Κοσμοϊστορική ανατροπή στην Κορεατική χερσόνησο: Η Βόρεια Κορέα αναγνωρίζει τη Νότια ως ανεξάρτητο κράτος.

<a href="https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2026/05/kim16056.jpg"><img height="73" src="https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2026/05/kim16056-1068x612.jpg" width="733" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το νέο Σύνταγμα της Πιονγιάνγκ βάζει τέλος σε 73 χρόνια διεκδίκησης, αλλάζει τις αναλογίες της σημαίας και θωρακίζει τον Κιμ και το πυρηνικό οπλοστάσιο</span></h3>Μια κοσμοϊστορική γεωπολιτική στροφή, η οποία αλλάζει ριζικά τα δεδομένα στην Ασία έπειτα από 73 χρόνια, επισημοποίησε η Βόρεια Κορέα, προχωρώντας σε ριζική τροποποίηση του Συντάγματός της. Στο αναθεωρημένο κείμενο που δημοσιεύθηκε επίσημα στις 11 Νοεμβρίου μέσω της κρατικής πύλης Naenara, η Πιονγιάνγκ αναγνωρίζει για πρώτη φορά τη Νότια Κορέα ως ξεχωριστό, ανεξάρτητο κράτος και εγκαταλείπει οριστικά το ιστορικό δόγμα της «ενοποίησης» της χερσονήσου, το οποίο συνόδευε τον βίαιο διαχωρισμό του κορεατικού λαού από την εκεχειρία του 1953.<br /><br />Συγκεκριμένα, το νέο Άρθρο 2 επαναπροσδιορίζει ρητά την επικράτεια της χώρας αναφέροντας: «Το έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας περιλαμβάνει τις περιοχές στα βόρεια, που συνορεύουν με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Ρωσική Ομοσπονδία, και στα νότια, που συνορεύουν με τη Δημοκρατία της Κορέας, καθώς και τα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο που οριοθετούνται βάσει αυτού». Παρότι το κείμενο αποφεύγει να καθορίσει συγκεκριμένα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, αφαιρεί κάθε αναφορά σε «ειρηνική επανένωση» και «εθνική ενότητα», ενώ παράλληλα απαλείφει τους χαρακτηρισμούς περί «κύριας εχθρικής χώρας» ή «αιώνιου κύριου εχθρού» που χρησιμοποιούνταν κατά της Σεούλ. Σύμφωνα με αναλυτές, η κίνηση αυτή παγιώνει τη γραμμή των δύο κρατών, απορρίπτοντας τις προσπάθειες προσέγγισης της νοτιοκορεατικής κυβέρνησης του Λι Τζάε Μιουνγκ, τις οποίες η αδελφή του Βορειοκορεάτη ηγέτη, Κιμ Γιο Γιονγκ, είχε χαρακτηρίσει νωρίτερα ως «επιθέσεις κατευνασμού», ενώ ο ίδιος ο Κιμ είχε δηλώσει πως η χώρα του δεν έχει «καμία απολύτως δουλειά να συναλλάσσεται με τη Νότια Κορέα».<br /><br />Πέρα από τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων με τη Σεούλ, η συνταγματική αναθεώρηση σφραγίζει την απόλυτη κυριαρχία του Κιμ Γιονγκ Ουν. Για πρώτη φορά από το 1948, το καθεστώς τροποποίησε τις αναλογίες της εθνικής σημαίας από 1:2 σε 1:1,65 διατηρώντας τον αρχικό σχεδιασμό, ενώ στο προοίμιο του Συντάγματος περιορίστηκε η έμφαση στους Κιμ Ιλ Σουνγκ και Κιμ Γιονγκ Ιλ. Ταυτόχρονα, το νέο κείμενο ενισχύει θεσμικά τις υπερεξουσίες του Κιμ, δίνοντάς του το δικαίωμα βέτο στις κοινοβουλευτικές αποφάσεις, τη δυνατότητα απομάκρυνσης βουλευτών που χάνουν «την εμπιστοσύνη του λαού», αλλά και τον απόλυτο, συνταγματικά κατοχυρωμένο έλεγχο επί των πυρηνικών δυνάμεων της χώρας.<div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κοσμοϊστορική ανατροπή στην Κορεατική χερσόνησο: Η Βόρεια Κορέα αναγνωρίζει τη Νότια ως ανεξάρτητο κράτος.

Το νέο Σύνταγμα της Πιονγιάνγκ βάζει τέλος σε 73 χρόνια διεκδίκησης, αλλάζει τις αναλογίες της σημαίας και θωρακίζει τον Κιμ και το πυρηνικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Το σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος δείχνει απελπισία, είναι ακραίο επικοινωνιακό λάθος. Η ΝΔ αποκήρυξε τις Δεξιές καταβολές της.

<img height="85" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a342b9b86e4b4eb477f01cd80b7fdf00_XL.jpg?v=2?v=3" width="728" /><br /><br /><div>Ο κεντρώος προσανατολισμός και η ώσμωση με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνουν την ΝΔ και αυτό θα καταγραφεί 100% στις εκλογές του Μαίου 2027 όπου η ΝΔ θα παλέψει για το 25% και όχι το 38% την αυτοδυναμία.<br /><br />Το πολιτικό δίλημμα που προβάλλεται εσχάτως από την ΝΔ και τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ένα ακραία επικοινωνιακό λάθος…<br />Υποστηρίζουν ότι «Μητσοτάκης ή χάος» και αυτό δημιουργεί αρνητικά αντανακλαστικά στην κοινωνία που έχει απογοητευτεί από τα λάθη, τα σκάνδαλα και την διαφθορά στην Ελληνική Οικονομία.<br />Με επικοινωνιακούς όρους είναι 100% λάθος τέχνασμα για να δελεάσει τους ψηφοφόρους η ΝΔ… ιστορικά όποτε προβάλλονται τέτοια πολιτικά επιχειρήματα… το αποτέλεσμα της κάλπης είναι κόλαφος.<br />Μια κοινωνία που έχει κουραστεί, έχει βαρεθεί την διακυβέρνηση Μητσοτάκη το πολιτικό σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ζημιά στην κυβερνώσα παράταξη.<br />Ας είμαστε ρεαλιστές το σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος αποδεικνύει απελπισία… δεν υπάρχει πολιτικό αφήγημα του τύπου ψηφίστε μας για να φέρουμε ανάπτυξη, να μειώσουμε την ακρίβεια, να ενισχύσουμε την εθνική παραγωγή…<br />Μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης η ΝΔ και ο Μητσοτάκης δεν μπορούν να επικαλεστούν την ανάπτυξη ή μέτρα κατά της ακρίβειας γιατί οι οικονομικοί αριθμοδείκτες αποδεικνύουν ότι έχουν αποτύχει.<br /><br />Οι αμείλικτοι αριθμοδείκτες<br /><br />Το Κρατικό χρέος μαζί με τα δάνεια των Μηχανισμών Στήριξης, των εκδόσεων ομολόγων και των repos που είναι ενδοκυβερνητικός δανεισμός στα 400,5 δισεκ. αποδεικνύει ότι η Ελλάδα δεν μειώνει το πρωτογενές χρέος αλλά μέσω της ανάπτυξης βελτιώνει τον αριθμοδείκτη χρέος προς ΑΕΠ.<br />Είναι εμφανής η αδυναμία μείωσης του πραγματικού χρέους σε απόλυτα μεγέθη.<br />Η Ελλάδα εμφανίζει πληθωρισμό 5,7% από τους υψηλότερους στην Ευρώπη ενώ η αγοραστική δύναμη του Έλληνα παραμένει κοντά στην Βουλγαρία με βάση τα επίσημα Ευρωπαϊκά στοιχεία.<br />Δεν μπορεί να πείσει η Ελληνική Κυβέρνηση ότι μπορεί να φέρει καλύτερες ημέρες…<br />Οι επιχειρήσεις βοηθήθηκαν και αυτό δεν είναι λάθος, αλλά οι επιχειρήσεις δεν διαχέουν το κέρδος στην οικονομία, ίσως η Ελλάδα είναι μια από τις περιπτώσεις χώρας που η επιχειρηματική ανάπτυξη δεν συνδέεται με την κοινωνική ευημερία.<br />Η Ελλάδα ωστόσο συνεχίζει να αφήνει να λειτουργεί η παρασιτική παραοικονομία ύψους 40 δισεκ. και αυτό επιτρέπει στον έλληνα… ακόμη να αντέχει.<br />Δεν ξεχώρισε κάπου η Ελλάδα, στην καινοτομία, στην παραγωγή ή σε τομείς νέων τεχνολογιών, παραμένουμε παρωχημένη οικονομία με χαμηλό βιοτικό επίπεδο μεταξύ των πολλών ελλήνων.<br />Η απόδειξη, το 86% των καταθετικών λογαριασμών στην Ελλάδα έχουν κάτω από 8.000 ευρώ υπόλοιπα.<br />Όλα αυτά είναι απόδειξη ότι τα κέρδη των εταιριών δεν διαχέονται και η παραοικονομία συνεχίζει να λειτουργεί εις βάρος των φορολογικών εσόδων.<br /><br />Η ΝΔ αποκήρυξε τις Δεξιές καταβολές της<br /><br />Με πολιτικούς όρους μόνο ως αποτυχία μπορεί να θεωρηθεί ότι η ΝΔ έχασε το 25% του εκλογικού σώματος και ότι πάνω από 1,2 εκατ δεξιοί δεν θεωρούν την ΝΔ φυσικό χώρο της δεξιάς ιδεολογίας.<br />Ο κεντρώος προσανατολισμός και η ώσμωση με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνουν την ΝΔ και αυτό θα καταγραφεί 100% στις εκλογές του Μαίου 2027 όπου η ΝΔ θα παλέψει για το 25% και όχι το 38% την αυτοδυναμία.<br /><br />Η ΝΔ κυβερνάει με 12%<br /><br />Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, σήμερα η ΝΔ αριθμεί περίπου 1,2 εκατ ψηφοφόρους που στο σύνολο των Ελλήνων που ψηφίζουν σημαίνει ως ποσοστό 12% περίπου.<br />Το 12% του ελληνικού λαού κυβερνάει, αυτό δεν ονομάζεται προφανώς αντιπροσωπευτική δημοκρατία αλλά μπανανία.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το σύνθημα Μητσοτάκης ή χάος δείχνει απελπισία, είναι ακραίο επικοινωνιακό λάθος. Η ΝΔ αποκήρυξε τις Δεξιές καταβολές της.

Ο κεντρώος προσανατολισμός και η ώσμωση με το ΠΑΣΟΚ συρρικνώνουν την ΝΔ και αυτό θα καταγραφεί 100% στις εκλογές του Μαίου 2027 όπου η ΝΔ θα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι κέρδισε ο Πούτιν στο Άμπου Ντάμπι. Συνομιλίες για όλα, χρόνος για τον πόλεμο.

<img height="67" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/poutin-witkoff-1200x833.jpg" width="713" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η αμερικανική προσέγγιση για συνολική συμφωνία ανοίγει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια που επιδιώκει η Μόσχα. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η διεύρυνση της ατζέντας μπορεί να απομακρύνει τον άμεσο στόχο της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν εξασφάλισε ειρηνευτική συμφωνία από τον τελευταίο γύρο συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι. Σύμφωνα, όμως, με την ανάλυση του POLITICO, κέρδισε κάτι που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμο για το Κρεμλίνο: μια διαπραγμάτευση αρκετά διευρυμένη ώστε να παρατείνεται, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται.<br /><br />Οι απεσταλμένοι του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, υποστήριξαν μια προσέγγιση που συνδέει την ειρήνη στην Ουκρανία με ευρύτερα ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας.<br /><br />Ο Κούσνερ περιέγραψε τον στόχο ως αναζήτηση μιας διαδρομής ώστε να επιλυθούν τα ζητήματα «όλα ταυτόχρονα». Ο Τραμπ, από την πλευρά του, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας «πολύ μεγάλης» συμφωνίας που θα περιλαμβάνει ολόκληρη την Ευρώπη.<br /><br />Αυτή ακριβώς η σύνδεση προκαλεί ανησυχία: η κατάπαυση του πυρός κινδυνεύει να εξαρτηθεί από μια πολύ δυσκολότερη συμφωνία για τις σχέσεις Ρωσίας–Δύσης.<br />Από τον τερματισμό του πολέμου στη διαπραγμάτευση για ολόκληρη την ήπειρο<br /><br />Η Μόσχα επιδιώκει εδώ και χρόνια να συζητεί την Ουκρανία ως μέρος μιας ευρύτερης αναμέτρησης με τη Δύση.<br /><br />Μια συνολική διαπραγμάτευση μεταφέρει στην ίδια ατζέντα τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, τις εγγυήσεις ασφαλείας, τη σχέση του Κιέβου με το ΝΑΤΟ και τη μελλοντική ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας.<br /><br />Ο Γιουτζίν Ρούμερ, πρώην στέλεχος του αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα, προειδοποιεί ότι αυτή η προσέγγιση μπορεί να οδηγήσει σε:<br /><br />«Απομάκρυνση της προσοχής από το πραγματικά κρίσιμο ζήτημα, που είναι ο πόλεμος κατά της Ουκρανίας».<br /><br />Κατά τον ίδιο, η απουσία σαφούς αλληλουχίας στα βήματα αποτελεί χαρακτηριστικό μιας ρωσικής διπλωματίας που επιδιώκει να περιπλέκει τις διαπραγματεύσεις. <div><br />Γιατί έχει σημασία ποιο θέμα προηγείται<br /><br />Το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: θα προηγηθεί η διακοπή των εχθροπραξιών ή θα πρέπει πρώτα να συμφωνηθεί ένα ευρύ πακέτο που θα καλύπτει τις απαιτήσεις όλων των πλευρών;<br /><br />Η πρώτη διαδρομή επιτρέπει την επιδίωξη επιμέρους, ελέγξιμων αποτελεσμάτων. Η δεύτερη συνδέει κάθε πρόοδο με την επίλυση ζητημάτων που μπορεί να απαιτούν μακρές διαπραγματεύσεις και τη συναίνεση πολλών κυβερνήσεων.<br /><br />Η συνολική προσέγγιση δεν αποκλείει από μόνη της μια συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, τον κίνδυνο μια διαφωνία για την ευρωπαϊκή ασφάλεια να εμποδίσει την πρόοδο στο ουκρανικό μέτωπο.<br /><br />Το POLITICO υποστηρίζει ότι αυτή η δυνατότητα καθυστέρησης ευνοεί τον Πούτιν, εφόσον η διπλωματική διαδικασία συνεχίζεται χωρίς αντίστοιχο περιορισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br />«Περιμένει να σταματήσει η βοήθεια και να διαιρεθεί η Ευρώπη»<br /><br />Ο Ουκρανός βουλευτής της αντιπολίτευσης Μικόλα Κνιαζίτσκι περιγράφει τη διαπραγματευτική τακτική του Κρεμλίνου ως μέρος του πολέμου φθοράς:<br /><br />«Είναι προφανές ότι ο Πούτιν απλώς κερδίζει χρόνο, προσπαθώντας να καταστρέψει ή να καταλάβει την Ουκρανία ή να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο φθοράς, περιμένοντας να σταματήσει η βοήθεια από την Ευρώπη και να διαιρεθεί η Ευρώπη».<br /><br />Η προειδοποίησή του αφορά τη σύνδεση των συνομιλιών με τις αντοχές του Κιέβου και των υποστηρικτών του. Όσο δεν υπάρχει κατάπαυση του πυρός, η Ουκρανία εξακολουθεί να χρειάζεται όπλα, χρηματοδότηση και πολιτική στήριξη.<br /><br />Ο πρώην αρχηγός των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και σήμερα πρεσβευτής στο Λονδίνο, Βαλέρι Ζαλούζνι, έχει επίσης προειδοποιήσει για διαπραγματευτικές πρακτικές που αποσκοπούν στην εξάντληση των αντιπάλων.</div><div><br />Οι ρωσικές απαιτήσεις παραμένουν<br /><br />Μέχρι στιγμής, η διεύρυνση της συζήτησης δεν συνοδεύεται από δημόσια εγκατάλειψη των βασικών ρωσικών απαιτήσεων.<br /><br />Η Μόσχα επιδιώκει τον αποκλεισμό της Ουκρανίας από το ΝΑΤΟ, καθεστώς ουδετερότητας, περιορισμούς στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και στα οπλικά τους αποθέματα, καθώς και διεθνή αναγνώριση των εδαφικών διεκδικήσεών της στην Κριμαία και στις τέσσερις ουκρανικές περιφέρειες που ισχυρίζεται ότι έχει προσαρτήσει.<br /><br />Ο Κερτ Βόλκερ, πρώην ειδικός εκπρόσωπος των ΗΠΑ για τις διαπραγματεύσεις στην Ουκρανία κατά την πρώτη προεδρία Τραμπ, αμφισβητεί την παραδοχή ότι ο Πούτιν είναι έτοιμος για έναν εύλογο συμβιβασμό.<br /><br />«Ο Πούτιν θέλει αυτοκρατορία, οι Ουκρανοί θέλουν ελευθερία», δήλωσε στο POLITICO. «Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες».<br /><br />Χαρακτήρισε λανθασμένες τις υποθέσεις ότι ο Ρώσος πρόεδρος επιθυμεί ειρήνη, θα διαπραγματευτεί σοβαρά ή θα αποδεχθεί μια λογική συμφωνία.<br />Ο ρόλος Μεντίνσκι και το μήνυμα της μακράς σύγκρουσης<br /><br />Τη ρωσική αντιπροσωπεία στο Άμπου Ντάμπι ηγήθηκε ο Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, πρώην υπουργός Πολιτισμού και στενός συνεργάτης του Πούτιν.<br /><br />Ο Μεντίνσκι είχε επικαλεστεί σε προηγούμενες συνομιλίες τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο του 1700–1721, στέλνοντας μήνυμα ότι η Ρωσία είναι διατεθειμένη να πολεμήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.<br /><br />Η παρουσία του ενισχύει την ανησυχία όσων θεωρούν ότι το Κρεμλίνο δεν αντιμετωπίζει τις συνομιλίες ως αναγκαστική εναλλακτική στις επιχειρήσεις, αλλά ως παράλληλη διαδικασία.<br />Η Ευρώπη και η Ουκρανία έχουν λόγο στη συμφωνία<br /><br />Η Ουάσιγκτον και η Μόσχα δεν μπορούν να επιβάλουν μόνες τους μια εφαρμόσιμη συνολική διευθέτηση. Το Κίεβο έχει λόγο για την κυριαρχία και την επικράτειά του, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιδρούν στην προοπτική ανασχεδιασμού της ασφάλειας της ηπείρου χωρίς τη συμμετοχή τους.<br /><br />Οι συνομιλίες παρήγαγαν συμφωνία για ανταλλαγή αιχμαλώτων και προοπτική νέου γύρου, χωρίς μεγάλη πρόοδο προς τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Το κριτήριο για την επόμενη φάση είναι αν η διεύρυνση της διαπραγμάτευσης θα συνοδευτεί από συγκεκριμένες δεσμεύσεις αποκλιμάκωσης. Χωρίς αυτές, η ανησυχία που καταγράφουν οι αναλυτές παραμένει: ο Πούτιν μπορεί να συζητεί περισσότερα θέματα, χωρίς να υποχρεώνεται να σταματήσει τον πόλεμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι κέρδισε ο Πούτιν στο Άμπου Ντάμπι. Συνομιλίες για όλα, χρόνος για τον πόλεμο.

Βασιλης Διαμαντακος  Η αμερικανική προσέγγιση για συνολική συμφωνία ανοίγει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια που επιδιώκει η Μόσχα. Αν...

Διαβάστε την συνέχεια

Κιτ 72 ωρών: ψυχολογικός πόλεμος σε 500 εκατομμύρια πολίτες.

<img src="https://omegapress.gr/images/EMERGENCY-KIT.jpg" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />“Εβδομήντα δύο να είναι οι ώρες σας” ήταν το ειρωνικό σχόλιο του Δ. Κουτσούμπα στην τεράστια επικοινωνιακή καμπάνια της ΕΕ να προετοιμάσει και να καθοδηγήσει υποτίθεται τους Ευρωπαίους πολίτες για το πως πρέπει να αντιμετωπίσουν μια καταστροφή τις πρώτες 72 ώρες. Τα σχόλια πολλών αναλυτών για το “κιτ ετοιμότητας”, ήταν οργισμένα.<br /><br />Την στιγμή που η ακρίβεια τσακίζει τις οικογένειες, την στιγμή που η νέα γενιά αδυνατεί να σχεδιάσει το μέλλον της, την στιγμή η στεγαστική κρίση γιγαντώνεται παντού, που η παιδεία γίνεται πανάκριβη και ιδιωτική, όπως και η υγεία, η ΕΕ κάνει ψυχολογικό πόλεμο σε 500 εκατομμύρια πολίτες της. Γιατί καθήκον της ΕΕ είναι να αγωνίζεται για την ειρήνη, την υπεράσπιση της δημοκρατίας και των δημόσιων αγαθών, όπως προβλέπεται από τις συνθήκες της και όχι να επιδίδεται σε πολεμοκάπηλη υστερία. Αλλά αυτό που συμβαίνει σήμερα στην ΕΕ είναι αποτέλεσμα της στρατιωτικοποίησής της και προφανώς μας προετοιμάζουν και για χειρότερα…</div><div><br />Οικονομική κρίση, γεωπολιτική ακινησία και ψυχρός πόλεμος<br /><br />Η πολεμική ετοιμότητα μέσω αύξησης των στρατιωτικών δαπανών που κλονίζουν την ήδη αναιμική ευρωπαική οικονομία ήταν το πρώτο βήμα. Φαίνεται όμως ότι η καμπάνια του ιερατείου της ΕΕ για επικείμενη εισβολή της Ρωσίας,, δεν ήταν καθόλου πειστική. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι θα υπάρξει αναδίπλωση και αλλαγή πολιτικής. Το αντίθετο συμβαίνει.<br /><br />Κλιμακώνεται η υστερία την στιγμή που η διπλωματία των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας προσπαθεί να βρει μια διέξοδο. Η ΕΕ που δεν ήθελε ούτε να ακούει για συνομιλίες μεταξύ Ουκρανίας -Ρωσίας, γιατί την βολεύει το πολεμικό κλίμα, τώρα τρέχει ασθμαίνοντας να πάρει θέση. Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, οι χώρες της βαλτικής και η Αγγλία κρατούν τα σκήπτρα αυτής της υστερίας, αλλά είναι προφανές ότι βρίσκονται πολλά βήματα πίσω. Τώρα τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις, καθώς Ουάσιγκτον, Μόσχα και Πεκίνο , δεν συζητούν μόνο το ουκρανικό, αλλά και για τον κόσμο. Πολλοί κάνουν λόγο για “ Γιάλτα 2”, οπότε τις επόμενες ημέρες θα έχουμε ίσως εξελίξεις.<br />Κατά συνέπεια το λεγόμενο “ κιτ ετοιμότητας 72 ωρών” ήρθε την στιγμή που συμβαίνουν τα ακόλουθα:</div><div><br />1. Έντονες διπλωματικές διεργασίες για ειρήνευση στην Ουκρανία και συνομιλίες που θα επεκταθούν σε μεγάλα διεθνή ζητήματα. <br />2. Η ΕΕ δεν μπορεί να συνεννοηθεί, ούτε για την Ουκρανία, ούτε για τον πόλεμο ή την ειρήνη και είναι ουραγός των εξελίξεων<br />3. Η ΕΕ είναι αντιμέτωπη με οικονομική κρίση, δεν μπορεί καν να συμφωνήσει για τον επόμενο προυπολογισμό της και δεν αναπτύσσεται.<br />4. Διαδηλώσεις παντού για την ακρίβεια, τις ανισότητες, την στεγαστική κρίση και ταξική πολιτική που ευνοεί ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος των κοινωνιών.<br />5. Η στροφή στους εξοπλισμούς, όχι μόνο δεν έφερε αποτέλεσμα, αντίθετα η οικονομία είναι καθηλωμένη .<br />6. Από την κατάσταση αυτή είναι προφανές ότι υπονομεύεται η δημοκρατία και οι ευρωπαικοί θεσμοί και ταυτόχρονα ενισχύονται οι δυνάμεις της ακροδεξιάς και της μισαλλοδοξίας .<br />Σε αυτό το σκηνικό που φαντάζει αδιέξοδο, η ΕΕ έρχεται με προφανή κυνισμό και με μια εκστρατεία πρόκλησης φόβου και ψυχολογικού πολέμου να μιλήσει για το πως θα επιβιώσουν οι πολίτες της σε περίπτωση είτε μεγάλης φυσικής καταστροφής , είτε πολέμου και μάλιστα πυρηνικού.<br />Δηλαδή, εδώ καταρρέει ο κόσμος από ένα πρόβλημα της Microsoft, εκατομμύρια Ευρωπαίοι ζουν στο όριο ή και κάτω από το όριο της φτώχειας και το μέλλον φαντάζει αβέβαιο, η ΕΕ προκαλεί τους λαούς.<br />Η ΕΕ χρειάζεται αλλαγή πολιτικής και οικονομικού μοντέλου και όχι θεατρικού τύπου εκστρατείες φόβου.</div><div><br />Για την ιστορία, το κουτί των 72 ωρών, κατά τους εμπνευστές του σχεδίου, πρέπει να περιλαμβάνει: “νερό- 2 λίτρα ανά άτομο την ημέρα, φακό, ραδιόφωνο, μπαταρίες για κινητά, ξηρά τροφή μακράς διάρκειας, φάρμακα, έγγραφα και μετρητά”.<br /> Και τα μυαλά στα κάγκελα….</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κιτ 72 ωρών: ψυχολογικός πόλεμος σε 500 εκατομμύρια πολίτες.

Του Στράτου Βαλτινού “Εβδομήντα δύο να είναι οι ώρες σας” ήταν το ειρωνικό σχόλιο του Δ. Κουτσούμπα στην τεράστια επικοινωνιακή καμπάνια της...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ: Ψαλιδίζει την αποχώρηση από την Ευρώπη. Ο πόλεμος στο Ιράν αλλάζει τους υπολογισμούς.

<img height="82" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/trump-nato-1200x801.jpg" width="731" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Πληροφορίες για μείωση περίπου 5.000 Αμερικανών στρατιωτικών, αντί των έως 25.000 που φοβούνταν οι σύμμαχοι. Οι ευρωπαϊκές βάσεις παραμένουν κρίσιμες για τις επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />«Έχουμε εδώ πολλά στρατιωτικά μέσα, τοποθετημένα ακριβώς εκεί όπου τα θέλουμε. Δεν περιμένω κάτι μεγάλης κλίμακας».<br /><br />Η δήλωση του Αμερικανού εκπροσώπου στο ΝΑΤΟ, Ματ Γουίτακερ, αποτυπώνει τη μετατόπιση που καταγράφεται στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης Τραμπ: οι περικοπές στρατευμάτων στην Ευρώπη αναμένεται να είναι αισθητά μικρότερες από εκείνες που φοβούνταν οι σύμμαχοι.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg από πρόσωπα που γνωρίζουν τις διαβουλεύσεις, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υπολογίζουν πλέον σε συνολική μείωση περίπου 5.000 στρατιωτικών, έναντι προηγούμενων ανησυχιών για αποχώρηση έως και 25.000.<br /><br />Δεν πρόκειται για τελική απόφαση. Η αναθεώρηση παραμένει σε εξέλιξη και ο τελευταίος λόγος ανήκει στον Ντόναλντ Τραμπ.<br />Η επιχειρησιακή πραγματικότητα περιορίζει τις περικοπές<br /><br />Δύο παράγοντες φαίνεται να επηρεάζουν τον σχεδιασμό.<br /><br />Ο πρώτος είναι η αύξηση των αμυντικών δαπανών των συμμάχων, την οποία η Ουάσιγκτον αξιολογεί θετικά.<br /><br />Ο δεύτερος αφορά τις ίδιες τις ανάγκες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Σύμφωνα με τις πηγές του ρεπορτάζ, η ηγεσία του Πενταγώνου αναγνωρίζει πόσο σημαντικές είναι οι δυνάμεις και οι υποδομές στην Ευρώπη για την προβολή αμερικανικής ισχύος στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο πόλεμος με το Ιράν αναδεικνύει ότι οι ευρωπαϊκές βάσεις εξυπηρετούν άμεσα και τις αμερικανικές επιχειρήσεις πέρα από την ευρωπαϊκή ήπειρο.<br /><br />Η πρόσβαση στις υποδομές, η υλικοτεχνική υποστήριξη και οι δυνατότητες υπέρπτησης πάνω από συμμαχικό έδαφος παραμένουν ουσιαστικά στοιχεία του αμερικανικού στρατιωτικού σχεδιασμού. <div><br />Η Γερμανία στο επίκεντρο — Ενίσχυση στα ανατολικά<br /><br />Οι περισσότερες μειώσεις αναμένεται να επικεντρωθούν στη Γερμανία, όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο αμερικανικό στρατιωτικό απόσπασμα στην Ευρώπη.<br /><br />Παράλληλα, το υπό εξέταση πλαίσιο προβλέπει ενίσχυση της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία προσφέρονται να καλύψουν μέρος του κόστους της αμερικανικής παρουσίας.<br /><br />Επομένως, η επανεξέταση αφορά τόσο τον συνολικό αριθμό στρατιωτικών όσο και τη γεωγραφική κατανομή τους.<br /><br />Το Πεντάγωνο δεν απάντησε την Παρασκευή σε αίτημα σχολιασμού για τις σχεδιαζόμενες μειώσεις.<br />Οι εισηγήσεις αναμένονται την 1η Δεκεμβρίου<br /><br />Κεντρικό ρόλο στη διαδικασία έχει ο υφυπουργός Άμυνας αρμόδιος για θέματα πολιτικής, Έλμπριτζ Κόλμπι, ο οποίος αναμένεται να υποβάλει έκθεση στον υπουργό Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ.<br /><br />Ο στρατηγός Άλεξους Γκρίνκεβιτς, ανώτατος συμμαχικός διοικητής στην Ευρώπη και επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διοίκησης των ΗΠΑ, παρέδωσε τον Σεπτέμβριο σειρά πιθανών σεναρίων προς αξιολόγηση.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Χέγκσεθ αναμένεται να παρουσιάσει τις τελικές εισηγήσεις στον Τραμπ την 1η Δεκεμβρίου.<br /><br />Μέχρι τότε, οι αριθμοί παραμένουν αντικείμενο διαβουλεύσεων και μπορούν να αλλάξουν.<br />Το όριο των 76.000 και οι προϋποθέσεις του Κογκρέσου<br /><br />Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ευρώπη περιγράφεται συνήθως ως δύναμη περίπου 80.000 στρατιωτικών. Επίσημη έκθεση για το τέλος Σεπτεμβρίου καταγράφει περίπου 78.000 στην περιοχή ευθύνης της Ευρωπαϊκής Διοίκησης.<br /><br />Η νομοθεσία προβλέπει περιορισμούς στη χρηματοδότηση μείωσης κάτω από τις 76.000 για διάστημα μεγαλύτερο των 45 ημερών, χωρίς τις απαιτούμενες πιστοποιήσεις και ενημερώσεις προς το Κογκρέσο.<br /><br />Το όριο δεν αποτελεί απόλυτη απαγόρευση αποχώρησης. Επιβάλλει συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων αξιολόγηση των επιπτώσεων και τεκμηρίωση ότι η αλλαγή υπηρετεί το αμερικανικό συμφέρον εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Αντίστοιχοι έλεγχοι αφορούν την εγκατάλειψη εγκαταστάσεων και την απόσυρση σημαντικού εξοπλισμού. </div><div><br />Η πολιτική πίεση παραμένει<br /><br />Η μικρότερη αναμενόμενη αποχώρηση δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπεται η απαίτηση της Ουάσιγκτον να αναλάβουν οι Ευρωπαίοι μεγαλύτερο βάρος για την άμυνά τους.<br /><br />Η δυσαρέσκεια για την κατανομή των υποχρεώσεων προϋπήρχε της σημερινής κυβέρνησης και εκτείνεται πέρα από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.<br /><br />Ωστόσο, η ανάληψη του ελέγχου του Κογκρέσου από τους Δημοκρατικούς τον Ιανουάριο προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα στις αποφάσεις, λόγω του ρόλου του στις στρατιωτικές δαπάνες και στην εποπτεία.<br /><br />Η κατεύθυνση παραμένει η μείωση της αμερικανικής παρουσίας. Το εύρος της, όμως, φαίνεται να περιορίζεται από τις επιχειρησιακές ανάγκες, τις συμμαχικές δεσμεύσεις και τους θεσμικούς ελέγχους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ: Ψαλιδίζει την αποχώρηση από την Ευρώπη. Ο πόλεμος στο Ιράν αλλάζει τους υπολογισμούς.

Βασιλης Διαμαντακος  Πληροφορίες για μείωση περίπου 5.000 Αμερικανών στρατιωτικών, αντί των έως 25.000 που φοβούνταν οι σύμμαχοι. Οι ευρωπαϊ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο γιος του Τούρκου προέδρου στο Λίβανο. Η Τουρκία χτυπά την πόρτα της Βηρυτού…

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/11/%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CF%83%CE%BC%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%82%CE%B5.jpg?ssl=1"><img height="87" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/11/%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CF%83%CE%BC%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%82%CE%B5.jpg?resize=640%2C454&ssl=1" width="721" /></a><br /><br />Η επίσκεψη του Μπιλάλ Ερντογάν, γιου του Τούρκου προέδρου, στον Λίβανο αυτή την εβδομάδα, οι επίσημες συναντήσεις που είχε και η θερμή υποδοχή που έλαβε στο βόρειο τμήμα της χώρας, παρά το γεγονός ότι δεν είχε καμία επίσημη ιδιότητα, έθεσε νέες ενδείξεις σχετικά με τον αναμενόμενο τουρκικό ρόλο στο επόμενο στάδιο στον Λίβανο.<br /><br />Η χρονική περίοδος της επίσκεψης γίνεται υπό το φως της συνεχιζόμενης διεθνούς διαμάχης για την εξουσία στη λιβανέζικη αρένα, η οποία τροφοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από την ισραηλινή κατοχή και την αποτυχία του κράτους να επεκτείνει την εξουσία του σε όλη την επικράτειά του, γράφουν σήμερα τα αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Οι Πολιτικές και Οικονομικές διαστάσεις<br /><br />Φαίνεται ότι ο ρόλος της Τουρκίας στον Λίβανο έχει πρόσφατα γνωρίσει μια αξιοσημείωτη επέκταση και δεν περιορίζεται πλέον σε διπλωματικές σχέσεις ή ανθρωπιστική και εμπορική βοήθεια.<br /><br />Αντίθετα, έχει λάβει πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές διαστάσεις, καθώς και διαστάσεις ασφαλείας, υπό το πρίσμα των σημαντικών μετασχηματισμών που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή, ιδίως στη Συρία.<br /><br />Ο πρώην βουλευτής Φαρές Σαΐντ, προσέγγισε την επίσκεψη του γιου του Ερντογάν από αυτή την οπτική γωνία, υποστηρίζοντας ότι «η ενίσχυση ορισμένων Σιιτών μέσω του Ιράν έχει ωθήσει ορισμένους Σουνίτες να ενισχύσουν τους δεσμούς τους με την Τουρκία», προειδοποιώντας ότι «ένα λάθος δεν μπορεί να διορθωθεί με ένα άλλο λάθος».<br /><br />Ο Σαΐντ ρώτησε στη συνέχεια: «Πιέζετε τους Χριστιανούς να αναζητήσουν εξωτερική υποστήριξη για να δημιουργήσουν μια ισορροπία;»<br /><br />Από φίλος σε ισχυρό παράγοντα, η Τουρκία αναμφισβήτητα επιδιώκει να μετατραπεί από φιλικό κράτος προς τον Λίβανο σε περιφερειακή δύναμη με σημαντική επιρροή στο μέλλον του.<br /><br />Έχοντας επεκτείνει την επιρροή της στη Συρία, η Τουρκία στοχεύει να αποτελέσει μέρος της νέας εξίσωσης στο Λεβάντε και να διαδραματίσει ρόλο στο πολιτικό, ασφαλές και οικονομικό μέλλον του Λιβάνου.<br /><br />Αυτό ακριβώς αναφέρει ο διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Υποθέσεων της Μέσης Ανατολής, Δρ. Σάμι Νάντερ, ο οποίος πιστεύει ότι «το Αραβικό Λεβάντε σήμερα έχει μετατραπεί σε αρένα πολιτικής και στρατιωτικής επιρροής μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Το πρώτο είναι στρατιωτικά εδραιωμένο στη βόρεια Συρία και το Ιράκ, και το δεύτερο στη νότια Συρία και τον νότιο Λίβανο», σημειώνοντας ότι «αυτή είναι η πραγματικότητα και ο γεωπολιτικός χάρτης που προέκυψε από την «Πλημμύρα του Αλ-Άκσα» στις 7 Οκτωβρίου 2023».<br /><br />Ο Νάντερ δήλωσε στην ‘Asharq Al-Awsat’ ότι «αυτό που δίνει ώθηση σε αυτή την εξωτερική επιρροή είναι η αδυναμία του κρατικού εγχειρήματος, είτε στη Συρία είτε στον Λίβανο».<br /><br />Πρόσθεσε: «Η Τουρκία επιδιώκει να εδραιώσει τη στρατιωτική της επιρροή στο Ιράκ και τη Συρία, ενώ στον Λίβανο επιδιώκει να εδραιώσει την επιρροή της οικονομικά, πολιτιστικά και κοινωνικά».<br /><br />Τα οικονομικά συμφέροντα<br /><br />Είναι ίσως ο πιο σημαντικός μοχλός πίσω από την επέκταση της παρουσίας της Τουρκίας στον Λίβανο, δεδομένων των αυξανόμενων εμπορικών και επενδυτικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Επίσημα τουρκικά στοιχεία δείχνουν ότι οι τουρκικές εξαγωγές προς τον Λίβανο έφτασαν περίπου τα 1,17 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, σε σύγκριση με τις τουρκικές εισαγωγές από τον Λίβανο αξίας 152 εκατομμυρίων δολαρίων.<br /><br />Αυτό αντικατοπτρίζει την κλίμακα των τουρκικών οικονομικών συμφερόντων στην αγορά του Λιβάνου και τις ευκαιρίες που βλέπει η Άγκυρα για την ενίσχυση της οικονομικής και εμπορικής της παρουσίας.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τούρκος δημοσιογράφος και συγγραφέας Χαμζά Τεκίν επισημαίνει ότι η επίσκεψη του Μπιλάλ Ερντογάν στον Λίβανο φέρει πρωτίστως μια «ηθική διάσταση, δεδομένου ότι δεν κατέχει καμία πολιτική ή επίσημη θέση, αλλά μάλλον μεταφέρει ένα μήνυμα αδελφοσύνης και φιλίας από την Τουρκία προς τον Λίβανο, αντανακλώντας την επιθυμία της Άγκυρας να αναβαθμίσει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών σε στρατηγικό επίπεδο».<br /><br />Ωστόσο, σημειώνει ότι «η οικονομική διάσταση κατέχει επίσης κεντρική θέση στην επίσκεψη, όπως αντικατοπτρίζεται στις συναντήσεις που πραγματοποίησε για την ενίσχυση της επικοινωνίας και της δικτύωσης μεταξύ Λιβανέζων και Τούρκων επιχειρηματιών».<br /><br />Σε δήλωσή του στην Asharq Al-Awsat, ο Τεκίν πρόσθεσε ότι «η εστίαση στην ανάπτυξη και τα μεγάλα οικονομικά έργα ήταν εμφανής κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στην Τρίπολη, όπου παρουσιάστηκε ένα όραμα για τη σύνδεση της πόλης με το συριακό έδαφος και τον ευρύτερο αραβικό κόσμο, επεκτείνοντας την Τουρκία, μέσω ενός δικτύου σύγχρονων και προηγμένων δρόμων, εκτός από την αναβίωση του σιδηροδρομικού έργου Χετζάζ και την ανάπτυξη σιδηροδρομικών συνδέσεων μεταξύ αυτών των περιοχών».<br /><br />Ο Τεκίν πιστεύει ότι «το όραμα της Τουρκίας να επεκτείνει την παρουσία της στον Λίβανο, είτε μέσω μεγάλων οικονομικών έργων είτε μέσω της ενίσχυσης της υποστήριξης προς το λιβανέζικο κράτος, έχει αρχίσει να κρυσταλλώνεται πιο καθαρά μετά τους μετασχηματισμούς που έχει βιώσει η Συρία, οι οποίοι έχουν επιφέρει αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων και στους πολιτικούς και οικονομικούς χάρτες στην περιοχή», λαμβάνοντας υπόψη ότι «ο αυξανόμενος ρόλος της Τουρκίας σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο καθιστά φυσικό αυτό να αντικατοπτρίζεται στις γειτονικές χώρες, ιδίως στον Λίβανο, ο οποίος αποκτά πρόσθετη σημασία στο τρέχον και στο μελλοντικό στάδιο».<br /><br />Όσον αφορά την τουρκική προσέγγιση στις σχέσεις με τον Λίβανο, ο Τεκίν τονίζει ότι «η Άγκυρα θέλει να οικοδομήσει προηγμένες και άμεσες σχέσεις με τους κρατικούς θεσμούς του Λιβάνου, μακριά από τη λογική της υποστήριξης της μίας πλευράς εις βάρος της άλλης ή της μίας αίρεσης εις βάρος της άλλης», λαμβάνοντας υπόψη ότι «οι εμπειρίες ορισμένων χωρών που υιοθέτησαν αυτήν την πολιτική στον Λίβανο απέδειξαν τη ματαιότητά της, καθώς δεν πέτυχε βιώσιμα οφέλη για τους Λιβανέζους ή για τις ομάδες που έλαβαν υποστήριξη, ούτε καν για τις χώρες που την παρείχαν».<br /><br />Ιστορικοί δεσμοί<br /><br /> Ο Τεκίν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία έχει πολλαπλά συμφέροντα στον Λίβανο, τα οποία ξεπερνούν την εμπορική πτυχή και περιλαμβάνουν πολιτικές, ναυτιλιακές και οικονομικές διαστάσεις, εκτός από την ύπαρξη ιστορικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των δύο λαών, οι οποίοι μπορούν να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη διμερών σχέσεων και το άνοιγμα νέων οριζόντων για συνεργασία στο επόμενο στάδιο.<br /><br />Η κοινωνική και οικογενειακή διάσταση των λιβανο-τουρκικών σχέσεων αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της τουρκικής παρουσίας στον Λίβανο, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της χώρας.<br /><br />Ιστορικοί δεσμοί που χρονολογούνται από την οθωμανική εποχή έχουν αφήσει το στίγμα τους σε πολλά βόρεια χωριά και πόλεις, ειδικά στην Ακκάρ, την Τρίπολη, τη Μινίχ και τη Ντενίχ, όπου ορισμένες οικογένειες διατηρούν ακόμη τουρκικές διασυνδέσεις ή ρίζες.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο γιος του Τούρκου προέδρου στο Λίβανο. Η Τουρκία χτυπά την πόρτα της Βηρυτού…

Η επίσκεψη του Μπιλάλ Ερντογάν, γιου του Τούρκου προέδρου, στον Λίβανο αυτή την εβδομάδα, οι επίσημες συναντήσεις που είχε και η θερμή υποδο...

Διαβάστε την συνέχεια

WSJ: Το Ιράν εξακολουθεί να έχει έως και 2.500 πυραύλους παρά τους ισχυρισμούς Τραμπ και Χέγκσεθ.

<img height="81" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/11/IRAN-ISRAEL-MILITARY-PARADE-1440x960.jpg" width="738" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών χαρακτηρίζουν πάντως την εκτίμηση ως «χαμηλής εμπιστοσύνης»</span></h3>Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούν πως το Ιράν διαθέτει στο οπλοστάσιό του από 1.500 έως 2.500 πυραύλους, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους. Η εκτίμηση χαρακτηρίζεται ως «χαμηλής εμπιστοσύνης» λόγω των δυσκολιών στην παρακολούθηση του ακριβούς αριθμού των όπλων που είναι έτοιμα προς εκτόξευση ή αποθηκευμένα, ωστόσο η Τεχεράνη διατηρεί μια υπολογίσιμη ικανότητα πλήγματος κατά αμερικανικών και συμμαχικών στόχων σε περίπτωση αναζωπύρωσης του πολέμου, αναφέρει δημοσίευμα της Wall Street Journal (WSJ).<br /><br />Παρά τις καταστροφές εγκαταστάσεων παραγωγής από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, το Ιράν προχωρά σε ανασύσταση του οπλοστασίου του, αν και με επιβραδυμένο ρυθμό, αξιοποιώντας αποθηκευμένα εξαρτήματα. Επιπλέον, διαθέτει σημαντικό αριθμό drones και πυραύλων μικρού βεληνεκούς. Ανάλογες εκτιμήσεις κάνουν και Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι, τοποθετώντας τον αριθμό των βαλλιστικών πυραύλων άνω των 1.500.<br /><br />Η Σιμόν Λεντήν, πρώην αναπληρώτρια βοηθός υπουργός Άμυνας για τη Μέση Ανατολή, ανέφερε ότι ακόμη και η χαμηλή εκτίμηση των 1.500 πυραύλων υποδηλώνει αναπλήρωση άνω του μισού του προπολεμικού αποθέματος. Κατά την ίδια, το Ιράν ανοικοδόμησε πλήρως το οπλοστάσιό του μεταξύ του πολέμου του Ιουνίου 2025 και της έναρξης της τρέχουσας σύγκρουσης τον Φεβρουάριο.<br />Πολιτικές και επιχειρησιακές προκλήσεις<br /><br />Οι ιρανικές δυνάμεις χρησιμοποιούν βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να προκαλούν φθορές σε αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ραντάρ και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης. Λόγω αυτού, πολλά αμερικανικά στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία έχουν μεταφερθεί στο Ισραήλ, το οποίο κρίνεται ασφαλέστερο.<br /><br />Ο Πρόεδρος Τραμπ επιλέγει προς το παρόν την οικονομική πίεση μέσω κυρώσεων και αποκλεισμού, ενώ ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επιχείρησε ανεπιτυχώς να ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με την ιρανική πλευρά. Παράλληλα, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, συνεχίζει να πιέζει για νέες επιχειρήσεις. Την Παρασκευή, ο διευθυντής της Μοσάντ, Ρομάν Γκόφμαν, μετέβη στην Ουάσιγκτον για συνομιλίες.<br /><br />Ο Τζιμ Λάμσον, πρώην αναλυτής της CIA, επισήμανε πως η εκτίμηση των αποθεμάτων παραμένει δύσκολη λόγω της μυστικότητας της Τεχεράνης και της αβεβαιότητας σχετικά με την παραγωγή από υπόγεια αποθηκευμένα εξαρτήματα. «Έχοντας κάνει αυτή τη δουλειά για την κυβέρνηση, ξέρω ότι μπορεί να είναι εξαιρετικά χαμηλή εμπιστοσύνη ακόμη και με όλες τις απόρρητες πληροφορίες», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παρά τις επίσημες δηλώσεις για «ιστορική στρατιωτική νίκη» από τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η αμυντική-βιομηχανική βάση του Ιράν έχει εξαλειφθεί, Ισραηλινοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι το Ιράν ανοικοδομείται και προετοιμάζεται για νέες συγκρούσεις, έχοντας μάλιστα βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των επιθέσεών του μέσω αναβαθμισμένων τακτικών και πληροφοριών.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

WSJ: Το Ιράν εξακολουθεί να έχει έως και 2.500 πυραύλους παρά τους ισχυρισμούς Τραμπ και Χέγκσεθ.

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών χαρακτηρίζουν πάντως την εκτίμηση ως «χαμηλής εμπιστοσύνης» Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Πληροφορίες της Μοσάντ για σχέδια επίθεσης εναντίον του Τραμπ βυθίζουν τις συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://happenednow.gr/wp-content/uploads/2026/11/trump_donald21.webp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1201" data-original-width="1900" height="87" src="https://happenednow.gr/wp-content/uploads/2026/11/trump_donald21.webp" width="723" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εκτάκτως σε ασφαλείς εγκαταστάσεις οι Μπέσεντ, Ρούμπιο και Χέγκσεθ</span></h3>Οι πιθανότητες να βρεθεί έστω και μια προκαταρκτική συμφωνία ανάμεσα σε Ουάσινγκτον και Τεχεράνη υποχώρησαν αισθητά τις τελευταίες ημέρες. Ένας από τους λόγους, σύμφωνα με ανώτερους Ισραηλινούς και Αμερικανούς αξιωματούχους που<a href="https://www.israelhayom.com/2026/11/14/israeli-intelligence-warns-of-iranian-plot-to-target-trump-top-us-officials-with-drones/"> μίλησαν στην Israel Hayom</a>, είναι οι πληροφορίες που μετέφερε η Μοσάντ στη CIA και δείχνουν ότι το Ιράν σχεδιάζει να χτυπήσει τον Ντόναλντ Τραμπ και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του. Οι απειλές αυτές συγκαταλέγονται στους βασικούς παράγοντες πίσω από την πρόσφατη αλλαγή στάσης του προέδρου στις διαπραγματεύσεις.<br /><br />Το Ισραήλ επιβεβαίωσε τα στοιχεία έπειτα από αίτημα των Αμερικανών, καθώς οι υπηρεσίες των ΗΠΑ ζήτησαν από τη Μοσάντ να τα επαληθεύσει. Ο επικεφαλής της, Ρόμαν Γκόφμαν, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στις ΗΠΑ και έχει συναντηθεί, μεταξύ άλλων, με τον διευθυντή της CIA Τζον Ράτκλιφ. Από την ανάληψη των καθηκόντων του πραγματοποιεί συχνά ταξίδια εκεί και διατηρεί στενό συντονισμό με τους Αμερικανούς ομολόγους του.<div><br />Η απειλή των drones και τα έκτακτα μέτρα ασφαλείας<br /><br />Ανώτερος αξιωματούχος ανέφερε ότι οι Αμερικανοί γνώριζαν ήδη για τις ιρανικές απειλές κατά της ζωής κορυφαίων στελεχών, ιδίως μετά τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, στην αρχή της κοινής ισραηλινοαμερικανικής επίθεσης. Τα νέα στοιχεία του Ισραήλ δείχνουν συγκεκριμένες και πρόσφατες απειλές, μεταξύ αυτών πιθανές επιθέσεις με drones φορτωμένα με εκρηκτικά, μια μέθοδο που δύσκολα αντιμετωπίζεται με τα συμβατικά μέτρα προστασίας.<br /><br />Οι αξιωματούχοι που θεωρούνται εκτεθειμένοι έχουν περιορίσει δραστικά τις δημόσιες εμφανίσεις τους σε εξωτερικούς χώρους, ενώ αρκετοί μετακόμισαν προσωρινά από τα σπίτια τους σε ασφαλείς εγκαταστάσεις. Σύμφωνα με το Fox News, ανάμεσά τους είναι ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, ο οποίος επιβλέπει τις κυρώσεις κατά του Ιράν και θεωρείται η κινητήρια δύναμη της οικονομικής εκστρατείας που έχει πλήξει σοβαρά το καθεστώς. Ο Μπέσεντ μεταφέρθηκε από το σπίτι του στην Τζόρτζταουν της Ουάσινγκτον σε ασφαλή στρατιωτική βάση.<br /><br />Το ίδιο δημοσίευμα αναφέρει ότι σε ασφαλή στέγαση σε στρατιωτική βάση μεταφέρθηκε και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος αντιτίθεται σφόδρα σε μια συμφωνία με το Ιράν. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ διαμένει επίσης σε ασφαλή στρατιωτική εγκατάσταση, στο πλαίσιο των ενισχυμένων μέτρων για τα ανώτερα μέλη της ομάδας εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Για τον ίδιο τον Τραμπ, οι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι έχουν τεθεί ειδικά μέτρα προστασίας στις δημόσιες εμφανίσεις του, κάποιες από τις οποίες είχαν γίνει σε εξωτερικούς χώρους πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Οι εμφανίσεις αυτές έχουν πλέον μειωθεί σημαντικά. Όταν γίνονται, αναπτύσσονται πρόσθετα μέτρα παράλληλα με την ενισχυμένη συμβατική φύλαξη, μαζί με εξειδικευμένα συστήματα εξουδετέρωσης drones.</div><div><br />Οι όροι της Τεχεράνης και η αλλαγή πορείας του προέδρου<br /><br />Σύμφωνα με τους ίδιους αξιωματούχους, οι ιρανικές προθέσεις ήταν από τους κύριους λόγους που ο Τραμπ άλλαξε πορεία στις συνομιλίες και στις προσπάθειες για συμφωνία με βάση το μνημόνιο συνεννόησης του Μαΐου. Η Τεχεράνη έχει δείξει κάποια ευελιξία στο πυρηνικό, αλλά αρνείται να μπει σε ουσιαστικές συζητήσεις πριν αρθούν ο ναυτικός αποκλεισμός και μεγάλο μέρος των κυρώσεων και πριν αποδεσμευτούν τα δεσμευμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία.<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τραμπ απέσυρε τον αντιπρόεδρο Τζ. Ντ. Βανς από τις διαπραγματεύσεις. Ο Βανς πίεζε για συμφωνία, και ο πρόεδρος αντέδρασε με τον απότομο τρόπο που τον χαρακτηρίζει. Σε ανακοίνωσή του την Πέμπτη, ο Τραμπ είπε ότι ζήτησε από τον αντιπρόεδρο να στρέψει «την πλήρη και ολοκληρωτική του προσοχή» σε αυτό που περιέγραψε ως εκτεταμένη διαφθορά και εγκληματικότητα σε πόλεις και πολιτείες υπό δημοκρατική διοίκηση.</div><div><br />«Δεν χρειαζόμαστε συμφωνία με το Ιράν»<br /><br />Ο Τραμπ έγραψε: «Δεν χρειαζόμαστε συμφωνία με το Ιράν. Αυτές οι μέρες έχουν περάσει προ πολλού. Έχουμε τα χρήματά τους, εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, και έχουμε το Στενό τους!». Με την τελευταία φράση αναφερόταν στο Στενό του Ορμούζ. Πρόσθεσε ότι οι προσπάθειες του Βανς κατά της διαφθοράς σε δημοκρατικές πολιτείες θα εξοικονομούσαν στις ΗΠΑ περισσότερα χρήματα από μια συμφωνία με την Τεχεράνη.<br /><br />Η δήλωση ήρθε μία ημέρα μετά τα δημοσιεύματα ότι ο Βανς επιδίωκε άμεση συνάντηση με ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους, με στόχο να τελειώσει ο πόλεμος. Ο αντιπρόεδρος είχε πει δημόσια νωρίτερα ότι οι μάχες με το Ιράν ήταν από τους βασικούς λόγους για την ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές.</div><div><br />Τι ακολουθεί<br /><br />Παραμένει ασαφές τι θα αποφασίσει ο Τραμπ για την επόμενη φάση της αντιπαράθεσης. Η οικονομική εκστρατεία φαίνεται πως θα διευρυνθεί, με έμφαση πλέον στο κλείσιμο των οδών εισαγωγών και εξαγωγών μέσω των χερσαίων συνοριακών διαβάσεων, ιδίως εκείνων που συνδέουν το Ιράν με το Ιράκ και την Τουρκία.<br /><br />Το βασικό ερώτημα είναι αν ο πρόεδρος θα διατάξει στρατιωτικά πλήγματα, ως απάντηση στην πρόοδο της Τεχεράνης προς το πυρηνικό όπλο και στις προσπάθειές της να ανοικοδομήσει εγκαταστάσεις παραγωγής πυραύλων και να τις μεταφέρει βαθιά υπόγεια. Τέτοιες επιθέσεις θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν πλήρη επανέναρξη του πολέμου και να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στα κράτη του Κόλπου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πληροφορίες της Μοσάντ για σχέδια επίθεσης εναντίον του Τραμπ βυθίζουν τις συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν

Εκτάκτως σε ασφαλείς εγκαταστάσεις οι Μπέσεντ, Ρούμπιο και Χέγκσεθ Οι πιθανότητες να βρεθεί έστω και μια προκαταρκτική συμφωνία ανάμεσα σε Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ΗΠΑ προετοιμάζονται να αναπτύξουν 250 ξένους στρατιώτες στη Γάζα, ενώ το Ισραήλ αντιτίθεται στην τουρκική εμπλοκή

<img height="82" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/01/GAZA-630x384.jpg" width="735" /><br /><br />Ξένοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι, συνοδευόμενοι από Αμερικανούς στρατιώτες, εντοπίστηκαν κοντά στη Γάζα, καθώς προχωρούν οι προετοιμασίες για μια πολυεθνική δύναμη, με το Ισραήλ να εγκρίνει την αρχική ανάπτυξη 250 στρατιωτών.<br /><br />Η ισραηλινή κυβέρνηση εξουσιοδότησε τις ΗΠΑ να αναπτύξουν μια αρχική πολυεθνική δύναμη περίπου 250 ξένων στρατιωτών στη Γάζα, δήλωσαν τη Δευτέρα 09/11 αξιωματούχοι ασφαλείας στον ιστότοπο «Γουάλα» (Walla).<br /><br />Ξένοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι συνοδευόμενοι από Αμερικανούς στρατιώτες έχουν εντοπιστεί κοντά στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας τις τελευταίες δύο εβδομάδες, καθώς οι προετοιμασίες για την ανάπτυξη προχωρούν.<br /><br />Η Ινδονησία, το Μαρόκο, το Καζακστάν, το Κόσοβο, η Ουγκάντα και η Αλβανία έχουν εκφράσει μέχρι στιγμής την προθυμία τους να συμμετάσχουν στη δύναμη.<br /><br />Το Καζακστάν έχει προσφέρει ιατρική και υλικοτεχνική βοήθεια, ενώ το Κόσοβο έχει προτείνει την υποστήριξη επιχειρήσεων ασφαλείας και αστυνόμευσης.<br />Ανησυχία στο Ισραήλ για την τουρκική εμπλοκή και την ταχεία ανάπτυξη της πολυεθνικής δύναμης<br /><br />Ένας από τους παράγοντες που καθυστερούν τη συγκρότηση της πολυεθνικής δύναμης είναι οι πιέσεις που ασκεί ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην Ουάσιγκτον, προκειμένου να επιτραπεί στην Τουρκία να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις στη Γάζα, στο πλαίσιο των προσπαθειών της Άγκυρας να επεκτείνει την περιφερειακή της επιρροή, σύμφωνα με το «Γουάλα».<br /><br />Αξιωματούχοι στην Ιερουσαλήμ και το ισραηλινό αμυντικό κατεστημένο αντιτίθενται σθεναρά στην τουρκική εμπλοκή, επικαλούμενοι τις πολιτικές της Άγκυρας έναντι του Ισραήλ, τις δηλώσεις του Ερντογάν και τη φιλοξενία του τρομοκρατικού αρχηγείου της Χαμάς από την Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινές εκτιμήσεις, το αρχηγείο της Χαμάς στην Τουρκία καθοδήγησε μια τρομοκρατική επίθεση κοντά στη Χεβρώνα πριν από περισσότερες από δύο εβδομάδες, κατά την οποία σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF).<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι άμυνας ανησυχούν επίσης για τις μελλοντικές πολιτικές της Ουάσιγκτον έναντι του Ισραήλ και την ταχύτητα με την οποία η πολυεθνική δύναμη θα μπορούσε να εισέλθει στη Γάζα.<br /><br />Οι ανησυχίες αυτές προκύπτουν εν μέσω φόβων ότι ανώτεροι αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης ενδέχεται να υιοθετήσουν μια πιο εχθρική στάση απέναντι στο Ισραήλ, ιδίως μετά τις απώλειες των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές.<br /><br />«Δεν είναι εξωπραγματικό η Μεραρχία της Γάζας και η Νότια Διοίκηση να ξυπνήσουν μια μέρα και να ανακαλύψουν ότι υπάρχει μια ξένη πολυεθνική δύναμη με περισσότερους στρατιώτες από τον αριθμό των στρατευμάτων της Μεραρχίας της Γάζας.<br /><br />»Το Ισραήλ πρέπει να είναι προετοιμασμένο για διάφορα διπλωματικά σενάρια και σενάρια ασφαλείας με επιπτώσεις επί του πεδίου», δήλωσε αξιωματούχος ασφαλείας.<br />Επεκτείνεται η αμερικανική στρατιωτική βάση καθώς προχωρούν οι προετοιμασίες για τη νέα πόλη της Ράφα<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο αμερικανικός στρατός συνεχίζει να μεταφέρει οχήματα και εξοπλισμό σε μια ειδική βάση κοντά στα σύνορα της Γάζας, εντός της περιοχής ευθύνης της Νότιας Ταξιαρχίας της Μεραρχίας της Γάζας των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων.<br /><br />Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει φορτηγά, τεθωρακισμένα οχήματα σχεδιασμένα για τη μεταφορά στρατευμάτων σε δύσβατα εδάφη, οχήματα ιατρικής διακομιδής και τεθωρακισμένα οχήματα εξοπλισμένα με πολυβόλα.<br /><br />Η εγκατάσταση ήταν αρχικά βάση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων προτού παραδοθεί στις ΗΠΑ.<br /><br />Έκτοτε έχουν ανεγερθεί σκοπιές, έχουν εγκατασταθεί συστήματα επιτήρησης και φωτισμού και έχει ανακαινιστεί η περιμετρική περίφραξη.<br /><br />Ένοπλα αμερικανικά στρατιωτικά περίπολα φρουρούν πλέον τη βάση σε εικοσιτετράωρη βάση.<br /><br />Ταυτόχρονα, προχωρούν οι προετοιμασίες για την κατασκευή της σχεδιαζόμενης «εμιρατιανής πόλης απαλλαγμένης από την τρομοκρατία» στα ερείπια τμήματος της Ράφα, ενός έργου που έχει εγκριθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση.<br /><br />Στον χώρο βρίσκονται σε εξέλιξη τεχνικές εργασίες ενόψει της προγραμματισμένης μετεγκατάστασης δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων, οι οποίοι θα υποβληθούν σε αυστηρό έλεγχο ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης από τις ισραηλινές Αρχές.<br /><br />Η αρχική πολυεθνική δύναμη αναμένεται να ασφαλίσει την περιοχή γύρω από τη νέα πόλη.<br /><br />Ωστόσο, αξιωματούχοι ασφαλείας ανέφεραν ότι αρχικά μόνο ένας περιορισμένος αριθμός Παλαιστινίων θα γινόταν δεκτός στον οικισμό κατόπιν ελέγχου ασφαλείας, με το έργο να λειτουργεί ως πιλοτικό πρόγραμμα.<br /><br />Δεν έχει οριστεί χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση του έργου.<br /><br />Οι προετοιμασίες πραγματοποιούνται καθώς η πολιτική ηγεσία του Ισραήλ συνεχίζει να αντιτίθεται στην ανοικοδόμηση της Γάζας χωρίς προηγουμένως να αφοπλιστεί η Χαμάς και να μεταβιβαστεί ο έλεγχος της περιοχής σε τρίτο μέρος.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι ΗΠΑ προετοιμάζονται να αναπτύξουν 250 ξένους στρατιώτες στη Γάζα, ενώ το Ισραήλ αντιτίθεται στην τουρκική εμπλοκή

Ξένοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι, συνοδευόμενοι από Αμερικανούς στρατιώτες, εντοπίστηκαν κοντά στη Γάζα, καθώς προχωρούν οι προετοιμασίες για...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ χτίζει την άμυνα άλλων υπό το ανήσυχο βλέμμα της Άγκυρας: Οι σχέσεις με το Μαρόκο και η σημασία για Λευκωσία και Αθήνα.

<img height="77" src="https://www.philenews.com/wp-content/uploads/2026/11/AMYNA-ISRAEL.jpg" width="737" /><br /><br /><div><b>Κωστής Κωνσταντίνου </b><br />Την περασμένη Τρίτη το πρωί, υψηλόβαθμη στρατιωτική αντιπροσωπεία του Ισραήλ προσγειώθηκε στη Ραμπάτ του Μαρόκου για συνομιλίες τόσο με τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας όσο και με τους επικεφαλής των μαροκινών μυστικών υπηρεσιών.<br /><br />Η επίσκεψη δεν κρατήθηκε μυστική. Τουναντίον, δημοσιοποιήθηκε με αρκετές λεπτομέρειες, ενώ ακόμη βρισκόταν σε εξέλιξη, κάτι που ερμηνεύθηκε ως μήνυμα από πλευράς Ισραήλ με πολλούς αποδέκτες. Ανάμεσά τους και η Άγκυρα.<br /><br />Δεν ήταν κάτι μεμονωμένο. Η ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας με το Μαρόκο, η γεωπολιτική αντιπαράθεση στη Μεσόγειο και η επέκταση των ισραηλινών αμυντικών βιομηχανιών στην Ευρώπη συνθέτουν μια ευρύτερη στρατηγική που υπερβαίνει πλέον τις παραδοσιακές εξαγωγές οπλικών συστημάτων.<br /><br />Μια ολότελα νέα γεωστρατηγική πραγματικότητα διαμορφώνεται στη Μεσόγειο, με το Ισραήλ να διευρύνει συστηματικά το δίκτυο των αμυντικών του συνεργασιών, από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τις ακτές της Βόρειας Αφρικής και τα βιομηχανικά κέντρα της Ευρώπης.<br /><br />Η επίσημη επίσκεψη υψηλόβαθμης ισραηλινής στρατιωτικής αντιπροσωπείας στο Μαρόκο, λοιπόν, ήταν η τελευταία σε μια σειρά ανάλογων εξελίξεων και είχε πρόσθετη σημασία λόγω του ανταγωνισμού με την Τουρκία και της προσπάθειας της Άγκυρας να ενισχύσει την επιρροή της στη Μεσόγειο μέσω της Λιβύης.<br /><br />Παράλληλα, μια σειρά συμφωνιών με ευρωπαϊκές χώρες αναδεικνύει μια σημαντική διάσταση της ισραηλινής πολιτικής: το Ισραήλ δεν περιορίζεται στην πώληση οπλικών συστημάτων, αλλά επενδύει ολοένα περισσότερο στη δημιουργία παραγωγικών εγκαταστάσεων, στη μεταφορά τεχνολογίας και στη συμμετοχή του στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Γιατί το Μαρόκο και πώς;  <a href="https://www.philenews.com/kosmos/article/1795173/to-israil-chtizi-tin-amina-allon-ipo-to-anisicho-vlemma-tis-agkiras/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.philenews.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ χτίζει την άμυνα άλλων υπό το ανήσυχο βλέμμα της Άγκυρας: Οι σχέσεις με το Μαρόκο και η σημασία για Λευκωσία και Αθήνα.

Κωστής Κωνσταντίνου  Την περασμένη Τρίτη το πρωί, υψηλόβαθμη στρατιωτική αντιπροσωπεία του Ισραήλ προσγειώθηκε στη Ραμπάτ του Μαρόκου για συ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως το διεθνές δίκαιο δεν είναι τελικά και τόσο ξεκάθαρο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQxQldvoIBI6S-ZlP3aAvEtznu6GfvsT19rjETnCa3eVKnN1LNuXlCIz483&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="454" data-original-width="676" height="86" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQxQldvoIBI6S-ZlP3aAvEtznu6GfvsT19rjETnCa3eVKnN1LNuXlCIz483&s=10" width="752" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Το γαλλικό ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo συνεχίζει απρόσκοπτα τη δραστηριότητά του, διεξάγοντας κανονικά έρευνες για τον καθορισμό των καταλληλότερων περιοχών πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης της Ελλάδας με την Κύπρο. Παρότι όλες οι ενδείξεις παραπέμπουν σε πολιτική νηνεμία, η φρεγάτα F-451 «ΛΗΜΝΟΣ» βρίσκεται κοντά στο πλοίο για παν ενδεχόμενο. Η τουρκική φρεγάτα που εξέπεμψε το τελευταίο μήνυμα παραμένει στην ευρύτερη περιοχή, αλλά σε μεγάλη απόσταση.<br /><br />Επιτρέπει αυτή η κατάσταση να αναφωνήσουμε, είτε ικανοποιημένοι είτε ανακουφισμένοι, «όλα καλά»; Το βέβαιο είναι πως για μια ακόμη φορά εντός Ελλάδας επικράτησε ακραίος διχασμός. Τις απόψεις του ο υπογράφων τις κατέγραψε με όση προσοχή επιβάλλει ο εξειδικευμένος χαρακτήρας του διεθνούς δικαίου της θάλασσας (ΔΔΘ), που όπως εξάλλου κάθε νομικό κείμενο, αφήνει περιθώρια ερμηνειών για όλα τα γούστα…<br /><br />Στο επίκεντρο ήταν η πραγματική υποδομή των σημερινών εξελίξεων. Έχουμε μπει στην τέταρτη δεκαετία από τότε που η UNCLOS τέθηκε σε ισχύ και εμείς συνεχίζουμε να περιφέρουμε στο διεθνές περιβάλλον τη φοβικότητά μας, βαφτίζοντας την πολιτισμένη και ειρηνική διεθνή συμπεριφορά. Σε συνδυασμό με την απροθυμία σοβαρής προετοιμασίας για την άσκηση όσων δικαιωμάτων που απορρέουν από την UNCLOS.<br /><br />Ας επιστρέψουμε όμως στην υπόθεση με το καλώδιο. Η περίφημη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας προς την Τουρκία παραμένει το επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Για μια ακόμη φορά όλα κινούνται λογικά σε ένα απέραντο γκρίζο! Από τη στιγμή που η υπόθεση αφορούσε καλώδιο και όχι αγωγό, δεν χρειαζόταν καν. Άρα, αυτό δεν το λες και νίκη από την πλευρά του κράτους που τελικά παρείχε την ενημέρωση.<br /><br />Η αποδοχή της υποχρέωσης «ενημέρωσης» της Τουρκίας είναι προβληματική εάν η εξέταση του ζητήματος παραμείνει σε αμιγώς νομική σφαίρα. Εάν δηλαδή τα προβλεπόμενα από το ΔΔΘ, για το συγκεκριμένο θέμα της πόντισης του καλωδίου, απογυμνωθούν από την ανάγκη πολιτικής – διπλωματικής διαχείρισης μιας κατάστασης που θα μπορούσε να απειλήσει την ειρήνη και την ασφάλεια. Από μόνη της η αποστολή ρηματικής διακοίνωσης παραπέμπει σε διπλωματικό χειρισμό προς υπέρβαση κάποιου αδιεξόδου. Του γνωστού που δημιουργούν οι τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας!<br /><br />Δεν ξέρω, δεν είδα<br /><br />Προφανώς, το να δινόταν η γαλλική ρηματική διακοίνωση στη δημοσιότητα θα επέλυε το μυστήριο! Να πληροφορηθούμε τι αναφέρει. Και εν συνεχεία, εάν η σύνταξη του εγγράφου που δόθηκε στις τουρκικές αρχές έγινε ερήμην της ελληνικής πλευράς, όσο κι αν δόθηκε «εκ μέρους» μας! Πιστεύει κανείς ότι είναι δυνατόν το έγγραφο αυτό να μην έχει δοθεί στην ελληνική πλευρά;<br /><br />Για να υπάρχει τόση δυστοκία στην αποδέσμευσή του σημαίνει ότι το περιεχόμενο θα προκαλούσε πολιτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση. Αυτό είναι η διπλωματία εξάλλου! Μια μεγάλη γκρίζα περιοχή μεταξύ του άσπρου και του μαύρου! Οι λέξεις που επιλέγονται αφήνουν περιθώριο σε κάθε πλευρά να υποστηρίξει το δικό της αφήγημα! Μεταθέτοντας χρονικά την επίλυση του ζητήματος με οποιονδήποτε, ειρηνικό ή μη τρόπο.<br /><br />Γι’ αυτό τελικά, η σημασία του αν η Ελλάδα είχε υποχρέωση «ενημέρωσης» ή όχι, έχει τη δική της σημασία. Διότι άπαξ και εισήλθες σε διπλωματική διαχείριση, αυτό σημαίνει ασυμφωνία και αδιέξοδο που καλούνται να διαχειριστούν δυο χώρες ώστε να αποτραπεί η εκτροπή. Άρα, η διαχείριση αυτή δεν επιλύει το πρόβλημα! Το βάζει στο ψυγείο… Αυτή είναι η συμφωνία. Κάθε πλευρά με το δικό της κίνητρο. Από το να κερδίσει κάποιος χρόνο μέχρι να περιμένει ένα πιο φιλικό διεθνές περιβάλλον ο άλλος.<br /><br />Παρεμπιπτόντως, πιστεύει κανείς ότι σε μια αντίστοιχη συγκυρία στο μέλλον που θα εξυπηρετούσε τα τουρκικά συμφέροντα, αυτό το έγγραφο δεν θα χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει πρόβλημα στην Ελλάδα; Να την παρουσιάσει ότι έχει αποδεχθεί στην πράξη όσα διακηρύσσει ότι απορρίπτει; Προφανώς θα χρησιμοποιηθεί και μάλιστα σε τόπο και χρόνο επιλογής της Άγκυρας. Για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.<br /><br />Μια μεγάλη συμφωνία το βασικό ζητούμενο<br /><br />Το πρόβλημα θα επιλυθεί μόνο μετά από τη συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες μεταξύ των κρατών της ανατολικής Μεσογείου. Κι αυτό, όπως έχει αποδειχθεί στην πράξη δεν είναι εύκολο. Διότι η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) δεν περιέχει ένα ειδικό, ξεχωριστό άρθρο, αποκλειστικά αφιερωμένο στην ταυτόχρονη οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) μεταξύ τριών ή περισσότερων κρατών!<br /><br />Εφαρμόζεται το Άρθρο 74, που αφορά στην οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ κρατών που οι ακτές τους… γειτνιάζουν ή είναι απέναντι (αντικείμενες ή παρακείμενες)! Πάντα σε συνδυασμό με τη διεθνή νομολογία. Δηλαδή, το σύνολο των δικαστικών αποφάσεων που έχουν εκδώσει τα διεθνή δικαστήρια που κλήθηκαν να βρουν τη λύση σε τέτοιες διενέξεις μεταξύ των κρατών. Τον τρόπο δηλαδή που ερμήνευσαν το υπάρχον νομικό πλαίσιο.<br /><br />Βασική αρχή του Άρθρου 74 της UNCLOS είναι η εξεύρεση μιας… δίκαιης λύση (equitable solution) με βάση το διεθνές δίκαιο! Μια λύση σύμφωνη με το Άρθρο 38 του Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου! Πολύ γενική περιγραφή, πολύ θεωρία, δε νομίζετε; Στην πράξη συναντά τις αντιρρήσεις από τις… Τουρκίες αυτού του πλανήτη. Μέχρι εκεί όμως μπόρεσε να πάει η συμφωνία! Μια δεκαετία τη διαπραγματεύονταν! Από το 1973 και υπογράφτηκε το 1982! Τέθηκε σε ισχύ τον Νοέμβριο του 1994!<br /><br />Άρα… και πάλι καλά να λέμε που υπάρχει η UNCLOS. Όπως υπάρχει. Τελικά η υπόθεση επιστρέφει στα πολύ βασικά των διεθνών σχέσεων. Την ικανότητα επιβολής της θέλησης ενός μέρους επί του άλλου ή και περισσότερων. Κοινώς, εάν μπλέξεις με κράτος το οποίο πάσχει είτε από κλασικό σύνδρομο καταδίωξης είτε από πεποίθηση υπεροχής έναντι των υπολοίπων -άβυσσος η ψυχή…- τότε το διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να κάνει και πολλά, δεδομένης της απουσίας μηχανισμού επιβολής του.<br />Προϋποθέσεις και… βραχυκύκλωμα<br /><br />Κι εκεί «πατάει» η Τουρκία στη σχέση της με την αφελή και απρόθυμη να εγκαταλείψει τη βολή της Ελλάδα. Κατ’ απονομή στις διεθνείς σχέσεις όμως, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Για να κατέχει να κράτος οτιδήποτε πρέπει να έχει και τη στρατιωτική ισχύ και τη βούληση χρήσης της ώστε να το προστατεύσει. Όχι να φωνασκεί απλώς για την παραβίαση νομικών κανόνων.<br /><br />Η διένεξη με την Τουρκία δεν πρόκειται να λήξει εάν δεν θα υπάρξει συμφωνία χάραξης θαλασσίων ζωνών. Δεν θα λήξει επίσης εάν η Τουρκία έχει αποφασίσει να μην συμφωνήσει ποτέ, εάν δεν λάβει όσα διεκδικεί σε βάρος της Ελλάδας. Τη δε διαδικασία της προσφυγής σε διεθνή δικαιοδοτικό μηχανισμό δείχνει να μπορεί να την μπλοκάρει στα… προκαταρκτικά!<br /><br />Όσο η Τουρκία θα επιμένει να θέτει και ζητήματα κυριαρχίας, επί της ουσίας διεκδικώντας εδάφη από την Ελλάδα, τόσο η σύνταξη του συνυποσχετικού υποβολής της «διμερούς διαφοράς» στο όποιο δικαστήριο θα βραχυκυκλώνεται στο διηνεκές. Θα ζητά πρότερη συνεννόηση μαζί της, στηριζόμενη στο λογικοφανές, ότι δεν υπάρχει συμφωνία. Μήπως κάπως έτσι, αυτό θα παγιώσει ένα καθεστώς συνδιαχείρισης! Μήπως δηλαδή, από κάποια άποψη, η μη λύση είναι προτιμότερη για την Άγκυρα;<br /><br />Η όλη υπόθεση πάντα θα επιστρέφει στη στρατιωτική ικανότητα αποτροπής – αντιμετώπισης κάθε αμφισβήτησης και εν τέλει επιβολής. Προτού αυτή η αμφισβήτηση δημιουργήσει δίκαιο επιβραβεύοντας την υπομονή και την επιμονή. Σε συνδυασμό με το ότι η ίδια η φύση, άρα και οι διεθνείς σχέσεις, απεχθάνονται τα κενά…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μήπως το διεθνές δίκαιο δεν είναι τελικά και τόσο ξεκάθαρο;

Του Ζαχαρία Μίχα Το γαλλικό ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo συνεχίζει απρόσκοπτα τη δραστηριότητά του, διεξάγοντας κανονικά έρευνες για το...

Διαβάστε την συνέχεια