Η ιστορική σύνοδος ΗΠΑ–Κίνας έκλεισε με θερμές δηλώσεις αλλά ελάχιστα ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ το Πεκίνο έστειλε σκληρά μηνύματα για Ταϊβάν, Ιράν και την παγκόσμια ισορροπία ισχύος
Με χαμόγελα, τελετουργικές χειραψίες και διπλωματική ευγένεια ολοκληρώθηκε η πολυσυζητημένη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο.
Πίσω όμως από τις εικόνες ενότητας και τις δηλώσεις περί συνεργασίας, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο ψυχρή και γεωπολιτικά ανησυχητική.
Ο Αμερικανός πρόεδρος αναχώρησε από την κινεζική πρωτεύουσα επιχειρώντας να παρουσιάσει εμπορικές συμφωνίες και οικονομικά ανοίγματα ως διπλωματική επιτυχία. Ωστόσο, οι αγορές παρέμειναν επιφυλακτικές, οι επενδυτές απογοητευμένοι και το Πεκίνο αξιοποίησε τη σύνοδο κυρίως για να περάσει αυστηρές στρατηγικές προειδοποιήσεις προς την Ουάσινγκτον.
Το πιο ηχηρό μήνυμα ήρθε από τον ίδιο τον Σι Τζινπίνγκ.
«Ο λανθασμένος χειρισμός του ζητήματος της Ταϊβάν μπορεί να οδηγήσει σε σύγκρουση», προειδοποίησε ο Κινέζος πρόεδρος τον Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters.
Η συγκεκριμένη φράση θεωρείται από διεθνείς αναλυτές μία από τις πιο σκληρές κινεζικές προειδοποιήσεις των τελευταίων ετών προς Αμερικανό πρόεδρο.
Το Πεκίνο έδωσε εικόνα σταθερότητας – αλλά όχι παραχωρήσεις
Παρά τις θερμές δημόσιες δηλώσεις, το Πεκίνο απέφυγε οποιαδήποτε στρατηγική υποχώρηση σε κρίσιμα ζητήματα.
Ο Τραμπ προσπάθησε να εμφανίσει τη σύνοδο ως επιτυχία μέσω συμφωνιών για:αγροτικά προϊόντα,
βοδινό κρέας,
ενεργειακές εξαγωγές,
και εμπορικές συνεργασίες.
Αμερικανοί αξιωματούχοι μίλησαν για σημαντικά deals που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αμερικανική οικονομία ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.
Ωστόσο, οι αγορές δεν πείστηκαν.
Η μετοχή της Boeing υποχώρησε αισθητά, καθώς οι παραγγελίες από την Κίνα θεωρήθηκαν χαμηλότερες των προσδοκιών, προκαλώντας απογοήτευση στη Wall Street και αμφιβολίες για το πραγματικό οικονομικό βάθος της επίσκεψης.
Η Κίνα εκμεταλλεύεται τη Μέση Ανατολή για να εμφανιστεί ως “υπεύθυνη δύναμη”
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η κινεζική στάση για τη σύγκρουση με το Ιράν.
Το Πεκίνο εμφανίστηκε ανοιχτά επικριτικό απέναντι στην πολεμική κλιμάκωση, με Κινέζους αξιωματούχους να δηλώνουν ότι:
«Ο πόλεμος με το Ιράν δεν έπρεπε ποτέ να είχε ξεκινήσει.»
Η τοποθέτηση αυτή δεν ήταν απλή διπλωματική ρητορική.
Η Κίνα επιχειρεί πλέον συστηματικά να παρουσιάζεται ως εναλλακτικός πόλος σταθερότητας απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αξιοποιώντας την αυξανόμενη ένταση στη Μέση Ανατολή για να ενισχύσει τη δική της επιρροή.
Το Πεκίνο ανησυχεί βαθιά για την ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ, από όπου διέρχεται μεγάλο μέρος των κινεζικών ενεργειακών εισαγωγών, και επιδιώκει να αποτρέψει γενικευμένη ανάφλεξη που θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά την κινεζική οικονομία.
Ταϊβάν: Η γεωπολιτική «ωρολογιακή βόμβα»
Παρά τις εμπορικές συμφωνίες και τις διπλωματικές φιλοφρονήσεις, η πραγματική σκιά πάνω από τη σύνοδο παρέμεινε η Ταϊβάν.
Για το Πεκίνο, το νησί αποτελεί υπαρξιακό και ιστορικό ζήτημα εθνικής κυριαρχίας.
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ταϊβάν παραμένει κρίσιμος στρατηγικός σύμμαχος στον Ινδο-Ειρηνικό και κομβικό κέντρο παραγωγής προηγμένων ημιαγωγών.
Η Κίνα θεωρεί ότι η αυξανόμενη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή αποτελεί προσπάθεια ανάσχεσης της ανόδου της.
Από την άλλη πλευρά, η Ουάσινγκτον βλέπει την κινεζική στρατιωτική επέκταση ως απειλή για την ισορροπία ισχύος στην Ασία.
Το αποτέλεσμα είναι μια ολοένα πιο επικίνδυνη στρατηγική αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο ισχυρότερες δυνάμεις του πλανήτη.
Ο Τραμπ πήρε εικόνες – ο Σι πήρε γεωπολιτικό έλεγχο
Παρά τις προσπάθειες του Λευκού Οίκου να παρουσιάσει την επίσκεψη ως επιτυχημένη, αρκετοί διεθνείς αναλυτές θεωρούν ότι ο πραγματικός κερδισμένος της συνόδου ήταν το Πεκίνο.
Ο Σι Τζινπίνγκ κατάφερε:να εμφανιστεί ως ψύχραιμος παγκόσμιος ηγέτης,
να αποφύγει ουσιαστικές παραχωρήσεις,
να ενισχύσει τη θέση της Κίνας στη Μέση Ανατολή,
και να επαναφέρει την Ταϊβάν στο επίκεντρο της διεθνούς γεωπολιτικής ατζέντας.
Ο Τραμπ, αντίθετα, αποχώρησε με θερμά λόγια, περιορισμένα οικονομικά οφέλη και χωρίς καμία σημαντική στρατηγική συμφωνία που να αλλάζει ουσιαστικά τις σινοαμερικανικές σχέσεις.
Και πίσω από τα διπλωματικά χαμόγελα, η πραγματικότητα παραμένει αμετάβλητη:
Η γεωπολιτική σύγκρουση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα όχι μόνο δεν αποκλιμακώνεται — αλλά εισέρχεται σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου