Ο Τραμπ έφυγε κρυφά από την Τουρκία: Η ιρανική απειλή, το «δόλωμα» και η μυστική πτήση.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/trump-1-4-768x432.jpg" width="744" /><br /><br /><br /><span style="background-color: white; font-family: "source sans pro", sans-serif; font-size: 15px; letter-spacing: -0.25px; text-transform: uppercase;"><b>Βασιλης Διαμαντακος </b></span><br />Μια επιχείρηση παραπλάνησης που θυμίζει πολεμικό σενάριο αποκαλύπτει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον την απειλή της Τεχεράνης. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο πώς φυγαδεύτηκε ο Αμερικανός πρόεδρος, αλλά γιατί κρίθηκε αναγκαίο να εξαφανιστεί από τα ραντάρ μετά από μια σύνοδο του ΝΑΤΟ.<br /><br />Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η αναχώρηση του Ντόναλντ Τραμπ από την Τουρκία μετά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο έμοιαζε με ακόμη μία ασυνήθιστη προεδρική μετακίνηση.<br /><br />Τώρα γνωρίζουμε ότι ήταν κάτι πολύ περισσότερο.<br /><br />Ήταν επιχείρηση παραπλάνησης υψηλού επιπέδου, σχεδιασμένη για να αποκρύψει ποιο αεροσκάφος μετέφερε πραγματικά τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα και αξιωματούχους, οι υπηρεσίες ασφαλείας είχαν λάβει πληροφορίες για αξιόπιστη απειλή από το Ιράν και δυνάμεις που συνδέονται με αυτό, με πιθανό στόχο τόσο τον ίδιο τον Τραμπ όσο και το προεδρικό αεροσκάφος.<br /><br />Η απάντηση της Ουάσιγκτον ήταν εντυπωσιακή.<br /><br />Ο πρόεδρος εμφανίστηκε μπροστά στις κάμερες να επιβιβάζεται στο παλαιότερο Air Force One.<br /><br />Όμως δεν έφυγε από την Τουρκία με αυτό.<br /><br />Λίγο αργότερα απομακρύνθηκε κρυφά από την αντίθετη πλευρά του αεροσκάφους, μεταφέρθηκε μέσα σε όχημα τροφοδοσίας και επιβιβάστηκε σε ένα τρίτο αεροσκάφος — ένα στρατιωτικό C-32A, την ειδική έκδοση του Boeing 757 που χρησιμοποιεί η αμερικανική κυβέρνηση για μετακινήσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων.<br /><br />Το Air Force One απογειώθηκε κανονικά.<br /><br />Οι δημοσιογράφοι ήταν μέσα.<br /><br />Μέλη του προσωπικού του Λευκού Οίκου ήταν μέσα.<br /><br />Ο πρόεδρος όμως όχι. <div><br />Ένα Air Force One γεμάτο «δολώματα»<br /><br />Η λεπτομέρεια αυτή είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή ολόκληρης της επιχείρησης.<br /><br />Οι δημοσιογράφοι που συνόδευαν τον Αμερικανό πρόεδρο πίστευαν ότι ταξίδευαν μαζί του.<br /><br />Στην πραγματικότητα, χωρίς να το γνωρίζουν, συμμετείχαν σε μια επιχείρηση εξαπάτησης.<br /><br />Η παρουσία τους στο παλαιότερο Air Force One ενίσχυε την εικόνα ότι ο Τραμπ βρισκόταν κανονικά εκεί.<br /><br />Οι δημοσιογράφοι μάλιστα ανέφεραν ότι κατά την απογείωση από την Τουρκία τούς ζητήθηκε να κρατήσουν κλειστά τα σκίαστρα των παραθύρων.<br /><br />Το αεροσκάφος συνέχισε προς τη Βρετανία σαν να μετέφερε κανονικά τον πρόεδρο.<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Τραμπ βρισκόταν ήδη σε διαφορετικό στρατιωτικό αεροσκάφος.<br /><br />Η επιχείρηση δεν είχε σχεδιαστεί για επικοινωνιακό θέαμα.<br /><br />Είχε σχεδιαστεί για έναν μόνο σκοπό:<br /><br />να μην μπορεί ένας πιθανός αντίπαλος να γνωρίζει σε ποιο αεροσκάφος βρίσκεται ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.<br />Γιατί η Ουάσιγκτον πήρε τόσο σοβαρά την ιρανική απειλή<br /><br />Η απάντηση βρίσκεται στη σχέση του Τραμπ με την Τεχεράνη.<br /><br />Για το Ιράν, ο σημερινός Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι απλώς ένας αντίπαλος πολιτικός ηγέτης.<br /><br />Είναι ο άνθρωπος που κατά την πρώτη του θητεία διέταξε την επιχείρηση που οδήγησε στον θάνατο του Κασέμ Σουλεϊμανί, του πανίσχυρου διοικητή της Δύναμης Quds των Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Από τότε, αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει για ιρανικά σχέδια αντιποίνων εναντίον πρώην και νυν Αμερικανών αξιωματούχων.<br /><br />Και το ζήτημα δεν περιορίζεται σε θεωρητικές απειλές.<br /><br />Τον Μάρτιο του 2026, αμερικανικό ομοσπονδιακό δικαστήριο καταδίκασε τον Ασίφ Μέρτσαντ, τον οποίο το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης περιέγραψε ως εκπαιδευμένο πράκτορα που ενεργούσε για λογαριασμό των Φρουρών της Επανάστασης και επιχείρησε να οργανώσει δολοφονίες πολιτικών και κυβερνητικών αξιωματούχων στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι όταν οι αμερικανικές υπηρεσίες έλαβαν νέα πληροφορία στην Τουρκία, δεν αντιμετώπισαν την υπόθεση ως αφηρημένο σενάριο.<br /><br />Υπήρχε ήδη ιστορικό.<br />Το Κατάρ και το νέο Air Force One στο επίκεντρο<br /><br />Η υπόθεση αποκτά όμως και δεύτερη διάσταση.<br /><br />Ο Τραμπ είχε φτάσει στην Τουρκία με το Boeing 747-8 που είχε παραχωρήσει το Κατάρ στις Ηνωμένες Πολιτείες για προεδρική χρήση.<br /><br />Το αεροσκάφος είναι εντυπωσιακό και πολυτελές.<br /><br />Όμως εκείνη την περίοδο δεν διέθετε όλες τις προηγμένες αμυντικές δυνατότητες των παραδοσιακών προεδρικών VC-25A.<br /><br />Ο ίδιος ο Τραμπ παραδέχθηκε αργότερα ότι το αεροσκάφος επρόκειτο να υποβληθεί σε περαιτέρω αναβαθμίσεις ασφαλείας.<br /><br />Οι παλαιότερες πλατφόρμες Air Force One διαθέτουν εξαιρετικά εξελιγμένα συστήματα αυτοπροστασίας, ασφαλείς επικοινωνίες και δυνατότητες που παραμένουν σε μεγάλο βαθμό διαβαθμισμένες.<br /><br />Το καταριανό Boeing δεν είχε ακόμη φτάσει σε αυτό το επίπεδο.<br /><br />Και αυτό είχε τεράστια σημασία όταν εμφανίστηκε μια πιθανή πυραυλική απειλή. </div><div><br />Η απειλή δεν αφορούσε απλώς δολοφονία<br /><br />Το σημαντικότερο γεωπολιτικό στοιχείο είναι ότι οι πληροφορίες φέρονται να αφορούσαν ενδεχόμενο πλήγμα εναντίον του αεροσκάφους.<br /><br />Αυτό ανεβάζει δραματικά το επίπεδο της απειλής.<br /><br />Μια απόπειρα εναντίον Αμερικανού προέδρου στο έδαφος θα αποτελούσε πρωτοφανή κρίση.<br /><br />Μια επιτυχής επίθεση όμως εναντίον του Air Force One ενώ μεταφέρει πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως άμεση κρατική πράξη πολέμου.<br /><br />Γι’ αυτό οι υπηρεσίες ασφαλείας δεν μπορούσαν να ρισκάρουν.<br /><br />Η αμερικανική αντίδραση δείχνει ότι η Ουάσιγκτον θεωρούσε τουλάχιστον αρκετά σοβαρή την πληροφορία ώστε να οργανώσει μια επιχείρηση που περιλάμβανε τρία διαφορετικά αεροσκάφη, παραπλάνηση του Τύπου, κρυφή μεταφορά του προέδρου και αλλοίωση της πραγματικής εικόνας της προεδρικής μετακίνησης.<br />Η Τουρκία ως γεωγραφία υψηλού κινδύνου<br /><br />Το γεγονός ότι όλα αυτά συνέβησαν στην Τουρκία δεν είναι αδιάφορο.<br /><br />Η χώρα βρίσκεται σε ένα από τα πιο ευαίσθητα στρατηγικά σημεία της περιοχής.<br /><br />Συνορεύει με το Ιράν μέσω της ευρύτερης περιφερειακής ζώνης ασφαλείας, βρίσκεται δίπλα στο Ιράκ και τη Συρία και φιλοξενεί κρίσιμες αμερικανικές και νατοϊκές εγκαταστάσεις.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της ιρανικής σύγκρουσης του 2026, η Τουρκία είχε ήδη αντιμετωπίσει περιστατικά ιρανικών πυραύλων που έφτασαν στον τουρκικό εναέριο χώρο και αναχαιτίστηκαν από νατοϊκές δυνατότητες αεράμυνας.<br /><br />Άρα η απειλή δεν εξελισσόταν σε περιβάλλον απόλυτης ηρεμίας.<br /><br />Η Άγκυρα βρισκόταν ήδη πάνω στη γεωγραφική γραμμή όπου η αμερικανοϊρανική σύγκρουση μπορούσε να συναντήσει το έδαφος του ΝΑΤΟ.</div><div><br />Η ειρωνεία μιας συνόδου του ΝΑΤΟ<br /><br />Υπάρχει και ένας συμβολισμός που δύσκολα αγνοείται.<br /><br />Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών βρισκόταν στην Τουρκία για τη σύνοδο της ισχυρότερης στρατιωτικής συμμαχίας του κόσμου.<br /><br />Και μετά το τέλος της συνόδου χρειάστηκε να αναχωρήσει υπό καθεστώς μυστικότητας εξαιτίας φόβων ότι θα μπορούσε να αποτελέσει στόχο ιρανικής επίθεσης.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ απέτυχε.<br /><br />Δείχνει όμως πόσο πολύ έχει αλλάξει η φύση της σύγχρονης απειλής.<br /><br />Ένας αντίπαλος δεν χρειάζεται να επιτεθεί κατά μέτωπο σε μια συμμαχία.<br /><br />Μπορεί να επιδιώξει να πλήξει ένα πρόσωπο.<br /><br />Ένα αεροσκάφος.<br /><br />Μια μετακίνηση.<br /><br />Έναν συμβολικό στόχο τεράστιας πολιτικής αξίας.<br /><br />Η σύγχρονη αποτροπή αφορά πλέον εξίσου την αντιπυραυλική άμυνα, τις πληροφορίες, την παραπλάνηση και την ασφάλεια των ηγετών. </div><div><br />Το C-32A και η λογική της εξαφάνισης<br /><br />Η επιλογή του C-32A ήταν επίσης έξυπνη.<br /><br />Το αεροσκάφος χρησιμοποιείται τακτικά από την αμερικανική κυβέρνηση και μοιάζει πολύ λιγότερο «προεδρικό» από ένα τεράστιο Boeing 747 με τα χαρακτηριστικά χρώματα του Air Force One.<br /><br />Η στρατηγική δεν ήταν να δημιουργηθεί ένα αεροσκάφος πιο εντυπωσιακό ή πιο ισχυρό.<br /><br />Ήταν να δημιουργηθεί αβεβαιότητα.<br /><br />Ο πραγματικός στόχος ενός πιθανού επιτιθέμενου θα έπρεπε να αναρωτηθεί:<br /><br />Πού βρίσκεται ο πρόεδρος;<br /><br />Στο καταριανό 747;<br /><br />Στο παλαιότερο Air Force One;<br /><br />Ή σε άλλο αεροσκάφος;<br /><br />Αυτό είναι το θεμελιώδες πλεονέκτημα ενός δολώματος.<br /><br />Δεν χρειάζεται να κάνει τον πραγματικό στόχο αόρατο. Αρκεί να κάνει τον αντίπαλο αβέβαιο.<br />Η επιστροφή στο Air Force One στη Βρετανία<br /><br />Το δεύτερο μέρος της επιχείρησης ήταν εξίσου περίπλοκο.<br /><br />Όταν τα αεροσκάφη έφτασαν στη βρετανική βάση Mildenhall, ο Τραμπ μεταφέρθηκε ξανά μυστικά στο παλαιότερο Air Force One.<br /><br />Στη συνέχεια αποβιβάστηκε από αυτό μπροστά στους δημοσιογράφους σαν να είχε πραγματοποιήσει κανονικά ολόκληρη την πτήση με το συγκεκριμένο αεροσκάφος.<br /><br />Από εκεί κατευθύνθηκε στο καταριανό Boeing για την επιστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η εικόνα προς τα έξω είχε αποκατασταθεί.<br /><br />Και η πραγματική διαδρομή του προέδρου παρέμενε κρυφή έως ότου η επιχείρηση αποκαλύφθηκε εβδομάδες αργότερα.<br />Το μεγάλο ερώτημα: Πόσο βαθιά φτάνει η ιρανική απειλή;<br /><br />Αυτό είναι τελικά το σημαντικότερο στοιχείο της ιστορίας.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν το ισχυρότερο στρατιωτικό και πληροφοριακό σύστημα στον κόσμο.<br /><br />Και όμως, κρίθηκε απαραίτητο να στηθεί σε λίγες ώρες μια πρωτοφανής επιχείρηση εξαπάτησης για να απομακρυνθεί με ασφάλεια ο πρόεδρός τους από σύμμαχο χώρα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Αυτό αποκαλύπτει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζεται πλέον στην Ουάσιγκτον ο κίνδυνος ιρανικών αντιποίνων.<br /><br />Και δείχνει κάτι ακόμη.<br /><br />Η αμερικανοϊρανική σύγκρουση δεν περιορίζεται στα πεδία μάχης της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Έχει μεταφερθεί στις υπηρεσίες πληροφοριών.<br /><br />Στις προσωπικές απειλές κατά ηγετών.<br /><br />Στην ασφάλεια των αεροπορικών μετακινήσεων.<br /><br />Στις μυστικές επιχειρήσεις.<br /><br />Και στην προσπάθεια κάθε πλευράς να αποδείξει ότι μπορεί να πλήξει την άλλη ακόμη και μακριά από το μέτωπο. </div><div><br />Από τον Σουλεϊμανί στον ίδιο τον Τραμπ<br /><br />Για την Τεχεράνη, ο Τραμπ παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένος με τον θάνατο του Κασέμ Σουλεϊμανί.<br /><br />Για την Ουάσιγκτον, κάθε πληροφορία περί ιρανικής επιχείρησης εναντίον του προέδρου πρέπει συνεπώς να αντιμετωπίζεται σαν δυνητικά πραγματική.<br /><br />Αυτό δημιουργεί έναν επικίνδυνο κύκλο.<br /><br />Η Αμερική πλήττει κορυφαίους Ιρανούς αξιωματούχους.<br /><br />Το Ιράν υπόσχεται εκδίκηση.<br /><br />Οι ΗΠΑ ενισχύουν την προστασία των ηγετών τους.<br /><br />Κάθε νέα πληροφορία μπορεί να προκαλέσει στρατιωτική κινητοποίηση.<br /><br />Και ένα λάθος μπορεί να εκληφθεί ως πραγματική επίθεση.<br />Τι θα συνέβαινε αν το Ιράν χτυπούσε πραγματικά το Air Force One;<br /><br />Αυτό είναι το σενάριο που εξηγεί γιατί η Μυστική Υπηρεσία δεν μπορούσε να πάρει κανένα ρίσκο.<br /><br />Ένα επιτυχές πλήγμα κατά του αεροσκάφους που μεταφέρει τον Αμερικανό πρόεδρο δεν θα ήταν απλώς τρομοκρατική επίθεση.<br /><br />Εάν αποδιδόταν σε ιρανική κρατική εντολή, θα μπορούσε να προκαλέσει τη σοβαρότερη αμερικανοϊρανική στρατιωτική κρίση των τελευταίων δεκαετιών.<br /><br />Η πίεση στην Ουάσιγκτον για άμεση στρατιωτική απάντηση θα ήταν τεράστια.<br /><br />Και επειδή η επίθεση θα είχε γίνει κατά την αναχώρηση από χώρα του ΝΑΤΟ, οι ευρύτερες συμμαχικές συνέπειες θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθούν.<br /><br />Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που μια φαινομενικά παράξενη επιχείρηση με αεροσκάφη, δημοσιογράφους και ένα όχημα τροφοδοσίας αποκτά τεράστιο γεωπολιτικό βάρος.<br />Η μυστική φυγή ήταν μήνυμα αδυναμίας ή ισχύος;<br /><br />Στην προπαγάνδα, η εικόνα ενός Αμερικανού προέδρου που μεταφέρεται κρυφά μέσα σε όχημα τροφοδοσίας μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως ταπείνωση.<br /><br />Στη στρατηγική όμως η εικόνα είναι διαφορετική.<br /><br />Οι υπηρεσίες ασφαλείας δεν έχουν αποστολή να προστατεύσουν το κύρος της εικόνας.<br /><br />Έχουν αποστολή να προστατεύσουν τον πρόεδρο.<br /><br />Και αυτό ακριβώς έκαναν.<br /><br />Χρησιμοποίησαν παραπλάνηση.<br /><br />Απόκρυψαν την πραγματική θέση του.<br /><br />Άφησαν τον αντίπαλο χωρίς αξιόπιστη πληροφορία για το ποιο αεροσκάφος αποτελούσε τον στόχο.<br /><br />Αν υπήρχε πράγματι οργανωμένο σχέδιο επίθεσης, η επιχείρηση πιθανότατα το κατέστησε πολύ δυσκολότερο.<br />Ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν έχει πλέον και αόρατο μέτωπο<br /><br />Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα.<br /><br />Ο κόσμος βλέπει πυραύλους, αεροπορικές επιδρομές, πλοία και το Στενό του Ορμούζ.<br /><br />Όμως πίσω από το ορατό μέτωπο υπάρχει ένα δεύτερο.<br /><br />Πληροφορίες.<br /><br />Μυστικές επιχειρήσεις.<br /><br />Σχέδια δολοφονιών.<br /><br />Παραπλάνηση.<br /><br />Αντικατασκοπεία.<br /><br />Προστασία πολιτικών ηγετών.<br /><br />Η φυγάδευση του Τραμπ από την Τουρκία ήταν μία σπάνια στιγμή κατά την οποία αυτό το αόρατο μέτωπο έγινε ορατό.<br /><br />Και ίσως γι’ αυτό η συγκεκριμένη ιστορία είναι πολύ σημαντικότερη από το εντυπωσιακό επεισόδιο με το όχημα τροφοδοσίας.<br /><br />Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες έκριναν ότι έπρεπε να κρύψουν ακόμη και το αεροσκάφος στο οποίο βρισκόταν ο πρόεδρός τους, τότε η σύγκρουση με το Ιράν έχει ήδη περάσει σε επίπεδο όπου μια λανθασμένη πληροφορία ή μια πραγματική απόπειρα μπορεί να προκαλέσει ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.<br /><br />Και αυτό είναι το πραγματικό παρασκήνιο της μυστικής επιχείρησης στην Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ έφυγε κρυφά από την Τουρκία: Η ιρανική απειλή, το «δόλωμα» και η μυστική πτήση.

Βασιλης Διαμαντακος  Μια επιχείρηση παραπλάνησης που θυμίζει πολεμικό σενάριο αποκαλύπτει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον την απειλή ...

Διαβάστε την συνέχεια

«ΝΕΑΡΧΟΣ» στον Στόλο: Κλείδωσε η παράδοση της δεύτερης Belharra. Η Ελλάδα αλλάζει επίπεδο στο Αιγαίο.

<img height="83" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/belharra-768x511.jpg" width="752" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Το πλήρωμα εκπαιδεύεται ήδη στη Λοριάν και η δεύτερη ελληνική FDI HN μπαίνει στην τελική ευθεία. Στόχος η 30ή Οκτωβρίου για την παράδοση, ενώ ακολουθούν «ΦΟΡΜΙΩΝ» και «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ».<br /><br />Η αντίστροφη μέτρηση για τη δεύτερη ελληνική φρεγάτα FDI HN «ΝΕΑΡΧΟΣ» έχει αρχίσει.<br /><br />Το πλήρωμα που θα στελεχώσει το νέο πολεμικό πλοίο βρίσκεται ήδη στη Λοριάν της Γαλλίας και εκπαιδεύεται πάνω στη φρεγάτα, την ώρα που η Naval Group ολοκληρώνει τις τελευταίες δοκιμές και πιστοποιήσεις πριν από την παράδοσή της στο Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η 30ή Οκτωβρίου 2026 έχει τεθεί ως ημερομηνία-στόχος για την επίσημη παράδοση της «ΝΕΑΡΧΟΣ», εφόσον ολοκληρωθούν χωρίς απρόοπτα οι εναπομείνασες διαδικασίες.<br /><br />Η Naval Group έχει επιβεβαιώσει επισήμως ότι οι θαλάσσιες δοκιμές της δεύτερης ελληνικής FDI ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο και ότι η παράδοσή της προγραμματίζεται για τον Οκτώβριο του 2026.<br /><br />Η ακριβής ημερομηνία της 30ής Οκτωβρίου δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ή τη Naval Group, επομένως πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ισχυρός επιχειρησιακός σχεδιασμός και όχι ως αμετάκλητη ημερομηνία.<div><br />Η δεύτερη Belharra περνά σε ελληνικά χέρια<br /><br />Εφόσον τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα, στις εγκαταστάσεις της Naval Group στη Λοριάν θα πραγματοποιηθεί η διαδικασία παράδοσης και θα υψωθεί η ελληνική σημαία στη δεύτερη FDI HN του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Η «ΝΕΑΡΧΟΣ» θα ακολουθήσει την πρώτη φρεγάτα της κλάσης, την «ΚΙΜΩΝ», σηματοδοτώντας ότι το πρόγραμμα των νέων μονάδων επιφανείας περνά πλέον από τη φάση των παραγγελιών στη δημιουργία πραγματικής επιχειρησιακής δύναμης.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται το ουσιαστικότερο σημείο.<br /><br />Μία μόνο σύγχρονη φρεγάτα μπορεί να αλλάξει τις δυνατότητες ενός στόλου σε μια συγκεκριμένη περιοχή.<br /><br />Δύο και στη συνέχεια τρεις ή τέσσερις όμοιες μονάδες αρχίζουν να αλλάζουν τη δομή ολόκληρου του Στόλου.<br />Το πλήρωμα ήδη εκπαιδεύεται πάνω στο πλοίο<br /><br />Η παρουσία του πληρώματος στη Γαλλία αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι το πρόγραμμα βρίσκεται στην τελική φάση.<br /><br />Αξιωματικοί και υπαξιωματικοί δεν εκπαιδεύονται πλέον μόνο σε θεωρητικό επίπεδο.<br /><br />Εξοικειώνονται με τα πραγματικά συστήματα του πλοίου, τις διαδικασίες λειτουργίας του, το σύστημα μάχης και τον τρόπο με τον οποίο αισθητήρες και όπλα λειτουργούν ως ενιαίο δίκτυο.<br /><br />Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή οι FDI HN αντιπροσωπεύουν τεχνολογικό άλμα σε σχέση με μεγάλο μέρος του σημερινού ελληνικού στόλου.<br /><br />Το πλοίο είναι σχεδιασμένο εξαρχής γύρω από ψηφιακή αρχιτεκτονική, υψηλό βαθμό αυτοματισμού και ολοκληρωμένη διαχείριση μάχης.<br />Sea Fire: Τα «μάτια» της νέας ελληνικής φρεγάτας<br /><br />Στην καρδιά της FDI βρίσκεται το Sea Fire της Thales, ένα πλήρως ψηφιακό πολυλειτουργικό ραντάρ ενεργής ηλεκτρονικής σάρωσης με τέσσερις σταθερές κεραίες.<br /><br />Η Naval Group επισημαίνει ότι το σύστημα προσφέρει συνεχή επιτήρηση 360 μοιρών, ενώ συνεργάζεται με το SETIS Combat Management System για την παρακολούθηση και αντιμετώπιση πολλαπλών απειλών.<br /><br />Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η «ΝΕΑΡΧΟΣ» δεν είναι απλώς ένα πλοίο που μεταφέρει πυραύλους.<br /><br />Είναι ένας πλωτός κόμβος αισθητήρων και μάχης.<br /><br />Μπορεί να εντοπίζει στόχους στον αέρα, στην επιφάνεια και κάτω από τη θάλασσα, να διαμοιράζει πληροφορίες και να συνεργάζεται με άλλες μονάδες του Στόλου και συμμαχικές δυνάμεις.<br />32 Aster και αεράμυνα περιοχής<br /><br />Η μεγαλύτερη αλλαγή που φέρνουν οι ελληνικές FDI είναι η δυνατότητα ισχυρής αεράμυνας περιοχής.<br /><br />Η βασική ελληνική διαμόρφωση προβλέπει έως 32 πυραύλους Aster, οκτώ αντιπλοϊκούς Exocet MM40 Block 3C, σύστημα εγγύς άμυνας RAM, πυροβόλο 76 χιλιοστών και τορπίλες MU90.<br /><br />Αυτό μεταβάλλει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιχειρεί το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Η φρεγάτα δεν προστατεύει μόνο τον εαυτό της.<br /><br />Μπορεί να προσφέρει προστασία σε άλλες μονάδες, σε ναυτικές δυνάμεις και —ανάλογα με τη γεωμετρία της αποστολής— σε ευρύτερες θαλάσσιες περιοχές.<br /><br />Για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο αυτή η δυνατότητα έχει ιδιαίτερη επιχειρησιακή αξία.<br />Ανθυποβρυχιακός πόλεμος σε άλλο επίπεδο<br /><br />Οι FDI δεν σχεδιάστηκαν μόνο για την αεράμυνα.<br /><br />Διαθέτουν επίσης ιδιαίτερα ισχυρές δυνατότητες ανθυποβρυχιακού πολέμου.<br /><br />Το πακέτο αισθητήρων περιλαμβάνει το σόναρ γάστρας Kingklip Mk2 και το μεταβλητού βάθους CAPTAS-4 Compact, σε συνδυασμό με τορπίλες MU90.<br /><br />Σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπως η Ανατολική Μεσόγειος, όπου τα υποβρύχια αποτελούν κρίσιμο στοιχείο της ναυτικής ισορροπίας, η δυνατότητα αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική.<br /><br />Η «ΝΕΑΡΧΟΣ» επομένως δεν έρχεται απλώς να αντικαταστήσει ένα γηρασμένο πλοίο.<br /><br />Έρχεται να εισαγάγει διαφορετικό επίπεδο εντοπισμού, διασύνδεσης και προσβολής στόχων.<br />Το κρίσιμο είναι πλέον η δικτύωση<br /><br />Η πραγματική ισχύς των νέων φρεγατών δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό των πυραύλων τους.<br /><br />Βρίσκεται στην πληροφορία.<br /><br />Σε ένα σύγχρονο ναυτικό πεδίο μάχης, το πλοίο που εντοπίζει πρώτο τον αντίπαλο και μοιράζεται γρηγορότερα την εικόνα μάχης αποκτά αποφασιστικό πλεονέκτημα.<br /><br />Η FDI έχει σχεδιαστεί ακριβώς γι’ αυτό το περιβάλλον.<br /><br />Το SETIS συγκεντρώνει τις πληροφορίες από τους αισθητήρες και τις μετατρέπει σε ενιαία επιχειρησιακή εικόνα.<br /><br />Έτσι, η φρεγάτα μπορεί να λειτουργεί όχι μόνο ως αυτόνομη μονάδα αλλά και ως μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου μαζί με άλλες φρεγάτες, αεροσκάφη, ελικόπτερα, υποβρύχια και συμμαχικές πλατφόρμες.<br /><br />Αυτό είναι και το μέλλον του ελληνικού Στόλου:<br /><br />λιγότερο μεμονωμένες πλατφόρμες και περισσότερο ένα ενιαίο δικτυωμένο σύστημα μάχης.<br />Μετά τον «ΝΕΑΡΧΟ» έρχεται ο «ΦΟΡΜΙΩΝ»<br /><br />Το πρόγραμμα δεν σταματά στη δεύτερη φρεγάτα.<br /><br />Η τρίτη ελληνική FDI, «ΦΟΡΜΙΩΝ», βρίσκεται επίσης σε προχωρημένο στάδιο και το πρόγραμμα προβλέπει την παράδοσή της εντός του 2026.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να διαθέτει τρεις μονάδες της ίδιας προηγμένης κλάσης.<br /><br />Και αυτό έχει πρόσθετα πλεονεκτήματα.<br /><br />Κοινή εκπαίδευση.<br /><br />Κοινά ανταλλακτικά.<br /><br />Κοινές διαδικασίες συντήρησης.<br /><br />Ίδια συστήματα μάχης.<br /><br />Και κυρίως πληρώματα που αποκτούν διαρκώς μεγαλύτερη εμπειρία πάνω στην ίδια πλατφόρμα.<br /><br />Η εμπειρία της «ΚΙΜΩΝ» μεταφέρεται στη «ΝΕΑΡΧΟΣ» και στη συνέχεια στον «ΦΟΡΜΙΩΝ».<br /><br />Έτσι δημιουργείται σταδιακά ένας νέος πυρήνας τεχνογνωσίας μέσα στο Πολεμικό Ναυτικό.<br />Η τέταρτη FDI αλλάζει ακόμη περισσότερο την εξίσωση<br /><br />Το πρόγραμμα πλέον αφορά τέσσερις φρεγάτες, με την τέταρτη να φέρει το όνομα «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ».<br /><br />Η προσθήκη της τέταρτης μονάδας έχει μεγαλύτερη επιχειρησιακή σημασία από έναν απλό αριθμητικό πολλαπλασιασμό.<br /><br />Με τέσσερα πλοία της ίδιας κλάσης, το Πολεμικό Ναυτικό αποκτά τη δυνατότητα να διατηρεί σύγχρονη μονάδα διαθέσιμη ακόμη και όταν άλλα πλοία βρίσκονται σε συντήρηση, εκπαίδευση ή αναβάθμιση.<br /><br />Παράλληλα, η ελληνική αμυντική βιομηχανία αναμένεται να έχει αυξημένη συμμετοχή στο πρόγραμμα της τέταρτης φρεγάτας.<br /><br />Η Naval Group είχε ήδη αναπτύξει συνεργασία με περισσότερες από 60 ελληνικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο του προγράμματος FDI.<br /><br />Άρα το πρόγραμμα αποκτά σταδιακά και βιομηχανική διάσταση, πέρα από την καθαρά στρατιωτική.<br />Από τις παλιές φρεγάτες στον ψηφιακό Στόλο<br /><br />Για δεκαετίες, το Πολεμικό Ναυτικό βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε φρεγάτες σχεδιασμένες σε μια εντελώς διαφορετική τεχνολογική εποχή.<br /><br />Οι FDI σηματοδοτούν μετάβαση σε άλλο μοντέλο.<br /><br />Ψηφιακά συστήματα.<br /><br />Αυτοματισμός.<br /><br />Ισχυρά ενεργά ραντάρ AESA.<br /><br />Αεράμυνα περιοχής.<br /><br />Προηγμένος ανθυποβρυχιακός πόλεμος.<br /><br />Κυβερνοπροστασία.<br /><br />Η ίδια η Naval Group χαρακτηρίζει την FDI ως την πρώτη φρεγάτα της αγοράς που έχει σχεδιαστεί εξαρχής με ενσωματωμένη προστασία έναντι κυβερνοαπειλών και με δύο data centers που φιλοξενούν τις εφαρμογές του πλοίου.<br /><br />Αυτό δείχνει πόσο διαφορετική είναι η νέα φιλοσοφία. <br /><br />Η φρεγάτα είναι πλέον τόσο πλατφόρμα λογισμικού και δεδομένων όσο και πλατφόρμα όπλων.<br />Τι αλλάζει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Δεν χρειάζεται υπερβολή για να περιγραφεί η σημασία της «ΝΕΑΡΧΟΣ».<br /><br />Μία ακόμη FDI δεν ανατρέπει από μόνη της κάθε στρατιωτική ισορροπία.<br /><br />Όμως ενισχύει ουσιαστικά την ελληνική δυνατότητα να δημιουργεί προστατευμένες ναυτικές δυνάμεις, να επιτηρεί μεγάλη περιοχή και να επιχειρεί σε περιβάλλον πολλαπλών απειλών.<br /><br />Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη αγορά.<br /><br />Η Ελλάδα δημιουργεί ομοιογενή πυρήνα προηγμένων φρεγατών, ο οποίος θα συνεργάζεται τα επόμενα χρόνια με Rafale, F-16 Viper, υποβρύχια Type 214 και, αργότερα, F-35.<br /><br />Εκεί βρίσκεται η πραγματική στρατηγική αξία:<br /><br />στη σύνδεση των διαφορετικών μέσων σε ένα κοινό δίκτυο αποτροπής.<br />30 Οκτωβρίου: Η επόμενη ημέρα για το Πολεμικό Ναυτικό<br /><br />Εάν οι τελευταίες δοκιμές ολοκληρωθούν σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η 30ή Οκτωβρίου θα αποτελέσει ακόμη έναν σταθμό στην ανανέωση του ελληνικού Στόλου.<br /><br />Η ελληνική σημαία θα υψωθεί στη «ΝΕΑΡΧΟΣ».<br /><br />Το πλήρωμα θα αναλάβει επίσημα το πλοίο.<br /><br />Και μετά θα αρχίσει η σημαντικότερη διαδικασία από όλες:<br /><br />η μετατροπή ενός υπερσύγχρονου πολεμικού πλοίου σε πλήρως επιχειρησιακή μονάδα του ελληνικού Στόλου.<br /><br />Γιατί η πραγματική ισχύς μιας φρεγάτας δεν κρίνεται την ημέρα της παράδοσής της.<br /><br />Κρίνεται όταν αισθητήρες, όπλα και πλήρωμα λειτουργούν πλέον ως ένα σώμα. <br /><br />Και με τη «ΝΕΑΡΧΟΣ» να ακολουθεί την «ΚΙΜΩΝ», τον «ΦΟΡΜΙΩΝ» να βρίσκεται πίσω της και τον «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ» να συμπληρώνει το πρόγραμμα, το μήνυμα είναι πλέον σαφές:<br /><br />ο ελληνικός Στόλος περνά από την εποχή της ανανέωσης στην εποχή της νέας ναυτικής ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«ΝΕΑΡΧΟΣ» στον Στόλο: Κλείδωσε η παράδοση της δεύτερης Belharra. Η Ελλάδα αλλάζει επίπεδο στο Αιγαίο.

Βασιλης Διαμαντακος  Το πλήρωμα εκπαιδεύεται ήδη στη Λοριάν και η δεύτερη ελληνική FDI HN μπαίνει στην τελική ευθεία. Στόχος η 30ή Οκτωβρίου...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι 10 μεγάλοι σεισμοί του 2026: Μια χρονιά βαριάς σεισμικής δραστηριότητας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/venezouela.webp"><img height="89" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/venezouela-1068x600.webp" width="740" /></a><br /><br /><b>ByΘοδωρής Καλούδης</b><br />Ο σεισμός των 7,4 βαθμών στην Κολομβία είναι ο δέκατος μεγέθους τουλάχιστον 7 μέσα στο 2026 – Οι Φιλιππίνες κατέγραψαν τον ισχυρότερο, ενώ η Βενεζουέλα υπέστη τη μεγαλύτερη καταστροφή<br /><br />Ο ισχυρός σεισμός των 7,4 βαθμών που έπληξε τη δυτική Κολομβία χθες, 10 Αυγούστου, προστίθεται σε μια ήδη βαριά σεισμική χρονιά. Σύμφωνα με τις καταγραφές της Γεωλογικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (USGS), από την αρχή του 2026 έχουν σημειωθεί δέκα σεισμοί μεγέθους 7 και άνω.<br /><br />Ισχυρότερος ήταν ο σεισμός των 7,8 βαθμών στις νότιες Φιλιππίνες. Καταστροφικότερη, όμως, αποδείχθηκε η διπλή σεισμική δόνηση στη Βενεζουέλα, όπου δύο σεισμοί 7,2 και 7,5 βαθμών σημειώθηκαν με διαφορά μόλις 39 δευτερολέπτων.<br /><div class="" data-is-intersecting="true" data-turn-id-container="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-0" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #26333f; font-family: Inter, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, sans-serif; font-size: 19px;"><section class="text-token-text-primary w-full focus:outline-none has-data-writing-block:pointer-events-none [&:has([data-writing-block])>*]:pointer-events-auto R6Vx5W_threadScrollVars scroll-mb-[calc(var(--scroll-root-safe-area-inset-bottom,0px)+var(--thread-response-height))] scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" data-testid="conversation-turn-2" data-turn-id-container="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-0" data-turn-id="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-0" data-turn="assistant" dir="auto" style="box-sizing: border-box;"><div class="text-base my-auto mx-auto [--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-xs,calc(var(--spacing)*4))] @w-sm/main:[--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-sm,calc(var(--spacing)*6))] @w-lg/main:[--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-lg,calc(var(--spacing)*16))] px-(--thread-content-margin)" style="box-sizing: border-box;"><div class="[--thread-content-max-width:40rem] @w-lg/main:[--thread-content-max-width:48rem] mx-auto max-w-(--thread-content-max-width) flex-1 group/turn-messages focus-visible:outline-hidden @[53.5rem]/main:[--thread-content-max-width:48rem] relative flex w-full min-w-0 flex-col agent-turn" data-conversation-screenshot-content="" style="box-sizing: border-box;"><div class="flex max-w-full flex-col gap-4 grow" style="box-sizing: border-box;"><div class="min-h-8 text-message relative flex w-full flex-col items-end gap-2 text-start break-words whitespace-normal outline-none keyboard-focused:focus-ring [.text-message+&]:mt-1" data-message-author-role="assistant" data-message-id="ee78ba19-80e8-52f9-a099-3c63335d8784" data-message-model-slug="gpt-5.6-sol-wm" dir="auto" style="box-sizing: border-box;"><div class="flex w-full flex-col gap-1 empty:hidden" style="box-sizing: border-box;"><div class="markdown prose dark:prose-invert wrap-break-word w-full light markdown-new-styling" style="box-sizing: border-box;"><h4 data-end="764" data-section-id="3k1s2y" data-start="725" style="box-sizing: border-box; color: rgb(10, 37, 64) !important; font-family: "Noto Serif", Cambria, "Times New Roman", Times, serif !important; font-size: 22px !important; letter-spacing: -0.2px !important; line-height: 1.35 !important; margin: 32px 0px 12px !important;"><span style="box-sizing: border-box; color: inherit !important; font-family: inherit !important; font-size: inherit !important; font-weight: normal;">Οι δέκα ισχυρότεροι σεισμοί του 2026</span></h4></div></div></div></div></div></div></section></div><div class="" data-is-intersecting="true" data-turn-id-container="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-1" style="background-color: white; box-sizing: border-box;"><section class="text-token-text-primary w-full focus:outline-none has-data-writing-block:pointer-events-none [&:has([data-writing-block])>*]:pointer-events-auto R6Vx5W_threadScrollVars scroll-mb-[calc(var(--scroll-root-safe-area-inset-bottom,0px)+var(--thread-response-height))] scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" data-testid="conversation-turn-4" data-turn-id-container="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-1" data-turn-id="request-WEB:e4406bfe-8514-4b43-ad18-a8a7c21f8a29-1" data-turn="assistant" dir="auto" style="box-sizing: border-box;"><div class="text-base my-auto mx-auto pb-8 [--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-xs,calc(var(--spacing)*4))] @w-sm/main:[--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-sm,calc(var(--spacing)*6))] @w-lg/main:[--thread-content-margin:var(--thread-content-margin-lg,calc(var(--spacing)*16))] px-(--thread-content-margin)" style="box-sizing: border-box;"><div class="[--thread-content-max-width:40rem] @w-lg/main:[--thread-content-max-width:48rem] mx-auto max-w-(--thread-content-max-width) flex-1 group/turn-messages focus-visible:outline-hidden @[53.5rem]/main:[--thread-content-max-width:48rem] min-h-8 relative flex w-full min-w-0 flex-col agent-turn" data-conversation-screenshot-content="" style="box-sizing: border-box;"><div class="flex max-w-full flex-col gap-4 grow" style="box-sizing: border-box;"><div class="min-h-8 text-message relative flex w-full flex-col items-end gap-2 text-start break-words whitespace-normal outline-none keyboard-focused:focus-ring [.text-message+&]:mt-1" data-message-author-role="assistant" data-message-id="9ea37671-1385-5d2c-9961-b93680734738" data-message-model-slug="gpt-5.6-sol-wm" data-turn-start-message="true" dir="auto" style="box-sizing: border-box;" tabindex="0"><div class="flex w-full flex-col gap-1 empty:hidden" style="box-sizing: border-box;"><div class="streaming-animation markdown prose dark:prose-invert wrap-break-word w-full light markdown-new-styling" style="box-sizing: border-box;"><div class="group TyagGW_tableContainer" style="box-sizing: border-box; color: #26333f; font-family: Inter, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, sans-serif; font-size: 19px;"><div class="TyagGW_tableWrapper flex flex-col-reverse w-fit" style="box-sizing: border-box;" tabindex="-1"><table class="w-fit min-w-(--thread-content-width)" data-end="994" data-start="41" style="border-collapse: collapse; border-spacing: 0px; margin-bottom: 21px; width: 917.325px;"><thead data-end="87" data-start="41" style="box-sizing: border-box;"><tr data-end="87" data-start="41" style="box-sizing: border-box;"><th class="last:pe-10" data-col-size="sm" data-end="54" data-start="41" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px; text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ημερομηνία</span></th><th class="last:pe-10" data-col-size="sm" data-end="64" data-start="54" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px; text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Περιοχή</span></th><th class="last:pe-10" data-col-size="sm" data-end="74" data-start="64" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px; text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μέγεθος</span></th><th class="last:pe-10" data-col-size="md" data-end="87" data-start="74" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px; text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συνέπειες</span></th></tr></thead><tbody data-end="994" data-start="107" style="box-sizing: border-box;"><tr data-end="178" data-start="107" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="124" data-start="107" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">22 Φεβρουαρίου</td><td data-col-size="sm" data-end="143" data-start="124" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Σαμπάχ, Μαλαισία</td><td data-col-size="sm" data-end="149" data-start="143" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,1</td><td data-col-size="md" data-end="178" data-start="149" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Χωρίς σοβαρές καταστροφές</td></tr><tr data-end="233" data-start="179" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="192" data-start="179" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">24 Μαρτίου</td><td data-col-size="sm" data-end="201" data-start="192" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Τόνγκα</td><td data-col-size="sm" data-end="207" data-start="201" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,5</td><td data-col-size="md" data-end="233" data-start="207" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Δεν αναφέρθηκαν θύματα</td></tr><tr data-end="316" data-start="234" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="247" data-start="234" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">30 Μαρτίου</td><td data-col-size="sm" data-end="259" data-start="247" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Βανουάτου</td><td data-col-size="sm" data-end="265" data-start="259" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,3</td><td data-col-size="md" data-end="316" data-start="265" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Ζημιές, τραυματισμοί και προβλήματα σε υποδομές</td></tr><tr data-end="411" data-start="317" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="330" data-start="317" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">1 Απριλίου</td><td data-col-size="sm" data-end="360" data-start="330" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Βόρειες Μολούκες, Ινδονησία</td><td data-col-size="sm" data-end="366" data-start="360" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,4</td><td data-col-size="md" data-end="411" data-start="366" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Ένας νεκρός, τραυματίες και υλικές ζημιές</td></tr><tr data-end="520" data-start="412" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="426" data-start="412" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">20 Απριλίου</td><td data-col-size="sm" data-end="457" data-start="426" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Ανοικτά του Μιγιάκο, Ιαπωνία</td><td data-col-size="sm" data-end="463" data-start="457" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,4</td><td data-col-size="md" data-end="520" data-start="463" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Περιορισμένες συνέπειες λόγω του θαλάσσιου επίκεντρου</td></tr><tr data-end="626" data-start="521" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="533" data-start="521" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7 Ιουνίου</td><td data-col-size="sm" data-end="556" data-start="533" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Μιντανάο, Φιλιππίνες</td><td data-col-size="sm" data-end="566" data-start="556" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;"><strong data-end="565" data-start="558" style="box-sizing: border-box; font-weight: bold;">7,8</strong></td><td data-col-size="md" data-end="626" data-start="566" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Δεκάδες νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες και κατολισθήσεις</td></tr><tr data-end="725" data-start="627" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="640" data-start="627" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">24 Ιουνίου</td><td data-col-size="sm" data-end="665" data-start="640" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Σαν Φελίπε, Βενεζουέλα</td><td data-col-size="sm" data-end="671" data-start="665" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,2</td><td data-col-size="md" data-end="725" data-start="671" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Πρώτο πλήγμα του καταστροφικού σεισμικού «διδύμου»</td></tr><tr data-end="819" data-start="726" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="739" data-start="726" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">24 Ιουνίου</td><td data-col-size="sm" data-end="766" data-start="739" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Κατία Λα Μαρ, Βενεζουέλα</td><td data-col-size="sm" data-end="772" data-start="766" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,5</td><td data-col-size="md" data-end="819" data-start="772" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Χιλιάδες νεκροί και εκτεταμένες καταστροφές</td></tr><tr data-end="891" data-start="820" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="833" data-start="820" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">17 Ιουλίου</td><td data-col-size="sm" data-end="851" data-start="833" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Τσιάπας, Μεξικό</td><td data-col-size="sm" data-end="857" data-start="851" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,3</td><td data-col-size="md" data-end="891" data-start="857" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Χωρίς νεκρούς ή μεγάλες ζημιές</td></tr><tr data-end="994" data-start="892" style="box-sizing: border-box;"><td data-col-size="sm" data-end="907" data-start="892" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">10 Αυγούστου</td><td data-col-size="sm" data-end="925" data-start="907" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Τσοκό, Κολομβία</td><td data-col-size="sm" data-end="931" data-start="925" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">7,4</td><td data-col-size="md" data-end="994" data-start="931" style="border: 0.8px solid rgb(237, 237, 237); box-sizing: border-box; padding: 2px 8px;">Τουλάχιστον 111 νεκροί, δεκάδες τραυματίες και καταρρεύσεις</td></tr></tbody></table></div></div>Τα στοιχεία για τα θύματα και τις ζημιές, ιδιαίτερα στην Κολομβία, παραμένουν προσωρινά.</div></div></div></div></div></div></section></div><br />Η τραγωδία της Βενεζουέλας<br /><br />Το βαρύτερο σεισμικό γεγονός της χρονιάς σημειώθηκε στις 24 Ιουνίου. Ένας σεισμός 7,2 βαθμών κοντά στο Σαν Φελίπε ακολουθήθηκε, μόλις 39 δευτερόλεπτα αργότερα, από δόνηση 7,5 βαθμών κοντά στη βόρεια ακτή της χώρας.<br /><br />Σύμφωνα με το Reuters, η μικρή απόσταση από πυκνοκατοικημένες περιοχές, το περιορισμένο εστιακό βάθος και η ευπάθεια του κτιριακού αποθέματος προκάλεσαν καταστροφές στην παράκτια πολιτεία Λα Γκουάιρα και στο Καράκας. Μέχρι τις αρχές Αυγούστου, ο επίσημος απολογισμός είχε ξεπεράσει τους 6.100 νεκρούς. Η Παγκόσμια Τράπεζα υπολόγισε τις άμεσες υλικές ζημιές σε περίπου 19,6 δισ. δολάρια και το συνολικό κόστος αποκατάστασης έως και σε 50 δισ. δολάρια.<div><br />Ο ισχυρότερος σεισμός: Φιλιππίνες<br /><br /><br />Κατά το Reuters, σεισμός των 7,8 βαθμών που έπληξε το Μιντανάο στις 7 Ιουνίου είναι μέχρι σήμερα ο ισχυρότερος του 2026. Προκάλεσε καταρρεύσεις κτιρίων, κατολισθήσεις και προειδοποιήσεις για τσουνάμι στις Φιλιππίνες, στην Ινδονησία και στη Μαλαισία. Οι πρώτες καταγραφές έκαναν λόγο για τουλάχιστον 32 νεκρούς και 134 τραυματίες, με τον απολογισμό να αυξάνεται αργότερα.<br /><br />Γιατί το μέγεθος δεν λέει όλη την αλήθεια<br /><br />Η σύγκριση των φετινών σεισμών δείχνει ότι ο αριθμός της κλίμακας δεν αρκεί για να προβλέψει την καταστροφή. Ο σεισμός των 7,5 βαθμών στην Τόνγκα είχε περιορισμένες συνέπειες επειδή ήταν βαθύς και μακριά από μεγάλα αστικά κέντρα. Αντίθετα, ο ρηχός σεισμός της Βενεζουέλας έπληξε πυκνοκατοικημένες περιοχές με ευάλωτα κτίρια.<br /><br />Αξίζει επίσης μια τεχνική διευκρίνιση: παρότι στην καθημερινή γλώσσα μιλάμε για «βαθμούς Ρίχτερ», οι μεγάλοι σεισμοί σήμερα μετρώνται κυρίως με την κλίμακα σεισμικής ροπής Mw, η οποία αποδίδει ακριβέστερα την ενέργεια που απελευθερώνεται.<br /><br />Δεν υπάρχει, πάντως, επιστημονικό στοιχείο που να συνδέει αιτιωδώς τα διαφορετικά γεγονότα ή να δείχνει ότι ο πλανήτης έχει εισέλθει σε έναν ενιαίο «σεισμικό κύκλο». Αυτό που αναδεικνύει το 2026 είναι κάτι διαφορετικό: ο σεισμός γίνεται μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή όταν συναντά πυκνή δόμηση, φτωχές κατασκευές και ανεπαρκή κρατική προετοιμασία.</div><div> Οι σεισμοί είναι φυσικά φαινόμενα. Το μέγεθος της καταστροφής, όμως, είναι σε σημαντικό βαθμό πολιτικό και κοινωνικό γεγονός.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι 10 μεγάλοι σεισμοί του 2026: Μια χρονιά βαριάς σεισμικής δραστηριότητας.

ByΘοδωρής Καλούδης Ο σεισμός των 7,4 βαθμών στην Κολομβία είναι ο δέκατος μεγέθους τουλάχιστον 7 μέσα στο 2026 – Οι Φιλιππίνες κατέγραψαν το...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε κλοιό πιέσεων η Ελλάδα. Το παρασκήνιο με τα αιτήματα για πυραύλους Patriot και το θρίλερ στις ΗΠΑ

<br /><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2023/10/Patriot-missiles.jpg"><img height="91" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2023/10/Patriot-missiles-1068x712.jpg" width="750" /></a><br /><br />Ενώ ο χειμώνας πλησιάζει και η ρωσική απειλή εντείνεται, το Κίεβο έχει επιδοθεί σε αγώνα δρόμου για την ενίσχυση της αντιαεροπορικής του θωράκισης. Με τις ΗΠΑ να αναπροσαρμόζουν τις προτεραιότητές τους και τα αποθέματα των Ευρωπαίων συμμάχων να εξαντλούνται, το βάρος μεταφέρεται στη Νότια Ευρώπη. Στο «μικροσκόπιο» των πιέσεων βρίσκεται πλέον και η Αθήνα, καθώς τα αιτήματα για τη διάθεση πυραύλων Patriot προς την Ουκρανία φέρνουν την κυβέρνηση αντιμέτωπη με τις ισορροπίες της εθνικής άμυνας και τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις.<br /><br />Τα αιτήματα του Κιέβου<br /><br />Το Κίεβο ζητά εκατοντάδες πυραύλους αναχαίτισης, αλλά η νέα παραγωγή θα αργήσει πολύ, ο πόλεμος με το Ιράν έχει πιέσει τα αμερικανικά αποθέματα, και αρκετοί από τους κύριους Ευρωπαίους υποστηρικτές της Ουκρανίας δηλώνουν ότι τους έχουν απομείνει ελάχιστοι που θα μπορούσαν να δωρίσουν με ασφάλεια.<br />«Τους τελευταίους μήνες, η Ρωσία εκτοξεύει εναντίον μας περισσότερους πυραύλους την εβδομάδα από όσους λαμβάνουμε από τους εταίρους μας σε διάστημα μηνών», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ο πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Mykhailo Fedorov. Τον Ιούλιο, η ουκρανική αεροπορική άμυνα αναχαίτισε μόλις 29 από τους 195 ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ άλλοι 40 απέτυχαν να φτάσουν στους στόχους τους, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας.<br />Η Γερμανία, ένας από τους κορυφαίους δωρητές στρατιωτικής βοήθειας της Ουκρανίας, έχει ήδη μεταφέρει συστημάτα και πυραύλους Patriot στην Ουκρανία. Ωστόσο, το Βερολίνο πρέπει τώρα να εξισορροπήσει τις ολοένα και πιο επείγουσες ανάγκες του Κιέβου με τα ελάχιστα αποθέματα που απαιτούνται για την προστασία της ίδιας της Γερμανίας και την τήρηση των δεσμεύσεών της προς το ΝΑΤΟ. Άλλες ευρωπαϊκές χώρες εξετάζουν επίσης αν πρέπει να κρατήσουν τους πυραύλους αναχαίτισης ή να τους παραχωρήσουν στην Ουκρανία.<br />«Φτάνουμε πραγματικά στα όριά μας εδώ», δήλωσε ο ταξίαρχος Jürgen Schrödl, ανώτερος αξιωματούχος του γερμανικού υπουργείου Άμυνας, σε πάνελ στο Βερολίνο λίγο μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον περασμένο μήνα στην Άγκυρα. «Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε τη δική μας προστασία».<br />Το Βερολίνο και άλλες πρωτεύουσες της Βόρειας Ευρώπης έχουν παροτρύνει ομολόγους τους σε άλλα σημεία της ηπείρου να εξετάσουν ποιον επιπλέον στρατιωτικό εξοπλισμό και οικονομική στήριξη θα μπορούσαν να διαθέσουν.<br />«Θεωρώ ότι αυτό δεν είναι βιώσιμο για την Ευρώπη μακροπρόθεσμα», δήλωσε στο Politico ο υπουργός Άμυνας της Νορβηγίας, Tore O. Sandvik. «Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους».<br /><br />Οι πιέσεις σε Ελλάδα<br /><br />Αυτό -σύμφωνα με το Politico- ασκεί πίεση σε χώρες με αποθέματα πυραύλων Patriot, όπως η Πολωνία, η Ισπανία και η Ελλάδα. Η έλλειψη αφορά κυρίως τους πυραύλους Patriot PAC-3 και PAC-2, οι οποίοι συγκαταλέγονται στις ελάχιστες αποτελεσματικές άμυνες της Ουκρανίας ενάντια στα ταχύτατα κινούμενα ρωσικά βαλλιστικά όπλα.<br />Η Ουκρανία μπορεί να χρησιμοποιήσει άλλα, συχνά φθηνότερα, συστήματα αεροπορικής άμυνας κατά των drones και των πυραύλων cruise. Η χώρα αγωνίζεται να αναπτύξει τον δικό της εγχώριο πύραυλο αναχαίτισης Freyja, αλλά το αντιβαλλιστικό σύστημα απαιτεί ακόμη επενδύσεις, μηχανική εργασία και δοκιμές προτού μπορέσει να καλύψει αυτόν τον ρόλο.<div><br />Μέχρι να είναι έτοιμο το Freyja, η Ουκρανία χρειάζεται μια άμεση απάντηση στους ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους. «Μία από τις κατευθύνσεις προτεραιότητας είναι οι Patriot — PAC-3 ή PAC-2», δήλωσε στο Politico ο Mykhailo Podolyak, σύμβουλος του επικεφαλής του προεδρικού γραφείου της Ουκρανίας. «Η πρώτη [λύση] είναι η αγορά, ή η λήψη από τα αποθέματα, πυραύλων αναχαίτισης PAC-3 και PAC-2».<br /><br />Εγκλωβισμένοι στην Ουάσιγκτον<br /><br />Η εξάρτηση από τους Patriot καθιστά τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ζωτικής σημασίας για το Κίεβο: οι περισσότεροι πύραυλοι αναχαίτισης PAC-3 κατασκευάζονται στην Αμερική, πράγμα που σημαίνει ότι η πώλησή τους και τυχόν συμφωνίες παραγωγής υπόκεινται στις αποφάσεις του Λευκού Οίκου.<br />Κατά τη διάρκεια της συνάντησης του Ουκρανού προέδρου Volodymyr Zelenskyy με τον Trump τον περασμένο μήνα, «το κύριο θέμα ήταν οι πύραυλοι αναχαίτισης Patriot», σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο που γνωρίζει τις συνομιλίες.<br />Ο Trump είχε δημιουργήσει ελπίδες στη σύνοδο κορυφής της Άγκυρας όταν δήλωσε ότι στην Ουκρανία θα επιτραπεί να παράγει αμερικανικής σχεδίασης πυραύλους αναχαίτισης Patriot κατόπιν αδείας — ένα βήμα που θα μπορούσε ενδεχομένως να μειώσει την εξάρτηση του Κιέβου από τις περιορισμένες αμερικανικές παραδόσεις.</div><div><br />Ο πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Matthew Whitaker, κατέστησε σαφές ότι η παραγωγή δεν θα λύσει την άμεση έλλειψη. «Μια μακροπρόθεσμη συμφωνία παραγωγής δεν πρόκειται να συναφθεί πριν από αυτόν τον χειμώνα», δήλωσε στο Fox Business, προσθέτοντας ότι η κατασκευή των πρώτων πυραύλων θα διαρκέσει ακόμη περισσότερο.<br />Ωστόσο, ο Trump έχει πλέον υπαναχωρήσει, δηλώνοντας την περασμένη εβδομάδα: «Δεν έχουμε συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο. Το συζητάμε. Αλλά είναι δύσκολο να παραχωρήσεις κάτι τέτοιο, αυτού του είδους την τεχνολογία»</div><div>.<br />Μετά από δημοσίευμα του Reuters ότι οι ΗΠΑ είχαν σχεδόν εξαντλήσει τα αποθέματα πυραύλων τους λόγω του πολέμου εναντίον του Ιράν, ο Trump επικεντρώνεται τώρα στην αναπλήρωση των αμερικανικών αποθεμάτων. Ερωτηθείς την Πέμπτη σχετικά με τις εκκλήσεις του Zelenskyy για περισσότερους πυραύλους Patriot, απάντησε: «Θέλουμε και εμείς πυραύλους».<br />Η Ουκρανία έχει επίσης υπογράψει συμφωνία για την απόκτηση πυραύλων αναχαίτισης PAC-2 που κατασκευάζονται στη Γερμανία, αλλά είναι απίθανο να φτάσουν πριν από το επόμενο έτος. Αντιμέτωπο με την έλλειψη πυραύλων αναχαίτισης, το Κίεβο εξετάζει τώρα μια πιο επιθετική εκστρατεία για την εξουδετέρωση των ρωσικών εκτοξευτών.<br />«Οι Ρώσοι πρέπει να καταλάβουν ότι λίγα λεπτά μετά την εκτόξευση, ολόκληρη η ομάδα που εκτοξεύει τον πύραυλο πρέπει να χάνει τη ζωή της από τον δικό μας βαλλιστικό πύραυλο», δήλωσε ο Fedorov.<br />Η άνιση προσπάθεια της Ευρώπης<br /><br />Αυτό μεταθέτει το άμεσο βάρος στην Ευρώπη, όπου οι σύμμαχοι ψάχνουν ξανά στα δικά τους οπλοστάσια -καθώς και στα οπλοστάσια άλλων- για πυραύλους αναχαίτισης που θα μπορούσαν να φτάσουν στην Ουκρανία πριν από τον χειμώνα.<br />Η Γερμανία διέθεσε τρία συστήματα Patriot από τα δικά της στρατιωτικά αποθέματα και στη συνέχεια κανόνισε άλλα δύο μέσω μιας συμφωνίας σύμφωνα με την οποία οι ΗΠΑ θα αναπλήρωναν τα αποθέματα της Bundeswehr. Η Ολλανδία συγκέντρωσε τα εξαρτήματα για ένα ακόμη πλήρες σύστημα, συμπεριλαμβανομένων πέντε εκτοξευτών, ενός ραντάρ και πυραύλων.<br />Ωστόσο, με τα αποθέματα να είναι πλέον περιορισμένα, οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τα δικά τους όρια. Η Βαρσοβία επιβεβαίωσε τον Ιούλιο ότι είχε αποδεσμεύσει αρκετούς πυραύλους αναχαίτισης PAC-3 κατόπιν αιτημάτων του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, και ανώτερων Αμερικανών διοικητών. Το πολωνικό μέσο Defence24 ανέφερε ότι μεταφέρθηκαν μόλις πέντε πύραυλοι. Ακόμη και αυτό προκαλεί πολιτικές αντιδράσεις. Βουλευτές της αντιπολίτευσης κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι αποδυναμώνει την άμυνα της χώρας σε μια εποχή που ρωσικοί πύραυλοι και drones έχουν περάσει επανειλημμένα τα σύνορά της.</div><div><br />Χώρες που βρίσκονται πλησιέστερα στη Ρωσία είναι πλέον λιγότερο πιθανό να εγκαταλείψουν τους υπάρχοντες Patriot, επειδή οι ένοπλες δυνάμεις τους θεωρούν ήδη τις αεροπορικές τους άμυνες ανεπαρκείς για τις εθνικές απαιτήσεις, σύμφωνα με Ευρωπαίο διπλωμάτη που διατήρησε την ανωνυμία του για να συζητήσει ευαίσθητες διπλωματικές επαφές. Αυτό στρέφει την προσοχή προς τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, οι οποίες έχουν συνεισφέρει λιγότερο στην Ουκρανία σε σύγκριση με τη Γερμανία και πολλούς δωρητές της Βόρειας Ευρώπης.<br />Η Ελλάδα δεν έχει ανακοινώσει καμία μεταφορά Patriot στην Ουκρανία. Ελληνικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν τον Ιούλιο ότι η Ουκρανία είχε ζητήσει έως και 200 παλαιότερους πυραύλους αναχαίτισης PAC-2 από την Αθήνα. Μάλιστα, το ελληνικό υπουργείο Άμυνας δεν απάντησε στο αίτημα του Politico για σχολιασμό.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε κλοιό πιέσεων η Ελλάδα. Το παρασκήνιο με τα αιτήματα για πυραύλους Patriot και το θρίλερ στις ΗΠΑ

Ενώ ο χειμώνας πλησιάζει και η ρωσική απειλή εντείνεται, το Κίεβο έχει επιδοθεί σε αγώνα δρόμου για την ενίσχυση της αντιαεροπορικής του θωρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Χιλιάδες μαχητές του PKK ελεύθεροι. «Κενό» στην υπόθεση Οτσαλάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/pkk-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1140" data-original-width="1900" height="98" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/pkk-1.jpg" width="740" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ιστορική νομοθεσία ενέκρινε η τουρκική Εθνοσυνέλευση</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Ιστορική εξέλιξη σημειώθηκε στην Τουρκία, καθώς η Εθνοσυνέλευση της χώρας ενέκρινε νομοθεσία που ανοίγει τον δρόμο για την επανένταξη στην κοινωνία χιλιάδων μαχητών του PKK, στο πλαίσιο προσπάθειας τερματισμού μιας σύγκρουσης που διαρκεί τέσσερις δεκαετίες. Το νομοσχέδιο, με τίτλο «Νόμος για την ενίσχυση της εθνικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής ένταξης», υπερψηφίστηκε με 468 ψήφους επί συνόλου 562 βουλευτών, μετά από δωδεκάωρη συζήτηση στην Ολομέλεια.<br />Χωρίς γενική αμνηστία ή αναφορά στον Οτσαλάν<br /><br />Ο νέος νόμος ρυθμίζει την επιστροφή στην πολιτική ζωή όσων μαχητών του PKK παραδώσουν τον οπλισμό τους, χωρίς ωστόσο να προβλέπει γενική αμνηστία ή να ρυθμίζει ειδικά το καθεστώς του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ο οποίος παραμένει έγκλειστος με ισόβια κάθειρξη από το 1999. Η κυβέρνηση, λαμβάνοντας υπόψη την τουρκική κοινή γνώμη που έχει σημαδευτεί από πόλεμο με τουλάχιστον 50.000 νεκρούς από το 1984, απέκλεισε εξαρχής το ενδεχόμενο γενικής αμνηστίας.<br />Στήριξη από αντιπολίτευση και προεδρία<br /><br />Η αντιπολίτευση στήριξε το νομοσχέδιο, ενώ η προεδρία το χαρακτήρισε «σημαντικό βήμα» για την απαλλαγή της Τουρκίας από την «τρομοκρατία». Ο διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Μπουρχανετίν Ντουράν, ανέφερε μέσω X πως η εξέλιξη ενισχύει την ειρήνη, την ενότητα και την ακεραιότητα της χώρας, προσφέροντας σημαντικά οφέλη. Χαρακτηριστική στιγμή αποτέλεσε η χειραψία του επικεφαλής του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, με στελέχη του κόμματος DEM μετά την ψηφοφορία.<div><br />Αποφυλάκιση 3.500 κρατουμένων σε πρώτη φάση<br /><br />Ο νόμος, που εισηγήθηκε το κυβερνών κόμμα AKP και υποστήριξε το DEM, προβλέπει αναστολή διώξεων και ποινών για διάστημα πέντε έως δέκα ετών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, περίπου 3.500 από τους συνολικά 10.000 φυλακισμένους θα αφεθούν ελεύθεροι σε πρώτη φάση, ενώ αν δεν υπάρξει υποτροπή οι υποθέσεις θα αρχειοθετούνται.<br /><br />Εξαιρούνται όσοι έχουν καταδικαστεί για κακουργήματα, όπως ανθρωποκτονίες, γεγονός που αφορά τον Οτσαλάν, χωρίς ωστόσο να αναφέρεται ονομαστικά στο κείμενο του νόμου. Ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας, Τζεβντέτ Γιλμάζ, σημείωσε πως η τύχη του 77χρονου ηγέτη δεν καλύπτεται από τον συγκεκριμένο νόμο, προσθέτοντας ωστόσο πως θα παραμείνει σε θέση να συνεισφέρει στη διαδικασία.</div><div><br />Αντιδράσεις στη Βουλή<br /><br />Κατά τη συζήτηση, ο Τουρχάν Τσεμέζ, βουλευτής του Iyi, αμφισβήτησε τη λογική διαπραγμάτευσης με «τρομοκράτες», ενώ ο Οζγκιούρ Εζέλ του Yeni Parti υποστήριξε πως η ειρήνη και η δικαιοσύνη θα φέρουν «γιατρειά». Η βουλευτής του DEM, Τζεϊλάν Ακτς, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο πως πρόκειται για «ιστορικό ορόσημο», χαρακτηρίζοντάς το πρώτο βήμα προς «απόλυτη, αληθινή και αυθεντική ισότητα».</div><div><br />Επιφυλάξεις από την ηγεσία του PKK<br /><br />Παρά την πρωτοβουλία του 2025 για κατάθεση όπλων και τη συμβολική τελετή που είχε πραγματοποιηθεί στο βόρειο Ιράκ, η ηγεσία του PKK εξέφρασε επιφυλάξεις για όσα χαρακτηρίζει «κενά» του νομοσχεδίου, απαιτώντας την αποφυλάκιση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν με ρόλο «συντονιστή της ειρηνευτικής διαδικασίας», προειδοποιώντας πως διαφορετικά αρκετές από τις διατάξεις του νόμου κινδυνεύουν να παραμείνουν «νεκρό γράμμα».</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Χιλιάδες μαχητές του PKK ελεύθεροι. «Κενό» στην υπόθεση Οτσαλάν.

Ιστορική νομοθεσία ενέκρινε η τουρκική Εθνοσυνέλευση Γιάννης Κολεΐδης Ιστορική εξέλιξη σημειώθηκε στην Τουρκία, καθώς η Εθνοσυνέλευση της χώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατηγική των πανεπιστημίων του Κατάρ: Ο ιδεολογικός πόλεμος εξασθενεί την αμερικανική ισχύ.

<img height="90" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/QATAR-TURKEY-630x387.jpg" width="736" /><br /><br />Πώς το Κατάρ, τα αμερικανικά πανεπιστήμια και μια αναδυόμενη ευθυγράμμιση Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν ενδέχεται να λειτουργούν παράλληλα για να διαβρώσουν την αμερικανική ισχύ από το εσωτερικό και το εξωτερικό.<br /><br />Η διεθνής υποχώρηση που παρακολουθούμε τώρα, τόσο από το Ισραήλ όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι βαθύτατα ανησυχητική.<br /><br />Εξίσου ανησυχητικός είναι ο αυξανόμενος συντονισμός μεταξύ τριών ονομαστικών αμερικανικών συμμάχων: του Πακιστάν, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Η Ουάσιγκτον υπέθετε για καιρό ότι αυτά τα κράτη θα παρέμεναν εξαρτημένα από την αμερικανική ισχύ και, ως εκ τούτου, πολιτικά διαχειρίσιμα.<br /><br />Αυτή η υπόθεση φαίνεται τώρα όλο και πιο εύθραυστη.<br /><br />Ο Αμιχάι Τσικλί έχει ήδη προειδοποιήσει ότι αυτή η αναδυόμενη ευθυγράμμιση θα έπρεπε να ανησυχεί το Ισραήλ.<br /><br />Άλλοι έχουν αναλώσει περισσότερο από έναν χρόνο προειδοποιώντας για τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες της Τουρκίας.<br /><br />Ωστόσο, αυτή η εξέλιξη γίνεται σαφέστερη όταν εξεταστεί παράλληλα με τις δραστηριότητες του Κατάρ στη Μέση Ανατολή και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Το Κατάρ έχει βαθιά στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή.<br /><br />Ο στόχος του είναι να αποκοιμίσει την Ουάσιγκτον σε μια αίσθηση ασφάλειας, ενώ παράλληλα βοηθά στη δημιουργία των διανοητικών και πολιτικών συνθηκών για ένα νέο περιφερειακό μπλοκ.<br /><br />Ο πρωταρχικός ρόλος του Κατάρ δεν είναι να παράσχει στρατιωτική ισχύ.<br /><br />Αντίθετα, βοηθά στην προετοιμασία του ιδεολογικού εδάφους, ιδιαίτερα μέσω της επιρροής του εντός των αμερικανικών πανεπιστημίων.<br /><br />Εντωμεταξύ, οι πιο ριζοσπαστικοί περιφερειακοί εταίροι του μπορούν να συνεισφέρουν όπλα, ενέργεια και βιομηχανική ικανότητα.<br /><br />Μαζί, αυτά τα στοιχεία θα μπορούσαν να περιορίσουν την αμερικανική δράση και να εξασθενήσουν σταδιακά τη θέση της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Αλλά η φιλοδοξία προχωρά περισσότερο. Επιδιώκει να αμφισβητήσει όχι μόνο την περιφερειακή παρουσία της Αμερικής, αλλά την ίδια τη νομιμότητα της αμερικανικής ισχύος.<br /><br />Τα πανεπιστήμια γίνονται όργανα μέσω των οποίων οι μελλοντικές ελίτ ενθαρρύνονται να θεωρούν την αμερικανική επιρροή ως εγγενώς διεφθαρμένη, ιμπεριαλιστική ή παράνομη.<br /><br />Η εχθρότητα προς το Ισραήλ είναι το πιο αποτελεσματικό όχημα για αυτό το εγχείρημα.<br /><br />Προωθώντας τον ισχυρισμό ότι το ισραηλινό λόμπι ελέγχει την αμερικανική πολιτική, αυτή η εκστρατεία μετατρέπει το Ισραήλ από σύμμαχο στη υποτιθέμενη ερμηνεία για τις αμερικανικές αποτυχίες.<br /><br />Ένα τέτοιο αφήγημα μπορεί να επιτύχει περισσότερα από το να εξαναγκάσει μια αμερικανική υποχώρηση από τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μπορεί να διασπάσει και τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα, να διασπάσει την κοινή γνώμη, να εντείνει τη εγχώρια ριζοσπαστικοποίηση και να βλάψει τα πολιτισμικά και οικονομικά θεμέλια της αμερικανικής ισχύος.<br /><br />Ιδωμένος υπό αυτό το πρίσμα, ο αναδυόμενος άξονας Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν εξυπηρετεί περισσότερα από ένα κοινό μουσουλμανικό συμφέρον. Μπορεί επίσης να εξυπηρετεί την Κίνα.<br /><br />Τα κινεζικά και τα ισλαμιστικά συμφέροντα μπορούν να λειτουργούν παράλληλα χωρίς να απαιτείται μια επίσημη συμμαχία.<br /><br />Στις αμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις, συγκλίνουν στην εξασθένηση της εμπιστοσύνης προς τη Δύση.<br /><br />Στη Μέση Ανατολή, συγκλίνουν στη διάβρωση της στρατηγικής αρχιτεκτονικής της αμερικανικής επιρροής.<br /><br />Έτσι πρέπει να γίνει κατανοητή η νέα ευθυγράμμιση. Δεν είναι απλώς ένας ακόμη περιφερειακός συνασπισμός.<br /><br />Είναι μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας στην οποία τα ιδεολογικά θεμέλια και η οικονομική εμβέλεια της αμερικανικής τάξης πραγμάτων αμφισβητούνται ταυτόχρονα, από το εσωτερικό και από το εξωτερικό.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η στρατηγική των πανεπιστημίων του Κατάρ: Ο ιδεολογικός πόλεμος εξασθενεί την αμερικανική ισχύ.

Πώς το Κατάρ, τα αμερικανικά πανεπιστήμια και μια αναδυόμενη ευθυγράμμιση Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν ενδέχεται να λειτουργούν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα κατάφερε ο Ερντογάν; Τους “τουμπάρισε” τους Κούρδους;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRLPiWZztoHzbaDS3SkmQQZ75M1H_FH36cJj4ZNul-Q2lIu0brv8jldP-R2&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="404" data-original-width="759" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRLPiWZztoHzbaDS3SkmQQZ75M1H_FH36cJj4ZNul-Q2lIu0brv8jldP-R2&s=10" width="757" /></a></div><div><br /></div>Τα μέλη του τουρκικού κοινοβουλίου υιοθέτησαν νόμο, που χαρακτηρίζεται ήδη …”ιστορικός” από πολιτικούς παρατηρητές, για την επανένταξη στην κοινωνία των μαχητών του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK), καίριο βήμα της συνεχιζόμενης διαδικασίας προκειμένου να τερματιστεί ο πόλεμος που διαρκεί πάνω από τέσσερις δεκαετίες.<br /><br />Το κείμενο, με επίσημο τίτλο «Νόμος για την ενίσχυση της εθνικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής ένταξης», υιοθετήθηκε χθες το βράδυ με ευρεία πλειοψηφία: υπέρ τάχθηκαν 468 μέλη από τα 562 της τουρκικής Βουλής, έπειτα από μαραθώνια συζήτηση δώδεκα ωρών. Ορίζει τον τρόπο για την επάνοδο στην πολιτική ζωή (σ.σ. μέρους των) μαχητών του PKK που θα καταθέσουν τα όπλα.<br /><br />Πλην όμως δεν προβλέπει γενική αμνηστία, ούτε ξεκαθαρίζει την τύχη του Αμπντουλά Οτζαλάν, του ιδρυτή και ιστορικού ηγέτη του ένοπλου κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος, ο οποίος εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης σε απομόνωση από το 1999.<br /><br />Η τουρκική κυβέρνηση, έχοντας συναίσθηση των δισταγμών της τουρκικής κοινής γνώμης, στοιχειωμένης από τον πόλεμο με τουλάχιστον 50.000 νεκρούς –κατά μάλλον συντηρητικές εκτιμήσεις– από το 1984, φρόντισε επιμελώς να επιμείνει στο ότι το κείμενο που καταρτιζόταν τις τελευταίες εβδομάδες δεν θα συμπεριλαμβανόταν γενική αμνηστία. Η αντιπολίτευση τάχθηκε υπέρ του νόμου, ευθυγραμμιζόμενη στο ζήτημα αυτό με τα κόμματα της συμπολίτευσης.<br /><br />Η τουρκική προεδρία εξήρε το «σημαντικό βήμα» στη διαδικασία με σκοπό, κατ’ αυτήν, η Τουρκία να απαλλαγεί από την «τρομοκρατία».Η εξέλιξη θα ενισχύσει «την ειρήνη», «την ενότητα» και την «ακεραιότητα της χώρας μας», συνεπάγεται «σημαντικά οφέλη» για την Τουρκία, που θα «απαλλαγεί οριστικά από τη μάστιγα της τρομοκρατίας», διαβεβαίωσε μέσω X ο διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας Μπουρχανετίν Ντουράν, εκφράζοντας ευχαριστίες προς όλους όσοι συνέβαλαν.<br /><br />Ο επικεφαλής του εθνικιστικού κόμματος MHP Ντεβλέτ Μπαχτσελί, σύμμαχος της κυβέρνησης, που πιστώνεται πως είχε την πρωτοβουλία για να αρχίσει η τρέχουσα ειρηνευτική διαδικασία, στα τέλη του 2024, απαθανατίστηκε να ανταλλάσσει χειραψίες με στελέχη του κόμματος DEM, το οποίο εκφράζει την κουρδική μειονότητα, μετά το πέρας της ψηφοφορίας.<br /><br />10.000 φυλακισμένοι<br /><br />Ο νόμος, που εισηγήθηκε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP, ισλαμική δεξιά) του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και υποστήριξε το DEM, προβλέπει αναστολή των ποινικών διώξεων και της εκτέλεσης των ποινών των δραστών διαφόρων παραβιάσεων της τουρκικής νομοθεσίας για περίοδο πέντε ως δέκα ετών.<br /><br />Κάπου 3.500 πρώην μέλη του κινήματος των ανταρτών από τους σχεδόν 10.000 φυλακισμένους στις τουρκικές φυλακές αναμένεται έτσι να αφεθούν ελεύθερα σε πρώτη φάση, σύμφωνα με τούρκους κοινοβουλευτικούς. Αν δεν υπάρξει υποτροπή, κι αφού παρέλθει η χρονική προθεσμία, οι έρευνες θα τίθενται στο αρχείο και οι ποινές θα θεωρείται πως έχουν εκτιστεί.<br /><br />Ωστόσο όσοι έχουν καταδικαστεί για κακουργήματα –ιδίως ανθρωποκτονίες– εξαιρούνται από τον μηχανισμό αυτό. Μη εξαιρουμένου του Αμπντουλά Οτζαλάν: το κείμενο δεν περιέχει ουδεμία ονομαστική αναφορά στον ιδρυτή του PKK.<br /><br />Ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας Τζεβντέτ Γιλμάζ σημείωνε προ ημερών πως η τύχη του 77χρονου ιστορικού ηγέτη των ανταρτών, στη φυλακή 27 χρόνια, δεν «καλύπτεται από αυτόν τον νόμο». Ωστόσο, πρόσθετε την περασμένη εβδομάδα, ο Αμπντουλά Οτζαλάν θα παραμείνει σε θέση «να συνεισφέρει» στην ειρηνευτική διαδικασία. Από τον διάλογο για τον νόμο, που μεταδόθηκε κατά μεγάλο μέρος του από το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο TRT χθες, δεν έλειψαν οι εντάσεις.<br />«Αληθινή και αυθεντική ισότητα»<br /><br />Πώς είναι δυνατόν «να διαπραγματεύεστε με τους τρομοκράτες (…); Μας λέγατε πως θα κατέθεταν τα όπλα άνευ όρων», εξεμάνη ο Τουρχάν Τσεμέζ, του κόμματος Iyi (εθνικιστικό, αντιπολίτευση). Ο Οζγκιούρ Εζέλ του Yeni Parti («Νέο Κόμμα», σοσιαλδημοκρατικό), της ισχυρότερης παράταξης της αντιπολίτευσης, συνηγόρησε υπέρ του νομοσχεδίου κρίνοντας πως μόνο «η ειρήνη, η δημοκρατία και η δικαιοσύνη» θα φέρουν «γιατρειά» στην Τουρκία.<br /><br />«Πρόκειται για ιστορικό όριο. Το ότι 468 μέλη του κοινοβουλίου ψήφισαν υπέρ αυτού του νομοσχεδίου αποδεικνύει ότι η συμμαχία στην εξουσία μπορεί να προτείνει τροποποιήσεις που θα βελτιώσουν τη ζωή όλων και θα εξασφαλίσει υποστήριξη», σχολίασε βουλεύτρια του DEM, η Τζεϊλάν Ακτς, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.<br /><br />«Απόψε μπορούμε όλοι να πάρουμε βαθιά ανάσα. Αυτό είναι το πρώτο βήμα σε μια μακρά πορεία προς απόλυτη, αληθινή και αυθεντική ισότητα» της κουρδικής μειονότητας στην Τουρκία, πρόσθεσε η πολιτικός. «Επιλέγω να είμαι αισιόδοξη (…) και γεμάτη ελπίδα», πρόσθεσε. Ο κ. Οτζαλάν, κρατούμενος σε απομόνωση σε νησί-φυλακή ανοικτά της Κωνσταντινούπολης, παρότρυνε το 2025 το PKK να καταθέσει τα όπλα, έπειτα από πρωτοβουλία του συμμάχου του προέδρου Ερντογάν.<br /><br />Η ηγεσία του PKK ανακοίνωσε κατόπιν τη διάλυσή της, προτού προχωρήσει μερικές εβδομάδες αργότερα σε συμβολική τελετή κατάθεσης των όπλων, τον Ιούλιο του 2025, στο βόρειο Ιράκ, όπου «περιορισμένος αριθμός» μαχητών, κατά την Άγκυρα, έχει βάσεις μετόπισθεν.<br /><br />Ωστόσο προχθές Κυριακή, μέλη της ηγεσίας του υπό διάλυση κινήματος επέκριναν τα «σοβαρά λάθη» και τα «κενά» του νομοσχεδίου, κρίνοντας πως το κείμενο δεν θα επιτρέψει να επιλυθεί το κουρδικό ζήτημα στην Τουρκία «στην ολότητά του».<br /><br />Το PKK συνεχίζει εξάλλου να αξιώνει να αποφυλακιστεί ο Αμπντουλά Οτζαλάν και να του ανατεθεί ρόλος «συντονιστή της ειρηνευτικής διαδικασίας». Σε διαφορετική περίπτωση, προειδοποίησε το κίνημα, «πολλές από τις διατάξεις του νόμου θα παραμείνουν νεκρό γράμμα», χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες.<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα κατάφερε ο Ερντογάν; Τους “τουμπάρισε” τους Κούρδους;

Τα μέλη του τουρκικού κοινοβουλίου υιοθέτησαν νόμο, που χαρακτηρίζεται ήδη …”ιστορικός” από πολιτικούς παρατηρητές, για την επανένταξη στην ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Αντάντ”, όχι “ισλαμικό ΝΑΤΟ”! Η Ρωσία για τη συμμαχία “των τριών”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTHBavnrT-rSHwc4f6f6hhRInN1EZKvm8WdAYzdDJeaBOS0W_lDvyLDEKll&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="600" height="90" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTHBavnrT-rSHwc4f6f6hhRInN1EZKvm8WdAYzdDJeaBOS0W_lDvyLDEKll&s=10" width="761" /></a></div><div><br /></div>Η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία συνέστησαν ένα κοινό στρατιωτικό μπλοκ. Ο όρος «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» χρησιμοποιείται ήδη, αλλά στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με κάτι εντελώς διαφορετικό. Γιατί δεν είναι ισλαμικό ή ένα νέο ΝΑΤΟ – και τι σχέση έχει αυτό με τις αποτυχίες των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή;<br /><br />Του <a href="https://vz.ru/world/2026/8/7/1440990.html"><b>Γκεβόργκ Μιρζαγιάν</b></a><br /><br />«Ισλαμικό ΝΑΤΟ». Αυτή είναι η τρέχουσα ονομασία του τριμερούς αμυντικού συμφώνου Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν, το οποίο συντάχθηκε σε διάστημα πολλών μηνών και τελικά υπογράφηκε στις 7 Αυγούστου στη Μέκκα, την ιερότερη πόλη για όλους τους Μουσουλμάνους. Τώρα, μια ένοπλη επίθεση σε ένα από τα μέρη θα θεωρείται επίθεση και στις τρεις χώρες του μπλοκ.<br /><br />Φαίνεται ότι πρόκειται πραγματικά για μια ισχυρή συμμαχία. Στην πραγματικότητα, η συμμαχία προβλέπει μια συνέργεια μεταξύ των σαουδαραβικών χρηματοοικονομικών και ενεργειακών πόρων, της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και του στρατού, και των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων και των πυρηνικών όπλων του Ισλαμαμπάντ. Όσον αφορά το οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτικό δυναμικό, την ξεπερνά μόνον η Βορειοατλαντική Συμμαχία.<br /><br />Ωστόσο, μετά από προσεκτικότερη εξέταση, γίνεται σαφές ότι δεν πρόκειται για ένα «ισλαμικό ΝΑΤΟ» ή οποιοδήποτε άλλο δυνητικά ισχυρό στρατιωτικοπολιτικό μπλοκ. Η νέα συμμαχία δεν πρέπει να υποτιμάται – αλλά δεν πρέπει ούτε να υπερεκτιμάται.<br /><br />Καταρχάς, ο όρος «ισλαμικό» δεν θα έπρεπε να προστίθεται σε αυτό. Ναι, μιλάμε για τρεις μουσουλμανικές χώρες, αλλά το μπλοκ δεν ισχυρίζεται ότι είναι πανμουσουλμανικό (όπως ακριβώς το ΝΑΤΟ δεν ισχυριζόταν ότι είναι μια πανχριστιανική ένωση ακόμη και πριν την ένταξη της Τουρκίας). Δεν είναι καν βασικός μουσουλμανικός παράγοντας ασφαλείας, αφού τουλάχιστον μία κορυφαία μουσουλμανική παγκόσμια δύναμη – το Ιράν – δεν συμπεριλαμβάνεται. «Η μουσουλμανική κοινωνία κινείται προς μια πιο κατακερματισμένη, ιδιοτελή και πολυπολική τάξη, στην οποία οι εθνικοί υπολογισμοί υπερισχύουν αναπόφευκτα της θρησκευτικής αλληλεγγύης», σημειώνει η Jerusalem Post.<br /><br />Δεύτερον, δεν θα έπρεπε να ονομάζεται ούτε «ΝΑΤΟ». Τουλάχιστον από την άποψη των αρχών της συλλογικής άμυνας. Ναι, υπάρχει μια ρήτρα που λέει «μια επίθεση εναντίον ενός είναι επίθεση εναντίον όλων», αλλά τα εμπλεκόμενα μέρη δεν έχουν ποτέ δείξει την προθυμία τους να υπερασπιστούν το ένα το άλλο. Μάλλον το αντίθετο.<br /><br />Το γεγονός είναι ότι το Πακιστάν είχε ήδη προγραμματιστεί να εισέλθει στον πόλεμο. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2025 – έξι μήνες πριν από τις ιρανικές επιθέσεις σε στόχους της Σαουδικής Αραβίας – είχε ήδη υπογράψει μια στρατηγική συμφωνία αμοιβαίας άμυνας με το Ριάντ. Ωστόσο, αυτό δεν οδήγησε σε πακιστανικές επιθέσεις στο Ιράν ή, για παράδειγμα, εναντίον των Χούθι της Υεμένης.<br /><br />«Το Πακιστάν, αντίθετα, προσπάθησε με κάθε τρόπο να συμφιλιώσει το Ιράν με τη Σαουδική Αραβία και ήταν ο κύριος ειρηνοποιός καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου», υπενθύμισε στην εφημερίδα Vzglyad ο διεθνής πολιτικός επιστήμονας Kirill Semenov. Η συμφωνία επίσης δεν οδήγησε σε σαουδαραβικές επιθέσεις στους Αφγανούς Ταλιμπάν (των οποίων οι δυνάμεις πραγματοποιούσαν επιθέσεις σε πακιστανικούς στόχους).<br /><br />Καμία πλευρά δεν θέλει να πολεμήσει σε ένα μέτωπο που είναι ξένο προς αυτήν. Οι Σαουδάραβες και οι Τούρκοι δεν έχουν καμία δουλειά στο Αφγανιστάν, και οι Πακιστανοί δεν έχουν καμία δουλειά στην Υεμένη. Και αυτό χωρίς καν να λάβουμε υπόψη την τουρκο-ΝΑΤΟική πτυχή: Η είσοδος της Άγκυρας στον πόλεμο στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας ή του Πακιστάν θα την καθιστούσε στόχο εχθρικών επιθέσεων, κάτι που η Άγκυρα θα μπορούσε να παρουσιάσει ως ενεργοποίηση του Άρθρου 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ και ως βάση για την είσοδο δυτικών χωρών στον πόλεμο. Προφανώς, όμως, οι δυτικές χώρες, δεν πρόκειται να πολεμήσουν μόνο και μόνο επειδή κάποιος, για παράδειγμα, επιτέθηκε στο Πακιστάν.<br /><br />Δεν είναι ΝΑΤΟ ούτε από δομικής άποψης. Η Βορειοατλαντική Συμμαχία έχει μια σαφή δομή διακυβέρνησης με κέντρο τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έχουν συγκεντρώσει τη συλλογική Δύση γύρω από αυτήν. Αυτό είναι αδύνατο στη Μέση Ανατολή. «Ο κύριος λόγος για την αποτυχία οποιουδήποτε ισλαμικού ΝΑΤΟ είναι η απουσία συμφωνίας σχετικά με το ποιος θα πρέπει να ηγηθεί του μουσουλμανικού κόσμου», σημειώνει η <a href="https://www.jpost.com/">Jerusalem Post</a>. Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και, σε κάποιο βαθμό, το Πακιστάν όχι μόνο διαφωνούν σε αυτό το ζήτημα – στην πραγματικότητα είναι αντίπαλοι για την ηγεσία στον ισλαμικό κόσμο.<br /><br />Για να υπονομεύσουν «φιλικά» τους αντιπάλους τους, ορισμένες από αυτές τις χώρες έχουν καταφύγει σε εξαιρετικά σκληρά μέτρα. Αρκεί να θυμηθούμε την εμπλοκή της Άγκυρας στην υπόθεση Κασόγκι, η οποία επέφερε σοβαρό πλήγμα στη φήμη του de facto ηγέτη της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.<br /><br />Ναι, μια συμμαχία δεν χρειάζεται απαραίτητα να οικοδομηθεί γύρω από έναν ηγέτη—μπορούν να υπάρχουν και οριζόντιες συνδέσεις. Ακόμα και μεταξύ ανταγωνιστών. «Δεν είναι ανάλογο με το ΝΑΤΟ. Είναι μια συμμαχία ίσων κρατών, χωρίς κυρίαρχο παίκτη. Θυμίζει περισσότερο τους συνασπισμούς του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου – ένα είδος Αντάντ», – λέει ο Kirill Semenov.<br /><br />Η Αντάντ ήταν πράγματι μια οριζόντια συμμαχία που ένωσε χώρες που δεν ήταν ιδιαίτερα φιλικές μεταξύ τους (η Αγγλία βρισκόταν γενικά στο χείλος του πολέμου τόσο με τη Γαλλία όσο και με τη Ρωσία). Αλλά τις ένωσε αποκλειστικά λόγω της παρουσίας μιας πολύ πιο σοβαρής και ταυτόχρονα κοινής απειλής – της Γερμανίας του Κάιζερ, που είχε αποκτήσει απότομα δύναμη.<br /><br />Το ερώτημα είναι ποιος είναι η απειλή εδώ; Πιο συγκεκριμένα, μια κοινή απειλή; Φαίνεται ότι η απάντηση είναι προφανής – το Ιράν. Η Τεχεράνη, που υπερασπίζεται τον εαυτό της από τις αμερικανικές επιθέσεις, συμπεριφέρεται, σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς, πολύ επιθετικά. Τόσο πολύ που θα χρεώσει μονομερώς υπερβολικά υψηλά τέλη για τη διέλευση πλοίων από τα στενά του Ορμούζ (5% του κόστους του φορτίου συνεπάγεται απλά κολοσσιαία νούμερα).<br /><br />Ωστόσο, για την Τουρκία, το Ιράν είναι ένας εταίρος. Τουλάχιστον όσον αφορά την ασφάλεια – αν η εξουσία στην Τεχεράνη κλονιστεί, δεν θα υπάρχει κανείς να ελέγξει τους Ιρανούς Κούρδους. Επομένως, είναι ευκολότερο για τους Τούρκους να καταλήξουν σε συμφωνία. Οι Πακιστανοί, επίσης, σίγουρα θα χρειαστεί να καταλήξουν σε συμφωνία με το Ιράν, έστω και μόνο επειδή ο βασικός στρατιωτικός και πολιτικός εταίρος του Ισλαμαμπάντ, το Πεκίνο, έχει πολλά συμφέροντα στο Ιράν.<br /><br />Ίσως το Ισραήλ να είναι ο κοινός εχθρός; Το Τελ Αβίβ έχει πράγματι επιδείξει μεγάλη επιθετικότητα τους τελευταίους μήνες, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, της οποίας την επικράτεια οι Τούρκοι θεωρούν ως την αποκλειστική σφαίρα επιρροής τους. Ωστόσο, το πρόβλημα είναι ότι, πρώτον, το Ισραήλ διαθέτει πυρηνικά όπλα και, δεύτερον, οι Σαουδάραβες δεν βλέπουν κανένα λόγο να πολεμήσουν τους Ισραηλινούς για τους Σύριους μαχητές. Το Ριάντ χρειάζεται το Τελ Αβίβ για να περιορίσει το Ιράν.<br /><br />Επομένως, δεν υπάρχει ένας μόνο σημαντικός εχθρός εδώ. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες περιφερειακές απειλές (όπως οι Χούθι ή οι ιρακινές πολιτοφυλακές) που δημιουργούν προβλήματα για δύο, αν όχι για όλα, και τα τρία μέλη της συμμαχίας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε μια κατάσταση όπου ο βασικός εγγυητής της ασφάλειας στη Μέση Ανατολή – οι ΗΠΑ – γίνεται ολοένα και πιο αναξιόπιστος.<br /><br />Οι ΗΠΑ δεν έχουν καταφέρει να διασφαλίσουν την ασφάλεια της ναυτιλίας στον Περσικό Κόλπο, καθώς και στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι ΗΠΑ δεν έχουν καταφέρει να βρουν μια λύση (είτε διπλωματική είτε στρατιωτική) στα προβλήματα με το Ιράν που να είναι ασφαλής για όλους. Οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να χαλιναγωγήσουν τον αλαζονικό σύμμαχό τους, το Ισραήλ. Οι ΗΠΑ είναι ακόμη και ανίκανες να αντιμετωπίσουν περιφερειακούς μη κρατικούς παράγοντες – τους Χούθι, τις ιρακινές πολιτοφυλακές και άλλους.<br /><br />Τέλος, οι ΗΠΑ που ήταν κάποτε σύμμαχος και των τριών χωρών του συνασπισμού, δεν είναι πλέον. Η Ουάσινγκτον ουσιαστικά αντάλλαξε τη σχέση της με το Πακιστάν -κάποτε το βασικό στήριγμα της Αμερικής στη Νότια Ασία- με προσπάθειες οικοδόμησης συνεργασίας με την Ινδία.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος εμπόδισε τις προσπάθειες των Τούρκων να επιλύσουν τα προβλήματά τους στη Συρία και έθεσε την περαιτέρω στρατιωτικο-τεχνική συνεργασία (στην οποία η Άγκυρα είχε επενδύσει πολλά) υπό την προϋπόθεση της προθυμίας της Τουρκίας να θυσιάσει την κυριαρχία της – για παράδειγμα, το δικαίωμά της να διατηρεί σχέσεις με τη Ρωσία. Τέλος, οι Αμερικανοί, οι οποίοι είχαν υποσχεθεί να προστατεύσουν τη Σαουδική Αραβία από το Ιράν, απλώς την εγκατέλειψαν στην τύχη της, αποσύροντας την αεράμυνα για να προστατεύσουν τις δικές τους βάσεις.<br /><br />Επομένως, το «ισλαμικό ΝΑΤΟ» είναι ουσιαστικά απλώς μια προσπάθεια ηγετικών περιφερειακών δυνάμεων να επιλύσουν τα προβλήματα της περιοχής τους μόνες τους. «Τα τρία πιο ισχυρά κράτη στον μουσουλμανικό κόσμο συγκεντρώνονται σε μια εποχή αυξημένης αβεβαιότητας, επιδεικνύοντας μια αυξανόμενη προθυμία μεταξύ των περιφερειακών και μεσαίων δυνάμεων να συντονιστούν στενότερα σε θέματα ασφάλειας», λέει ο Abdulaziz Sager, πρόεδρος του Κέντρου Έρευνας του Κόλπου με έδρα τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Και η Μόσχα είναι απόλυτα ευχαριστημένη με αυτό. «Αν δούμε αυτή τη συμμαχία ως μια προσπάθεια αντικατάστασης των ΗΠΑ στην περιοχή, τότε είναι ωφέλιμη για εμάς. Η Ρωσία υποστηρίζει ότι οι περιφερειακές δυνάμεις, όχι οι ΗΠΑ, θα διασφαλίσουν την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, το σύμφωνο αποτελεί δομικό στοιχείο στην οικοδόμηση ενός πολυπολικού κόσμου», λέει ο Kirill Semenov.<br />Όσο περισσότερα τέτοια δομικά στοιχεία υπάρχουν και όσο πιο επιτυχημένα εκπληρώνουν τις λειτουργίες τους, έστω και περιορισμένες, τόσο πιο κοντά θα φτάσουμε σε έναν πολυπολικό κόσμο.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

“Αντάντ”, όχι “ισλαμικό ΝΑΤΟ”! Η Ρωσία για τη συμμαχία “των τριών”

Η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία συνέστησαν ένα κοινό στρατιωτικό μπλοκ. Ο όρος «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» χρησιμοποιείται ήδη, αλλά στην π...

Διαβάστε την συνέχεια