Eurostat: Φτώχεια για τα ελληνικά νοικοκυριά. Μειώνονται τα εισοδήματα, εξανεμίζονται οι αποταμιεύσεις, καταρρέουν οι επενδύσεις.

<img height="111" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2014/03/krisi-630x349.jpg" width="756" /><br /><br />Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα που αποτυπώνουν τα στοιχεία της Eurostat για το πρώτο τρίμηνο του 2026, καθώς τα ελληνικά νοικοκυριά συγκαταλέγονται στους μεγάλους χαμένους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όρους εισοδήματος, αποταμίευσης και επενδύσεων.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία, η Ελλάδα κατέγραψε τη δεύτερη μεγαλύτερη μείωση του μεικτού διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών στην ΕΕ (-2,5%), πίσω μόνο από τη Ρουμανία.<br /><br />Ακόμη πιο αρνητική είναι η εικόνα στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, μετά την επίδραση του πληθωρισμού, όπου η χώρα εμφανίζει τη χειρότερη επίδοση μεταξύ των κρατών-μελών, με πτώση 3,65%.<br /><br />Παρά τη συρρίκνωση των εισοδημάτων, η ιδιωτική κατανάλωση αυξήθηκε κατά 1,2%, στοιχείο που, σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων, υποδηλώνει ότι πολλά νοικοκυριά συνεχίζουν να καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες αντλώντας χρήματα από τις αποταμιεύσεις τους ή άλλες πηγές χρηματοδότησης.<br /><br />Την ίδια ώρα, η Ελλάδα καταγράφει τη δεύτερη μεγαλύτερη επιδείνωση στην αποταμίευση των νοικοκυριών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η εικόνα στις επενδύσεις είναι ακόμη πιο δυσμενής.<br /><br />Ο δείκτης επενδύσεων των νοικοκυριών σημείωσε τη μεγαλύτερη μείωση μεταξύ όλων των κρατών-μελών, ενώ οι επενδύσεις σε πάγιο κεφάλαιο -που αφορούν κυρίως αγορά ή ανακαίνιση κατοικιών- υποχώρησαν κατά 11,8% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, επίδοση που αποτελεί τη χειρότερη στην Ευρώπη.<br /><br />Τα στοιχεία της Eurostat σκιαγραφούν μια οικονομική πραγματικότητα όπου τα ελληνικά νοικοκυριά βλέπουν το πραγματικό τους εισόδημα να υποχωρεί, περιορίζουν δραστικά τις επενδύσεις τους και καταναλώνουν περισσότερα από όσα εισπράττουν, σε μια περίοδο που το υψηλό κόστος ζωής και η στεγαστική κρίση εξακολουθούν να ασκούν έντονες πιέσεις στον οικογενειακό προϋπολογισμό.<br /><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Eurostat: Φτώχεια για τα ελληνικά νοικοκυριά. Μειώνονται τα εισοδήματα, εξανεμίζονται οι αποταμιεύσεις, καταρρέουν οι επενδύσεις.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα που αποτυπώνουν τα στοιχεία της Eurostat για το πρώτο τρίμηνο του 2026, καθώς τα ελληνικά νοικοκυριά συ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κατάρ διοχετεύει εκατομμύρια για να διαμορφώσει τις απόψεις των νεαρών Αμερικανών για το Ισραήλ.

<img height="126" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/AJ-630x397.jpg" width="757" /><br /><br />Οι ψηφιακές πλατφόρμες του Αλ Τζαζίρα έχουν γίνει ένας κεντρικός βραχίονας της εκστρατείας ήπιας ισχύος της Ντόχα, αναμειγνύοντας ιογενή (viral) Μέσα Ενημέρωσης με πολιτικά μηνύματα που στοχεύουν σε δυτικά ακροατήρια.<br /><br />Το κρατικά χρηματοδοτούμενο δίκτυο Αλ Τζαζίρα του Κατάρ χρησιμοποιεί τις ψηφιακές του θυγατρικές για να διαμορφώσει το πώς οι νεαροί Αμερικανοί κατανοούν το Ισραήλ, τη Γάζα και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με δημόσια ακαδημαϊκά/επίσημα αρχεία και παρακολούθηση μέσων ενημέρωσης των διαδικτυακών πλατφορμών του δικτύου.<br /><br />Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται το AJ+, η μάρκα βίντεο του Αλ Τζαζίρα με προτεραιότητα στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, που ξεκίνησε το 2014 για να προσεγγίσει νεότερα ακροατήρια σε πλατφόρμες όπως το Ίνσταγκραμ, το ΤικΤοκ, το ΓιουΤιουμπ, το Φέισμπουκ και το «X».<br /><br />Το εγχείρημα χτίστηκε για σύντομο, κοινοποιήσιμο περιεχόμενο ακτιβιστικού ύφους, συχνά πλαισιώνοντας το Ισραήλ μέσα από τη γλώσσα της αποικιοκρατίας, της καταπίεσης και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.<br /><br />Το δίκτυο παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Όμως το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατέληξε το 2020 στο συμπέρασμα ότι το AJ+ απαιτούνταν να εγγραφεί βάσει του Νόμου περί Εγγραφής Ξένων Πρακτόρων (FARA), διαπιστώνοντας ότι το Δίκτυο Μέσων Ενημέρωσης Αλ Τζαζίρα ελεγχόταν και χρηματοδοτούνταν από το Κατάρ και ότι το AJ+ ενεπλάκη σε πολιτική δραστηριότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες εκ μέρους μιας αλλοδαπής Αρχής.<br /><br />Ο χαρακτηρισμός αυτός τοποθέτησε την πλατφόρμα σε μια κατηγορία πιο κοντά σε δραστηριότητα ξένης επιρροής παρά σε συνηθισμένα εγχώρια μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Για τους κριτικούς, αυτή η διάκριση είναι κεντρική: Το AJ+ δεν είναι απλώς ένα ακόμη διαδικτυακό ειδησεογραφικό Μέσο που ανταγωνίζεται για κλικς, αλλά μέρος ενός κρατικά υποστηριζόμενου συστήματος επικοινωνίας που χρηματοδοτείται από μία από τις πλουσιότερες κυβερνήσεις του κόσμου.<br /><br />Το Κατάρ έχει επενδύσει σε μεγάλο βαθμό παγκοσμίως στην άσκηση επιρροής μέσω των μέσων ενημέρωσης, της εκπαίδευσης, της διπλωματίας και των πολιτιστικών ιδρυμάτων.<br /><br />Αναφέρθηκε κατά την έναρξή του ότι το AJ+ διέθετε προϋπολογισμό που πιθανότατα ανερχόταν σε εκατομμύρια δολάρια, ενώ το ευρύτερο αμερικανικό δίκτυο επιρροής της Ντόχα, συμπεριλαμβανομένων των πανεπιστημιακών συνεργασιών και των προσπαθειών δημόσιας διπλωματίας, περιελάμβανε πολύ μεγαλύτερα ποσά με την πάροδο των ετών.<br /><br />Το ζήτημα του Ισραήλ παραμένει ένα από τα πιο σταθερά θεματικά μοτίβα του δικτύου.<br /><br />Το περιεχόμενο του AJ+ συχνά επικεντρώνεται στις παλαιστινιακές αφηγήσεις, κατηγορεί το Ισραήλ για συστημική κατάχρηση και δίνει περιορισμένη προσοχή στην τρομοκρατία της Χαμάς, τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου ή τις ένοπλες ομάδες που υποστηρίζονται από το Ιράν και διαμορφώνουν τη σύγκρουση.<br /><br />Η πλατφόρμα έχει επίσης αντιμετωπίσει αντιδράσεις. Το 2019, το Αλ Τζαζίρα έθεσε σε διαθεσιμότητα δύο υπαλλήλους του AJ+ αφού ένα βίντεο στην αραβική γλώσσα άφησε να εννοηθεί ότι οι Εβραίοι είχαν υπερβάλει για την κλίμακα του Ολοκαυτώματος, προκαλώντας διεθνή κατακραυγή.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ένας ισχυρός και παραπλανητικός δίαυλος Μέσων Ενημέρωσης: μηνύματα χρηματοδοτούμενα από το Κατάρ, συσκευασμένα για τους Δυτικούς προοδευτικούς, που παραδίδονται απευθείας στα τηλέφωνα των Αμερικανών φοιτητών.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Κατάρ διοχετεύει εκατομμύρια για να διαμορφώσει τις απόψεις των νεαρών Αμερικανών για το Ισραήλ.

Οι ψηφιακές πλατφόρμες του Αλ Τζαζίρα έχουν γίνει ένας κεντρικός βραχίονας της εκστρατείας ήπιας ισχύος της Ντόχα, αναμειγνύοντας ιογενή (vi...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία σε ρόλο “κακομαθημένου παλιόπαιδου”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTPqjFKy8a80JY1iqyP0mdSsHkJ5IDWeLNR_q2tDNMV_g&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="417" data-original-width="733" height="88" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTPqjFKy8a80JY1iqyP0mdSsHkJ5IDWeLNR_q2tDNMV_g&s=10" width="787" /></a></div><div><br /></div>Του<b> Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η ίδρυση τουρκικής Ταξιαρχίας Πεζοναυτών με έδρα την Ίμβρο αποτελεί άλλη μια απόδειξη της ασυνέπειας της Άγκυρας και αποδεικνύει πόσο σαθρό είναι το ιδεολόγημα των «ήρεμων νερών». Παράλληλα όμως, αναδεικνύει άλλη μια αντίφαση της σύγχρονης Τουρκίας.<br /><br />Πίσω από την «αυτοκρατορική πολιτική» που προσπαθεί να υλοποιήσει σε όλα τα μέτωπα, δεν μπορεί να συγκαλύψει το κλασικό σύνδρομο καταδίωξης που την κατατρύχει, με αποτέλεσμα όλα να καταλήγουν σε έναν φαύλο κύκλο, υπονομεύοντας στην πράξη κάθε δυνατότητα συνεννόησης με οποιονδήποτε. Πολλώ δε μάλλον όταν αυτό το σύνδρομο καταδίωξης είναι αποτέλεσμα της αντίδρασης των γειτόνων της στις τουρκικές πρωτοβουλίες και στις μη φιλικές αναφορές στο επίπεδο της ρητορικής.<br /><br />Σύμφωνα με τον αντιστράτηγο ε.α. Καμπουρίδη, τυπικά, η ίδρυση της ταξιαρχίας καταδρομών στην Ίμβρο δικαιολογείται από την ανάγκη ελέγχου των Στενών των Δαρδανελίων, αλλά και τον έλεγχο περιοχής εγκατάστασης θαλασσίου πάρκου στην περιοχή του βορείου Αιγαίου. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και η ίδρυση Αμφίβιου Σώματος Στρατού στο Τσανάκκαλε. Κάπου εκεί οι μάσκες πέφτουν.<br /><br />Κι όλα αυτά, σε συνάφεια με την πάγια τουρκική επιδίωξη να αποτρέψουν την αμυντική ενίσχυση των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Ως γνωστόν, η Άγκυρα επικαλείται το επιχείρημα ότι τα νησιά πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα. Στόχος της είναι, στην κατάλληλη ευκαιρία, η εισβολή της να καταστεί ευκολότερη. Ας μην ξεχνάμε ότι μέχρι πρόσφατα, οι απειλές ήταν ευθύτατες από την τουρκική κυβέρνηση, ιδίως από τον εταίρο του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί (MHP).<br /><br />Ο Καμπουρίδης ορθότατα συσχετίζει την ίδρυση ταξιαρχίας με το περίφημο «Σχέδιο Βαριοπούλα» (2010) που αφορούσε ανατροπή του Ερντογάν από τους ακόμα τότε ισχυρούς στρατιωτικούς. Εκείνο το σχέδιο πρόβλεπε ότι αποστολή του 5ου Συντάγματος Καταδρομών της Ίμβρου θα ήταν η διείσδυση και κατάληψη της περιοχής του αεροδρομίου της Αλεξανδρούπολης!<br /><br />Ευρασιατικές προτιμήσεις και η δυσμενής πραγματικότητα<br /><br />Παρακολουθώντας, όμως, συνολικότερα την τουρκική στάση σε όλη τη συνοριακή γραμμή, πέραν δηλαδή των ελληνοτουρκικών, παρατηρείται μια γενικευμένη «στρατιωτικοποίηση». Η σύγχρονη Τουρκία δεν αισθάνεται ασφαλής. Κοιτώντας προς όλες τις κατευθύνσεις διακρίνει εχθρούς.<br /><br />Η ανασφάλεια αυτή δείχνει να ενταφιάζει, προς το παρόν έστω, τα ευρασιατικά όνειρα του καθεστώτος Ερντογάν. Η επιθυμία του οδηγούσε στη διεκδίκηση της συμμετοχής ως ίσος προς ίσον στο μεγάλο παιχνίδι της Ευρασίας και στο σύστημα ισορροπίας ισχύος που θα μοίραζε την τράπουλα στην ευρύτερη περιοχή. Οι σύγχρονες συρράξεις σε Ουκρανία και Ιράν, όμως, ανέδειξαν τις τουρκικές αδυναμίες και σηματοδότησαν μια στροφή προς το δυτικό μαντρί.<br /><br />Είναι καταφανές, ότι η Τουρκία προσβλέπει στο ΝΑΤΟ για να παρεμβληθεί ανάμεσα στην ίδια και δυο χώρες: Η πρώτη είναι η Ρωσία, όπου τα όρια της διαφημισμένης σαν «στρατηγικής» σχέσης Μόσχας-Άγκυρας έχουν πλέον φανεί. Η δεύτερη χώρα είναι το Ισραήλ. Και στις δυο περιπτώσεις βέβαια, οι τουρκικές ενέργειες έχουν προκαλέσει την όξυνση στις διμερείς σχέσεις και συνακόλουθα την όξυνση του προαναφερθέντος συνδρόμου καταδίωξης.<br /><br />Στη δε περίπτωση του Ισραήλ, με περισσή νεοοθωμανική αλαζονεία, ο Ερντογάν απειλεί με εισβολή και κατάληψη της Ιερουσαλήμ, γυρίζοντας τον κόσμο στο Μεσαίωνα! Μοιάζει να προσπαθεί με κάθε τρόπο να αντιγράψει το προηγούμενο των σχέσεων Ισραήλ-Ιράν, ενδεχομένως ποντάροντας στο υπερατλαντικό… σύνδρομο της «αναντικατάστατης Τουρκίας», το οποίο δεν θα επιτρέψει τη στοχοποίησή της από τη Δύση, όπως συνέβη με το Ιράν!<br /><br />Η παρεμβολή του ΝΑΤΟ –πιστεύουν αρκετοί στην Τουρκία– θα δημιουργήσει ένα πλαίσιο ασφαλείας εντός του οποίου θα συνυπάρχει το «μη πόλεμος» με μια εμπρηστική ρητορική που αποφέρει στον Ερντογάν σημαντικά οφέλη στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, αφυπνίζοντας τα αντισημιτικά αντανακλαστικά του μέσου Τούρκου.<br /><br />Το καθεστώς Ερντογάν, η «εκλεγμένη δικτατορία», που καταλύει κάθε μέρα τους στοιχειώδεις δημοκρατικούς κανόνες, ακολουθεί τον δικό του δρόμο στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον. Ελπίζει ότι ο σκληρός έλεγχος της χώρας θα εξασφαλίζει ευελιξία και θα την οδηγήσει αυτή τη φορά στην πλευρά των κερδισμένων, όταν θα έχουν οριστικοποιηθεί οι νέες πλανητικές ισορροπίες…<br /><br />Η Τουρκία διακατέχεται από το σύνδρομο καταδίωξης, αναμεμειγμένο μάλιστα με ένα αίσθημα «ιστορικής αδικίας». Ταυτόχρονα, τα αξιοποιεί πολιτικά κυρίως με το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό της χώρας. Πρόκειται για δοκιμασμένη μέθοδο συσπείρωσης της τουρκικής κοινωνίας γύρω από την εξουσία.<br /><br />Η συμπεριφορά όμως της Τουρκίας παροξύνει το δίλημμα ασφαλείας των γειτόνων της, παράγοντας περιφερειακή αστάθεια. Σε έναν βαθμό, αυτό είναι επιθυμητό από την Άγκυρα, αφού παραμένει στο κέντρο της προσοχής κυρίως από την πλευρά του ΝΑΤΟ και ειδικά των Αμερικανών.<br /><br />Μπαίνοντας στη μέση, ώστε να αποτραπεί κάποια ανάφλεξη μεταξύ τύποις συμμάχων, η Τουρκία μοιάζει σαν το κακομαθημένο παλιόπαιδο που βρίζει και προκαλεί τους πάντες, αλλά ξέρει ότι στο τέλος θα παρεμβληθεί ο Αμερικανός «μπαμπάς» για να αποτρέψει τις συνέπειες που συνήθως έχει αυτή η συμπεριφορά στους δρόμους…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία σε ρόλο “κακομαθημένου παλιόπαιδου”.

Του Ζαχαρία Μίχα Η ίδρυση τουρκικής Ταξιαρχίας Πεζοναυτών με έδρα την Ίμβρο αποτελεί άλλη μια απόδειξη της ασυνέπειας της Άγκυρας και αποδε...

Διαβάστε την συνέχεια