που απεικονίζουν μια αναβιωμένη Οθωμανική Αυτοκρατορία που θα απορροφούσε την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Εθνικιστές σχολιαστές και θρησκευτικές προσωπικότητες από κάθε πλευρά παρουσιάζουν τις φιλοδοξίες της άλλης με μαξιμαλιστικούς όρους.<br />Η αντιπρόταση των ΗΠΑ στην διαμάχη Τουρκίας-Ισραήλ<br /><br />Στη συνέχεια, ο Μπαράκ προσέφερε το αμερικανικό αντι-πλαίσιο. Η λύση διατρέχει την αρχιτεκτονική των Συμφωνιών του Αβραάμ, που επεκτείνεται σε μια σταθεροποιημένη Συρία. Περιέγραψε το Ισραήλ ως μια χώρα που « έχει «υιοθετήσει μια οπτική γωνία που είναι η αντίθεση σε αυτό που γίνεται η περιοχή».<br /><br />Ερωτηθείς αν οι υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ ισραηλινές εκστρατείες στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, τον Λίβανο και τη Συρία έχουν δημιουργήσει μια νέα γενιά εχθρών, ο Μπαράκ συμφώνησε.<br /><br />Είπε ότι η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε τελικά να «ευθυγραμμιστεί με το Ισραήλ» για την «ευημερία του ισραηλινού λαού», εάν η Ιερουσαλήμ ενταχθεί στο περιφερειακό φόρουμ αντί να παραμείνει εκτός αυτού.<br /><br />Το πιο έξυπνο πράγμα που μπορεί να κάνει το Ισραήλ, είπε ο Μπαράκ, είναι να «προσελκύσει» την είσοδό του.<br />Το "στίγμα" των ΗΠΑ για την Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ το καλοκαίρι στην Άγκυρα<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο Μπαράκ επεχείρησε να δώσει το στίγμα των ΗΠΑ στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ αυτό το καλοκαίρι στην Άγκυρα, και μίλησε την Παρασκευή σαν να παραγματοποιείται αυτή τώρα.<br /><br />Σχετικά με την αγορά των S-400 και τις κυρώσεις του Νόμου για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής μέσω Κυρώσεων που έχουν μπλοκάρει την Τουρκία από το πρόγραμμα F-35 από το 2019, ο Μπαράκ δήλωσε ότι η αποδοχή της Τουρκίας πίσω στο πρόγραμμα F-35 από τον Πρόεδρο Τραμπ «ορίζεται ως τρεις μήνες».<br /><br />Για τον Ερντογάν, είπε ότι ο Τούρκος πρόεδρος είναι «ένας καταπληκτικός ηγέτης» και ένας από τους τέσσερις «ισχυρούς, θαρραλέους ηγέτες» στην περιοχή. Δεν κατονόμασε τους άλλους τρεις.<br /><br />Μια τουρκική αεροπορία εντός του προγράμματος F-35 αλλάζει την ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Ισραήλ έχει περάσει μια δεκαετία χτίζοντας γύρω από τον αποκλεισμό της Τουρκίας.<br /><br />Νωρίτερα, ο Φιντάν προειδοποίησε ότι η Τουρκία θα μπορούσε να είναι η επόμενη στη λίστα του Ισραήλ μετά το Ιράν και ότι οι συνεχιζόμενες ισραηλινές επιθέσεις στη Συρία αποτελούν «μια σημαντική προβληματική περιοχή» και «σοβαρό κίνδυνο» για την Τουρκία.<br /><br />Ο Πρόεδρος Τραμπ αναμένεται να παραστεί στη σύνοδο κορυφής της Άγκυρας ως προσκεκλημένος του Ερντογάν.<div><br />Οι συνέπειες για Ελλάδα-Ισραήλ<br /><br />Από τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε πως ο Μπάρακ επιχειρεί να αποφευχθεί η στρατιωτική σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ, προτείνοντας παράλληλα αλλαγή δόγματος από πλευράς Νετανιάχου.<br /><br />Έτσι υιοθετεί τουρκικές θέσεις σε Λίβανο και Συρία, ενώ τάσσεται υπέρ της απόκτησης F-35 από την Τουρκία.<br /><br />Άποψή μας είναι ότι η απόκτηση των εν λόγω μαχητικών από τον Ερντογάν θα αναβαθμίσει κατακόρυφα την τουρκική επιθετικότητα κατά Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου και θα επιτείνει αντί να ανασχέσει μια νέα πολεμική αναμέτρηση σε ΝΑ Μεσόγειο-Αιγαίο μεταξύ συμμάχων χωρών των ΗΠΑ.<br /><br />Το χάϊδεμα του Μπάρακ στους Τούρκους και η υιοθέτηση των θέσεών τους θα φέρει πόλεμο και όχι ειρήνη στην περιοχή όπως ο ίδιος πιστεύει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ποια είναι η "πρόταση" του φιλότουρκου Μπάρακ στην κόντρα Ερντογάν-Νετανιάχου;

Το "στίγμα" της Ουάσιγκτον στην επικείμενη Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ και οι συνέπειες για Ελλάδα-Ισραήλ Το χάϊδεμα και η υιοθέτηση τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία πρόσθεσε στον κατάλογο στόχων της, τουρκικές εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας

<img height="127" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/04/%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B4%CE%BF%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%BB%CF%83%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%82.jpg?resize=1006%2C641&ssl=1" width="762" /><br /><br />Η Ρωσία έχει στοχεύσει άμεσα εταιρείες που προμηθεύουν ανταλλακτικά για μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία.<br /><br />Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας δημοσίευσε έναν κατάλογο χωρών και εταιρειών που, όπως ισχυρίζεται, παράγουν ανταλλακτικά για μη επανδρωμένα αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται από τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. <br /><br />Σύμφωνα με τουρκικό δημοσίευμα στον κατάλογο της Ρωσία συμπεριελήφθησαν δύο τουρκικές εταιρείες.<br /><br />Πρόκειται για τις Tualcom και Dowaksa, εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία, έπαιξαν ρόλο στην παραγωγή UAV για την Ουκρανία. <br /><br />Το ρωσικό δημοσίευμα σημειώνει ότι η Tualcom ανέπτυξε δέκτες για διαστημικά σήματα ραδιοπλοήγησης σε δύο ξεχωριστές εγκαταστάσεις, ενώ η Dowaksa φέρεται να παρήγαγε υλικά από ανθρακονήματα που χρησιμοποιούνται σε σώματα UAV στις εγκαταστάσεις παραγωγής της στη Γιάλοβα.<br /><br />Η δήλωση του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας, ενώ προσέγγισε τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας με «ευαισθησία», περιελάμβανε κυρίως τουρκικές εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Εκτεταμένο δίκτυο παραγωγής σε όλη την Ευρώπη<br /><br />Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ισχυρίστηκε ότι τα απαραίτητα εξαρτήματα για τα ουκρανικά drones παράγονται όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά και από διάφορες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη Γερμανία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Τσεχική Δημοκρατία και το Ισραήλ.<br /><br />Η ανακοίνωση ανέφερε ότι οι KMD Avio , Mvfli , Epa Power και Gilardoni στην Ιταλία, η «Professional» στο Χάναου της Γερμανίας , η « Navigation UAV» στη Μαδρίτη της Ισπανίας και η PBS στην Πράγα της Τσεχικής Δημοκρατίας συμμετείχαν στις δραστηριότητες παραγωγής. Η Elsight , που λειτουργεί στη Χάιφα του Ισραήλ , αναφέρθηκε ως εταιρεία παροχής μονάδων κυψελοειδούς συνδεσιμότητας.<br /><br />Το υπουργείο σημείωσε επίσης αυξημένη χρηματοδότηση για εγκαταστάσεις παραγωγής που συνδέονται με την Ουκρανία σε όλη την Ευρώπη και ότι ορισμένες οντότητες που δραστηριοποιούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Δανία, τη Λιθουανία, την Ολλανδία, την Πολωνία και την Τσεχική Δημοκρατία θεωρούνται «ευρωπαϊκές επεκτάσεις ουκρανικών εταιρειών».<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ρωσία πρόσθεσε στον κατάλογο στόχων της, τουρκικές εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας

Η Ρωσία έχει στοχεύσει άμεσα εταιρείες που προμηθεύουν ανταλλακτικά για μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ουκρανία. Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Axios: Ο Νετανιάχου καίει τη στήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ για μια ολόκληρη γενιά.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/netaniaxou-2-768x433.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ραγδαία κατάρρευση της εικόνας στις ΗΠΑ – Νεότεροι ψηφοφόροι και Κογκρέσο γυρίζουν την πλάτη.</span></h3>Η στρατηγική του Νετανιάχου στη σύγκρουση με το Ιράν φαίνεται να έχει βαθύτερες συνέπειες από το πεδίο των μαχών. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Axios, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υπονομεύει τη στήριξη των ΗΠΑ προς το Ισραήλ σε βάθος γενιάς, προκαλώντας μια ιστορική μετατόπιση στην αμερικανική κοινή γνώμη και πολιτική σκηνή.<br /><br />Κατάρρευση στήριξης: Η γενιά που αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Τα στοιχεία είναι ενδεικτικά μιας βαθιάς αλλαγής:60% των Αμερικανών έχουν πλέον αρνητική άποψη για το Ισραήλ<br />59% δηλώνουν έλλειψη εμπιστοσύνης στον Νετανιάχου<br />Η αρνητική στάση κυριαρχεί κυρίως στους κάτω των 50 ετών, ανεξαρτήτως κόμματος<br /><br />Η αλλαγή αυτή δεν είναι συγκυριακή. Πρόκειται για μια γενεαλογική μετατόπιση, που αποδομεί ένα από τα πιο σταθερά δόγματα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής: τη διακομματική στήριξη προς το Ισραήλ.<br />Το σοκ στο Κογκρέσο<br /><br />Η πολιτική επίπτωση είναι ήδη ορατή στην Ουάσιγκτον:Βουλευτές που ήταν παραδοσιακά φιλοϊσραηλινοί γίνονται πλέον επικριτικοί<br />Δημοκρατικοί γερουσιαστές ψήφισαν κατά εξοπλιστικών πακέτων<br />Αμφισβητείται ακόμη και η χρηματοδότηση αμυντικών συστημάτων όπως το Iron Dome<br /><br />Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά:«Η κατάρρευση της στήριξης στους νέους φτάνει πλέον και στο Κογκρέσο»<br /><br />Η μετατόπιση δεν αφορά μόνο την αριστερή πτέρυγα. Επεκτείνεται σε κεντρώους και moderates, επηρεάζοντας εκλογικές ισορροπίες ενόψει του 2028. <div><br />Ο πόλεμος με το Ιράν ως επιταχυντής<br /><br />Η σύγκρουση με το Ιράν λειτουργεί ως καταλύτης:Ενισχύει την εικόνα ότι οι ΗΠΑ εμπλέκονται σε έναν ακόμη πόλεμο στη Μέση Ανατολή<br />Τροφοδοτεί αντιδράσεις για το οικονομικό και στρατηγικό κόστος<br />Ενισχύει αφηγήματα περί «υπερεμπλοκής» της Ουάσιγκτον<br /><br />Αναλυτές επισημαίνουν ότι ο πόλεμος:«επιταχύνει τη φθορά στις σχέσεις ΗΠΑ–Ισραήλ»<br />Ρωγμές σε μια ιστορική συμμαχία<br /><br />Η σχέση ΗΠΑ–Ισραήλ υπήρξε για δεκαετίες:Στρατηγικός πυλώνας της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής<br />Παράδειγμα διακομματικής συναίνεσης<br />Βάση στρατιωτικής και πολιτικής συνεργασίας<br /><br />Σήμερα όμως:Η κοινή γνώμη διχάζεται έντονα<br />Οι νέοι ψηφοφόροι στρέφονται μαζικά σε πιο κριτικές θέσεις<br />Ακόμη και οι Ρεπουμπλικάνοι εμφανίζουν ρωγμές στις νεότερες ηλικίες<br />Δηλώσεις και πολιτικά μηνύματα<br /><br />Στην Ουάσιγκτον, η ρητορική αλλάζει:«Η εποχή της άνευ όρων στήριξης τελειώνει» (εκτίμηση αναλυτών)<br />«Δεν μπορούμε να αγνοούμε το πολιτικό κόστος στο εσωτερικό» (κύκλοι Δημοκρατικών)<br /><br />Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές του Ισραήλ προειδοποιούν ότι:η αποδυνάμωση της συμμαχίας θα έχει στρατηγικές συνέπειες για τη Δύση </div><div><br />Το στρατηγικό διακύβευμα<br /><br />Η κρίση αυτή δεν είναι απλώς πολιτική: Αφορά τη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής<br />Επηρεάζει την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων<br />Αγγίζει τον πυρήνα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής<br /><br />Αν η τάση συνεχιστεί, το Ισραήλ ενδέχεται να χάσει το σημαντικότερο στρατηγικό του πλεονέκτημα: τη διαρκή και ισχυρή στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Ο πόλεμος με το Ιράν δεν αλλάζει μόνο τη Μέση Ανατολή.Αναδιαμορφώνει και την ίδια τη σχέση Ουάσιγκτον–Τελ Αβίβ.<br /><br />Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν αλλάζει η στάση των ΗΠΑ — αλλά πόσο βαθιά και πόσο </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Axios: Ο Νετανιάχου καίει τη στήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ για μια ολόκληρη γενιά.

Ραγδαία κατάρρευση της εικόνας στις ΗΠΑ – Νεότεροι ψηφοφόροι και Κογκρέσο γυρίζουν την πλάτη. Η στρατηγική του Νετανιάχου στη σύγκρουση με τ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Δώρο πολέμου» στον Πούτιν; Ο Ζελένσκι έξαλλος με τις ΗΠΑ για το ρωσικό πετρέλαιο.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/zelenski-768x512.jpg" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οργή στο Κίεβο για την παράταση κυρώσεων-«ανάσας» – «Δίνει δισεκατομμύρια στη Μόσχα» προειδοποιεί ο Ζελένσκι</span></h3>Η απόφαση των ΗΠΑ να προχωρήσουν σε νέα παράταση χαλάρωσης κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο προκαλεί σοβαρούς τριγμούς στο δυτικό στρατόπεδο, με τον Ζελένσκι να εξαπολύει σφοδρή επίθεση, προειδοποιώντας ότι η κίνηση αυτή ενισχύει άμεσα τη ρωσική πολεμική μηχανή.<br /><br />«Δεν είναι η σωστή απόφαση» – ευθεία σύγκρουση με την Ουάσιγκτον<br /><br />Ο Ουκρανός πρόεδρος δεν έκρυψε την αγανάκτησή του:<br /><br />«Αυτό δεν βοηθά την ειρήνη», τόνισε, αναφερόμενος στην αμερικανική απόφαση για προσωρινή χαλάρωση των κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο.<br /><br />Ακόμη πιο αιχμηρός, προειδοποίησε:<br /><br />«Αυτή η χαλάρωση μπορεί να δώσει περίπου 10 δισ. δολάρια στη Ρωσία για τον πόλεμο»<br /><br />Και κατέληξε με μια φράση που αποτυπώνει το γεωπολιτικό διακύβευμα:<br /><br />«Τα χρήματα από την ενέργεια μετατρέπονται σε όπλα εναντίον μας» <div><br />Η αμερικανική «στροφή» και το ενεργειακό παιχνίδι<br /><br />Η Ουάσιγκτον, παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις ότι δεν θα παρατείνει τις εξαιρέσεις, τελικά ανανέωσε προσωρινά το καθεστώς που επιτρέπει τη διακίνηση ρωσικού πετρελαίου, προκειμένου να σταθεροποιήσει την παγκόσμια αγορά ενέργειας<br /><br />Η απόφαση αυτή:επιτρέπει τη συνέχιση αγορών ρωσικού πετρελαίου<br />αυξάνει τα έσοδα της Μόσχας<br />λειτουργεί ως «βαλβίδα» για τις διεθνείς τιμές<br /><br />Ωστόσο, προκαλεί έντονη κριτική τόσο από την Ουκρανία όσο και από Ευρωπαίους συμμάχους.<br />Πώς χρηματοδοτείται ο πόλεμος<br /><br />Η ουσία της αντίδρασης του Κιέβου είναι απλή αλλά κρίσιμη:Η Ρωσία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα έσοδα πετρελαίου<br />Οι κυρώσεις είχαν αρχίσει να περιορίζουν αυτά τα έσοδα<br />Η χαλάρωση δημιουργεί νέα χρηματοδοτική «ανάσα»<br /><br />Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα έσοδα από εξαγωγές πετρελαίου αυξήθηκαν σημαντικά το τελευταίο διάστημα, ενισχύοντας την πολεμική ικανότητα της Μόσχας. </div><div><br />Ρήγμα στη Δύση – Ευρώπη και ΗΠΑ σε διαφορετική γραμμή<br /><br />Η απόφαση των ΗΠΑ ανοίγει ένα επικίνδυνο ρήγμα:Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιμένει σε αυστηρές κυρώσεις<br />Η Ουκρανία ζητά πλήρη ενεργειακή πίεση<br />Η Ουάσιγκτον ισορροπεί μεταξύ γεωπολιτικής και ενεργειακής σταθερότητας<br /><br />Ευρωπαίοι ηγέτες προειδοποιούν ότι η χαλάρωση των κυρώσεων:υπονομεύει την κοινή στρατηγική<br /> ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση της Ρωσίας<br /> καθυστερεί την προοπτική ειρήνης<br /><br />Η εξέλιξη αυτή αποκαλύπτει μια βαθύτερη σύγκρουση συμφερόντων:Οι ΗΠΑ δίνουν προτεραιότητα στη σταθερότητα των αγορών ενέργειας<br />Η Ουκρανία ζητά «οικονομική ασφυξία» της Ρωσίας<br />Η Ρωσία εκμεταλλεύεται κάθε χαραμάδα για να ενισχύσει τα έσοδά της<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο πόλεμος στην Ουκρανία φαίνεται να επηρεάζεται από άλλες κρίσεις – όπως η ένταση στη Μέση Ανατολή – που μετατοπίζουν τις προτεραιότητες της Δύσης.<br /><br />Η κρίση γύρω από το ρωσικό πετρέλαιο δεν είναι απλώς ενεργειακή. Είναι στρατηγική και υπαρξιακή:για την Ουκρανία, αφορά την ίδια την επιβίωσή της<br />για τη Δύση, την αξιοπιστία της πολιτικής κυρώσεων<br />για τη Ρωσία, τη δυνατότητα συνέχισης του πολέμου<br /><br />Το βασικό ερώτημα πλέον είναι σαφές:Μπορεί η Δύση να πιέζει τη Μόσχα – ενώ ταυτόχρονα της επιτρέπει να χρηματοδοτεί τον πόλεμο;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Δώρο πολέμου» στον Πούτιν; Ο Ζελένσκι έξαλλος με τις ΗΠΑ για το ρωσικό πετρέλαιο.

Οργή στο Κίεβο για την παράταση κυρώσεων-«ανάσας» – «Δίνει δισεκατομμύρια στη Μόσχα» προειδοποιεί ο Ζελένσκι Η απόφαση των ΗΠΑ να προχωρήσου...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επόμενη μέρα στη Μέση Ανατολή: Όλοι θα ισχυριστούν ότι κέρδισαν, αλλά όλοι θα έχουν επιδεινώσει τη στρατηγική τους θέση.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/israel-iran-usa.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/israel-iran-usa-696x464.webp" width="740" /></a><br /><br />Ανάλυση του International Institute for Strategic Studies (IISS)* για τον πόλεμο κατά του Ιράν επιχειρεί να τοποθετήσει τη σύγκρουση όχι ως ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά ως ένα ιστορικό σημείο καμπής για τη Μέση Ανατολή και τη διεθνή τάξη. Το βασικό της επιχείρημα είναι σχεδόν παράδοξο: πρόκειται για έναν πόλεμο στον οποίο και οι τρεις βασικοί δρώντες -οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν- ενδέχεται να ισχυριστούν ότι κέρδισαν, ενώ στην πραγματικότητα θα έχουν όλοι επιδεινώσει τη στρατηγική τους θέση.<br /><br />Το IISS εντάσσει τη σύγκρουση σε μια ευρύτερη ιστορική ακολουθία. Τη θεωρεί το πέμπτο μεγάλο σοκ που αναδιαμορφώνει την περιοχή από το 1979 και μετά, μετά την Ιρανική Επανάσταση, τον πόλεμο Ιράν–Ιράκ, τον Πόλεμο του Κόλπου και την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ. Με αυτή την έννοια, ο πόλεμος δεν είναι απλώς αποτέλεσμα συγκυρίας, αλλά η «λογική κατάληξη» δεκαετιών αποτυχημένης διπλωματίας, αδυναμίας ενσωμάτωσης του Ιράν στο περιφερειακό σύστημα και συσσώρευσης ανταγωνισμών που μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 επιταχύνθηκαν.<br />Σύγκρουση τριών διαφορετικών προτεραιοτήτων<br /><br />Κεντρικός άξονας της εκτίμησης του IISS είναι η σύγκρουση τριών διαφορετικών στρατηγικών λογικών.<br />Από τη μία πλευρά, το Ιράν, ως αναθεωρητική δύναμη με ιδεολογική αυτοπεποίθηση, επένδυσε επί δεκαετίες σε ένα δίκτυο περιφερειακών συμμάχων και σε ένα πυρηνικό πρόγραμμα που θεωρούσε εργαλείο αποτροπής.<br />Από την άλλη, το Ισραήλ, υπό τον Μπένζμιν Νετανιάχου, υιοθέτησε μια όλο και πιο επιθετική αντίληψη ασφάλειας, θεωρώντας ότι η απειλή του Ιράν δεν είναι διαχειρίσιμη αλλά υπαρξιακή.<br />Και τρίτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, κινήθηκαν με έναν συνδυασμό τακτικού οπορτουνισμού και στρατηγικής ασυνέπειας.<br /><br />Η πορεία προς τον πόλεμο, όπως την περιγράφει το IISS, δεν ήταν αποτέλεσμα άμεσης απειλής αλλά συσσώρευσης ευκαιριών και λανθασμένων υπολογισμών. Η σύγκρουση του 2026 εμφανίζεται ως συνέχεια του πολέμου του 2025, όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είχαν ήδη πλήξει κρίσιμες πυρηνικές και αμυντικές υποδομές του Ιράν. Εκείνη η επιχείρηση, αν και παρουσιάστηκε ως επιτυχία, άφησε ένα στρατηγικά ασαφές αποτέλεσμα: δεν κατέστρεψε πλήρως την ιρανική δυνατότητα και δεν παρήγαγε διπλωματική λύση. Αντίθετα, εγκλώβισε όλες τις πλευρές σε μια δυναμική κλιμάκωσης.<div><br />Ο νέος πόλεμος του 2026<br /><br />Η έναρξη των επιχειρήσεων το 2026 χαρακτηρίστηκε από ένα εντυπωσιακό πρώτο πλήγμα: η στοχευμένη εξόντωση της ανώτατης ηγεσίας του Ιράν, συμπεριλαμβανομένου του Αλί Χαμενεΐ σε συνδυασμό με μια συστηματική εκστρατεία καταστροφής στρατιωτικών, ενεργειακών και διοικητικών υποδομών. Το IISS αναγνωρίζει την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα της αμερικανοϊσραηλινής εκστρατείας, αλλά τονίζει ότι αυτή δεν συνοδεύτηκε από σαφή πολιτική στρατηγική.<br /><br />Ιδιαίτερα επικριτική είναι η ανάλυση του Ινστιτούτου για την αμερικανική στάση. Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να κινείται με αντιφατικά αφηγήματα: από την υποτιθέμενη εξάλειψη του πυρηνικού προγράμματος το 2025, στην προειδοποίηση ότι το Ιράν βρισκόταν ξανά κοντά στην απόκτηση πυρηνικού όπλου. Παράλληλα, η έλλειψη σαφούς σχεδίου για την «επόμενη ημέρα» -είτε αφορά αλλαγή καθεστώτος είτε περιορισμό της σύγκρουσης- αποκαλύπτει μια βαθιά αναντιστοιχία μεταξύ στόχων και μέσων.<br /><br />Σε αντίθεση, το Ισραήλ παρουσιάζεται ως πιο συνεκτικό στρατηγικά, με στόχο όχι μόνο την αποδυνάμωση αλλά την πλήρη διάλυση της ιρανικής ισχύος. Ωστόσο, αυτή η στρατηγική ενέχει υψηλό ρίσκο: είτε να οδηγήσει σε χάος στο Ιράν είτε να καταλήξει σε μια μακρά σύγκρουση χωρίς καθαρό αποτέλεσμα.</div><div><br />Η ανθεκτικότητα του Ιράν<br /><br />Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ανάλυσης αφορά την ανθεκτικότητα του Ιράν. Παρά το αρχικό σοκ, το καθεστώς επέζησε, αναδιοργανώθηκε και αντέδρασε γρήγορα. Η επιλογή του να πλήξει κυρίως τα κράτη του Κόλπου -και όχι μόνο άμεσα τους αντιπάλους του- ερμηνεύεται ως στρατηγική υψηλού κόστους: να μεταφέρει την πίεση στους εταίρους των ΗΠΑ και να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη τους στην αμερικανική προστασία.<br /><br />Τα δεδομένα που παραθέτει το IISS είναι ενδεικτικά: η πλειονότητα των ιρανικών επιθέσεων κατευθύνθηκε προς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν, πλήττοντας κρίσιμες υποδομές, από ενεργειακές εγκαταστάσεις μέχρι μονάδες αφαλάτωσης. Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο υλικές ζημιές, αλλά και βαθύ ψυχολογικό σοκ για οικονομίες που βασίζονται στην εικόνα σταθερότητας.<br /><br />Παράλληλα, η Τεχεράνη, αν και αποδυναμωμένη, διατηρεί μια κρίσιμη ικανότητα: να αποσταθεροποιεί. Το IISS εκτιμά ότι το Ιράν δεν θα μπορέσει να επανέλθει ως συμβατική στρατιωτική δύναμη σύντομα, αλλά θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν ακόμη πιο απρόβλεπτο και επιθετικό παράγοντα. Ιδιαίτερα αν, υπό νέα ηγεσία, επιλέξει να επιταχύνει το πυρηνικό του πρόγραμμα, ο πόλεμος θα έχει οδηγήσει ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδίωκαν οι αντίπαλοί του.<br /><br />Συνολικά, η ανάλυση του IISS καταλήγει σε μια μάλλον απαισιόδοξη εκτίμηση: δεν υπάρχει σενάριο καθαρής νίκης: Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να εγκλωβιστούν σε μια σύγκρουση χωρίς στρατηγικό τέλος, το Ισραήλ να αναλάβει το κόστος μιας αποσταθεροποιημένης περιοχής και το Ιράν να επιβιώσει ως τραυματισμένος αλλά πιο επικίνδυνος παίκτης.<br /><br />Το τέλος της σύγκρουσης, σημειώνει το IISS, δεν θα καθοριστεί μόνο από στρατιωτικούς παράγοντες, αλλά από πολιτικές πιέσεις, οικονομικές επιπτώσεις -όπως οι τιμές ενέργειας- και την αντοχή των εμπλεκομένων.<br /><br />Η τελική εικόνα είναι αυτή μιας περιοχής που εισέρχεται σε μια νέα, πιο ασταθή φάση: με υψηλότερο ρίσκο πυρηνικού πολλαπλασιασμού, μεγαλύτερη γεωοικονομική αστάθεια και μια διεθνή τάξη που δείχνει ολοένα και λιγότερο ικανή να διαχειριστεί τέτοιου είδους κρίσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επόμενη μέρα στη Μέση Ανατολή: Όλοι θα ισχυριστούν ότι κέρδισαν, αλλά όλοι θα έχουν επιδεινώσει τη στρατηγική τους θέση.

Ανάλυση του International Institute for Strategic Studies (IISS)* για τον πόλεμο κατά του Ιράν επιχειρεί να τοποθετήσει τη σύγκρουση όχι ως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο της Άγκυρας για «παράκαμψη» του Ορμούζ – Αγωγός με Ιράκ στο τραπέζι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/03/petrelaio.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/03/petrelaio.jpg" width="769" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι γεωπολιτικές εξελίξεις έχουν «παγώσει» άλλα μεγάλα projects</div><div><br />Σε μια περίοδο όπου τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπονται ξανά σε εστία παγκόσμιας ενεργειακής ανασφάλειας, επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο ένα φιλόδοξο σχέδιο της Τουρκίας που θα μπορούσε να αλλάξει τους ενεργειακούς χάρτες της περιοχής.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Hürriyet, ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ), Φατίχ Μπιρόλ, προτείνει τη δημιουργία ενός νέου αγωγού που θα συνδέει τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Βασόρας στο Ιράκ με το τουρκικό λιμάνι Τσεϊχάν, προσφέροντας μια εναλλακτική διαδρομή εξαγωγής πετρελαίου μακριά από τα ασταθή νερά του Περσικού Κόλπου.</div><div><br />«Το βάζο έσπασε» – Η κρίση στο Ορμούζ<br /><br />Η παρέμβαση Μπιρόλ έρχεται σε μια συγκυρία έντονων αναταράξεων, με το Ιράν να επαναφέρει περιορισμούς στη ναυσιπλοΐα, λίγες μόλις ώρες μετά την ανακοίνωση επαναλειτουργίας του περάσματος.<br /><br />«Το βάζο έχει ήδη σπάσει και είναι πολύ δύσκολο να διορθωθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η εξάρτηση από το Ορμούζ αποτελεί πλέον σοβαρό ρίσκο για την παγκόσμια ενεργειακή τροφοδοσία.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι δεξαμενόπλοια υγροποιημένου φυσικού αερίου αναγκάστηκαν να αλλάξουν πορεία, εντείνοντας τις ανησυχίες για νέα ενεργειακή κρίση.</div><div><br />Ο αγωγός που αλλάζει το παιχνίδι<br /><br />Το σχέδιο προβλέπει τη μεταφορά πετρελαίου από τη Βασόρα –όπου βρίσκονται αποθέματα περίπου 90 δισεκατομμυρίων βαρελιών– προς τη Μεσόγειο, μέσω της Τουρκίας. Σήμερα, σχεδόν το 90% των ιρακινών εξαγωγών περνά από τον Περσικό Κόλπο, καθιστώντας τη χώρα εξαιρετικά ευάλωτη.<br /><br />Ο νέος αγωγός θα λειτουργούσε ως στρατηγική «βαλβίδα αποσυμπίεσης», μειώνοντας την εξάρτηση από ένα πέρασμα που μπορεί να κλείσει ανά πάσα στιγμή.<br />Ευρωπαϊκό ενδιαφέρον και γεωπολιτικές ισορροπίες<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πιθανή εμπλοκή της Ευρώπης στη χρηματοδότηση του έργου, καθώς η ενεργειακή ασφάλεια της ηπείρου συνδέεται άμεσα με τη σταθερότητα των διαδρομών προμήθειας.<br /><br />Παράλληλα, η Άγκυρα επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο της ως ενεργειακός κόμβος, επεκτείνοντας υφιστάμενα δίκτυα, όπως τον αγωγό που συνδέει το Τσεϊχάν με το Κιρκούκ, και δημιουργώντας έναν ευρύτερο εμπορικό διάδρομο από τη Βασόρα έως τη Μεσόγειο.<br />Νέα δεδομένα στη Μέση Ανατολή<br /><br />Οι γεωπολιτικές εξελίξεις έχουν «παγώσει» άλλα μεγάλα projects, όπως ο διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), εντείνοντας την ανάγκη για ρεαλιστικές και άμεσα υλοποιήσιμες λύσεις.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο αγωγός Βασόρα–Τσεϊχάν επανέρχεται ως μια εναλλακτική που δεν αφορά μόνο την περιοχή, αλλά ολόκληρη την παγκόσμια αγορά ενέργειας.<br /><br />Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν χρειάζεται μια παράκαμψη του Ορμούζ λόγω της έντασης στο Ιράν — αλλά πόσο γρήγορα μπορεί να υλοποιηθεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο της Άγκυρας για «παράκαμψη» του Ορμούζ – Αγωγός με Ιράκ στο τραπέζι

Οι γεωπολιτικές εξελίξεις έχουν «παγώσει» άλλα μεγάλα projects Σε μια περίοδο όπου τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπονται ξανά σε εστία παγκόσμια...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί εμπειρογνώμονες προβλέπουν αναζωπύρωση της εχθρότητας ΗΠΑ-Ιράν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/USA-IRAN-2-630x400.jpg" width="757" /><br /> <br />Καθώς πλησιάζει η εκπνοή της προσωρινής κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, αξιωματούχοι ασφαλείας και αναλυτές στο Ισραήλ προειδοποιούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προετοιμάζονται για την επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Η τρέχουσα περίοδος σχετικής ηρεμίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν ενδέχεται να αποδειχθεί βραχύβια.<br /><br />Σύμφωνα με Ισραηλινούς ειδικούς σε θέματα ασφαλείας, η «ανάσα» που προσέφερε η πρόσφατη κατάπαυση του πυρός δεν ήταν παρά μια διπλωματική παύση, και όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν πλέον σε μια επιστροφή στην ενεργό σύγκρουση.<br /><br />Ο Υποστράτηγος εν αποστρατεία Γιάκοβ Αμιντρόρ, πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, ανέλυσε την κατάσταση την Κυριακή 19/04 το πρωί στον ισραηλινό ραδιοφωνικό σταθμό «Γκάλι Ισραέλ».<br /><br />Ο Αμιντρόρ σημείωσε ότι οι Αμερικανοί ανέστειλαν τη στρατιωτική τους ορμή τρεις φορές πρόσφατα -στη Γάζα, τον Λίβανο και το Ιράν- προκειμένου να δώσουν χώρο στις διπλωματικές προσπάθειες.<br /><br />Ωστόσο, τόνισε ότι, όσον αφορά το Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν ήδη στερήσει ουσιαστικά από τους Ιρανούς τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Σύμφωνα με τον Αμιντρόρ, εάν η διπλωματία αποτύχει να επιφέρει μια μόνιμη αλλαγή στη στάση της Τεχεράνης, η Ουάσιγκτον είναι πλήρως έτοιμη να επιστρέψει σε μια στρατιωτική εκστρατεία.<div><br />Η επικείμενη κλιμάκωση: Η ετυμηγορία των ειδικών<br /><br />Ο Αμιντρόρ δεν είναι ο μόνος που προβαίνει σε αυτή την εκτίμηση. Σε ολόκληρο το φάσμα της ισραηλινής ασφάλειας, οι αναλυτές εντοπίζουν «ανησυχητικά σημάδια» ότι η περιφερειακή ηρεμία κλονίζεται.<br /><br />Ο Τσβι Γιεχεζκέλι, διακεκριμένος Ισραηλινός σχολιαστής αραβικών υποθέσεων, εξέδωσε πρόσφατα μια ανατριχιαστική προειδοποίηση, δηλώνοντας ότι οι υποστηριζόμενες από το Ιράν δυνάμεις ανασυντάσσονται και ότι μια απειλή τύπου «Νούκμπα» παραμένει πιθανή στο εγγύς μέλλον, εάν δεν διατηρηθεί η πίεση προς το Ιράν.<br /><br />Άλλοι εμπειρογνώμονες ασφαλείας σημειώνουν ότι το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν αποτελεί «κόκκινη γραμμή» για την παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Υποστηρίζουν ότι η διεθνής κοινότητα, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, δεν μπορεί να επιτρέψει στο Ιράν να κρατά όμηρο την παγκόσμια ενεργειακή τροφοδοσία, καθιστώντας μια στρατιωτική απάντηση σχεδόν αναπόφευκτη εάν συνεχιστεί ο αποκλεισμός.<br /><br />Πρόσφατες αναφορές υπογραμμίζουν επίσης «ανησυχητικές κινήσεις» στους κόλπους της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, υποδηλώνοντας ότι οι πληρεξούσιοι του Ιράν συντονίζονται για μια πιθανή ανάφλεξη σε πολλαπλά μέτωπα, καθώς το διπλωματικό παράθυρο κλείνει.</div><div><br />Η στρατηγική Τραμπ: Απαντώντας στον αποκλεισμό του Ορμούζ<br /><br />Καθώς η κατάσταση οξύνεται, όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στον τρόπο με τον οποίο ο Πρόεδρος Τραμπ θα αντιδράσει στις απόπειρες του Ιράν να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Οι ειδικοί περιγράφουν αρκετά πιθανά μονοπάτια για τη διακυβέρνηση:<br /><br />Άμεση στρατιωτική επέμβαση: Η πιο σκληρή επιλογή περιλαμβάνει πλήγματα από το Πολεμικό Ναυτικό και την Αεροπορία των ΗΠΑ για τη δυναμική διάνοιξη των ναυτιλιακών οδών και την καταστροφή των ιρανικών μέσων που ευθύνονται για τον αποκλεισμό.<br /><br />«Μέγιστη Πίεση» 2.0: Επιστροφή σε ακόμη πιο επιθετικές οικονομικές κυρώσεις, σε συνδυασμό με έναν πλήρη ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου, με στόχο να παραλύσει το καθεστώς μέχρι να υποχωρήσει.<br /><br />Στόχευση πυρηνικών εγκαταστάσεων: Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι εάν το Ιράν κλιμακώσει την κατάσταση κλείνοντας τα Στενά, ο Τραμπ ενδέχεται να το θεωρήσει ως την απόλυτη δικαιολογία για να πλήξει τις πυρηνικές υποδομές του Ιράν, επιδιώκοντας να εξουδετερώσει ταυτόχρονα δύο στρατηγικές απειλές.<br /><br />Με τη διορία της κατάπαυσης του πυρός να πλησιάζει, η κοινή πεποίθηση των Ισραηλινών ειδικών είναι σαφής: τα περιθώρια της διπλωματίας στενεύουν και τα τύμπανα του πολέμου ηχούν όλο και πιο δυνατά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί εμπειρογνώμονες προβλέπουν αναζωπύρωση της εχθρότητας ΗΠΑ-Ιράν.

Καθώς πλησιάζει η εκπνοή της προσωρινής κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, αξιωματούχοι ασφαλείας και αναλυτές στο Ισραή...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι υπό πίεση και η Ανατολική Μεσόγειος «βράζει».

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2015/07/east_med-630x400.jpg" width="729" /><br /> <br />Της <a href="https://x.com/Danale/status/2045733740505120846"><b>Ντάνα Λεβί</b></a><br />Η Τουρκία αντιλαμβάνεται σαφώς ότι ο υπό σύσφιξη άξονας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου δεν αποτελεί ένα παροδικό διπλωματικό επεισόδιο, αλλά την απαρχή μιας νέας περιφερειακής πραγματικότητας – μιας πραγματικότητας που συνιστά ένα ουσιαστικό αντίβαρο απέναντί της.<br /><br />Συνεπώς, η τουρκική πίεση δεν αποτελεί επιχείρημα κατά της συμμαχίας· είναι μια ακούσια αναγνώριση της σημασίας της.<br /><br />Η εξασθένηση του Ιράν και το κενό που έχει προκύψει μετά τον όρκο του Οκτωβρίου οδήγησαν σε σύγκρουση δύο περιφερειακών δυνάμεων που μάχονται για την ηγεμονία στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Τουρκία έβλεπε το Ισραήλ να αιμορραγεί και να εξαντλείται σε αμέτρητα μέτωπα, θεωρώντας το απροετοίμαστο για μια αντιπαράθεση με την τουρκική ισχύ, όμως πρόσφατα κάτι άρχισε να κλονίζει την τουρκική αυτοπεποίθηση.<br /><br />Αυτό το «κάτι» είναι η στρατηγική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br />Αυτό που ξεκίνησε ως ανταλλαγή τεχνογνωσίας και οικονομική και στρατιωτική συνεργασία, εξελίχθηκε τους τελευταίους μήνες σε έναν βαθύ και δεσμευτικό σύνδεσμο – όχι μόνο ως έκφραση μιας αναπτυσσόμενης φιλίας, αλλά και ως μια ενοποίηση απέναντι σε έναν κοινό εχθρό.<br /><br />Οι Τούρκοι, από την πλευρά τους, αναγνωρίζουν την πρόκληση και αντιδρούν αναλόγως.<br /><br />Η στρατηγική τους, όπως φαίνεται, είναι να υπονομεύσουν τη συμμαχία «ανοίγοντας τα μάτια των Ελλήνων» για τον κίνδυνο της σύμπλευσης με το Ισραήλ.<br /><br />Στόχος είναι η απομόνωση του Ισραήλ από τους συμμάχους του και, εν συνεχεία, η κυριαρχία.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, τα σημάδια αυτής της τακτικής έγιναν ακόμη πιο ξεκάθαρα.<br /><br />Την Τετάρτη, για παράδειγμα, η Γενί Σαφάκ, η εφημερίδα που πρόσκειται στο κόμμα AKP του Ερντογάν, δημοσίευσε ένα άρθρο του Σερνούρ Γιασικάγια, ανώτερου ανταποκριτή διεθνών ειδήσεων της εφημερίδας.<br /><br />Το άρθρο γράφτηκε στα αγγλικά και ισχυριζόταν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως «Δούρειο Ίππο» για να εξασθενήσει το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Η αναφορά στην ελληνική μυθολογία και το γεγονός ότι το άρθρο συντάχθηκε στα αγγλικά δεν είναι τυχαία, καθώς το κείμενο δεν προοριζόταν για το τουρκικό κοινό.<br /><br />Το άρθρο παραθέτει σοβαρές κατηγορίες. Ο Γιασικάγια ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ όχι μόνο παρασύρει την Ευρώπη στο χάος που το ίδιο προκαλεί στη Μέση Ανατολή, αλλά επιχειρεί επίσης να αποδυναμώσει και να διαλύσει το ΝΑΤΟ.<br /><br />Οι επιπτώσεις, γράφει ο ίδιος, είναι ότι η Ελλάδα εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως το «προβληματικό παιδί της Ευρώπης», ενώ η Κύπρος («Νότια Κύπρος» κατά τη διατύπωσή του) πληρώνει το τίμημα της μετατροπής της σε ισραηλινή στρατιωτική βάση, δεχόμενη επιθέσεις με ιρανικούς πυραύλους και drones από τον Λίβανο.<br /><br />Παράλληλα, ο Χακάν Φιντάν, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, παραχώρησε συνέντευξη αυτή την εβδομάδα προειδοποιώντας επίσης την Ελλάδα και την Κύπρο κατά της διατήρησης της συμμαχίας.<br /><br />Η προσπάθεια εναντίωσης στην Τουρκία, δήλωσε, είναι μια επικίνδυνη πολιτική, και απείλησε ρητά: «Δεν θα φέρει εμπιστοσύνη, αλλά δυσπιστία, προβλήματα και πόλεμο».<br /><br />Η ανάγκη του Ισραήλ για αυτή τη συμμαχία δεν οφείλεται στο ότι είναι πραγματικός φίλος των Ελλήνων, αλλά στο ότι το Ισραήλ προσπαθεί να στιγματίσει την Τουρκία ως εχθρό, καθώς δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς έναν αντίπαλο.<br /><br />Επιπλέον, ο Φιντάν υποστήριξε ότι ούτε η Ελλάδα ούτε η «Ελληνοκυπριακή διοίκηση» (όρος που αποσκοπεί στην υποβάθμιση της κυπριακής κυριαρχίας στο νησί) χρειάζονται στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ – «η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και η “Ελληνοκυπριακή διοίκηση” έχει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Δεν υπάρχει ανάγκη ή λογική για αυτή τη συμμαχία, ανέφερε.<br /><br />Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η απάντηση σε αυτά τα μηνύματα.<br /><br />Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, σε μια επίσημη ανακοίνωση που ελάχιστα κρύβει την απόλυτη απόρριψη, δήλωσε:<br /><br />«Η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική ανεξάρτητα, δεν δέχεται οδηγίες και δεν οφείλει εξηγήσεις σε κανέναν».<br /><br />Και η Κύπρος απέρριψε τις κατηγορίες. Ο Πρόεδρος της Κύπρου, Χριστοδουλίδης, δήλωσε σε συνέντευξή του στο Bloomberg ότι, αν και εκτοξεύτηκαν πύραυλοι κατά της Κύπρου, αυτοί δεν έπληξαν κυπριακό έδαφος αλλά τις ευρισκόμενες εκεί βρετανικές βάσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι υπό πίεση και η Ανατολική Μεσόγειος «βράζει».

Της Ντάνα Λεβί Η Τουρκία αντιλαμβάνεται σαφώς ότι ο υπό σύσφιξη άξονας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου δεν αποτελεί ένα παροδικό διπλωματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ήττα του φανατικού φιλότουρκου Βίκτορ Όρμπαν…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2023-02-01/orban_erdogan_arthro.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="112" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2023-02-01/orban_erdogan_arthro.jpg" width="744" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>ΤΟΥ <b>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ</b><br />Η συντριπτική ήττα του Βίκτορ Ορμπάν στις βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας είναι ένα καλό νέο για την Ευρώπη. Πολύ θετικές είναι οι συνέπειες για την Ελλάδα και την Κύπρο από την αποχώρηση του Ορμπάν από το προσκήνιο. Ο Ούγγρος πρώην Πρωθυπουργός δεν ήταν φίλος μόνον του Τραμπ και του Πούτιν. Ήταν φανατικός φιλότουρκος και σκληρός υποστηρικτής του Ερντογάν.<br /><br />Στις 6 Ιουλίου 2024 ο Ορμπάν, ο οποίος προήδρευε για εκείνο το εξάμηνο της Ε.Ε., βρέθηκε στη Σούσα του Αζερμπαϊτζάν και μετέσχε ως παρατηρητής στη Σύνοδο του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών (Organisation of Turkic States). Στον Οργανισμό, τον οποίο δημιούργησε η Τουρκία για να διευρύνει την επιρροή της, μετέχουν ως κανονικά μέλη το Αζερμπαϊτζάν, η Κιργιζία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν και η Τουρκία. Καθεστώς παρατηρητού έχουν η Ουγγαρία (λόγω συγγένειας της γλώσσας με τα τουρκικά), το Τουρκμενιστάν και το ψευδοκράτος των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Κατά τη σύνοδο αυτή ο Ορμπάν όχι απλώς φωτογραφήθηκε με τον τότε ηγέτη του ψευδοκράτους Ερσίν Τατάρ, αλλά έκανε παν το δυνατόν για να ενταχθεί η λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» στον Οργανισμό ως πλήρες μέλος. Αντέδρασαν τρία από τα μέλη και η προσπάθεια απέτυχε. Προφανώς υπήρχε συντονισμός με τον Ερντογάν, αλλά διαφώνησαν το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν και η Κιργιζία, διότι δεν θέλουν να χαλάσουν τις καλές σχέσεις τους με την Αθήνα, τη Λευκωσία και – κυρίως- με την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Η απαράδεκτη αυτή ενέργεια του Ορμπάν καταδικάσθηκε από τον αρμόδιο για την Εξωτερική Πολιτική της Ε.Ε. Ζοζέπ Μπορέλ. Αντίστοιχη φωτογράφιση μπροστά στη σημαία του ψευδοκράτους έκανε ο Ορμπάν τον Μάρτιο του 2023 και προκάλεσε την αντίδραση του Κυπριακού Υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Εκτός από τον τουρκικό εθνικισμό ο Ορμπάν υποστήριζε εμπράκτως και τον εθνικισμό των Σκοπίων. Είχε άριστες σχέσεις με το κυβερνών –σήμερα- κόμμα VMRO-DPMNE, το οποίο κουρελιάζει τη Συμφωνία των Πρεσπών και χρησιμοποιεί το όνομα Μακεδονία, σκέτο. Τον Σεπτέμβριο του 2024 η Ουγγαρία του Ορμπάν έδωσε δάνειο 500 εκατομμυρίων Ευρώ στα Σκόπια με πολύ ευνοϊκούς όρους. Το δάνειο χορηγήθηκε από την ουγγρική τράπεζα Export-Import Bank.<br /><br />Ο σκοπιανός Πρωθυπουργός Χρίστιαν Μίτσκοσκι δήλωσε ότι οι όροι του δανείου είναι πολύ ευνοϊκοί για τη χώρα του, καθώς το επιτόκιο ανέρχεται μόλις στο 3,25%, με τριετή περίοδο χάριτος και αποπληρωμή σε 24 εξαμηνιαίες δόσεις. Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων ανέφερε ότι αν η χώρα του έβγαινε στις αγορές για να αντλήσει το ποσό αυτό θα έπρεπε να καταβάλει διπλάσιο επιτόκιο.<br /><br />Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της αντιπολίτευσης υποψιάζεται ότι πίσω από το δάνειο αυτό βρίσκεται η Κίνα. Πολλοί διερωτώνται ποιος είναι ο ρόλος του φυγόποινου Νίκολα Γκρούεφσκι στη σύναψη του δανείου αυτού. Ο πρώην Πρωθυπουργός και αρχηγός του VMRO-DPMNE, ο Νίκολα Γκρούεφσκι, διέφυγε στην Ουγγαρία τον Νοέμβριο του 2018, όπου πήρε πολιτικό άσυλο από τον Βίκτορ Ορμπάν.<br /><br />Έτσι απέφυγε να εκτίσει ποινή φυλάκισης δύο ετών για υπόθεση διαφθοράς. Έχει καταδικασθεί για την περίοδο που ήταν Πρωθυπουργός στη χώρα του. Ο Ελληνισμός δικαιούται να πανηγυρίζει για την ήττα ενός πολιτικού, ο οποίος υπονόμευε τα εθνικά μας συμφέροντα. Οι Ούγγροι πανηγυρίζουν, διότι απηλλάγησαν από ένα καθεστώς 16 ετών και αμφιβόλου δημοκρατικότητας.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ήττα του φανατικού φιλότουρκου Βίκτορ Όρμπαν…

ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ Η συντριπτική ήττα του Βίκτορ Ορμπάν στις βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας είναι ένα καλό νέο για την Ευρώπη. Πολύ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν θέλει κλίμα έντασης με την Κύπρο και την Ελλάδα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/09/ellada_tourkia_ellinotourkika_erntogan_erdogan_slpress.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="106" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/09/ellada_tourkia_ellinotourkika_erntogan_erdogan_slpress.jpg" width="760" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>TOY <b>ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ</b></div>Οι ακραίες ρητορικές που υιοθετεί η Άγκυρα, οι οποίες συντηρούν μια συνεχή απειλή προς την Ελλάδα και την Κύπρο, δημιουργούν κλίμα έντασης, το οποίο φαίνεται να είναι το επιδιωκόμενο από κατοχικής πλευράς.<br /><br />Μέσα σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον, το καθεστώς της Άγκυρας επιλέγει, για εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών της σχεδιασμών, να καταστεί πιο επιθετική, θέλοντας να δημιουργεί ασφυκτική πίεση έναντι της Λευκωσίας και της Αθήνας.<br /><br />Είναι προφανές ότι το κλίμα αυτό αποσκοπεί στον εκφοβισμό. Η τουρκική πλευρά θέλει να έχει συνεχώς στην πρίζα Αθήνα και Λευκωσία, επιχειρώντας να στείλει το μήνυμα ότι οι επιδιώξεις της θα επιβληθούν με οποιονδήποτε τρόπο. Θέλει να διασφαλίσει, διά της τακτικής του εκφοβισμού και των απειλών, της πολεμικής ρητορικής, τις επιδιώξεις της.<br /><br />Η τουρκική πλευρά θεωρεί πως σε μια περίοδο αστάθειας, κατά τη διάρκεια της οποίας βρίσκεται σε εξέλιξη ανακατανομή ισχύος, θα πρέπει να αναδείξει το ρόλο της, να έχει λόγο στα τεκταινόμενα, αλλά πρωτίστως γεωπολιτικά κέρδη. Παράλληλα, αναπτύσσει διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για να στηρίξει την επιθετική της τακτική.<br /><br />Προτάσσει τη γνωστή θεωρία ότι γίνονται κινήσεις από ελληνικής πλευράς, Ελλάδα και Κύπρο, σε συνεργασία με τρίτους για την «περικύκλωση» της Τουρκίας και εξουδετέρωση των σχεδιασμών της. Προτάσσει το αφήγημα ότι απειλείται, κινδυνεύει και γι’ αυτό αντιδρά. Δηλαδή, την ώρα που προτάσσει τη δύναμη ισχύος, παράλληλα φαίνεται να κατατρέχεται από το σύνδρομο του… κυνηγημένου.<br /><br />Είναι σαφές πως η τακτική αυτή, που διαμορφώθηκε και συντονίζεται από το προεδρικό της Άγκυρας, εκδηλώνεται από φορείς έκφρασης της τουρκικής πολιτικής σε διάφορα επίπεδα. Αυτό που διαπιστώνεται, πάντως, είναι ότι την τελευταία περίοδο, οι Τούρκοι έχουν κλιμακώσει τις απειλές με δημόσιες τοποθετήσεις αλλά και προκλητικές ενέργειες επιβολής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, καταγράφονται διάφορες κινήσεις. Και επί του εδάφους, αλλά και με δημόσιες τοποθετήσεις.<br /><br />Πρόβα κατάληψης νεκρής ζώνης<br /><br />Πρώτον, τα πρόσφατα επεισόδια στην Πύλα, δεν μπορούν παρά να ενταχθούν στον σχεδιασμό της κατοχικής πλευράς, που αφορά τη νεκρή ζώνη και τις επιδιώξεις της για κατάληψη της και άσκηση στην περιοχή «κυριαρχίας». Υπενθυμίζεται ότι επεισόδια σημειώθηκαν μεταξύ κατοχικού στρατού και ΟΥΝΦΙΚΥΠ και τον Αύγουστο του 2023.<br /><br />Η κρίση και του 2023, όπως και η τωρινή, προκλήθηκε ως δοκιμή για τις αντοχές της Λευκωσίας και της διεθνούς κοινότητας, πρωτίστως για την επιβολή νέων τετελεσμένων. Με βάση και τα όσα αναφέρονται από το κατοχικό καθεστώς, η συγκεκριμένη περιοχή θεωρείται κατά τον ισχυρισμό του, «έδαφος της ‘’ΤΔΒΚ’’».<br /><br />Σημειώνεται πως σε ό,τι αφορά την Πύλα, η επέκταση της κατοχής, προσφέρει στρατιωτικό πλεονέκτημα καθώς, εκτός των άλλων, οι δυνάμεις της Τουρκίας θα βρίσκονται πολύ κοντά στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας- Αμμοχώστου και στη θάλασσα. Παλαιότερα γινόταν λόγος ότι οι κατοχικές δυνάμεις στόχευαν να αποκόψουν τις δυο επαρχίες. Τούτα, όμως, είναι σχεδιασμοί επί χάρτου, η υλοποίηση των οποίων δεν είναι καθόλου εύκολο εγχείρημα.<br /><br />Η παρουσία στην περιοχή της Πύλας τεθωρακισμένων και ενισχυμένων δυνάμεων του κατοχικού στρατού, ήταν μια επιλογή, που αποσκοπεί να στείλει μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση. Την ώρα, κατά την οποία προς τα Ηνωμένα Έθνη είχε αναφερθεί, σε κάποια φάση, ότι επρόκειτο για άσκηση. Το σημαντικό είναι και η τοποθέτηση σημαίας. Θα πρέπει να αναφερθεί πως η κατοχική πλευρά δεν εστιάζει μόνο στην Πύλα. Κινήσεις καταγράφονται και σε άλλες περιοχές της νεκρής ζώνης, κατά μήκος της γραμμής καταπαύσεως του πυρός.<br /><br />Τέτοιες καταγράφονται στο νεκροταφείο Wayne’s Keep, που βρίσκεται στη νεκρή ζώνη στον Άγιο Δομέτιο και είναι αγγλικό. Υπήρξαν κινήσεις από τον κατοχικό στρατό για να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός ότι βρίσκεται στην κατεχόμενη περιοχή. Περαιτέρω, κινήσεις γίνονται στην περιοχή Δένειας και Αυλώνας, των Στροβιλιών. Επίσης, στην περιοχή της οδού Λήδρας, στο Λήδρα Πάλας, στο γνωστό «σπίτι της Μαρίας», στον Άγιο Δομέτιο. Συνεπώς, η αμφισβήτηση αφορά όλη τη γραμμή, τη νεκρή ζώνη.<br /><br />Δεύτερον, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu Agency, ανέδειξε τον «κίνδυνο» που διατρέχει η χώρα από τη συνεργασία Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ.<br /><br />Υποστήριξε πως «η συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, “Ελληνοκυπριακής Διοίκησης” και Ισραήλ δεν φέρνει περισσότερη εμπιστοσύνη, φέρνει περισσότερη δυσπιστία. Φέρνει περισσότερα προβλήματα και πόλεμο». Ο Χακάν Φιντάν υποστήριξε ακόμη ότι «το Ισραήλ ενδέχεται να επιδιώξει να χαρακτηρίσει την Τουρκία ως νέο αντίπαλο μετά το Ιράν, καθώς δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς εχθρό».<br /><br />Γιατί αναφέρεται σε αυτή τη συνεργασία; Η αναφορά στο Ισραήλ, ιδιαίτερα σε αυτή τη φάση, φαίνεται να έχει σχέση και με το γεγονός ότι ο Νετανιάχου με τις ενέργειες του προκαλεί την αντίδραση αραβικών κρατών αλλά και ευρωπαϊκών. Επιχειρεί, σκοπίμως, η Τουρκία να ταυτίσει Ελλάδα και Κύπρο με τις ενέργειες και τους σχεδιασμούς του Τελ Αβίβ, που αυτό προφανώς και δεν ισχύει.<br /><br />Τρίτον, ο Χουλουσί Ακάρ, πρώην Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας και νυν Πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, σε ανάρτησή του για την Κύπρο, εξαπέλυσε απειλές πολέμου. Το πάλαι ποτέ πρωτοπαλλήκαρο του Ερντογάν ανέφερε πως «στην πατρίδα των Τουρκοκυπρίων, όσοι κάνουν όνειρα για Πάσχα… θα ζήσουν το τελευταίο τους Πάσχα».<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, εκτόξευσε απειλές αναφέροντας πως η χώρα του είναι αποφασισμένη να προστατεύσει την ασφάλεια του ψευδοκράτους και τα δικαιώματα του τουρκοκυπριακού «λαού».<br /><br />Ο Γκιουλέρ σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα Il Messaggero αναφέρθηκε στη στήριξη Ευρωπαίων εταίρων προς την Κυπριακή Δημοκρατία, λέγοντας ότι «πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων γύρω από την Κύπρο από την ΕΕ αποτελεί μια προσπάθεια της ελληνοκυπριακής διοίκησης ( σ.σ. εννοεί την Κυπριακή Δημοκρατία) και της Ελλάδας να αυξήσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στο νησί και να κλιμακώσουν την ένταση».<br /><br />Τα ίδια τοποθέτηση, σε σχέση με τις δυνάμεις τρίτων χωρών, που βρίσκονται στην περιοχή μετά από αίτημα της Λευκωσίας, έκανε και ο Ερντογάν όταν συνάντησε τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Τέταρτο, στο παιχνίδι της δημιουργίας κλίματος έντασης έχει μπει και το κατοχικό καθεστώς, επιδιώκοντας να προκαλέσει με τη ρητορική του και τις… καταγγελίες του, αντιπαράθεση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο κατοχικός ηγέτης, Τουφάν Έρχιουρμαν, επέλεξε να αναδείξει την τελευταία περίοδο δυο ήσσονος σημασίας ζητήματα, μεμονωμένα συμβάντα, για να τροφοδοτήσει τη λογική της έντασης.<br /><br />Η πρώτη περίπτωση αφορά ομάδα ατόμων από τις ελεύθερες περιοχές, η οποία «πέταξε πέτρες και εκρηκτικά ( σ.σ. εννοεί κροτίδες) σε πολίτες, που βρίσκονταν στον Προμαχώνα Ρόκκας». Η δεύτερη αφορά το κάψιμο σημαιών της Τουρκίας και της αποσχιστικής οντότητας, τις ημέρες του Πάσχα. Και τα δυο θέματα αναδείχθηκαν με στόχο να προκαλέσουν κρίση και να συντηρήσουν ένα κλίμα έντασης. Την ώρα κατά την οποία καταβάλλονται προσπάθειες για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό.<br /><br />Ο κατοχικός ηγέτης, από την αρχή που βρέθηκε να ηγείται της αποσχιστικής οντότητας, επέλεξε να είναι επιθετικός έναντι της ελληνικής πλευράς. Πρόκειται για μια στάση, η οποία συνδέεται και με την προσπάθεια Έρχιουρμαν να δίνει συνεχώς διαπιστευτήρια πίστης και προσαρμογής προς την κατοχική πλευρά.<div><br />Πρωτοβουλίες Λευκωσίας<br /><br />Στην αντίπερα όχθη, η Λευκωσία παρακολουθεί τις τουρκικές κινήσεις, την τακτική της κατοχικής δύναμης, ενώ παράλληλα υλοποιεί ένα σχεδιασμό σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, για βρίσκεται μονίμως στην εξίσωση των διεργασιών. Και τώρα που προεδρεύει της Ε.Ε. αλλά και μετά ( όπως και πριν), θέλοντας να αξιοποιήσει τις σχέσεις της με κράτη της περιοχής, αλλά και να επανεκκινήσει άλλες, στη βάση των σημερινών δεδομένων. Το παράδειγμα του Κατάρ είναι ενδεικτικό. Έχουν κτισθεί γέφυρες με τις πρωτοβουλίες του Προέδρου και του υπουργού Εξωτερικών, όταν οι σχέσεις, στο παρελθόν, ήταν τυπικές.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν θέλει κλίμα έντασης με την Κύπρο και την Ελλάδα.

TOY ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Οι ακραίες ρητορικές που υιοθετεί η Άγκυρα, οι οποίες συντηρούν μια συνεχή απειλή προς την Ελλάδα και την Κύπρο, δημιουρ...

Διαβάστε την συνέχεια