Η μελέτη προχωρά στο Ιόνιο και αργεί στην Κρήτη και αυτό δεν είναι τυχαίο – Η πρόσφατη αναδιάταξη του επενδυτικού ενδιαφέροντος στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο δεν συνιστά μια τυχαία αναπροσαρμογή σχεδίων, αλλά την επιστροφή σε μια σκληρή βιομηχανική πραγματικότητα. Η πρόθεση αποχώρησης της ExxonMobil από τα υπερβαθέα τεμάχια «Δυτικά» και «Νοτιοδυτικά της Κρήτης» επιβεβαιώνει αυτό που η τεχνική κοινότητα γνώριζε: η Κρήτη, με βάθη υδάτων που ξεπερνούν τα 3.000 μέτρα, δυσθεώρητα κόστη γεωτρήσεων και το ρυθμιστικό βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CSDDD), αποτελεί ένα επενδυτικό σύνορο (frontier) υψηλού ρίσκου που δεν ταιριάζει με τους άμεσους σχεδιασμούς των διεθνών ομίλων.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι θεσμικά χρήσιμο οι πολιτικοί φορείς να παρουσιάζουν με σαφήνεια το βιομηχανικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λαμβάνονται οι εταιρικές αποφάσεις. Η ψύχραιμη και τεκμηριωμένη ενημέρωση ενισχύει την αξιοπιστία της χώρας και επιτρέπει στο κοινό να κατανοήσει τη στρατηγική συνέχεια, χωρίς να δημιουργούνται εντυπώσεις επιτυχίας εκεί όπου πρόκειται για φυσική αναδιάταξη των επιχειρησιακών προτεραιοτήτων των εταιρειών.
Στον αντίποδα, η μετατόπιση του ενδιαφέροντος προς το Ιόνιο και την Πελοπόννησο επαναφέρει τη στρατηγική που είχε χαραχθεί ήδη από το 2017. Το βόρειο Ιόνιο, και ειδικότερα περιοχές όπως το Block 2 και το Block 10, δεν διαθέτει υπερβαθέα ύδατα της Νότιας Κρήτης, αλλά προσφέρει ένα ώριμο πετρελαϊκό σύστημα με ήπια βάθη, υψηλές πιθανότητες επιτυχίας και τη δυνατότητα σταδιακής μετάβασης από τα ανώτερα στρώματα πετρώματος στο βαθύτερο «παράθυρο φυσικού αερίου», το περίφημο (gas window).ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου