Η πρόσφατη ανακοίνωση του Γάλλου υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Μπενζαμέν Χαντάντ, ότι η Γαλλία αρχίζει προετοιμασίες για την εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων ενόψει της μελλοντικής παράδοσης μαχητικών Rafale, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο στρατηγικό δίλημμα. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που συμφώνησαν ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η Ουκρανία αναμένεται να παραλάβει τα πρώτα τέσσερα Rafale την περίοδο 2028-2029, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας-πλαίσου για έως και 100 αεροσκάφη.
Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι αν τα πολυπόθητα αυτά γαλλικά μαχητικά θα καταλήξουν να αντιμετωπίσουν τη μοίρα άλλων «υπερ-όπλων» υψηλής τεχνολογίας, θυμίζοντας το παράδοξο των ρωσικών Su-57… Κορυφαίες πλατφόρμες στα χαρτιά, οι οποίες όμως φυλάγονται σαν «κόρη οφθαλμού» και επιχειρούν αποκλειστικά από αποστάσεις ασφαλείας για να αποφευχθεί μια καταστροφική απώλεια που θα αποτελούσε βαρύ στρατιωτικό και πολιτικό πλήγμα.
Το «σχολείο» της Ουκρανίας
Με τη Μόσχα να διαθέτει ελάχιστα Su-57 σε υπηρεσία -τα οποία είναι ακριβά και αργά στην αντικατάστασή τους υπό το καθεστώς των κυρώσεων- η απώλεια έστω και ενός τέτοιου μαχητικού θα συνιστούσε τεράστιο πλήγμα τόσο για το γόητρο της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας όσο και για τις εξαγωγικές της προοπτικές (όπως προς την Ινδία). Γι’ αυτόν τον λόγο, τα ρωσικά stealth μαχητικά περιορίζονται σε αποστολές εκτόξευσης πυραύλων cruise (Kh-59 και Kh-69) από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, βαθιά πίσω από τις γραμμές τους.
Αντίστοιχους περιορισμούς αντιμετωπίζει και η Ουκρανία. Παρά το γεγονός ότι οι Ουκρανοί πιλότοι διαθέτουν υψηλή εμπειρία σε σοβιετικά αεροσκάφη και έχουν εξοικειωθεί με τα F-16 και τα Mirage 2000-5 (με τα τελευταία να επιχειρούν ήδη στο μέτωπο), η μετάβαση στα cutting-edge Rafales είναι μια σύνθετη διαδικασία που απαιτεί 12 έως 18 μήνες εντατικής εκπαίδευσης για έμπειρους πιλότους. Μέχρι την άφιξή τους το 2028-2029, η Ουκρανία αναγκάζεται να βασίζεται στα F-16 και τα Mirage 2000-5F για αποστολές αεράμυνας (αναχαίτιση πυραύλων και drone), παρότι αντιμετωπίζει σοβαρά εμπόδια: σύμφωνα με εκτιμήσεις, έως και το 50% των διαθέσιμων F-16 και αεροσκαφών κρούσης ενδέχεται να τεθεί εκτός δράσης λόγω ζητημάτων συντήρησης.
Λόγω αυτής ακριβώς της… λειψανδρίας σε προηγμένα μέσα, η Ουκρανία προσέχει να μην εκθέτει τα πολύτιμα αεροσκάφη της σε βαθιές διεισδύσεις κοντά στην ισχυρή κάλυψη των ρωσικών συστημάτων S-400. Το Rafale, όταν τελικά ενταχθεί, αναμένεται να ακολουθήσει την ίδια λογική: θα αξιοποιηθεί ως «πολλαπλασιαστής ισχύος» πίσω από τη δική του αεράμυνα, εκμεταλλευόμενο την ικανότητα εκτόξευσης όπλων stand-off όπως οι πύραυλοι Meteor (με εμβέλεια άνω των 200 χλμ. για την απομάκρυνση των ρωσικών μαχητικών και των glide bombs), οι πύραυλοι SCALP-EG και οι κατευθυνόμενες βόμβες AASM Hammer.
Τα διδάγματα για το Αιγαίο
Αυτό ακριβώς το σκηνικό προσφέρει πολύτιμα συμπεράσματα για την Ελλάδα. Στο γεωπολιτικό «σκάκι» της Ανατολικής Μεσογείου, η Τουρκία διαθέτει και επιχειρησιακά ενεργοποιεί αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι S-400, δημιουργώντας ένα σύνθετο και πυκνό πλέγμα αντιαεροπορικής άμυνας (IADS).
Για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, η οποία έχει ήδη εντάξει στο οπλοστάσιό της τα κορυφαία Rafale, η ουκρανική εμπειρία έρχεται να επιβεβαιώσει το σωστό δόγμα αξιοποίησης:
Ηλεκτρονική υπεροχή και αυτοπροστασία: Η προηγμένη σουίτα ηλεκτρονικού πολέμου SPECTRA των Rafale παρέχει δυνατότητες 360 μοιρών ανίχνευσης απειλών και ψηφιακής αρχιτεκτονικής, καθιστώντας τα ιδανικά για επιχειρήσεις σε περιβάλλοντα υψηλής απειλής, όπως αυτά που διαμορφώνουν τα συστήματα S-400.
Αποστάσεις ασφαλείας και κρούση ακριβείας: Η ικανότητα του Rafale να εκτελεί πολλαπλούς ρόλους (omnirole) -από αεροπορική υπεροχή και αναγνώριση μέχρι κρούση- σε συνδυασμό με τα όπλα μακράς ακτίνας, επιτρέπει στην ελληνική πλευρά να επιβάλλει αποτροπή χωρίς να εκθέτει τα αεροσκάφη σε άμεσο, αχρείαστο κίνδυνο από τα εχθρικά ραντάρ και πυλά [ή ραντάρ/οπλικά συστήματα].
Στο σύγχρονο πεδίο των μαχών, η κατοχή προηγμένων όπλων είναι μόνο η μισή εξίσωση. Η άλλη μισή -και κρισιμότερη- είναι η έξυπνη, μεθοδική και χωρίς συναισθηματισμούς προστασία τους. Καθώς η Ουκρανία προετοιμάζεται να εντάξει τα Rafale στο οπλοστάσιό της με το βλέμμα στις ισορροπίες απέναντι στα ρωσικά συστήματα, η Αθήνα βλέπει στην πράξη πόσο κρίσιμη είναι η διατήρηση του ποιοτικού πλεονεκτήματος και της ικανότητας αποτροπής απέναντι στην τουρκική στρατιωτική μηχανή και τους S-400.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου