Η επίσκεψη του Μπιλάλ Ερντογάν, γιου του Τούρκου προέδρου, στον Λίβανο αυτή την εβδομάδα, οι επίσημες συναντήσεις που είχε και η θερμή υποδοχή που έλαβε στο βόρειο τμήμα της χώρας, παρά το γεγονός ότι δεν είχε καμία επίσημη ιδιότητα, έθεσε νέες ενδείξεις σχετικά με τον αναμενόμενο τουρκικό ρόλο στο επόμενο στάδιο στον Λίβανο.
Η χρονική περίοδος της επίσκεψης γίνεται υπό το φως της συνεχιζόμενης διεθνούς διαμάχης για την εξουσία στη λιβανέζικη αρένα, η οποία τροφοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από την ισραηλινή κατοχή και την αποτυχία του κράτους να επεκτείνει την εξουσία του σε όλη την επικράτειά του, γράφουν σήμερα τα αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης.
Οι Πολιτικές και Οικονομικές διαστάσεις
Φαίνεται ότι ο ρόλος της Τουρκίας στον Λίβανο έχει πρόσφατα γνωρίσει μια αξιοσημείωτη επέκταση και δεν περιορίζεται πλέον σε διπλωματικές σχέσεις ή ανθρωπιστική και εμπορική βοήθεια.
Αντίθετα, έχει λάβει πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές διαστάσεις, καθώς και διαστάσεις ασφαλείας, υπό το πρίσμα των σημαντικών μετασχηματισμών που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή, ιδίως στη Συρία.
Ο πρώην βουλευτής Φαρές Σαΐντ, προσέγγισε την επίσκεψη του γιου του Ερντογάν από αυτή την οπτική γωνία, υποστηρίζοντας ότι «η ενίσχυση ορισμένων Σιιτών μέσω του Ιράν έχει ωθήσει ορισμένους Σουνίτες να ενισχύσουν τους δεσμούς τους με την Τουρκία», προειδοποιώντας ότι «ένα λάθος δεν μπορεί να διορθωθεί με ένα άλλο λάθος».
Ο Σαΐντ ρώτησε στη συνέχεια: «Πιέζετε τους Χριστιανούς να αναζητήσουν εξωτερική υποστήριξη για να δημιουργήσουν μια ισορροπία;»
Από φίλος σε ισχυρό παράγοντα, η Τουρκία αναμφισβήτητα επιδιώκει να μετατραπεί από φιλικό κράτος προς τον Λίβανο σε περιφερειακή δύναμη με σημαντική επιρροή στο μέλλον του.
Έχοντας επεκτείνει την επιρροή της στη Συρία, η Τουρκία στοχεύει να αποτελέσει μέρος της νέας εξίσωσης στο Λεβάντε και να διαδραματίσει ρόλο στο πολιτικό, ασφαλές και οικονομικό μέλλον του Λιβάνου.
Αυτό ακριβώς αναφέρει ο διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Υποθέσεων της Μέσης Ανατολής, Δρ. Σάμι Νάντερ, ο οποίος πιστεύει ότι «το Αραβικό Λεβάντε σήμερα έχει μετατραπεί σε αρένα πολιτικής και στρατιωτικής επιρροής μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Το πρώτο είναι στρατιωτικά εδραιωμένο στη βόρεια Συρία και το Ιράκ, και το δεύτερο στη νότια Συρία και τον νότιο Λίβανο», σημειώνοντας ότι «αυτή είναι η πραγματικότητα και ο γεωπολιτικός χάρτης που προέκυψε από την «Πλημμύρα του Αλ-Άκσα» στις 7 Οκτωβρίου 2023».
Ο Νάντερ δήλωσε στην ‘Asharq Al-Awsat’ ότι «αυτό που δίνει ώθηση σε αυτή την εξωτερική επιρροή είναι η αδυναμία του κρατικού εγχειρήματος, είτε στη Συρία είτε στον Λίβανο».
Πρόσθεσε: «Η Τουρκία επιδιώκει να εδραιώσει τη στρατιωτική της επιρροή στο Ιράκ και τη Συρία, ενώ στον Λίβανο επιδιώκει να εδραιώσει την επιρροή της οικονομικά, πολιτιστικά και κοινωνικά».
Τα οικονομικά συμφέροντα
Είναι ίσως ο πιο σημαντικός μοχλός πίσω από την επέκταση της παρουσίας της Τουρκίας στον Λίβανο, δεδομένων των αυξανόμενων εμπορικών και επενδυτικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών.
Επίσημα τουρκικά στοιχεία δείχνουν ότι οι τουρκικές εξαγωγές προς τον Λίβανο έφτασαν περίπου τα 1,17 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, σε σύγκριση με τις τουρκικές εισαγωγές από τον Λίβανο αξίας 152 εκατομμυρίων δολαρίων.
Αυτό αντικατοπτρίζει την κλίμακα των τουρκικών οικονομικών συμφερόντων στην αγορά του Λιβάνου και τις ευκαιρίες που βλέπει η Άγκυρα για την ενίσχυση της οικονομικής και εμπορικής της παρουσίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τούρκος δημοσιογράφος και συγγραφέας Χαμζά Τεκίν επισημαίνει ότι η επίσκεψη του Μπιλάλ Ερντογάν στον Λίβανο φέρει πρωτίστως μια «ηθική διάσταση, δεδομένου ότι δεν κατέχει καμία πολιτική ή επίσημη θέση, αλλά μάλλον μεταφέρει ένα μήνυμα αδελφοσύνης και φιλίας από την Τουρκία προς τον Λίβανο, αντανακλώντας την επιθυμία της Άγκυρας να αναβαθμίσει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών σε στρατηγικό επίπεδο».
Ωστόσο, σημειώνει ότι «η οικονομική διάσταση κατέχει επίσης κεντρική θέση στην επίσκεψη, όπως αντικατοπτρίζεται στις συναντήσεις που πραγματοποίησε για την ενίσχυση της επικοινωνίας και της δικτύωσης μεταξύ Λιβανέζων και Τούρκων επιχειρηματιών».
Σε δήλωσή του στην Asharq Al-Awsat, ο Τεκίν πρόσθεσε ότι «η εστίαση στην ανάπτυξη και τα μεγάλα οικονομικά έργα ήταν εμφανής κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στην Τρίπολη, όπου παρουσιάστηκε ένα όραμα για τη σύνδεση της πόλης με το συριακό έδαφος και τον ευρύτερο αραβικό κόσμο, επεκτείνοντας την Τουρκία, μέσω ενός δικτύου σύγχρονων και προηγμένων δρόμων, εκτός από την αναβίωση του σιδηροδρομικού έργου Χετζάζ και την ανάπτυξη σιδηροδρομικών συνδέσεων μεταξύ αυτών των περιοχών».
Ο Τεκίν πιστεύει ότι «το όραμα της Τουρκίας να επεκτείνει την παρουσία της στον Λίβανο, είτε μέσω μεγάλων οικονομικών έργων είτε μέσω της ενίσχυσης της υποστήριξης προς το λιβανέζικο κράτος, έχει αρχίσει να κρυσταλλώνεται πιο καθαρά μετά τους μετασχηματισμούς που έχει βιώσει η Συρία, οι οποίοι έχουν επιφέρει αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων και στους πολιτικούς και οικονομικούς χάρτες στην περιοχή», λαμβάνοντας υπόψη ότι «ο αυξανόμενος ρόλος της Τουρκίας σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο καθιστά φυσικό αυτό να αντικατοπτρίζεται στις γειτονικές χώρες, ιδίως στον Λίβανο, ο οποίος αποκτά πρόσθετη σημασία στο τρέχον και στο μελλοντικό στάδιο».
Όσον αφορά την τουρκική προσέγγιση στις σχέσεις με τον Λίβανο, ο Τεκίν τονίζει ότι «η Άγκυρα θέλει να οικοδομήσει προηγμένες και άμεσες σχέσεις με τους κρατικούς θεσμούς του Λιβάνου, μακριά από τη λογική της υποστήριξης της μίας πλευράς εις βάρος της άλλης ή της μίας αίρεσης εις βάρος της άλλης», λαμβάνοντας υπόψη ότι «οι εμπειρίες ορισμένων χωρών που υιοθέτησαν αυτήν την πολιτική στον Λίβανο απέδειξαν τη ματαιότητά της, καθώς δεν πέτυχε βιώσιμα οφέλη για τους Λιβανέζους ή για τις ομάδες που έλαβαν υποστήριξη, ούτε καν για τις χώρες που την παρείχαν».
Ιστορικοί δεσμοί
Ο Τεκίν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία έχει πολλαπλά συμφέροντα στον Λίβανο, τα οποία ξεπερνούν την εμπορική πτυχή και περιλαμβάνουν πολιτικές, ναυτιλιακές και οικονομικές διαστάσεις, εκτός από την ύπαρξη ιστορικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των δύο λαών, οι οποίοι μπορούν να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη διμερών σχέσεων και το άνοιγμα νέων οριζόντων για συνεργασία στο επόμενο στάδιο.
Η κοινωνική και οικογενειακή διάσταση των λιβανο-τουρκικών σχέσεων αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της τουρκικής παρουσίας στον Λίβανο, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της χώρας.
Ιστορικοί δεσμοί που χρονολογούνται από την οθωμανική εποχή έχουν αφήσει το στίγμα τους σε πολλά βόρεια χωριά και πόλεις, ειδικά στην Ακκάρ, την Τρίπολη, τη Μινίχ και τη Ντενίχ, όπου ορισμένες οικογένειες διατηρούν ακόμη τουρκικές διασυνδέσεις ή ρίζες.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου