Η απειλή του drone, η καχεκτική διπλωματία και η μεγάλη ανατροπή του Πούτιν

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/DRONES.jpg" width="756" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Αυτό που κατάλαβε ο απλός πολίτης από την πρώτη ώρα, ότι δηλαδή το drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, είναι ουκρανικό, χρειάστηκε πέντε ημέρες για να το επιβεβαιώσουν, οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας Γιώργος Γεραπετρίτης και Νίκος Δένδιας, με τον δεύτερο να έχει εκτεθεί, στην προσπάθειά του να αποκρύψει την αλήθεια. Και αντί η κυβέρνηση να κάνει άμεσα τις επιβεβλημένες ενέργειες, όπως κάνει κάθε χώρα που υπερασπίζεται την κυριαρχία της και διεκδικεί τον σεβασμό όλων, οι δύο προαναφερθέντες αξιωματούχοι “έθεσαν” το ζήτημα στις υπουργικές συνόδους εξωτερικών και άμυνας της ΕΕ. Ο Δένδιας ειδικότερα, το “έθεσε” στον Ουκρανό ομόλογό του, ο οποίος προσποιήθηκε τον απορημένο και απάντησε ότι θα ενημερωθεί από το Κίεβο.<br /><br />Αν όμως ο Έλληνας υπουργός απαιτούσε μια δημόσια συγνώμη και άμεσες, δηλαδή εδώ και πέντε ημέρες, εξηγήσεις προειδοποιώντας για κρίση στις διμερείς σχέσεις, η απάντηση δεν θα ήταν η ίδια Η μυστική διπλωματία της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ουκρανικό γίνεται μπούμερανγκ και πλέον , ανεξάρτητα από τις εξηγήσεις του Κιέβου, η εικόνα αλλάζει ραγδαία με την Αθήνα να μένει δραματικά πίσω. Την ίδια στιγμή οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης εγκαταλείπουν τον Ζελένσκι και ετοιμάζονται για την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Μόσχα, μετά τη δήλωση Πούτιν για το τέλος του πολέμου. Που είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη;<br /><br />Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε ουσιαστικά το τέλος του πολέμου. Δεν μίλησε για εκεχειρία , αλλά για το τέλος, που σημαίνει συμφωνία. Είναι πολύ πιθανό αυτή να περιλαμβάνει εδαφικές προσαρμογές, που οι ορκισμένοι φίλοι της Ουκρανίας στο Παρίσι, το Βερολίνο , την Ουάσιγκτον και αλλού είναι έτοιμοι να αποδεχθούν. Και σίγουρα, κάποια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας αναδύεται. Φαίνεται ΄ ότι όλα αυτά έχουν κάποια σοβαρή βάση, γιατί πριν καλά καλά τελειώσει τις ανακοινώσεις του ο Πούτιν, οι Financial Times αποκάλυψαν, ότι υπάρχει μήνυμα των Μακρόν, Μερτς και Στάρμερ προς τον Πούτιν, που δηλώνουν ετοιμότητα και προθυμία να συζητήσουν εξομάλυνση των σχέσεων με τη Μόσχα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει καταλάβει τίποτα;<br /> <br />Εθισμένη στην συγκάλυψη - Κρίση διπλωματικών επιλογών<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης , ο μόνος από όλη την ΕΕ έχει μείνει στην ιστορία γιατί είναι αυτός που δήλωσε ότι βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία. Στήριξε φανερά και παρασκηνιακά όλες τις αποφάσεις των Ευρωπαίων για κυρώσεις κατά της Ρωσίας και παροχή στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία, πολλές φορές με αδιαφάνεια.<br /><br />Μόλις βρέθηκε το drone, η Αθήνα αιφνιδιάστηκε και προσπάθησε να αποσιωπήσει το γεγονός. Ωστόσο με το που ελήφθησαν οι πρώτες φωτογραφίες και τραβήχτηκαν τα πρώτα βίντεο, η δημοσιότητα ήταν αναπόφευκτη. Παρ όλα αυτά, ο μηχανισμός προπαγάνδας της κυβέρνησης κράτησε εκτός στόχου το Κίεβο , παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Αν το όχημα συγκρούονταν έστω τυχαία με κάποιο επιβατικό πλοίο, ιστιοπλοϊκά ή όπου οπουδήποτε αλλού και προκαλούσε θύματα, πολλά θύματα μάλιστα, τα πράγματα θα ήταν οδυνηρά για την κυβέρνηση, αλλά και για το προφίλ της Ελλάδας και για τον τουρισμό.<br /><br />Επρόκειτο δηλαδή για μια πολυσύνθετη απειλή, την οποία η κυβέρνηση, εθισμένη σε ένα δόγμα γενικής συγκάλυψης γεγονότων, αντί να την αξιοποιήσει πολιτικά και διπλωματικά προσπάθησε να την υποβαθμίσει. Όταν όμως με την πάροδο των ημερών η δημοσιότητα είχε “ξεφύγει” και μετά την πρώτη δήλωση Δένδια ότι το drone ήταν εκτός χωρικών υδάτων, που τον γελοιοποίησε, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναπροσαρμόσει την τακτική της και δειλά είναι γεγονός, το έθεσε στην ΕΕ. Μόνο που το να θέτει ένα ζήτημα δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Η κυβέρνηση όφειλε να κινηθεί απευθείας προς το Κίεβο, να απειλήσει με κρίση τις σχέσεις, να ζητήσει λεπτομέρειες για το πόσα τέτοια οχήματα κινούνται , αν κινούνται στην περιοχή κλπ.</div><div><br />Ο Νίκος Δένδιας στις 12 Μαίου, μετά την συνεδρίαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (ΣΕΥ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σύνθεση Υπουργών Άμυνας των κρατών - μελών της, δήλωσε μεταξύ άλλων:<br />“Ενημερώθηκα για τη διαδικασία επικαιροποίησης της "Ανάλυσης Απειλών". Υπογράμμισα την ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, με έμφαση στην καινοτομία και στην υλοποίηση της ατζέντας για την Αμυντική Ετοιμότητα.<br /><br />Έθεσα επίσης στους ομολόγους μου, καθώς και στον Υπουργό Άμυνας της Ουκρανίας που συμμετείχε μέσω τηλεδιάσκεψης στο ΣΕΥ – Άμυνας, το ζήτημα της ανέλκυσης θαλάσσιου drone στην Ελλάδα, το οποίο είμαστε βέβαιοι πλέον ότι είναι ουκρανικό, και τον μεγάλο κίνδυνο που προκάλεσε στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας».<br />Είμαστε σοβαροί; Το πρώτο που όφειλε να κάνει η Αθήνα , ήταν να συμπορευθεί με την Γαλλία, την Γερμανία και την Αγγλία και άμεσα να κινηθεί προς τη Μόσχα. Προφανώς περιμένει εντολές ο Μητσοτάκης...<br /><br />Τρέχουν στην Ρωσία<br /><br />Άλλοι δεν έχουν ανάγκη από εντολές και σε βασικά ζητήματα προέχει η υπεράσπιση του εθνικούς τους συμφέροντος.<br />Η δήλωση Πούτιν για τερματισμό του πολέμου προκάλεσε άμεση αφύπνιση. Η πιο ακραία χώρα έναντι της Ρωσίας, η Αγγλία με πρώτο τον Στάρμερ, δήλωσε την ετοιμότητά της να συζητήσει και να αποκαταστήσει σχέσεις με τη Μόσχα. Τα συμφέροντα είναι πολλά, κυρίως οικονομικά, ενεργειακά και το Λονδίνο έχει ανάγκη τις πρώτες ύλες της Ρωσίας, όπως μεταλλεύματα .<br /><br />Η Γαλλία και η Γερμανία , η δεύτερη κυρίως έχει κυριολεκτικά γονατίσει μετά την διακοπή της ενεργειακής συνεργασίας και τώρα βλέπει την Ρωσία σαν οικονομικό σωτήρα. Ο Ζελένσκι μπαίνει σταδιακά στο περιθώριο. Το σκηνικό αλλάζει, ίσως να ανασταλεί και η εξοπλιστική φρενίτιδα και η ΕΕ να αλλάξει πορεία και να στραφεί στα τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.<br />Η Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι έστω και ασθμαίνουσα ότι θα ακολουθήσει. Πολλές ανατροπές έρχονται , όπως έρχονται και εκλογές στη χώρα και ίσως μια άλλη κυβέρνηση να υπερασπιστεί καλύτερα τα συμφέροντα της χώρας...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η απειλή του drone, η καχεκτική διπλωματία και η μεγάλη ανατροπή του Πούτιν

Του Στράτου Βαλτινού Αυτό που κατάλαβε ο απλός πολίτης από την πρώτη ώρα, ότι δηλαδή το drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, είναι ουκρανικό, χρει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα -Τουρκία: Το ειδικό καθεστώς του Αιγαίου ως τελικό στάδιο της αναθεωρητικής πολιτικής.

<img height="133" src="https://omegapress.gr/images/AGKYRA.jpg" width="746" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Με μια καταιγίδα διαρροών , η Άγκυρα ετοιμάζει νόμο με τον οποίο θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ακόμη και την κυριαρχία δεκάδων νησιών και βραχονησίδων και μη διαπραγματεύσιμα τα δικά της δικαιώματα, δημιουργώντας ένα παράδοξο, από πλευράς διεθνούς δικαίου, Ειδικό Καθεστώς στο Αιγαίο. Λες και δεν μπορεί η Ελλάδα να νομοθετήσει και μάλιστα πλησιέστερα στο διεθνές δίκαιο ή να προκαλέσει εξίσου ισχυρά τετελεσμένα, μέσω της επιλεκτικής επέκτασης των χωρικών υδάτων. Μπορεί , αλλά η Τουρκία θεωρεί μάλλον δεδομένο ότι δεν είναι αυτή η αντίδραση της Αθήνας και αυτό την κάνει πιο αλαζονική. Ποιος είναι ο στόχος αυτής της νέας “χορογραφίας” που στήνεται και χαρακτηρίζεται δικαίως ως πολύ επικίνδυνη εξέλιξη;<br /><br />Η Τουρκία, εισέρχεται στο τελικό στάδιο της αναθεωρητικής της πολιτικής ως προς το καθεστώς του Αιγαίου. Το σχέδιο προβλέπει ομογενοποίηση όλων των επιμέρους πολιτικών μέσα από μια νομοθετική πρωτοβουλία που θα καταστήσει την αναθεωρητική της πολιτική εσωτερικό δίκαιο, με το οποίο θα προσπαθήσει να εδραιώσει της διεκδικήσεις και να συμπεριλάβει τα κατά την άποψή της κυριαρχικά δικαιώματα επί πιθανών πόρων στην περιοχή, αλλά και να θέσει υπό νομική ομπρέλα το καθεστώς των “γκρίζων ζωνών”, επικαλούμενη μάλιστα το διεθνές δίκαιο!.<br /><br />Το αφήγημα της Ελλάδας<br /><br />Επί δεκαετίες, με εξαίρεση την περίοδο 2000-2003 όταν έγιναν πραγματικές συνομιλίες , δηλαδή μετά το Ελσίνκι, δεν υπήρξε ουσιαστικός διάλογος, ούτε κατάφερε ποτέ η Ελλάδα να ακυρώσει τα αναθεωρητικά σχέδια της Τουρκίας. Η κατευναστική πολιτική, είχαμε επισημάνει, έκλεισε τον κύκλο της με την Διακήρυξη των Αθηνών το 2022, που παρά το γεγονός ότι είναι ετεροβαρής, δεν ήταν αρκετή για την Τουρκία, που απλά θέλει να εδραιώσει το αναθεωρητικό της δόγμα και να απενεργοποιήσει ταυτόχρονα κάθε δικαίωμα της Ελλάδας στο Αιγαίο. Αυτό αποδεικνύεται τώρα. <br /><br />Η νέα εμπλοκή είναι η κορύφωση μιας απειλής που ναι μεν είναι προφανώς αστήρικτη σε σχέση με το διεθνές δίκαιο, ωστόσο διαμορφώνει μια νέα πολύ απειλητική ατζέντα στις διμερείς σχέσεις. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, αντί να απαντήσει επί της ουσίας, επιδόθηκε σε γενικεύσεις, ωραιοποιήσεις και αοριστίες, κάτι που συνηθίζει για κάθε περίπτωση κάνοντας εμφανή την αμηχανία της κυβέρνησης. Κατά τη διάρκεια συζήτησής του με τον Κωνσταντίνο Φίλη στο συνέδριο Energy Transition Summit ο Γ. Γεραπετρίτης είπε: “οιαδήποτε μονομερής δραστηριότητα που επιδιώκει να υλοποιήσει τις προθέσεις μιας χώρας είναι καταδικασμένη να αποτύχει»,<br /><br />Πώς όμως θα αποτύχει; κατά τον Γ. Γεραπετρίτη:</div><div><br />“Εάν οποιαδήποτε χώρα επιλέξει να λάβει μονομερώς μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, θα έπρεπε να οργανωθούν σε πολυμερές ή διμερές επίπεδο, αυτά έχουν μόνο εσωτερική ισχύ και δεν έχουν διεθνή εφαρμογή, Για να έχουμε βιώσιμη ειρήνη, πρέπει να συνεργαστούμε», Πρόσθεσε ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αντιδράσει η Ελλάδα σε αυτό, σημείωσε όμως πως προτιμούμε να ενεργούμε παρά να αντιδρούμε. Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βρίσκεται στον πυρήνα των Ηνωμένων Εθνών, υπάρχουν πολλά φόρα για να εκφράσει πιθανές διαμαρτυρίες”. Είναι αυτό αρκετό, δηλαδή θα επηρεάσει την Τουρκία, όταν η ίδια η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Γεραπετρίτης σιωπούν στην ΕΕ εδώ και χρόνια;<br /><br />Μόνο που όλα όσα δηλώνει ο Έλληνας ΥΠΕΞ είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτά που θεωρεί ενεργητική πολιτική. Προδίδει αμηχανία και κυρίως πρόκειται για μια μηχανιστική αντίληψη , δηλαδή κάνει τις ίδιες δηλώσεις για κάθε πρόβλημα και για κάθε περίσταση. <br /><br />Αξίζει όμως μια παρατήρηση: ο Γ. Γεραπετρίτης αναφέρεται στις συνομιλίες που διεξάγουν η Ελλάδα και η Τουρκία εδώ και χρόνια. Επισημαίνει ότι «έχουμε καταβάλει σημαντικές προσπάθειες με την Τουρκία και πιστεύω ότι έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο, και θα ήταν απόλυτη σπατάλη να έχουμε οπισθοδρόμηση».</div><div>  <br />Ποια είναι η πρόοδος; Σύμφωνα με τις διακηρύξεις και του ιδίου και του πρωθυπουργού, οι συνομιλίες είχαν στόχο την παραπομπή των διαφορών στη Χάγη. Από τον Δεκέμβριο του 2024 όμως, υπό την πίεση Καραμανλή και Σαμαρά, η κυβέρνηση “έκαψε” κάθε συζήτηση για τη Χάγη, αναδιπλώθηκε, χωρίς ποτέ να παρουσιάσει ένα νέο σχέδιο ως προς τις συνομιλίες που θεωρούνται ήδη νεκρές. Αυτό το μόνιμο κενό που παρουσιάζει η ΝΔ διαχρονικά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εκμεταλλεύεται η Τουρκία για να επαυξάνει την πίεση προς την Ελλάδα και να προσπαθεί να κανονικοποιήσει τις διεκδικήσεις της. <br /><br />Την ίδια πολιτική μάλιστα είχε ασκήσει ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος ακύρωσε την στρατηγική του Ελσίνκι, τη μόνη που είχε η Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση, χωρίς ποτέ να παρουσιάσει ένα νέο σχέδιο. Όταν η Ελλάδα επιχειρεί ενέργειες όπως π.χ. το καλώδιο Ελλάδας -Κύπρου, η Τουρκία τις ακυρώνει χωρίς κόστος. Και όχι μόνο. Η άθλια πολιτική έναντι της κατάφωρης παραβίασης όλων των διμερών διακηρύξεων εκ μέρους της Τουρκίας , όπως π.χ. με τις μονομερείς έρευνες του Ουρούτς Ρέις, δεν απαντήθηκαν ποτέ από την Αθήνα. Και τώρα, η Τουρκία θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, μη διαπραγματεύσιμα τα δικά της και μέσω της αμφισβήτησης της κυριαρχίας δεκάδων νησιών και βραχονησίδων, να “πολιορκήσει” διαπραγματευτικά την Ελλάδα. <br /><br />Αλλά, πέραν αυτών, η ελληνική κυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, απέσυρε κάθε κίνηση, ενέργεια ή δράση στο πλαίσιο της ΕΕ που αποσκοπούσε στην άσκηση πιέσεων προς την Τουρκία , βγάζοντας από την ατζέντα την πολιτική της Άγκυρας, βρίσκει τώρα μπροστά της ένα βουνό προκλήσεων. Επί 7 χρόνια ο πρωθυπουργός δεν παρουσίασε ποτέ την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, δεν ζήτησε ποτέ μέτρα , παρά την τεράστια πρόκληση της Κάσου και του Ουρούτς Ρέις. Πρωταγωνίστησε ωστόσο στην ΕΕ για την καταδίκη της αναθεωρητικής πολιτικής της Ρωσίας…..</div><div><br />Υπάρχουν εθνικοί στόχοι;<br /><br />Οι πρώτες δηλώσεις του Γ. Γεραπετρίτη είναι απογοητευτικές. Είναι προφανές ότι δεν αρκούν για να πιέσουν την Τουρκία να κάνει το επικίνδυνο βήμα που έχει εξαγγείλει ότι θα κάνει. Δεν πρόκειται για μια συγκυριακή πολιτική της Άγκυρας, αλλά για ένα μακροχρόνιο σχέδιο που μάλλον φιλοδοξεί να ολοκληρώσει αυτό το καλοκαίρι. <br />Στόχος της Ελλάδας πρέπει να είναι η ακύρωση των σχεδίων της Τουρκίας και όχι η διαπραγμάτευση αυτών των σχεδίων. Αυτό θέλει και η Τουρκία. Να κατοχυρώσει τα δικά της δικαιώματα και να διαπραγματευθεί τα δικαιώματα της Ελλάδας. <br /><br />Εκ των προτέρων μπορούμε να προβλέψουμε πως μόλις η Τουρκία εμφανίσει ακόμη και μια ήπια εκδοχή όσων ισχυρίζεται με τις διαρροές, πολλές χώρες της Ευρώπης και ίσως οι ΗΠΑ, αντί να βάλουν στον “πάγο” την Άγκυρα , να προτείνουν δήθεν αθώα διάλογο επί των τουρκικών διεκδικήσεων. Θα είναι μια άνευ προηγουμένου κρίση , από την οποία δύσκολα θα βγει αλώβητη η Ελλάδα. Η Τουρκία κλιμακώνει παντού, ίσως θεωρεί ότι είναι ευκαιρία να πιέσει την Ελλάδα, ίσως βλέπει και την αποδυνάμωση της κυβέρνησης και του Μητσοτάκη και προσπαθεί να επιβάλλει στο τραπέζι το σύνολο της δικής ατζέντας για κάθε χρήση στο μέλλον..<br />Αν η Ελλάδα δεν ακυρώσει αυτή την πολιτική, το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου θα μετατραπεί σε Ειδικό Καθεστώς, με ο,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της χώρας. </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα -Τουρκία: Το ειδικό καθεστώς του Αιγαίου ως τελικό στάδιο της αναθεωρητικής πολιτικής.

Του Σωτήρη Σιδέρη Με μια καταιγίδα διαρροών , η Άγκυρα ετοιμάζει νόμο με τον οποίο θέλει να καταστήσει διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρούμπιο: Η Ταϊβάν στο επίκεντρο της παγκόσμιας ισορροπίας ΗΠΑ–Κίνας.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/rubio-1-1024x577-1-768x433.jpg" width="747" /><br /><br />Οι δηλώσεις Ρούμπιο για την Ταϊβάν επιβεβαιώνουν μια βασική γραμμή της αμερικανικής πολιτικής: σταθερότητα χωρίς ανατροπή του status quo, αλλά με πλήρη αποτροπή κάθε κινεζικής στρατιωτικής επιλογής.<br /><br />ΗΠΑ–Κίνα–Ταϊβάν: στρατηγική σταθερότητα, αποτροπή και ο νέος ψυχρός ανταγωνισμός.Η πρόσφατη τοποθέτηση του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επαναφέρει στο προσκήνιο τον πυρήνα της σινοαμερικανικής αντιπαράθεσης: την Ταϊβάν ως σημείο ισορροπίας ανάμεσα σε αποτροπή πολέμου και προετοιμασία για το χειρότερο σενάριο.<div><br /> Η “σταθερότητα” ως στρατηγικό δόγμα της Ουάσιγκτον<br /><br />Σύμφωνα με τον Ρούμπιο, η αμερικανική πολιτική παραμένει αμετάβλητη: </div><div>διατήρηση του status quo στο Στενό της Ταϊβάν<br />αποφυγή μονομερούς αλλαγής συνόρων ή καθεστώτος<br />αποτροπή βίαιης ενσωμάτωσης της Ταϊβάν από την Κίνα<br /><br />Η Ουάσιγκτον δεν προωθεί αλλαγή, αλλά “παγώνει” την υπάρχουσα ισορροπία.<br /><br />Η λογική αυτή δεν είναι ουδέτερη: λειτουργεί ως μηχανισμός αποτροπής πολέμου, αλλά και στρατηγικού περιορισμού της κινεζικής ισχύος.<br />Η Ταϊβάν ως κόκκινη γραμμή παγκόσμιας ισχύος<br /><br />Η αμερικανική θέση στηρίζεται σε τρεις άξονες:η Ταϊβάν ως τεχνολογικός κόμβος (ημιαγωγοί, AI υποδομές)<br />η γεωγραφική της θέση στον Ινδο-Ειρηνικό<br />η συμβολική της σημασία για την αρχή μη αλλαγής συνόρων με βία<br /><br />Οποιαδήποτε ανατροπή στο status quo θεωρείται συστημικός κίνδυνος, όχι τοπικό ζήτημα.</div><div><br /></div><div>  <img height="360" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/roubio.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div> Κίνα: στρατηγική επιλογή μεταξύ πίεσης και προσαρμογής<br /><br />Ο Ρούμπιο αναγνωρίζει ότι το Πεκίνο μπορεί να προτιμά μια “ειρηνική ενσωμάτωση” της Ταϊβάν, όμως η πραγματική ανησυχία της Ουάσιγκτον είναι διαφορετική:η Κίνα έχει πλέον τον δεύτερο ισχυρότερο στρατό παγκοσμίως<br />αυξάνει συστηματικά την αποτρεπτική και επιθετική της ικανότητα<br />ενσωματώνει την Ταϊβάν στο μακροπρόθεσμο εθνικό αφήγημα<br /><br />Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η πρόθεση, αλλά η δυνατότητα επιβολής αλλαγής.<br />Το νέο μοντέλο σύγκρουσης: αποτροπή χωρίς άμεση αντιπαράθεση<br /><br />Η σινοαμερικανική σχέση κινείται πλέον σε ένα “γκρίζο καθεστώς”: </div><div>στρατιωτική αποτροπή υψηλής έντασης<br />οικονομική αλληλεξάρτηση υπό πίεση<br />τεχνολογικός διαχωρισμός (decoupling σε κρίσιμους τομείς)<br />συνεχής διπλωματική επικοινωνία για αποφυγή κρίσεων<br /><br />Αυτό δεν είναι ψυχρός πόλεμος κλασικού τύπου, αλλά “διαχειριζόμενος ανταγωνισμός”.<br />Η συνάντηση ΗΠΑ–Κίνας: σταθερότητα χωρίς εμπιστοσύνη<br /><br />Η πρόσφατη επαφή Τραμπ–Σι, όπως αποτυπώνεται στη δημόσια διπλωματική γραμμή, δεν αλλάζει το πλαίσιο:και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν την ανάγκη “στρατηγικής σταθερότητας”<br />καμία δεν εγκαταλείπει τα βασικά της συμφέροντα<br />η επικοινωνία λειτουργεί ως μηχανισμός αποφυγής ατυχήματος, όχι σύγκλισης<br /><br />Στην πράξη, πρόκειται για διαχείριση κινδύνου, όχι επίλυση αντιθέσεων.<br />Σύνδεση με Ρωσία και post-Russia σενάριο<br /><br />Η αμερικανική ανάλυση για την Κίνα και την Ταϊβάν συνδέεται άμεσα με το ρωσικό πεδίο:η Ρωσία λειτουργεί ως “ευρασιακός παράγοντας πίεσης”<br />η Κίνα παρακολουθεί την ουκρανική σύγκρουση ως μοντέλο αντοχής και φθοράς<br />η πιθανή αποσταθεροποίηση της Ρωσίας θα μεταβάλει την ισορροπία ισχύος στην Ασία<br /><br />Το ευρασιατικό σύστημα δεν είναι δύο ξεχωριστά μέτωπα (Ουκρανία και Ταϊβάν), αλλά ένα ενιαίο δίκτυο στρατηγικής αλληλεξάρτησης. </div><div><br />Το νέο παγκόσμιο τρίγωνο ισχύος<br /><br />Από τη συνολική εικόνα προκύπτει ένα σταθερό γεωπολιτικό τρίγωνο:ΗΠΑ: διαχείριση αποτροπής και συμμαχιών<br />Κίνα: άνοδος ισχύος με έμφαση στην Ινδο-Ειρηνική<br />Ρωσία: σύστημα υπό πίεση και στρατηγική εξάρτηση από την Κίνα<br /><br />Η σταθερότητα του συστήματος εξαρτάται πλέον από την αποφυγή “συγχρονισμένων κρίσεων” σε Ευρώπη και Ασία.<br />Η Ταϊβάν ως μηχανισμός αποτροπής παγκόσμιου πολέμου<br /><br />Η αμερικανική θέση, όπως αποτυπώνεται στις δηλώσεις Ρούμπιο, δεν είναι απλώς διπλωματική ρητορική.<br /><br />Είναι στρατηγική αρχιτεκτονική:διατήρηση status quo<br />αποτροπή βίαιης αλλαγής<br />αποφυγή σύγκρουσης μεγάλων δυνάμεων<br /><br />Η Ταϊβάν δεν είναι μόνο περιφερειακό ζήτημα, αλλά ο βασικός μηχανισμός ισορροπίας του 21ου αιώνα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρούμπιο: Η Ταϊβάν στο επίκεντρο της παγκόσμιας ισορροπίας ΗΠΑ–Κίνας.

Οι δηλώσεις Ρούμπιο για την Ταϊβάν επιβεβαιώνουν μια βασική γραμμή της αμερικανικής πολιτικής: σταθερότητα χωρίς ανατροπή του status quo, αλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν ντύνει νομικά τη «Γαλάζια Πατρίδα»: Στόχος Αιγαίο, ΑΟΖ και «γκρίζες ζώνες».

<img height="139" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/Erdogan2-1024x711-1-768x533.jpg" width="763" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το AKP ετοιμάζει ιστορικό νομοσχέδιο που μετατρέπει το αναθεωρητικό δόγμα της Άγκυρας σε εσωτερικό δίκαιο.</span></h3>Η Τουρκία ετοιμάζεται να περάσει σε μια νέα φάση στρατηγικής και θεσμικής κλιμάκωσης απέναντι στην Ελλάδα και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς το κυβερνών κόμμα AKP προωθεί προς ψήφιση έναν ενιαίο «Νόμο της Γαλάζιας Πατρίδας», ο οποίος φιλοδοξεί να μετατρέψει το νεο-οθωμανικό θαλάσσιο δόγμα της Άγκυρας σε επίσημο εσωτερικό νομικό πλαίσιο του τουρκικού κράτους.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από πηγές του AKP προς τουρκικά μέσα ενημέρωσης, το νομοσχέδιο αναμένεται να κατατεθεί στην τουρκική Εθνοσυνέλευση αμέσως μετά το «Kurban Bayramı», στα τέλη Μαΐου, με στόχο –όπως αναφέρεται– «την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων και συμφερόντων της Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο».<br /><br />Πρόκειται για μια εξέλιξη με βαθύ γεωπολιτικό αποτύπωμα, καθώς για πρώτη φορά η Άγκυρα επιχειρεί να συγκεντρώσει σε ενιαίο νομικό κορμό όλες τις διεκδικήσεις της για θαλάσσιες ζώνες, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες».<br />Το Αιγαίο στο επίκεντρο της νέας τουρκικής στρατηγικής<br /><br />Το πιο κρίσιμο στοιχείο του σχεδίου είναι ότι το νέο νομοθέτημα δεν περιορίζεται σε τεχνικές ρυθμίσεις θαλάσσιου δικαίου.<br /><br />Αντιθέτως, φιλοδοξεί να προσδώσει νομική και κρατική υπόσταση στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο μέχρι σήμερα λειτουργούσε κυρίως ως στρατιωτικο-γεωπολιτική θεωρία.<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές:<br /><br />«Τα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της υφαλοκρηπίδας θα κανονικοποιηθούν μέσω ενός βασικού νόμου».<br /><br />Με απλά λόγια, η Άγκυρα επιχειρεί να κατοχυρώσει εσωτερικά τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργώντας ένα νομικό εργαλείο που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο διπλωματικά όσο και επιχειρησιακά.<br /><br />Ακόμη πιο ανησυχητική θεωρείται η πρόβλεψη για τις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες».<br /><br />Το προσχέδιο εξετάζει –σύμφωνα με τις διαρροές– το καθεστώς νησίδων, βραχονησίδων και μικρών νησιωτικών σχηματισμών στο Αιγαίο, οι οποίοι αμφισβητούνται από την Τουρκία εδώ και δεκαετίες. <br /><br />Η ουσία είναι ότι η Άγκυρα επιχειρεί να “κλειδώσει” σε νόμο όλες τις πάγιες αναθεωρητικές της θέσεις απέναντι στην Ελλάδα.<br />Το βαθύτερο μήνυμα προς Αθήνα και Δύση<br /><br />Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να εκμεταλλευτεί:τη γεωπολιτική ρευστότητα στη Μέση Ανατολή,<br />την ενασχόληση της Δύσης με τον πόλεμο στην Ουκρανία,<br />αλλά και την αυξανόμενη σημασία των ενεργειακών και θαλάσσιων διαδρομών στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Με τη μετατροπή της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε εσωτερικό νόμο, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί ουσιαστικά να περάσει από τη θεωρία στην κρατική θεσμοποίηση του τουρκικού αναθεωρητισμού.<br /><br />Το νέο πλαίσιο θα μπορούσε μελλοντικά να χρησιμοποιηθεί:για έκδοση νέων NAVTEX,<br />για αδειοδοτήσεις ερευνών,<br />για αποστολές γεωτρύπανων,<br />ακόμη και για στρατιωτική παρουσία σε περιοχές που η Άγκυρα θεωρεί «τουρκικής δικαιοδοσίας».<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι στη σύνταξη του νομοσχεδίου συμμετείχαν ενεργά οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και η Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων.<br /><br />«Οι τεχνικές απόψεις και προτάσεις των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων συμπεριλήφθηκαν στη ρύθμιση», αναφέρουν οι ίδιες πηγές.<br />Νέα εποχή στο ελληνοτουρκικό πεδίο<br /><br />Διπλωματικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η ψήφιση ενός τέτοιου νόμου θα δημιουργήσει νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς η Τουρκία θα επιχειρήσει να εμφανίσει τις διεκδικήσεις της όχι ως πολιτική επιλογή αλλά ως κατοχυρωμένη κρατική νομοθεσία.<br /><br />Αυτό ενδέχεται να αυξήσει: τις εντάσεις στο Αιγαίο,<br />τις παρεμβάσεις σε θαλάσσιες έρευνες,<br />αλλά και τις πιέσεις γύρω από το καθεστώς νησιών και θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />Για την Αθήνα, το επόμενο διάστημα θεωρείται κρίσιμο, καθώς η Τουρκία φαίνεται να μεταφέρει τη σύγκρουση από το επίπεδο της ρητορικής στο επίπεδο της θεσμικής και νομικής κατοχύρωσης.<br /><br />Και αυτό, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, συνιστά ίσως τη σοβαρότερη φάση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» από τη στιγμή που διατυπώθηκε.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν ντύνει νομικά τη «Γαλάζια Πατρίδα»: Στόχος Αιγαίο, ΑΟΖ και «γκρίζες ζώνες».

Το AKP ετοιμάζει ιστορικό νομοσχέδιο που μετατρέπει το αναθεωρητικό δόγμα της Άγκυρας σε εσωτερικό δίκαιο. Η Τουρκία ετοιμάζεται να περάσει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σι σε Τραμπ: «Η Ταϊβάν μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο». Ο Αμερικανός έφυγε από το Πεκίνο με λόγια, όχι νίκες.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://geoim.bloomberght.com/l/2026/05/15/ver1778836388/3777811/jpg/640x360" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="640" height="113" src="https://geoim.bloomberght.com/l/2026/05/15/ver1778836388/3777811/jpg/640x360" width="749" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η ιστορική σύνοδος ΗΠΑ–Κίνας έκλεισε με θερμές δηλώσεις αλλά ελάχιστα ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ το Πεκίνο έστειλε σκληρά μηνύματα για Ταϊβάν, Ιράν και την παγκόσμια ισορροπία ισχύος</div><br />Με χαμόγελα, τελετουργικές χειραψίες και διπλωματική ευγένεια ολοκληρώθηκε η πολυσυζητημένη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο.<br /><br />Πίσω όμως από τις εικόνες ενότητας και τις δηλώσεις περί συνεργασίας, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο ψυχρή και γεωπολιτικά ανησυχητική.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος αναχώρησε από την κινεζική πρωτεύουσα επιχειρώντας να παρουσιάσει εμπορικές συμφωνίες και οικονομικά ανοίγματα ως διπλωματική επιτυχία. Ωστόσο, οι αγορές παρέμειναν επιφυλακτικές, οι επενδυτές απογοητευμένοι και το Πεκίνο αξιοποίησε τη σύνοδο κυρίως για να περάσει αυστηρές στρατηγικές προειδοποιήσεις προς την Ουάσινγκτον. <br /><br />Το πιο ηχηρό μήνυμα ήρθε από τον ίδιο τον Σι Τζινπίνγκ.<br /><br />«Ο λανθασμένος χειρισμός του ζητήματος της Ταϊβάν μπορεί να οδηγήσει σε σύγκρουση», προειδοποίησε ο Κινέζος πρόεδρος τον Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters.<br /><br />Η συγκεκριμένη φράση θεωρείται από διεθνείς αναλυτές μία από τις πιο σκληρές κινεζικές προειδοποιήσεις των τελευταίων ετών προς Αμερικανό πρόεδρο.<br />Το Πεκίνο έδωσε εικόνα σταθερότητας – αλλά όχι παραχωρήσεις<br /><br />Παρά τις θερμές δημόσιες δηλώσεις, το Πεκίνο απέφυγε οποιαδήποτε στρατηγική υποχώρηση σε κρίσιμα ζητήματα.<br /><br />Ο Τραμπ προσπάθησε να εμφανίσει τη σύνοδο ως επιτυχία μέσω συμφωνιών για:αγροτικά προϊόντα,<br />βοδινό κρέας,<br />ενεργειακές εξαγωγές,<br />και εμπορικές συνεργασίες.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι μίλησαν για σημαντικά deals που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αμερικανική οικονομία ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.<br /><br />Ωστόσο, οι αγορές δεν πείστηκαν.<br /><br />Η μετοχή της Boeing υποχώρησε αισθητά, καθώς οι παραγγελίες από την Κίνα θεωρήθηκαν χαμηλότερες των προσδοκιών, προκαλώντας απογοήτευση στη Wall Street και αμφιβολίες για το πραγματικό οικονομικό βάθος της επίσκεψης. <div><br />Η Κίνα εκμεταλλεύεται τη Μέση Ανατολή για να εμφανιστεί ως “υπεύθυνη δύναμη”<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η κινεζική στάση για τη σύγκρουση με το Ιράν.<br /><br />Το Πεκίνο εμφανίστηκε ανοιχτά επικριτικό απέναντι στην πολεμική κλιμάκωση, με Κινέζους αξιωματούχους να δηλώνουν ότι:<br /><br />«Ο πόλεμος με το Ιράν δεν έπρεπε ποτέ να είχε ξεκινήσει.»<br /><br />Η τοποθέτηση αυτή δεν ήταν απλή διπλωματική ρητορική.<br /><br />Η Κίνα επιχειρεί πλέον συστηματικά να παρουσιάζεται ως εναλλακτικός πόλος σταθερότητας απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αξιοποιώντας την αυξανόμενη ένταση στη Μέση Ανατολή για να ενισχύσει τη δική της επιρροή.<br /><br />Το Πεκίνο ανησυχεί βαθιά για την ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ, από όπου διέρχεται μεγάλο μέρος των κινεζικών ενεργειακών εισαγωγών, και επιδιώκει να αποτρέψει γενικευμένη ανάφλεξη που θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά την κινεζική οικονομία.<br />Ταϊβάν: Η γεωπολιτική «ωρολογιακή βόμβα»<br /><br />Παρά τις εμπορικές συμφωνίες και τις διπλωματικές φιλοφρονήσεις, η πραγματική σκιά πάνω από τη σύνοδο παρέμεινε η Ταϊβάν.<br /><br />Για το Πεκίνο, το νησί αποτελεί υπαρξιακό και ιστορικό ζήτημα εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ταϊβάν παραμένει κρίσιμος στρατηγικός σύμμαχος στον Ινδο-Ειρηνικό και κομβικό κέντρο παραγωγής προηγμένων ημιαγωγών.<br /><br />Η Κίνα θεωρεί ότι η αυξανόμενη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή αποτελεί προσπάθεια ανάσχεσης της ανόδου της.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Ουάσινγκτον βλέπει την κινεζική στρατιωτική επέκταση ως απειλή για την ισορροπία ισχύος στην Ασία.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια ολοένα πιο επικίνδυνη στρατηγική αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο ισχυρότερες δυνάμεις του πλανήτη.</div><div><br />Ο Τραμπ πήρε εικόνες – ο Σι πήρε γεωπολιτικό έλεγχο<br /><br />Παρά τις προσπάθειες του Λευκού Οίκου να παρουσιάσει την επίσκεψη ως επιτυχημένη, αρκετοί διεθνείς αναλυτές θεωρούν ότι ο πραγματικός κερδισμένος της συνόδου ήταν το Πεκίνο.<br /><br />Ο Σι Τζινπίνγκ κατάφερε:να εμφανιστεί ως ψύχραιμος παγκόσμιος ηγέτης,<br />να αποφύγει ουσιαστικές παραχωρήσεις,<br />να ενισχύσει τη θέση της Κίνας στη Μέση Ανατολή,<br />και να επαναφέρει την Ταϊβάν στο επίκεντρο της διεθνούς γεωπολιτικής ατζέντας.<br /><br />Ο Τραμπ, αντίθετα, αποχώρησε με θερμά λόγια, περιορισμένα οικονομικά οφέλη και χωρίς καμία σημαντική στρατηγική συμφωνία που να αλλάζει ουσιαστικά τις σινοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Και πίσω από τα διπλωματικά χαμόγελα, η πραγματικότητα παραμένει αμετάβλητη:<br /><br />Η γεωπολιτική σύγκρουση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα όχι μόνο δεν αποκλιμακώνεται — αλλά εισέρχεται σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σι σε Τραμπ: «Η Ταϊβάν μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο». Ο Αμερικανός έφυγε από το Πεκίνο με λόγια, όχι νίκες.

Η ιστορική σύνοδος ΗΠΑ–Κίνας έκλεισε με θερμές δηλώσεις αλλά ελάχιστα ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ το Πεκίνο έστειλε σκληρά μηνύματα για Ταϊ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύγκρουση Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ για την περιφερειακή ηγεμονία. Οι ΗΠΑ και το νέο «ισλαμικό μπλοκ».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/SAUDUAE1.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/SAUDUAE1-696x391.jpg" width="760" /></a><br /><br />Η σύγκρουση με το Ιράν δεν αποσταθεροποιεί μόνο τη Μέση Ανατολή. Αναδιαμορφώνει και τις ισορροπίες ισχύος μέσα στον ίδιο τον αραβικό κόσμο. Η ολοένα βαθύτερη ρήξη ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη γεωπολιτική μεταβολή στον Κόλπο μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ.<br /><br />Για χρόνια, ο κοινός φόβος απέναντι στο Ιράν λειτουργούσε ως συγκολλητική ουσία ανάμεσα στις δύο μοναρχίες. Σήμερα όμως ο πόλεμος έχει αναδείξει δύο εντελώς διαφορετικά στρατηγικά δόγματα. Το Ριάντ επιλέγει τη λογική της αποκλιμάκωσης και της περιφερειακής ισορροπίας. Η Σαουδική Αραβία αντιλαμβάνεται ότι η αμερικανική προστασία δεν είναι πλέον δεδομένη και επιχειρεί να οικοδομήσει ένα νέο «ισλαμικό μπλοκ» μαζί με την Τουρκία, την Αίγυπτο και το Πακιστάν, ώστε να περιορίσει τόσο το Ιράν όσο και την ανεξέλεγκτη ισραηλινή ισχύ.<br /><br />Αντίθετα, το Άμπου Ντάμπι επιλέγει την πιο επιθετική στρατηγική ευθυγράμμισης με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Τα ΗΑΕ θεωρούν ότι η ασφάλεια και η τεχνολογική υπεροχή μπορούν να εξασφαλιστούν μόνο μέσω της στενής πρόσβασης στην ισραηλινο-αμερικανική στρατιωτική και τεχνολογική αρχιτεκτονική. Η συνεργασία σε αντιπυραυλικά συστήματα, κυβερνοασφάλεια και τεχνητή νοημοσύνη αποκτά πλέον στρατηγικό χαρακτήρα.<br /><br />Εμιράτα, OPEC και περιφερειακή ηγεμονία<br /><br />Η αποχώρηση των Εμιράτων από τον OPEC ήταν το πιο ηχηρό μήνυμα ότι η σύγκρουση με τη Σαουδική Αραβία ξεπερνά το πετρέλαιο. Πρόκειται για μάχη περιφερειακής ηγεμονίας: ποιος θα ελέγξει το νέο οικονομικό και τεχνολογικό μοντέλο του αραβικού κόσμου μετά την εποχή του πετρελαίου.<br /><br />Το πρόβλημα για τις ΗΠΑ είναι ότι η Ουάσιγκτον βλέπει πλέον τους δύο βασικότερους συμμάχους της στον Κόλπο να ακολουθούν αποκλίνουσες στρατηγικές. Και αυτό συμβαίνει ακριβώς τη στιγμή που η αμερικανική ισχύς στην περιοχή δείχνει λιγότερο σταθερή από οποιαδήποτε άλλη περίοδο μετά τον Πόλεμο του Κόλπου.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η πιθανότητα ένταξης της Σαουδικής Αραβίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ παραμένει ανοιχτή αλλά εξαιρετικά σύνθετη. Το Ριάντ ζητά αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας και πολιτικό «χώρο» στο παλαιστινιακό. Αν όμως μια τέτοια συμφωνία τελικά προχωρήσει, τότε η Μέση Ανατολή θα εισέλθει σε μια εντελώς νέα γεωπολιτική εποχή, με νέο άξονα ισχύος και διαφορετικές περιφερειακές ισορροπίες.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σύγκρουση Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ για την περιφερειακή ηγεμονία. Οι ΗΠΑ και το νέο «ισλαμικό μπλοκ».

Η σύγκρουση με το Ιράν δεν αποσταθεροποιεί μόνο τη Μέση Ανατολή. Αναδιαμορφώνει και τις ισορροπίες ισχύος μέσα στον ίδιο τον αραβικό κόσμο. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν πάει Κίνα για να μάθει τι είπαν Σι Τζινπίνγκ-Τραμπ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2025/09/poutin-e1771527578296-696x372.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="372" data-original-width="696" height="107" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2025/09/poutin-e1771527578296-696x372.jpg" width="752" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Πεκίνο ως κέντρο παγκόσμιας ισχύος</span></h3> <b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα επισκεφθεί την Κίνα την επόμενη εβδομάδα, μια είδηση που έρχεται λίγες μόλις ώρες αφότου ο Ντόναλντ Τραμπ ολοκλήρωσε το ταξίδι του στο Πεκίνο!<br /><br />Σύμφωνα με την South China Morning Post, το ταξίδι του Ρώσου Προέδρου θα είναι «αστραπή» και θα πραγματοποιηθεί πιθανότατα στις 20 Μαΐου, με πηγές να δηλώνουν ότι η επίσκεψη αποτελεί μέρος «της ρουτίνας της Μόσχας με το Πεκίνο».<br /><br />Ωστόσο, η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν φαίνεται να είναι, καθώς ο Αμερικανός Πρόεδρος μόλις αναχώρησε από την Κίνα μετά από τριήμερη επίσκεψή.<br /><br />Συνεπώς, μια συζήτηση για τα όσα ειπώθηκαν -και όσα δεν ειπώθηκαν- στις συναντήσεις Σι Τζινπίνγκ-Ντόναλντ Τραμπ, είναι σαφώς μέσα στην ατζέντα, αφού ο Πρόεδρος της Ρωσίας θέλει να βεβαιωθεί ότι δεν επηρεάζουν τη Μόσχα.<br /><br />Η Κίνα κέντρο του κόσμου<br /><br />Στα ενδιαφέροντα στοιχεία της υπόθεσης, είναι ότι η επίσκεψη Πούτιν θα σηματοδοτήσει την πρώτη φορά που η Κίνα φιλοξενεί τους ηγέτες των δύο υπερδυνάμεων τον ίδιο μήνα εκτός πολυμερούς πλαισίου.<br /><br />Επίσης, θα γίνει και η πρώτη χώρα που θα φιλοξενήσει και τους τέσσερις ηγέτες των άλλων μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με διαφορά μηνών.<br /><br />Το ΣΑ του ΟΗΕ έχει πέντε μόνιμα μέλη: τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Κίνα. Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν επισκέφθηκε την Κίνα τον Δεκέμβριο, ενώ ο Βρετανός Πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ τον Ιανουάριο.<br />Το Πεκίνο στέλνει ένα αδιαμφισβήτητο -πλέον- μήνυμα: Είναι το απόλυτο κέντρο της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκηνής.<div><br />Επιβεβαιώνει το Κρεμλίνο την επίσκεψη Πούτιν<br /><br />Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ είχε δηλώσει την Πέμπτη (14/05) ότι ο Ρώσος Πρόεδρος θα επισκεφθεί προσεχώς την Κίνα. «Θα τις ανακοινώσουμε σύντομα. Αυτή η επίσκεψη προετοιμάζεται. Μπορεί κανείς να πει ότι οι προετοιμασίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί, με μόνο τις τελευταίες πινελιές να απομένουν. Θα πραγματοποιηθεί στο εγγύς μέλλον», είπε.<br /><br />Δήλωσε ακόμα ότι οι συνομιλίες μεταξύ Πούτιν και Σι θα επικεντρωθούν κυρίως στην ενίσχυση των διμερών δεσμών μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, συμπεριλαμβανομένης της εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας.<br /><br />Ερωτώμενος για πιθανές ρωσοκινεζικές επαφές μετά την επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου, ο Πεσκόφ σχολίασε ότι η ρωσική ηγεσία αναμένει επαφές με τον Σι Τζινπίνγκ, ανεξάρτητα από την επίσκεψη του Τραμπ στο Πεκίνο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Πούτιν πάει Κίνα για να μάθει τι είπαν Σι Τζινπίνγκ-Τραμπ.

Το Πεκίνο ως κέντρο παγκόσμιας ισχύος   Ιωάννα Γκορόγια Ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα επισκεφθεί την Κίνα την επόμενη εβδομάδα, μια είδηση που έρχετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιστρέφει το Ισραήλ σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα;

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/GAZA-1-630x400.jpg" width="758" /><br /><br />Το νέο στρατιωτικό σχέδιο των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF) περιλαμβάνει εναλλακτικές επιλογές για τη συνέχιση των επιχειρήσεων στη Λωρίδα της Γάζας, προβλέποντας ένα κλιμακωτό πλαίσιο δράσης για διάφορα σενάρια.<br /><br />Σύμφωνα με πηγή ασφαλείας που είναι σε θέση να γνωρίζει τις λεπτομέρειες, το σχέδιο εκπονήθηκε από τη Διοίκηση Νότου σε συνεργασία με την Πολεμική Αεροπορία, τη Διεύθυνση Στρατιωτικών Πληροφοριών και τη Διεύθυνση Επιχειρήσεων.<br /><br />Ο επικεφαλής της Διοίκησης Νότου, Υποστράτηγος Γιανίβ Ασόρ, παρουσίασε στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγο Εγιάλ Ζαμίρ, την πρόταση για ενδεχόμενη επανέναρξη των εχθροπραξιών στον παλαιστινιακό θύλακα.<br /><br />Το σχέδιο περιλαμβάνει επιλογές για τη συνέχιση των επιχειρήσεων στη Γάζα μέσω ενός σταδιακού πλαισίου προσαρμοσμένου σε πολλαπλά σενάρια.<br /><br />Παράλληλα, προβλέπονται μέτρα εκκένωσης και μετεγκατάστασης του άμαχου πληθυσμού της Γάζας σε νέες ανθρωπιστικές ζώνες, πριν από την έναρξη διευρυμένων πολεμικών επιχειρήσεων.<br /><br />Η ίδια πηγή ανέφερε ότι ο χρόνος οποιασδήποτε επανέναρξης των μαχών στη Γάζα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξελίξεις στο ευρύτερο περιφερειακό μέτωπο, και ιδιαίτερα από την κατάσταση με το Ιράν.<br /><br />Μια συμφωνία της τελευταίας στιγμής μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν θα μπορούσε να φέρει τις IDF πιο κοντά στην επανέναρξη των επιχειρήσεων κατά της Χαμάς στη Γάζα.<br /><br />Αντιθέτως, μια νέα σύγκρουση με το Ιράν ή μια διευρυμένη εκστρατεία κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο θα μπορούσε να καθυστερήσει επ’ αόριστον μια επιχείρηση στη Γάζα.<br /><br />Αξιωματούχοι ασφαλείας εκτιμούν ότι οι πιθανότητες να συμφωνήσει το Ιράν σε μια πυρηνική συμφωνία είναι «από ελάχιστες έως μηδαμινές», γεγονός που καθιστά τα τρία μέτωπα -Ιράν, Λίβανο και Γάζα- εξαιρετικά ασταθή.<br /><br />Η τελική απόφαση για το πού θα δοθεί προτεραιότητα στη στρατιωτική δράση θα εξαρτηθεί από την πολιτική ηγεσία.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Διεύθυνση Επιχειρήσεων των IDF, υπό τον Υποστράτηγο Ιτζίκ Κοέν, διέταξε τη μεταφορά της 98ης Μεραρχίας από τον Λίβανο στη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Η κίνηση αυτή πραγματοποιείται καθώς ο στρατός προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο κατάρρευσης του πλαισίου της κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Το δίκτυο Walla μετέδωσε επίσης ότι ο απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Γάζα, Νικολάι Μλαντένοφ, καταβάλλει μια ύστατη προσπάθεια στο παρασκήνιο για να προωθήσει το σχέδιο των «σημείων» του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τη Γάζα.<br /><br />Το σχέδιο προβλέπει την αποστρατικοποίηση της περιοχής και τη μεταβίβαση της εξουσίας από τη Χαμάς σε ένα άλλο διοικητικό σώμα.<br /><br />Μέχρι στιγμής, ωστόσο, η προσπάθεια αυτή δεν έχει αποδώσει καρπούς.<br /><br />Ο Μλαντένοφ φέρεται να διεξάγει εμπιστευτικές συνομιλίες σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί κάποια σημαντική εξέλιξη, όμως Ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας εξέφρασαν την απαισιοδοξία τους προς την πολιτική ηγεσία σχετικά με τις πιθανότητες να δεχθεί η Χαμάς τον αφοπλισμό της.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που παρουσίασε ο επικεφαλής της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Υποστράτηγος Σλόμι Μπίντερ, στον Υπουργό Άμυνας Ισραέλ Κατζ, η Χαμάς συνεχίζει να αποκαθιστά εν μέρει τον έλεγχό της στη Γάζα.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η οργάνωση εργάζεται επίσης για την ανασυγκρότηση της στρατιωτικής της πτέρυγας και την προετοιμασία για έναν νέο γύρο συγκρούσεων με το Ισραήλ.<br /><br />Η αναφορά αυτή έρχεται σε μια στιγμή που Ισραηλινοί αμυντικοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η Χαμάς έχει σχεδόν αποκαταστήσει τον πολιτικό έλεγχο σε μεγάλο μέρος της Γάζας κατά τη διάρκεια της κατάπαυσης του πυρός, ενώ συνεχίζει να απορρίπτει το κεντρικό αίτημα για παράδοση των όπλων της.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιστρέφει το Ισραήλ σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα;

Το νέο στρατιωτικό σχέδιο των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF) περιλαμβάνει εναλλακτικές επιλογές για τη συνέχιση των επιχειρήσεων στη Λωρί...

Διαβάστε την συνέχεια

“Συμφωνία Παναλβανικής Ενοποίησης”. Διάλυση των Σκοπίων εκ των έσω;

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CF%86%CE%BB%CE%B4%CE%B1%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CE%B9%CF%82.jpg?ssl=1"><img height="113" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CF%86%CE%BB%CE%B4%CE%B1%CF%83%CE%BE%CF%81%CE%BF%CE%B9%CF%82.jpg?resize=720%2C406&ssl=1" width="761" /></a><br /><br />Ο πολιτικός αλβανικός συνασπισμός Vredi (Vlen) πραγματοποίησε πρόσφατα συνέδριο στα Σκόπια για να ενώσει τις πέντε αλβανικές πολιτικές οντότητες σε ένα πολιτικό σώμα.<br /><br />Η διαδικασία ενοποίησης των κομμάτων του συνασπισμού, ο οποίος αποτελεί μέρος της κυβερνώσας πλειοψηφίας, επιβεβαιώθηκε στο συνέδριό τους που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Φιλαρμονική των Σκοπίων.<br /><br /> Συμβολικά, οι Vredi άρχισαν να ερμηνεύουν τη «Συμφωνία της Ενοποίησης» με δικές τους νότες στην έδρα της Φιλαρμονικής των Σκοπίων, αλλά σε μια κάπως παράταιρη τζαζ εκδοχή, όπως σημειώνει σε άρθρο της η Nova Makedonija.<br /><br /> Από τις δηλώσεις των ηγετών τους, δεν μπορεί κανείς παρά να συμπεράνει αμέσως ότι αυτή η «συμφωνία της ενοποίησης» δεν είναι ένα πολιτικό σχέδιο που επιδιώκει να ξεπεράσει τον κοινωνικό κατακερματισμό του κράτους προκειμένου να οικοδομήσει μια νέα και ευρεία κοινωνική συνοχή, αλλά ακριβώς το αντίθετο!<br /><br />Ενιαία εθνοτική δομή;<br /><br />Είναι πολύ προφανές ότι με αυτό το έργο, ο συνασπισμός Vredi θέλει να χτίσει μια άλλη εθνοτικά διαμορφωμένη δομή που βλέπει το κράτος μέσα από το πρίσμα των εθνοτικών πολιτικών πανεπιστημιουπόλεων.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα το ερώτημα είναι εάν ο αλβανικός συνασπισμός που συμμετέχει στην κυβέρνηση έχει όραμα για ένα ενιαίο κράτος ή μια νέα φόρμουλα για μεγάλη διαίρεση (διαχωρισμό των Αλβανών) εντός του κράτους.<br /><br />Και δεν θα πρέπει να λησμονηθεί μια ιστορική πραγματικότητα, αυτή της τμηματοποίησης των Βαλκανίων που πάντοτε ξεκινούσε με ‘καλές προθέσεις’ και κατέληγε σε διαχωρισμούς και διαιρέσεις.<br /><br />«Δεν πρέπει να ξεχαστεί το μάθημα των Βαλκανίων»<br /><br />Στην πρώην Γιουγκοσλαβία, το ομοσπονδιακό μοντέλο παρουσιάστηκε αρχικά ως μηχανισμός ισότητας και σταθερότητας. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, οι δημοκρατίες και οι αυτόνομες μονάδες άρχισαν σταδιακά να γίνονται αντιληπτές ως ξεχωριστοί πολιτικοί και εθνικοί χώροι.<br /><br />Αντί για ενοποίηση και ολοκλήρωση, το ομοσπονδιακό σύστημα παρήγαγε παράλληλα εθνικά κέντρα εξουσίας.<br /><br />Όταν το κεντρικό κράτος αποδυναμώθηκε, αυτά τα κέντρα ήταν ήδη ώριμα για πολιτικό διαχωρισμό. Και όχι μόνο σε σύνθετα κράτη.<br /><br />Η ιστορία είναι γεμάτη με τέτοια παραδείγματα όπου η εθνική αρχή έγινε πιο σημαντική από την κρατική αρχή, ακόμη και για κράτη με ενιαίο χαρακτήρα, το αποτέλεσμα ήταν αστάθεια, κατακερματισμός και συνεχής πολιτική κρίση. Και τα Σκόπια σίγουρα δεν το θέλουν αυτό.<br /><br />Στα Βαλκάνια, η ομοσπονδιοποίηση σχεδόν ποτέ δεν ξεκίνησε με ανοιχτό αίτημα για διαίρεση του κράτους. Πάντα ερχόταν σταδιακά, προσεκτικά, σε στάδια. Πρώτα ως μια ιστορία «μεγαλύτερων δικαιωμάτων», στη συνέχεια ως «περιφερειακή αυτονομία», έπειτα ως «δημοσιονομική αποκέντρωση» και τελικά μετατράπηκε σε μια πολιτικο-εδαφική πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να αντιστραφεί εύκολα.<br /><br />Θα φέρει εθνικό διαχωρισμό<br /><br />Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην πολιτική αντίληψη του Vredi είναι ότι δεν προσφέρει ένα μοντέλο για την υπέρβαση των εθνοτικών διαιρέσεων. Αντιθέτως, θέλει να τις ενισχύσει.<br /><br />Αντί για ολοκλήρωση, προσφέρεται ο παραλληλισμός. Αντί για κοινή ταυτότητα, ενθαρρύνεται η περιφερειακή και εθνοτική ομαδοποίηση. Αντί για ισχυρούς κρατικούς θεσμούς, προωθείται η έννοια των τοπικών κέντρων πολιτικής αυτονομίας. Αυτό αναπόφευκτα οδηγεί σε αποδυνάμωση της κρατικής συνοχής.<br /><br />Το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται τα Σκόπια είναι ένας νέος κύκλος σιωπηλής τμηματοποίησης, συσκευασμένος ως μια σύγχρονη μεταρρύθμιση.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Συμφωνία Παναλβανικής Ενοποίησης”. Διάλυση των Σκοπίων εκ των έσω;

Ο πολιτικός αλβανικός συνασπισμός Vredi (Vlen) πραγματοποίησε πρόσφατα συνέδριο στα Σκόπια για να ενώσει τις πέντε αλβανικές πολιτικές οντό...

Διαβάστε την συνέχεια

AXIOS: “Τραμπ- Σι, το παρασκήνιο μια σκηνοθεσίας φιλίας”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://newsukraine.rbc.ua/static/img/_/t/_tramp_si_tszinpin_2026__gettyimages_2275540800_d937c0b28d75a40f3c1e4f2965c96535_1300x820_0b88ad469b3dd65d86de5b654ea5ce9f_1200x675.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="675" data-original-width="1200" height="113" src="https://newsukraine.rbc.ua/static/img/_/t/_tramp_si_tszinpin_2026__gettyimages_2275540800_d937c0b28d75a40f3c1e4f2965c96535_1300x820_0b88ad469b3dd65d86de5b654ea5ce9f_1200x675.jpg" width="754" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Η σύνοδος κορυφής του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Κινέζο ομόλογό του, Σι Τζινπίνγκ, “σκηνοθετήθηκε” ως μια επανένωση μεταξύ παλιών φίλων, με την παράσταση να κλείνει σήμερα, Παρασκευή, με μια ιδιωτική ξενάγηση στο Τζονγκνανχάι, το μυστικό κυβερνητικό συγκρότημα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας.<br /><br />Περπατώντας στους κήπους, ο Τραμπ δήλωσε ότι τα λουλούδια γύρω του ήταν “τα πιο όμορφα τριαντάφυλλα που έχει δει ποτέ κανείς”. Ο Σι υποσχέθηκε να του στείλει σπόρους. Όπως σχολιάζει το Axios σε σημερινή ανάλυση-αποτίμηση της Συνόδου, η διπλωματική “χορογραφία” των τελευταίων δύο ημερών επιχείρησε να κρύψει μια επίμονη πραγματικότητα: σχεδόν κάθε παράγοντας που διαμορφώνει τις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας… τείνει να τις απομακρύνει.<br /><br />Ο Τραμπ, στο ταξίδι του στο Πεκίνο, επιδίωξε να επιτύχει στενότερους δεσμούς με την Κίνα, μετά από μια δεκαετία αποσύνδεσης στην οποία συνέβαλε και ο ίδιος, περισσότερο από κάθε άλλον Αμερικανό πρόεδρο. Τα αποτελέσματα της Συνόδου; Καθώς ο Τραμπ και ο Σι προσέρχονταν σε ένα γεύμα εργασίας την Παρασκευή, η συνάντηση είχε ήδη φέρει ένα “πακέτο” μέτριων αποτελεσμάτων, χτίζοντας πάνω στην εκεχειρία στον εμπορικό πόλεμο, στην οποία κατέληξαν οι δύο ηγέτες το περασμένο φθινόπωρο.<br /><br />Ο Τραμπ δήλωσε ότι “κάναμε μερικές φανταστικές εμπορικές συμφωνίες” στην τελευταία συνάντηση εργασίας της Παρασκευής στο Τζονγκνανχάι, ενώ χθες στο Fox News ότι η Κίνα δεσμεύτηκε να αγοράσει 200 αεροσκάφη Boeing.<br /><br />Ο Ύπατος Εκπρόσωπος για το Εμπόριο των ΗΠΑ, Τζέιμισον Γκριρ, είπε από την πλευρά του ότι οι ΗΠΑ αναμένουν από την Κίνα να δεσμευτεί για τουλάχιστον 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσιες αγορές αμερικανικών αγροτικών προϊόντων τα επόμενα τρία χρόνια, επιπλέον των υφιστάμενων δεσμεύσεων για τη σόγια. <a href="https://www.capital.gr/diethni/3992232/axios-gia-tramp-si-to-paraskinio-mias-skinothetimenis-sunodou-filias/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

AXIOS: “Τραμπ- Σι, το παρασκήνιο μια σκηνοθεσίας φιλίας”.

Η σύνοδος κορυφής του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Κινέζο ομόλογό του, Σι Τζινπίνγκ, “σκηνοθετήθηκε” ως μια επανένωση μεταξύ πα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο τουρκικός στολίσκος για τη Γάζα απέπλευσε – Αναμένεται “ναυμαχία”;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTAa0-XORaQnyypEFrw7ckdvb9wX3B9Bb3sqA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="168" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTAa0-XORaQnyypEFrw7ckdvb9wX3B9Bb3sqA&s" width="767" /></a></div><div>Μια ακόμη επιχείρηση ήπιας ισχύος της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ μόλις ξεκίνησε. Ένας στολίσκος 54 σκαφών που μετέφερε σχεδόν 500 φιλοπαλαιστίνιους “ακτιβιστές” από 45 χώρες αναχώρησε σήμερα από τη Μαρμαρίδα της Τουρκίας και κατευθύνεται προς τη Γάζα.</div><br />Αυτή είναι η δεύτερη φορά αφότου το Ισραηλινό Ναυτικό αναχαίτισε τον πρώτο στολίσκο στα τέλη Απριλίου. Μετά την ανασύνταξη στην Τουρκία και την επέκταση σε μέγεθος, η νηοπομπή βρίσκεται ξανά σε εξέλιξη, ενώ το Ισραήλ έχει ήδη σηματοδοτήσει ότι θα την αναχαιτίσει για άλλη μια φορά. Ο στολίσκος φέρεται να μεταφέρει ρύζι, αλεύρι, βρεφικό γάλα και φάρμακα. Η Τουρκία χρησιμοποιεί για άλλη μια φορά μια λεγόμενη ανθρωπιστική πρωτοβουλία ως πολιτικό και προπαγανδιστικό εργαλείο εναντίον του Ισραήλ, ενώ παράλληλα αυξάνει την πίεση στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br /></div><div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #222222; display: flex; font-family: sans-serif; font-size: 14px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2054951717737808027" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=Defencepointgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2054951717737808027&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.defence-point.gr%2Fo-toyrkikos-stoliskos-gia-ti-gaza-apepleyse-anamenetai-quot-naymachia-quot-vid&sessionId=c6f5ede5fa67b458807d6ae3056aa97a6a47f0ff&siteScreenName=Defencepointgr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; height: 672px; margin: 0px; max-width: 100%; outline: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο τουρκικός στολίσκος για τη Γάζα απέπλευσε – Αναμένεται “ναυμαχία”;

Μια ακόμη επιχείρηση ήπιας ισχύος της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ μόλις ξεκίνησε. Ένας στολίσκος 54 σκαφών που μετέφερε σχεδόν 500 φιλοπαλα...

Διαβάστε την συνέχεια