Σύγκρουση Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ για την περιφερειακή ηγεμονία. Οι ΗΠΑ και το νέο «ισλαμικό μπλοκ».

Η σύγκρουση με το Ιράν δεν αποσταθεροποιεί μόνο τη Μέση Ανατολή. Αναδιαμορφώνει και τις ισορροπίες ισχύος μέσα στον ίδιο τον αραβικό κόσμο. Η ολοένα βαθύτερη ρήξη ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη γεωπολιτική μεταβολή στον Κόλπο μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Για χρόνια, ο κοινός φόβος απέναντι στο Ιράν λειτουργούσε ως συγκολλητική ουσία ανάμεσα στις δύο μοναρχίες. Σήμερα όμως ο πόλεμος έχει αναδείξει δύο εντελώς διαφορετικά στρατηγικά δόγματα. Το Ριάντ επιλέγει τη λογική της αποκλιμάκωσης και της περιφερειακής ισορροπίας. Η Σαουδική Αραβία αντιλαμβάνεται ότι η αμερικανική προστασία δεν είναι πλέον δεδομένη και επιχειρεί να οικοδομήσει ένα νέο «ισλαμικό μπλοκ» μαζί με την Τουρκία, την Αίγυπτο και το Πακιστάν, ώστε να περιορίσει τόσο το Ιράν όσο και την ανεξέλεγκτη ισραηλινή ισχύ.

Αντίθετα, το Άμπου Ντάμπι επιλέγει την πιο επιθετική στρατηγική ευθυγράμμισης με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Τα ΗΑΕ θεωρούν ότι η ασφάλεια και η τεχνολογική υπεροχή μπορούν να εξασφαλιστούν μόνο μέσω της στενής πρόσβασης στην ισραηλινο-αμερικανική στρατιωτική και τεχνολογική αρχιτεκτονική. Η συνεργασία σε αντιπυραυλικά συστήματα, κυβερνοασφάλεια και τεχνητή νοημοσύνη αποκτά πλέον στρατηγικό χαρακτήρα.

Εμιράτα, OPEC και περιφερειακή ηγεμονία

Η αποχώρηση των Εμιράτων από τον OPEC ήταν το πιο ηχηρό μήνυμα ότι η σύγκρουση με τη Σαουδική Αραβία ξεπερνά το πετρέλαιο. Πρόκειται για μάχη περιφερειακής ηγεμονίας: ποιος θα ελέγξει το νέο οικονομικό και τεχνολογικό μοντέλο του αραβικού κόσμου μετά την εποχή του πετρελαίου.

Το πρόβλημα για τις ΗΠΑ είναι ότι η Ουάσιγκτον βλέπει πλέον τους δύο βασικότερους συμμάχους της στον Κόλπο να ακολουθούν αποκλίνουσες στρατηγικές. Και αυτό συμβαίνει ακριβώς τη στιγμή που η αμερικανική ισχύς στην περιοχή δείχνει λιγότερο σταθερή από οποιαδήποτε άλλη περίοδο μετά τον Πόλεμο του Κόλπου.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η πιθανότητα ένταξης της Σαουδικής Αραβίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ παραμένει ανοιχτή αλλά εξαιρετικά σύνθετη. Το Ριάντ ζητά αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας και πολιτικό «χώρο» στο παλαιστινιακό. Αν όμως μια τέτοια συμφωνία τελικά προχωρήσει, τότε η Μέση Ανατολή θα εισέλθει σε μια εντελώς νέα γεωπολιτική εποχή, με νέο άξονα ισχύος και διαφορετικές περιφερειακές ισορροπίες.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.