Τι θα συμβεί σε μιά αεροπορική αναμέτρηση τύπου (BVR) Ελλάδος -Τουρκίας στο Αιγαίο.

<img height="91" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/images.jpeg?itok=N7p_X9Cq" width="740" /><br /><br />Το Ελληνικό Πλεονέκτημα: Rafale και πύραυλοι Meteor<br /><br />Στο σενάριο μιας σύγχρονης αεροπορικής αναμέτρησης πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR - Beyond Visual Range) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) διαθέτει αυτή τη στιγμή ένα καθοριστικό τεχνολογικό και τακτικό πλεονέκτημα, το οποίο θα έκρινε την έκβαση της σύγκρουσης υπέρ της, πριν ακόμα αυτή ξεκινήσει.<br /><br />Ενώ η Τουρκία διατηρεί μια ποσοτική υπεροχή σε συνολικό αριθμό αεροσκαφών, η Ελλάδα έχει ανατρέψει τις ισορροπίες στον τομέα των μακρινών εμπλοκών.<br /><br />Αυτο το γνωρίζει καλά η τουρκική πλευρά και κάνει τα πάντα για να ενισχύσει την Πολεμική της Αεροπορία, είτε με αγορά των Eurofighter Typhoon από την Βρετανία, είτε με την αναβάθμιση των δικών της F-16 σε VIPER από τις ΗΠΑ.<br /><br />Ποιοι είναι οι κύριοι παράγοντες που καθορίζουν μια BVR μάχη μεταξύ των δύο πλευρών;<br />Το Ελληνικό πλεονέκτημα τα αεροσκάφη Rafale και πύραυλοι Meteor<br /><br />Το σημαντικότερο «όπλο» της Ελλάδας στο BVR σενάριο είναι τα γαλλικά μαχητικά Rafale F3R σε συνδυασμό με τους κορυφαίους πυραύλους αέρος-αέρος MBDA Meteor.<br /><br />Οι πύραυλοι Meteor, διαθέτουν κινητήρα ramjet, επιτυγχάνουν ταχύτητες άνω των 4 Mach και έχουν εμβέλεια που αγγίζει τα 200 χλμ.. Το κυριότερο χαρακτηριστικό τους είναι η τεράστια "No-Escape Zone" (ζώνη από την οποία ο αντίπαλος δεν μπορεί να ξεφύγει), η οποία είναι πολλαπλάσια των συμβατικών πυραύλων. <br /><br />Τα ελληνικά μαχητικά 4,5 γενιάς Rafale και τα αναβαθμισμένα F-16 Viper (Block 72) είναι εξοπλισμένα με υπερσύγχρονα ραντάρ ενεργού ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA).<br /><br />Αυτά τα ραντάρ εντοπίζουν στόχους σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις, έχουν εξαιρετική αντοχή σε ηλεκτρονικά αντίμετρα (παρεμβολές) και επιτρέπουν στην Πολεμική Αεροπορία να «κλειδώσει» και να εξαπολύσει μπαράζ πυραύλων πολύ πριν οι Τούρκοι χειριστές καταφέρουν να απαντήσουν. <br /><br />Αυτό θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την αεροπρική υπεροχή στο Αιγαίο σε μια ελληνοτουρκική πολεμική κρίση.<div><br />Η τουρκική θέση και η προσπάθεια αναβάθμισης<br /><br />Η Τουρκική Αεροπορία βασίζεται κυρίως σε έναν μεγάλο στόλο F-16 παλαιότερων εκδόσεων, οι οποίες φέρουν ραντάρ παλαιάς τεχνολογίας (μη-AESA, όπως το APG-68) και χρησιμοποιούν πυραύλους AIM-120 AMRAAM μικρότερου βεληνεκούς σε σχέση με τον Meteor. <br /><br />Η Άγκυρα προσπαθεί να κλείσει το BVR χάσμα τρέχοντας το δικό της πρόγραμμα αναβάθμισης (Özgür) και επιδιώκοντας την αγορά νέων F-16 Block 70, καθώς και μαχητικών Eurofighter Typhoon (τα οποία επιθυμεί να εξοπλίσει επίσης με Meteor, αν και η Ελλάδα προσπαθεί να μπλοκάρει αυτή τη ροή).<br /><br />Ωστόσο, στην παρούσα φάση, η Τουρκία βρίσκεται σε τεχνολογική υστέρηση στο BVR επίπεδο σε σχέση με την ελληνική Πολεμική Αεροπορία.<br />Τι θα συνέβαινε όμως σε μια πραγματική σύρραξη ελληνικών και τουρκικών μαχητικών;<br /><br />Αν οι δύο αεροπορίες εμπλέκονταν σε καθαρή BVR αναμέτρηση, τα ελληνικά μαχητικά θα είχαν τη δυνατότητα να εντοπίσουν πρώτα τα τουρκικά αεροσκάφη και να βάλουν εναντίον τους από αποστάσεις ασφαλείας.<br /><br />Αυτό θα μείωνε δραματικά την πιθανότητα να φτάσουν τα αεροσκάφη των δύο χωρών σε κλειστές αερομαχίες (dogfights), όπου οι πιθανότητες θα ήταν και πάλι υπέρ της χώρας μας λόγω της τρομερής ικανότητας και των επιδόσεων των F-16 των Ελλήνων πιλότων, κάτι που είναι γνωστό σε όλο το ΝΑΤΟ.<br /><br />Η μελλοντική έλευση των F-35A Lightning II στην Ελλάδα (με τις παραδόσεις να ξεκινούν σταδιακά στα τέλη του 2028 και την ένταξή τους στην 117 Πτέρυγα Μάχης στην Ανδραβίδα) δεν αποτελεί απλώς μια προσθήκη νέων αεροσκαφών, αλλά αλλάζει ριζικά το δόγμα της BVR μάχης.<br /><br />Το F-35 εισάγει την έννοια του «Ψηφιακού Στρατηγείου» και του Δικτυοκεντρικού Πολέμου, μετατρέποντας το Αιγαίο σε ένα περιβάλλον όπου η πληροφορία κυριαρχεί έναντι των αριθμών. <br />Μια αεροπορική μάχη τύπου BVR επηρεάζεται καταλυτικά στους εξής τομείς:<br /><br />Τα τουρκικά F-16 (ακόμη και τα αναβαθμισμένα Block 70) δεν θα μπορούν να εντοπίσουν το F-35 στα ραντάρ τους παρά μόνο σε εξαιρετικά κοντινές αποστάσεις (εντός οπτικού πεδίου).<br /><br />Το ελληνικό F-35 θα μπορεί να πετά, να παρακολουθεί και να στοχοποιεί τα τουρκικά μαχητικά εντελώς απαρατήρητο. Θα έχει την πολυτέλεια να εξαπολύσει πρώτο το BVR πλήγμα χωρίς ο αντίπαλος να γνωρίζει καν από πού δέχεται επίθεση.<br /><br />Το F-35 συλλέγει δεδομένα από το πανίσχυρο ραντάρ AN/APG-81 AESA, τους ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες (EOTS) και τα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, συνθέτοντάς τα σε μία ενιαία, πεντακάθαρη εικόνα της μάχης στο κράνος του πιλότου. Ο Έλληνας χειριστής θα έχει πλήρη επίγνωση της κατάστασης (Situational Awareness) πολύ πριν από οποιονδήποτε αντίπαλο. <br /><br />Το F-35 δεν χρειάζεται καν να ρίξει πύραυλο για να κερδίσει μια BVR μάχη. Μέσω του συστήματος Link 16 και προηγμένων δικτύων δεδομένων, μπορεί να λειτουργήσει ως ιπτάμενο κέντρο ελέγχου. <br /><br /> Το «αόρατο» F-35 πλησιάζει την τουρκική σχηματισμό, «κλειδώνει» τους στόχους και διαβιβάζει τις συντεταγμένες στα ελληνικά Rafale ή F-16 Viper που πετούν αρκετά χιλιόμετρα πιο πίσω. <br /><br />Τα Rafale εξαπολύουν τους πυραύλους Meteor από μεγάλες αποστάσεις, χωρίς να χρειαστεί να ανάψουν τα δικά τους ραντάρ (παραμένοντας έτσι κι αυτά κρυμμένα). Η συνεργασία όμως αεροσκαφών 4ης και 5ης γενιάς θα δημιουργούσε μια πραγματική φονική δύναμη στον αέρα, και ένα τρομερό πλέγμα αεράμυνας.<br /><br />Η Ελλάδα επιδιώκει να εξοπλίσει τα F-35 με την τελευταία έκδοση των αμερικανικών BVR πυραύλων, τον AIM-120D AMRAAM, ο οποίος διαθέτει σημαντικά αυξημένη εμβέλεια (άνω των 160 χλμ.) και αμφίδρομη ζεύξη δεδομένων, προσφέροντας κορυφαίες επιδόσεις BVR, ενώ στο τραπέζι των συζητήσεων έχουν πέσει και μελλοντικά όπλα επόμενης γενιάς. <br /><br />Η έκδοση Block 4 που αποκτά η Ελλάδα διαθέτει κορυφαίες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου. το αεροσκάφος αυτό μπορεί να «τυφλώσει» εχθρικά ραντάρ και εναέριες απειλές, στερώντας από την τουρκική αεροπορία τη δυνατότητα να διεξάγει αποτελεσματικό BVR πόλεμο, ακόμη κι αν διαθέτει αριθμητική υπεροχή. <br /><br />Με την ενσωμάτωση των F-35, η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία κλειδώνει την αεροπορική κυριαρχία στο Αιγαίο. Η Τουρκική Αεροπορία, βασιζόμενη σε αεροσκάφη 4ης γενιάς, θα βρεθεί σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση, καθώς σε ένα σενάριο BVR σύρραξης θα καλείτο να αντιμετωπίσει έναν «αόρατο» εχθρό που ελέγχει πλήρως τη ροή της πληροφορίας. <br /><br />Η ήττα των Τούρκων θα ήταν συντριπτική στον αέρα, επηρεάζοντας σαφώς και τις όποιες τουρκικές χερσαίες επιχειρήσεις σε Έβρο και νησιά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι θα συμβεί σε μιά αεροπορική αναμέτρηση τύπου (BVR) Ελλάδος -Τουρκίας στο Αιγαίο.

Το Ελληνικό Πλεονέκτημα: Rafale και πύραυλοι Meteor Στο σενάριο μιας σύγχρονης αεροπορικής αναμέτρησης πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR - Bey...

Διαβάστε την συνέχεια

Έγκλημα με 1.300 κειμήλια της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης!

<a href="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/09/makis-2.jpg"><img border="0" height="105" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/09/makis-2.jpg" width="751" /></a><br /><br /><div>Η Κυβέρνησις επιστρέφει τα οστά του Τσάρου της Βουλγαρίας που βρέθηκαν σ’ ανασκαφής στις Πρέσπες και σε αντάλλαγμα παίρνει μόνο 48 από της αμύθητης εθνικής αξίας κειμίλια που έκλεψαν οι Βούλγαροι κατά την βάρβαρη κατοχή τους στην Βόρειο Ελλάδα – Ετοιμάζουν κα φιέστα στις 3 Οκτωβρίου για προεκλογικούς λόγους – Να πάρει θέση ο Αρχιεπίσκοπος!<br /><br />ΔΙΧΩΣ ντροπή η ΝΔ υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού συνεχίζει την εκποίηση της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Μετά τα κειμήλια του Σινά, τώρα διαγράφονται και τα ιερά κειμήλια της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης της Δράμας.<br /><br /></div><div>Χθες το Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε την υπογραφή επαχθούς και επονείδιστης συμφωνίας με την Βουλγαρία, σύμφωνα με την οποία θα χαρίσουμε, ως Ελλάς, στην Βουλγαρία κάρα και οστά του Τσάρου Σαμουήλ που εκτίθενται στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης και ό,τι άλλο ανευρέθη στις Πρέσπες, το τελευταίο διαπραγματευτικό μας χαρτί, δικά μας δηλαδή αγαθά, και σε αντάλλαγμα η Βουλγαρία θα μας επιστρέψει 48 κειμήλια εκκλησιαστικά, από τα χιλιάδες που έκλεψαν οι Βούλγαροι από μονές της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, από Μητροπόλεις και αρχαιολογικούς χώρους, μέσα από ένα επίσημο πρόγραμμα αφελληνισμού της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κατά τις επανειλημμένες βουλγαρικές κατοχές της περιοχής, και τα οποία θα έπρεπε, με βάση Διεθνείς Συνθήκες. να τα είχε επιστρέψει η Βουλγαρία από το 1923.<br /><br />Τους δίνουμε δηλαδή δικά μας, για να μας επιστρέψουν δείγμα από τα κλεμμένα και τα παρανόμως ευρισκόμενα ακόμη στην Βουλγαρία. Κάτι που είχε αρνηθεί να αποδεχθεί ο Αντώνης Σαμαράς ως Πρωθυπουργός το 2013, όταν του προσεφέρθη η ίδια ακριβώς συμφωνία και την απέρριψε. Ο κύριος Μητσοτάκης την δέχεται!<br /><br />Μόνο από την Ιερά Μονή της Εικοσιφοινίσσης οι βόρειοι γείτονες σε καιρούς χαλεπούς έκλεψαν εκατοντάδες χειρόγραφους κώδικες, εκατοντάδες κειμήλια εκκλησιαστικά, βυζαντινά και μεταβυζαντινά, ενώ εκατοντάδες είναι και τα εκκλησιαστικά κειμήλια. τα μεμβράνινα χειρόγραφα, τα πατριαρχικά χρυσόβουλλα που εκλάπησαν από τις μονές του Τιμίου Προδρόμου Σερρών, τις μονές Αρχαγγελιώτισσας και Καλαμούς της Ξάνθης, από τις εκκλησίες και τους αρχαιολογικούς χώρους της Κομοτηνής, από το Ιμαρέτ της Καβάλας.<br /><br />Όλη η πρωτοβουλγαρική ιστορία, η οποία εκτίθεται στο Βυζαντινό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, στους γείτονες, αρκεί να πάρει… 48 αντικείμενα κλεμμένα. Τα χιλιάδες άλλα που βρίσκονται στην Βουλγαρία και τα περιφέρουν ανά τον κόσμο οι Βούλγαροι, ως τεκμήρια του βουλγαροβυζαντινού πολιτισμού, και αυτά χάρισμα στους γείτονες.<br /><br />Έχει, φαίνεται, πολλά η Ελλάδα, στον κύριο Μητσοτάκη αρκεί η πανηγυρική προπαγανδιστική φιέστα με τον Βούλγαρο Πρωθυπουργό στις 3 Οκτωβρίου στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης εν όψει των εκλογών… Τι ντροπή! Αναμένουμε την αντίδραση της Εκκλησίας για αυτήν την συμφωνία, που αποτελεί κηλίδα για το έθνος.<br /><br />Ελπίζουμε ο Μακαριώτατος αυτήν την φορά να μην αποδειχθεί επιλήσμων της Ιστορίας και να καταγγείλει την συμφωνία της ντροπής!<br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Έγκλημα με 1.300 κειμήλια της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης!

Η Κυβέρνησις επιστρέφει τα οστά του Τσάρου της Βουλγαρίας που βρέθηκαν σ’ ανασκαφής στις Πρέσπες και σε αντάλλαγμα παίρνει μόνο 48 από της α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σαουδική Αραβία ξέφυγε από το Ορμούζ και έπεσε στην παγίδα της Ερυθράς Θάλασσας.

<img height="124" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/east-west-pipeline-1-1200x742.jpg" width="760" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η επανεκκίνηση του East–West Pipeline έδωσε στο Ριάντ ξανά πρόσβαση στο Yanbu, όχι όμως ασφαλή έξοδο προς την Ασία – Οι Χούθι έχουν μεταφέρει την ενεργειακή πίεση στο Bab el-Mandeb, η σαουδαραβική παραγωγή υποχώρησε τον Αύγουστο στα 6,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως και το Ριάντ βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα νέο δίλημμα: συμφωνία με τη Σαναά ή παρατεταμένο ενεργειακό ρίσκο στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία κατασκεύασε έναν τεράστιο αγωγό για να μην μπορεί το Στενό του Ορμούζ να κρατήσει όμηρο το πετρέλαιό της.<br /><br />Το σχέδιο λειτούργησε.<br /><br />Μόνο που τώρα το πρόβλημα μετακινήθηκε περίπου 2.000 χιλιόμετρα δυτικότερα.<br /><br />Στις 22 Σεπτεμβρίου, η Saudi Aramco επανέφερε σε λειτουργία, αρχικά με μειωμένη ροή, τον East–West Pipeline, τον αγωγό μήκους περίπου 1.200 χιλιομέτρων που μεταφέρει αργό από την ανατολική Σαουδική Αραβία στο λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η αγορά αντέδρασε αμέσως: το Brent υποχώρησε κάτω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, καθώς η επιστροφή του αγωγού δημιούργησε προσδοκίες ότι περισσότερο σαουδαραβικό πετρέλαιο θα μπορούσε να επιστρέψει στις διεθνείς αγορές.<br /><br />Όμως η επανεκκίνηση του αγωγού λύνει μόνο τη μισή εξίσωση.<br /><br />Γιατί το πετρέλαιο μπορεί πλέον να φτάνει ξανά στο Yanbu.<br />Το δύσκολο είναι τι συμβαίνει μετά.<div><br />Από το Ορμούζ στο Bab el-Mandeb<br /><br />Για τα φορτία που κατευθύνονται από το Yanbu προς την Ασία, η θαλάσσια διαδρομή οδηγεί νότια στην Ερυθρά Θάλασσα και στο Bab el-Mandeb.<br /><br />Και εκεί ακριβώς βρίσκεται πλέον το δεύτερο μεγάλο ενεργειακό chokepoint της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Οι Χούθι ανακοίνωσαν στις 20 Ιουλίου θαλάσσιο αποκλεισμό εναντίον της σαουδαραβικής ναυτιλίας. Το Ριάντ απέρριψε τους ισχυρισμούς τους και ανακοίνωσε ότι θα προστατεύει τα εμπορικά του πλοία, χαρακτηρίζοντας τις απειλές παραβίαση του διεθνούς δικαίου.<br /><br />Δύο ημέρες αργότερα οι Χούθι ανακοίνωσαν επιθέσεις στα σαουδαραβικά δεξαμενόπλοια Encelia και Layla. Οι σαουδαραβικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι το Encelia χτυπήθηκε και ότι το πλήρωμά του ήταν ασφαλές.<br /><br />Ακολούθησαν και άλλες επιθέσεις και απειλές κατά της σαουδαραβικής ναυτιλίας.<br /><br />Έτσι, ο δρόμος που θα έπρεπε να αποτελεί την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας απέναντι στο Ορμούζ απέκτησε το δικό του γεωπολιτικό ρίσκο.</div><div>  <img height="416" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/bab-el-madeb-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Και μετά οι Χούθι πήραν το Perim. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/02/geopolitiki-energeia/i-saoudiki-arabia-ksefyge-apo-to-ormouz-kai-epese-stin-pagida-tis-erythras-thalassas/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Σαουδική Αραβία ξέφυγε από το Ορμούζ και έπεσε στην παγίδα της Ερυθράς Θάλασσας.

Βασιλης Διαμαντακος Η επανεκκίνηση του East–West Pipeline έδωσε στο Ριάντ ξανά πρόσβαση στο Yanbu, όχι όμως ασφαλή έξοδο προς την Ασία – Οι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δίλημμα των Rafale.Τι διδάσκει η Ουκρανία στην Ελλάδα για την αξιοποίηση των «όπλων πρώτης γραμμής» απέναντι στους S-400 της Τουρκίας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Rafale1.jpg"><img height="84" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Rafale1-1068x601.jpg" width="744" /></a><br /><br />Η πρόσφατη ανακοίνωση του Γάλλου υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Μπενζαμέν Χαντάντ, ότι η Γαλλία αρχίζει προετοιμασίες για την εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων ενόψει της μελλοντικής παράδοσης μαχητικών Rafale, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο στρατηγικό δίλημμα. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που συμφώνησαν ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η Ουκρανία αναμένεται να παραλάβει τα πρώτα τέσσερα Rafale την περίοδο 2028-2029, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας-πλαίσου για έως και 100 αεροσκάφη.<div><br />Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι αν τα πολυπόθητα αυτά γαλλικά μαχητικά θα καταλήξουν να αντιμετωπίσουν τη μοίρα άλλων «υπερ-όπλων» υψηλής τεχνολογίας, θυμίζοντας το παράδοξο των ρωσικών Su-57… Κορυφαίες πλατφόρμες στα χαρτιά, οι οποίες όμως φυλάγονται σαν «κόρη οφθαλμού» και επιχειρούν αποκλειστικά από αποστάσεις ασφαλείας για να αποφευχθεί μια καταστροφική απώλεια που θα αποτελούσε βαρύ στρατιωτικό και πολιτικό πλήγμα.<br /><br />Το «σχολείο» της Ουκρανίας<br /><br />Με τη Μόσχα να διαθέτει ελάχιστα Su-57 σε υπηρεσία -τα οποία είναι ακριβά και αργά στην αντικατάστασή τους υπό το καθεστώς των κυρώσεων- η απώλεια έστω και ενός τέτοιου μαχητικού θα συνιστούσε τεράστιο πλήγμα τόσο για το γόητρο της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας όσο και για τις εξαγωγικές της προοπτικές (όπως προς την Ινδία). Γι’ αυτόν τον λόγο, τα ρωσικά stealth μαχητικά περιορίζονται σε αποστολές εκτόξευσης πυραύλων cruise (Kh-59 και Kh-69) από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, βαθιά πίσω από τις γραμμές τους.<br />Αντίστοιχους περιορισμούς αντιμετωπίζει και η Ουκρανία. Παρά το γεγονός ότι οι Ουκρανοί πιλότοι διαθέτουν υψηλή εμπειρία σε σοβιετικά αεροσκάφη και έχουν εξοικειωθεί με τα F-16 και τα Mirage 2000-5 (με τα τελευταία να επιχειρούν ήδη στο μέτωπο), η μετάβαση στα cutting-edge Rafales είναι μια σύνθετη διαδικασία που απαιτεί 12 έως 18 μήνες εντατικής εκπαίδευσης για έμπειρους πιλότους. Μέχρι την άφιξή τους το 2028-2029, η Ουκρανία αναγκάζεται να βασίζεται στα F-16 και τα Mirage 2000-5F για αποστολές αεράμυνας (αναχαίτιση πυραύλων και drone), παρότι αντιμετωπίζει σοβαρά εμπόδια: σύμφωνα με εκτιμήσεις, έως και το 50% των διαθέσιμων F-16 και αεροσκαφών κρούσης ενδέχεται να τεθεί εκτός δράσης λόγω ζητημάτων συντήρησης.<br />Λόγω αυτής ακριβώς της… λειψανδρίας σε προηγμένα μέσα, η Ουκρανία προσέχει να μην εκθέτει τα πολύτιμα αεροσκάφη της σε βαθιές διεισδύσεις κοντά στην ισχυρή κάλυψη των ρωσικών συστημάτων S-400. Το Rafale, όταν τελικά ενταχθεί, αναμένεται να ακολουθήσει την ίδια λογική: θα αξιοποιηθεί ως «πολλαπλασιαστής ισχύος» πίσω από τη δική του αεράμυνα, εκμεταλλευόμενο την ικανότητα εκτόξευσης όπλων stand-off όπως οι πύραυλοι Meteor (με εμβέλεια άνω των 200 χλμ. για την απομάκρυνση των ρωσικών μαχητικών και των glide bombs), οι πύραυλοι SCALP-EG και οι κατευθυνόμενες βόμβες AASM Hammer.<br /><br />Τα διδάγματα για το Αιγαίο<br /><br />Αυτό ακριβώς το σκηνικό προσφέρει πολύτιμα συμπεράσματα για την Ελλάδα. Στο γεωπολιτικό «σκάκι» της Ανατολικής Μεσογείου, η Τουρκία διαθέτει και επιχειρησιακά ενεργοποιεί αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι S-400, δημιουργώντας ένα σύνθετο και πυκνό πλέγμα αντιαεροπορικής άμυνας (IADS).<br />Για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, η οποία έχει ήδη εντάξει στο οπλοστάσιό της τα κορυφαία Rafale, η ουκρανική εμπειρία έρχεται να επιβεβαιώσει το σωστό δόγμα αξιοποίησης:<br /><br />Ηλεκτρονική υπεροχή και αυτοπροστασία: Η προηγμένη σουίτα ηλεκτρονικού πολέμου SPECTRA των Rafale παρέχει δυνατότητες 360 μοιρών ανίχνευσης απειλών και ψηφιακής αρχιτεκτονικής, καθιστώντας τα ιδανικά για επιχειρήσεις σε περιβάλλοντα υψηλής απειλής, όπως αυτά που διαμορφώνουν τα συστήματα S-400.</div><div><br />Αποστάσεις ασφαλείας και κρούση ακριβείας: Η ικανότητα του Rafale να εκτελεί πολλαπλούς ρόλους (omnirole) -από αεροπορική υπεροχή και αναγνώριση μέχρι κρούση- σε συνδυασμό με τα όπλα μακράς ακτίνας, επιτρέπει στην ελληνική πλευρά να επιβάλλει αποτροπή χωρίς να εκθέτει τα αεροσκάφη σε άμεσο, αχρείαστο κίνδυνο από τα εχθρικά ραντάρ και πυλά [ή ραντάρ/οπλικά συστήματα].<br /><br />Στο σύγχρονο πεδίο των μαχών, η κατοχή προηγμένων όπλων είναι μόνο η μισή εξίσωση. Η άλλη μισή -και κρισιμότερη- είναι η έξυπνη, μεθοδική και χωρίς συναισθηματισμούς προστασία τους. Καθώς η Ουκρανία προετοιμάζεται να εντάξει τα Rafale στο οπλοστάσιό της με το βλέμμα στις ισορροπίες απέναντι στα ρωσικά συστήματα, η Αθήνα βλέπει στην πράξη πόσο κρίσιμη είναι η διατήρηση του ποιοτικού πλεονεκτήματος και της ικανότητας αποτροπής απέναντι στην τουρκική στρατιωτική μηχανή και τους S-400.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το δίλημμα των Rafale.Τι διδάσκει η Ουκρανία στην Ελλάδα για την αξιοποίηση των «όπλων πρώτης γραμμής» απέναντι στους S-400 της Τουρκίας.

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Γάλλου υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Μπενζαμέν Χαντάντ, ότι η Γαλλία αρχίζει προετοιμασίες για την εκπαίδευση Ουκ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Στέλνουν τρίτο αεροπλανοφόρο στη Μέση Ανατολή.Νέες απειλές Τραμπ για το Ιράν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.dnews.gr/media/k2/items/cache/c389a997d5f49de7adffe563d5f2f91e_XL.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1600" height="98" src="https://www.dnews.gr/media/k2/items/cache/c389a997d5f49de7adffe563d5f2f91e_XL.jpg" width="752" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot σε Σαουδική Αραβία και Κατάρ για την προστασία ενεργειακών εγκαταστάσεων</span></h3>Ενισχύει την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή η Ουάσινγκτον, στέλνοντας στην περιοχή και τρίτο αεροπλανοφόρο, ενώ παράλληλα μεταφέρει επιπλέον συστοιχίες Patriot για την προστασία κρίσιμων ενεργειακών εγκαταστάσεων στη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ. Οι κινήσεις αυτές έρχονται καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει πως εξετάζει το ενδεχόμενο επανέναρξης μεγάλης κλίμακας στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν.<br /><br />Το USS Theodore Roosevelt απέπλευσε την Κυριακή από το Σαν Ντιέγκο, όπως μεταδίδουν η Wall Street Journal και το Axios, και αναμένεται να φτάσει στη Μέση Ανατολή περίπου στα μέσα Νοεμβρίου.<br /><br />Παράλληλα, τη Δευτέρα ξεκίνησε η ανάπτυξη και της Αμφίβιας Ομάδας Ετοιμότητας του USS Makin Island, η οποία περιλαμβάνει τρία πλοία και χιλιάδες πεζοναύτες της 13ης Marine Expeditionary Unit.<br /><br />Στην περιοχή βρίσκονται ήδη τα αεροπλανοφόρα USS George H.W. Bush και USS George Washington. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί αν το Roosevelt θα προστεθεί στα δύο αεροπλανοφόρα ή αν η ανάπτυξή του θα συνοδευτεί από την αποχώρηση ενός από αυτά.<br /><br />Εφόσον παραμείνουν και τα τρία, η αμερικανική παρουσία θα φτάσει σε επίπεδο τριών ομάδων κρούσης αεροπλανοφόρων στη Μέση Ανατολή, κάτι που, σύμφωνα με τη Wall Street Journal, δεν έχει συμβεί από τον Απρίλιο.<br /><br />Αμερικανική «ομπρέλα» Patriot πάνω από πετρέλαιο και φυσικό αέριο<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με το Axios, ο αμερικανικός στρατός έστειλε στην περιοχή τις τελευταίες εβδομάδες δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot. Η μία αναπτύχθηκε στη Σαουδική Αραβία για την προστασία σημαντικής εγκατάστασης πετρελαίου και η δεύτερη στο Κατάρ για την προστασία εγκατάστασης φυσικού αερίου.<br /><br />Οι συγκεκριμένες μετακινήσεις έχουν ως στόχο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, να καθησυχάσουν τους δύο συμμάχους των ΗΠΑ ότι οι ενεργειακές τους υποδομές θα προστατευθούν σε περίπτωση που ο Τραμπ αποφασίσει να επαναλάβει μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Η Σαουδική Αραβία, ειδικότερα, θα πρέπει να επιτρέψει τη χρήση του εναέριου χώρου της από τις αμερικανικές δυνάμεις σε περίπτωση νέας μεγάλης επιχείρησης.<br /><br />Η ενίσχυση της αεράμυνας συνδέεται και με τις ανησυχίες που είχαν εκφράσει τον Αύγουστο η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, όταν ο Τραμπ εξέταζε μεγάλης κλίμακας επίθεση που θα μπορούσε να περιλαμβάνει και ενεργειακές υποδομές του Ιράν. Οι δύο χώρες φοβούνταν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε ιρανικά αντίποινα στις δικές τους εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Η ανάπτυξη των Patriot έχει ιδιαίτερη σημασία για την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, καθώς σύμφωνα με το Axios τα συστήματα και ειδικά οι πύραυλοι αναχαίτισης έχουν καταστεί περιζήτητο στρατιωτικό απόθεμα μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν. Η μεταφορά τους από άλλες αμερικανικές διοικήσεις έχει προκαλέσει ανησυχίες για τα διαθέσιμα αποθέματα και την επιχειρησιακή ετοιμότητα σε άλλα σημεία του κόσμου.<br /><br />Οι κινήσεις αυτές γίνονται την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Time, πως είναι «πιθανό» να αυξηθούν τα στρατιωτικά πλήγματα εναντίον του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ: Στέλνουν τρίτο αεροπλανοφόρο στη Μέση Ανατολή.Νέες απειλές Τραμπ για το Ιράν.

Δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot σε Σαουδική Αραβία και Κατάρ για την προστασία ενεργειακών εγκαταστάσεων Ενισχύει την αμερικανική στρατιωτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τανγκό στο Αιγαίο με τους Τούρκους για τον Βορίδη. «Λίγο μπρος, λίγο πίσω»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/voridis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1176" data-original-width="1920" height="106" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/voridis.jpg" width="734" /></a></div><br /><div>Μνημείο πολιτικού κυνισμού και αδιανόητης ελαφρότητας αποτέλεσαν οι σημερινές δηλώσεις του Μάκη Βορίδη, ο οποίος βάλθηκε να μας πείσει ότι οι υποκλίσεις στους Τούρκους είναι απλώς… χορευτικές φιγούρες.</div><br />Κληθείς να μαζέψει τα ασυμμάζευτα μετά την <a href="https://www.newsbreak.gr/geopolitiki-amyna/1048611/syrigos-ypochorisame/"><b>κυνική παραδοχή του Άγγελου Συρίγου, ο οποίος ομολόγησε ωμά ότι η Ελλάδα υποχώρησε όχι μία, αλλά δύο φορές στις τουρκικές αξιώσεις για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου</b></a>, ο λαλίστατος Μ. Βορίδης απάντησε με την ατάκα της χρονιάς: «Μπορεί να κάναμε λίγο μπρος, λίγο πίσω… αλλά γενικά η εικόνα που έχω εγώ είναι ότι δεν έχει αλλάξει ο γενικός σχεδιασμός».<br /><br />«Λίγο μπρος, λίγο πίσω». Ένα τανγκό, ένα τσάμικο, άντε και ένας καλαματιανός στα νερά της Κάσου, υπό το άγρυπνο βλέμμα των τουρκικών πολεμικών πλοίων που μας έκαναν κουμάντο εντός της ελληνικής ΑΟΖ. Σημασία, άλλωστε, για τον κ. Βορίδη δεν έχει η εθνική ταπείνωση, αλλά το ότι «δεν άλλαξε ο γενικός σχεδιασμός». Ποιος είναι ακριβώς αυτός ο σχεδιασμός; Να ρωτάμε την Άγκυρα από πού επιτρέπεται να περάσουμε καλώδιο;<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τανγκό στο Αιγαίο με τους Τούρκους για τον Βορίδη. «Λίγο μπρος, λίγο πίσω»

Μνημείο πολιτικού κυνισμού και αδιανόητης ελαφρότητας αποτέλεσαν οι σημερινές δηλώσεις του Μάκη Βορίδη, ο οποίος βάλθηκε να μας πείσει ότι ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντάνα Λεβί: Οι Τούρκοι έχουν σχέδιο να βομβαρδίσουν το Ισραήλ. «Η Τουρκία θα μετατραπεί σε Γάζα»

<img height="95" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/ERDI-630x400.jpg" width="742" /><br /><br />Έπειτα από ισραηλινό πλήγμα σε εγκαταλελειμμένη αεροπορική βάση στην Ιντλίμπ, οι τουρκικές Αρχές εξέλαβαν το περιστατικό ως άμεσο μήνυμα προς την Άγκυρα.<br /><br />Σύμφωνα με τη «Φωνή της Τουρκίας», ένα ανταποδοτικό πλήγμα στην περιοχή της Κουνέιτρα [σ.σ. νότια Συρία] -αμέσως παρακείμενη στις ισραηλινές στρατιωτικές θέσεις- βρισκόταν ήδη υπό προετοιμασία.<br /><br />Ωστόσο, η επιχείρηση αναστάλθηκε εξαιτίας δύο παραγόντων: της αμερικανικής παρέμβασης και της στάσης του κύριου συμβούλου του Προέδρου Ερντογάν για τη Μέση Ανατολή, ο οποίος διαμορφώνει ουσιαστικά τη στρατηγική της Τουρκίας στην περιοχή.<br /><br />Ο σύμβουλος προειδοποίησε ότι ένα τέτοιο πλήγμα θα μπορούσε να ωφελήσει αποκλειστικά τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ενόψει των φθινοπωρινών εκλογών.<br /><br />Στο φόντο των προβλημάτων με τα ποσοστά δημοφιλίας του Ισραηλινού Πρωθυπουργού, η επίθεση θα του επέτρεπε να αποδείξει την ορθότητα των δηλώσεών του περί «τουρκικής απειλής», να συσπειρώσει την ισραηλινή κοινωνία και να ενισχύσει τη θέση του.<br /><br />Η Ουάσιγκτον, με τη σειρά της, τάχθηκε κατά οποιασδήποτε στρατιωτικής απάντησης.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποσχέθηκαν να ασκήσουν ισχυρή πίεση στο Ισραήλ, ενώ παράλληλα υποστήριξαν τα σχέδια της Άγκυρας για τη δημιουργία αεροπορικής βάσης στη Συρία.<br /><br />Επιπλέον, η αμερικανική πλευρά υποσχέθηκε να επιταχύνει τη διευθέτηση σειράς τουρκικών αιτημάτων στον τομέα των εξοπλισμών.<br /><br />Ωστόσο, το πλήγμα σχεδιαζόταν να πραγματοποιηθεί ακριβώς δίπλα στις ισραηλινές δυνάμεις, προκειμένου να σταλεί το σκληρότερο δυνατό μήνυμα στα Ιεροσόλυμα.<br /><br />Όμως η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Σύμφωνα με πηγές, οι τουρκικές Αρχές ετοιμάζουν ένα άλλο, σοβαρότερο σχέδιο όσον αφορά το Ισραήλ – για την πιθανότητα εφαρμογής του οποίου είχε προειδοποιήσει παλαιότερα ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Αιγύπτιο ομόλογό του.<br /><br />Τώρα, στο φόντο των πρόσφατων γεγονότων, η Άγκυρα ενδέχεται να το θέσει σε εφαρμογή νωρίτερα από το αναμενόμενο.<br /><br />Τι ακριβώς περιλαμβάνει παραμένει άγνωστο.<br /><br />Πάντως, η αεροπορική βάση που δέχτηκε την επίθεση από το Ισραήλ δεν περιλαμβανόταν αρχικά στους στόχους προτεραιότητας που σχεδίαζε να θέσει υπό τον έλεγχό της η Άγκυρα στη Συρία.<br /><br />Η Τουρκία είχε σχέδια για την ίδρυση άλλων βάσεων που βρίσκονται μακρύτερα από τα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Ωστόσο, μετά το ισραηλινό πλήγμα, τα σχέδια άλλαξαν – η Άγκυρα σκοπεύει τώρα να θέσει υπό τον έλεγχό της και αυτή τη βάση.<br /><br />Μια φάλαγγα Τούρκων στρατιωτικών σχεδιάζεται να σταλεί στις εγκαταστάσεις.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς της, οι δυνάμεις ξηράς, το ναυτικό, οι μονάδες πυραύλων και η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας θα τεθούν στον ύψιστο βαθμό ετοιμότητας.<br /><br />Σε περίπτωση επίθεσης κατά των τουρκικών δυνάμεων, η Άγκυρα είναι έτοιμη να εξαπολύσει απάντηση ευρείας κλίμακας σε ολόκληρη την επικράτεια του Ισραήλ, πλήττοντας καίριους στρατιωτικούς στόχους.<br /><br />Αξιοσημείωτο είναι ότι, μετά τα πρόσφατα γεγονότα, ακόμη και εκείνοι οι εκπρόσωποι του τουρκικού πολιτικού κατεστημένου που προηγουμένως δεν θεωρούσαν το Ισραήλ απειλή για την Τουρκία, επανεκτίμησαν πλήρως τη θέση τους.<br /><br />Όσο για μια απάντηση στις τουρκικές απειλές, καμία πόλη στην Τουρκία δεν θα είναι ασφαλής. Η ιστορία της Τουρκίας θα τελειώσει για πάντα, και όχι από το Ισραήλ, αλλά από τους φίλους του Ισραήλ. Η Τουρκία θα μετατραπεί σε Γάζα. Καλή τύχη!<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ντάνα Λεβί: Οι Τούρκοι έχουν σχέδιο να βομβαρδίσουν το Ισραήλ. «Η Τουρκία θα μετατραπεί σε Γάζα»

Έπειτα από ισραηλινό πλήγμα σε εγκαταλελειμμένη αεροπορική βάση στην Ιντλίμπ, οι τουρκικές Αρχές εξέλαβαν το περιστατικό ως άμεσο μήνυμα προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάς – Τουρκία. Καλώδιο: “Μάχη” ανακοινώσεων… Μη γίνει νέα Κάσος.

<a href="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/04/Ploio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="133" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/04/Ploio.jpg" width="715" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Δεν πρόκειται να ζητηθεί καμία άδεια» απαντά η Αθήνα στην επιμονή της Άγκυρας σε παράνομες αξιώσεις για τις θαλάσσιες ζώνες</span></h3>Της <b>Δώρας Αντωνίου</b><br />Σε λεκτικό μπρα ντε φερ μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας εξελίσσεται η προοπτική επανέναρξης των εργασιών για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας - Κύπρου. Όταν οι εργασίες αρχίσουν ξανά, θα φανεί αν η λεκτική ένταση θα μεταφερθεί και με ποιον τρόπο στο πεδίο.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, που το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται να εκφράζει την πιο σκληρή γραμμή της Άγκυρας, επανέφερε χθες στο προσκήνιο τη θεώρησης της γείτονος για το διεθνές δίκαιο και τον καθορισμό θαλασσίων ζωνών.<br /><br />«Η χώρα μας δεν θα επιτρέψει καμιά μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας» δήλωσε χθες ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, ενώ πρόσθεσε πως «οποιαδήποτε εγκατάσταση καλωδίων/αγωγών ή επιστημονική ερευνητική δραστηριότητα που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην υφαλοκρηπίδα μας πρέπει να συντονίζεται εκ των προτέρων με τη χώρα μας, η οποία είναι παράκτιο κράτος».<br /><br />Η απάντηση της Αθήνας ήταν άμεση, καθώς ρωτήθηκε για την τουρκική θέση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. «Δεν τίθεται ζήτημα άδειας. Το έργο θα προχωρήσει κανονικά με βάση τον αρχικό προγραμματισμό και τίποτα περισσότερο δεν χρειάζεται να ειπωθεί πέραν όσων έχουμε πει μέχρι τώρα και ισχύουν στο ακέραιο. Δεν πρόκειται να ζητηθεί καμία άδεια για ένα τέτοιο έργο» δήλωσε. <br /><br />Η Αθήνα έχει διαμηνύσει σε όλους τους τόνους ότι είναι θέμα χρόνου η επανέναρξη των εργασιών για το καλώδιο, σε πλήρη συντονισμό με το Παρίσι, μετά την είσοδο με πλειοψηφικό πακέτο του γαλλικού ομίλου Meridiam στο έργο. Και βεβαίως η κυβέρνηση επαναλαμβάνει ότι πρόκειται για έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, που λαμβάνει και σημαντική ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, άρα οι αποφάσεις για την υλοποίησή του λαμβάνονται σε συντονισμό και με τις Βρυξέλλες. <br /><br />Η Άγκυρα επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία ότι διεκδικεί να έχει λόγο στα ενεργειακά πρότζεκτ στην Ανατολική Μεσόγειο, επικαλούμενοι δικαιώματα που απορρέουν κατά βάση από το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο. Το κομβικό ερώτημα είναι αν η τουρκική πλευρά θα υιοθετήσει διαφορετική στάση στην επανέναρξη των εργασιών σε σχέση με την αντίδρασή της το καλοκαίρι του 2024, όταν παρενέβη στις εργασίες του ιταλικού ερευνητικού σκάφους «Ievoli Relume» στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Κάσου.<br /><br />Επί της ουσίας αυτό που θα φανεί στην πράξη είναι αν η ενεργός συμμετοχή του γαλλικού επενδυτικού ομίλου στο έργο και συνακόλουθα το ενδιαφέρον των Παρισίων, θα επηρεάσουν την αντίδραση της Άγκυρας. <br /><br />Πάντως, η Κάσος και όσα συνέβησαν το καλοκαίρι του 2024 επανήλθαν στο προσκήνιο με αφορμή δηλώσεις του βουλευτή της ΝΔ Άγγελου Συρίγου, που προκάλεσαν ενόχληση και αναστάτωση μία μόλις ημέρα μετά από τις παρατηρήσεις του πρωθυπουργού προς τα στελέχη της πλειοψηφίας για προσεκτικές δημόσιες τοποθετήσεις. Ο κ. Συρίγος, αναφερόμενος στην τουρκική αντίδραση στην Κάσο είπε ότι «υποχωρήσαμε και στα δύο επεισόδια», προσθέτοντας ότι «θεωρήσαμε ότι θα μπορούσε να επιλυθεί το θέμα μέσα από το διάλογο και τις διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου». <br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, επί της ουσίας «άδειασε» τον κ. Συρίγο. «Οι τοποθετήσεις αυτές στην πραγματικότητα συνιστούν προσωπικές εκτιμήσεις του κυρίου Συρίγου» είπε και πρόσθεσε ότι «καμία υποχώρηση δεν υπήρξε σε σχέση με την έρευνα και την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου».<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Ελλάς – Τουρκία. Καλώδιο: “Μάχη” ανακοινώσεων… Μη γίνει νέα Κάσος.

«Δεν πρόκειται να ζητηθεί καμία άδεια» απαντά η Αθήνα στην επιμονή της Άγκυρας σε παράνομες αξιώσεις για τις θαλάσσιες ζώνες Της Δώρας Αντων...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το Ισραήλ δεν θέλει τους τουρκικούς S-400 στα ΗΑΕ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/fb/1000x523/crop/both/47/471b9c70c449476eb9e2c69dd6871b70.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="523" data-original-width="1000" height="105" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/fb/1000x523/crop/both/47/471b9c70c449476eb9e2c69dd6871b70.jpg" width="735" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Σε μια ακόμη πιθανή ανατροπή στην επταετή ιστορία των τουρκικών S-400, το Ισραήλ φέρεται να έχει παροτρύνει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να μην αγοράσουν από την Τουρκία τα ρωσικά πυραυλικά συστήματα.</div><br />Του <a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/4020645/giati-to-israil-den-thelei-tous-tourkikous-s-400-sta-iae"><b>Paul Iddon</b></a><br /><br />Δεν προκαλεί, πάντως, έκπληξη το γεγονός ότι το Ισραήλ θα προτιμούσε η Άγκυρα να παραμείνει δεσμευμένη με αυτά τα στρατηγικά οπλικά συστήματα σε αποθήκευση, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα μπορέσει σύντομα να αποκτήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες το μαχητικό πέμπτης γενιάς Lockheed Martin F-35 Lightning II.<br /><br />Η Ρωσία έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα αντιταχθεί στην πώληση των τουρκικών S-400 σε τρίτη χώρα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. “Υπάρχει αυτή η δυνατότητα όταν η χώρα στην οποία θα μεταφερθούν τα συστήματα S-400 είναι υπεύθυνη και διατηρεί φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία”, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξη Τύπου, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, στις 26 Σεπτεμβρίου.<br /><br />Ο Λαβρόφ επισήμανε ότι η αρχική σύμβαση προβλέπει πως απαιτείται η συγκατάθεση της Ρωσίας προτού η Τουρκία μεταβιβάσει τα συστήματα σε άλλη χώρα. Επιπλέον, ο τρίτος χρήστης θα πρέπει να εγγυηθεί στη Μόσχα ότι δεν θα τα μεταφέρει στη συνέχεια στην Ουκρανία.<br /><br />Η Τουρκία διερευνά τρόπους για να ξεπεράσει το αδιέξοδο με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τους S-400. Η Ουάσιγκτον αντιτάχθηκε στην απόκτηση του ρωσικού συστήματος από την Άγκυρα ήδη από την πρώτη στιγμή που η Τουρκία το παρήγγειλε, το 2017.<br /><br />Όταν η Τουρκία παρέλαβε την πρώτη συστοιχία τον Ιούλιο του 2019, οι ΗΠΑ την απέκλεισαν από το πρόγραμμα του μαχητικού F-35 Joint Strike Fighter και της απαγόρευσαν την αγορά οποιουδήποτε από τα αεροσκάφη stealth. Οι ΗΠΑ είχαν ήδη κατασκευάσει έξι αεροσκάφη για την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, τα οποία όμως έκτοτε παραμένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Την επόμενη χρονιά, οι ΗΠΑ επέβαλαν επίσης κυρώσεις βάσει του νόμου Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act (CAATSA). Ο μόνος τρόπος για να αρθούν αυτές οι κυρώσεις θα ήταν η Τουρκία να απομακρύνει τα συστήματα από το έδαφός της, κάτι που επί χρόνια αρνιόταν να κάνει.<br /><br />Παράλληλα, δεν έθεσε ποτέ τους S-400 σε επιχειρησιακή υπηρεσία. Ως αποτέλεσμα, τα συστήματα παρέμειναν αχρησιμοποίητα, μοιάζοντας με πανάκριβους —πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων— χαρτοστάτες.<br /><br />Πιο πρόσφατα, η Τουρκία επιχείρησε να βάλει τέλος σε αυτή την καταστροφική κατάσταση. Μια πρόταση που δημοσιεύθηκε αρχικά στον τουρκικό Τύπο τον Ιούλιο και στη συνέχεια από τη Wall Street Journal προέβλεπε την πώληση των συστημάτων στα ΗΑΕ. Όπως έχει ήδη επισημανθεί, μια τέτοια απόκτηση θα μπορούσε να προσθέσει ένα ακόμη στρατηγικό επίπεδο στην ήδη εκτεταμένη, διαφοροποιημένη και πολυεπίπεδη αεράμυνα του Αμπού Ντάμπι. <a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/4020645/giati-to-israil-den-thelei-tous-tourkikous-s-400-sta-iae"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί το Ισραήλ δεν θέλει τους τουρκικούς S-400 στα ΗΑΕ

Σε μια ακόμη πιθανή ανατροπή στην επταετή ιστορία των τουρκικών S-400, το Ισραήλ φέρεται να έχει παροτρύνει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να μη...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνάντηση για τη Λιβύη. Απούσα η Ελλάδα ξανά, δεν προσκλήθηκε

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.enikos.gr/wp-content/uploads/2025/07/gerapetritis4.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="960" data-original-width="1440" height="133" src="https://www.enikos.gr/wp-content/uploads/2025/07/gerapetritis4.jpg" width="767" /></a></div><div><br /></div><div>Του<b> Ζαχαρία Μίχα</b></div>Στον τομέα της σχεδίασης και υλοποίησης μιας μακρόπνοης στρατηγικής βασισμένης στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, η Αθήνα ποτέ δεν πήρε καλό βαθμό. Ένα από τα πιο κραυγαλέα, όσο και πρόσφατα παραδείγματα είναι η Λιβύη. Γενικότερα, «δόγμα» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι το «Αυτοσχεδιάζουμε»! Είναι ζήτημα χρόνου προτού κάθε πολιτικός προϊστάμενος να πιστέψει ότι είναι… μετεμψύχωση του Ταλεϊράνδου και του Μέτερνιχ και να κάνει ό,τι καταλαβαίνει, στηριζόμενος σε προκατασκευασμένες αντιλήψεις και στερεότυπα. Ιδεολογικά φορτισμένα, προσωπικά δικά του, αλλά και των συμβούλων που επιλέγει.<br /><br /><div>Άρα, είναι απόλυτα λογικό το τελικό αποτέλεσμα να είναι κωμικό. Κωμική είναι και η προσπάθεια αιτιολόγησης. Τραγική είναι όμως η εικόνα που εκπέμπει η χώρα στο διεθνές περιβάλλον. Με ό,τι μπορεί αν συνεπάγεται αυτό. Εξάλλου, παρά τα παχιά λόγια, κατά περιόδους, ουδείς σκέφτηκε σοβαρά να ιδρύσει Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΣΑ). Δημιούργησαν μόνο θέση Συμβούλου… για να βγάλουν την υποχρέωση, ή μάλλον για να μην καταγγελθούν ως ανακόλουθοι με βάση τις προεκλογικές τους διακηρύξεις. Όχι «δεσμεύσεις», αφού οι πιο έμπειροι εκ των αναλυτών, ουδέποτε πίστεψαν ότι υπήρχε πρόθεση ίδρυσής του.<br /><br />Ξέχασαν όμως το Συμβούλιο… Είναι γνωστή η αλλεργία των άμεσα εμπλεκόμενων υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας απέναντι σε κάθε προοπτική ίδρυσης ΣΕΑ. Ο λόγος είναι απλός. Είναι τα κατεξοχήν υπουργεία που προσφέρονται για ανέξοδη και συνεχή προβολή των πολιτικών προϊσταμένων και οτιδήποτε παρεμβάλλει αυτή την ιδιοτελή χρησιμότητα, αντιμετωπίζεται με αποφασιστικότητα που λείπει από τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.<br />Πολιτικό φέουδο<br /><br />Όλοι γνωρίζουν, ότι «εθνική πολιτική» δεν υφίσταται. Μόνο κάποιες πολύ γενικές κατευθύνσεις. Οι υπεύθυνοι για τη χάραξη και εισήγηση πολιτικής σπανίως εισακούγονται. Επικρατεί η προσωπική θεώρηση του εκάστοτε υπουργού, που συνήθως έχει ως απόλυτη προτεραιότητα την ανέλιξή του στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Η τρέχουσα περίοδος, όχι μόνο δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα που τεκμηριώνουν το κεντρικό επιχείρημα του σχολίου…<br /><br />Ας πάμε όμως στα της Λιβύης. Η ελληνική «μη πολιτική» από τον Νοέμβριο του 2019 που υπεγράφη το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, έχει περάσει από χίλια μύρια κύματα. Λίγο απ’ όλα! Από την κατά περιόδους επιλογή ενός εκ των δύο πρωταγωνιστών στο δυτικό και ανατολικό τμήμα (Ντμπέιμπα vs. Χάφταρ), την αντίστοιχη «απομόνωση» του μη αρεστού, μέχρι την ανάπτυξη σχέσεων και με τις δυο πλευρές.<br /><br />Θεωρητικά, το βασικό ζητούμενο θα έπρεπε να είναι η σε βάρος των νομίμων συμφερόντων της Ελλάδας κακόβουλη επιρροή της τουρκική διπλωματίας. Με επίκεντρο την καταπολέμηση των συνεπειών του Μνημονίου. Πέρα από την τόσο βαρετή διαρκή καταδίκη, με τη μόνιμη επωδό, «δεν παράγει έννομα αποτελέσματα», που προκαλούσε θυμηδία σε έμπειρους κύκλους εξωτερικής πολιτικής!<br /><br />Το πρόβλημα ήταν γνωστό εξ αρχής. Άρα, το να έχεις περάσει από όλα αυτά τα στάδια δεν τεκμαίρει διπλωματική ικανότητα. Μάλλον άλλες προτεραιότητες, ανοργανωσιά και ανοησία. Με το που υπογράφτηκε το Μνημόνιο από την τότε κυβέρνηση Σαράτζ, απελάσαμε τον πρέσβη στην Αθήνα. Ποιος θυμόμαστε ποιος ήταν; Ο Μοχάμεντ αλ Μένφι, ο οποίος το 2021 ανέλαβε πρόεδρος του μεταβατικού Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης.<br /><br />Στο πλαίσιο δε της γνωστής μας τάσης να τα βλέπουμε όλα με όρους «καλός vs. κακός» και «άσπρο vs. μαύρο», στραφήκαμε στην ανατολική Λιβύη του στρατάρχη Χάφταρ, που μέχρι τότε, για γνήσιους φίλους, εταίρους και συμμάχους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δεν ήταν πολιτικώς ορθό να τον κάνουμε παρέα! Στις αρχές του 2020 μάλιστα, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα.<br />Αλήστου μνήμης…<br /><br />Μεσολάβησε (Ιούνιος 2020) η περίφημη συνέντευξη του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, Θάνου Ντόκου. Μιλώντας <a href="https://www.skai.gr/news/politics/ntokos-se-skai-eixame-ependysei-ston-xaftar-alla-metra-meres-video">στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων τηλεοπτικού σταθμού</a>, αφού πρώτα διαπίστωσε ότι το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο απασχολεί μόνο την Ελλάδα, παρά τις… δηλώσεις συμπαράστασης από ΕΕ και ΗΠΑ, μιλώντας για τον Χάφταρ -που είχε προσκαλέσει η κυβέρνηση στην Αθήνα- είπε το αλήστου μνήμης: «Έχει αλλάξει το μομέντουμ της σύγκρουσης … και ίσως οι πολιτικές του ημέρες να είναι μετρημένες»! Θα επανέλθουμε.<br /><br />Με την ανάληψη της εξουσίας από τη «μεταβατική» Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Ντμπεϊμπά, η Αθήνα επιχείρησε εκ νέου προσέγγιση με τη δυτική Λιβύη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε την Τρίπολη τον Απρίλιο του 2021. Εκεί έθεσε ευθέως το θέμα και ζήτησε απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων και την ακύρωση του μνημονίου. Εγκαινιάσθηκε και η εκ νέου έναρξη λειτουργίας της ελληνικής πρεσβείας και προξενείου στην Τρίπολη.<div><br />Τουρκική επίδειξη ισχύος στη Λιβύη<br /><br />Για ποιον λόγο κινητοποιήθηκε ο πρωθυπουργός; Διότι η τουρκική Εθνοσυνέλευση είχε ήδη εγκρίνει την αποστολή τουρκικών δυνάμεων προς υποστήριξη της μεταβατικής κυβέρνησης και του έχοντος, όπως αποδείχθηκε, πολλαπλά επιχειρηματικά συμφέροντα στην Τουρκία, πρωθυπουργού Ντμπεϊμπά! Η ζημιά όμως είχε ήδη γίνει! Οι τουρκικές δυνάμεις έφταναν στη Λιβύη με τον συνήθη «θεατρικό» τρόπο και μαζική επικοινωνιακή κάλυψη. Ο στόχος πασιφανής και δεν εξυπηρετούσε τα ελληνικά συμφέροντα…<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2022 ήρθε το επόμενο πλήγμα. Η υπογραφή νέου μνημονίου της Τουρκίας με τη Λιβύη που αφορούσε τους υδρογονάνθρακες. Αυτό πάγωσε τις διμερείς σχέσεις. Το Νοέμβριο μετέβη στη Λιβύη και το αεροδρόμιο της Τρίπολης ο τότε υπ. Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας. Η επίσκεψη είχε απρόοπτα…<br /><br />Αρνήθηκε να κατέβει από το αεροσκάφος που τον μετέφερε, καθώς διαπιστώθηκε ότι τον περίμενε η Λίβυα ομόλογός του, Νάιλα Μανγκούς, που είχε υπογράψει το Μνημόνιο με τον Τούρκο ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου. Το πρόγραμμα του Δένδια προέβλεπε ότι θα επισκεφθεί την Τρίπολη και στη συνέχεια τη Βεγγάζη. Όμως, ο όρος που είχε τεθεί, όσον αφορά την Τρίπολη, ήταν να συναντήσει μόνο τον πρόεδρο του προεδρικού συμβουλίου Μοχάμεντ Μένφι.<br /><br />Δεν τηρήθηκε, αποκαλύπτοντας την ανυποληψία στην οποία είχε περιπέσει η ελληνική εξωτερική πολιτική… Στο αεροδρόμιο την Τρίπολης, τον περίμενε η Μανγκούς, με τον υπουργό να αποφασίζει να αναχωρήσει για τη Βεγγάζη χωρίς να πραγματοποιηθεί η συνάντηση. Η «επιτυχία» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από το 2019, είναι… αυταπόδεικτη.<br /><br />Η συνήθης επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος μας υπαγόρευσε, ότι με το να απέχουμε πλήρως από τη δυτική Λιβύη, αφήνουμε το «γήπεδο» ελεύθερο για την Άγκυρα! Όπως έχει γίνει ήδη φανερό, έχουμε περάσει σε μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση, εγκαταλείποντας την προϋπόθεση ακύρωσης του Μνημονίου για να υπάρξουν συζητήσεις.<br /><br />Εξάλλου, το θέμα της χάραξης θαλασσίων ζωνών παρέμενε ανοικτό. Με την ανατολική Λιβύη η σχέση μας στηρίχθηκε κυρίως στο Κοινοβούλιο, με έδρα στο Τομπρούκ. Ανοίξαμε εκ νέου Προξενείο στην Τρίπολη και έδωσε έμφαση στην οικονομική συνεργασία.<br />Το μεταναστευτικό είναι επίσης ένα φλέγον πρόβλημα. Έχοντας ως αρχικό προορισμό τις ιταλικές νήσους Λαμπεντούζα και Σικελία, αίφνης, από τα τέλη του 2023 ξεκίνησε μαζική ροή παράνομων μεταναστών από τη Λιβύη προς τη Γαύδο και την Κρήτη.<br /><br />Υπάρχει άραγε κανείς που να πιστεύει ότι οι καταγγελίες περί εργαλειοποίησης από την Τουρκία είναι υπερβολές και συνωμοσιολογία; Τουλάχιστον, η νέα πραγματικότητα, συνεπικουρούμενων και ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων, φέρνει πιο κοντά την ελληνική και την ιταλική διπλωματία. Η αμφισβήτηση του δικαιώματος των νήσων, ακόμα και του μεγέθους μιας Κρήτης, να έχουν θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων έκτασης 6 ναυτικών μιλίων, δεν πλήττει μόνο τα ελληνικά συμφέροντα.<div><br />Πιο οργανωμένοι πλέον, όμως…<br /><br />Τουλάχιστον, πλέον, σε εξέλιξη βρίσκονται διμερείς συζητήσεις τεχνικού περιεχομένου για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Η ελληνική πλευρά επιδιώκει να ακυρώσει στην πράξη το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και την προσέλκυση της Λιβύης στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Είτε με διμερή συμφωνία, είτε με συμφωνία για την παραπομπή του θέματος στο διεθνές δικαστήριο.<br /><br />Οι παλινωδίες της ελληνικής διπλωματίας θα είχαν αποφευχθεί, εάν η χώρα διέθετε θεσμούς παραγωγής εξωτερικής πολιτικής και βούληση να εφαρμόσει ό,τι εξυπηρετούσε τα εθνικά συμφέροντα. Χωρίς ερασιτεχνικούς αυτοσχεδιασμούς υπαγορευμένους από την τακτική συγκυρία και την ανάγκη πολιτικής προβολής των εμπλεκομένων πολιτικών.<br /><br />Η διατήρηση ανοικτών διαύλων συνεννόησης με τις δυο πλευρές της Λιβύης ήταν απλώς αυτονόητη επιλογή, εκτός κι αν η Αθήνα έκρινε πως υπήρχαν άλλες μέθοδοι που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με στόχο των πειθαναγκασμό των Λίβυων…<br /><br />Ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας θα είχε ως αποστολή να παρουσιάζει εναλλακτικές επιλογές δράσης, αναλόγως των εξελίξεων, πάντα σε συνάφεια με το ελληνικό εθνικό συμφέρον. Με βασικό πάντα στόχο να διαμορφώσει τις εξελίξεις στην περιοχή. Όχι να ακολουθεί η Ελλάδα, αντιδρώντας σε εξωτερικά ερεθίσματα καταϊδρωμένη…<div><br />Επισήμως απόντες από τη Λιβύη<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα εξακολουθεί, γενικά, στο επίπεδο του διεθνούς περιβάλλοντος, να είναι αθέατη στη Λιβύη. Στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, διοργανώθηκε από τον ανώτερο ιεραρχικά σύμβουλο του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, τον Μάσαντ Μπούλος (σ.σ. πεθερός της Τίφανι Τραμπ, προεδρικής θυγατέρας), συνάντηση υπό τον τίτλο «Διεθνής Υποστήριξη για την Ειρήνη, την Ενότητα και την Ευημερία στη Λιβύη». Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς ποιοι έδωσαν το παρόν, έχοντας προσκληθεί και ποιοι απουσίαζαν.<br /><br />Πρώτος και καλύτερος δίπλα στον Μπούλος ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν. Εκεί ήταν και η ειδική αντιπρόσωπος του ΟΗΕ για τη Λιβύη και εκπρόσωποι από την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ποιος έλλειπε από το τραπέζι των διαβουλεύσεων;<br />Χωρίς περαιτέρω σχολιασμό για τη συνολική αξιολόγηση της επιτυχίας της ελλαδικής πολιτικής για τη Λιβύη. Κι ας κομπάζει ο ΥΠΕΞ Γεραπετρίτης για την επαφή που διατηρεί και με τα δυο μέρη… </div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τηθέση του Ellada simera.</div></div></div><br /><br /></div>

Συνάντηση για τη Λιβύη. Απούσα η Ελλάδα ξανά, δεν προσκλήθηκε

Του Ζαχαρία Μίχα Στον τομέα της σχεδίασης και υλοποίησης μιας μακρόπνοης στρατηγικής βασισμένης στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, η Αθήνα ποτ...

Διαβάστε την συνέχεια