Σύνοδος ΝΑΤΟ: Η θερινή σύναξη των πολεμοκάπηλων και το θέατρο σκιών Ελλάδας -Τουρκίας.

<img height="100" src="https://omegapress.gr/images/NATOS.jpg" width="773" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Αν εξαιρέσουμε τον πνευματικά ασταθή Τραμπ που όπως αναμένονταν έκανε άνω κάτω τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ , ήταν ένα άθροισμα μικρών ηγετών χωρίς κύρος, χωρίς πνευματικό ή ιδεολογικό εκτόπισμα, γεράκια του πολέμου, έρμαια του Τραμπ και της πολεμικής βιομηχανίας. Τραμπ και Ερντογάν εμφανίστηκαν προτάσσοντας το υπερτροφικό Εγώ τους, νομίζοντας ότι μοιράζουν τον κόσμο. Λίγο ανατολικά να κοίταζαν θα καταλάβαιναν την πλάνη τους. Ο Ερντογάν κέρδισε τις εντυπώσεις, αλλά η Τουρκία απέχει πολύ απ το να γίνει κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη. <br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ουσιαστικά αόρατος και προκάλεσε σύγχυση με τις αμφιλεγόμενες δηλώσεις. Από τη μια, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι το παραμύθι των F-35 κυριαρχεί τεχνητά, εναρμονίστηκε πλήρως με τον Νετανιάχου που έθεσε πρώτος το ζήτημα, για να προβάλλει ταυτόχρονα την απειλή πολέμου της Τουρκίας κατά της Ελλάδας. Όχι όμως μέσα στην Σύνοδο, αλλά προς τα ΜΜΕ. Και τον άδειασε και ο ανεκδιήγητος γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε. Αντί να παζαρέψει ανταλλάγματα για τα στρατηγεία του ΝΑΤΟ στην Τουρκία απευθύνθηκε αποκλειστικά στους Έλληνες ψηφοφόρους. Είναι λυπηρό, αλλά η Ελλάδα, είναι ένα κράτος -πελάτης της πολεμικής βιομηχανίας και ο Μητσοτάκης,ένας σκιώδης πρωθυπουργός στη διεθνή διπλωματία. Είναι και πρωθυπουργός υπό προθεσμία.<br /><br />Ερντογάν -Μητσοτάκης: σκιές και ανισορροπία ρόλων<br /><br />Αν απομονώσουμε την εικόνα της Συνόδου του ΝΑΤΟ και επικεντρωθούμε στην ανταλλαγή δηλώσεων Μητσοτάκη -Ερντογάν -Ρούτε γύρω από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τον ρόλο της Συμμαχίας θα συμπεράνουμε ότι στην Άγκυρα παίχθηκε για μια ακόμη φορά ένα θέατρο σκιών. Θα καταλάβουμε και την ανάγκη αντιπερισπασμού από τον Μητσοτάκη. Δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση, καθώς η Τουρκία αναβαθμίζεται εντός του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με την Ελλάδα να μην έχει αντίβαρα. Με βάση όμως τις πραγματικές αποφάσεις της Συμμαχίας έχουμε μια νέα υποχώρηση της Ελλάδας και εντός του ΝΑΤΟ. <br /><br />Θα ιδρυθούν δύο στρατηγεία του ΝΑΤΟ, ένα στα Άδανα, ένα στην Κωνσταντινούπολη που θα έχουν τον έλεγχο της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ, αλλά με επιχειρησιακή ευθύνη , από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Ποιος θα είναι ο ρόλος της Ελλάδας; κανένας ρόλος. Το στρατηγείο των Αδάνων θα έχει και την ευθύνη της αντιπυραυλικής άμυνας, αν και ακόμη και δεν έχει οριστικοποιηθεί η αποστολή του. Αν όμως έχει την αντιπυραυλική άμυνα, είναι φυσικό στην συνέχεια η Τουρκία να ζητήσει από το ΝΑΤΟ να συμφωνήσει πως δεν χρειάζονται τα ελληνικά νησιά αντιπυραυλική προστασία όπως π.χ. με τους Patriot, γιατί θα προσφέρει ασφάλεια το στρατηγείο που θα έχει Τούρκο διοικητή. Τα υπόλοιπα στην πορεία...<br /><br />Ο Έλληνας πρωθυπουργός έχοντας αφήσει στην Αθήνα μια κρίση με πρωταγωνιστή τον Θάνο Ντόκο και την αδυναμία του να αλλάξει την ροή των δημοσκοπικών δεδομένων, είχε ανάγκη από έναν αντιπερισπασμό. Με την βοήθεια του Νετανιάχου που έθεσε πρώτος το ζήτημα των F-35, αλλά και των τουρκικών απειλών κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε τη βάση για να κάνει την δική του παρέμβαση. Επικαλέστηκε το τουρκικό casus belli για να επισημάνει ότι τα F-35 δεν πρέπει να δοθούν στην Τουρκία και ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες της Ελλάδας. Η υπόθεση των αεροσκαφών είναι ένα ακόμη θέατρο σκιών, γιατί δεν είναι εκεί η ουσία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά στην αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας και στην υποβάθμιση της διπλωματίας.<br /><br />Μέσα στη συνάντηση όμως ο πρωθυπουργός, δεν έθεσε τέτοιο ζήτημα, παρά το γεγονός ότι το θέμα των εξοπλισμών ήταν κυρίαρχο. Και δεν το έθεσε γιατί όχι μόνο ο Τραμπ , αλλά και όλοι οι άλλοι ηγέτες θα άδειαζαν τον Έλληνα πρωθυπουργό , καθώς και εκείνοι πουλάνε όπλα στην Τουρκία. Προς τι όλη αυτή η σκηνοθεσία, αντί η Αθήνα να επικεντρωθεί στη διπλωματία. Και πως θα βρει χρήματα ο Μητσοτάκης να συνεισφέρει στην Ουκρανία, όταν αρνείται τον 13ο μισθό ή τη δωρεάν μετακίνηση των πολιτών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς;.</div><div><br />Ταυτόχρονα όμως ο Μητσοτάκης για να εξισορροπήσει τις δηλώσεις του, αναφέρθηκε στην ανάγκη διαλόγου με την Τουρκία, τον οποίο όμως ο ίδιος έχει παγώσει, για να υπάρξει διάλογος με στόχο την οριοθέτηση της ΑΟΖ.<br /><br />Όταν τέθηκε ερώτηση στον γραμματέα του ΝΑΤΟ σχετικά με τις δηλώσεις Μητσοτάκη για την άρση του casus belli, ο Ρούτε απάντησε ότι δεν είναι εκεί για να κάνει σχόλια. Όπως δεν έκανε για την Γροιλανδία και για κανένα άλλο σοβαρό ζήτημα σχετικά με τις επιθέσεις Τραμπ κατά της Ισπανίας, της Ιταλίας και άλλων χωρών. Ο πιο ασήμαντος όλων που κουβαλά πλέον την εικόνα του πιο ταπεινωμένου γραμματέα της Συμμαχίας. <br /><br />Ο Ερντογάν που έχει διαπραγματευθεί με έξη Έλληνες πρωθυπουργούς στη σειρά, κατάλαβε φυσικά την ανάγκη του Μητσοτάκη να ξεφύγει από την πολιτική πίεση και απάντησε ανάλογα. Ο Τούρκος Πρόεδρος ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση και δεν είχε πρόβλημα να θίξει οποιοδήποτε θέμα. Συμφώνησε για την ανάγκη διαλόγου όπως πάντα, υποβάθμισε, σχεδόν μηδένισε τη σημασία της απειλής πολέμου για ευνόητους λόγους και τάχθηκε υπέρ του διαλόγου, με μια διαφορά. Είπε ότι μπορεί να μιλούν οι υπουργοί εξωτερικών, αλλά τις αποφάσεις τις παίρνουν οι ηγέτες. Εννοώντας φυσικά ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι ο ηγέτης που θα πάρει τις επώδυνες αποφάσεις.<br /><br />Φυσικά ο Ερντογάν ξέρει την σύμπλευση Μητσοτάκη -Νετανιάχου και δήλωσε ως προς την κοινή τους θέση για τα F-35 ; ότι «ο κ. Μητσοτάκης δεν θα έπρεπε να πέσει σε ένα τέτοιο λάθος», για τον απλό λόγο ότι «εμείς ποτέ δεν θέσαμε το ερώτημα γιατί η Ελλάδα αγόρασε ή αγοράζει συγκεκριμένα αμυντικά συστήματα. Είναι γείτονάς μας. Θα μπορούσαμε κι εμείς να κάνουμε τέτοιου είδους δηλώσεις, αλλά δεν υπάρχει λόγος», ανέφερε ο Τούρκος πρόεδρος. Φυσικά η Ελλάδα δεν απειλεί την Τουρκία , αντίθετα η Τουρκία απειλεί μέλος του ΝΑΤΟ…<br />Για το Αιγαίο ο Ερντογάν είπε ότι : «Καθήκον μας είναι να λύνουμε τα προβλήματα στο Αιγαίο ως ηγέτες Τουρκίας και Ελλάδας» και σημείωσε ότι “ελπίζω, πρώτα οι υπουργοί Εξωτερικών μας, και μετά, αν χρειαστεί, θα καθίσουμε και εμείς στο τραπέζι και θα συζητήσουμε αυτό το ζήτημα. Αλλά επιτρέψτε μου να το πω ξεκάθαρα και ανοιχτά: η επίλυση των ζητημάτων που αφορούν αυτά τα ύδατα αποτελεί πρωτίστως καθήκον των ηγετών». <br /><br /> Εν κατακλείδι ο Έλληνας πρωθυπουργός αφού έκανε το καθήκον του έναντι των ψηφοφόρων του, έκλεισε με τη βεβαιότητα ότι «θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια παραγωγική σχέση με τον Πρόεδρο Ερντογάν», αλλά δεν σήκωσε το γάντι της διαπραγμάτευσης που του πέταξε ο Τούρκος πρόεδρος...<br />Η αγχώδης ανάγκη του Έλληνα πρωθυπουργού για ήρεμα νερά είναι εμφανής, αλλά η εξωτερική πολιτική της χώρας έχει καθηλωθεί και η ακινησία και η υποταγή, δεν είναι καλός σύμβουλος όταν όλα γύρω αλλάζουν με ταχύτητα. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σύνοδος ΝΑΤΟ: Η θερινή σύναξη των πολεμοκάπηλων και το θέατρο σκιών Ελλάδας -Τουρκίας.

Του Σωτήρη Σιδέρη Αν εξαιρέσουμε τον πνευματικά ασταθή Τραμπ που όπως αναμένονταν έκανε άνω κάτω τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, η Σύνοδο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γροιλανδία είναι μόνο η αρχή; Η νέα γεωγραφία ισχύος που αλλάζει τον κόσμο.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/AP26189307106795-1-1-768x432.jpg" width="762" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η εμμονή του Ντόναλντ Τραμπ με τη Γροιλανδία δεν αφορά την κατάκτηση εδαφών. Αποκαλύπτει ότι οι μεγάλες δυνάμεις εγκαταλείπουν τη γεωπολιτική του 20ού αιώνα και εισέρχονται σε μια εποχή όπου η ισχύς μετριέται με δίκτυα, αισθητήρες, τεχνητή νοημοσύνη και έλεγχο κρίσιμων κόμβων.<br /><br /> Η Γροιλανδία δεν είναι το ζητούμενο<br /><br />Για περισσότερο από έναν χρόνο, κάθε φορά που ο Ντόναλντ Τραμπ επαναφέρει την απαίτηση οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποκτήσουν τον έλεγχο της Γροιλανδίας, η αντίδραση είναι σχεδόν πανομοιότυπη.<br /><br />Η Δανία απαντά ότι το θέμα δεν συζητείται.<br /><br />Η κυβέρνηση της Γροιλανδίας δηλώνει ότι το νησί δεν πωλείται.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπενθυμίζει ότι τα σύνορα δεν αλλάζουν.<br /><br />Και όμως, ο Τραμπ επιμένει.<br /><br />Αυτό είναι το πραγματικό γεωπολιτικό ερώτημα.<br /><br />Γιατί μια πρόταση που απορρίπτεται συστηματικά εξακολουθεί να επανέρχεται στην κορυφή της αμερικανικής στρατηγικής ατζέντας;<br /><br />Η απάντηση ίσως βρίσκεται στο γεγονός ότι όλοι αναλύουν το θέμα με εργαλεία του 20ού αιώνα.<br /> Δεν πρόκειται για αποικιοκρατία<br /><br />Η πιο εύκολη εξήγηση είναι ότι ο Τραμπ λειτουργεί με λογική νέου ιμπεριαλισμού.<br /><br />Όμως τα δεδομένα δεν το επιβεβαιώνουν.<br /><br />Η Ουάσιγκτον δεν ενδιαφέρεται να κυβερνήσει τους περίπου 57.000 κατοίκους της Γροιλανδίας.<br /><br />Δεν ζητά πολιτική ενσωμάτωση.<br /><br />Δεν ενδιαφέρεται για διοικητικό έλεγχο.<br /><br />Αυτό που ζητά είναι κάτι πολύ διαφορετικό:μόνιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις,<br />απεριόριστη πρόσβαση,<br />νέες βάσεις,<br />συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης,<br />υποδομές αντιπυραυλικής άμυνας,<br />έλεγχο κρίσιμων αισθητήρων.<br /><br />Η ίδια η συζήτηση έχει μετακινηθεί από την κυριαρχία στην πρόσβαση. <div><br /> Η τεχνολογία αλλάζει τη γεωπολιτική<br /><br />Το μεγαλύτερο λάθος είναι ότι συνεχίζουμε να βλέπουμε τους χάρτες όπως τους έβλεπαν ο Μακίντερ ή ο Σπάικμαν.<br /><br />Σήμερα, η ισχύς δεν μετριέται μόνο σε τετραγωνικά χιλιόμετρα.<br /><br />Μετριέται σε χρόνο.<br /><br />Οι υπερηχητικοί πύραυλοι μειώνουν τον χρόνο αντίδρασης από δεκάδες λεπτά σε λίγα μόλις λεπτά.<br /><br />Οι δορυφόροι απαιτούν σταθερούς επίγειους σταθμούς.<br /><br />Η τεχνητή νοημοσύνη συνδέει αισθητήρες, ραντάρ και πυραυλικά συστήματα σε ένα ενιαίο ψηφιακό δίκτυο.<br /><br />Η Γροιλανδία αποκτά έτσι μια εντελώς νέα αξία.<br /><br />Όχι επειδή άλλαξε το νησί.<br /><br />Αλλά επειδή άλλαξε η τεχνολογία.<br /> Η νέα μορφή κυριαρχίας<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη εξέλιξη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να διεκδικούν την κυριαρχία όπως τη γνωρίζαμε.<br /><br />Διεκδικούν λειτουργικό έλεγχο.<br /><br />Δεν χρειάζεται να κατέχεις ένα κράτος.<br /><br /><br />Αρκεί να ελέγχεις:</div><div>τις βάσεις,<br />τα δίκτυα,<br />τους αισθητήρες,<br />τα data,<br />τις επικοινωνίες,<br />τις υποδομές.<br /><br />Η κυριαρχία γίνεται πλέον λειτουργία.<br /><br />Όχι απαραίτητα έδαφος.<br /><br />Αυτό αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη μεταβολή στη διεθνή πολιτική μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.<br /><br />Από τους χάρτες στα δίκτυα<br /><br />Η Γροιλανδία είναι μόνο ένα παράδειγμα.<br /><br />Η ίδια λογική εμφανίζεται:στην Ταϊβάν μέσω των ημιαγωγών,<br />στα υποθαλάσσια καλώδια δεδομένων,<br />στους δορυφόρους Starlink,<br />στις σπάνιες γαίες,<br />στην Αρκτική,<br />στα λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας,<br />στα data centers.<br /><br />Οι μεγάλες δυνάμεις δεν ανταγωνίζονται πλέον μόνο για εδάφη.<br /><br />Ανταγωνίζονται για τους κόμβους που κρατούν ενωμένο το παγκόσμιο σύστημα.<br /><br />Η γεωπολιτική μετατρέπεται σταδιακά σε γεωπολιτική των δικτύων.<br /> Το τέλος της Βεστφαλίας;<br /><br />Από το 1648 μέχρι σήμερα, η διεθνής τάξη στηριζόταν στην αρχή ότι κάθε κράτος ασκεί πλήρη κυριαρχία μέσα στα σύνορά του.<br /><br />Η νέα πραγματικότητα αμφισβητεί αυτή τη θεμελιώδη παραδοχή.<br /><br />Όταν μια υπερδύναμη ζητά απεριόριστη στρατιωτική πρόσβαση “για πάντα”, χωρίς να ενδιαφέρεται να κυβερνήσει τον πληθυσμό, τότε δεν αμφισβητεί μόνο τη Δανία.<br /><br />Αμφισβητεί τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο ορίζεται η κυριαρχία.<br /><br />Η αντιπαράθεση για τη Γροιλανδία ίσως αποτελεί το πρώτο μεγάλο επεισόδιο μιας νέας εποχής.<br /> Η επόμενη σύγκρουση ίσως δεν αφορά κράτη αλλά κόμβους<br /><br />Το πραγματικό μήνυμα της υπόθεσης Γροιλανδίας δεν βρίσκεται στην Αρκτική.<br /><br />Βρίσκεται στο μέλλον.<br /><br />Οι επόμενες μεγάλες διεθνείς κρίσεις ενδέχεται να μην αφορούν την κατάκτηση χωρών.<br /><br />Θα αφορούν τον έλεγχο:των δορυφορικών δικτύων,<br />των ενεργειακών διαδρόμων,<br />των υποθαλάσσιων καλωδίων,<br />των data centers,<br />των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης,<br />των πυραυλικών αισθητήρων.<br /><br />Η ισχύς μετακινείται από το έδαφος στις υποδομές.<br /><br />Και όποιος ελέγχει τις υποδομές, ελέγχει και την ταχύτητα λήψης αποφάσεων. <br /><br />Από την οπτική του Western Political, η εμμονή του Ντόναλντ Τραμπ με τη Γροιλανδία δεν πρέπει να διαβαστεί ως μια αναβίωση της αποικιοκρατίας. Αντίθετα, αποτελεί ένδειξη ότι η στρατηγική σκέψη των μεγάλων δυνάμεων μετατοπίζεται από τον έλεγχο εδαφών στον έλεγχο λειτουργιών: αισθητήρων, βάσεων, δικτύων και υπολογιστικής ισχύος.<br /><br />Η Γροιλανδία είναι πολύ περισσότερο από ένα νησί. Είναι ένας κόμβος σε ένα αναδυόμενο αρχιτεκτονικό σύστημα άμυνας, έγκαιρης προειδοποίησης και διασύνδεσης που εκτείνεται από την Αρκτική έως το Διάστημα. Η επιμονή της Ουάσιγκτον, παρά τις επανειλημμένες απορρίψεις από τη Δανία και τη Γροιλανδία, δείχνει ότι η αξία τέτοιων κόμβων θεωρείται πλέον στρατηγική και διαχρονική.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι γιατί ο Τραμπ επιμένει στη Γροιλανδία. Είναι αν ο κόσμος έχει ήδη περάσει σε μια εποχή όπου η κυριαρχία δεν θα μετριέται πλέον με χάρτες, αλλά με δίκτυα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Γροιλανδία είναι μόνο η αρχή; Η νέα γεωγραφία ισχύος που αλλάζει τον κόσμο.

Βασιλης Διαμαντακος Η εμμονή του Ντόναλντ Τραμπ με τη Γροιλανδία δεν αφορά την κατάκτηση εδαφών. Αποκαλύπτει ότι οι μεγάλες δυνάμεις εγκαταλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη ανατροπή: S-400, κυρώσεις και F-35.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/43265792-erdogan-mit-us-praesident-trump-in-ankara-O8BG-1-768x512.jpg" width="781" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Trump–Erdogan Reset; Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ που μπορεί να ανατρέψει την ισορροπία Ουάσιγκτον–Άγκυρας</span></h3><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η δημόσια πολιτική αποκατάσταση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από τον Ντόναλντ Τραμπ δεν αποτελεί απλώς διπλωματική χειρονομία. Συνιστά μήνυμα προς το ΝΑΤΟ, το Κογκρέσο, τη Ρωσία και το Ισραήλ ότι η Τουρκία επιστρέφει στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής, έστω κι αν οι θεσμικοί περιορισμοί παραμένουν ισχυροί.<div><br />Τι πραγματικά συνέβη<br /><br />Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες διπλωματικές επιτυχίες της Τουρκίας των τελευταίων ετών. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ όχι μόνο επέλεξε να παραστεί προσωπικά, αλλά προσέφερε στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αυτό που στην Ουάσιγκτον περιγράφεται ως full political rehabilitation.<br /><br />Οι δημόσιοι έπαινοι προς τον Τούρκο πρόεδρο, η δέσμευση για άρση των αμερικανικών κυρώσεων και η προθυμία επανεξέτασης της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35 αποτέλεσαν την πιο σαφή ένδειξη ότι ο Λευκός Οίκος επιδιώκει ένα νέο κεφάλαιο στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Η εικόνα είχε ιδιαίτερο συμβολισμό.<br /><br />Την ώρα που ο Τραμπ επέλεγε συγκρουσιακή ρητορική απέναντι σε αρκετούς Ευρωπαίους συμμάχους, εμφανιζόταν εξαιρετικά θερμός απέναντι στον Ερντογάν, δημιουργώντας την εντύπωση ότι η Άγκυρα αποτελεί πλέον έναν από τους λίγους συνομιλητές που απολαμβάνουν προσωπική πολιτική εμπιστοσύνη από τον Αμερικανό πρόεδρο. </div><div><br /> Το παρασκήνιο που δεν ειπώθηκε<br /><br />Στην Άγκυρα θεωρούν ότι το πρώτο μεγάλο κέρδος ήρθε πριν ακόμη αρχίσει η Σύνοδος.<br /><br />Ο Τραμπ, ο οποίος επανειλημμένα έχει αμφισβητήσει τη χρησιμότητα του ΝΑΤΟ και έχει αποφύγει παρόμοιες διοργανώσεις στο παρελθόν, αποκάλυψε ότι ένας από τους βασικούς λόγους που ταξίδεψε στην Τουρκία ήταν ο ίδιος ο Ερντογάν.<br /><br />«Ήρθα γιατί ο Ρετζέπ φιλοξενούσε τη Σύνοδο», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν έκρυψε την ικανοποίησή του.<br /><br />«Ήταν ιδιαίτερα σημαντικό ότι ο κ. Τραμπ υπογράμμισε τη σημασία που αποδίδει στη φιλία μας.»<br /><br />Για την τουρκική προεδρία, αυτή η δημόσια αναφορά είχε ίσως μεγαλύτερη αξία ακόμη και από τις εξαγγελίες για τα F-35, καθώς αποκαθιστά πολιτικά τον Τούρκο πρόεδρο απέναντι στη Δύση μετά από χρόνια ψυχρότητας με τις κυβερνήσεις Μπάιντεν και αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br /><br />Σύμφωνα με δυτικούς διπλωματικούς κύκλους, η προσωπική χημεία Trump–Erdogan αποτελεί έναν από τους πιο υποτιμημένους παράγοντες της νέας ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αντίθεση με την περισσότερο θεσμική προσέγγιση προηγούμενων αμερικανικών κυβερνήσεων, ο Τραμπ δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στις προσωπικές σχέσεις ηγετών, γεγονός που προσφέρει στην Άγκυρα ένα σαφές πλεονέκτημα πρόσβασης στον Λευκό Οίκο. </div><div><br />Η μεγάλη ανατροπή: S-400, κυρώσεις και F-35<br /><br />Το σημαντικότερο πολιτικό αποτέλεσμα της Συνόδου αφορά δύο ζητήματα που εδώ και χρόνια δηλητηριάζουν τις σχέσεις Ουάσιγκτον–Άγκυρας.<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε ότι σκοπεύει να εργαστεί για την άρση των κυρώσεων CAATSA που επιβλήθηκαν στην Τουρκία μετά την αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400.<br /><br />Παράλληλα εμφανίστηκε ανοικτός στο ενδεχόμενο επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />«Θα το εξετάσουμε.»<br /><br />Η δήλωση μπορεί να ήταν προσεκτική, ωστόσο στην Άγκυρα ερμηνεύθηκε ως η πρώτη πραγματική ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον εξετάζει σοβαρά την αντιστροφή μιας πολιτικής που θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα αμετάκλητη.<br /><br />Εάν οι δεσμεύσεις αυτές υλοποιηθούν, θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη αλλαγή αμερικανικής πολιτικής απέναντι στην Τουρκία μετά το 2019.</div><div><br />Οι θεσμοί μπορεί να σταματήσουν τον Τραμπ<br /><br />Το πολιτικό μήνυμα, ωστόσο, απέχει αρκετά από την εφαρμογή.<br /><br />Το Κογκρέσο εξακολουθεί να διατηρεί εξαιρετικά σκληρή στάση απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί έχουν επανειλημμένα καταστήσει σαφές ότι η κατοχή των ρωσικών S-400 είναι ασύμβατη με τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.<br /><br />Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν ο Τραμπ επιθυμεί την επαναπροσέγγιση, θα χρειαστεί να υπερβεί θεσμικά, νομικά και πολιτικά εμπόδια που δεν ελέγχει πλήρως.<br /><br />Παράλληλα υπάρχει και ο ρωσικός παράγοντας.<br /><br />Οι συμφωνίες για τους S-400 περιλαμβάνουν ρήτρες τελικού χρήστη (end-user obligations), γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια της Άγκυρας να απομακρύνει ή να παραδώσει το σύστημα χωρίς να προκαλέσει σοβαρή ένταση με τη Μόσχα.<br /><br />Έτσι, οι εξαγγελίες του Τραμπ αποτελούν προς το παρόν πολιτική πρόθεση και όχι δεσμευμένη κρατική πολιτική. </div><div><br />Η Τουρκία κερδίζει πόντους μέσα στο ΝΑΤΟ<br /><br />Η Σύνοδος επιβεβαίωσε κάτι που αρκετές δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών αξιολογούν εδώ και μήνες:<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να μετατραπεί από «δύσκολο σύμμαχο» σε indispensable ally της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας.<br /><br />Ως η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ, η Άγκυρα προβάλλει πλέον τον εαυτό της ως κρίσιμο πυλώνα για:τη Μαύρη Θάλασσα,<br />τη Μέση Ανατολή,<br />τον Καύκασο,<br />την Ανατολική Μεσόγειο,<br />αλλά και την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Ο Τραμπ ενίσχυσε ακόμη περισσότερο αυτή την εικόνα όταν υπερασπίστηκε δημόσια τον Ερντογάν απέναντι στις αντιρρήσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου σχετικά με πιθανές πωλήσεις F-35 στην Τουρκία.<br /><br />Η παρέμβαση δεν πέρασε απαρατήρητη.<br /><br />Σε διπλωματικούς κύκλους ερμηνεύτηκε ως μήνυμα ότι η νέα αμερικανική κυβέρνηση δεν σκοπεύει να αφήσει το Ισραήλ να καθορίζει μονομερώς τις αποφάσεις ασφαλείας που αφορούν την Τουρκία.<br />Οι υπόλοιποι σύμμαχοι βλέπουν μια διαφορετική Αμερική<br /><br />Ενώ η Τουρκία απολάμβανε την εύνοια του Λευκού Οίκου, αρκετοί Ευρωπαίοι σύμμαχοι βρέθηκαν στο στόχαστρο του Τραμπ.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε την Ισπανία με εμπορικές κυρώσεις λόγω των αμυντικών δαπανών, επανέφερε τις γνωστές διεκδικήσεις του για τη Γροιλανδία και άσκησε σκληρή κριτική σε σειρά συμμάχων.<br /><br />Η αντίθεση ήταν εμφανής.<br /><br />Απέναντι στους περισσότερους Ευρωπαίους, ο Τραμπ επέλεξε τη σύγκρουση.<br /><br />Απέναντι στον Ερντογάν, επέλεξε τη στρατηγική αποκατάσταση.<br /><br />Παρά τις εντάσεις, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επέμεινε ότι η Σύνοδος απέδειξε την ενότητα της Συμμαχίας.</div><div><br />Τα ανθρώπινα δικαιώματα πέρασαν σε δεύτερο πλάνο<br /><br />Ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο της Συνόδου δεν ήταν όσα ειπώθηκαν, αλλά όσα δεν ειπώθηκαν.<br /><br />Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε ενώ στην Τουρκία συνεχίζονται συλλήψεις στελεχών της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφων και γνωστού κωμικού, προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις για την κατάσταση του κράτους δικαίου.<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, τα ζητήματα δημοκρατίας βρέθηκαν αισθητά χαμηλότερα στην ατζέντα σε σχέση με προηγούμενα χρόνια.<br /><br />Ο Μαρκ Ρούτε υπενθύμισε ότι:<br /><br />«Η δημοκρατία περιλαμβάνει την ελευθερία της έκφρασης, την ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα στη διαμαρτυρία.»<br /><br />Ωστόσο, η γενική εικόνα ήταν ότι οι δυτικές κυβερνήσεις δίνουν πλέον μεγαλύτερη βαρύτητα στη στρατιωτική αξία της Τουρκίας παρά στις δημοκρατικές επιδόσεις της.<br /><br />Στελέχη της τουρκικής αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι η ολοένα στενότερη σχέση του Ερντογάν με την Ουάσιγκτον αντανακλά μια νέα μορφή πολιτικής εξάρτησης. Αντίθετα, επικριτές των δυτικών κυβερνήσεων υποστηρίζουν ότι η γεωπολιτική βαρύτητα της Άγκυρας έχει οδηγήσει σε αισθητή υποχώρηση της δημόσιας πίεσης για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />H Σύνοδος δεν αποτελεί ακόμη στρατηγική επαναφορά της Τουρκίας στη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας. Αποτελεί όμως την ισχυρότερη πολιτική ένδειξη ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιθυμεί να επαναφέρει την Άγκυρα στον στενό πυρήνα των αμερικανικών εταίρων.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο Τραμπ θέλει να αλλάξει πολιτική απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί.<br /><br />Η αμερικανική γραφειοκρατία, το Κογκρέσο, οι περιορισμοί του νόμου CAATSA, η παρουσία των S-400, οι ισορροπίες με το Ισραήλ και η αντίδραση της Ρωσίας συνθέτουν ένα πλέγμα θεσμικών και γεωπολιτικών εμποδίων που δεν αίρονται με προσωπικές σχέσεις.<br /><br />Αν οι κυρώσεις πράγματι αρθούν και ανοίξει ξανά ο δρόμος για τα F-35, οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις θα μπορούσαν να εισέλθουν στην πιο παραγωγική τους φάση εδώ και σχεδόν μία δεκαετία.<br /><br />Αν όμως οι δεσμεύσεις προσκρούσουν στο Κογκρέσο ή στη νομική πραγματικότητα της Ουάσιγκτον, η Σύνοδος της Άγκυρας θα μείνει στην ιστορία ως μια εντυπωσιακή επίδειξη προσωπικής διπλωματίας του Τραμπ και του Ερντογάν — αλλά χωρίς το στρατηγικό αποτέλεσμα που η Άγκυρα επιδιώκει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μεγάλη ανατροπή: S-400, κυρώσεις και F-35.

Trump–Erdogan Reset; Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ που μπορεί να ανατρέψει την ισορροπία Ουάσιγκτον–Άγκυρας Βασιλης Διαμαντακος Η δημόσια πολιτική αποκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg: Η Τουρκία διεκδικεί τα έξι F-35.Το Κογκρέσο,S-400 και οι αντιδράσεις Ελλάδας και Ισραήλ.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/07/erdogan-2-768x512.jpg" width="763" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Άγκυρα επιχειρεί τη μεγάλη επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35, όμως η τελική απόφαση δεν εξαρτάται μόνο από τον Donald Trump. Το αμερικανικό Κογκρέσο, οι κυρώσεις CAATSA, οι S-400 και οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένουν τα μεγαλύτερα εμπόδια.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να ανοίξει ξανά την πόρτα του πιο προηγμένου εξοπλιστικού προγράμματος της Δύσης.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει, σε πρώτη φάση, να παραλάβει έξι μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35, για τα οποία έχει ήδη καταβάλει περίπου 1,4 δισ. δολάρια, πριν ακόμη αποβληθεί από το πρόγραμμα το 2019.<br /><br />Αν και η αρχική τουρκική επιδίωξη αφορά συνολικά περίπου 40 αεροσκάφη, η παράδοση των έξι πρώτων θα αποτελούσε σημαντική γεωπολιτική νίκη για την Άγκυρα και πιθανό σημείο καμπής στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.<div><br />Ο Trump ανοίγει την πόρτα<br /><br />Η συνάντηση του Donald Trump με τον Ταγίπ Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ αναζωπύρωσε τις προσδοκίες της Άγκυρας.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε διατεθειμένος να εξετάσει την άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στην τουρκική αμυντική βιομηχανία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αναζητείται πολιτική λύση στο αδιέξοδο που δημιούργησαν οι S-400.<br /><br />Ωστόσο, η τελική απόφαση δεν βρίσκεται αποκλειστικά στον Λευκό Οίκο. </div><div><br />Το μεγάλο εμπόδιο παραμένει το Κογκρέσο<br /><br />Παρά το θετικό κλίμα που επιχειρεί να δημιουργήσει ο Trump, οποιαδήποτε μεταφορά F-35 προς την Τουρκία μπορεί να μπλοκαριστεί από το αμερικανικό Κογκρέσο.<br /><br />Η νομοθεσία που συνδέεται με τις κυρώσεις CAATSA εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ, ενώ σημαντικός αριθμός Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών βουλευτών εξακολουθεί να θεωρεί ότι η συνύπαρξη των S-400 με τα F-35δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο διαρροής κρίσιμης τεχνολογίας προς τη Ρωσία.<br /><br />Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια της Συνόδου του ΝΑΤΟ, ορισμένοι Αμερικανοί γερουσιαστές εμφανίστηκαν περισσότερο διαλλακτικοί.<br /><br />Η Δημοκρατική γερουσιαστής Jeanne Shaheen δήλωσε ότι η επιστροφή της Τουρκίας θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο εφόσον βρεθεί αποδεκτή λύση για τους S-400.<br /><br />Ανάλογη θέση εξέφρασε και ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Mike Rounds, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία σημαντικό στρατηγικό σύμμαχο του ΝΑΤΟ.<br />Οι S-400 παραμένουν η «κόκκινη γραμμή»<br /><br />Το βασικό πρόβλημα δεν έχει αλλάξει.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να θεωρούν ότι η λειτουργία των ρωσικών S-400 παράλληλα με τα F-35 δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο αποκάλυψης ευαίσθητων επιχειρησιακών δεδομένων του αμερικανικού αεροσκάφους.<br /><br />Σύμφωνα με το Bloomberg, η Άγκυρα εξετάζει πλέον έναν ενδιάμεσο συμβιβασμό.<br /><br />Η πρόταση προβλέπει:διατήρηση των S-400 στην Τουρκία,<br />περιορισμό της επιχειρησιακής τους χρήσης,<br />αμερικανική τεχνική εποπτεία του συστήματος,<br />ενεργοποίησή τους μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις εθνικής απειλής.<br /><br />Πρόκειται για πρόταση που μέχρι στιγμής δεν έχει εγκριθεί από την Ουάσιγκτον.</div><div><br />Η ανησυχία Ισραήλ και Ελλάδας<br /><br />Η πιθανότητα επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα προκαλεί έντονο προβληματισμό σε δύο από τους σημαντικότερους περιφερειακούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Το Ισραήλ, το οποίο παραμένει η μοναδική χώρα της Μέσης Ανατολής που διαθέτει F-35, έχει εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Τουρκία δεν πρέπει να αποκτήσει το συγκεκριμένο αεροσκάφος, επικαλούμενος τις επιθετικές φιλοδοξίες της Άγκυρας στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, και η Ελλάδα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, καθώς η Πολεμική Αεροπορία έχει ήδη ενταχθεί στο πρόγραμμα απόκτησης F-35 και θεωρεί κρίσιμο να διατηρηθεί το τεχνολογικό πλεονέκτημα που δημιουργείται. </div><div><br />Τα έξι F-35 που ήδη ανήκουν στην Τουρκία<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα έξι πρώτα αεροσκάφη έχουν ήδη κατασκευαστεί.<br /><br />Η Τουρκία είχε προκαταβάλει περίπου 1,4 δισ. δολάρια, πριν αποκλειστεί από το πρόγραμμα.<br /><br />Τα αεροσκάφη παραμένουν αποθηκευμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες και, εφόσον αρθούν οι πολιτικοί και νομικοί περιορισμοί, θα μπορούσαν να παραδοθούν σχετικά γρήγορα.</div><div><br />Το «Steel Dome»<br /><br />Παράλληλα με την προσπάθεια επιστροφής στα F-35, η Άγκυρα επιταχύνει και το δικό της πρόγραμμα ολοκληρωμένης αεράμυνας.<br /><br />Το σχέδιο Steel Dome φιλοδοξεί να δημιουργήσει πολυεπίπεδο δίκτυο αντιαεροπορικής προστασίας, συνδυάζοντας:S-400,<br />εγχώρια τουρκικά συστήματα,<br />πιθανή προμήθεια του γαλλοϊταλικού SAMP/T,<br />νέα συστήματα anti-drone,<br />προηγμένα ραντάρ.<br /><br />Η επιτάχυνση του προγράμματος αποδίδεται και στις εμπειρίες που αποκόμισε η Τουρκία μετά τις πυραυλικές επιθέσεις που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Ιράν–Ισραήλ.<br /><br />Η προσπάθεια επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν αποτελεί απλώς εξοπλιστική διαπραγμάτευση αλλά μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής επανατοποθέτησης της Άγκυρας στο δυτικό αμυντικό σύστημα. Ο Τραμπ φαίνεται διατεθειμένος να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τον Ταγίπ Ερντογάν, αναγνωρίζοντας τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και την αστάθεια στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από πολύ περισσότερους παράγοντες: το αμερικανικό Κογκρέσο, το καθεστώς των κυρώσεων CAATSA, τη διαχείριση των S-400 και τις έντονες αντιδράσεις συμμάχων όπως το Ισραήλ και η Ελλάδα. Για την Ουάσιγκτον, το πραγματικό δίλημμα δεν είναι μόνο αν θα επιστρέψει η Τουρκία στα F-35, αλλά πώς μπορεί να επανενταχθεί χωρίς να διαταραχθεί η ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο και χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η τεχνολογική ασφάλεια του σημαντικότερου μαχητικού της Δύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Bloomberg: Η Τουρκία διεκδικεί τα έξι F-35.Το Κογκρέσο,S-400 και οι αντιδράσεις Ελλάδας και Ισραήλ.

Βασιλης Διαμαντακος Η Άγκυρα επιχειρεί τη μεγάλη επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35, όμως η τελική απόφαση δεν εξαρτάται μόνο από τον Donald T...

Διαβάστε την συνέχεια

Σάλος στο ΝΑΤΟ. Ο Τραμπ απειλεί με προσάρτηση εδαφών και ο Ρούτε τον αποκαλεί «αγαπητό Ντόναλντ».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/rutte_trump_nato.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/rutte_trump_nato-1068x712.webp" width="749" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η κολακεία γίνεται… επίσημη στρατηγική.</span></h3>Επεισοδιακό ήταν το κλίμα στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, η οποία εξελίχθηκε σε ένα διπλωματικό θρίλερ γεμάτο ακραίες απειλές, εσωτερικούς τριγμούς αλλά και μια πρωτοφανή τακτική «δημόσιας κολακείας» από την ηγεσία της Συμμαχίας προς τον Αμερικανό πρόεδρο.<div><br />Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυε επιθέσεις κατά συμμάχων, απειλώντας ευθέως με εμπορικό αποκλεισμό της Ισπανίας και αναζωπυρώνοντας τις βλέψεις των ΗΠΑ για προσάρτηση της Γροιλανδίας, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επέλεξε τον δρόμο του απόλυτου κατευνασμού, αποκαλώντας τον «αγαπητό Ντόναλντ» και μετατρέποντας τις φιλοφρονήσεις σε επίσημη γραμμή της Συμμαχίας.</div><div><br />Κατά τη διάρκεια των δύο ημερών της συνόδου στην Άγκυρα, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν συγκράτησε τα βέλη του. Απείλησε με πλήρη διακοπή των εμπορικών σχέσεων με την Ισπανία λόγω των χαμηλών αμυντικών δαπανών της, εξέφρασε την έντονη απογοήτευσή του για τη στάση του ΝΑΤΟ στον πόλεμο των ΗΠΑ με το Ιράν, ενώ άνοιξε εκ νέου μέτωπο με τη Δανία για τον έλεγχο της Γροιλανδίας.<br />Απέναντι σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, ο Μαρκ Ρούτε όχι μόνο απέφυγε να υπερασπιστεί τα απειλούμενα κράτη-μέλη, αλλά εξήρε τον Τραμπ ως «σπουδαίο ηγέτη» και το «μεγαλύτερο κεφάλαιο» της Συμμαχίας. Κατά τη διμερή τους συνάντηση την Τετάρτη, ο Ρούτε τον ευχαρίστησε δημόσια, πιστώνοντάς του την αύξηση των αμυντικών δαπανών από τον Καναδά και την Ευρώπη κατά 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, έναν όρο που ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας βάφτισε «το τρισεκατομμύριο του Τραμπ» (“Trump trillion”).</div><div><br />Μάλιστα, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος επέκρινε δριμύτατα τους προκατόχους του στον Λευκό Οίκο, ο Ρούτε έσπευσε να παρέμβει λέγοντας: «Εσείς κάνατε αυτό που είχε αρχίσει να προσπαθεί ο Αϊζενχάουερ… Κανένας άλλος πρόεδρος δεν τα κατάφερε. Ήσασταν ο πρώτος. Είναι δική σας νίκη», αποσπώντας την πληρωμένη απάντηση του Τραμπ: «Γι’ αυτό τον συμπαθώ».<br /><br />Αντιδράσεις και «παγωμάρα» στην Ευρώπη<br /><br />Η συγκεκριμένη τακτική του Ρούτε -ο οποίος από τα τέλη του 2024 που ανέλαβε τα ηνία εφαρμόζει μια στρατηγική ακραίου κατευνασμού- έχει προκαλέσει έντονη δυσφορία σε πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι κάνουν λόγο για «κακόγουστη και υποτακτική συμπεριφορά».<br />Η Μάριον Μέσμερ, διευθύντρια προγράμματος για τη διεθνή ασφάλεια στο Chatham House, μιλώντας στο CNBC, υπογράμμισε ότι η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει να ελπίζει στη διαχείριση του Τραμπ μέσω κολακειών και να κοιτάξει τη δική της ασφάλεια. «Υπάρχει ανησυχία ότι η προσέγγιση του Ρούτε δεν βοηθά τη συμμαχία στο σύνολό της και ενδέχεται να στείλει λάθος μήνυμα στη Ρωσία, ότι δηλαδή τα ευρωπαϊκά κράτη αισθάνονται αδύναμα χωρίς τις ΗΠΑ και είναι πρόθυμα να δεθούν μαζί τους ό,τι κι αν γίνει», σημείωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ο Ρούτε δεν έχει καταφέρει να εξαργυρώσει αυτή την προσωπική σχέση σε κάποιο απτό όφελος για το ΝΑΤΟ.<br /><br />«Θα πολεμήσουμε για κάθε σπιθαμή»<br /><br />Σε πλήρη αντίθεση με τη στάση του Γενικού Γραμματέα, η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν, σήκωσε το γάντι που πέταξε ο Τραμπ για τη Γροιλανδία. Ερωτηθείσα αν η χώρα της είναι έτοιμη να υπερασπιστεί στρατιωτικά την περιοχή σε περίπτωση αμερικανικής επιθετικής ενέργειας, ξεκαθάρισε: «Είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε κάθε σπιθαμή του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένου του δικού μας εδάφους».<br />Από την πλευρά του, ο Φινλανδός πρόεδρος, Αλεξάντερ Στουμπ, προσπάθησε να ρίξει τους τόνους, καλώντας για ψυχραιμία: «Να είστε πιο Αρκτικοί, πιο cool. Η Φινλανδία έχει εκπαιδεύσει 1 εκατομμύριο στρατιώτες σε αρκτικές συνθήκες. Ας το έχουμε αυτό κατά νου».<br /><br />Στήριξη από τη Λετονία<br /><br />Παρά τα πυρά που δέχεται ο Ρούτε για την απώλεια του «αυτοσεβασμού» του —θέμα που τέθηκε ευθέως και από δημοσιογράφους στη συνέντευξη Τύπου— υπάρχουν και φωνές που υπεραμύνονται των χειρισμών του. Ο πρόεδρος της Λετονίας, Έντγκαρς Ρίνκεβιτς, δήλωσε πως ο Ρούτε κάνει «σπουδαία δουλειά». «Δεν είναι γενικός γραμματέας της ΕΕ, ούτε πρόεδρος της Κομισιόν. Η μόνη του δουλειά είναι να κρατήσει τη διατλαντική σχέση ανέπαφη και τη συμμαχία ζωντανή, με κάθε κόστος», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br />Το βέβαιο είναι ότι η στρατηγική του Ρούτε, η οποία στο παρελθόν είχε φτάσει στο σημείο να αποκαλέσει τον Τραμπ «Daddy», δοκιμάζει πλέον τις αντοχές και τη συνοχή της Ευρώπης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σάλος στο ΝΑΤΟ. Ο Τραμπ απειλεί με προσάρτηση εδαφών και ο Ρούτε τον αποκαλεί «αγαπητό Ντόναλντ».

Η κολακεία γίνεται… επίσημη στρατηγική. Επεισοδιακό ήταν το κλίμα στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, η οποία εξελίχθηκε σε ένα διπλωμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία: Προκαλεί και πάλι. Ενημέρωσε την Αθήνα πως θα συνεχίσει να χτυπά ρωσικά πλοία στη Μεσόγειο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQfIk7dNDI0dgOMzD1gXqdEVmNwIrG8DgzCKSV50EX5yfbRVAeH2YTgCUI&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="335" data-original-width="596" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQfIk7dNDI0dgOMzD1gXqdEVmNwIrG8DgzCKSV50EX5yfbRVAeH2YTgCUI&s=10" width="774" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">To περιστατικό με το drone στη Λευκάδα φαίνεται πως δεν έγινε μάθημα</span></h3> <b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η Ουκρανία ξεκαθάρισε προς την Αθήνα ότι προτίθεται να συνεχίσει τις επιθέσεις εναντίον ρωσικών πλοίων στην ανοιχτή θάλασσα, επικαλούμενη το δικαίωμα αυτοάμυνας βάσει του άρθρου 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Η θέση αυτή έρχεται μετά τον εντοπισμό ουκρανικού θαλάσσιου drone με 100 κιλά εκρηκτικών κοντά στη Λευκάδα, το οποίο, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, είχε ως στόχο ρωσικό πετρελαιοφόρο στη Μεσόγειο.<div><br />Το drone με τα εκρηκτικά κοντά στη Λευκάδα<br /><br />Η υπόθεση προκάλεσε έντονη ανησυχία στην Αθήνα, καθώς το ουκρανικό μη επανδρωμένο σκάφος εντοπίστηκε στο Ιόνιο Πέλαγος, κοντά στο ελληνικό νησί της Λευκάδας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το drone έφερε περίπου 100 κιλά εκρηκτικών και είχε κατευθυνθεί εναντίον ρωσικού δεξαμενόπλοιου στη Μεσόγειο, βάσει πληροφοριών που είχε συγκεντρώσει το Κίεβο.<br /><br />Το περιστατικό δημιούργησε προβληματισμό στην ελληνική πλευρά, καθώς υπήρξαν φόβοι ότι η Μεσόγειος μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης, με πιθανές επιπτώσεις και στον τουρισμό.</div><div><br />Τα ελληνικά διαβήματα προς το Κίεβο<br /><br />Η Αθήνα προχώρησε σε τρία διπλωματικά διαβήματα προς την Ουκρανία για το περιστατικό. Η ελληνική πλευρά ζήτησε εξηγήσεις, απολογία από το Κίεβο και διαβεβαιώσεις ότι αντίστοιχο περιστατικό δεν θα επαναληφθεί.<br /><br />Η υπόθεση επανήλθε στο προσκήνιο στις αρχές της εβδομάδας, μετά το τηλεφώνημα των γνωστών Ρώσων φαρσέρ Βοβάν και Λέξους προς τον εθνικό σύμβουλο ασφαλείας του Κυριάκου Μητσοτάκη, Θάνο Ντόκο.</div><div><br />Η θέση της Ουκρανίας για τις επιθέσεις<br /><br />Παρότι επισήμως η Ουκρανία εξέφρασε τη λύπη της για το περιστατικό, υποστηρίζοντας ότι αυτό αποτελεί αποτέλεσμα της ρωσικής επιθετικότητας κατά της χώρας, παρασκηνιακά έστειλε διαφορετικό μήνυμα στην Αθήνα.<br /><br />Κατά τη διάρκεια αρκετών συναντήσεων μεταξύ Ελλήνων και Ουκρανών διπλωματών μετά το περιστατικό της 7ης Μαΐου, αξιωματούχοι του Κιέβου ανέφεραν ότι η Ουκρανία δεν σκοπεύει να σταματήσει τις επιχειρήσεις εναντίον ρωσικών δεξαμενόπλοιων στην ανοιχτή θάλασσα.<br /><br />Η Ουκρανία υποστηρίζει ότι οι ενέργειες αυτές εντάσσονται στο δικαίωμά της για αυτοάμυνα, όπως προβλέπεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.</div><div><br />Επίκληση της συμφωνίας Ελλάδας – Ουκρανίας<br /><br />Στις επαφές με την Αθήνα, Ουκρανοί αξιωματούχοι επικαλέστηκαν και τη Συμφωνία Φιλίας του 1996 μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας.<br /><br />Η συμφωνία προβλέπει ότι σε περίπτωση κατά την οποία προκύψει κατάσταση που μπορεί να απειλήσει ή να θέσει σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη και τάξη, οι δύο πλευρές οφείλουν να προχωρούν άμεσα σε διαβουλεύσεις για την αξιολόγηση της κατάστασης.<br /><br />Το Κίεβο υποστηρίζει ότι η Αθήνα δεν τήρησε αυτή την πρόβλεψη, καθώς, όπως αναφέρει, το ζήτημα είχε ήδη λάβει μεγάλες διαστάσεις στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης πριν προηγηθεί διαβούλευση με την ουκρανική πλευρά.</div><div><br />Αντιδράσεις και πολιτική αντιπαράθεση<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας Αρσένι Γιατσενιούκ υποστήριξε σε δηλώσεις του στο Euractiv ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να ζητήσει απολογία από τη Ρωσία και τον Βλαντιμίρ Πούτιν και όχι από την Ουκρανία.<br /><br />Η υπόθεση παραμένει στο επίκεντρο της ελληνοουκρανικής αντιπαράθεσης, καθώς η Αθήνα ανησυχεί για τον κίνδυνο επέκτασης της σύγκρουσης σε μια περιοχή κρίσιμη για την ασφάλεια και την οικονομική δραστηριότητα της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία: Προκαλεί και πάλι. Ενημέρωσε την Αθήνα πως θα συνεχίσει να χτυπά ρωσικά πλοία στη Μεσόγειο.

To περιστατικό με το drone στη Λευκάδα φαίνεται πως δεν έγινε μάθημα   Γιάννης Κολεΐδης Η Ουκρανία ξεκαθάρισε προς την Αθήνα ότι προτίθεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινός Υπουργός: «Υπάρχει ένα πραγματικό σενάριο όπου η Τουρκία επιτίθεται στο Ισραήλ». Προβληματισμός για τη στάση Τραμπ

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/ERDOGAN-630x397.jpg" width="760" /><br /><br />Σε κατάσταση αυξημένου συναγερμού βρίσκεται η ισραηλινή κυβέρνηση, καθώς η ραγδαία επιδείνωση των σχέσεων με την Άγκυρα τροφοδοτεί πλέον ανοιχτά σενάρια ακόμα και για στρατιωτική σύγκρουση. Σε μια ιδιαίτερα βαρυσήμαντη συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο Καν Νιουζ, ο Ισραηλινός Υπουργός Υποθέσεων Διασποράς, Αμιχάι Σίκλι, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, χαρακτηρίζοντας «απολύτως υπαρκτό» το ενδεχόμενο ανάληψης στρατιωτικής δράσης από την πλευρά της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ.<br /><br />Υπουργός Αμιχάι Σίκλι προειδοποιεί ότι ένα σενάριο τουρκικής στρατιωτικής δράσης εναντίον του Ισραήλ είναι απολύτως πιθανό, επικαλούμενος τη ρητορική του Ερντογάν και τη θέρμανση των σχέσεων του Τραμπ με την Άγκυρα.<br /><br />Ο Υπουργός Υποθέσεων Διασποράς, Αμιχάι Σίκλι, προειδοποίησε την Πέμπτη 09/07 ότι ένα σενάριο στο οποίο η Τουρκία αναλαμβάνει στρατιωτική δράση εναντίον του Ισραήλ είναι απολύτως πιθανό, σε μια σκληρή συνέντευξη στο δίκτυο Καν Νιουζ, η οποία αντανακλά τον αυξανόμενο συναγερμό στους κόλπους της ισραηλινής κυβέρνησης για την επιδείνωση των σχέσεων με την Άγκυρα.<br /><br />Ο Σίκλι δήλωσε ότι παρακολουθεί στενά τις δηλώσεις που έρχονται από την Τουρκία τους τελευταίους μήνες και ότι ένα σενάριο στο οποίο η Τουρκία ενεργεί στρατιωτικά εναντίον του Ισραήλ είναι απολύτως πιθανό.<br /><br />Στόχευσε επίσης τη θερμαινόμενη σχέση του Προέδρου Τραμπ με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, λέγοντας ότι, από την οπτική γωνία του Ισραήλ, η φιλική στάση του Τραμπ προς τον Ερντογάν είναι βαθύτατα προβληματική, όπως και η ευρύτερη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Άγκυρα.<br /><br />Ο υπουργός δήλωσε ότι το Ισραήλ έμαθε ότι πρέπει να ακούει προσεκτικά τι λένε οι παγκόσμιοι ηγέτες και τι λένε οι εχθροί του εβραϊκού κράτους.<br /><br />Αναφέρθηκε σε πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ο οποίος περιέγραψε το Ισραήλ ως ένα βάρος για την ανθρωπότητα που δεν μπορεί πλέον να γίνει ανεκτό, χαρακτηρίζοντας το σχόλιο εξαιρετικά σοβαρό.<br /><br />Ταυτόχρονα, ο Σίκλι υποστήριξε ότι το Ισραήλ θεωρεί ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ αυτής της εβδομάδας στην Άγκυρα ως διπλωματικό επίτευγμα.<br /><br />Σημείωσε ότι δεν υπήρξε καμία ανακοίνωση που να επιβεβαιώνει ότι ο Τραμπ θα προμήθευε την Τουρκία με μαχητικά αεροσκάφη F-35 -μια πιθανότητα που ο Τραμπ είχε αφήσει να εννοηθεί στο πλευρό του Ερντογάν- και απέδωσε αυτό το αποτέλεσμα σε σημαντικό βαθμό στην προθυμία του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου να εκφράσει ανοιχτά τις αντιρρήσεις του, παράλληλα με τις έντονες πιέσεις που ασκήθηκαν από την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Ο Σίκλι τόνισε ότι η σκληρή ρητορική της Τουρκίας προς το Ισραήλ δεν είναι νέο φαινόμενο, αλλά έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα.<br /><br />Δήλωσε ότι σε όλο το διάστημα που παρακολουθεί τις τουρκικές δηλώσεις, δεν έχει δει ποτέ τίποτα συγκρίσιμο με όσα έχουν προκύψει τους τελευταίους μήνες, συμπεριλαμβανομένων διακηρύξεων ότι η Τουρκία σκοπεύει να απελευθερώσει την Ιερουσαλήμ και να επαναλάβει στο Ισραήλ όσα εφάρμοσε στη Συρία, μια φρασεολογία που, όπως είπε, απλώς δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ στο παρελθόν.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας βρίσκονται σε βαθύ ναδίρ εδώ και χρόνια, με τον Ερντογάν να επιτίθεται επανειλημμένα στο Ισραήλ με σκληρούς όρους.<br /><br />Ο ίδιος δήλωσε πρόσφατα ότι τα ισραηλινά πλήγματα στη Συρία και τον Λίβανο έχουν φτάσει σε σημείο που απειλούν την ίδια την Τουρκία.<br /><br />Ο Νετανιάχου απάντησε τότε αποκαλώντας τον Ερντογάν έναν αντισημίτη δικτάτορα που διαπράττει γενοκτονία κατά των Κούρδων, υποστηρίζει την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, καταστέλλει τον ίδιο του τον λαό και φυλακίζει πολιτικούς αντιπάλους, λέγοντας ότι είναι ο τελευταίος άνθρωπος που μπορεί να κάνει μαθήματα ηθικής στο Κράτος του Ισραήλ.<br /><br />Οι δηλώσεις του Τραμπ στη σύνοδο κορυφής εγείρουν δύσκολα ερωτήματα σχετικά με το βάθος της τουρκικής απειλής για το Ισραήλ, καθώς και για τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη συγκράτηση του Ερντογάν.<br /><br />Η στάση που τήρησε ο Ντόναλντ Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το κατά πόσο οι ΗΠΑ παραμένουν ο καθοριστικός παράγοντας ανάσχεσης του τουρκικού αναθεωρητισμού, με τις εξελίξεις στην περιοχή να παραμένουν εξαιρετικά ρευστές.<div><br />Το διπλωματικό «μπλόκο» στα F-35 και η συμβολή Ελλάδας-Κύπρου<br /><br />Παρά το ζοφερό κλίμα, η ισραηλινή πλευρά πιστώνει στη διπλωματία της ένα σημαντικό κέρδος κατά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.<br /><br />Σύμφωνα με τον Σίκλι, αποτελεί θετική εξέλιξη το γεγονός ότι δεν επισημοποιήθηκε η παράδοση των μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς F-35 στην Τουρκία, ένα ενδεχόμενο που ο Τραμπ είχε αφήσει ανοιχτό κατά τις επαφές του με τον Ερντογάν.<br /><br />Ο Ισραηλινός υπουργός απέδωσε αυτή τη διπλωματική επιτυχία στην άμεση και δημόσια αντίδραση του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, αλλά και στις συντονισμένες, ισχυρές πιέσεις που άσκησαν η Ελλάδα και η Κύπρος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινός Υπουργός: «Υπάρχει ένα πραγματικό σενάριο όπου η Τουρκία επιτίθεται στο Ισραήλ». Προβληματισμός για τη στάση Τραμπ

Σε κατάσταση αυξημένου συναγερμού βρίσκεται η ισραηλινή κυβέρνηση, καθώς η ραγδαία επιδείνωση των σχέσεων με την Άγκυρα τροφοδοτεί πλέον ανο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύριε Ερντογάν, τον Μπαχτσελί για το casus belli τον ρώτησες;

<a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-42-11-1068x601.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="601" data-original-width="1068" height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-42-11-1068x601.png" width="751" /></a><br /><br />Πρόσκληση να καθίσουν Αθήνα και Άγκυρα στο τραπέζι για το Αιγαίο, χωρίς ωστόσο να μεταβάλλει τις πάγιες τουρκικές θέσεις του, απηύθυνε ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απαντώντας σε ερωτήσεις της ανταποκρίτριας του ΑΠΕ-ΜΠΕ, Μαρίας Ζαχαράκη, σχετικά με το «casus belli» και τη «Γαλάζια Πατρίδα».<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου μετά το πέρας της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα την Τετάρτη 8 Ιουλίου, εάν ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων θα αποτελούσε αιτία πολέμου για την Άγκυρα, ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι ο λαός του δεν γνωρίζει τι σημαίνει casus belli και κάλεσε να μην τροφοδοτεί κανείς την ένταση με τέτοιες διατυπώσεις.<br /><br />«Το “casus belli” είναι κάτι που σχεδόν κανείς από τον λαό μου δεν γνωρίζει· αν ρωτήσεις τι είναι, δεν θα ξέρουν. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει κανένας λόγος να απασχολούμε τον λαό μας με αυτά τα θέματα, και εμείς ήδη λέμε στους Έλληνες φίλους μας: “Ας μην απασχολούμε ούτε τους Έλληνες πολίτες ούτε τους δικούς μας πολίτες με αυτά. Ας καθίσουμε, ας συζητήσουμε και ας τελειώσουμε την υπόθεση”. Αυτή είναι η στάση μας και κάθε φορά που το θέμα αυτό έρχεται στο τραπέζι, τους το λέμε και έτσι συνεχίζουμε».<div><br />«Γαλάζια Πατρίδα»<br /><br />Σε άλλη ερώτηση σχετικά με τον νέο νόμο που ετοιμάζει η τουρκική κυβέρνηση για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και το πότε αναμένεται να κατατεθεί στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν έδωσε χρονοδιάγραμμα, αλλά υπογράμμισε ότι η συγκεκριμένη έννοια παραμένει βασικό στοιχείο της τουρκικής πολιτικής. «Όσον αφορά το θέμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”, το θέμα αυτό είναι επίσης πολύ, πολύ σημαντικό για εμάς. Δεν θα το χρησιμοποιούμε μόνο στις θάλασσες, αλλά, όταν χρειαστεί, θα το χρησιμοποιούμε ως ονομασία ειδικά στο εσωτερικό μας και στα χωρικά μας ύδατα».</div><div><br />«Ο Μητσοτάκης δεν έπρεπε να υποπέσει σε τέτοιο λάθος»<br /><br />Την ίδια ώρα, σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τις δηλώσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Κυριάκου Μητσοτάκη, σχετικά με τα μαχητικά αεροσκάφη F-35, που επιδιώκει να αποκτήσει η Άγκυρα από τις ΗΠΑ, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν άσκησε κριτική στις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού. Ο Τούρκος πρόεδρος υποστήριξε ότι η Άγκυρα δεν έχει σχολιάσει ποτέ τις ελληνικές αμυντικές προμήθειες και τόνισε ότι η Τουρκία έχει το δικαίωμα τόσο να παράγει όσο και να προμηθεύεται αμυντικό εξοπλισμό.<br /><br />«Αυτές οι δηλώσεις δεν έχουν θέση στον κόσμο μου. Διότι είναι σαφές σε ποια νερά κολυμπά ο Νετανιάχου. Ο Μητσοτάκης δεν έπρεπε να πέσει σε ένα τέτοιο λάθος. Διότι, έχουμε εμείς εκφράσει ποτέ μέχρι σήμερα την άποψη “γιατί τα αγόρασες αυτά” ή “για ποιο λόγο τα αγοράζεις” σχετικά με τα αμυντικά μέσα που έχει προμηθευτεί ο κ. Μητσοτάκης για την Ελλάδα; Όχι. Αν και είμαστε γείτονες, θα μπορούσαμε να πούμε τέτοια πράγματα. Αλλά δεν υπάρχει λόγος. Μπορεί να αγοράζει, μπορεί και να πουλάει. Η Τουρκία, από την άλλη, τα παράγει ήδη αυτά, και εκτός από παραγωγή, φυσικά έχει και το δικαίωμα να αγοράζει. Κι εμείς διεξάγουμε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις με διάφορες χώρες του κόσμου. Και τα βήματά μας είναι ανάλογα».<br /><br />«Το θέμα του Αιγαίου είναι θέμα που θα συζητήσουν οι ηγέτες»<br /><br />Παρόλα αυτά, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την ετοιμότητά του να προσέλθει σε διάλογο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για το Αιγαίο. Σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο οποίος αναφέρθηκε στις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί ανάγκης επίλυσης του ζητήματος των θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας, ο Τούρκος πρόεδρος απάντησε πως «συμμερίζομαι απόλυτα την άποψη σχετικά με την επίλυση των προβλημάτων στο Αιγαίο.<br /><br />»Καταρχήν, οι υπουργοί Εξωτερικών μας, και στη συνέχεια, αν χρειαστεί, κι εμείς, θα καθίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον Μητσοτάκη για να συζητήσουμε το θέμα. Αλλά θα ήθελα να πω ξεκάθαρα και σαφώς ότι η επίλυση του προβλήματος σε αυτά τα ύδατα είναι πρωτίστως καθήκον των ηγετών. Συμμερίζομαι και εγώ την ίδια άποψη σχετικά με αυτό το θέμα».<br />«Δεν τέθηκε θέμα Θεολογικής Σχολής της Χάλκης»<br /><br />Στο μέρος της ερώτησης που αφορούσε το αν συζητήθηκε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ το ζήτημα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και το ενδεχόμενο λήψης σχετικής πρωτοβουλίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε πως το θέμα αυτό δεν τέθηκε στη συνάντηση που είχε με τον Αμερικανό πρόεδρο στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Κύριε Ερντογάν, τον Μπαχτσελί για το casus belli τον ρώτησες;

Πρόσκληση να καθίσουν Αθήνα και Άγκυρα στο τραπέζι για το Αιγαίο, χωρίς ωστόσο να μεταβάλλει τις πάγιες τουρκικές θέσεις του, απηύθυνε ο Τού...

Διαβάστε την συνέχεια

Χουριέτ: Ιδού το σενάριο για F-35 και CAATSA

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpTVm7a4ge-a39IYxvbQ7_Wu7p63HzW4CL0_NlgmPu05XD5gr9s4AfY2w5&s=10" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="337" data-original-width="592" height="114" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpTVm7a4ge-a39IYxvbQ7_Wu7p63HzW4CL0_NlgmPu05XD5gr9s4AfY2w5&s=10" width="745" /></a><br /><br />Της <b>Μαρίας Ζαχαράκη</b><br />Τη μεταβίβαση των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 σε τρίτη χώρα του Κόλπου παρουσιάζει ως το επικρατέστερο σενάριο για την υπέρβαση του αδιεξόδου στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Χουριέτ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η συγκεκριμένη φόρμουλα θεωρείται από αμερικανικής πλευράς η πλέον συμβατή με το ισχύον νομικό πλαίσιο, ανοίγοντας τον δρόμο τόσο για την άρση των κυρώσεων CAATSA όσο και για την επανεκκίνηση της διαδικασίας σχετικά με τα μαχητικά F-35, χωρίς όμως να σημαίνει αυτόματα και την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα.<br /><br />Η Χουριέτ υποστηρίζει ότι σήμερα υπάρχουν δύο παράλληλα, αλλά διακριτά ζητήματα στις σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον: οι κυρώσεις CAATSA και η επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35. Όπως επισημαίνει, η άρση των κυρώσεων δεν συνεπάγεται αυτομάτως και επιστροφή στα F-35, αλλά αφαιρεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά και νομικά εμπόδια.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι, σύμφωνα με πληροφορίες από Αμερικανούς αξιωματούχους, η ισχυρότερη επιλογή που εξετάζεται είναι η πώληση των S-400 σε τρίτη χώρα του Κόλπου, η οποία ακόμη δεν έχει γίνει γνωστή.<br /><br />Όπως σημειώνει, η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να θεωρεί απαραίτητη προϋπόθεση να μην περιλαμβάνονται πλέον οι S-400 στο τουρκικό οπλοστάσιο.<br /><br />Παράλληλα επισημαίνεται ότι εναλλακτικές λύσεις που είχαν συζητηθεί στο παρελθόν, όπως η αποθήκευση των συστημάτων στην Τουρκία, η αφαίρεση των μηχανισμών ενεργοποίησης ή η φύλαξή τους υπό κοινό έλεγχο, δεν θεωρούνται από τις ΗΠΑ συμβατές με το ισχύον νομικό πλαίσιο.<br /><br />Η εφημερίδα προσθέτει ότι, βάσει της συμφωνίας τελικού χρήστη με τη Ρωσία, οποιαδήποτε μεταβίβαση των S-400 σε τρίτη χώρα απαιτεί τη συναίνεση της Μόσχας και αναφέρει πως, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η ρωσική πλευρά δεν εμφανίζεται καταρχήν αρνητική σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />Οι προϋποθέσεις για την άρση της CAATSA<br /><br />Η Χουριέτ υπενθυμίζει ότι οι κυρώσεις CAATSA επιβλήθηκαν το 2020 μετά την αγορά των S-400 από τη Ρωσία και αφορούσαν κυρίως την τουρκική Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η άρση τους προϋποθέτει πιστοποίηση του Αμερικανού προέδρου προς το Κογκρέσο ότι η Τουρκία δεν διαθέτει πλέον S-400 στο οπλοστάσιό της ή άλλο αντίστοιχο ρωσικό σύστημα και ότι έχει δεσμευθεί να μην προμηθευτεί ανάλογα συστήματα στο μέλλον.<br />Ξεχωριστή διαδικασία για τα F-35<br /><br />Η εφημερίδα διευκρινίζει ότι η επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 αποτελεί ανεξάρτητη διαδικασία από την άρση των κυρώσεων.<br /><br />Όπως αναφέρει, ακόμη και μετά την άρση της CAATSA θα απαιτηθούν νέα πολιτικά, νομικά και τεχνικά βήματα, μεταξύ των οποίων ενημέρωση του Κογκρέσου από τον Λευκό Οίκο, δεκαπενθήμερη περίοδος κοινοβουλευτικού ελέγχου και τεχνικές αξιολογήσεις ασφαλείας από το Πεντάγωνο και το Γραφείο του Κοινού Προγράμματος F-35.<br /><br />Η Χουριέτ σημειώνει ακόμη ότι παραμένει ανοικτό το ερώτημα εάν η Τουρκία θα επανενταχθεί ως εταίρος-παραγωγός ή μόνο ως χώρα-πελάτης.<div><br />Σενάριο για τα έξι F-35<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, εφόσον προχωρήσουν θετικά οι διαδικασίες, το πρώτο θέμα που ενδέχεται να εξεταστεί είναι η παράδοση των έξι F-35 που είχαν ήδη κατασκευαστεί για την Τουρκία και για τα οποία η ‘Αγκυρα είχε καταβάλει το αντίτιμο πριν αποβληθεί από το πρόγραμμα.<br /><br />Η εφημερίδα σημειώνει ότι πριν από οποιαδήποτε παράδοση θα απαιτηθούν εργασίες συντήρησης των αεροσκαφών, νέα εκπαίδευση πιλότων και επαναπιστοποίηση τεχνικού προσωπικού.<br />Εξελίξεις για το πρόγραμμα KAAN<br /><br />Η Χουριέτ αναφέρει επίσης ότι βρίσκεται στο τελικό στάδιο η διαδικασία έγκρισης από τις ΗΠΑ για την εξαγωγή 80 κινητήρων συνολικής αξίας άνω των 700 εκατ. δολαρίων, οι οποίοι προορίζονται για 40 μαχητικά αεροσκάφη KAAN.<br /><br />Κατά την εφημερίδα, η αμερικανική έγκριση αποτελεί πολιτικό μήνυμα ότι η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να επαναφέρει σταδιακά τη συνεργασία με την Τουρκία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, ξεκινώντας όμως από λιγότερο ευαίσθητους τομείς και όχι άμεσα από το πρόγραμμα των F-35.</div><div><br />Εκκρεμότητα και για τα F-16<br /><br />Όσον αφορά τα F-16, η Χουριέτ αναφέρει ότι η σύμβαση για την αγορά 40 νέων αεροσκαφών παραμένει σε ισχύ και ότι έχει ήδη καταβληθεί προκαταβολή από την Τουρκία.<br /><br />Ωστόσο σημειώνει ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται σε νέα διαπραγμάτευση λόγω διαφωνιών για το κόστος της γραμμής παραγωγής και των νέων υπολογιστών αποστολής, εκτιμώντας ότι ενδεχόμενη πρόοδος στα ζητήματα της CAATSA και των F-35 θα μπορούσε να διευκολύνει και την ολοκλήρωση της συμφωνίας για τα F-16.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Χουριέτ: Ιδού το σενάριο για F-35 και CAATSA

Της Μαρίας Ζαχαράκη Τη μεταβίβαση των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 σε τρίτη χώρα του Κόλπου παρουσιάζει ως το επικρατέστερο σενά...

Διαβάστε την συνέχεια