«Δεν είσαι Ρώσος, δεν είσαι Έλληνας, ούτε Εβραίος». Θα πολεμούν για αιώνες: Γιατί ο Zelensky θέλει ολική διάλυση της Ουκρανίας.

<img height="133" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/514442e056c4ac841ea2c81ee32ed2a9_XL.jpg?v=3" width="753" /><br /><br /><div>Ο πόλεμος έγινε σύστημα εξουσίας: Γιατί οι ουκρανικές ελίτ δεν βιάζονται για ειρήνη με τη Μόσχα<br /><br />Η ειρήνη ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία μοιάζει πιο μακρινή από ποτέ.<br />Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ουκρανίας στον ΟΗΕ, Andrii Melnyk, δήλωσε ότι δεν βλέπει καμία δυνατότητα συμφιλίωσης με τη Μόσχα — όχι μόνο τα επόμενα χρόνια, αλλά ίσως ούτε μέσα στις επόμενες δεκαετίες ή και αιώνες.<br />Την ίδια ώρα, οι διαπραγματεύσεις με τη συμμετοχή των ΗΠΑ έχουν παγώσει, ενώ στην Ουάσινγκτον παραδέχονται πλέον ότι οι συνομιλίες δεν παράγουν ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αναλυτές εκτιμούν ότι το αδιέξοδο δεν είναι τυχαίο: ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, τόσο στο Κίεβο όσο και στη Δύση, φέρονται να επενδύουν στη συνέχιση του πολέμου.<br />Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ουκρανίας στον ΟΗΕ, Andrii Melnyk, δήλωσε ότι η συμφιλίωση μεταξύ της χώρας του και της Ρωσίας είναι αδύνατη, υποστηρίζοντας ότι το Κίεβο είναι έτοιμο να συνεχίσει τη σύγκρουση για δεκαετίες — ακόμη και για αιώνες.<br />Αναλυτές που μίλησαν στο NEWS.ru εκτιμούν ότι τόσο οι ουκρανικές αρχές όσο και ισχυρές δυτικές δομές έχουν συμφέρον από την παράταση των εχθροπραξιών. Το ερώτημα είναι τι επιδιώκουν — και αν μπορεί τελικά να επιβληθεί ειρήνη στην Ουκρανία.</div><div><br />Τι είπε ο Melnyk για την ειρήνη με τη Ρωσία<br /><br />Σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, την οποία συγκάλεσε η Μόσχα μετά την επίθεση των ουκρανικών δυνάμεων σε κολέγιο στο Starobilsk της LPR, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ, Vasily Nebenzya, κάλεσε τον Ουκρανό ομόλογό του, Andrii Melnyk, να επισκεφθεί τη Ρωσία.<br />Ο Ρώσος διπλωμάτης άφησε να εννοηθεί ότι ο Melnyk δύσκολα θα αποδεχόταν μια τέτοια πρόσκληση.<br />Ο Ουκρανός αντιπρόσωπος, από την πλευρά του, απάντησε αρνητικά. Δήλωσε ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επισκεφθεί τη Ρωσία, ακόμη και μετά το τέλος της ουκρανικής σύγκρουσης.<br />Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν θα υπάρξει ειρήνη μεταξύ των δύο χωρών «για δεκαετίες, και ίσως ακόμη και για αιώνες».<br />Ο κοινωνιολόγος Igor Kuznetsov, σε συνέντευξή του στο NEWS.ru, χαρακτήρισε τη ρητορική αυτή αναμενόμενη.<br />«Οι ουκρανικές ελίτ δεν θέλουν να κάνουν ειρήνη, ακριβώς επειδή η χώρα τους χτίστηκε εξαρχής ως ένα εναλλακτικό “αντιρωσικό” σχέδιο. Όσο υπάρχει η Ρωσία, η Ουκρανία ως κράτος δεν θα έχει ειρήνη», υποστήριξε.<br />Σύμφωνα με τον αναλυτή, οι Ουκρανοί έχουν διαμορφωθεί πολιτικά και ιδεολογικά μέσα από την αντίληψη ότι αποτελούν ξεχωριστό έθνος, με αποστολή την υπεράσπιση της χώρας τους εντός των συνόρων του 1991.<br />«Δεν είσαι Ρώσος, δεν είσαι Έλληνας, δεν είσαι Εβραίος, είσαι Ουκρανός. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αγωνιστείς για την Ουκρανία, τουλάχιστον εντός των συνόρων του 1991. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει σήμερα η ουκρανική κυβέρνηση, γι’ αυτό και δεν θέλει διάλογο», ανέφερε ο Kuznetsov.<br /><br /></div><div>Budanov και “αληθινή Ρωσία”: Η ιδεολογική διάσταση της σύγκρουσης<br /><br />Η ίδια προσέγγιση, σύμφωνα με το άρθρο, ενισχύεται και από πρόσφατη δήλωση του επικεφαλής του ουκρανικού προεδρικού γραφείου, Kyrylo Budanov, ο οποίος φέρεται να υποστήριξε ότι η Ουκρανία έχει το δικαίωμα να «κυβερνά» τη Ρωσία, καθώς θεωρεί τον εαυτό της «αληθινή Ρωσία».<br />Ο Kuznetsov εκτιμά ότι, εάν ακολουθήσει κανείς αυτή τη λογική, δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη ανάμεσα στις δύο πλευρές.<br />«Ακολουθώντας τη λογική του Budanov, δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη με τη Ρωσία εξ ορισμού όσο υπάρχει η Ουκρανία. Άλλωστε, αν η Ουκρανία “πρέπει να κυβερνά” τη Ρωσία, τότε η Ρωσία πρέπει να πολεμηθεί όσο υπάρχει», σημείωσε.<br /><br />Γιατί οι διαπραγματεύσεις Ρωσίας – Ουκρανίας έφτασαν σε αδιέξοδο<br /><br />Πριν από λίγο περισσότερο από έναν χρόνο, οι άμεσες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στη Μόσχα και το Κίεβο για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης επανεκκίνησαν, ύστερα από παύση άνω των τριών ετών.<br />Πραγματοποιήθηκαν τρεις γύροι συναντήσεων στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι οδήγησαν σε συμφωνίες για ανταλλαγές κρατουμένων μεγάλης κλίμακας, καθώς και στην έναρξη συζητήσεων για μνημόνια που θα αποτύπωναν το όραμα κάθε πλευράς για τη διαδικασία διευθέτησης.<br />Στις αρχές του 2026 πραγματοποιήθηκαν και νέοι γύροι διαλόγου με τη συμμετοχή των ΗΠΑ. Ωστόσο, οι συνομιλίες έχουν πλέον ανασταλεί.<br />Πρόσφατα, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio, δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον είναι έτοιμη να συμμετάσχει στις συζητήσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, αλλά δεν ενδιαφέρεται για «ατελείωτες συναντήσεις» που δεν οδηγούν σε αποτέλεσμα.<br />Αντιθέτως, όπως είπε, οι αμερικανικές αρχές στηρίζουν έναν εποικοδομητικό και παραγωγικό διάλογο.<br />Ο πολιτικός επιστήμονας και μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Bogdan Bezpalko, δήλωσε στο NEWS.ru ότι το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο και συνδέεται με τα συμφέροντα ισχυρών δυτικών δομών στη συνέχιση του πολέμου.<br />«Τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά στρατιωτικοβιομηχανικά συγκροτήματα, οι αξιωματούχοι που τους εξασφαλίζουν παραγγελίες για τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και νεοσύστατες επιχειρήσεις του Elon Musk — πολύ σοβαροί και ισχυροί άνθρωποι έχουν συμφέρον από τις μάχες. Γι’ αυτό, για παράδειγμα, ο υπουργός του Πενταγώνου Pete Hegseth πέταξε πρόσφατα στο Κίεβο, παρά τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες του προέδρου Donald Trump», υποστήριξε.<br /><br />Μπορεί να οδηγηθεί η Ουκρανία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων;<br /><br />Τη νύχτα της 24ης Μαΐου, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις εξαπέλυσαν αντίποινα κατά της Ουκρανίας, χρησιμοποιώντας το σύστημα Oreshnik, ως απάντηση στην ουκρανική επίθεση στο Starobilsk.<br /><br />Μετά την επίθεση, ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky κάλεσε τους ξένους εταίρους του Κιέβου να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την αναζήτηση λύσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τερματισμό της σύγκρουσης.<br /><br />Ωστόσο, ο Bezpalko εκτιμά ότι η ουκρανική κυβέρνηση δεν έχει πραγματικό συμφέρον από την ειρήνη.<br /><br />«Πρώτα και κύρια, η σύγκρουση είναι ένας τρόπος για την ουκρανική ελίτ να παραμείνει στην εξουσία. Εάν επιτευχθεί ειρήνη, ούτε ο πρόεδρος Volodymyr Zelensky, ούτε ο Budanov, ούτε καν ο Melnyk θα παραμείνουν στις θέσεις τους — και το γνωρίζουν αυτό», ανέφερε.<br /><br />Κατά τον ίδιο, οι σκληρές δηλώσεις Ουκρανών πολιτικών και διπλωματών προς τη Ρωσία έχουν στόχο να ενθαρρύνουν τόσο τους εσωτερικούς όσο και τους εξωτερικούς υποστηρικτές της συνέχισης των στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br /><br />«Τους δείχνουν: κοιτάξτε, δεν τα παρατάμε. Δεν μπορούν να πουν τίποτα άλλο», πρόσθεσε.<br /><br />800 δισ. για ανοικοδόμηση, 90 δισ. για πόλεμο<br /><br />Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας, σύμφωνα με τον Bezpalko, είναι ότι η σύγκρουση έχει μετατραπεί σε μηχανισμό οικονομικής επιβίωσης και πλουτισμού για την πολιτική ελίτ του Κιέβου.<br /><br />Οι ουκρανικές αρχές χρειάζονται συνεχή ξένη στρατιωτική βοήθεια, κάτι που —σύμφωνα με τον αναλυτή— καθιστά την ειρήνη με τη Ρωσία ασύμφορη για το σημερινό καθεστώς.<br /><br />«Το έργο “ευημερία για την Ουκρανία”, ύψους 800 δισ. δολαρίων, δεν βρήκε καμία υποστήριξη από τους εταίρους του Κιέβου. Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι παρέχουν 90 δισ. ευρώ για τον πόλεμο. Αυτό σημαίνει ότι οι δηλώσεις πρέπει να είναι πολεμοχαρείς και ο ίδιος ο πόλεμος πρέπει να συνεχιστεί. Διαφορετικά, πώς θα επιβιώσει το καθεστώς του Κιέβου;», διερωτήθηκε.<br /><br />Οι Ουκρανοί ως όμηροι της πολιτικής του Κιέβου<br /><br />Σύμφωνα με τον Kuznetsov, οι απλοί Ουκρανοί —τουλάχιστον όσοι δεν κατάφεραν να φύγουν στη Δύση— έχουν μετατραπεί σε ομήρους της πολιτικής που ακολουθεί το Κίεβο.<br />«Τους επινόησαν μια εναλλακτική ιστορία, μια εθνική ταυτότητα, τους μίλησαν για μια “μεγάλη Ουκρανία”, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας και του Donbass, παρότι αυτά είναι ιστορικά ρωσικά εδάφη, και τους έστειλαν να πολεμήσουν», υποστήριξε ο κοινωνιολόγος.<br />Τόσο ο Kuznetsov όσο και ο Bezpalko εκτιμούν ότι ακόμη και αν επιτευχθεί ειρήνη, εφόσον το ουκρανικό κράτος διατηρήσει τη σημερινή του ιδεολογική κατεύθυνση, αργά ή γρήγορα θα οδηγηθεί ξανά σε σύγκρουση με τη Ρωσία — με τη στήριξη της Δύσης.<br />«Στην τρέχουσα μορφή του, το ουκρανικό κράτος δεν μπορεί να είναι διαφορετικό. Επομένως, πρέπει να απαλλαγεί από αυτήν», κατέληξε ο Kuznetsov.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Δεν είσαι Ρώσος, δεν είσαι Έλληνας, ούτε Εβραίος». Θα πολεμούν για αιώνες: Γιατί ο Zelensky θέλει ολική διάλυση της Ουκρανίας.

Ο πόλεμος έγινε σύστημα εξουσίας: Γιατί οι ουκρανικές ελίτ δεν βιάζονται για ειρήνη με τη Μόσχα Η ειρήνη ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον Γκιουλέν στο Ισραήλ. Πώς ο πόλεμος άλλαξε το δόγμα ασφάλειας της Τουρκίας.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/05/qatar-tourkia-erdogan-israel-syria-iran-SLpress-825x600.jpg" width="748" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Η Άγκυρα φαίνεται να επαναξιολογεί σταδιακά τις βασικές της προτεραιότητες εθνικής ασφάλειας, με το επίκεντρο να μετατοπίζεται από τις εσωτερικές απειλές – όπως το κουρδικό ζήτημα και το κίνημα Γκιουλέν – προς ένα ευρύτερο περιφερειακό περιβάλλον αυξημένης έντασης, στο οποίο το Ισραήλ αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως κομβικός παράγοντας.<br /><br />Αντίστοιχα, στο Τελ Αβίβ, η Τουρκία καταγράφεται πλέον πιο συστηματικά σε στρατηγικές αναλύσεις ως πιθανός μελλοντικός αντίπαλος, σε ένα πλαίσιο αμοιβαίας αναδιάταξης των περιφερειακών ισορροπιών. Παρακολουθώντας το Ισραήλ να επιχειρεί κατά του Ιράν, μετά από 2,5 χρόνια συγκρούσεων σε Γάζα, Λίβανο, Συρία και Υεμένη, διαμορφώνεται η εικόνα ότι η Τουρκία επανεξετάζει βασικές παραδοχές της στρατηγικής της.<br /><br />Ο Χαλούκ Γκιοργκούν, Επικεφαλής των Αμυντικών Βιομηχανιών της Τουρκίας (SSB), περιέγραψε πρόσφατα αυτή τη μετατόπιση σε διεθνή σύνοδο, παρουσιάζοντας έναν πιο ολοκληρωμένο τρόπο προσέγγισης της ασφάλειας. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η τουρκική στρατηγική δομείται πλέον σε τέσσερις βασικούς άξονες:Η πληροφορία αντιμετωπίζεται ως στρατηγικό εργαλείο, σε στενή διασύνδεση με την άμυνα.<div><br />Οι εφοδιαστικές αλυσίδες, η παραγωγή και τα αποθέματα αποκτούν κεντρικό ρόλο στην ασφάλεια.<br />Δίνεται έμφαση σε μικρότερες, ταχύτερες και πιο ευέλικτες στρατιωτικές πλατφόρμες, που ανταποκρίνονται σε σύγχρονες μορφές πολέμου.</div><div><br />Ενισχύεται η συνεχής διασύνδεση μεταξύ επιχειρησιακού πεδίου και αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Στην ίδια σύνοδο, ο Γκιοργκούν παρουσίασε στοιχεία που αποτυπώνουν την ταχεία ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας. Πάνω από το 80% των οπλικών συστημάτων παράγεται πλέον εγχώρια, από περίπου 20% πριν από 25 χρόνια. Σήμερα λειτουργούν περισσότερες από 4.000 εταιρείες του κλάδου, με πάνω από 100.000 εργαζόμενους, ενώ οι συνολικές πωλήσεις έχουν φτάσει τα 20 δισ. δολάρια, με πάνω από το μισό να αφορά εξαγωγές. Αν αυτές οι τάσεις συνεχιστούν, η Τουρκία ενδέχεται να διευρύνει περαιτέρω την ικανότητά της να υποστηρίζει μια πιο αυτόνομη στρατηγική ασφάλειας.<br /><br />Νέο επίκεντρο<br /><br />Για χρόνια, οι συζητήσεις ασφαλείας στην Τουρκία επικεντρώνονταν κυρίως στο κουρδικό ζήτημα και στο κίνημα Γκιουλέν. Το τελευταίο διάστημα, ωστόσο, το επίκεντρο φαίνεται να διευρύνεται, με το Ισραήλ να αποκτά αυξημένο βάρος στις στρατηγικές αναλύσεις. Αυτό αποδίδεται εν μέρει σε αντιληπτές απειλές και δηλώσεις Ισραηλινών αξιωματούχων, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ, που έχουν αναφερθεί στην Τουρκία ως πιθανό μελλοντικό αντίπαλο, μετά την επίθεση της Χαμάς, την 7η Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Στην Άγκυρα, αυτές οι τοποθετήσεις συχνά ερμηνεύονται ως ένδειξη μιας ευρύτερης αναδιάταξης της ισραηλινής στρατηγικής αντίληψης. Παράλληλα, ο πόλεμος στη Γάζα θεωρείται από αρκετούς αναλυτές ότι σηματοδοτεί μια μετατόπιση από ταχεία στρατιωτική επικράτηση, προς πιο παρατεταμένες συγκρούσεις.<br /><br />Ένας επιπλέον παράγοντας είναι η διεύρυνση των ισραηλινών επιχειρήσεων, πέρα από τα παραδοσιακά τους πεδία, σε περιοχές όπως η Υεμένη, ο Λίβανος και η Συρία, όπου τα συμφέροντα Τουρκίας και Ισραήλ συχνά αποκλίνουν. Ο πόλεμος του Ισραήλ με το Ιράν, που κλιμακώθηκε το 2026, αντιμετωπίζεται από πολλούς στην περιοχή ως σημείο καμπής για το συνολικό στρατηγικό περιβάλλον.<br /><br />Στο εσωτερικό της Τουρκίας καταγράφονται διαφορετικές αναγνώσεις των εξελίξεων: Εθνικιστικοί και κυβερνητικοί κύκλοι τείνουν να τις ερμηνεύουν ως ένδειξη ισραηλινής περιφερειακής φιλοδοξίας. Η αντιπολίτευση υπογραμμίζει τα όρια ισχύος που προκύπτουν από τη σχέση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και τη σημασία της Δύσης για την τουρκική στρατηγική ισορροπία.<br /><br />Ανησυχίες του Ισραήλ<br /><br />Σύμφωνα με αναλυτές ασφαλείας, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, το Ισραήλ αντιμετώπιζε την Τουρκία ως σταθερό εταίρο, λόγω του κοσμικού στρατιωτικού κατεστημένου της. Η άνοδος του ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) και οι θεσμικές αλλαγές που ακολούθησαν άλλαξαν σταδιακά αυτή την αντίληψη.<br /><br />Σήμερα, η Τουρκία περιγράφεται σε ορισμένα ισραηλινά στρατηγικά κέντρα ως πιο απρόβλεπτος παράγοντας, με αυξημένη εμπλοκή σε περιφερειακά μέτωπα όπως η Συρία, η Λιβύη, η Υεμένη, η Σομαλία, το Αζερμπαϊτζάν και τα Βαλκάνια. Αυτό έχει οδηγήσει σε επαναξιολόγηση της Τουρκίας σε τμήματα του ισραηλινού στρατηγικού σχεδιασμού, σε ένα πλαίσιο όπου η περιφερειακή εικόνα γίνεται ολοένα και πιο σύνθετη. Παράλληλα, το λεγόμενο “Κόκκινο Βιβλίο” της Τουρκίας, το βασικό δόγμα εθνικής ασφάλειας, φέρεται σε ορισμένες αναλύσεις να αποδίδει πλέον μεγαλύτερη σημασία στο Ισραήλ ως παράγοντα κινδύνου.<br /><br />Οι υπολογισμοί ασφαλείας πλέον δεν περιορίζονται σε πιθανή στρατιωτική σύγκρουση, αλλά επεκτείνονται σε ευρύτερες περιφερειακές δυναμικές: Ψευδοκράτος, όπου η Τουρκία διατηρεί στρατιωτική παρουσία, καθώς και περιοχές της Συρίας, του Ιράκ και του Ιράν, με πιθανές επιπτώσεις στην τουρκική ασφάλεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από τον Γκιουλέν στο Ισραήλ. Πώς ο πόλεμος άλλαξε το δόγμα ασφάλειας της Τουρκίας.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Η Άγκυρα φαίνεται να επαναξιολογεί σταδιακά τις βασικές της προτεραιότητες εθνικής ασφάλειας, με το επίκεντρο να μετατοπίζεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρήτη: Ψαράδες εντόπισαν ουκρανική ναυτική νάρκη σε βράχια στην Ελούντα.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-26_105843061.png?itok=MIKyuEcB" /><br /><br />Συναγερμός σήμανε στις λιμενικές αρχές της Κρήτης, όταν πολίτες που είχαν πάει για ψάρεμα εντόπισαν μια ναυτική νάρκη σε βραχώδη περιοχή του Λασιθίου<br /><br />Ένα απρόσμενο και άκρως επικίνδυνο εύρημα περίμενε πολίτες που είχαν μεταβεί για ψάρεμα στην Κρήτη. Σε βραχώδη ζώνη στην περιοχή του Αγίου Αντωνίου, στη Δημοτική Ενότητα Νεάπολης (ανάμεσα στη Μίλατο και την Ελούντα), εντοπίστηκε ένα ύποπτο μεταλλικό αντικείμενο, το οποίο γρήγορα διαπιστώθηκε πως πρόκειται για ναυτική νάρκη.<br /><br />Οι πολίτες ειδοποίησαν άμεσα τις αρμόδιες αρχές, με ισχυρές δυνάμεις του Λιμενικού Σώματος να σπεύδουν στο σημείο. Ο χώρος αποκλείστηκε και ενεργοποιήθηκαν αμέσως τα αυστηρά πρωτόκολλα ασφαλείας που προβλέπονται για τη διαχείριση και εξουδετέρωση πιθανού ενεργού πολεμικού υλικού.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-26_105207621.png"><img height="533" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-26_105207621.png?itok=CIE5mRke" width="640" /></a><br /><br />Η «ουκρανική» προέλευση και τα σενάρια διαδρομής<br /><br />Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των αρχών στο πεδίο και την ενημέρωση του Λιμενικού προς τους πολίτες που έκαναν την ανακάλυψη, το αντικείμενο φέρεται να ταυτοποιείται ως ουκρανική ναυτική νάρκη.<br /><br />Το βασικό ζητούμενο, πλέον, για τις αρμόδιες υπηρεσίες είναι να ιχνηλατηθεί η διαδρομή του αντικειμένου μέχρι τις ακτές της Κρήτης. Τα σενάρια που εξετάζονται είναι:<br /><br />Να πρόκειται για παλαιό πολεμικό απόθεμα που παρασύρθηκε από τα θαλάσσια ρεύματα και ξεβράστηκε τυχαία.<br /><br />Να συνδέεται άμεσα με τις πρόσφατες, αυξημένες μετακινήσεις στρατιωτικού υλικού στη θαλάσσια λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου (όπως είχε συμβεί πρόσφατα με την πτώση στρατιωτικού drone στη Λευκάδα).</div><div><br />Το προηγούμενο περιστατικό στη Ρόδο<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι ελληνικές αρχές έρχονται αντιμέτωπες με παρόμοιο περιστατικό. Ακριβώς πριν από έναν χρόνο, μια πανομοιότυπη ναυτική νάρκη είχε εντοπιστεί να επιπλέει και να ξεβράζεται σε παραλία της Ρόδου, προκαλώντας και τότε την άμεση κινητοποίηση των πυροτεχνουργών του Πολεμικού Ναυτικού για την ασφαλή εξουδετέρωση της.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κρήτη: Ψαράδες εντόπισαν ουκρανική ναυτική νάρκη σε βράχια στην Ελούντα.

Συναγερμός σήμανε στις λιμενικές αρχές της Κρήτης, όταν πολίτες που είχαν πάει για ψάρεμα εντόπισαν μια ναυτική νάρκη σε βραχώδη περιοχή του...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκάλυψη από τη Μόσχα: Ρωσικά ντοκουμέντα δείχνουν διαλυμένο LNG πλοίο από ουκρανική νάρκη.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-05-26_125005003.png?itok=E5G5F6oV" width="742" /><br /><br />Μετά την ανεύρεση της ουκρανικής νάρκης στην Κρήτη οι ελληνικές αρχές τέθηκαν σε συναγερμό<br /><br /> Σε βραχώδη ζώνη στην περιοχή του Αγίου Αντωνίου στην Κρήτη (κοντά στης άκρως τουριστική Ελούντα), εντοπίστηκε ουκρανική νάρκη θέτοντας σε συναγερμό τις ελληνικές αρχές για την δράση του Κιέβου στην ευρύτερη περιοχή της ελληνικής δυντικής ΑΟΖ.<br /><br />Το ζήτημα της δράσης των ουκρανικών θαλάσσιων drones (USVs) στη Μεσόγειο και η σύνδεσή τους με την ελληνική ΑΟΖ δεν αφορά πλέον την διεύρυνση του μετώπου της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, αλλά και την ελληνική ασφάλεια.<br /><br />Το Κίεβο έχει βάλει στο στόχαστρο τον ρωσικό «σκιώδη στόλο», δηλαδή τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο παρακάμπτοντας τις διεθνείς κυρώσεις, και σε αυτό τον δρόμο δεν υπολογίζει κανέναν και τίποτα, ούτε φυσικά τις ελληνικές ανησυχίες.<br /><br />Δυστυχώς, με την ανοχή των ΗΠΑ, και την σαφή βοήθεια της Τουρκίας στην Μισράτα, οι Ουκρανοί εξαπολύουν αθέατες πολεμικές επιχειρήσεις εν μέσω τουρριστικής περιόδου, στέλνοντας μέχρι την Ελούντα τις νάρκες τους. <br /><br />Το ακόμα πιο εξοργιστικό είναι ότι σε όλες τις κλήσεις του ελληνικού ΥΠΕΞ και ΥΠΑΜ, σφυρίζουν αδιάφορα, σε μια άκρως προκλητική στάση έναντι της Ελλάδος, που τους βοήθησε με θανατηφόρα όπλα στον πόλεμο κατά της Ρωσίας.<div><br />Τρείς οι Ουκρανικές βάσεις από όπου προέρχονται οι επιθέσεις τους κατά ρωσικών πολοίων<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιογραφικές έρευνες (όπως του γαλλικού RFI και της El País), η Ουκρανία φέρεται να διατηρεί κρυφές θέσεις εκτόξευσης drones και στρατιωτικό προσωπικό σε παράκτιες περιοχές της Λιβύης (Ζαουίγια και Μισράτα) για να διευκολύνει αυτές τις επιθέσεις μακριά από τα σύνορά της. <br /><br /> Ζαουίγια: Μια παράκτια εγκατάσταση μη επανδρωμένων αεροσκαφών που βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια της Τρίπολης, πλήρως εξοπλισμένη για την εκτόξευση εναέριων και θαλάσσιων μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιφανείας.<br /><br />Μισράτα: Μια αεροπορική βάση όπου Ουκρανοί ειδικοί επιχειρούν μαζί με διεθνείς δυνάμεις (συμπεριλαμβανομένων τουρκικών και ιταλικών αποσπασμάτων, της Διοίκησης Αφρικής των ΗΠΑ και των βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών).<br /><br />Τρίπολη: Μια τοποθεσία συντονισμού που φιλοξενείται εντός των εγκαταστάσεων της 111ης Ταξιαρχίας του λιβυκού στρατού για τον συγχρονισμό των επιχειρήσεων με τους τοπικούς διοικητές της Δυτικής Λίβυης. Γεωπολιτικές επιπτώσεις<br /><br />Η επιχείρηση φέρεται να εκτελείται με τη γνώση και την τακτική υποστήριξη των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών. Απενεργοποιώντας τα δεξαμενόπλοια που υπόκεινται σε κυρώσεις, η Ουκρανία στοχεύει να αποκόψει τις θαλάσσιες οικονομικές γραμμές ζωής της Ρωσίας.<br /><br />Ωστόσο, οι επιθέσεις έχουν αυξήσει την περιφερειακή αστάθεια, μετατρέποντας ουσιαστικά την κεντρική Μεσόγειο σε μια ζώνη σύγκρουσης πληρεξουσίων όπου οι διεθνείς εμπορικοί διάδρομοι αντιμετωπίζουν ενεργές κινητικές απειλές. <br /><br />Αυτό που είναι κατανοητό είναι το γεγονός ότι οι ουκρανικές επιθέσεις διευκολύνουν και τα αμερικανικά, αλλά και τα τουρκικά σχέδια στην περιοχή αγνοώντας όως βασικούς διεθνείς κανόνες. <br /><br />Αμερικανοί και Τούρκοι, παρέχουν κάθε κάλυχη, πληροφορία και διευκόλυνση στους 200 Ουκρανούς ειδικούς, οι οποίοι αν συνεχίσουν έτσι θα τινάξουν στον αέρα τον ελληνικό τουρισμό και πιθανόν να προκαλέσουν πολλά θύματα.</div><div>  <br />Οι Ρώσοι πήγαν στην Λιβύη και εξέτασαν τις ζημιές στο πλοίο τους ετοιμάζοντας αντίποινα<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2058878179024998798" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2058878179024998798&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fesoteriki-asfaleia%2F7372218_apokalypsi-apo-ti-mosha-rosika-ntokoymenta-deihnoyn&sessionId=6a9acdf8800b71a0f98d4bf99da8d49dc7ff13fc&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 648px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Η Ρωσία δημοσίευσε φωτογραφίες του υπό κυρώσεις πλοίου μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου Arktik Metagaz, το οποίο υπέστη ζημιές κοντά στις ακτές της Μάλτας τον Μάρτιο, ενώ ταξίδευε από το λιμάνι του Μούρμανσκ προς την Κίνα.<br /><br />Η έκθεση αναφέρει ότι ερευνητές της Ερευνητικής Επιτροπής της Ρωσίας ταξίδεψαν στη Λιβύη για να διεξάγουν ερευνητικές ενέργειες και να επιθεωρήσουν το πλοίο χρησιμοποιώντας εναέρια και υποβρύχια drones.<br /><br />Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της Ερευνητικής Επιτροπής Svetlana Petrenko, οι ερευνητές μελετούν δεδομένα από τον καταγραφέα του μαύρου κουτιού του πλοίου.<br /><br />Ο Petrenko δήλωσε ότι οι ερευνητές κατέγραψαν ίχνη πυρκαγιάς, την πλήρη καταστροφή των συστημάτων ελέγχου του πλοίου και ζημιές σε δύο από τις τέσσερις δεξαμενές αερίου του.<br /><br />«Η φύση της ζημιάς υποδηλώνει εξωτερική πρόσκρουση από εκρηκτικούς μηχανισμούς. Κατά τη διάρκεια της επιθεώρησης, δεν βρέθηκαν σημάδια περιβαλλοντικής μόλυνσης και δεν εντοπίστηκαν διαρροές καυσίμων», είπε.<br /><br />Αν νομίζουν κάποιοι ότι οι Ρώσοι θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια στην Λιβύη, παρακολουθώντας να τους καταστρέφουν τα πλοία οι Ουκρανοί, τότε δεν γνωρίζει απλά μαθηματικά. Η Μόσχα θα χτυπήσει κατά την πάγια τακτική της, με θόρυβο στην περιοχή, για τα δικά της συμφέροντα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποκάλυψη από τη Μόσχα: Ρωσικά ντοκουμέντα δείχνουν διαλυμένο LNG πλοίο από ουκρανική νάρκη.

Μετά την ανεύρεση της ουκρανικής νάρκης στην Κρήτη οι ελληνικές αρχές τέθηκαν σε συναγερμό Σε βραχώδη ζώνη στην περιοχή του Αγίου Αντωνίου ...

Διαβάστε την συνέχεια

FT: Ο πόλεμος στο Ιράν «τρώει» τους μισθούς στη Δύση. Οι τιμές τρέχουν πιο γρήγορα από τις αποδοχές.

<img src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2024/02/grafeia-ergazomenoi-696x463.jpg" /><br /><br />Η ενεργειακή κρίση από τα Στενά του Ορμούζ φέρνει νέο πλήγμα στο βιοτικό επίπεδο σε ΗΠΑ, Βρετανία και Ευρωζώνη – Φόβοι ακόμη και για ύφεση στην Ευρώπη<br /><br />Νέα πίεση δέχονται τα νοικοκυριά στις ανεπτυγμένες οικονομίες της Δύσης, καθώς η ενεργειακή κρίση που πυροδότησε ο πόλεμος στο Ιράν αρχίζει να «ροκανίζει» ξανά τους πραγματικούς μισθούς, απειλώντας να ανατρέψει την εύθραυστη ανάκαμψη του βιοτικού επιπέδου μετά το σοκ του πληθωρισμού του 2022.<br /><br />Όπως επισημαίνει δημοσίευμα των Financial Times, οι αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας και των μεταφορών – εξαιτίας της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ – οδηγούν πλέον τον πληθωρισμό να κινείται ταχύτερα από τις μισθολογικές αυξήσεις σε ΗΠΑ, Βρετανία και άλλες ανεπτυγμένες οικονομίες.<br /><br />Στις ΗΠΑ, ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 3,8% τον Απρίλιο, ενώ οι μέσες ωριαίες αποδοχές αυξήθηκαν κατά 3,6%, κάτι που σημαίνει ότι οι πραγματικοί μισθοί πέρασαν ξανά σε αρνητικό έδαφος για πρώτη φορά εδώ και δύο χρόνια.<div><br />Το Ορμούζ πυροδοτεί νέο κύμα ακρίβειας<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η εκτόξευση των τιμών σε καύσιμα και αεροπορικά εισιτήρια μετά την κρίση στα Στενά του Ορμούζ δημιουργεί νέα ασφυκτική πίεση στους καταναλωτές.<br /><br />«Ο πόλεμος διαταράσσει τις αλυσίδες εφοδιασμού και θα ωθήσει τις τιμές υψηλότερα ακόμη και αν τα Στενά άνοιγαν αύριο», προειδοποίησε η επικεφαλής οικονομολόγος της KPMG US, Νταϊάν Σουόνκ.<br /><br />Η εικόνα είναι αντίστοιχη και στη Βρετανία, όπου οι πραγματικές αποδοχές αυξήθηκαν μόλις κατά 0,1% το πρώτο τρίμηνο, ενώ οι οικονομολόγοι θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι θα περάσουν σύντομα σε αρνητικό έδαφος, καθώς ο πληθωρισμός επιταχύνεται και η αγορά εργασίας εξασθενεί.<br />Ευρωζώνη: Από την ανάκαμψη στον φόβο ύφεσης<br /><br />Στην Ευρωζώνη, η νέα ενεργειακή κρίση θεωρείται σοβαρό πισωγύρισμα για εργαζομένους που μόλις είχαν αρχίσει να ανακτούν τις απώλειες που προκάλεσε το πληθωριστικό σοκ του 2022.<br /><br />Ο οικονομολόγος της Pantheon Macroeconomics, Κλάους Βίστέσεν, εκτιμά ότι η αύξηση των πραγματικών μισθών στην Ευρωζώνη θα κινηθεί κοντά στο μηδέν το 2026, ενώ σε χώρες όπως η Γαλλία μπορεί ήδη να είναι «βαθιά αρνητική».<br /><br />Το δημοσίευμα σημειώνει ότι η Γαλλία αντιμετωπίζει ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση, καθώς δεν διαθέτει δημοσιονομικό χώρο για γενναίες παρεμβάσεις στήριξης των νοικοκυριών.<br /><br />Παράλληλα, αναλυτές της Capital Economics προειδοποιούν ότι η οικονομία της Ευρωζώνης κινείται πλέον όλο και πιο κοντά σε ήπια ύφεση, εφόσον παραταθεί η κρίση στη Μέση Ανατολή.<br />Διπλός φόβος για κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες<br /><br />Οι οικονομολόγοι βλέπουν πλέον δύο μεγάλους κινδύνους.<br /><br />Ο πρώτος είναι ότι τα νοικοκυριά θα περιορίσουν την κατανάλωση λόγω της πίεσης στο διαθέσιμο εισόδημα, επιβραδύνοντας περαιτέρω την οικονομική ανάπτυξη και πιέζοντας την αγορά εργασίας.<br /><br />Ο δεύτερος φόβος είναι ότι οι εργαζόμενοι θα επιχειρήσουν να διεκδικήσουν μεγαλύτερες αυξήσεις μισθών, προκαλώντας έναν νέο κύκλο επίμονου πληθωρισμού ακόμη και αν οι τιμές της ενέργειας αποκλιμακωθούν αργότερα.<br /><br />Όπως σημειώνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της JPMorgan στις ΗΠΑ, Μάικλ Φερόλι, η συρρίκνωση των πραγματικών μισθών συνδέεται άμεσα με τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και θα μπορούσε να αντιστραφεί μόνο αν υπάρξει αποκλιμάκωση και υποχώρηση των τιμών ενέργειας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

FT: Ο πόλεμος στο Ιράν «τρώει» τους μισθούς στη Δύση. Οι τιμές τρέχουν πιο γρήγορα από τις αποδοχές.

Η ενεργειακή κρίση από τα Στενά του Ορμούζ φέρνει νέο πλήγμα στο βιοτικό επίπεδο σε ΗΠΑ, Βρετανία και Ευρωζώνη – Φόβοι ακόμη και για ύφεση σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο χείλος νέας ανάφλεξης ΗΠΑ και Ιράν.Στρατιωτικά χτυπήματα ενώ εξελίσσονται μυστικές διαπραγματεύσεις.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/roubio-2-768x514.jpg" /><br /><br />Ο Ρούμπιο μιλά για συμφωνία «εντός ημερών», την ώρα που αμερικανικές δυνάμεις πλήττουν ιρανικούς στόχους και ο Περσικός Κόλπος παραμένει σε κατάσταση συναγερμού<br /><br />Η Μέση Ανατολή εισέρχεται ξανά σε περίοδο ακραίας γεωπολιτικής αστάθειας, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν κινούνται ταυτόχρονα σε δύο παράλληλα μέτωπα: στρατιωτική κλιμάκωση και διπλωματικές διαπραγματεύσεις.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αποκάλυψε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη κρίσιμη διαπραγμάτευση με την Τεχεράνη, δηλώνοντας πως μια πιθανή συμφωνία μπορεί να χρειαστεί «μερικές ακόμη ημέρες» για να ολοκληρωθεί. Οι συνομιλίες πραγματοποιούνται στη Ντόχα, με τη διαμεσολάβηση του Κατάρ.<br /><br />Την ίδια στιγμή όμως, η CENTCOM ανακοίνωσε ότι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν νέα πλήγματα σε νότιες περιοχές του Ιράν, στοχεύοντας πυραυλικές εγκαταστάσεις και σκάφη που – σύμφωνα με την Ουάσιγκτον – επιχειρούσαν να τοποθετήσουν νάρκες στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />«Τα Στενά πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρούμπιο, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς την Τεχεράνη.<br />Η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ έχει μετατραπεί σε παγκόσμιο γεωοικονομικό εφιάλτη. Από το συγκεκριμένο πέρασμα διακινείται περίπου το 20% της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου, με αποτέλεσμα κάθε στρατιωτική ένταση να προκαλεί άμεσους κραδασμούς στις διεθνείς αγορές ενέργειας.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες διεθνών πρακτορείων, οι συνομιλίες στη Ντόχα επικεντρώνονται σε τρία κομβικά ζητήματα:την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, το ιρανικό απόθεμα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου, την αποδέσμευση παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων στο εξωτερικό.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Τεχεράνη δεν έχει επιβεβαιώσει επίσημα τα αμερικανικά πλήγματα, ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ισχυρές εκρήξεις κοντά στο λιμάνι της Μπαντάρ Αμπάς, μια περιοχή στρατηγικής σημασίας για το ιρανικό ναυτικό.<br /><br />Στη διπλωματική σκακιέρα, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αποφασισμένος να επιτύχει μια συμφωνία που θα περιορίζει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, χωρίς όμως – όπως διαμηνύει η Ουάσιγκτον – να επαναληφθεί το μοντέλο της συμφωνίας του 2015.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: inherit; display: flex; font-family: "source sans pro", sans-serif; font-size: 18px; letter-spacing: -0.2px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 554.2px; word-break: break-word;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2059071085484597278" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=pagenewsgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2059071085484597278&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pagenews.gr%2F2026%2F05%2F26%2Fdiethni%2Fsto-xeilos-neas-anafleksis-ipa-kai-iran-stratiotika-xtypimata-eno-ekselissontai-mystikes-diapragmateuseis%2F&sessionId=c9a29cfbb94d9868c223ebb7beed604cb7944a78&siteScreenName=pagenewsgr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; height: 874px; margin: 0px; max-width: 100%; outline: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px; word-break: break-word;" title="X Post"></iframe></div>«Ή θα υπάρξει μια καλή συμφωνία ή δεν θα υπάρξει συμφωνία», φέρεται να δήλωσε ο Ρούμπιο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ινδία.<br /><br />Αναλυτές εκτιμούν ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να συνδυάσει στρατιωτική πίεση και διπλωματικό εξαναγκασμό, επιδιώκοντας να οδηγήσει το Ιράν σε μια ελεγχόμενη αποκλιμάκωση χωρίς γενικευμένη σύρραξη στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, η εύθραυστη εκεχειρία παραμένει υπό συνεχή απειλή, καθώς οποιοδήποτε λάθος μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτή ανάφλεξη στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις, καθώς μια πιθανή κατάρρευση των συνομιλιών θα μπορούσε να οδηγήσει όχι μόνο σε νέα στρατιωτική σύγκρουση αλλά και σε σοβαρή ενεργειακή κρίση με παγκόσμιες επιπτώσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο χείλος νέας ανάφλεξης ΗΠΑ και Ιράν.Στρατιωτικά χτυπήματα ενώ εξελίσσονται μυστικές διαπραγματεύσεις.

Ο Ρούμπιο μιλά για συμφωνία «εντός ημερών», την ώρα που αμερικανικές δυνάμεις πλήττουν ιρανικούς στόχους και ο Περσικός Κόλπος παραμένει σε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ευρώπη σηκώνει τείχος απέναντι στην Κίνα. Πέντε χώρες ζητούν σκληρό εμπορικό πόλεμο.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/cargo-768x512.jpg" width="771" /><br /><br />Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία και Λιθουανία πιέζουν τις Βρυξέλλες για δασμούς, κυρώσεις και νέα “όπλα” κατά του κινεζικού οικονομικού επεκτατισμού.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε μια νέα εποχή οικονομικής αντιπαράθεσης με την Κίνα, καθώς πέντε ισχυρές χώρες της ΕΕ ζητούν πλέον ανοιχτά πιο επιθετικά εμπορικά μέτρα απέναντι στις κινεζικές πρακτικές που θεωρούνται απειλή για τη βιομηχανική επιβίωση της Ευρώπης.<br /><br />Σε ένα ιδιαίτερα σκληρό κοινό έγγραφο προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ολλανδία και η Λιθουανία καλούν τις Βρυξέλλες να εγκαταλείψουν τη μέχρι σήμερα “αμυντική” στάση και να περάσουν σε μια πιο επιθετική στρατηγική εμπορικής προστασίας.<br /><br />Παρότι το κείμενο δεν κατονομάζει ευθέως την Κίνα, το μήνυμα είναι σαφές:<br /><br />Η Ευρώπη θεωρεί πλέον το Πεκίνο όχι μόνο εμπορικό εταίρο αλλά και συστημικό οικονομικό αντίπαλο.<br />Η νέα ευρωπαϊκή γραμμή: “Προστατέψτε τη βιομηχανία μας”<br /><br />Οι πέντε χώρες ζητούν:<div>περισσότερους δασμούς,<br />συχνότερες έρευνες για αθέμιτες πρακτικές,<br />αυστηρότερους ελέγχους κρατικών επιδοτήσεων,<br />και νέα “εργαλεία άμυνας” για την προστασία της ευρωπαϊκής παραγωγής.<br /><br />Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη φοβάται ότι η κινεζική υπερπαραγωγή, ιδιαίτερα σε στρατηγικούς τομείς </div><div>όπως:ηλεκτρικά αυτοκίνητα,<br />μπαταρίες,<br />πράσινες τεχνολογίες,<br />χάλυβας,<br />και ηλιακά πάνελ —<br /><br />απειλεί να διαλύσει τη βιομηχανική βάση της ηπείρου.<br /><br />Το επιχείρημα των πέντε χωρών είναι ότι η Κίνα χρησιμοποιεί: </div><div>κρατικές επιδοτήσεις,<br />χαμηλό κόστος παραγωγής,<br />και κρατικά ελεγχόμενη βιομηχανική πολιτική<br /><br />για να πλημμυρίζει την ευρωπαϊκή αγορά με φθηνά προϊόντα που οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αδυνατούν να ανταγωνιστούν. </div><div><br />Η Ευρώπη αντιγράφει το αμερικανικό μοντέλο<br /><br />Πίσω από αυτή τη στροφή βρίσκεται μια βαθύτερη γεωπολιτική μετατόπιση.<br /><br />Η ΕΕ αρχίζει να υιοθετεί λογικές που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούσε “αμερικανικό προστατευτισμό”.<br /><br />Ο Εμανουέλ Μακρόν ήταν απολύτως ξεκάθαρος:<br /><br />«Η Ευρώπη πρέπει να εμπνευστεί από τις ΗΠΑ στην προστασία των στρατηγικών της βιομηχανιών.»<br /><br />Με άλλα λόγια, οι Βρυξέλλες εγκαταλείπουν σταδιακά το μοντέλο της απόλυτα ανοιχτής αγοράς και κινούνται προς μια πολιτική “οικονομικής κυριαρχίας”.<br /><br />Αυτή η αλλαγή συνδέεται άμεσα με:</div><div>τον πόλεμο στην Ουκρανία,<br />την ενεργειακή κρίση,<br />την τεχνολογική κόντρα ΗΠΑ–Κίνας,<br />αλλά και τον φόβο αποβιομηχάνισης της Ευρώπης.<br />Η “οικονομική ασφάλεια” γίνεται νέο δόγμα της ΕΕ<br /><br />Το πιο σημαντικό στοιχείο του εγγράφου είναι ίσως η πρόταση να ενταχθεί η έννοια της “οικονομικής ασφάλειας” στα κριτήρια επιβολής εμπορικών κυρώσεων.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι πλέον η Ευρώπη δεν θα εξετάζει μόνο:αν μια χώρα παραβιάζει εμπορικούς κανόνες,<br />αλλά και αν απειλεί στρατηγικά την ευρωπαϊκή οικονομία.<br /><br />Πρόκειται για τεράστια αλλαγή φιλοσοφίας.<br /><br />Η οικονομία μετατρέπεται πλέον σε εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος.<br />Και η Κίνα βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της νέας στρατηγικής ανησυχίας.</div><div><br />Το μεγάλο ευρωπαϊκό άγχος: Η κινεζική υπερπαραγωγή<br /><br />Οι Βρυξέλλες φοβούνται ότι η επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας ωθεί το Πεκίνο να εξάγει μαζικά προϊόντα σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, μεταφέροντας ουσιαστικά την εσωτερική κρίση της Κίνας προς τις διεθνείς αγορές.<br /><br />Η ανησυχία είναι ιδιαίτερα έντονη για:</div><div>τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα,<br />τις πράσινες τεχνολογίες,<br />και τη βαριά βιομηχανία.<br /><br />Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι χωρίς προστατευτικά μέτρα, πολλές ευρωπαϊκές βιομηχανίες θα βρεθούν αντιμέτωπες με μαζικά λουκέτα ή μεταφορά παραγωγής εκτός Ευρώπης. </div><div><br />Το “ρήγμα” με τη Γερμανία<br /><br />Αξιοσημείωτο είναι ότι από την πρωτοβουλία απουσιάζει η Γερμανία.<br /><br />Και αυτό δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Η γερμανική οικονομία παραμένει βαθιά συνδεδεμένη με την κινεζική αγορά: η αυτοκινητοβιομηχανία,<br />οι εξαγωγές μηχανημάτων,<br />και η βαριά βιομηχανία<br /><br />εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την Κίνα.<br /><br />Το Βερολίνο φοβάται ότι μια επιθετική εμπορική σύγκρουση μπορεί να προκαλέσει κινεζικά αντίποινα και σοβαρό πλήγμα στη γερμανική οικονομία.<br /><br />Έτσι, η Ευρώπη εμφανίζεται ξανά διχασμένη: ανάμεσα στους υποστηρικτές της “στρατηγικής αυτονομίας”,<br />και σε όσους εξακολουθούν να προκρίνουν το μοντέλο της παγκοσμιοποιημένης αλληλεξάρτησης.<br />Η νέα εποχή εμπορικών πολέμων<br /><br />Οι προτάσεις των πέντε χωρών περιλαμβάνουν ακόμη :νέους μηχανισμούς έκτακτης προστασίας,<br />“εργαλείο ανθεκτικότητας” για περιπτώσεις κρίσης,<br />ταχύτερες διαδικασίες επιβολής δασμών,<br />και δυνατότητα κυρώσεων ακόμη και σε μεμονωμένες εταιρείες.<br /><br />Ουσιαστικά, η ΕΕ προετοιμάζεται για μια εποχή διαρκούς εμπορικής αντιπαράθεσης, όπου οι οικονομικές σχέσεις θα κρίνονται όλο και περισσότερο με γεωπολιτικά και στρατηγικά κριτήρια.<br /><br />Η Ευρώπη αλλάζει.<br /><br />Η εποχή της “αθώας παγκοσμιοποίησης”, όπου το ελεύθερο εμπόριο θεωρούνταν αυτονόητα ωφέλιμο, φαίνεται να τελειώνει.<br /><br />Η Κίνα αντιμετωπίζεται πλέον από μεγάλο μέρος της ΕΕ όχι μόνο ως εμπορικός εταίρος αλλά ως ανταγωνιστής που μπορεί να απειλήσει:τη βιομηχανική επιβίωση,<br />την τεχνολογική ανεξαρτησία,<br />και την ίδια τη στρατηγική κυριαρχία της Ευρώπης.<br /><br />Και όσο οι παγκόσμιες γεωπολιτικές εντάσεις αυξάνονται, τόσο η οικονομία μετατρέπεται σε πεδίο μάχης — ίσως εξίσου κρίσιμο με τα στρατιωτικά μέτωπα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ευρώπη σηκώνει τείχος απέναντι στην Κίνα. Πέντε χώρες ζητούν σκληρό εμπορικό πόλεμο.

Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία και Λιθουανία πιέζουν τις Βρυξέλλες για δασμούς, κυρώσεις και νέα “όπλα” κατά του κινεζικού οικονομικού επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ριψοκίνδυνο τέχνασμα του Τραμπ.Οι «Συμφωνίες του Αβραάμ» ως διέξοδος από τον πόλεμο με το Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Trump-1.jpg"><img height="130" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Trump-1-696x453.jpg" width="744" /></a><br /><br />Η… πρωτοβουλία του Ντόναλντ Τραμπ να εμπλέξει τις «Συμφωνίες του Αβραάμ» στον πόλεμο με το Ιράν, απειλεί να τινάξει στον αέρα την ήδη κατακερματισμένη πολιτική γεωγραφία της Μέσης Ανατολής.<br />Ειδικότερα, σε μια αιφνιδιαστική παρέμβαση, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι ζήτησε από μια σειρά κρατών-κλειδιών (τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Πακιστάν, την Τουρκία, την Αίγυπτο και την Ιορδανία) να προσχωρήσουν στο διπλωματικό έπαθλο της πρώτης θητείας του: το πλαίσιο που σχεδιάστηκε για τη σφυρηλάτηση ιστορικών δεσμών με το Ισραήλ.<br />Η πρόταση αυτή προκάλεσε νέα θύελλα σύγχυσης, τη στιγμή που Αμερικανοί και Ιρανοί διαπραγματευτές παζάρευαν τη διατύπωση ενός προτεινόμενου μνημονίου συναντίληψης, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για μελλοντικές ειρηνευτικές συνομιλίες. Ωστόσο, η προσπάθεια του Λευκού Οίκου να συνδέσει το τέλος του πολέμου με μια μαζική επέκταση των Συμφωνιών του Αβραάμ προσκρούει στις σκληρές περιφερειακές πραγματικότητες.<br /><br />Μια διπλωματική φαντασίωση;<br /><br />Η ρητορική του Τραμπ έφτασε στο σημείο να υπονοήσει ότι ακόμη και το ίδιο το Ιράν θα μπορούσε να ενταχθεί στις συμφωνίες σε περίπτωση ειρήνης. Για τους έμπειρους αναλυτές, το όραμα αυτό μοιάζει με φαντασίωση, ανάλογη με τις παλαιότερες δηλώσεις του για μια «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής» πάνω στα ερείπια της Γάζας.<br />«Ουάου, αυτό θα ήταν πραγματικά κάτι ξεχωριστό!», έγραψε ο Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Αυτή θα είναι η πιο σημαντική Συμφωνία που θα υπογράψει ποτέ οποιαδήποτε από αυτές τις Μεγάλες, αλλά πάντα σε Σύγκρουση Χώρες».<br />Στην πραγματικότητα, είναι αδιανόητο η Ισλαμική Δημοκρατία να αναγνωρίσει σύντομα το Ισραήλ, ειδικά μετά τις ισραηλινές επιδρομές που στοίχισαν τη ζωή στον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Αντίστοιχα, το Ισραήλ δεν θα έκανε τέτοιο βήμα με έναν εχθρό που εκλαμβάνει ως υπαρξιακή απειλή.<br />Παράλληλα, η Τεχεράνη εμφανίζεται ανυποχώρητη. Σύμφωνα με το ημιεπίσημο πρακτορείο Fars, ο διοικητής των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) για την Ευρύτερη Τεχεράνη ισχυρίζεται ότι η χώρα του είναι πλέον ισχυρότερη από την πρώτη ημέρα του πολέμου.<br /><br />Το πολιτικό παρασκήνιο και τα κίνητρα του Τραμπ<br /><br />Πίσω από τον νέο ελιγμό του Τραμπ, ο οποίος ακολούθησε τις εικονικές συνομιλίες του με Άραβες και Μουσουλμάνους ηγέτες, κρύβονται συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες.<br />Αρχικά, όσον αφορά τα κίνητρα προς το Ισραήλ, ο Τραμπ ενδέχεται να προσφέρει σημαντικά οφέλη ασφαλείας στους Ισραηλινούς -μέσω της αναγνώρισης από μεγάλα αραβικά κράτη- ώστε να αποδεχθούν μια ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν, η οποία αναμένεται να είναι εξαιρετικά μη δημοφιλής στο εσωτερικό του εβραϊκού κράτους.<br />Παράλληλα, επιδιώκεται ο κατευνασμός των εγχώριων «γερακίων», καθώς ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να καθησυχάσει τους σκληροπυρηνικούς Ρεπουμπλικάνους που ανησυχούν για ενδεχόμενη «συνθηκολόγηση» έναντι του Ιράν σε μια συμφωνία-πλαίσιο που αφήνει πίσω τα κρίσιμα πυρηνικά ζητήματα.<div><br />Τέλος, τίθεται θέμα επικοινωνιακής αντιπαραβολής, με τους επικριτές του να σημειώνουν ότι ο Τραμπ προσπαθεί να γεμίσει την επικαιρότητα για να αποσπάσει την προσοχή από τον βασανιστικά αργό ρυθμό των διαπραγματεύσεων και να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον απόλυτο «dealmaker», μετά από έναν πόλεμο που διέψευσε τις προσδοκίες του για μια γρήγορη και συντριπτική νίκη.<br /><br />Γιατί το σχέδιο είναι μερικώς ανεφάρμοστο<br /><br />Η οικονομική και πολιτική πραγματικότητα στον Κόλπο έχει αλλάξει δραματικά. Ο πόλεμος αυτός, τον οποίο πολλές περιφερειακές δυνάμεις δεν επιθυμούσαν, έπληξε καίρια το οικονομικό μοντέλο των κρατών της περιοχής, τα οποία επιδίωκαν να γίνουν ασφαλείς επενδυτικοί παράδεισοι. Η οικονομική δραστηριότητα εξασθένησε σημαντικά από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ —μια εξέλιξη που οι ειδικοί περίμεναν, αλλά έπιασε την ομάδα του Τραμπ εξαπίνης.</div><div><br />Όταν η σκόνη του πολέμου κατακαθίσει, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα πιο επιθετικό Ιράν. Έχοντας δεχθεί επιθέσεις από ιρανικά drones και πυραύλους λόγω της ευθυγράμμισής τους με την Ουάσιγκτον, οι χώρες του Κόλπου ενδέχεται να προκρίνουν τη δημιουργία καθαρά περιφερειακών αμυντικών δομών, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τα σύμφωνα με το Ισραήλ.</div><div><br />Επιπλέον, η δημοτικότητα του Μπενιαμίν Νετανιάχου στον αραβικό κόσμο βρίσκεται στο ναδίρ. Η Σαουδική Αραβία έχει ξεκαθαρίσει ότι η είσοδος στις «Συμφωνίες του Αβραάμ» προϋποθέτει σαφή οδικό χάρτη για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους —ένα σενάριο που φαντάζει πιο μακρινό από ποτέ μετά τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων αμάχων στη Γάζα, στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου 2023. Οι συνεχιζόμενες επιχειρήσεις και η ένταση στη Δυτική Όχθη στενεύουν τα περιθώρια συμβιβασμού, ενώ η πρόθεση του Ισραήλ να εντείνει τις επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο επιβαρύνει περαιτέρω το κλίμα.</div><div><br />«Πολλές χώρες στην περιοχή βλέπουν τις ενέργειες του Ισραήλ ως εξαιρετικά επικίνδυνες και αποσταθεροποιητικές», δήλωσε στο CNN ο Χασάν Αλχασάν, ανώτερος συνεργάτης του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (IISS) από το Μπαχρέιν. «Οι χώρες συντονίζονται όλο και περισσότερο για να εξισορροπήσουν τη στρατηγική επιθετικότητα του Ισραήλ».<br />Από την πλευρά του, ο στρατιωτικός αναλυτής του CNN και απόστρατος συνταγματάρχης Σέντρικ Λέιτον χαρακτήρισε το σχέδιο ως «ευσεβή πόθο». Αν και στρατηγικά έχει νόημα να έρθει τελικά το Ιράν προς τη δυτική πλευρά, «δεν είμαστε ακόμα εκεί», ενώ το να ζητά κανείς από τα αραβικά έθνη να αναγνωρίσουν το Ισραήλ αυτή τη στιγμή «είναι ένα βήμα υπερβολικά μακρινό». Οι επικείμενες γενικές εκλογές στο Ισραήλ μειώνουν ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες για νέες συμφωνίες με τον δεξιό συνασπισμό του Νετανιάχου.</div><div><br />Το διαχρονικό ελάττωμα της αμερικανικής πολιτικής<br /><br />Η τρέχουσα στρατηγική φέρνει στην επιφάνεια μια παλιά παθογένεια της Ουάσιγκτον: την υιοθέτηση θέσεων που φαίνονται λογικές πίσω στο Δυτικό Ημισφαίριο, αλλά καταρρέουν μόλις έρθουν σε επαφή με τη σκληρή πραγματικότητα της Μέσης Ανατολής. Πρόκειται για ένα μόνιμο ελάττωμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στον 21ο αιώνα, ορατό στο παρελθόν τόσο στο Ιράκ όσο και στο Αφγανιστάν.</div><div><br />Η επιλογή του Τραμπ να συμπεριλάβει ακόμη και το Πακιστάν στη λίστα υπογραμμίζει το μη ρεαλιστικό του εγχειρήματος, καθώς μια τέτοια κίνηση θα απαιτούσε κολοσσιαία πολιτική μεταστροφή σε μια χώρα με εξαιρετικά εύθραυστες εσωτερικές ισορροπίες.<br />Οι απεσταλμένοι του προέδρου, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, οι οποίοι έχουν αναλάβει τα μεγάλα μέτωπα στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, βρίσκονται μέχρι στιγμής πίσω από τους στόχους τους. Η περιορισμένη επιτυχία τους πλήττει το κεντρικό αφήγημα του Τραμπ ότι είναι ο ηγέτης που μπορεί να επιτύχει ιστορικά «breakthroughs» εκεί όπου όλοι οι προκάτοχοί του απέτυχαν.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το ριψοκίνδυνο τέχνασμα του Τραμπ.Οι «Συμφωνίες του Αβραάμ» ως διέξοδος από τον πόλεμο με το Ιράν.

Η… πρωτοβουλία του Ντόναλντ Τραμπ να εμπλέξει τις «Συμφωνίες του Αβραάμ» στον πόλεμο με το Ιράν, απειλεί να τινάξει στον αέρα την ήδη κατακε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα ως στρατηγική ναυτική δύναμη και αξιόπιστος οικονομικός εταίρος.

<img height="111" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/ELLADA-EMIRATA-630x351.jpg" width="765" /><br /><br />Η ναυτιλία συνδέει το παγκόσμιο εμπόριο, την ενέργεια και τη διπλωματία.<br /><br />Σε μια περίοδο πολέμων, αυξανόμενων εντάσεων και μεταβαλλόμενων οικονομικών ισορροπιών, οι συνεργασίες μεταξύ χωρών που μοιράζονται κοινό στρατηγικό όραμα αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από ποτέ.<br /><br />Η σχέση μεταξύ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ) και της Ελλάδας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.<br /><br />Η Κοινή Διακήρυξη Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ Ελλάδος και ΗΑΕ αντανακλά την αμοιβαία εμπιστοσύνη, την οικονομική συνεργασία και την κοινή προσήλωση στη σταθερότητα, ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας, του εμπορίου και των θαλάσσιων μεταφορών.<br /><br />Το μήνυμα αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σήμερα, υπό το φως των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων όσων διαδραματίζονται γύρω από τα Στενά του Ορμούζ και της ιρανικής επιθετικότητας.<br /><br />Ο συνεχιζόμενος πόλεμος, που προκλήθηκε από τις απρόκλητες τρομοκρατικές επιθέσεις του Ιράν στην περιοχή, κατέδειξε εκ νέου πόσο στενά συνδέονται η ασφάλεια και το εμπόριο, ενώ παράλληλα ανέδειξε τον τρόπο με τον οποίο το Ιράν χρησιμοποιεί την παράνομη απειλή κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ, κατά παράβαση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, ως γεωπολιτικό μοχλό πίεσης στις παγκόσμιες ενεργειακές αγορές και στην ευρύτερη παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Καθώς η ένταση κλιμακώνεται, οι επιπτώσεις είναι άμεσες: διαταράσσονται οι θαλάσσιες εμπορικές διαδρομές, αυξάνεται το κόστος ασφάλισης, επηρεάζονται οι τιμές της ενέργειας και εντείνονται οι πιέσεις στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες διόδους της παγκόσμιας οικονομίας, συνδέοντας τον Περσικό Κόλπο με τον Κόλπο του Ομάν και την Αραβική Θάλασσα, καθώς και τους μεγάλους παραγωγούς ενέργειας με τις διεθνείς αγορές.<br /><br />Μέσω αυτών διακινείται περίπου το 25% του παγκόσμιου πετρελαίου, το 25% του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), το 30% των παγκόσμιων ροών λιπασμάτων και έως το 70% των πετροχημικών προϊόντων παγκοσμίως, ενώ παράλληλα μεταφέρονται σημαντικές ποσότητες βιομηχανικών μετάλλων.<br /><br />Η στρατηγική τους σημασία απορρέει από τον ρόλο τους ως κρίσιμου θαλάσσιου σημείου διέλευσης για το διεθνές εμπόριο, με άμεσες προεκτάσεις για την ελληνική ναυτιλία και τη θέση της Ευρώπης στις παγκόσμιες εμπορικές αλυσίδες.<br /><br />Τυχόν διαταραχή της ναυσιπλοΐας στην περιοχή θα είχε επιπτώσεις όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά και στην Ευρώπη, την Ασία και συνολικά στην παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται ο καθοριστικός ρόλος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Πέρα από τη θέση τους ως ενός από τους σημαντικότερους παραγωγούς ενέργειας παγκοσμίως, τα ΗΑΕ αναγνωρίζουν τη στρατηγική σημασία της διατήρησης ανοιχτών, ασφαλών και αξιόπιστων εμπορικών οδών.<br /><br />Η γεωγραφική τους εγγύτητα στα Στενά του Ορμούζ, οι πρωτοποριακές λιμενικές υποδομές, οι προηγμένες δυνατότητες στον τομέα της εφοδιαστικής αλυσίδας και ο ρόλος τους ως διεθνούς επιχειρηματικού κόμβου τα καθιστούν βασικό πυλώνα του παγκόσμιου εμπορίου.<br /><br />Η θέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είναι σαφής: οι θαλάσσιες οδοί πρέπει να παραμένουν ανοιχτές, ασφαλείς και απαλλαγμένες από κάθε είδους διαταραχή. Τα Στενά του Ορμούζ δεν αποτελούν ζήτημα περιφερειακής εμβέλειας, αλλά παγκόσμιας σημασίας, καθώς οποιαδήποτε απειλή ή αποσταθεροποίηση στην περιοχή έχει άμεσες επιπτώσεις στην ενεργειακή ασφάλεια, στον επισιτιστικό εφοδιασμό, στη ναυτιλία, στις επενδύσεις και, τελικά, στη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.<br /><br />Υπό το πρίσμα της κρίσιμης σημασίας των Στενών του Ορμούζ, η διεθνής κοινότητα συγκλίνει στην ανάγκη διασφάλισης της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, καλεί το Ιράν να τερματίσει άμεσα τις τρομοκρατικές του απειλές, τη ναρκοθέτηση θαλάσσιων οδών, τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους, καθώς και κάθε ενέργεια που αποσκοπεί στην παρεμπόδιση της εμπορικής ναυτιλίας, σύμφωνα με το ψήφισμα 2817 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.<br /><br />Τη θέση αυτή ενίσχυσε περαιτέρω ψήφισμα που υποστηρίχθηκε από περισσότερα από 100 κράτη στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο καλεί το Ιράν να παράσχει πλήρεις, αποτελεσματικές και άμεσες αποζημιώσεις στα θύματα, συμπεριλαμβανομένων όσων επλήγησαν από επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές και άλλες ζωτικής σημασίας υπηρεσίες.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο και σαφές πλαίσιο διεθνούς αντίδρασης απέναντι σε ενέργειες που απειλούν τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή.<br /><br />Παράλληλα, ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός έχει καταδικάσει κάθε απειλή κατά της θαλάσσιας ασφάλειας και έχει υπογραμμίσει την επιτακτική ανάγκη διατήρησης της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δηλώνουν έτοιμα να συμβάλουν σε κάθε συλλογική διεθνή προσπάθεια για την προστασία της ναυτιλιακής ασφάλειας και τη διασφάλιση της αδιάλειπτης ροής του παγκόσμιου εμπορίου.<br /><br />Περισσότερες από 179 χώρες και διεθνείς οργανισμοί έχουν καταδικάσει τις τρομοκρατικές αυτές επιθέσεις και έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους προς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Τα ΗΑΕ αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στην κατ’ αρχήν θέση που υιοθετούν στρατηγικοί εταίροι, όπως η Ελλάδα.<br /><br />Αυτό αποτυπώθηκε και στην πρόσφατη συνάντηση του Προέδρου των ΗΑΕ, Σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Ζάγεντ Αλ Ναχιάν, με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά την οποία επιβεβαιώθηκε εκ νέου η αλληλεγγύη της Ελλάδας προς τα ΗΑΕ, καθώς και η κοινή δέσμευση των δύο χωρών για την αντιμετώπιση των περιφερειακών εξελίξεων και την ενίσχυση της σταθερότητας.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή εδράζεται στη διαρκή και στενή συνεργασία των δύο χωρών, όπως αποτυπώνεται και στις πρόσφατες επαφές μεταξύ του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Εξωτερικών των ΗΑΕ, Σεΐχη Αμπντουλάχ μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, και του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Νίκου Δένδια.<br /><br />Τα ΗΑΕ εξακολουθούν να υπογραμμίζουν τη σημασία των ξεκάθαρων θέσεων και των αξιόπιστων συνεργασιών για την αποτελεσματική διαχείριση των προκλήσεων της παρούσας συγκυρίας.<br /><br />Οι θαλάσσιες μεταφορές εξακολουθούν να αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του διεθνούς εμπορίου, καθώς περίπου το 90% του παγκόσμιου εμπορίου διακινείται διά θαλάσσης.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα κατέχει εξέχουσα θέση στην παγκόσμια οικονομία, δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με το μέγεθός της, χάρη στη ναυτιλιακή της ισχύ.<br /><br />Ο ελληνόκτητος στόλος είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 20% της παγκόσμιας χωρητικότητας νεκρού φορτίου (DWT) και σχεδόν το 60% του στόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Παράλληλα, οι Έλληνες πλοιοκτήτες ελέγχουν περίπου το 16–20% της παγκόσμιας χωρητικότητας deadweight νεκρού φορτίου (DWT) και περισσότερο από το 30% του παγκόσμιου στόλου δεξαμενόπλοιων, τοποθετώντας τη χώρα στην πρώτη γραμμή των ναυτιλιακών δυνάμεων διεθνώς.<br /><br />Τα στοιχεία αυτά μεταφράζονται σε ουσιαστική επιρροή. Τα ελληνικά πλοία μεταφέρουν ενέργεια, πρώτες ύλες και τρόφιμα μεταξύ ηπείρων, διασφαλίζοντας τη συνέχεια των παγκόσμιων εμπορικών ροών ακόμη και σε περιόδους κρίσεων.<br /><br />Παρότι η έκθεση της ναυτιλίας σε γεωπολιτικούς κινδύνους είναι υψηλή, ο ελληνικός στόλος διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της λειτουργίας των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού.<br /><br />Η ναυτιλία συνεισφέρει περίπου το 7–8% του ελληνικού ΑΕΠ και αποφέρει σημαντικές εισροές συναλλάγματος, ωστόσο η σημασία της υπερβαίνει κατά πολύ τα εθνικά οικονομικά μεγέθη, καθώς αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του συστήματος που στηρίζει τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.<br /><br />Σε αυτό ακριβώς το σημείο αναδεικνύεται η στρατηγική σύγκλιση Ελλάδας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Η Ελλάδα αποτελεί μια κατεξοχήν ναυτιλιακή δύναμη που κινεί σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου, ενώ τα ΗΑΕ λειτουργούν ως κομβικό κέντρο διασύνδεσης των εμπορικών ροών μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής.<br /><br />Και οι δύο χώρες εξαρτώνται από την απρόσκοπτη λειτουργία των θαλάσσιων οδών, αναγνωρίζουν ότι η ευημερία του εμπορίου προϋποθέτει ασφάλεια και υποστηρίζουν τη σταθερότητα χωρίς να μετατρέπουν το εμπόριο σε εργαλείο πολιτικής πίεσης.<br /><br />Οι πρόσφατες εξελίξεις γύρω από τα Στενά του Ορμούζ καταδεικνύουν με σαφήνεια την ανάγκη για στενότερη συνεργασία.<br /><br />Οποιαδήποτε απειλή κατά της ασφάλειας του περάσματος αυτού έχει άμεσες παγκόσμιες συνέπειες.<br /><br />Οι ενεργειακές αγορές είναι οι πρώτες που επηρεάζονται, όμως οι επιπτώσεις σύντομα επεκτείνονται και στο κόστος των μεταφορών, στις τιμές των τροφίμων, στον πληθωρισμό, στη βιομηχανική παραγωγή και τελικά στους ίδιους τους καταναλωτές.<br /><br />Η αντιμετώπιση αυτών των κινδύνων προϋποθέτει συντονισμό και συλλογική δράση.<br /><br />Μαζί, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Ελλάδα εκπέμπουν ένα σαφές μήνυμα: οι θαλάσσιες οδοί πρέπει να παραμείνουν ανοιχτές, το διεθνές εμπόριο οφείλει να προστατευθεί και η σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας δεν μπορεί να καταστεί όμηρος γεωπολιτικών εντάσεων.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα ως στρατηγική ναυτική δύναμη και αξιόπιστος οικονομικός εταίρος.

Η ναυτιλία συνδέει το παγκόσμιο εμπόριο, την ενέργεια και τη διπλωματία. Σε μια περίοδο πολέμων, αυξανόμενων εντάσεων και μεταβαλλόμενων οικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήνυμα Χαμενεΐ: «Καμία αραβική χώρα του Κόλπου δεν θα αποτελέσει ασφαλές καταφύγιο για τις αμερικανικές βάσεις»

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/w31-181924thenewIranianSupremeLeaderAyatollahMojtabaKhamenei31585582-630x400.jpg" /><br /><br />Οι χώρες του Κόλπου δεν πρόκειται πλέον να λειτουργήσουν ως ασπίδα προστασίας για τις στρατιωτικές βάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, ούτε η Ουάσιγκτον θα διαθέτει πλέον ασφαλή καταφύγια στην περιοχή.<br /><br />Αυτό προειδοποίησε ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Μοτζταμπά Χαμενεΐ, μέσω γραπτής δήλωσης που αναρτήθηκε στο κανάλι του στο Telegram, την ώρα που η Τεχεράνη και η Ουάσιγκτον βρίσκονται σε διαβουλεύσεις για το πλαίσιο τερματισμού του τριμηνού πολέμου τους.<br /><br />Κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων, αρκετές αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή στοχοποιήθηκαν από ιρανικά πλήγματα.<br /><br />Ο 56χρονος ηγέτης δεν έχει πραγματοποιήσει καμία δημόσια εμφάνιση από τις 8 Μαρτίου, όταν και ανέλαβε τα καθήκοντά του ως Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν.<br /><br />Περιοριζόμενος αποκλειστικά σε γραπτές παρεμβάσεις, έχει τροφοδοτήσει έντονη φημολογία σχετικά με την κατάσταση της υγείας του, έπειτα από τον τραυματισμό του σε στρατιωτικά πλήγματα.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση καταγράφεται μόλις λίγες ώρες μετά τις επιθέσεις των αμερικανικών δυνάμεων εναντίον θέσεων πυραύλων στο νότιο Ιράν, καθώς και εναντίον σκαφών που επιχειρούσαν να ποντίσουν νάρκες.<br /><br />Οι τελευταίες αυτές επιδρομές θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ήδη εύθραυστη εκεχειρία που τέθηκε σε ισχύ στις 8 Απριλίου.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν πασχίζουν να καταλήξουν σε συμφωνία για τον τερματισμό μιας σύρραξης που έχει κλονίσει την παγκόσμια οικονομία, προκαλώντας σοβαρές αναταράξεις στη ροή του ενεργειακού εφοδιασμού.<br /><br />Πάντως, τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Τεχεράνη υποβαθμίζουν τις προσδοκίες για μια άμεση διπλωματική διέξοδο.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήνυμα Χαμενεΐ: «Καμία αραβική χώρα του Κόλπου δεν θα αποτελέσει ασφαλές καταφύγιο για τις αμερικανικές βάσεις»

Οι χώρες του Κόλπου δεν πρόκειται πλέον να λειτουργήσουν ως ασπίδα προστασίας για τις στρατιωτικές βάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, ούτε η Ουά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά σχολεία στη Δαμασκό και το Χαλέπι της Συρίας… Soft Power.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CE%BB%CE%BA%CF%84%CE%B4%CF%83%CE%BF%CF%81%CF%82%CE%B5.jpg?resize=1579%2C768&ssl=1" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="768" data-original-width="1579" height="97" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CE%BB%CE%BA%CF%84%CE%B4%CF%83%CE%BF%CF%81%CF%82%CE%B5.jpg?resize=1579%2C768&ssl=1" width="730" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η Άγκυρα, η οποία αναπτύσσει συνεργασία με τη νέα κυβέρνηση στη Δαμασκό σε πολλούς τομείς, λαμβάνει μέτρα για το άνοιγμα σχολείων που θα παρέχουν εκπαίδευση στην τουρκική γλώσσα στη Συρία, γράφουν σήμερα τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Στο πλαίσιο συμφωνίας που επιτεύχθηκε με το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας της Συρίας, αγοράστηκε ένα σχολείο στη Δαμασκό για την παροχή εκπαίδευσης στην τουρκική γλώσσα. Σύμφωνα με το SANA, το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της νέας συριακής κυβέρνησης, η συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Συρίας στον τομέα της εκπαίδευσης εισέρχεται σε νέα φάση.<br /><br />Σημαντική πρόοδος σημειώθηκε στις συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Παγκόσμιο Φόρουμ Εκπαίδευσης στο Λονδίνο σχετικά με το προγραμματισμένο άνοιγμα Διεθνών Τουρκικών Σχολείων στη Δαμασκό και το Χαλέπι.Τουρκική Κουζίνα<br /><br />Σημαντικές επαφές με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της εκπαίδευσης μεταξύ Τουρκίας και Συρίας φέρεται να πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Φόρουμ Εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν σε συγκεκριμένα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ίδρυση Διεθνών Τουρκικών Σχολείων που σχεδιάζονται για τη Δαμασκό και το Χαλέπι.<br /><br />Κατά τη διάρκεια συνάντησης μεταξύ του Τούρκου Υπουργού Εθνικής Παιδείας Γιουσούφ Τεκίν και του Σύρου Υπουργού Παιδείας Μουχαμέντ Αμπντουλραχμάν Τούρκο, αναφέρθηκε ότι ο στόχος είναι η Τουρκία να ιδρύσει το πρώτο διεθνές σχολείο που θα ανοίξει υπό τη νέα συριακή κυβέρνηση.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η αίτηση του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας για την αγορά του σχολείου Al-Amjad στη Δαμασκό, το οποίο επί του παρόντος μισθώνεται, και τη μετατροπή του σε Διεθνές Τουρκικό Σχολείο, έγινε ευνοϊκά δεκτή από τις συριακές αρχές. Η επίσημη επιστολή έγκρισης αναμένεται να παραδοθεί σύντομα στην Τουρκία.<br /><br />Μιλώντας στη συνάντηση στο Λονδίνο, ο υπουργός Τεκίν δήλωσε ότι η εκπαίδευση διαδραματίζει βασικό ρόλο στην ενίσχυση των ιστορικών, πολιτιστικών και γεωγραφικών δεσμών μεταξύ Τουρκίας και Συρίας. Ο Σύρος Υπουργός Παιδείας, Τούρκο, δήλωσε ότι η συμβολή της Τουρκίας στην εκπαίδευση είναι μεγάλης αξίας για τη Συρία και ευχαρίστησε την Άγκυρα.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Τουρκικά σχολεία στη Δαμασκό και το Χαλέπι της Συρίας… Soft Power.

Η Άγκυρα, η οποία αναπτύσσει συνεργασία με τη νέα κυβέρνηση στη Δαμασκό σε πολλούς τομείς, λαμβάνει μέτρα για το άνοιγμα σχολείων που θα παρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο UCK επανακάμπτει. Θα τινάξει τα Σκόπια στον αέρα;

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcROwfeuj2PSGQYZyRnH7cbPk3riRZ5og5mOWw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcROwfeuj2PSGQYZyRnH7cbPk3riRZ5og5mOWw&s" width="742" /></a><br /><br /><div>Ήταν άνοιξη του 2001 όταν ακούστηκαν για πρώτη φορά συνθήματα υπέρ του UCK στην τότε FYROM και σημερινή Βόρεια Μακεδονία.<br /><br />ΤΟΥ <b>ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΖΙΜΑ</b><br /><br />Σε μια συγκέντρωση χιλιάδων Αλβανών στο Τέτοβο υπέρ της ελεύθερης λειτουργίας τού εκεί παράνομου αλβανικού πανεπιστημίου, οι διαδηλωτές «δεήθηκαν» υπέρ του ένοπλου αγώνα για την ισότιμη κατοχύρωση του αλβανικού στοιχείου (25%-28% του πληθυσμού) στις κρατικές δομές, και την ώρα που η πλατεία δονείτο από τα συνθήματα από τις γειτονικές πλαγιές της Σαρ Πλάνινα, ακούστηκαν οι πρώτες ριπές.<br /><br />Ηταν από ένοπλες ομάδες του UCK, που κατά το μοντέλο του Κοσόβου είχαν συγκροτηθεί ήδη μυστικά στον ορεινό όγκο της FYROM πάνω από το Τέτοβο, για να διεκδικήσουν με τα όπλα τα δικαιώματα των Αλβανών.<br /><br />Ακολούθησαν αιματηρές ένοπλες συγκρούσεις, που τερματίστηκαν με παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας, η οποία οδήγησε τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς στην υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας στην Αχρίδα, με την οποία οι Αλβανοί πήραν κάποιες προωθημένες διεκδικήσεις τους.<br /><br />Η ένταση εκτονώθηκε, τα εθνοτικά πάθη και μίση, όμως, όπως παντού στα Βαλκάνια, δεν έσβησαν. Το ρήγμα ανάμεσα στις δύο μεγάλες κοινότητες και στις κοινωνίες τους παρέμεινε εν υπνώσει επί 25 χρόνια και τώρα αρχίζει να ξυπνάει. Την περασμένη εβδομάδα, συνθήματα υπέρ του UCK ακούστηκαν και πάλι, αυτή τη φορά στο κέντρο της πόλης των Σκοπίων, ξυπνώντας εφιαλτικές μνήμες.<br /><br />Τούτη τη φορά, οι Αλβανοί κατέβηκαν στους δρόμους, υπενθυμίζοντας με τα συνθήματά τους τι έγινε το 2001 και διεκδικώντας οι εξετάσεις για την απόκτηση άδειας ασκήσεως του δικηγορικού επαγγέλματος των Αλβανών αποφοίτων της Νομικής Σχολής να γίνεται στη μητρική γλώσσα, κάτι που δεν προβλέπεται από τη συμφωνία της Αχρίδας.<br /><br />Το πλέον ενδιαφέρον ίσως είναι ότι προς ενίσχυσή τους κατέφθασαν με λεωφορεία εκατοντάδες άτομα από τα Τίρανα και το Κόσοβο, προσδίδοντας στη διαμαρτυρία παναλβανικές διαστάσεις και προκαλώντας, έτσι, το ενδιαφέρον και τις ανησυχίες στις πέριξ βαλκανικές πρωτεύουσες, στις Βρυξέλλες και σχόλια από τους αναλυτές των βαλκανικών πραγμάτων.<br /><br />Ενδεικτικά, ο Αλεξάντερ Σρμπινόφσκι έκρουσε (VREME Βελιγραδίου) τον κώδωνα, επισημαίνοντας ότι «δεν είναι ένα εσωτερικό ζήτημα των φοιτητών, είναι μια συντονισμένη πολιτική πίεση που ξεπερνάει τα σύνορα της χώρας και όποιος παρακολουθεί σοβαρά τη γεωπολιτική της περιοχής πρέπει να το δει ξεκάθαρα αυτό».<br /><br />Το ιστορικό χάσμα μεταξύ Αλβανών και Σλαβομακεδόνων συντηρεί διαχρονικά την αστάθεια από την ίδρυση του κράτους της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας (1991), χώρας-κλειδί στις βαλκανικές ισορροπίες. Η άνοδος στην εξουσία του εθνικολαϊκιστικού κόμματος VMRO DPMNE και η αμφισβήτηση των συμφωνιών με τις όμορες χώρες (Βουλγαρία, Ελλάδα) και στο εσωτερικό με τους Αλβανούς, επί των οποίων έχει θεμελιωθεί το σημερινό πολυεθνοτικό κράτος, δημιουργούν δυνητικά συνθήκες αποσταθεροποίησης με ευρύτερες επιπτώσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div></div>

Ο UCK επανακάμπτει. Θα τινάξει τα Σκόπια στον αέρα;

Ήταν άνοιξη του 2001 όταν ακούστηκαν για πρώτη φορά συνθήματα υπέρ του UCK στην τότε FYROM και σημερινή Βόρεια Μακεδονία. ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΖΙΜΑ ...

Διαβάστε την συνέχεια