Από τι εξαρτάται η πτώση του καθεστώτος Μητσοτάκη.

<img height="102" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/antonis-samaras-ekloges-nd-mitsotakis-pasok-ekloges-tsipras-SLpress-825x570.jpg" width="752" /><br /><br /><b>ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Εάν κάτι έχει δημιουργήσει συνθήκες αποδρομής της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και δη της προοδευτικής που δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε στα βασικά, αλλά ένας υποσυνείδητος αυτοματισμός της ελληνικής κοινωνίας που αντιλαμβάνεται, έστω και με καθυστέρηση, τις καταστροφικές συνέπειες της επταετούς διακυβέρνησης της ΝΔ.<br /><br />Είναι γι’ αυτό που τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΝΔ κινούνται σταθερά κάτω από το 25% με πτωτική τάση, παρότι τα υπάρχοντα κόμματα της αντιπολίτευσης όχι μόνο δεν αμφισβητούν την πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά υπό μίαν άποψη την παρατείνουν, μέσα από τον μεταξύ τους καταστροφικό ανταγωνισμό. <br /><br />Μέσα από αυτό το πρίσμα, το πραγματικό ερώτημα είναι εάν το ένστικτο αυτοσυντήρησης της (πλειονότητας) της κοινωνίας, που πλέον δεν έχει ψευδαισθήσεις και δεν παραπλανάται από τις κυβερνητικές υποσχέσεις και τα ψεύτικα εκβιαστικά διλήμματα – “ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο”, “Μητσοτάκης ή χάος” κλπ – θα επικρατήσει τελικά επί των πολιτικών μεθοδεύσεων της κυβέρνησης και του κατακερματισμού του πολιτικού συστήματος, ενισχύοντας έναν ή περισσότερους φορείς που μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση, ανοίγοντας μία νέα προοπτική για την χώρα.<div><br />Ο κεντροαριστερός πόλεμος ευνοεί τον Μητσοτάκη<br /><br />Ο πόλεμος που ξέσπασε ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, οδηγεί στο μελαγχολικό συμπέρασμα ότι τα δύο κόμματα της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης αναγνωρίζουν το ένα το άλλο ως τον βασικό εχθρό. Ο μεν Τσίπρας κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι με το δυσθεώρητο χρέος του που έχει φθάσει τα 550 εκ. ευρώ και συνεχίζει να αυξάνεται, ουσιαστικά είναι υποθηκευμένο στις τράπεζες και στερείται πολιτικής αυτονομίας.<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ απάντησε με το ερώτημα “που βρίσκει τα λεφτά για να κάνει πολιτική εκστρατεία ο Αλέξης Τσίπρας;”, και κλιμάκωσε, υπονοώντας ότι το κόμμα του είναι από την αφετηρία του υποθηκευμένο σε ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες και στην εγχώρια διαπλοκή. Γενικότερα σε κάθε ευκαιρία το ΠΑΣΟΚ επιτίθεται στον Τσίπρα. <br /><br />Προκύπτει έτσι ότι στόχος τους είναι όχι η διεκδίκηση της εξουσίας και της πρώτης θέσης έναντι της ΝΔ, αλλά η δεύτερη θέση και η πρωτοκαθεδρία στον οικείο χώρο. Δεν πρόκειται για συνήθη πολιτική αντιπαράθεση, άλλα για εχθρότητα που κόβει τις γέφυρες μελλοντικής συνεννόησης και ενδεχομένως κυβερνητικής συνεργασίας. Και αυτό, παρότι η αντιπαράθεση με τη ΝΔ με ανοιχτό το ενδεχόμενο σύγκλισης έστω και σε δεύτερο χρόνο, είναι η μόνη ρεαλιστική προοπτική και για τους δύο. <br /><br />Οι ευθύνες του Ανδρουλάκη<br /><br />Στον βαθμό που έχει σημασία, είναι το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη που συμπεριφέρεται σαν παρακολούθημα της ΝΔ και έχει την βασική ευθύνη για την εχθρότητα στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Από το 2019 σταθερός του στόχος δεν ήταν η αντιμετώπιση του Μητσοτάκη, αλλά η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Αρνήθηκε ακόμη και την απλή αναλογική και την δυνατότητα κυβέρνησης συνεργασίας. Γιατί άραγε; Επειδή θεωρούσε ότι μπορεί να γίνει αυτοδύναμα κυβέρνηση;<br /><br />Ακόμη όμως και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ για δικούς του εσωτερικούς λόγους διαλύθηκε, ο Ανδρουλάκης έδειξε ότι έχει περιορισμένες δυνατότητες. Γι’ αυτό άλλωστε έχασε την δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις, με το που εμφανίστηκε το κόμμα Τσίπρα. Το περισσότερο που μπορεί να ελπίσει το ΠΑΣΟΚ είναι να συμμετάσχει σε μία κυβέρνηση υπό τη ΝΔ (με ανοιχτό το ερώτημα με ή χωρίς τον Μητσοτάκη), προοπτική που ευνοεί το μισό στελεχιακό δυναμικό του κόμματος. <br /><br />Καθώς το ΠΑΣΟΚ έχει δείξει τις δυνατότητές του, το θεωρητικό ενδεχόμενο ο φορέας που θα εκφράσει μία κυβερνητική προοπτική να προέλθει από τον χώρο της Κεντροαριστεράς επικεντρώνεται στο κόμμα του Τσίπρα. Το οποίο όμως προς το παρό, ενώ έχει επικρατήσει δημοσκοπικά στον χώρο, δεν αποκτά αντίστοιχη κυβερνητική δυναμική. <br /><br />Ενώ όμως αυτά αφορούν το επίπεδο της μικροπολιτικής και του μεταξύ τους ανταγωνισμού, τα δύο κόμματα με τα προγράμματά τους εμφανίζονται σαν παραλλαγές της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, δίχως φυσικά την εκτεταμένη διαφθορά και με ενισχυμένο τον κοινωνικό χαρακτήρα. Δεν αμφισβητούν το μοντέλο και σε καμία περίπτωση δεν κομίζουν μία ριζικά διαφορετική πρόταση για την χώρα. Το να λειτουργήσει πχ ο ανταγωνισμός ώστε να περιοριστούν τα κέρδη των καρτέλ στους βασικούς τομείς της οικονομίας και να αποκατασταθεί η θεσμική τάξη, είναι ο εξορθολογισμός και η διόρθωση του υπάρχοντος μοντέλου και όχι η υπέρβαση ή η αλλαγή του.</div><div>  <br />Κινητικότητα και στην Κεντροδεξιά <br /><br />Όσο τα κόμματα της ευρύτερης Κεντροαριστεράς αναλώνονται σε μεταξύ τους εχθροπραξίες λειτουργώντας σαν χορηγοί του Κυριάκου , το ερώτημα της κυβερνητικής προοπτικής μετά τις εκλογές μεταφέρεται στον χώρο της Κεντροδεξιάς. <br /><br />Με την ολοκλήρωση των δεκαπενθήμερων διακοπών του, ανάμεσα σε ποδηλασίες, μπάνια στο Μαράθι και χαλαρές βόλτες στην παλιά πόλη των Χανίων, ο Μητσοτάκης θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα συσσωρευμένα προβλήματα (οικονομία, σκάνδαλα, πυρκαγιές, ακρίβεια) και με την υποβόσκουσα αναταραχή στη ΝΔ, που εκ των πραγμάτων συνδέεται με την προοπτική της δημιουργίας του κόμματος από τον Αντώνη Σαμάρα. Μόνο μία μειοψηφία φανατικών περί τον Κυριάκο, που άλλωστε έχουν συνδέσει την τύχη τους μαζί του, εξακολουθεί να πιστεύει ότι υπάρχει η προοπτική μίας τρίτης τετραετίας και το άνοιγμα ενός νέου κύκλου. <br /><br />Καθώς η αυτοδυναμία έχει αποκλειστεί και το ενδεχόμενο να προκύψει κυβέρνηση από την κεντροαριστερά απομακρύνεται, ο Μητσοτάκης ήδη πιέζεται ώστε να ανοίξει δρόμο, προκειμένου η ΝΔ να παραμείνει στην εξουσία ως ο βασικός πυλώνας μίας κυβέρνησης συνεργασίας. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα καθώς η απομάκρυνση του Μητσοτάκη από την ηγεσία θα συμπαρασύρει το καθεστώς και τα πρόσωπα που ασμένως συμμετείχαν. <br /><br />Το βασικό στοιχείο είναι το ποσοστό που θα αποσπάσει η ΝΔ. Κάτω από το 25% θα τεθεί θέμα ηγεσίας από τους δελφίνους, που ήδη κινούνται. Παρότι υπάρχουν πληροφορίες και εκτιμήσεις ότι σε καμία περίπτωση ο Μητσοτάκης δεν θα εγκαταλείψει, δύσκολα θα διατηρήσει την ηγεσία. Το δεύτερο στοιχείο είναι ο παράγων Σαμαράς ο οποίος κομίζει μία συνολικά διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης και επανατοποθέτησης της χώρας και υπό προϋποθέσεις μπορεί να ανατρέψει συνολικά τις ισορροπίες στον χώρο της κεντροδεξιάς. <br /><br />Υπό το πρίσμα του γενικευμένου αιτήματος αποχώρησης του Μητσοτάκη, το ποσοστό που θα αποσπάσει το κόμμα Σαμαρά είναι συνάρτηση των προσδοκιών και της αντίστοιχης δυναμικής που θα δημιουργήσει στο κοινωνικό σώμα, και η οποία δεν μπορεί να υπολογιστεί και να αποτυπωθεί δημοσκοπικά. Τουλάχιστον επί του παρόντος.</div><div>  <br />Ο παράγοντας Σαμαράς<br /><br />Μέχρι τώρα ο Σαμαράς πέτυχε την αποδόμηση της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και την απόκρουση του πρώτου γύρου των επιθέσεων που εξαπέλυσε εναντίον του το καθεστώς. Παράλληλα επεδίωξε να ακυρώσει εν τη γενέσει του την προοπτική να εστιαστεί η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από το δίπολο Μητσοτάκης-Τσίπρας. Εκ των πραγμάτων το επόμενο βήμα δεν μπορεί να αργήσει. Και λόγω του ότι κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει τον χρόνο των εκλογών που μετρά αντίστροφα, αλλά και γιατί χρειάζεται ζωτικό χώρο και χρόνο, ώστε να ξεδιπλώσει τις προγραμματικές του θέσεις και να συνδιαμορφώσει την ατζέντα της επικαιρότητας και της εκλογικής αντιπαράθεσης. <br /><br />Απώτερος στόχος δεν μπορεί παρά να είναι η διαμόρφωση του κυβερνητικού σχήματος της επόμενης ημέρας. Καθώς και γι’ αυτόν η αυτοδυναμία (ακόμη και αν πάει καλά στις εκλογές) αποκλείεται, αυτό περνά μέσα από την αλλαγή ηγεσίας στη ΝΔ. Κάτι όμως που προϋποθέτει και την “απομητσοτακοποίηση” του κόμματος. <br /><br />Θεωρητικά υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο ο Μητσοτάκης να διατηρήσει ένα μειοψηφικό, αλλά κρίσιμο ποσοστό, ώστε να παραμείνει πολιτικά κυρίαρχος και μετά τις εκλογές – για λόγους που έχουν αναλυθεί: Εκλογικές πελατείες, παροχές και επιδόματα, κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος. Τότε όμως η χώρα θα μπει σε μία παρατεταμένη περίοδο παρακμής, όπου οι κοινωνικές εντάσεις θα αναδειχθούν στο προσκήνιο. </div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από τι εξαρτάται η πτώση του καθεστώτος Μητσοτάκη.

ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Εάν κάτι έχει δημιουργήσει συνθήκες αποδρομής της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και δη της...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλική «ασπίδα» στο GSI: Mε Navtex & γαλλικά πλοία η ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

<img height="73" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/ChatGPT-Image-18-%CE%91%CF%85%CE%B3-2026-04_15_06-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Τι συμφώνησαν Χριστοδουλίδης-Μητσοτάκης & Μακρόν</span></h3>Οι συμφωνίες της 5ης Αυγούστου 2026 στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αποτέλεσαν το τέλος μιας διαδικασίας για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Αντίθετα, φαίνεται ότι άνοιξαν το πιο κρίσιμο και γεωπολιτικά ευαίσθητο κεφάλαιο του Great Sea Interconnector (GSI): την επιστροφή των ερευνητικών πλοίων στη θάλασσα και την ολοκλήρωση των βυθομετρήσεων στην περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου.<br /><br />Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πραγματικό διακύβευμα.<br /><br />Γιατί η επόμενη φάση δεν αφορά απλώς ένα ενεργειακό ή τεχνικό έργο. Ακουμπά ευθέως τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, την Κάσο, τη γαλλική στρατηγική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και τον μελλοντικό ενεργειακό άξονα Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει ο «Φιλελεύθερος» σε ρεπορτάζ του Χρύσανθου Μανώλη, μετά τις συμφωνίες μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI, Meridiam και Nexans ακολούθησαν τηλεφωνικές διαβουλεύσεις σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο μεταξύ Νίκου Χριστοδουλίδη, Κυριάκου Μητσοτάκη και Εμανουέλ Μακρόν.<br /><br />Το μήνυμα που προκύπτει είναι σαφές: το καλώδιο πρέπει να επιστρέψει στη θάλασσα.<br />Η πραγματική επανεκκίνηση περνά από τις θαλάσσιες έρευνες. <a href="https://directus.gr/galliki-aspida-sto-gsi-me-navtex-gallika-ploia-i-ilektriki-diasyndesi-kyprou-elladas-ti-symfonisan-christodoulidis-mitsotakis-makron/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλική «ασπίδα» στο GSI: Mε Navtex & γαλλικά πλοία η ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

 Τι συμφώνησαν Χριστοδουλίδης-Μητσοτάκης & Μακρόν Οι συμφωνίες της 5ης Αυγούστου 2026 στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αποτέλεσαν το τέλος μιας δι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τον έσβησαν από την ιστορία»: Η Βενεζουέλα εγκαταλείπει τον Μαδούρο στο κελί των ΗΠΑ.

<img height="85" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/SHARE-RTS1PXYO-1-768x402.jpg" width="738" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Επτά μήνες μετά τη θεαματική σύλληψή του από τις ΗΠΑ, ο Νικολάς Μαδούρο εξαφανίζεται ακόμη και από την ατζέντα του καθεστώτος που κυβέρνησε – Η Ντέλσι Ροντρίγκες πλησιάζει την Ουάσιγκτον, ανοίγει την πετρελαϊκή οικονομία και διαπραγματεύεται με την αντιπολίτευση, ενώ ο πρώην ισχυρός άνδρας της Βενεζουέλας περιμένει τη δίκη του σε αμερικανική φυλακή<br /><br />Κάποτε ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος της Βενεζουέλας. Σήμερα, το ίδιο το πολιτικό σύστημα που άφησε πίσω του φαίνεται να συμπεριφέρεται σαν ο Νικολάς Μαδούρο να μην υπάρχει πλέον.<br /><br />Η πιο εντυπωσιακή ένδειξη ήρθε από τις πρόσφατες συνομιλίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στο Καράκας.<br /><br />Σε πέντε συνεδρίες διαπραγματεύσεων, η κυβέρνηση της προσωρινής προέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες δεν έθεσε καν το ζήτημα της απελευθέρωσης του Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, οι οποίοι κρατούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την αμερικανική επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου.<br /><br />«Ο Μαδούρο και η Φλόρες απλώς δεν υπάρχουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», δήλωσε στους Financial Times στέλεχος της αντιπολίτευσης που συμμετείχε στις συνομιλίες.<br /><br />Και ακολούθησε η φράση που συμπυκνώνει τη νέα πραγματικότητα:<br /><br />«Τους έχουν σβήσει από την ιστορία». <br />Από το «δεν θα ησυχάσουμε» στην απόλυτη σιωπή<br /><br />Η μεταμόρφωση είναι εντυπωσιακή.<br /><br />Τον Ιανουάριο, αμέσως μετά τη σύλληψη και μεταφορά του Μαδούρο στις ΗΠΑ, η Ροντρίγκες χαρακτήριζε την αμερικανική επιχείρηση «χυδαία επίθεση».<br /><br />Ο αδελφός της και πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Χόρχε Ροντρίγκες, διακήρυττε ότι η κυβέρνηση δεν θα ησυχάσει μέχρι να απελευθερωθούν ο Μαδούρο και η Φλόρες.<br /><br />Επτά μήνες αργότερα, η απελευθέρωσή τους δεν εμφανίστηκε καν στις διαπραγματεύσεις που αφορούν το πολιτικό μέλλον της χώρας.<br /><br />Η αλλαγή δεν περιορίζεται στις κλειστές αίθουσες των συνομιλιών.<br /><br />Σύμφωνα με τους FT, αφίσες που ζητούσαν την απελευθέρωση του Μαδούρο κατεβαίνουν, ενώ τοιχογραφίες που τον εξυμνούσαν έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται.<br /><br />Ο άνθρωπος που για χρόνια βρισκόταν παντού στη δημόσια εικόνα της χώρας σβήνει σταδιακά από το πολιτικό τοπίο. <div><br />Η Ροντρίγκες κατάλαβε το μήνυμα της Ουάσιγκτον<br /><br />Πίσω από αυτή τη σιωπή βρίσκεται ένας πολύ σκληρός υπολογισμός εξουσίας.<br /><br />Η Ντέλσι Ροντρίγκες, αντιπρόεδρος του Μαδούρο πριν από την ανατροπή του, έχει καταφέρει κάτι που λίγοι θα θεωρούσαν πιθανό στις αρχές του έτους: να διατηρήσει μεγάλο μέρος του κρατικού μηχανισμού του chavismo και ταυτόχρονα να αποκτήσει την υποστήριξη της Ουάσιγκτον.<br /><br />Η κυβέρνησή της έχει κινηθεί προς μεγαλύτερο οικονομικό άνοιγμα, παρέχοντας μεταξύ άλλων μεγαλύτερη πρόσβαση σε αμερικανικές εταιρείες στα τεράστια ενεργειακά αποθέματα της Βενεζουέλας.<br /><br />Παράλληλα, η Ροντρίγκες έχει αντικαταστήσει ανώτερους στρατιωτικούς με πρόσωπα περισσότερο συνδεδεμένα με τη νέα ηγεσία, επιχειρώντας να εδραιώσει τον έλεγχό της στον μηχανισμό ασφαλείας.<br /><br />Η στρατηγική μοιάζει ξεκάθαρη:<br /><br />να σωθεί το καθεστώς, ακόμη κι αν χρειαστεί να θυσιαστεί ο άνθρωπος που το προσωποποιούσε.<br />Η Βενεζουέλα συζητά το μέλλον – χωρίς τον Μαδούρο<br /><br />Οι πρόσφατες συνομιλίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης είναι η καθαρότερη απόδειξη ότι η χώρα έχει ήδη εισέλθει σε μια μετα-Maduro εποχή.<br /><br />Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να προχωρήσουν σε διαδικασία μεταρρύθμισης του δικαστικού συστήματος και να επιδιώξουν την ανάκτηση διεθνών αποθεματικών της Βενεζουέλας που βρίσκονται στην Τράπεζα της Αγγλίας.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται περισσότερες από 30 τόνοι χρυσού, αξίας περίπου 4 δισ. δολαρίων, με τις δύο πλευρές να συζητούν τη χρήση των κεφαλαίων για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και των συνεπειών των καταστροφικών σεισμών.<br /><br />Ακόμη πιο σημαντική πολιτικά είναι η συμφωνία για αλλαγές στο Ανώτατο Δικαστήριο – έναν θεσμό που αποτέλεσε βασικό πυλώνα του συστήματος εξουσίας επί Μαδούρο.<br /><br />Το μεγάλο ερώτημα, βέβαια, παραμένει: θα οδηγήσει αυτή η διαδικασία σε πραγματικά ελεύθερες εκλογές ή πρόκειται για μια νέα προσπάθεια του chavismo να επιβιώσει αλλάζοντας πρόσωπο;<br />Απελευθερώσεις πολιτικών κρατουμένων<br /><br />Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσης την απελευθέρωση 131 πολιτικών κρατουμένων, παρουσιάζοντας την κίνηση ως μέρος της νέας διαδικασίας εθνικής συμφιλίωσης.<br /><br />Ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν πράγματι απελευθερωθεί έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφορετικών καταγραφών από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γεγονός που απαιτεί επιφύλαξη απέναντι στις επίσημες ανακοινώσεις.<br /><br />Ωστόσο, ακόμη και αυτή η κίνηση δείχνει πόσο γρήγορα αλλάζει η πολιτική εικόνα.<br /><br />Η Ουάσιγκτον πιέζει για σταθεροποίηση, οικονομική ανάκαμψη και πολιτική μετάβαση, ενώ η κυβέρνηση Ροντρίγκες προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να αποτελέσει συνομιλητή χωρίς να καταρρεύσει ο κρατικός μηχανισμός. </div><div><br />Ο Μαδούρο περιμένει μόνος τη δίκη του<br /><br />Ενώ στο Καράκας συζητούν για το μέλλον, ο Μαδούρο βρίσκεται αντιμέτωπος με μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.<br /><br />Ο ίδιος και η Σίλια Φλόρες κρατούνται στο Μπρούκλιν μετά τη σύλληψή τους από αμερικανικές δυνάμεις τον Ιανουάριο.<br /><br />Ομοσπονδιακό δικαστήριο της Νέας Υόρκης έχει ορίσει την έναρξη της δίκης τους για την 1η Ιουνίου 2027. Και οι δύο έχουν δηλώσει αθώοι στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.<br /><br />Η υπεράσπιση του Μαδούρο αναμένεται να αμφισβητήσει τόσο το κατηγορητήριο όσο και τη νομιμότητα της σύλληψής του, προβάλλοντας μεταξύ άλλων επιχείρημα περί ασυλίας αρχηγού κράτους. Οι δικηγόροι του χαρακτηρίζουν την αμερικανική επιχείρηση παράνομη, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ την παρουσιάζει ως επιχείρηση επιβολής του νόμου.<br /><br />Η τελική κρίση θα ανήκει στο αμερικανικό δικαστήριο.<br /><br />Αυτό που φαίνεται ήδη πολύ πιο καθαρό είναι ότι το Καράκας δεν δείχνει διατεθειμένο να κάνει την τύχη του Μαδούρο κεντρικό όρο για το δικό του πολιτικό μέλλον.<br />Το chavismo επιχειρεί να επιβιώσει χωρίς τον «κληρονόμο» του Τσάβες<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη γεωπολιτική ανατροπή.<br /><br />Ο Μαδούρο κυβέρνησε τη Βενεζουέλα ως πολιτικός κληρονόμος του Ούγκο Τσάβες. Για χρόνια, το κράτος, το κυβερνών κόμμα και ο μηχανισμός ασφαλείας ήταν δεμένοι με την προσωπική του επιβίωση.<br /><br />Τώρα το chavismo δοκιμάζει κάτι διαφορετικό:<br /><br />να διατηρήσει την εξουσία χωρίς τον Μαδούρο.<br /><br />Η Ροντρίγκες δεν επιχειρεί να γκρεμίσει ολόκληρο το προηγούμενο σύστημα. Επιχειρεί να το αναδιαμορφώσει αρκετά ώστε να γίνει αποδεκτό από την Ουάσιγκτον, να προσελκύσει ξένα κεφάλαια και να επιβιώσει σε μια μελλοντική πολιτική μετάβαση.<br /><br />Αυτό εξηγεί γιατί η μοίρα του πρώην προέδρου μπορεί να έχει μετατραπεί από εθνική υπόθεση σε πολιτικό βάρος.</div><div><br /></div><div>  <img height="480" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/image-1767527912815.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Πετρέλαιο, Ουάσιγκτον και η μεγάλη συμφωνία<br /><br />Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το διακύβευμα ξεπερνά κατά πολύ το πρόσωπο του Μαδούρο.<br /><br />Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα πετρελαϊκά αποθέματα στον κόσμο. Η σταθεροποίηση της χώρας και η επανένταξη μεγαλύτερου μέρους της παραγωγής της στις διεθνείς αγορές έχουν τεράστια γεωοικονομική σημασία.<br /><br />Για τη Ροντρίγκες, από την άλλη πλευρά, η συνεργασία με την Ουάσιγκτον προσφέρει αυτό που χρειάζεται περισσότερο: χρόνο, οικονομική ανάσα και διεθνή ανοχή για να εδραιώσει τη νέα εξουσία.<br /><br />Ο Μαδούρο βρίσκεται πλέον έξω από αυτή την εξίσωση.<br /><br />Και ίσως αυτό να εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη σιωπή γύρω από το όνομά του.<br />Από το προεδρικό μέγαρο στο κελί – και από εκεί στη λήθη;<br /><br />Η ιστορία έχει μια σχεδόν κινηματογραφική ανατροπή.<br /><br />Μέχρι τις αρχές του 2026, ο Νικολάς Μαδούρο βρισκόταν στο κέντρο κάθε πολιτικής συζήτησης για τη Βενεζουέλα.<br /><br />Σήμερα βρίσκεται σε αμερικανική φυλακή περιμένοντας μια δίκη που έχει προγραμματιστεί για το 2027, ενώ στο Καράκας οι πρώην συνεργάτες του συζητούν με την αντιπολίτευση και την Ουάσιγκτον για το μέλλον της χώρας χωρίς να απαιτούν την επιστροφή του.<br /><br />Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η κυβέρνηση Ροντρίγκες αποτελεί γέφυρα προς πραγματική δημοκρατική μετάβαση ή απλώς τη νέα εκδοχή ενός συστήματος που προσπαθεί να διασωθεί. Οι πρόσφατες συμφωνίες είναι σημαντικές, αλλά παραμένουν ανεπαρκείς για να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα.<br /><br />Για τον Μαδούρο, όμως, το μήνυμα που έρχεται από την πατρίδα του είναι ήδη πολύ πιο ψυχρό. <br /><br />Ο άνθρωπος που κάποτε ζητούσε από μια ολόκληρη χώρα απόλυτη πολιτική πίστη βλέπει τώρα τους παλιούς του συντρόφους να κάνουν αυτό που ίσως φοβόταν περισσότερο:<br /><br />να ανακαλύπτουν ότι μπορούν να συνεχίσουν χωρίς αυτόν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τον έσβησαν από την ιστορία»: Η Βενεζουέλα εγκαταλείπει τον Μαδούρο στο κελί των ΗΠΑ.

Βασιλης Διαμαντακος Επτά μήνες μετά τη θεαματική σύλληψή του από τις ΗΠΑ, ο Νικολάς Μαδούρο εξαφανίζεται ακόμη και από την ατζέντα του καθεσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Κιμ κάνει την Ουκρανία «σχολείο πολέμου. Οι 30.000 στρατιώτες μπορεί να αλλάξουν την ισορροπία στην Κορέα.

<img height="98" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/Kim-Jong-Un-1-768x509.jpg" width="743" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η Πιονγκγιάνγκ δεν στέλνει απλώς ανθρώπινο δυναμικό στον Πούτιν – Αγοράζει εμπειρία από drones, ηλεκτρονικό πόλεμο και σύγχρονες επιχειρήσεις, ενώ η Μόσχα μπορεί να πληρώνει με τεχνολογία, όπλα και πολιτική προστασία<br /><br />Η πιθανή αποστολή ακόμη 30.000 Βορειοκορεατών στρατιωτών στη Ρωσία δεν είναι απλώς μια ακόμη συμφωνία ανθρώπινου δυναμικού μεταξύ Βλαντίμιρ Πούτιν και Κιμ Γιονγκ Ουν.<br /><br />Μπορεί να είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο: μια μακροπρόθεσμη επένδυση της Πιονγκγιάνγκ στον επόμενο πόλεμο της Κορεατικής Χερσονήσου.<br /><br />Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει δηλώσει ότι η Ρωσία προετοιμάζεται να δεχθεί επιπλέον 30.000 Βορειοκορεάτες στρατιώτες, ενώ η Πιονγκγιάνγκ φέρεται να σχεδιάζει και νέες αποστολές εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων. Η Νότια Κορέα δηλώνει ότι παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, χωρίς να επιβεβαιώνει ανεξάρτητα τις ουκρανικές πληροφορίες.<div><br />Το πραγματικό κέρδος του Κιμ δεν είναι στην Ουκρανία<br /><br />Η άμεση στρατιωτική επίδραση 30.000 επιπλέον στρατιωτών στο ουκρανικό μέτωπο μπορεί να είναι σημαντική αλλά όχι καθοριστική.<br /><br />Η Ρωσία μπορεί να τους χρησιμοποιήσει για άμυνα, επιθέσεις πεζικού, μηχανικό, φύλαξη τομέων και απελευθέρωση ρωσικών μονάδων για δυσκολότερες αποστολές.<br /><br />Το σημαντικότερο όμως είναι τι θα επιστρέψει μαζί τους στη Βόρεια Κορέα.<br /><br />Οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί της Πιονγκγιάνγκ αποκτούν πρόσβαση σε έναν πόλεμο που έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο εργαστήριο σύγχρονης συμβατικής μάχης στον κόσμο.<br /><br />Drones, FPV επιθέσεις, ηλεκτρονικός πόλεμος, συνεχής δορυφορική και εναέρια επιτήρηση, παρεμβολές στις επικοινωνίες, πυροβολικό συνδεδεμένο με UAV και ταχύτατη προσαρμογή τακτικών αποτελούν πλέον καθημερινότητα στην Ουκρανία.<br /><br />Το πόσο καθοριστική έχει γίνει αυτή η εμπειρία φαίνεται ακόμη και από το γεγονός ότι δυτικές δυνάμεις μαθαίνουν πλέον από τους ίδιους τους Ουκρανούς πάνω σε drones και electronic warfare. </div><div><br />Η «στρατηγική του Πεδεμοντίου»<br /><br />Η ιστορική αναλογία είναι εντυπωσιακή.<br /><br />Το 1855 το μικρό Βασίλειο του Πεδεμοντίου-Σαρδηνίας έστειλε περίπου 15.000 στρατιώτες στον Κριμαϊκό Πόλεμο στο πλευρό της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Δεν πήγε στην Κριμαία επειδή είχε άμεσο εδαφικό συμφέρον εκεί.<br /><br />Ο Καμίλο Καβούρ ήθελε κάτι πολύ μεγαλύτερο: θέση στο τραπέζι των Μεγάλων Δυνάμεων.<br /><br />Η στρατιωτική συνεισφορά άνοιξε την πόρτα στο Συνέδριο των Παρισίων, ενίσχυσε τη σχέση με τη Γαλλία και τελικά βοήθησε το Πεδεμόντιο να αποκτήσει τη γαλλική υποστήριξη που χρειαζόταν απέναντι στην Αυστρία.<br /><br />Λίγα χρόνια αργότερα, ο συσχετισμός δυνάμεων στην Ιταλία είχε αλλάξει.<br /><br />Η Βόρεια Κορέα μπορεί να επιχειρεί κάτι ανάλογο: περιορισμένη στρατιωτική συνεισφορά σε έναν μακρινό πόλεμο με αντάλλαγμα πολύ μεγαλύτερα οφέλη στην περιοχή όπου πραγματικά ενδιαφέρεται — την Κορεατική Χερσόνησο.<br />Τέσσερα μεγάλα ανταλλάγματα από τον Πούτιν<br /><br />Η Πιονγκγιάνγκ μπορεί να βγει από τον πόλεμο με τέσσερα μεγάλα κέρδη.<br /><br />Το πρώτο είναι η πραγματική πολεμική εμπειρία.<br /><br />Στρατιώτες και αξιωματικοί μαθαίνουν πώς επιβιώνει μια μονάδα όταν βρίσκεται μόνιμα υπό παρακολούθηση drones, πώς αποκρύπτονται οχήματα και εκτοξευτές, πώς λειτουργούν σε περιβάλλον ισχυρών παρεμβολών και πώς συνδυάζονται πυροβολικό, UAV, ηλεκτρονικός και κυβερνοπόλεμος.<br /><br />Το δεύτερο είναι η πρόσβαση στους ίδιους τους ρωσικούς στρατιωτικούς θεσμούς.<br /><br />Οι σχέσεις με διοικήσεις, εκπαιδευτικά κέντρα, υπηρεσίες πληροφοριών και αμυντικές βιομηχανίες μπορεί μακροπρόθεσμα να αποδειχθούν πολυτιμότερες από μία μεμονωμένη παρτίδα όπλων.<br /><br />Το τρίτο είναι η τεχνολογία.<br /><br />Η μεγάλη ανησυχία για ΗΠΑ, Νότια Κορέα και Ιαπωνία είναι εάν η Ρωσία ανταποδώσει την υποστήριξη με βοήθεια σε κατευθυνόμενους πυραύλους, στρατιωτικούς δορυφόρους, αεράμυνα, αεροσκάφη, υποβρύχια, ηλεκτρονικό πόλεμο ή παραγωγή όπλων.<br /><br />Και το τέταρτο είναι η πολιτική κάλυψη.<br /><br />Μια στενότερη σχέση με τη Μόσχα μπορεί να κάνει την Πιονγκγιάνγκ πιο δύσκολο να απομονωθεί και να περιορίσει ακόμη περισσότερο την αποτελεσματικότητα των διεθνών κυρώσεων.</div><div><br />Οι βετεράνοι θα επιστρέψουν στην Κορέα<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη απειλή.<br /><br />Οι Βορειοκορεάτες που θα επιβιώσουν από το ουκρανικό μέτωπο δεν θα επιστρέψουν απλώς ως στρατιώτες με μετάλλια.<br /><br />Μπορούν να γίνουν εκπαιδευτές.<br /><br />Να αναλάβουν νέες μονάδες drones και ηλεκτρονικού πολέμου.<br /><br />Να μεταφέρουν τις τακτικές που είδαν στη Ρωσία στην εκπαίδευση ολόκληρου του βορειοκορεατικού στρατού.<br /><br />Και να αλλάξουν το δόγμα μιας δύναμης που για δεκαετίες στηριζόταν περισσότερο σε τεράστιους αριθμούς πυροβολικού και ανθρώπινου δυναμικού παρά σε πραγματική σύγχρονη πολεμική εμπειρία.<br /><br />Αυτό δεν θα εξαλείψει το τεχνολογικό πλεονέκτημα της Νότιας Κορέας και των ΗΠΑ.<br /><br />Μπορεί όμως να κάνει τον βορειοκορεατικό στρατό πολύ δυσκολότερο αντίπαλο. </div><div><br />Drones και ηλεκτρονικός πόλεμος αλλάζουν το παιχνίδι<br /><br />Το μάθημα της Ουκρανίας είναι ότι ακόμη και ο πιο προηγμένος στρατός μπορεί να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα απέναντι σε φθηνά drones, αποκεντρωμένα δίκτυα επιτήρησης και ηλεκτρονικές παρεμβολές.<br /><br />Πρόσφατη αμερικανοουκρανική άσκηση στη Γερμανία έδειξε μάλιστα πόσο αποτελεσματικές μπορούν να είναι οι ουκρανικές drone units απέναντι σε βαριές τεθωρακισμένες μονάδες των ΗΠΑ.<br /><br />Για την Κορεατική Χερσόνησο, αυτό έχει άμεση σημασία.<br /><br />Η Βόρεια Κορέα διαθέτει ήδη τεράστιο πυραυλικό και πυροβολικό οπλοστάσιο.<br /><br />Εάν προσθέσει αποτελεσματικά συστήματα drones, καλύτερο electronic warfare, βελτιωμένη απόκρυψη κινητών εκτοξευτών και μεγαλύτερη ικανότητα συντονισμού πυραύλων, artillery, cyber και UAV, τότε μπορεί να δυσκολέψει σημαντικά την αμερικανονοτιοκορεατική προσπάθεια ταχείας καταστροφής των επιθετικών της δυνατοτήτων.</div><div><br />Η Πιονγκγιάνγκ μπορεί να γίνει πιο τολμηρή<br /><br />Υπάρχει όμως και πολιτική συνέπεια.<br /><br />Εάν ο Κιμ πιστέψει ότι διαθέτει πλέον ισχυρότερη ρωσική προστασία και πιο έμπειρες ένοπλες δυνάμεις, μπορεί να αλλάξει και η διάθεσή του για ανάληψη κινδύνων.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα γενικευμένο πόλεμο.<br /><br />Μπορεί να σημαίνει περισσότερες ναυτικές προκλήσεις, εισβολές drones, περιορισμένα επεισόδια στα σύνορα ή επιθετικότερες στρατιωτικές επιδείξεις με την εκτίμηση ότι η Νότια Κορέα και οι ΗΠΑ θα αποφύγουν την κλιμάκωση.<br /><br />Και η σημερινή συγκυρία είναι ακόμη πιο ευαίσθητη, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ μόλις περιόρισε τις κοινές ασκήσεις ΗΠΑ–Νότιας Κορέας, ενώ Νοτιοκορεάτες αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η Βόρεια Κορέα αποκτά από τη Ρωσία πραγματική εμπειρία στη χρήση drones.<br /><br />Ο πόλεμος της Ευρώπης επιστρέφει στην Ασία<br /><br />Αυτό είναι το μεγαλύτερο γεωπολιτικό συμπέρασμα.<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία παύει να είναι αποκλειστικά ευρωπαϊκός.<br /><br />Βορειοκορεατικό ανθρώπινο δυναμικό και οπλικά συστήματα επηρεάζουν το ευρωπαϊκό πεδίο μάχης.<br /><br />Αντίστροφα, ρωσική τεχνολογία, επιχειρησιακή γνώση και πολεμική εμπειρία μπορεί να επιστρέψουν στην Ανατολική Ασία.<br /><br />Έτσι δημιουργείται μια πραγματική διασύνδεση των δύο μετώπων.<br /><br />Αυτό που συμβαίνει στο Κουρσκ, στο Ντονμπάς ή στη νότια Ουκρανία μπορεί σε λίγα χρόνια να επηρεάζει το πώς ο βορειοκορεατικός στρατός επιχειρεί απέναντι στη Σεούλ.<br />Τι πρέπει να φοβάται περισσότερο η Δύση<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα επομένως δεν είναι εάν οι 30.000 στρατιώτες θα ανατρέψουν την ισορροπία στην Ουκρανία.<br /><br />Είναι τι παίρνει ο Κιμ σε αντάλλαγμα.<br /><br />Μια συνηθισμένη μεταφορά drones ή εξοπλισμού είναι διαχειρίσιμη.<br /><br />Αν όμως η Μόσχα αρχίσει να μεταφέρει προηγμένα συστήματα αεράμυνας, τεχνολογία βαλλιστικών πυραύλων, υποβρυχίων, στρατιωτικών δορυφόρων ή ακόμη πιο ευαίσθητη πυρηνική τεχνογνωσία, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να αλλάξει στρατηγικά την ισορροπία στην Κορεατική Χερσόνησο.<br /><br />Γι’ αυτό ΗΠΑ, Νότια Κορέα, Ιαπωνία, Ουκρανία και Ευρωπαίοι έχουν λόγο να παρακολουθούν όχι μόνο τους Βορειοκορεάτες που φεύγουν για τη Ρωσία.<br /><br />Αλλά κυρίως τι φεύγει από τη Ρωσία προς τη Βόρεια Κορέα.<br />Ο πόλεμος μετά τον πόλεμο<br /><br />Η ιστορία του Πεδεμοντίου δείχνει ότι μια μικρότερη δύναμη δεν χρειάζεται να κερδίσει έναν μακρινό πόλεμο για να βγει στρατηγικά κερδισμένη από αυτόν.<br /><br />Αρκεί να μετατρέψει τη συμμετοχή της σε πρόσβαση, τεχνολογία και πολιτική υποστήριξη.<br /><br />Ο Κιμ μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό.<br /><br />Και τότε η πραγματική κληρονομιά της συμμετοχής της Βόρειας Κορέας στον πόλεμο της Ουκρανίας δεν θα φανεί στα χαρακώματα της Ευρώπης.<br /><br />Θα φανεί χρόνια αργότερα, όταν οι στρατιώτες της επιστρέψουν στην Ασία με πραγματική πολεμική εμπειρία και ένας πολύ στενότερος στρατιωτικός δεσμός με τη Ρωσία θα έχει ήδη εδραιωθεί.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν 30.000 Βορειοκορεάτες μπορούν να αλλάξουν την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Είναι αν η Ουκρανία μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η Βόρεια Κορέα θα πολεμήσει τον επόμενο δικό της πόλεμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Κιμ κάνει την Ουκρανία «σχολείο πολέμου. Οι 30.000 στρατιώτες μπορεί να αλλάξουν την ισορροπία στην Κορέα.

Βασιλης Διαμαντακος  Η Πιονγκγιάνγκ δεν στέλνει απλώς ανθρώπινο δυναμικό στον Πούτιν – Αγοράζει εμπειρία από drones, ηλεκτρονικό πόλεμο και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτική θύελλα στην Ουκρανία: Έκκληση Μιχαΐλο Φεντόροφ για διεξαγωγή εκλογών εν μέσω πολέμου

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Fedorov-Ukraine-1.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Fedorov-Ukraine-1-1068x601.jpg" width="749" /></a><br /><br />Σε μια κίνηση που προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό της Ουκρανίας, ο δημοφιλής πρώην υπουργός Άμυνας, Μιχαΐλο Φεντόροφ, ζήτησε δημόσια τη διεξαγωγή εκλογών στη χώρα παρά τον συνεχιζόμενο πόλεμο με τη Ρωσία. Με βιντεοσκοπημένο μήνυμά του στο YouTube, ο Φεντόροφ τόνισε την ανάγκη «να αποκατασταθεί η δημοκρατική διαδικασία», διατυπώνοντας την πιο σοβαρή εσωτερική αμφισβήτηση προς τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι από την έναρξη της ρωσικής εισβολής το 2022.<br /><br />Ο πρώην υπουργός υποστήριξε ότι η δημοκρατία δεν πρέπει να μείνει όμηρος της Ρωσίας και κάλεσε να βρεθεί ένας νόμιμος, ασφαλής και ρεαλιστικός μηχανισμός. Παρόλο που παραδέχθηκε τις δυσκολίες —όπως τη διασφάλιση της ψήφου των στρατιωτών, των κατοίκων των περιοχών κοντά στο μέτωπο και των εκατομμυρίων προσφύγων— σημείωσε πως η πολυπλοκότητα δεν σημαίνει αδυναμία, υπογραμμίζοντας ότι ο λαός δεν μπορεί να ζει επ’ αόριστον σε ένα κράτος χωρίς διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων.<br /><br />Η ρήξη, οι διαδηλώσεις και το φόντο της αποπομπής<br /><br />Η δημόσια αυτή παρέμβαση έρχεται σε μια περίοδο έντονης αναταραχής γύρω από το πρόσωπο του 35χρονου πολιτικού:<br /><br />Διορισμός και Αποπομπή: Αφού ανέλαβε το Υπουργείο Άμυνας τον Ιανουάριο για την προώθηση μεταρρυθμίσεων, αποπέμφθηκε αιφνιδιαστικά τον Ιούλιο.<br /><br />Σύγκρουση με την Ηγεσία: Μετά την απομάκρυνσή του, ο Φεντόροφ καταφέρθηκε κατά του επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, Ολεξάντρ Σίρσκι, φέρνοντας στο φως τη βαθιά διαφωνία τους για τη διαχείριση του πολέμου.<br /><br />Λαϊκή Πίεση: Χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν ζητώντας την αποπομπή του Σίρσκι και την επιστροφή του Φεντόροφ, γεγονός που οδήγησε τελικά τον Ζελένσκι στην απομάκρυνση και του Σίρσκι.<br />Καταγγελίες για διαφθορά και η πρόκληση για τον Ζελένσκι<br /><br />Ο Φεντόροφ συνέδεσε την απόλυσή του με τις μεταρρυθμίσεις που προωθούσε στις διαδικασίες προμηθειών του υπουργείου Άμυνας, οι οποίες αφορούν εξοπλισμούς δισεκατομμυρίων ευρώ, καταγγέλλοντας ανοιχτά τη διαφθορά αξιωματούχων. Παράλληλα, έκανε λόγο για «συστημική κρίση διακυβέρνησης» και ένα παλιό σύστημα που φοβάται τις αλλαγές.<br /><br />Η παρέμβασή του έγινε λίγες μόλις ώρες μετά την πρόταση του Ζελένσκι για τον διορισμό του Γεβγκένι Χμάρα στη θέση του υπουργού Άμυνας. Παρότι ο Φεντόροφ δεν δήλωσε ρητά αν θα είναι υποψήφιος, πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι διατηρεί σημαντικό προβάδισμα έναντι του Ουκρανού προέδρου, καθιστώντας τον τον ισχυρότερο πολιτικό του αντίπαλο.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολιτική θύελλα στην Ουκρανία: Έκκληση Μιχαΐλο Φεντόροφ για διεξαγωγή εκλογών εν μέσω πολέμου

Σε μια κίνηση που προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό της Ουκρανίας, ο δημοφιλής πρώην υπουργός Άμυνας, Μιχαΐλο Φεντόροφ, ζήτησε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Forbes για την Ελλάδα και τους S-300 που χρειάζεται η Ουκρανία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/S-300GREEK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1267" data-original-width="1900" height="91" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/S-300GREEK.jpg" width="754" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι τεταμένες σχέσεις Αθήνας-Κιέβου, η αποτροπή της Τουρκίας και ο φόβος αντίδρασης της Ρωσίας</span></h3> <b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Ο δημοσιογράφος Πολ Ίντον επισημαίνει με άρθρο του στο Forbes, την ανάγκη που έχει η Ουκρανία για αντιαεροπορικά συστήματα, όπως Patriot και S-300, κάνοντας σχετική αναφορά στο κείμενό του και στην Ελλάδα (σ.σ. η οποία διαθέτει και τα δύο συστήματα), εστιάζοντας όμως στο ζήτημα των S-300.<br /><br />«Η Ουκρανία σίγουρα θα καλωσόριζε την ευκαιρία να τους αποκτήσει και η Νορβηγία σχεδόν σίγουρα θα ήταν πρόθυμη να πληρώσει τον λογαριασμό», σχολιάζει το αμερικανικό περιοδικό για τον μηχανισμό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ώστε να φτάσουν οι S-300 στο Κίεβο.<br /><br />Όπως αναφέρει το Forbes, η χώρα μας διαθέτει σύγχρονα συστήματα S-300PMU-1 και αποθέματα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την Ουκρανία, αλλά διστάζει να τα μεταφέρει εξαιτίας των τεταμένων ελληνο-ουκρανικών σχέσεων, των ανησυχιών για τις τουρκο-ουκρανικές σχέσεις και την επιθυμία να αποφευχθεί η αναμενόμενη αντίδραση της Ρωσίας.<br /><br />Επιπλέον, η Μόσχα προειδοποίησε την Ελλάδα ότι χρειάζεται την έγκρισή της για μια τέτοια μεταφορά του ρωσικής κατασκευής υλικού σε κάποιον τρίτο, η οποία προφανώς και δεν θα χορηγηθεί.<br /><br />Σχολιάζει ακόμα το άρθρο ότι η Αθήνα δίνει προτεραιότητα στην εθνική της ασφάλεια και την αποτροπή έναντι της Τουρκίας, καθιστώντας την απρόθυμη να «αποχωριστεί» αυτά τα κρίσιμα αμυντικά περιουσιακά στοιχεία.<div><br />Κοινή προσπάθεια ΗΠΑ-Ουκρανίας<br /><br />Μία λύση που επεξεργάζεται η Ουκρανία για να καλύψει το κρίσιμο κενό, είναι ο εκσυγχρονισμός του παλαιού οπλοστασίου της των S-300, που «κληρονόμησε» από τη Σοβιετική Ένωση και η κατασκευή νέων πυραύλων γι’ αυτά.<br /><br />«Υπάρχει μια κοινή προσπάθεια ΗΠΑ-Ουκρανίας σε εξέλιξη για την ουσιαστική αναβάθμιση ή εκσυγχρονισμό των παλιών πυραύλων S-300 ή μιας νεότερης παραλλαγής των S-300 και την παροχή καλύτερων δυνατοτήτων», δήλωσε στο PBS ο βετεράνος συνταγματάρχης του Αμερικανικού Στρατού, Ρόμπερτ Χάμιλτον, σε συνέντευξη στις 5 Αυγούστου.<br /><br />«Και αυτό, για να τεθεί σε λειτουργία προς το τέλος του τρέχοντος έτους. Αλλά, πάλι, μιλάμε για 100 ή μερικές εκατοντάδες ετησίως που θα μπορούσαν να παραχθούν».<br />Τζογόπουλος: Γιατί η Ελλάδα λέει «όχι» για τους S-300<br /><br />Ο Γιώργος Τζογόπουλος, ανώτερος ερευνητής στο Διεθνές Κέντρο Ευρωπαϊκής Επιμόρφωσης (CIFE), περιέγραψε στο Forbes ορισμένους από τους λόγους για τους οποίους αυτά τα συστήματα είναι απίθανο να καταλήξουν στην Ουκρανία σύντομα.<br /><br />Πολιτικά, σημείωσε ότι οι σχέσεις Ελλάδας-Ουκρανίας είναι «μάλλον τεταμένες», μετά από το περιστατικό του Μαΐου, με το ουκρανικό θαλάσσιο drone, το οποίο είχε εκρηκτικά, στα ελληνικά ύδατα της Λευκάδας.<br /><br />«Το ουκρανικό υπουργείο Εξωτερικών αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από την Ελλάδα αμέσως μετά», είπε ο Τζογόπουλος και συμπλήρωσε: «Πέρα από αυτό το ναυτικό περιστατικό, η ελληνική κυβέρνηση ανησυχεί για το βαθμό στον οποίο οι στενές τουρκο-ουκρανικές σχέσεις επηρεάζουν τις προοπτικές της ελληνο-ουκρανικής συνεργασίας για τη συμπαραγωγή ναυτικών drones. Οι όροι που έθεσε το Κίεβο δεν δημιουργούν ενθουσιασμό στην Αθήνα».<br /><br />Και ενώ η στάση της Ελλάδας κατά της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία δεν έχει αλλάξει, η Αθήνα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η παροχή κατηγορηματικής υποστήριξης δεν έχει οδηγήσει το Κίεβο, με τη σειρά του, να «δώσει προτεραιότητα στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα» στην εξωτερική πολιτική και τη στρατιωτική στρατηγική.<br /><br />«Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα φαίνεται σκεπτική ως προς την αποστολή των S-300PMU-1 στην Ουκρανία και την πρόκληση της οργής της Ρωσίας», δήλωσε ο κ. Τζογόπουλος. «Ενώ η ΕΕ αναζητά επί του παρόντος τρόπους για να τα ξαναβάλει με τη Ρωσία, η Αθήνα δεν έχει κανένα λόγο να βιώσει ένα ακόμη χαμηλό σημείο στις σχέσεις της με τη Μόσχα».<br /><br />Ο Έλληνας αναλυτής σημείωσε ότι υπάρχουν τεχνικοί τρόποι για την αποστολή των ελληνικών S-300 στην Ουκρανία μέσω των ΗΠΑ ή της Νορβηγίας, αλλά το πολιτικό αποτέλεσμα «δύσκολα θα είναι διαφορετικό» για την Ελλάδα.<br /><br />«Το πιο σημαντικό είναι ότι ο εκσυγχρονισμός που θα φέρει η Ασπίδα του Αχιλλέα στον ελληνικό αμυντικό τομέα δεν καθιστά αυτόματα το ρωσικό σύστημα άχρηστο», δήλωσε στο Forbes ο Γιώργος Τζογόπουλος.<br /><br />«Απαιτείται χρόνος και η Ελλάδα δεν είναι προετοιμασμένη να τα παροπλίσει βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα. Προτεραιότητα της Ελλάδας παραμένει η διαφύλαξη της εθνικής της ασφάλειας, η οποία βασίζεται στην αποτροπή της Τουρκίας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν είχε στείλει τους S-300PMU-1 στην Ουκρανία στο παρελθόν».<br /><br />Καταλήγοντας, ανέφερε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αντικαταστήσει τους S-300 με άλλα συστήματα στο μέλλον και πρόσθεσε:<br /><br />«Το θετικό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι η Αθήνα δεν θα χρειαστεί να διαχειριστεί την απάντηση της Ρωσίας. Ωστόσο, δεν βρίσκεται προς το παρόν στην ημερήσια διάταξη. Εν τω μεταξύ, δεν θα απέκλεια μια περιορισμένη ελληνο-ουκρανική συνεργασία στο θέμα. Αλλά αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γενική στάση της Ουκρανίας, η οποία εξετάζεται επί του παρόντος στην Ελλάδα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Forbes για την Ελλάδα και τους S-300 που χρειάζεται η Ουκρανία.

Οι τεταμένες σχέσεις Αθήνας-Κιέβου, η αποτροπή της Τουρκίας και ο φόβος αντίδρασης της Ρωσίας   Ιωάννα Γκορόγια Ο δημοσιογράφος Πολ Ίντον επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Patriot: Στο τραπέζι η μεταφορά από Κάρπαθο στη Σούδα. Σε επιφυλακή η Αθήνα μετά τις απειλές του Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.neakriti.gr/sites/default/files/styles/main/public/2026-03/Patriot.jpg.webp?itok=OsxwxxvS" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="810" height="101" src="https://www.neakriti.gr/sites/default/files/styles/main/public/2026-03/Patriot.jpg.webp?itok=OsxwxxvS" width="747" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αξιολογούνται ως αξιόπιστες οι πληροφορίες για πιθανούς ιρανικούς στόχους στην Ευρώπη. Τι εξετάζεται για Βουλγαρία και ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο.</span></h3>Σε αυξημένη επιφυλακή βρίσκεται η Αθήνα μετά τις πληροφορίες ότι το Ιράν μελετά το ενδεχόμενο να μεταφέρει τον πόλεμο με τις ΗΠΑ στην Ευρώπη, πλήττοντας αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους. Στο επίκεντρο βρίσκεται η προστασία της Σούδας, με καλά πληροφορημένες πηγές να αναφέρουν πως το υπουργείο Εθνικής Άμυνας εξετάζει τη μεταφορά της πυροβολαρχίας Patriot, που βρίσκεται στην Κάρπαθο, στην Κρήτη προκειμένου να ενισχυθεί η αντιαεροπορική προστασία της αμερικανικής βάσης.<br /><br />Η εξέλιξη έρχεται στον απόηχο του δημοσιεύματος των Financial Times, σύμφωνα με το οποίο το Ιράν εξετάζει το ενδεχόμενο να επεκτείνει τις επιχειρήσεις του πέρα από τη Μέση Ανατολή, με αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους στη νοτιοανατολική Ευρώπη να περιλαμβάνονται στα πιθανά σενάρια. Μεταξύ των χωρών που αναφέρονται είναι η Βουλγαρία και η Κύπρος.<div><br />Τα τρία μέτωπα που εξετάζει η Αθήνα<br /><br />Με βάση τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά εξετάζει παράλληλα τις επόμενες κινήσεις της σε τρία επίπεδα.<br /><br />Πρώτο, η μεταφορά της πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο στη Σούδα, εφόσον κριθεί αναγκαία η περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας της βάσης.<br /><br />Δεύτερο, το ενδεχόμενο νέου αιτήματος από τη Βουλγαρία για ελληνική συνδρομή στον τομέα της αντιαεροπορικής άμυνας. Σε αυτή την περίπτωση, το αίτημα αναμένεται να εξεταστεί από την ελληνική κυβέρνηση.<br /><br />Τρίτο, η διατήρηση της υφιστάμενης ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στην Κύπρο, με τέσσερα μαχητικά F-16 και τη φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς», χωρίς προς το παρόν να προκύπτει αλλαγή στη διάταξη των δυνάμεων.<br /><br />Η Σούδα στο επίκεντρο<br /><br />Η αμερικανική βάση στη Σούδα αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις αμερικανικές και συμμαχικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ενίσχυση της αντιαεροπορικής της προστασίας αποκτά, επομένως, ιδιαίτερη σημασία σε ένα ενδεχόμενο επέκτασης της σύγκρουσης.<br /><br />Η συστοιχία Patriot βρίσκεται στην Κάρπαθο από τον περασμένο Μάρτιο, όταν είχε αποφασιστεί η ανάπτυξή της στο νησί στο πλαίσιο της ενίσχυσης της ελληνικής αντιαεροπορικής άμυνας.<br /><br />Προς το παρόν, η μεταφορά της στη Σούδα δεν παρουσιάζεται ως οριστική απόφαση, αλλά ως ένα από τα μέτρα που βρίσκονται υπό εξέταση, καθώς η Αθήνα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και αξιολογεί τα δεδομένα ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή.</div><div><br />Τι μεταδίδουν τα τουρκικά ΜΜΕ</div><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><br /><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2090033156128694321" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2090033156128694321&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1036831%2Fpatriot-metafora-soyda-apeiles-iran%2F&sessionId=297ef46b2a05de6df0aafdcb2591e727acd88288&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 672px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Patriot: Στο τραπέζι η μεταφορά από Κάρπαθο στη Σούδα. Σε επιφυλακή η Αθήνα μετά τις απειλές του Ιράν.

Αξιολογούνται ως αξιόπιστες οι πληροφορίες για πιθανούς ιρανικούς στόχους στην Ευρώπη. Τι εξετάζεται για Βουλγαρία και ελληνικές δυνάμεις στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ισραηλινοί ανατίναξαν τουρκική βάση στη Β/Δ Συρία. Ο Τόμας Μπάρακ πήρε το μέρος των Τούρκων κατά του Ισραήλ.

<img height="96" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2022/12/airstrike-syria-630x356.jpg" width="745" /><br /><br />Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος επιβεβαίωσε στο δίκτυο Fox News ότι κρίσιμες πληροφορίες διαβιβάστηκαν στην Ουάσιγκτον πριν από τις αεροπορικές επιδρομές σε στρατιωτικό αεροδρόμιο-τουρκική βάση στη Συρία που αποδίδονται στο Ισραηλινό Κράτος, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η νέα ηγεσία στη Δαμασκό αντιλαμβάνεται τα όρια της εποχής Άσαντ.<br /><br />Ειδικότερα, ο ίδιος αξιωματούχος τόνισε την Τρίτη 18/08 ότι το Ισραήλ παρείχε υψηλής διαβάθμισης πληροφορίες στις Ηνωμένες Πολιτείες λίγο πριν από το κύμα επιδρομών στη συριακή επικράτεια, οι οποίες -σύμφωνα με ξένα ειδησεογραφικά Μέσα- φέρουν την υπογραφή της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Τα δεδομένα παραδόθηκαν απευθείας στα ανώτατα κλιμάκια των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας στην Ουάσιγκτον, καταδεικνύοντας την αδιάλειπτη στενή συνεργασία των δύο χωρών μετά την πτώση του καθεστώτος.<br /><br />Η ροή περιλάμβανε ακριβείς επιχειρησιακές λεπτομέρειες σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Παράλληλα, ο Ισραηλινός αξιωματούχος επεσήμανε ότι ο νέος πρόεδρος της Συρίας, Αχμέντ αλ-Σαράα, γνωστός και ως τζιχαντιστής οπλαρχηγός Γκολάνι ή Τζουλάνι, κατανοεί πλήρως τις νέες ισορροπίες στο πεδίο.<br /><br />«Γνωρίζει ότι δεν του επιτρέπεται να συνεχίσει τις πολιτικές του προηγούμενου καθεστώτος ούτε να προσφέρει ασφαλές καταφύγιο σε πληρεξούσιες δυνάμεις εντός της επικράτειάς του», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Ο Τομ Μπαράκ, ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου για τη Συρία και την Τουρκία, υποστήριξε ότι «η κυβέρνηση του Αλ-Σαράα δεν έχει υιοθετήσει επιθετική στάση ούτε έχει περιθωριοποιήσει την ανάγκη αποφυγής proxy δυνάμεων», χαρακτηρίζοντας τις επιδρομές «περιττή κλιμάκωση».<br /><br />Το παρασκήνιο της συνεργασίας των μυστικών υπηρεσιών είδε το φως της δημοσιότητας μετά από δημοσιεύματα αραβικών Μέσων Ενημέρωσης σχετικά με τέσσερα αεροπορικά πλήγματα στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Αμπού αλ-Ντουχούρ στην τουρκοκρατούμενη βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ, περίπου 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα, τα οποία έπληξαν ακριβώς τον διάδρομο προσγείωσης.<br /><br />Αν και η ταυτότητα των αεροσκαφών δεν επιβεβαιώθηκε επίσημα, το λιβανικό δίκτυο Al Mayadeen -προσκείμενο στη Χεζμπολάχ- υπέδειξε το Ισραήλ.<br /><br />Οι ισραηλινές Αρχές τήρησαν την πάγια πολιτική της σιωπής.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι το τελευταίο διάστημα έχουν καταγραφεί εκτεταμένες επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης επιδρομής ελίτ δυνάμεων στα περίχωρα της Δαμασκού με τη συνδρομή ελικοπτέρων και μαχητικών, καθώς και πλήγματα εναντίον συριακών αρμάτων μάχης που κατευθύνονταν προς την Αλ-Σουουαϊντά.<br /><br />Στο πλαίσιο εκείνων των επιχειρήσεων, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραήλ Κατζ, είχε διακηρύξει ότι «δεν θα επιτρέψουμε να προκληθεί κακό στους Δρούζους της Συρίας».<br /><br />Η συριακή κυβέρνηση καταδίκασε επίσημα τα πλήγματα, χαρακτηρίζοντάς τα πράξη απροκάλυπτης επιθετικότητας και κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Σε ανακοίνωση του τζιχαντιστικού συριακού Υπουργείου Εξωτερικών, τονίστηκε ότι οι επιθέσεις από την 8η Δεκεμβρίου 2024 και μετά συνιστούν επικίνδυνη τροπή, ενώ η Δαμασκός καλεί το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να λάβει σαφή θέση.<br /><br /><img height="424" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/11/BARRACK.jpg" width="640" /><br /><i>Ο φιλότουρκος Τόμας Μπάρακ της διπλωματίας του ρίαλ εστέιτ και θαυμαστής μίας νεοοθωμανικής αυτοκρατορίας.</i><br /><br />Από την πλευρά του, ο Τομ Μπαράκ επανέλαβε δημόσια τις αμερικανικές ενστάσεις, επισημαίνοντας την επίσκεψη τουρκικής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στην περιοχή την προηγούμενη ημέρα.<br /><br />«Είμαστε βαθύτατα προβληματισμένοι από τις ισραηλινές επιδρομές», ανέφερε, καλώντας όλες τις πλευρές να δώσουν προτεραιότητα στη διπλωματία και στον διάλογο έναντι της στρατιωτικής εμπλοκής.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Ισραηλινοί ανατίναξαν τουρκική βάση στη Β/Δ Συρία. Ο Τόμας Μπάρακ πήρε το μέρος των Τούρκων κατά του Ισραήλ.

Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος επιβεβαίωσε στο δίκτυο Fox News ότι κρίσιμες πληροφορίες διαβιβάστηκαν στην Ουάσιγκτον πριν από τις αεροπορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν σχεδιάζει να χτυπήσει Βαλκάνια και Κύπρο αν ο Τραμπ διατάξει νέα κλιμάκωση του πολέμου.

<img height="85" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/05/iran-pirinika-630x360.jpg" width="744" /><br /><br />Το Ιράν έχει διερευνήσει επιλογές για την επίθεση εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Ευρώπη, σε περίπτωση που ο Ντόναλντ Τραμπ διατάξει νέα κλιμάκωση της έντασης εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας, σύμφωνα με τους Financial Times, που επικαλούνται πηγές κοντά στο ιρανικό καθεστώς.<br /><br />Ειδικότερα, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, το Ιράν έχει εξετάσει πιθανά σενάρια επίθεσης σε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στη νοτιοανατολική Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και στη Βουλγαρία.<br /><br />Η Σόφια έχει πρόσφατα εγκρίνει τη λειτουργία αμερικανικών αεροσκαφών ανεφοδιασμού από την αεροπορική βάση του Μπεζμέρ, ενισχύοντας τη στρατηγική σημασία της περιοχής για την Ουάσιγκτον.<br /><br />Παράλληλα, η Κύπρος αναφέρεται ως ενδεχόμενος στόχος σε περίπτωση κλιμάκωσης στρατιωτικών ενεργειών από τις ΗΠΑ, όπως αναφέρει πηγή που γνωρίζει τις διαβουλεύσεις της Τεχεράνης.<br /><br />Στο νησί λειτουργούν βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, μία εκ των οποίων είχε δεχθεί επίθεση με drone νωρίτερα το έτος.<br /><br />Επιπλέον, η έκθεση σημειώνει ότι το Ιράν έχει εξετάσει τρόπους διακοπής της λειτουργίας των υποθαλάσσιων καλωδίων οπτικών ινών που περνούν από το Στενό του Ορμούζ.<br /><br />Μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στις κρίσιμες υποδομές επικοινωνίας που εξυπηρετούν μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς του πλανήτη.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν σχεδιάζει να χτυπήσει Βαλκάνια και Κύπρο αν ο Τραμπ διατάξει νέα κλιμάκωση του πολέμου.

Το Ιράν έχει διερευνήσει επιλογές για την επίθεση εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Ευρώπη, σε περίπτωση που ο Ντόναλντ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κόβει τον βήχα στον Ερντογάν ο Νετανιάχου! Η Τουρκία μακριά από την Συρία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2025/04/Erdogan-Netaniahu.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="550" data-original-width="930" height="98" src="https://www.onisilos.gr/wp-content/uploads/2025/04/Erdogan-Netaniahu.jpeg" width="743" /></a></div><div><br /></div><div>Σαφές μήνυμα προς τη Δαμασκό έστειλε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη στρατιωτική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ, στη βορειοδυτική Συρία, περίπου 70 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τουρκία.</div><br />«Το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί απειλές για την ασφάλειά του» διαμήνυσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, στον απόηχο των αεροπορικών πληγμάτων. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο του Νετανιάχου, αναφέρεται ότι το Ισραήλ και η Συρία είχαν συμφωνήσει σε ένα status quo σε ζητήματα ασφαλείας, το οποίο, σύμφωνα με την ισραηλινή πλευρά, η Δαμασκός βρισκόταν στα πρόθυρα να παραβιάσει.<br /><br />«Το Ισραήλ και η Συρία συμφώνησαν σε ένα status quo για θέματα ασφαλείας, το οποίο η Συρία ήταν στα πρόθυρα να παραβιάσει, επιτρέποντας σε τουρκικά στρατεύματα να αναπτυχθούν σε αεροπορική βάση κοντά στο Χαλέπι»σημειώνεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.<br /><br />Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού υποστηρίζει ακόμη ότι είχαν προηγηθεί επανειλημμένες προειδοποιήσεις προς τη Συρία σχετικά με το ενδεχόμενο ανάπτυξης τουρκικών δυνάμεων στην περιοχή. «Το Ισραήλ προειδοποίησε κατ’ επανάληψη τη Συρία ότι μια τέτοια ανάπτυξη θα αποτελούσε απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ. Η Συρία επέλεξε να αγνοήσει αυτές τις προειδοποιήσεις» αναφέρεται στην ανακοίνωση.<br /><br />Το κείμενο καταλήγει, επαναλαμβάνοντας τη θέση της ισραηλινής κυβέρνησης και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης, εφόσον αποκατασταθεί η προηγούμενη κατάσταση: «Το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί απειλές για την ασφάλειά του, και θα καλωσόριζε μια επιστροφή στο status quo».<br /><br /><div>Από την πλευρά της, η τουρκική κυβέρνηση απέρριψε κατηγορηματικά τη συγκεκριμένη εκδοχή, υποστηρίζοντας ότι οι ισχυρισμοί του Ισραήλ επιχειρούν να νομιμοποιήσουν τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία. «Οι αβάσιμοι ισχυρισμοί που διατυπώνονται από το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού στοχεύουν στη νομιμοποίηση των παράνομων αεροπορικών επιδρομών του Ισραήλ, που στοχεύουν την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας» υποστήριξε η τουρκική κυβέρνηση, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο Anadolu.<br /><br />Η αντιπαράθεση προσθέτει ένα ακόμη μέτωπο στις ήδη τεταμένες σχέσεις Άγκυρας και Τελ Αβίβ, καθώς η Τουρκία στηρίζει τις νέες συριακές αρχές, ενώ το Ισραήλ αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη καχυποψία την αυξανόμενη τουρκική παρουσία στη γειτονική χώρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κόβει τον βήχα στον Ερντογάν ο Νετανιάχου! Η Τουρκία μακριά από την Συρία!

Σαφές μήνυμα προς τη Δαμασκό έστειλε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στη στρατιωτική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ μπήκε στην πρίζα, αλλά…

<img height="77" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2024/09/18/kypros-kalodio-1-1024x683.jpg" width="752" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι δύο εκκρεμότητες της Λευκωσίας .Το τουρκικό θαλάσσιο πάρκο στην Αν. Μεσόγειο - Διπλωματικό παρασκήνιο για τις έρευνες βυθού</span></h3><b>Χρήστος Κολώνας</b><br />Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI) μπήκε στην πρίζα… μετά τη συμφωνία εισόδου του γαλλικού κολοσσιαίου fund Meridiam και τη συμμαχία Αθήνας – Παρισιού που χτίστηκε για το έργο μετά την επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα, τον περασμένο Απρίλιο.<br /><br />Το επόμενο κρίσιμο βήμα για την πορεία του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης είναι οι έρευνες και μελέτες βυθού προκειμένου να εντοπιστεί η καλύτερη όδευση για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου. Για την εκτέλεση των εργασιών απαιτείται ειδικό ερευνητικό σκάφος και φυσικά η έκδοση της NAVTEX που θα ζητήσει η Αθήνα από την υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού.<div><br />Οι εκκρεμότητες της Λευκωσίας για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου<div><br />Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου έχει αποκτήσει και ισχυρή γεωπολιτική στήριξη:<br /><br />Η Ε.Ε. υποστηρίζει το έργο έχοντας εκταμιεύσει την επιδότηση ύψους 657 εκατ. ευρώ,<br />Η ΕΤΕπ έχει αποδεχτεί αίτημα για την χρηματοδότηση του GSI ο προϋπολογισμός του οποίου αγγίζει τα 2 δισ. ευρώ,<br />Στο μετοχικό κεφάλαιο της κοινοπραξίας εισέρχεται ο γαλλικός όμιλος Meridiam που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το Μέγαρο Ελιζέ και<br />Η σύμβαση κατασκευής του καλωδίου των 898 χλμ από την Κρήτη έως την Κύπρο έχει ανατεθεί στην επίσης γαλλική Nexans<br />Το State Department των ΗΠΑ με προχθεσινή παρέμβαση εξέφρασε τη στήριξη της ενεργειακής ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ωστόσο για να προχωρήσει ο GSI στα επόμενα βήματα της υλοποίησης του απομένουν ουσιαστικές εκκρεμότητες από τη μεριά της Λευκωσίας. Όπως αναφέρουν πηγές θα πρέπει η κυπριακή πλευρά να ανακτήσει κόστος 50 εκατ. ευρώ από τους καταναλωτές για τα δύο χρόνια που είναι σε εξέλιξη η ηλεκτρική διασύνδεση καθώς και να αρθούν ρυθμιστικές εκκρεμότητες.<br /><br />Συνεπώς οι υπόλοιπες εμπλεκόμενες πλευρές, σχολιάζουν πηγές, αναμένουν τα συγκεκριμένα βήματα.<br />Ο τουρκικός παράγοντας και το διπλωματικό παρασκήνιο<br /><br />Το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν θα υπάρξει αντίδραση της Τουρκίας στην περίπτωση που το κοινοπρακτικό σχήμα ΑΔΜΗΕ – Nexans – GSI (υπεγράφη συμβαση για τις έρευνες) ζητήσει την έκδοση NAVTEX. Είναι νωπές ακόμα σε Αθήνα και Λευκωσία οι αντιδράσεις της Άγκυρας όταν πριν δύο χρόνια παρεμπόδισαν στην Κάσο τις έρευνες βυθού από ιταλικό σκάφος και από τότε το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου παραμένει εκτός πρίζας…<br /><br />Αξίζει να τονιστεί ότι έχουν γίνει έρευνες στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας (6 ναυτικά μίλια) και της Κύπρου (12 ναυτικά μίλια). Δεν έχουν ολοκληρωθεί οι αντίστοιχες ερευνητικές εργασίες στα διεθνή ύδατα ανατολικά της Κάσου και στο δυτικό μέρος της Κύπρου.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του philenews βρίσκονται σε εξέλιξη τηλεφωνικές διαβουλεύσεις ανάμεσα στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν. Αντικείμενο των επαφών είναι η επανεκκίνηση των βυθομετρήσεων για την υποθαλάσσια όδευση ανάμεσα σε Κρήτη και Κύπρο. Πηγές θέλουν μάλιστα να δρομολογείται η ανάθεση των εργασιών σε γαλλική εταιρεία. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται η πλήρης στήριξη του έργου από τη Γαλλία.<br /><br />Όσον αφορά τις αντιδράσεις της Άγκυρας, διπλωματικές πηγές, σημειώνουν αφενός την αντίδραση της με τη δημοσίευση των αποφάσεων για τη χωροθέτηση δύο θαλάσσιων παρκών, το πρώτο στο Βόρειο Αιγαίο και το δεύτερο στην Ανατολική Μεσόγειο. Αποφάσεις που ήρθαν λίγες ημέρες με την υπογραφή των συμβάσεων της 5ης Αυγούστου στο Μέγαρο Μαξίμου για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου. Πάντως οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι το θαλάσσιο πάρκο της Ανατολικής Μεσογείου δεν επηρεάζει την όδευση του.<br /><br />Όπως και να χει, όλοι αναμένουν οι όποιες εξελίξεις όπως η γραφειοκρατική ολοκλήρωση των συμβάσεων εισόδου της Meridiam στον GSI και της εκτέλεσης των βυθομετρήσεων από τις ΑΔΜΗΕ, Nexans και GSI αλλά και η άρση των όποιων εκκρεμοτήτων από τη Λευκωσία να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Σεπτέμβριο. Τότε εκτός νέου απρόοπτου θα ξεκλειδώσει και η NAVTEX.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Το Καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ μπήκε στην πρίζα, αλλά…

Οι δύο εκκρεμότητες της Λευκωσίας .Το τουρκικό θαλάσσιο πάρκο στην Αν. Μεσόγειο - Διπλωματικό παρασκήνιο για τις έρευνες βυθού Χρήστος Κολών...

Διαβάστε την συνέχεια

Υδρογονάνθρακες Ιόνιο-Κρήτη: Επιστροφή στη στρατηγική του 2017.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQn5X2DUkUROq-14H8widLxLeELY7yF4MEHOGPzFOerWkBJHL04ku1Vks-l&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="471" data-original-width="651" height="92" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQn5X2DUkUROq-14H8widLxLeELY7yF4MEHOGPzFOerWkBJHL04ku1Vks-l&s=10" width="755" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Γιάννης Μπασιάς</b><br />Η μελέτη προχωρά στο Ιόνιο και αργεί στην Κρήτη και αυτό δεν είναι τυχαίο – Η πρόσφατη αναδιάταξη του επενδυτικού ενδιαφέροντος στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο δεν συνιστά μια τυχαία αναπροσαρμογή σχεδίων, αλλά την επιστροφή σε μια σκληρή βιομηχανική πραγματικότητα. Η πρόθεση αποχώρησης της ExxonMobil από τα υπερβαθέα τεμάχια «Δυτικά» και «Νοτιοδυτικά της Κρήτης» επιβεβαιώνει αυτό που η τεχνική κοινότητα γνώριζε: η Κρήτη, με βάθη υδάτων που ξεπερνούν τα 3.000 μέτρα, δυσθεώρητα κόστη γεωτρήσεων και το ρυθμιστικό βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CSDDD), αποτελεί ένα επενδυτικό σύνορο (frontier) υψηλού ρίσκου που δεν ταιριάζει με τους άμεσους σχεδιασμούς των διεθνών ομίλων.<br /><br />Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι θεσμικά χρήσιμο οι πολιτικοί φορείς να παρουσιάζουν με σαφήνεια το βιομηχανικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λαμβάνονται οι εταιρικές αποφάσεις. Η ψύχραιμη και τεκμηριωμένη ενημέρωση ενισχύει την αξιοπιστία της χώρας και επιτρέπει στο κοινό να κατανοήσει τη στρατηγική συνέχεια, χωρίς να δημιουργούνται εντυπώσεις επιτυχίας εκεί όπου πρόκειται για φυσική αναδιάταξη των επιχειρησιακών προτεραιοτήτων των εταιρειών.<br /><br />Στον αντίποδα, η μετατόπιση του ενδιαφέροντος προς το Ιόνιο και την Πελοπόννησο επαναφέρει τη στρατηγική που είχε χαραχθεί ήδη από το 2017. Το βόρειο Ιόνιο, και ειδικότερα περιοχές όπως το Block 2 και το Block 10, δεν διαθέτει υπερβαθέα ύδατα της Νότιας Κρήτης, αλλά προσφέρει ένα ώριμο πετρελαϊκό σύστημα με ήπια βάθη, υψηλές πιθανότητες επιτυχίας και τη δυνατότητα σταδιακής μετάβασης από τα ανώτερα στρώματα πετρώματος στο βαθύτερο «παράθυρο φυσικού αερίου», το περίφημο (gas window).<a href="https://www.defence-point.gr/ydrogonanthrakes-ionio-kriti-epistrofi-sti-stratigiki-toy-2017"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div></div>

Υδρογονάνθρακες Ιόνιο-Κρήτη: Επιστροφή στη στρατηγική του 2017.

Γράφει ο Γιάννης Μπασιάς Η μελέτη προχωρά στο Ιόνιο και αργεί στην Κρήτη και αυτό δεν είναι τυχαίο – Η πρόσφατη αναδιάταξη του επενδυτικού ε...

Διαβάστε την συνέχεια