Όμηρος του Putin ο Trump. Η Ρωσία θα πιέσει αφόρητα τις ΗΠΑ για Ουκρανία και ΝΑΤΟ με το Συμβούλιο Ειρήνης.

<img height="180" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/01d204195389d9ff8e2a744cd0f2f942_XL.jpg?v=2" width="744" /><br /><br /><div>Όσο το Συμβούλιο Ειρήνης του Trump παραμένει ένα αποτυχημένο όραμα χωρίς τη Ρωσία, τόσο ο Αμερικανός πολιτικός μετατρέπεται σε πολιτικό όμηρο της στρατηγικής ψυχραιμίας της Μόσχας <br /><br />Την ώρα που οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία διεξάγονταν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μακριά από τα φώτα της δυτικής δημοσιότητας, ένα παράλληλο –και ίσως ακόμη πιο κρίσιμο– παρασκήνιο εξελίσσεται με επίκεντρο τη Μόσχα και την Ουάσινγκτον: η πιθανή ένταξη της Ρωσίας στο λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» που δημιούργησε ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump.<br />Επισήμως, το Συμβούλιο αυτό παρουσιάστηκε αρχικά ως ένας μηχανισμός μεταπολεμικής ανοικοδόμησης της Γάζας.<br />Στη συνέχεια όμως, ο Trump –με τη γνωστή του μεγαλομανή ρητορική– το προώθησε ως μια παγκόσμια πλατφόρμα επίλυσης διεθνών συγκρούσεων, ένα είδος υποκατάστατου του ΟΗΕ.<br />Στην πράξη, όμως, το εγχείρημα εξελίχθηκε σε μια εντυπωσιακή αποτυχία.<br /><br />Η βραδινή συνάντηση που αποκαλύπτει πολλά <br /><br />Το γεγονός ότι η Ουάσινγκτον αποδίδει τεράστια σημασία στη συμμετοχή της Ρωσίας αποκαλύφθηκε ξεκάθαρα όταν έγινε γνωστό πως στις νυχτερινές διαπραγματεύσεις στο Κρεμλίνο με τον Vladimir Putin συμμετείχε και ο Josh Grunbaum, ο άνθρωπος που διαχειρίζεται τις επιχειρησιακές δραστηριότητες του Συμβουλίου Ειρήνης.<br />Η παρουσία του δεν ήταν τυχαία.<br />Ήταν μια σιωπηρή ομολογία αδυναμίας: χωρίς τη Ρωσία, το Συμβούλιο Ειρήνης είναι πολιτικά νεκρό.<br />Παράλληλα, όλα δείχνουν ότι οι επαφές θα συνεχιστούν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα την 1η Φεβρουαρίου, όπου ο εκπρόσωπος του Putin, Kirill Dmitriev και ο Steve Witkoff, απεσταλμένος του Trump αναμένεται να συναντηθούν σε ξεχωριστό πλαίσιο για οικονομικά ζητήματα.<br />Αυτή η σύμπτωση διπλωματικών καναλιών μόνο τυχαία δεν είναι.<br />Αντίθετα, δείχνει ότι η Μόσχα έχει καταφέρει να μετατρέψει την ανάγκη του Trump σε διαπραγματευτικό όπλο.<br />Εξάλλου, όπως αποκάλυψε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov η αμερικανική πλευρά κινείται με πίεση χρόνου.<br />«Υπάρχει υψηλή δυναμική.<br />Οι Αμερικανοί, ως μεσολαβητές, βρίσκονται υπό πίεση και βιάζονται» είπε χαρακτηριστικά. <br /><br />Ένα Συμβούλιο Ειρήνης χωρίς κύρος και άνευ μεγάλων δυνάμεων<br /><br />Σήμερα, το Συμβούλιο Ειρήνης αριθμεί μόλις 24 χώρες από σχεδόν 60 που προσκλήθηκαν.<br />Ανάμεσά τους βρίσκονται κράτη όπως η Αργεντινή, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, το Μπαχρέιν, η Λευκορωσία, η Ουγγαρία, το Καζακστάν, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br />Το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Αλβανία είχαν ανακοινώσει νωρίτερα την πρόθεσή τους να συμμετάσχουν.<br />Αυτό που απουσιάζει, όμως, είναι εκκωφαντικό: καμία από τις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις δεν βρίσκεται στη λίστα, με μοναδική εξαίρεση τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br />Η συντριπτική πλειονότητα των ευρωπαϊκών κρατών –πλην της Ουγγαρίας– απέρριψε την πρόσκληση.<br />Η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία αγνόησαν πλήρως το εγχείρημα.<br />Το αποτέλεσμα; Ένας ετερόκλητος σχηματισμός κρατών χωρίς κοινό γεωπολιτικό βάρος, χωρίς πυρηνική ισχύ, χωρίς δυνατότητα επιβολής αποφάσεων.<br />Ένα club που θυμίζει περισσότερο διπλωματική βιτρίνα παρά σοβαρό διεθνή θεσμό.<br /><br />Γιατί η Ρωσία είναι το κλειδί και γιατί οTrump το ξέρει<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό, η πιθανή ένταξη της Ρωσίας θα άλλαζε ριζικά την εικόνα.<br />Με τη συμμετοχή της Μόσχας, το Συμβούλιο Ειρήνης θα αποκτούσε αυτομάτως χαρακτήρα λέσχης των δύο μεγαλύτερων πυρηνικών δυνάμεων του πλανήτη.<br />Το γεωπολιτικό του βάρος θα πολλαπλασιαζόταν μέσα σε μία νύχτα.<br />Για τον Trump η ρωσική συμμετοχή δεν είναι απλώς επιθυμητή• είναι υπαρξιακή ανάγκη.<br />Χωρίς τη Ρωσία, το Συμβούλιο κινδυνεύει να καταρρεύσει προτού καν αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο.<br />Με τη Ρωσία εντός, μπορεί να παρουσιαστεί –τουλάχιστον επικοινωνιακά– ως εναλλακτικός πόλος παγκόσμιας διακυβέρνησης.</div><div><br />Όμως εδώ ακριβώς αρχίζει το ρωσικό παιχνίδι.<br /><br />Η ψυχρή λογική του Κρεμλίνου<br /><br />Ο Ρώσος ηγέτης Vladimir Putin υπήρξε σαφής αλλά όχι δεσμευτικός: δήλωσε ότι το ζήτημα εξετάζεται από τη Μόσχα.<br />Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι αν η Ρωσία αποφασίσει να ενταχθεί, θα μπορούσε να συνεισφέρει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια της μόνιμης συμμετοχής μέσω ρωσικών περιουσιακών στοιχείων που έχουν παγώσει στις ΗΠΑ.<br />Ο Trump έσπευσε να εγκρίνει την ιδέα.<br />Όμως η ρωσική συγκατάθεση δεν ακολούθησε. Και δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει τόσο εύκολα.<br />Η Ρωσία, όπως και η Κίνα, η Βρετανία και η Γαλλία, διαθέτει δικαίωμα veto στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br />Δεν έχει κανένα στρατηγικό συμφέρον να αντικαταστήσει έναν θεσμό όπου έχει ισότιμη ισχύ με έναν νέο μηχανισμό όπου το μοναδικό veto ανήκει στην Ουάσινγκτον.<br />Ωστόσο, η αποτυχία του Συμβουλίου Ειρήνης δημιουργεί για τη Μόσχα μια μοναδική ευκαιρία: να το χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό χαρτί χωρίς να του αποδώσει πραγματική αξία.<br /><br />Ο Trump σε θέση αδυναμίας, ο Putin είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού<br /><br />Ακόμη κι αν η Ρωσία ενταχθεί, το Συμβούλιο δεν πρόκειται να αντικαταστήσει τον ΟΗΕ.<br />Αφού απουσιάζουν σχεδόν όλες οι μεγάλες δυνάμεις, δεν μπορεί να επιλύσει συγκρούσεις σε περιοχές όπου δεν έχει μέλη.<br />Θα παραμείνει ένα διακοσμητικό σχήμα, χρήσιμο μόνο για επικοινωνιακούς σκοπούς.<br />Κι όμως, ο Trump το χρειάζεται απεγνωσμένα.<br />Αυτό ακριβώς δίνει στο Κρεμλίνο τη δυνατότητα να απαιτήσει ανταλλάγματα. Και τα ανταλλάγματα αυτά δεν είναι συμβολικά.<br />Η Μόσχα θα μπορούσε να ζητήσει πίεση προς τον Zelensky για αποχώρηση ουκρανικών δυνάμεων από την περιοχή του Donetsk.<br />Θα μπορούσε να απαιτήσει άρση κυρώσεων χωρίς να περιμένει το τέλος του πολέμου.<br />Θα μπορούσε να επιβάλει οικονομικούς και γεωπολιτικούς όρους που μέχρι πρότινος θεωρούνταν αδιανόητοι, όπως ο τερματισμός επέκτασης του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς και η διακοπή παροχής εξοπλισμού σε εχθρικές προς τη Ρωσία χώρες.<br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν ο Trump είναι διατεθειμένος να πληρώσει αυτό το τίμημα.<br />Όμως το γεγονός ότι η διαπραγμάτευση βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη δείχνει κάτι ξεκάθαρο: σε αυτή την παρτίδα, δεν είναι ο Putin που βρίσκεται υπό πίεση.<br />Είναι ο Trump.<br />Και όσο το Συμβούλιο Ειρήνης παραμένει ένα αποτυχημένο όραμα χωρίς τη Ρωσία, τόσο ο Αμερικανός πολιτικός μετατρέπεται σε πολιτικό «όμηρο» της ρωσικής στρατηγικής ψυχραιμίας.<br />Η Μόσχα δεν βιάζεται.<br />Ξέρει ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ της.<br />Και αυτό, ίσως, είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο για την Ουάσινγκτον.<br /><br />Το προσωπικό στοίχημα του Trump<br /><br />Για τον Donald Trump, το Συμβούλιο Ειρήνης δεν είναι απλώς ένα ακόμη διπλωματικό εργαλείο.<br />Είναι ένα προσωπικό πολιτικό στοίχημα, μια απόπειρα να χαράξει την υστεροφημία του ως «παγκόσμιου ειρηνοποιού», παρακάμπτοντας τους παραδοσιακούς θεσμούς που ο ίδιος θεωρεί εχθρικούς, δυσκίνητους και ελεγχόμενους από το λεγόμενο «βαθύ κράτος».<br />Ο ΟΗΕ, στα μάτια του Trump, είναι ένα σύμβολο της παλιάς πολυπολικής ισορροπίας, όπου οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιβάλλουν τη βούλησή τους χωρίς συμβιβασμούς.<br />Το Συμβούλιο Ειρήνης σχεδιάστηκε ακριβώς ως το αντίθετο: ένας μηχανισμός όπου η Ουάσινγκτον θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, χωρίς τα ενοχλητικά βέτο τρίτων.<br />Όμως εδώ βρίσκεται και το μεγάλο παράδοξο: χωρίς τη Ρωσία, αυτός ο μηχανισμός δεν έχει καμία διεθνή νομιμοποίηση.<br />Και χωρίς διεθνή νομιμοποίηση, δεν έχει ούτε ιστορική αξία.<br />Ο Trump το γνωρίζει και αυτό εξηγεί τη βιασύνη, τις παρασκηνιακές αποστολές και τις απευθείας επαφές με το Κρεμλίνο.<br /><br />Η Ρωσία δεν έχει τίποτα να χάσει – και αυτό την κάνει επικίνδυνα ισχυρή<br /><br />Από ρωσικής πλευράς, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική.<br />Η Μόσχα δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη το Συμβούλιο Ειρήνης.<br />Δεν της προσφέρει επιπλέον ισχύ, δεν της εξασφαλίζει νέες συμμαχίες, δεν της δίνει θεσμικά προνόμια που δεν διαθέτει ήδη μέσω του ΟΗΕ.<br /><br />Αντίθετα, η Ρωσία βρίσκεται ήδη σε μια θέση στρατηγικής αντοχής:<br /><br />– έχει αντέξει το βάρος των δυτικών κυρώσεων,<br /><br />– έχει αναπροσανατολίσει το εμπόριό της προς την Ασία και τον Παγκόσμιο Νότο,<br /><br />– έχει επιβάλει τους δικούς της όρους στο πεδίο της σύγκρουσης στην Ουκρανία.<br /><br />Ακριβώς επειδή δεν βιάζεται και δεν χρειάζεται τίποτα άμεσα, η Ρωσία μπορεί να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος.<br />Και αυτός είναι ο χειρότερος εφιάλτης για έναν πολιτικό όπως ο Trump, ο οποίος βασίζεται στην εικόνα του «deal maker».<br /><br />H Ουκρανία ως παράπλευρη απώλεια των αμερικανορωσικών παζαριών<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουκρανία παύει να είναι το επίκεντρο και μετατρέπεται σε διαπραγματευτικό νόμισμα.<br />Για τη Μόσχα, το ουκρανικό μέτωπο είναι ένα από τα πολλά εργαλεία πίεσης.<br />Για τον Trump, είναι ένα πρόβλημα που θέλει να «κλείσει» γρήγορα, ώστε να παρουσιάσει επιτυχία στο εσωτερικό ακροατήριο.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι στα σενάρια ανταλλαγμάτων που κυκλοφορούν περιλαμβάνονται:<br /><br />• πιέσεις προς το Κίεβο για αποδοχή εδαφικών απωλειών,<br />• σταδιακή «αποστρατιωτικοποίηση» της ανατολικής Ουκρανίας,<br />• επαναφορά της Ρωσίας σε διεθνή οικονομικά φόρα χωρίς πλήρη συμμόρφωση στις δυτικές απαιτήσεις.<br />Αν όλα αυτά επιβεβαιωθούν, τότε θα πρόκειται για μια σιωπηρή στρατηγική νίκη της Μόσχας, όχι μόνο στο πεδίο, αλλά και στο επίπεδο της παγκόσμιας διπλωματίας.<br /><br />Η Ευρώπη εκτός παιχνιδιού<br /><br />Ένα ακόμη στοιχείο που αξίζει προσοχής είναι η πλήρης περιθωριοποίηση της Ευρώπης.<br />Οι μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες απουσιάζουν τόσο από το Συμβούλιο Ειρήνης όσο και από τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις.<br />Αυτό δεν είναι σύμπτωση.<br />Η Ρωσία ουδέποτε έκρυψε ότι θεωρεί την Ευρώπη πολιτικά αδύναμη και στρατηγικά εξαρτημένη από τις ΗΠΑ.<br />Ο Trump από την πλευρά του, δεν την εμπιστεύεται και δεν τη χρειάζεται.<br />Έτσι, οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην της, με τις Βρυξέλλες στον ρόλο του θεατή.<br />Αυτό το γεγονός ενισχύει ακόμη περισσότερο τη θέση της Μόσχας, καθώς διαπραγματεύεται απευθείας με την Ουάσινγκτον, χωρίς ενδιάμεσους και χωρίς «ευρωπαϊκά φρένα».<br /><br />O κόσμος αλλάζει και ο Putin το γνωρίζει<br /><br />Στο βάθος όλων αυτών, διαφαίνεται κάτι ακόμη πιο σημαντικό: η μετάβαση σε έναν νέο διεθνή συσχετισμό δυνάμεων.<br />Ο κόσμος που οικοδομήθηκε μετά το 1991 καταρρέει.<br />Οι μονοπολικές αυταπάτες της Δύσης ξεθωριάζουν.<br />Ο Putin το έχει αντιληφθεί εδώ και χρόνια.<br />Ο Trump το αντιλαμβάνεται τώρα, αλλά χωρίς να έχει τον πλήρη έλεγχο.<br />Γι’ αυτό και η σχέση τους δεν είναι σχέση ισοτιμίας, αλλά μια σιωπηρή σχέση εξάρτησης.<br />Ο Αμερικανός πολιτικός χρειάζεται τη Ρωσία για να σώσει το αφήγημά του.<br />Η Ρωσία δεν χρειάζεται τον Trump – αλλά μπορεί να τον χρησιμοποιήσει.<br />Και όσο αυτή η ανισορροπία παραμένει, τόσο το Συμβούλιο Ειρήνης θα λειτουργεί όχι ως εργαλείο ειρήνης, αλλά ως καθρέφτης της νέας παγκόσμιας πραγματικότητας, όπου η Μόσχα δεν εκλιπαρεί, δεν υποχωρεί και –το σημαντικότερο– δεν βιάζεται.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όμηρος του Putin ο Trump. Η Ρωσία θα πιέσει αφόρητα τις ΗΠΑ για Ουκρανία και ΝΑΤΟ με το Συμβούλιο Ειρήνης.

Όσο το Συμβούλιο Ειρήνης του Trump παραμένει ένα αποτυχημένο όραμα χωρίς τη Ρωσία, τόσο ο Αμερικανός πολιτικός μετατρέπεται σε πολιτικό όμη...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντίο, Ειρήνη: Γιατί να τελειώσει το Ουκρανικό αφού έδωσε 771 δισ. κέρδη στις πολεμικές βιομηχανίες... και η Czechoslovak Group.

<img height="180" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/277619d59aa15b726c6dda13de5c75b1_XL.jpg?v=2" width="745" /><br /><br /><div>Στην πραγματικότητα, οι αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες και ο «προστάτης» τους είναι απόλυτα ευχαριστημένοι που οι Ευρωπαίοι πραγματοποιούν το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτικών αγορών τους στις ΗΠΑ, πλουτίζοντας τους βαρόνους όπλων, οι οποίοι είναι συγχρονισμένοι με τους πολιτικούς βαρόνους.<br /><br />Ο πόλεμος είναι καταστροφή... έχει αποδειχθεί στην πράξη αλλά η καταστροφή, ο πόνος και το αίμα για κάποιους άλλους είναι πολύ χρήμα, ευκαιρία να βγουν τρελά λεφτά.<br />Ο Αναπληρωτής επικεφαλής του Προσωπικού του Λευκού Οίκου, Steven Miller (ο ίδιος που πρόσφατα εξήγησε στον κόσμο ότι δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο, μόνο το δίκαιο του ισχυρού) ξαφνικά αγκάλιασε την Ευρώπη και άρχισε να τη λυπάται...<br />Συγκεκριμένα, θρήνησε ότι «η Ευρώπη σιγά σιγά αυτοκτονεί με γραφειοκρατία, παράλογες πολιτικές μετανάστευσης» και, το πιο σημαντικό, «έλλειψη επενδύσεων στις δικές της ένοπλες δυνάμεις».<br /><br />Τα κροκοδείλια δάκρυα του Steven Miller<br /><br />Τέτοιες λιτανείες από τον Steven Miller ακούγονται τόσο ειλικρινείς όσο τα κροκοδείλια δάκρυα για μια καταβροχθισμένη αντιλόπη που δεν μπορεί να τρέξει πολύ γρήγορα.<br />Στην πραγματικότητα, οι αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες και ο «προστάτης» τους είναι απόλυτα ευχαριστημένοι που οι Ευρωπαίοι πραγματοποιούν το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτικών αγορών τους στις ΗΠΑ, πλουτίζοντας τους βαρόνους όπλων, οι οποίοι είναι συγχρονισμένοι με τους πολιτικούς βαρόνους.<br /><br />Κερδίζοντας από τον Πόλεμο<br /><br />Το 2024, ο Αμερικανός γερουσιαστής Bernie Sanders, Δημοκρατικός γνωστός για την ασυμβίβαστη προσέγγισή του, ζήτησε τον επανακαθορισμό των σχέσεων με τις κορυφαίες αμυντικές βιομηχανίες.<br />Σύμφωνα με τον Bernie Sanders, από την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης, οι μεγαλύτεροι στρατιωτικοί εργολάβοι του Πενταγώνου έχουν αδικαιολόγητα τσεπώσει 255 δισεκατομμύρια δολάρια από τα χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων.<br /><br />Μεταξύ 2020 και 2024… είχαν κέρδη 771 δισεκ. ευρώ οι 5 μεγαλύτερες βιομηχανίες όπλων των ΗΠΑ<br /><br />Το 2025, το Ινστιτούτο Watson για Διεθνείς και Δημόσιες Υποθέσεις δημοσίευσε επίσης μια έκθεση με τίτλο «Κερδίζοντας από τον Πόλεμο: Οι Μεγαλύτεροι Επωφελούμενοι των Δαπανών του Πενταγώνου», η οποία διαπίστωσε ότι οι πέντε κορυφαίες αμυντικές εταιρείες των ΗΠΑ κέρδισαν διπλάσια κέρδη (771 δισεκατομμύρια δολάρια) μεταξύ 2020 και 2024 από όσα δαπάνησαν οι ΗΠΑ για διπλωματία, ανάπτυξη και ανθρωπιστική βοήθεια (356 δισεκατομμύρια δολάρια).<br /><br />Δεν υπάρχει καμία έκπληξη<br /><br />Εκατοντάδες επίσημοι λομπίστες για αμυντικές εταιρείες λειτουργούν απολύτως νόμιμα εντός των κυβερνητικών κύκλων των ΗΠΑ, και αυτές οι ίδιες εταιρείες ξοδεύουν κολοσσιαία ποσά κάθε χρόνο για να χρηματοδοτήσουν κάθε είδους think tanks, ΜΚΟ και μέσα ενημέρωσης, τα οποία, με τη σειρά τους, εξηγούν σε όσους βρίσκονται στην εξουσία και στο κοινό ότι τα όπλα (ειδικά τα πολύ ακριβά όπλα) είναι ασύγκριτα καλύτερα, και το πιο σημαντικό, πιο κερδοφόρα… από το ψωμί που τρώμε….<br /><br />50 αξιωματούχοι του Πενταγώνου έχουν μεταγραφεί σε μεγάλες εταιρείες στρατιωτικής τεχνολογίας<br /><br />Το έργο διευκολύνεται από το γεγονός ότι μόνο τα τελευταία χρόνια, περισσότεροι από 50 ανώτεροι αξιωματούχοι του Πενταγώνου έχουν μεταγραφεί με επιτυχία σε μεγάλες εταιρείες στρατιωτικής τεχνολογίας.<br />Επομένως, τυχόν συμπτώσεις είναι, φυσικά, εντελώς συμπτωματικές και κανένας αξιωματούχος δεν υπέστη ζημία κατά την υπογραφή των επόμενων συμβάσεων.<br />Οι ειδικοί σημειώνουν επίσης τη νέα γενιά γιγάντων της στρατιωτικής τεχνολογίας όπως οι Palantir, Anduril και SpaceX , οι οποίοι αποκτούν «άνευ προηγουμένου επιρροή» στην προεδρική διοίκηση (ένα κλασικό παράδειγμα: ο Elon Musk).<br />Σε πολλές περιπτώσεις, υιοθετούν μια πιο επιθετική στάση από τους «παλαιούς» και οι στρατιωτικοί ειδικοί λένε ότι αυτό «καθιστά τις συγκρούσεις πιο πιθανές».<br /><br />Τα περί Nobel Ειρήνης… είναι ανοησίες<br /><br />Συνεπώς, όλες οι ειρηνικές δηλώσεις από ανθρώπους που ενδιαφέρονται ειλικρινά για το Βραβείο Nobel Ειρήνης πρέπει να περνούν από τα πιο αυστηρά φίλτρα.<br />Για παράδειγμα, ο Trump έχει επανειλημμένα εκφράσει βαθιά ικανοποίηση για το γεγονός ότι η Αμερική βγάζει τεράστια ποσά από την πώληση όπλων στην Ευρώπη, τα οποία στη συνέχεια πηγαίνουν, μεταξύ άλλων, στην Ουκρανία: «Στην πραγματικότητα, βγάζουμε χρήματα από αυτόν τον πόλεμο επειδή αγοράζουν τον εξοπλισμό μας.<br />Μας πληρώνουν για τα πάντα: τους πυραύλους, τα τανκς.<br />Πληρώνουν για τα πάντα για να σταλούν εκεί στην Ουκρανία»<br /><br />H Ευρώπη πληρώνει…<br /><br />«Μόλις κάναμε μια συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με την οποία θα πληρώσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 100% του κόστους του στρατιωτικού εξοπλισμού.<br />Θα τον στείλουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνέχεια θα τον διανείμουν, και το μεγαλύτερο μέρος του θα πάει στην Ουκρανία».<br />Μόνο το 2025, οι Ηνωμένες Πολιτείες κέρδισαν περίπου 100 δισεκατομμύρια δολάρια από πωλήσεις όπλων στην Ευρώπη - έξι φορές περισσότερα από ότι το 2021.<br />Κρίνετε μόνοι σας: ποιο είναι το νόημα να τερματιστεί μια σύγκρουση που παράγει τέτοια κέρδη;<br /><br />Οι πολεμικές βιομηχανίες της Ευρώπης ανακάμπτουν<br /><br />Είναι ενδιαφέρον ότι στο ίδιο συμπέρασμα έχει καταλήξει εδώ και καιρό και η Ευρώπη, όπου το εισόδημα των κατασκευαστών στρατιωτικού εξοπλισμού αυξάνεται σταθερά κατά 20% και 30% ετησίως, και σε ορισμένες περιπτώσεις έχουμε αύξηση πάνω από 100%.<br /><br />Μπήκε με 4 δισ και αξίζει 25 δισεκ.<br /><br />Μια μικρή τσεχική εταιρεία, η Czechoslovak Group (CSG), γνωστή προηγουμένως μόνο στους ειδικούς, προκάλεσε ταυτόχρονα σεισμό, τσουνάμι και ηφαιστειακή έκρηξη στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά.<br />Η αρχική δημόσια προσφορά (IPO) της εταιρείας συγκέντρωσε σχεδόν 4 δισεκ. ευρώ σε μία μόνο ημέρα και η αξία της την πρώτη κιόλας ημέρα της εισαγωγής της στο χρηματιστήριο έφτασε τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ.<br />Πρόκειται για ένα ρεκόρ στην ιστορία της παγκόσμιας αμυντικής και στρατιωτικής βιομηχανίας.<br />Είναι ενδεικτικό ότι η νεόπλουτη εταιρεία ασχολείται με την παραγωγή βλημάτων πυροβολικού για την Ουκρανία: δηλαδή, οι επενδυτές που έχουν εκτιμήσει ιδιαίτερα την εταιρεία είναι ακράδαντα βέβαιοι ότι τα χρήματά τους θα τους επιστραφούν με μεγάλο κέρδος.<br />Και δεν υπάρχουν ούτε μία, ούτε δύο, ούτε δέκα, ούτε καν εκατό τέτοιες εταιρείες στην Ευρώπη - πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι (συμπεριλαμβανομένων πολύ σημαντικών ανθρώπων) σε ευρωπαϊκά υπουργικά συμβούλια που δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την επίτευξη ειρήνης.<br />Και κάποιος άλλος μπορεί να ρωτήσει γιατί, κάθε φορά που η πιθανότητα συμφωνίας πλησιάζει, κάποιος λέει: «Ας πολεμήσουμε»;<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αντίο, Ειρήνη: Γιατί να τελειώσει το Ουκρανικό αφού έδωσε 771 δισ. κέρδη στις πολεμικές βιομηχανίες... και η Czechoslovak Group.

Στην πραγματικότητα, οι αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες και ο «προστάτης» τους είναι απόλυτα ευχαριστημένοι που οι Ευρωπαίοι πραγματοποιο...

Διαβάστε την συνέχεια

ΣΟΚ από το Πεντάγωνο! "Θα χρησιμοποιήσουμε το τελευταίο θαυματουργό όπλο στο Ιράν".

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-01/%CF%80%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%BF.jpg?itok=g44X-VGG" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι φήμες για μια επικείμενη επιχείρηση «εντός 36 ωρών» οργιάζουν στο διαδίκτυο</span></h3>Ενώ οι διαδηλώσεις στο Ιράν που συγκλόνισαν τη χώρα από τον Δεκέμβριο του 2025 δείχνουν να υποχωρούν, το καθεστώς των Αγιατολάχ εξαπολύει ένα ανελέητο κυνηγητό. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δυνάμεις ασφαλείας κάνουν εφόδους στα νοσοκομεία, αναζητώντας τραυματισμένους διαδηλωτές. Όποιος δεν μπορεί να αποδείξει στην Επαναστατική Φρουρά (IRGC) ότι ο τραυματισμός του ήταν εργατικό ατύχημα, βαφτίζεται «επαναστάτης» και οδηγείται στην αγχόνη.<br /><br />Η ανθρωπότητα ετοιμάζεται να δει πράγματα που μέχρι χθες ήταν μόνο στις ταινίες, και ο Τραμπ φαίνεται έτοιμος να πατήσει το κουμπί της «αποκάλυψης» πάνω από το Ιράν!<br /><br />Όλοι πλέον περιμένουν τη στιγμή που η πλάστιγγα θα γείρει, και οι φήμες για μια επικείμενη επιχείρηση «εντός 36 ωρών» οργιάζουν στο διαδίκτυο.<br /><br />Μια αεροπορική ισχύς δίχως προηγούμενο<br /><br />Το κύριο στοιχείο που πυροδοτεί τις προβλέψεις είναι η τρομακτική συγκέντρωση αεροπορικών δυνάμεων γύρω από το Ιράν. Περισσότερα από 57 αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και τουλάχιστον 500 μαχητικά των CENTCOM και EUCOM βρίσκονται σε ετοιμότητα. Αν συνυπολογίσουμε τα αεροπλανοφόρα, την ισραηλινή πολεμική μηχανή και τις δυνάμεις των συμμάχων, ο συνολικός αριθμός των αεροσκαφών θα μπορούσε εύκολα να ξεπεράσει τα 2.000. Οι τεράστιες ποσότητες καυσίμων που παραδόθηκαν πρόσφατα στις βάσεις υποδηλώνουν ότι, αν ξεκινήσει η επίθεση, θα είναι κεραυνοβόλα, όπως αναφέρει το <a href="http://thebigtheone.com/">thebigtheone.com</a>.<div><br />Τα μυστικά της περιοχής 51 και η «Αντίστροφη Μηχανική»<br /><br />Πηγές μέσα από το Πεντάγωνο αφήνουν να εννοηθεί ότι η επιχείρηση στο Ιράν θα αποκαλύψει επιτέλους τα κρυμμένα μυστικά της Περιοχής 51 (Area 51). Αναλυτές και μπλόγκερ αναρωτιούνται αν πρόκειται για όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας —λέιζερ, μικροκύματα και υπέρηχους— που θα πλήξουν τις δυνάμεις των Σιιτών.<br /><br />Ωστόσο, οι πιο υποψιασμένοι μιλούν για κάτι ακόμα πιο ριζοσπαστικό: μια απότομη αύξηση θεάσεων σκαφών που δεν μοιάζουν με συμβατικά αεροσκάφη, αλλά θυμίζουν τεχνολογία «αντίστροφης μηχανικής». Πολλοί υποθέτουν ότι τα θρυλικά TR-3B —τριγωνικά σκάφη που κινούνται με αντιβαρύτητα— θα κάνουν την εμφάνισή τους πάνω από το Ιράν. Μπορεί να μην ανακοινωθεί επίσημα στην τηλεόραση, αλλά το διαδίκτυο αναμένεται να γεμίσει με βίντεο από «UFO» πάνω από τις ζώνες των επιχειρήσεων.<br /><br />Το μάθημα της βενεζουέλας<br /><br />Πολλοί θυμούνται το αινιγματικό επεισόδιο στη Βενεζουέλα, όταν αμερικανικά ελικόπτερα πέρασαν μέσα από τον υπερσύγχρονο κινεζικό θόλο ραντάρ χωρίς να εκτοξευτεί ούτε ένας πύραυλος αεράμυνας. Ο Μαδούρο εντοπίστηκε σε πέντε λεπτά μέσα σε ένα τεράστιο παλάτι με υπόγεια καταφύγια —κάτι τεχνικά αδύνατο, εκτός αν χρησιμοποιήθηκαν τεχνολογίες που επιτρέπουν την ανίχνευση και την εξουδετέρωση στόχων μέσα από τοίχους και μπετόν.<br /><br />Προφανώς, με κάποιον παρόμοιο «θαυματουργό» τρόπο σκοπεύουν να εξουδετερώσουν και την ηγεσία του Ιράν. Οι εξελίξεις αναμένονται καταιγιστικές και η ανθρωπότητα ίσως δει όπλα που μέχρι χθες θεωρούνταν απλώς αστικοί θρύλοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΣΟΚ από το Πεντάγωνο! "Θα χρησιμοποιήσουμε το τελευταίο θαυματουργό όπλο στο Ιράν".

Οι φήμες για μια επικείμενη επιχείρηση «εντός 36 ωρών» οργιάζουν στο διαδίκτυο Ενώ οι διαδηλώσεις στο Ιράν που συγκλόνισαν τη χώρα από τον Δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ίμια (1996): Τί θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς. Γραμμένο την επομένη της κρίσης.

<img height="233" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/aigaio-imia-braxonhsida-toyrkia-1996-SLpress-825x600.jpg" width="742" /><br /><br /><div>ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ<br />«Η κρίση για τη νησίδα Ίμια (1996) έχει πολλαπλές επιπτώσεις, που θα φανούν στο προσεχές μέλλον. Η Τουρκία όχι μόνο διεκδίκησε έδαφος, αλλά και ενέγραψε ισχυρή πολιτική υποθήκη». Με αυτήν τη φράση αρχίζει άρθρο μου που γράφτηκε την επομένη της κρίσης στα Ίμια και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Επενδυτής”. Η αναφορά σ’ αυτό που συνέβη πριν 30 χρόνια δεν έχει καθόλου να κάνει μόνο με την Ιστορία. Αφορά με τον πιο άμεσο τρόπο και το παρόν της ελληνοτουρκικής διένεξης.<br /><br />Εάν εκείνη η κρίση στα Ίμια (1996) είχε εξελιχθεί διαφορετικά, και η κατάσταση σήμερα στο μέτωπο με την Τουρκία θα ήταν πολύ διαφορετική. Πληρώνουμε όλα αυτά τα 30 χρόνια και θα πληρώνουμε εκείνη την ήττα. Αναδημοσιεύω εκείνο το άρθρο μου, επειδή το θεωρώ επίκαιρο και κυρίως επειδή δείχνει επιγραμματικά μία άλλη πολιτική και μάλιστα τότε, όχι με την απόσταση του χρόνου. Η συνέχειά του είχε ως εξής:<br /><br />«Το αίσθημα ταπείνωσης της κοινής γνώμης και οι οξύτατες αντιθέσεις στους κόλπους της κυβέρνησης για τον επιμερισμό των ευθυνών, είναι η μία μόνο πλευρά του προβλήματος. Η πρόκληση θερμού επεισοδίου, με σκοπό η Ελλάδα να συρθεί σε διαπραγματεύσεις για το καθεστώς του Αιγαίου, είναι ένα ενδεχόμενο που συζητείται από το Σεπτέμβριο του 1994. Ο “Επενδυτής” είχε από τότε γράψει σχετικά, προειδοποιώντας ότι η νέα αμερικανική διπλωματία (και βεβαίως η Άγκυρα) αρέσκεται στο δόγμα “η κρίση είναι η μήτρα επιβολής ρυθμίσεων”. Η τουρκική πλευρά δοκίμασε την αντοχή και την αποφασιστικότητα της νέας ελληνικής κυβέρνησης και εξήγαγε επικίνδυνα συμπεράσματα.<br /><br />»Η πάγια τουρκική τακτική είναι να εγείρει επεκτατικές διεκδικήσεις και στη συνέχεια να μας καλεί να διαπραγματευθούμε, δηλαδή να μοιράσουμε τα δικά μας δικαιώματα. Το επεισόδιο στα Ίμια είναι κάτι περισσότερο: Είναι η πρώτη φορά που η Άγκυρα όχι μόνο διεκδίκησε έδαφος, αλλά και δημιούργησε τετελεσμένο, εγγράφοντας ισχυρή πολιτική υποθήκη. Γι’ αυτό και ηχεί ειρωνικά η διαβεβαίωση του Κώστα Σημίτη στη Βουλή ότι δεν άλλαξε τίποτα απ’ ό,τι ίσχυε πριν. Είναι προφανές ότι η τουρκική νίκη, που ταπείνωσε το ελληνικό έθνος, θα παροξύνει τις επεκτατικές πιέσεις της Άγκυρας και θα φέρει πιο κοντά τον κίνδυνο της αναμέτρησης.<br /><br />»Η πείρα έχει αποδείξει ότι κάθε υποχώρηση της Ελλάδας με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε κλιμάκωση των επεκτατικών προκλήσεων της Άγκυρας και φέρνει πιο κοντά τη σύρραξη. Κι αυτό, γιατί όσο υποχωρούμε τόσο εδραιώνουμε την εντύπωση της Άγκυρας ότι για να επιτύχει τον κάθε φορά στόχο της δεν έχει παρά να μας εκβιάζει με πόλεμο. Θα πρέπει να τονισθεί ότι η Τουρκία είναι πολύ πιο απρόθυμη να κάνει πόλεμο, γιατί έχει ανοικτό το κουρδικό μέτωπο, αντιπάλους σ’ όλη την περίμετρο των συνόρων της και εκρηκτικές ταξικές αντιθέσεις. Ξέρει, όμως άριστα πως να χρησιμοποιεί την απειλή του πολέμου για να δημιουργεί τετελεσμένα και να προωθεί τις επεκτατικές επιδιώξεις του.</div><div><br />Το φόβητρο του πολέμου στα Ίμια (1996)<br /><br />»Η συνέπεια της θέσης ότι η Ελλάδα πρέπει πάση θυσία να αποφύγει τον πόλεμο είναι η κατάργηση των ενόπλων δυνάμεων, αφού έχει αποκλεισθεί εξ αρχής η χρησιμοποίηση της αμυντικής ισχύος. Θέλουμε, όμως, να γίνουμε “φόρου υποτελείς” του σουλτάνου; Από οικονομικής απόψεως μπορεί να μας στοιχίσει και λιγότερο, αφού θα εξοικονομήσουμε τεράστια κονδύλια, που δίνουμε για αμυντικές δαπάνες και δεν θα υπάρχει στρατιωτική θητεία. Εάν αυτή είναι η λογική της κυβέρνησης ας το πει ευθέως.<br /><br />»Όσο η Ελλάδα αποφεύγει να αναλάβει την ευθύνη μίας σθεναρής κι αποφασιστικής αντίστασης, η Άγκυρα θα είναι ο καλύτερος προβοκάτορας, γιατί έχει μόνο να κερδίσει. Τη μέθοδο πρόκλησης κρίσης την ξέρει απ’ έξω κι ανακατωτά, γιατί την έχει εφαρμόσει επανειλημμένως. Μόνο η ελληνική πολιτική ηγεσία αιφνιδιάσθηκε. Αυτή ξέρει άριστα τη μέθοδο να μετακυλύει τις ευθύνες στις ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />»Τα λάθη της Αθήνας σ’ αυτή την κρίση ήταν αλλεπάλληλα. Το πρώτο ήταν η στρατικοποίηση του προβλήματος με την αποστολή αγήματος. Θα αρκούσε να σταλεί εκεί κάποια πολιτική αρχή (λιμενικοί) για να υποδηλώσει ότι η βραχονησίδα είναι μέρος της ελληνικής επικράτειας. Από τη στιγμή, όμως, που έστειλε στρατιώτες, γιατί δεν έστειλε και στη διπλανή, όπου αποβιβάσθηκαν οι Τούρκοι κομάντος;<br /><br />»Η κυβέρνηση γνώριζε ότι υπήρχε ενδεχόμενο αποβίβασης Τούρκων κομάντος. Το λάθος της ήταν ότι έθεσε ως στόχο των ελληνικών ναυτικών μονάδων να επιτηρήσουν την περιοχή για να αποτρέψουν την αποβίβαση. Κι αυτό, γιατί σε συνθήκες νύκτας και κακών καιρικών συνθηκών είναι σχετικά εύκολο να ξεφύγει της προσοχής μία λέμβος με κομάντος και να δημιουργηθεί η εντύπωση τουρκικής στρατιωτικής επιτυχίας.<br /><br />Το μοιραία σφάλμα στα Ίμια (1996)<br /><br />»Το μοιραίο σφάλμα ήταν ότι η κυβέρνηση Σημίτη εγκλωβίσθηκε στο ψευδές δίλημμα “πόλεμος ή υποχώρηση”. Όταν αποβιβάσθηκαν οι Τούρκοι κομάντος, άλλωστε, η κυβέρνηση Σημίτη είχε ήδη δεχθεί τη φόρμουλα Χόμπρουκ. Γι’ αυτό και απέρριψε την πρόταση Λυμπέρη να εκκαθαρίσει τη δεύτερη βραχονησίδα. Φοβήθηκε ότι μία τέτοια ενέργεια θα κλιμάκωνε καθέτως την αντιπαράθεση κι αυτό θα χρεωνόταν στην Ελλάδα.<br /><br />»Κι όμως, στο δίλημμα “πόλεμος ή υποχώρηση”, υπήρχε και τρίτη λύση, που θα έβγαζε την Ελλάδα νικήτρια, χωρίς να διακινδυνεύσει την πρόκληση σύρραξης. Στη θεωρία της διαχείρισης κρίσεων είναι “αλφαβήτα” ότι σ’ ένα τετελεσμένο απαντάς με ένα ισοδύναμο τετελεσμένο για να διατηρήσεις την ισορροπία και να μην αποκτήσει η αντίπαλη πλευρά διαπραγματευτικό πλεονέκτημα. Αυτό ήταν εφικτό, επειδή κοντά στη θαλάσσια μεθοριακή γραμμή υπάρχουν εκατοντάδες ελληνικές βραχονησίδες και αρκετές τουρκικές. Ούτε οι μεν ούτε οι δε φυλάσσονταν.<br /><br />»Μόλις η κυβέρνηση έμαθε την αποβίβαση των Τούρκων στη νησίδα Ίμια, θα έπρεπε να είναι έτοιμη να αποβιβάσει αμέσως ανάλογο αριθμό Ελλήνων κομάντος σε μία από τις γειτονικές τουρκικές βραχονησίδες, υποστηρίζοντάς τους με την παρουσία ναυτικών μονάδων. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο θα είχε εξισορροπήσει τις πολιτικές εντυπώσεις, αλλά και θα είχε ανταποδώσει τα ίσα, χωρίς να κατηγορηθεί ότι κλιμάκωσε την αντιπαράθεση.</div><div><br />Οι επιπτώσεις από τα Ίμια (1996)<br /><br />»Είναι κοινός τόπος ότι σε περιπτώσεις κρίσης, η τάση της διεθνούς κοινότητας είναι να πιέζει τα εμπλεκόμενα μέρη σε διάλογο και σε συμβιβασμό. Εάν η Αθήνα είχε αμέσως δημιουργήσει ισοδύναμο τετελεσμένο, θα είχε όλη την άνεση να αποδεχθεί και την αμερικανική μεσολάβηση και κάθε ισόρροπη αποκλιμάκωση, γιατί θα ήταν από διαπραγματευτικής απόψεως ακριβώς στην ίδια θέση με την Άγκυρα. Δυστυχώς, οι φοβισμένοι και σπασμωδικοί χειρισμοί της κυβέρνησης Σημίτη οδήγησαν τη χώρα σε ταπείνωση, τη στιγμή που υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις για το αντίθετο. Το ελληνικό Ναυτικό στην περιοχή είχε τακτικό πλεονέκτημα.<br /><br />»Το επόμενο βήμα της Τουρκίας θα είναι να επεκτείνει την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας πέρα από τα Ίμια και σε βραχονησίδες του ανατολικού Αιγαίου, που απέχουν αρκετά από τη θαλάσσια μεθοριακή γραμμή. Στόχος της Άγκυρας δεν είναι να επεκτείνει κατά δύο-τρία μίλια δυτικότερα τα θαλάσσια σύνορά της με την Ελλάδα, αλλά να μετατρέψει σε αμφισβητούμενης κυριαρχίας ζώνη ένα σημαντικό τμήμα του Αιγαίου.<br /><br />»Η δήλωση Τσιλέρ στη Χουριέτ ήταν σαφέστατη. Η διεκδίκηση ελληνικών βραχονησίδων αποσκοπεί στο να τις μετατρέψει σε περιοχές αμφισβητούμενης κυριαρχίας και κατ’ αυτόν τον τρόπο να ανοίξει το δρόμο για εφ’ όλης της ύλης συγκυριαρχία στο Αιγαίο. Συνδέεται, επίσης, με την τουρκική πίεση για αποστρατικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Με το θόρυβο που δημιουργεί επιχειρεί να φέρει από άλλο δρόμο στην επιφάνεια το θέμα της οχύρωσης των ανατολικών Σποράδων (Λέσβου, Χίου, Σάμου κλπ) και της Δωδεκανήσου και κατ’ αυτό τον τρόπο να προωθήσει συνολικές ρυθμίσεις».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ίμια (1996): Τί θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς. Γραμμένο την επομένη της κρίσης.

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ «Η κρίση για τη νησίδα Ίμια (1996) έχει πολλαπλές επιπτώσεις, που θα φανούν στο προσεχές μέλλον. Η Τουρκία όχι μόνο διεκδίκη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία "κλειδώνει" το Αιγαίο με διετή NAVTEX.

<a href="https://www.kathimerini.com.cy/assets/modules/wnp/articles/202601/580810/editor/navtex-2.jpg"><img height="200" src="https://www.kathimerini.com.cy/assets/modules/wnp/articles/202601/580810/editor/navtex-2.jpg" width="749" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Με δύο NAVTEX η Αγκυρα υπενθυμίζει τις βασικές θέσεις της</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Mε μια νέα πρακτική έκδοσης Αγγελιών προς Ναυτιλλομένους (NAVTEX) με μεγάλη διάρκεια ισχύος, συνολικά δύο ετών (έως τις 31 Δεκεμβρίου 2027), η Αγκυρα επιχειρεί να προωθήσει τις θέσεις της περί αρμοδιότητας έκδοσης αδειών στο μισό Αιγαίο, αλλά και δήθεν αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος 23 ελληνικών νησιών, μάλιστα με τρόπο ο οποίος είναι εμφανής σε όλους τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ. Η νέα αυτή πρακτική καταγράφεται ενώ τις τελευταίες εβδομάδες γίνεται μια πολύ εντατική προσπάθεια προκειμένου να οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειες που θα επιτρέψουν τη διεξαγωγή του εκκρεμούς Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) υπό τους Κυριάκο Μητσοτάκη και Ταγίπ Ερντογάν στην Αγκυρα. Και υποδηλώνει, βέβαια, ότι παρά τη σαφή μείωση της έντασης που επικρατεί στο πεδίο τα τελευταία τρία χρόνια, η Αγκυρα εξακολουθεί να έχει σκληρή στάση στα ζητήματα που αφορούν το Αιγαίο, προσθέτοντας μάλιστα και νέα εργαλεία για την προώθηση των θέσεών της ενώπιον του διεθνούς παράγοντα.<br /><br />Ο στόχος<br /><br />Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, η σκόπιμα γενικού και αόριστου χαρακτήρα αναφορά, σε συνδυασμό με τον ασυνήθιστα μακρύ χρόνο (δύο έτη) ισχύος της NAVTEX, εντάσσεται σε μια νέα τακτική πολιτικής και διοικητικής αμφισβήτησης του καθεστώτος του Αιγαίου. Στόχος αυτών των μηνυμάτων είναι να εδραιωθεί η αντίληψη ότι όλη η περιοχή ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού (που χωρίζει το Αιγαίο περίπου στη μέση) εντάσσεται σε τουρκική δικαιοδοσία. Επιπλέον, στην Αθήνα η συγκεκριμένη πρακτική γίνεται αντιληπτή και ως μόνιμη άσκηση πίεσης (λόγω της διετούς διάρκειας), που θα φέρει την ελληνική πλευρά σε θέση αμυνομένου. Αυτά τα έγγραφα αξιοποιούνται κατά πάγια πρακτική και από τις τουρκικές αρχές στο ΝΑΤΟ, όπου κατά καιρούς οι διαφωνίες Αθήνας και Αγκυρας οδηγούν σε διαρκείς διαβουλεύσεις εντός της Συμμαχίας.<br /><br />Η Τουρκία έχει, για παράδειγμα, επανειλημμένως επιχειρήσει να επιβάλει τις θέσεις της στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τους νέους επιχειρησιακούς χάρτες του ΝΑΤΟ και πάντα η κρίση αποφεύγεται μετά από συμβιβασμούς, οι οποίοι συνήθως καταλήγουν στην καταγραφή της διακριτής τουρκικής θέσης. Είναι πρόδηλο ότι η Αγκυρα επιχειρεί, καθώς τα τελευταία χρόνια η σημασία της Τουρκίας εντός του ΝΑΤΟ έχει αυξηθεί, να ωθήσει την Ελλάδα σε σπασμωδικές κινήσεις. Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, η πρακτική αυτή εκδηλώνεται και διότι στην Αγκυρα επιθυμούν να αποτελέσει παράδειγμα το οποίο θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες στην περιοχή που έχουν διαφορές με την Ελλάδα, εν προκειμένω η κυβέρνηση της Τρίπολης στη Λιβύη.<br /><br />Αναφορά και σε δήθεν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς 23 ελληνικών νησιών λίγο πριν από το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας<br /><br />Οι δύο τελευταίες NAVTEX με αριθμό 0060/26 (του Σταθμού Σμύρνης) και 0880/25 (του Σταθμού Αττάλειας) της Τουρκικής Υδρογραφικής Υπηρεσίας αξιοποιούνται γι’ αυτόν τον σκοπό. Συγκεκριμένα, η NAVTEX υπ’ αριθμόν 0060/26 επικαλείται «κατά καιρούς» εκπομπή Αγγελιών «που καλύπτουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο Πέλαγος, τα όρια της οποίας μένει να οριοθετηθούν από τα παράκτια κράτη». Εν συνεχεία τονίζεται ότι «όλες οι ερευνητικές δραστηριότητες στην περιοχή τουρκικής δικαιοδοσίας πρέπει να γίνονται σε συντονισμό με τις αρμόδιες τουρκικές αρχές».<br /><br />Στη NAVTEX 0880/25 αναφέρονται ονομαστικά 23 νησιά (Θάσος, Αγιος Ευστράτιος, Ψαρά, Σαμοθράκη, Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Ικαρία, Σάμος, Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Κως, σύμπλεγμα Καστελλορίζου) ως «υπό καθεστώς μόνιμης αποστρατιωτικοποίησης». Για την υποστήριξη του συγκεκριμένου επιχειρήματος γίνεται επίκληση του σχετικού άρθρου της Διάσκεψης του Λονδίνου του 1914, της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923 και της Συνθήκης των Παρισίων του 1947, οι οποίες, κατά την τουρκική ανάγνωση, υπαγορεύουν ότι «δεν πρέπει να διεξάγονται στρατιωτικές δραστηριότητες στα χωρικά ύδατα αυτών των νησιών». Και σε αυτή την περίπτωση γίνεται λόγος για έκδοση παράνομων NAVTEX από τις ελληνικές αρχές, οι οποίες, πάντως, δεν κατονομάζονται.<br /><br />Η ελληνική πλευρά έχει προφανώς απαντήσει αρμοδίως στους τουρκικούς ισχυρισμούς μέσα από τους αρμόδιους διαύλους και με έκδοση Αγγελιών, προκειμένου να γίνει σαφές και προς τους δέκτες (τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα) ότι δεν έχει επέλθει κάποια αλλαγή στο καθεστώς του Αιγαίου.<br /><br />Η NAVTEX 0060/26 εκδόθηκε αρκετές ημέρες μετά την πόντιση καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης ανάμεσα σε νησιά του Κεντρικού και του Ανατολικού Αιγαίου. Υπενθυμίζεται ότι τότε η ελληνική πλευρά είχε αφήσει να διαρρεύσει ότι το πλοίο δέχθηκε παρενόχληση δι’ ασυρμάτου από τουρκική φρεγάτα. Ενώ στη συνέχεια από την Αγκυρα είχαν απαντήσει ότι ουδέποτε τουρκικό πλοίο παρενόχλησε κάποια τέτοια δραστηριότητα στο Αιγαίο, διατηρώντας, βέβαια, τις θέσεις τους σχετικά με την αρμοδιότητά τους.<br /><br /><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η Τουρκία "κλειδώνει" το Αιγαίο με διετή NAVTEX.

Με δύο NAVTEX η Αγκυρα υπενθυμίζει τις βασικές θέσεις της Βασίλης Νέδος Mε μια νέα πρακτική έκδοσης Αγγελιών προς Ναυτιλλομένους (NAVTEX) με...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένας χρόνος Τραμπ: εθνική αβεβαιότητα και ένας πρωθυπουργός στα αζήτητα.

<img height="213" src="https://omegapress.gr/images/TRMPMHTS.jpg" width="715" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αναφέρεται ποτέ στην πολιτική διάσταση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, δηλαδή στις επιπτώσεις του δόγματος Τραμπ στις διμερείς σχέσεις. Επιδίδεται σε ένα ρεσιτάλ αοριστολογίας και δεν δίνει ποτέ σαφή εικόνα τι ακριβώς θέλει, απλώς στοιχίζεται. Έτσι λοιπόν ο πρωθυπουργός εμφανίζεται να συμπορεύεται με την ΕΕ σε γενικές γραμμές, αλλά είναι και με τις ΗΠΑ. Καμία μεγάλη χώρα της Ευρώπης δεν αποδέχθηκε την πρόταση Τραμπ για συμμετοχή στο “Συμβούλιο Ειρήνης”, η Ελλάδα είναι με το ένα πόδι εντός και με το άλλο εκτός. Στην πραγματικότητα, ο πρωθυπουργός, μιλάει συχνά χωρίς να λέει απολύτως τίποτα. <br /><br />Όλα αυτά έχουν αιτία . Η περιφρόνηση που του δείχνει ο Τραμπ σε προσωπικό επίπεδο εδώ και έναν χρόνο, χωρίς να έχουν ούτε μια τηλεφωνική επικοινωνία, έχει επιπτώσεις στην πολιτική σχέση των δύο ηγετών, αλλά κυρίως στα συμφέροντα της Ελλάδας. Οι διαρκείς μεταπτώσεις του Τραμπ τον καθιστούν επικίνδυνο για όλο τον κόσμο και την Ελλάδα φυσικά, . Την ίδια στιγμή, Τραμπ και Ερντογάν έχουν πλήρεις επαφές , με την Άγκυρα να αποσπά σημαντικά οφέλη , κυρίως στο κορυφαίο εθνικό θέμα της, το κουρδικό. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας πρωθυπουργός στα αζήτητα της διεθνούς πολιτικής με συνέπεια η Ελλάδα να μην έχει φωνή, ούτε ιδέες για το μέλλον της.</div><div>  <br />Της ρευστότητας το κάγκελο<br /><br /> Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει στην Ουκρανία, στο Ιράν, την Συρία, τη Γροιλανδία, την Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια, παραμένει άφωνος για την υπαρξιακή κρίση του ΝΑΤΟ και μετά “εκλαϊκεύει” ό,τι αποφασίζουν οι άλλοι. Αυτό γίνεται επί τέσσερα χρόνια στην Ουκρανία, το ίδιο έγινε στη Γάζα, δεν λέει το παραμικρό για την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας στην Συρία, της οποίας έχει τον έλεγχο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν διατυπώνει ποτέ θέσεις, δεν έχει καν επεξεργαστεί κάποια πολιτική για τη Μέση Ανατολή. Ακόμη και η ιστορική θέση της Ευρώπης για την ίδρυση Παλαιστινιακού Κράτους έχει υποχωρήσει. Μέσα σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, φθάνουμε στα μείζονα ζητήματα της Ελλάδας, το Κυπριακό, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την κατάσταση στα Βαλκάνια. <br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει ασχοληθεί καν με την περιοχή, πέραν της εύκολης ενεργειακής συμφωνίας που πέτυχε με την Ελλάδα, καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη απλά υπέγραψε ό,τι της έδωσαν. Τώρα, δεξαμενές σκέψεις στην Ευρώπη, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου προειδοποιώντας ότι η εξάρτηση πλέον της Ευρώπης και της Ελλάδας φυσικά από το αμερικανικό LNG θα εκτοξεύσει την ακρίβεια και θα καταστήσει επικίνδυνη γεωπολιτικά αυτή την εξάρτηση. <br /><br />Στο διπλωματικό επίπεδο είναι προφανές ότι ο Τραμπ δεν είχε ως προτεραιότητα την Ελλάδα και τα Βαλκάνια γιατί απλά δεν είχε ενδιαφέρον. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι δεδομένη, οπότε η επικοινωνία έχει ανατεθεί σε απλούς αξιωματούχους με τον ίδιο να αποφεύγει και την παραμικρή επαφή με τον Έλληνα πρωθυπουργό. <br />Πολλές απόπειρες που έγιναν από πλευράς ΥΠΕΞ και Μεγάρου Μαξίμου να προσεγγίσουν τον Τραμπ απέτυχαν παταγωδώς. Χρησιμοποιήθηκαν , σύμφωνα με πληροφορίες, εκκλησιαστικοί παράγοντες, ομογενείς επιχειρηματίες, διπλωμάτες, αλλά και το Ισραήλ, αλλά χωρίς ανταπόκριση. Απόλυτη περιφρόνηση. Σύμφωνα με μία εκδοχή, το Ισραήλ φέρεται να παίζει σε δύο ταμπλό. Ναι μεν στηρίζει την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον θέλει όμως το ίδιο το Τελ Αβίβ να ενορχηστρώνει τις σχέσεις με την Ελλάδα και ο Τραμπ δεν έχει καμία δυσκολία να εγκρίνει αυτή την στάση. <br /><br />Ενόψει της συνάντησης Μητσοτάκη -Ερντογάν<br /><br />Το μείζον όμως για την Ελλάδα είναι ότι ο Τραμπ και ο Ερντογάν, αλλά και πλήθος αξιωματούχων σε κατώτερο επίπεδο, έχουν αναπτύξει πολλούς και απευθείας διαύλους όχι μόνο με το περιβάλλον του Τραμπ, αλλά με τον ίδιο και συνεπώς γνωρίζουν τις προθέσεις και τις σκέψεις του και για την περιοχή γενικότερα και για την Ελλάδα ειδικότερα, κάτι όμως που δεν γνωρίζει η Ελλάδα. Η επίθεση κατά των Κούρδων έγινε με την συναίνεση του Τραμπ και έτσι ο Αμερικανός πρόεδρος “διευθέτησε” ένα κορυφαίο πρόβλημα για την Άγκυρα που δεν ήθελε μια δεύτερη αυτόνομη κουρδική περιφέρεια, μετά το βόρειο Ιράκ και στην Συρία. Είναι θρίαμβος για τον Ερντογάν. <br /><br />Έχει ειπωθεί από πολλές πλευρές, ότι είναι καλύτερο να μην ασχολείται ο Τραμπ με την Ελλάδα , γιατί ενδεχόμενη ανάμειξή του μπορεί να προκαλέσει εθνική κρίση. Αυτή όμως είναι μοιρολατρική πολιτική και εκπέμπεται από φοβισμένους και ανίκανους αξιωματούχους που δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν την σημασία και την βαρύτητα της Ελλάδας στο γεωπολιτικό περιβάλλον, μια αξία που επιτρέπει στην Ελλάδα να έχει ρόλο και λόγο. Αλλά δυστυχώς, δεν έχει ούτε το ένα , ούτε το άλλο. <br /><br /> Υπό αυτή την έννοια , η πανικόβλητη κυβέρνηση, δεν βοηθά ούτε τον εαυτό της, ούτε την Ελλάδα φυσικά. Γιατί όσο δεν οριοθετούν τις σχέσεις και με τις ΗΠΑ και με την Τουρκία επιτρέποντας μια εικόνα γενικευμένης ασάφειας, τίποτα το θετικό δεν μπορεί να προκύψει. <br />Ενόψει λοιπόν της συνάντησης Μητσοτάκη -Ερντογάν ,το πιο σημαντικό για την Ελλάδα είναι να υπάρξει μια αποσαφήνιση σχετικά με την κατεύθυνση και το περιεχόμενο του διμερούς διαλόγου, δηλαδή που έχουν φθάσει οι συνομιλίες, τι περιμένουν στο εξής και κυρίως ποιοί είναι οι στόχοι. <br />Η στρατιωτικοποίηση των σχέσεων με την εξοπλιστική φρενίτιδα που έχει καταλάβει και την Αθήνα και την Άγκυρα, όχι μόνο δεν βοηθά προς την κατεύθυνση αυτή, αντίθετα είναι πηγή κινδύνων . <br /><br />Οι δύο πλευρές του τραπεζιού<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέφυγε να μεταβεί στο Νταβός, όχι λόγω κακοκαιρίας, αλλά γιατί δεν είχε τίποτα το σημαντικό να κάνει. Δεν είχε ρόλο, δεν είχε κανένα σημαντικό ραντεβού, δεν έχει πολιτικό στίγμα, δεν έχει ειδικό βάρος, οπότε προτίμησε να απουσιάσει παρά να είναι παρών, αλλά αόρατος. <br /><br />Ούτε στην ΕΕ έχει κάτι να παρουσιάσει. Διάφορες κοινοτυπίες για την Γροιλανδία ή για τη Μέση Ανατολή ή για τις Διατλαντικές σχέσεις δεν έχουν καμία απολύτως επίδραση ούτε στις διμερείς σχέσεις της Ελλάδας με άλλες χώρες, ούτε στις διεθνείς ή περιφερειακές εξελίξεις . Αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτή επηρεάζει και την εικόνα της χώρας αρνητικά. <br />Κανείς μεγάλος ηγέτης, καμία χώρα δεν καίγεται να ακούσει την Ελλάδα και η Ελλάδα , δηλαδή ο πρωθυπουργός της δεν έχουν να παρουσιάσουν την παραμικρή ιδέα, πρωτοβουλία ή πρόταση που να γίνει αισθητή. <br /><br />Σε αυτό το κλίμα προετοιμάζεται η ελληνοτουρκική συνάντηση των επόμενων ημερών. Από τη μια πλευρά του τραπεζιού η ελληνική κυβέρνηση με μηδενικό διεθνές εκτόπισμα και με διμερή πολιτική έναντι της Τουρκίας στον αυτόματο πιλότο. Από την άλλη πλευρά του τραπεζιού ένας Ερντογάν με ισχυρό διεθνές εκτόπισμα, με διεκδικητική διπλωματία , με μια Τουρκία που επεκτείνει τις ζώνες επιρροής και με μια διμερή πολιτική έναντι της Ελλάδας, σκληρή, αναθεωρητική και αποφασιστική. <br />Υπό αυτή την έννοια περιμένουμε μάλλον με αγωνία τα αποτελέσματα των συνομιλιών. . </div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ένας χρόνος Τραμπ: εθνική αβεβαιότητα και ένας πρωθυπουργός στα αζήτητα.

Του Στράτου Βαλτινού Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αναφέρεται ποτέ στην πολιτική διάσταση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, δηλαδή στις επιπτώσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτή είναι η νέα Στρατηγική Άμυνας των ΗΠΑ: επιστροφή στην «υπεράσπιση της πατρίδας». Η Ευρώπη και η Κορέα ειναι … πολύ μακρια!

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/09/pentagon.jpeg"><img height="180" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/09/pentagon-696x392.jpeg" width="743" /></a><br /><br />Η αθόρυβη δημοσιοποίηση της νέας National Defense Strategy (NDS) του Πενταγώνου, αποκαλύπτει μια σαφή αναδιάταξη προτεραιοτήτων: για πρώτη φορά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η «άμυνα της πατρίδας» τίθεται ρητά πάνω από τον Ινδο-Ειρηνικό και πολύ πάνω από την Ευρώπη.<br /><br />Το δόγμα Τραμπ – με τον Πιτ Χέγκσεθ στο Πεντάγωνο – σηματοδοτεί επιστροφή σε μια αμερικανική στρατηγική «ηπειρωτικής ασφάλειας», με αναβίωση του Δόγματος Μονρόε και ξεκάθαρη πρόθεση περιορισμού της στρατιωτικής παρουσίας σε Ευρώπη και Νότια Κορέα. Δεν πρόκειται για απομονωτισμό, όπως διαβεβαιώνει το κείμενο, αλλά για ανακατανομή βαρών: λιγότερες αμερικανικές δυνάμεις, περισσότερες υποχρεώσεις για τους συμμάχους.<div><br />Η Δύση των ΗΠΑ πάνω απ’ όλα<br /><br />Η πρώτη προτεραιότητα – υπεράσπιση της αμερικανικής επικράτειας και του δυτικού ημισφαιρίου – είναι το πιο πολιτικά φορτισμένο στοιχείο. Η έμφαση στον Παναμά, τον Κόλπο του Μεξικού και τη Γροιλανδία, καθώς και η ρητή αναφορά σε στρατιωτικές επιλογές κατά «ναρκο-τρομοκρατών», παραπέμπουν σε ένα δόγμα προληπτικής δράσης στην αμερικανική γειτονιά. Η «Χρυσή Ασπίδα» αντιπυραυλικής άμυνας και η ενίσχυση των αντι-drone συστημάτων δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον προετοιμάζεται πρωτίστως για απειλές κοντά στα σύνορά της.<br /><br />Κίνα χωρίς Ταϊβάν – και χωρίς κλιμάκωση<br /><br />Η Κίνα παραμένει ο βασικός στρατηγικός αντίπαλος, αλλά η διατύπωση είναι πιο ήπια από το 2022: «αποτροπή μέσω ισχύος, όχι σύγκρουση». Εντυπωσιακή είναι η πλήρης απουσία της Ταϊβάν από το κείμενο – σήμα προσεκτικής αποφυγής κόκκινων γραμμών. Η Ουάσιγκτον επενδύει στη «γραμμή άρνησης» στην Πρώτη Νησιωτική Αλυσίδα, αλλά ταυτόχρονα αφήνει ανοιχτό δίαυλο αποκλιμάκωσης.</div><div><br />Μήνυμα προς Ευρώπη και Κορέα: «η σειρά σας»<br /><br />Το πιο κρίσιμο γεωπολιτικά μήνυμα αφορά τους συμμάχους. Η NDS θεωρεί ότι η Ευρώπη μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της τη Ρωσία και ότι η Ουκρανία είναι «πρώτα ευρωπαϊκή ευθύνη». Αντίστοιχα, η Νότια Κορέα καλείται να αναλάβει «πρωταρχική ευθύνη» απέναντι στη Βόρεια Κορέα. Οι αναφορές αυτές προετοιμάζουν πολιτικά το έδαφος για περικοπές αμερικανικών δυνάμεων – εξέλιξη που αλλάζει τις ισορροπίες στο ΝΑΤΟ και στην Ανατολική Ασία.</div><div><br />Η βιομηχανία άμυνας στο επίκεντρο<br /><br />Τέταρτη προτεραιότητα, αλλά με στρατηγικό βάθος, είναι η «υπερενίσχυση» της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας. Το Πεντάγωνο αναγνωρίζει ότι χωρίς παραγωγική ισχύ δεν υπάρχει αποτροπή – ένα μάθημα από την Ουκρανία και την κρίση πυρομαχικών. Το μήνυμα προς Κογκρέσο, συμμάχους και εταιρείες είναι σαφές: επενδύστε, συμπαράγετε, ευθυγραμμιστείτε.</div><div><br />Τι σημαίνει για την Ευρώπη και την Ελλάδα<br /><br />Για την Ευρώπη, η στρατηγική αυτή ισοδυναμεί με επιτάχυνση της «στρατηγικής αυτονομίας» de facto, όχι ως επιλογή αλλά ως αναγκαιότητα. Για χώρες πρώτης γραμμής – από τις Βαλτικές μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο – η μείωση της αμερικανικής ομπρέλας αυξάνει την πίεση για αμυντικές δαπάνες και περιφερειακές συμμαχίες.<br /><br />Για την Ελλάδα, το μήνυμα είναι διπλό: από τη μία, ενισχύεται η σημασία της ως πυλώνα σταθερότητας σε Ανατολική Μεσόγειο και ενεργειακούς διαδρόμους· από την άλλη, γίνεται σαφές ότι η εποχή της αυτόματης αμερικανικής εγγύησης υποχωρεί. Η νέα NDS δεν αποσύρει τις ΗΠΑ από τον κόσμο – αλλά μετακινεί το κέντρο βάρους. Και αυτό αλλάζει το γεωπολιτικό παιχνίδι σε όλη την Ευρασία.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αυτή είναι η νέα Στρατηγική Άμυνας των ΗΠΑ: επιστροφή στην «υπεράσπιση της πατρίδας». Η Ευρώπη και η Κορέα ειναι … πολύ μακρια!

Η αθόρυβη δημοσιοποίηση της νέας National Defense Strategy (NDS) του Πενταγώνου, αποκαλύπτει μια σαφή αναδιάταξη προτεραιοτήτων: για πρώτη φ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η είσοδος των τουρκικών Eurofighter στη νέα αεροπορική εξίσωση του Αιγαίου.

<a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/07/eurofighter_british.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1208" data-original-width="1900" height="127" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/07/eurofighter_british.jpg" width="734" /></a><br /><br />Η παραλαβή των πρώτων μεταχειρισμένων Typhoon από το Κατάρ, έρχεται -νωρίτερα απ' ότι προβλεπόταν- έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2026<br /><br />Η ισορροπία δυνάμεων πάνω από το Αιγαίο εισέρχεται σε μια νέα, απαιτητική φάση. Παρά το σημαντικό πλεονέκτημα που απέκτησε η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) με τα <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/machitika-rafale/">μαχητικά Rafale</a> και την αναβάθμιση των F-16 σε Viper, η Τουρκία επιχειρεί μια δυναμική ρελάνς. Η προσθήκη του Eurofighter Typhoon στο οπλοστάσιο της TuAF (Τουρκική Αεροπορία) ως ενδιάμεση λύση, αναμένεται να αναδιαμορφώσει τους συσχετισμούς.<div><br />Το χρονοδιάγραμμα της τουρκικής ενίσχυσης<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση του Κώστα Σαρικά στο onalert, oι εξελίξεις τρέχουν με γοργούς ρυθμούς, καθώς οι πληροφορίες τοποθετούν την παραλαβή των πρώτων μεταχειρισμένων Typhoon από το Κατάρ έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2026. Η Άγκυρα ακολουθεί μια στρατηγική δύο επιπέδων:<br /><br />Άμεση Ανάγκη: Απόκτηση μεταχειρισμένων αεροσκαφών από Κατάρ και Ομάν για ταχεία επιχειρησιακή ένταξη.<br /><br />Μακροπρόθεσμος Σχεδιασμός: Συμφωνία ύψους 8 δισ. λιρών με το Ηνωμένο Βασίλειο για 20 ολοκαίνουργια μαχητικά τελευταίας γενιάς, που θα περιλαμβάνουν εξελιγμένα όπλα όπως οι πύραυλοι Meteor και Brimstone.</div><div><br />Γιατί το Typhoon αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Αν και δεν αποτελεί αεροσκάφος πέμπτης γενιάς, το Eurofighter είναι μια κορυφαία πλατφόρμα αεροπορικής υπεροχής. Διακρίνεται για την εντυπωσιακή επιτάχυνση, τον υψηλό ρυθμό ανόδου και τη δυνατότητα μεταφοράς μεγάλου φόρτου σύγχρονων όπλων. Η συγκρότηση δύο πλήρων Μοιρών από την Τουρκία θα επιτρέψει στην TuAF να διεξάγει περισσότερες εξόδους υψηλής απόδοσης και να αυξήσει την πίεση στην ελληνική αναχαίτιση, ειδικά αν τα αεροσκάφη φέρουν ραντάρ τεχνολογίας AESA.</div><div><br />Η Ελληνική απάντηση: Rafale, Viper και το «βλέμμα» στο 2030<br /><br />Η Αθήνα δεν παραμένει θεατής, έχοντας ήδη χτίσει μια ισχυρή βάση:<br /><br />Πλήρης Μοίρα Rafale: Τα 24 γαλλικά μαχητικά είναι ήδη επιχειρησιακά, διαθέτοντας όπλα που αλλάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού (BVR – πέραν του οπτικού ορίζοντα).<br /><br />Πρόγραμμα Viper: Η αναβάθμιση των F-16 προχωρά σταθερά, με στόχο έναν στόλο 121 «οχιών» (συμπεριλαμβανομένων των Block 50) πριν από το 2030.<br /><br />F-35: Η μελλοντική απόκτηση του stealth μαχητικού πέμπτης γενιάς αποτελεί το «κλειδί» για τη διατήρηση της υπεροχής, λειτουργώντας ως κεντρικός κόμβος πληροφοριών.</div><div><br />Τα κρίσιμα πεδία της αναμέτρησης<br /><br />Η επόμενη δεκαετία δεν θα κριθεί μόνο στους αριθμούς των αεροσκαφών, αλλά σε τέσσερις στρατηγικούς πυλώνες:<br /><br />Ηλεκτρονικός Πόλεμος (EW): Η ικανότητα των συστημάτων αυτοπροστασίας και παρεμβολών να «τυφλώνουν» τον αντίπαλο.<br /><br />Δικτύωση και C2: Η διασύνδεση μαχητικών, πλοίων και επίγειων ραντάρ (Link-16) για μια ενιαία εικόνα του πεδίου.<br /><br />Πολλαπλασιαστές Ισχύος: Η χρήση ιπτάμενων ραντάρ (AEW&C), drones επιτήρησης και εναέριου ανεφοδιασμού.<br /><br />Αποθέματα όπλων: Η διασφάλιση επαρκών στρατηγικών βλημάτων (Meteor, Scalp κ.α.) που επιτρέπουν πλήγματα από ασφαλείς αποστάσεις (Stand-off).</div><div><br />Η αποτροπή ως ενιαίο σύστημα<br /><br />Η είσοδος των τουρκικών Typhoon μειώνει το χρονικό παράθυρο της ελληνικής υπεροχής, αλλά δεν το κλείνει. Η ελληνική πλευρά καλείται να εστιάσει στις υψηλές διαθεσιμότητες, τη συνεχή εκπαίδευση και την πιστή εφαρμογή του εξοπλιστικού σχεδιασμού. Η πραγματική αποτροπή στο Αιγαίο θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα της Πολεμικής Αεροπορίας να λειτουργεί ως ένα αδιάσπαστο, τεχνολογικά προηγμένο σύστημα που επιβάλλει τους δικούς του όρους εμπλοκής.</div><div><br /><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Η είσοδος των τουρκικών Eurofighter στη νέα αεροπορική εξίσωση του Αιγαίου.

Η παραλαβή των πρώτων μεταχειρισμένων Typhoon από το Κατάρ, έρχεται -νωρίτερα απ' ότι προβλεπόταν- έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2026 Η ισορρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιμένουν τουρκικά ΜΜΕ: «Θα έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/01/Untitled-design-7-18.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="180" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/01/Untitled-design-7-18.jpg" width="673" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια ανάρτηση του τουρκικού Υπουργείου Αμύνης έγινε αφορμή για εθνικιστικό παραλήρημα.</span></h3>Μια νέα ανάρτηση του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στάθηκε η αφορμή για να αναθερμανθεί η εμπρηστική ρητορική ΜΜΕ, Τούρκων χρηστών του Χ και ύποπτων λογαριασμών. Η δημοσιοποίηση οπτικού υλικού από στρατιωτική άσκηση αποβατικών δυνάμεων συνοδεύτηκε από την επαναφορά των γνωστών προειδοποιήσεων του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δημιουργώντας ένα κλίμα συμβολικής απειλής.<div><br />Η ανάρτηση της απόβασης και η ανταπόκριση των χρηστών<br /><br />Το Υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας κοινοποίησε στον επίσημο λογαριασμό του στην πλατφόρμα X μια φωτογραφία που απεικονίζει Τούρκους στρατιώτες κατά τη διάρκεια επιχείρησης απόβασης από τη θάλασσα στην ξηρά. Η εικόνα, η οποία έφερε τον τίτλο «Από τη θάλασσα στη στεριά, με αποφασιστικότητα!», προκάλεσε «πλημμύρα» από θετικά σχόλια και likes, με τα τουρκικά ΜΜΕ να συνδέουν άμεσα το υλικό με τις προετοιμασίες των Ενόπλων Δυνάμεων για πιθανές έκτακτες ανάγκες στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2014954673803833826" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2014954673803833826&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fethniki-grammi%2F966707%2Fepimenoyn-toyrkika-mme-tha-erthoyme-xafnika-mia-nychta%2F&sessionId=6f1e85fb1dfb40930d3e477f55ac551f6a40f704&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 655px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div>Η επαναφορά της ρητορικής του 2022<br /><br />Με αφορμή την εν λόγω ανάρτηση, τουρκικά δημοσιεύματα υπενθύμισαν τις δηλώσεις που είχε κάνει ο Πρόεδρος Ερντογάν το 2022 στην Πράγα. Τότε, στο πλαίσιο της συνάντησης της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, είχε ερωτηθεί ευθέως από Έλληνα δημοσιογράφο: «Όταν λέτε “Θα μπορούσαμε να έρθουμε στην Ελλάδα ξαφνικά μια νύχτα”, τι εννοείτε; Σκέφτεστε πραγματικά να επιτεθείτε στην Ελλάδα;».<br /><br />Η απάντηση του Τούρκου Προέδρου, η οποία σήμερα επανέρχεται στο προσκήνιο, ήταν σαφής και απειλητική: «ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΡΘΟΥΜΕ ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ».<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2015099777331925132" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2015099777331925132&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fethniki-grammi%2F966707%2Fepimenoyn-toyrkika-mme-tha-erthoyme-xafnika-mia-nychta%2F&sessionId=6f1e85fb1dfb40930d3e477f55ac551f6a40f704&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 588px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div>Ένα μήνυμα προς κάθε «ενοχλητική» πλευρά<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε σπεύσει τότε να διευκρινίσει ότι η συγκεκριμένη φράση αποτελεί πάγια θέση της Τουρκίας απέναντι σε οποιαδήποτε εξωτερική απειλή. Όπως χαρακτηριστικά είχε σημειώσει: «Έχετε καταλάβει πραγματικά το ζήτημα. Αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα. Η απάντησή μας σε οποιαδήποτε χώρα μας ενοχλεί, που μας επιτίθεται, είναι “Μπορούμε να έρθουμε ξαφνικά στη μέση της νύχτας”. Πρέπει να το ξέρουν αυτό. Πρέπει να το καταλάβουν. Αφού το έχετε καταλάβει εσείς, υποθέτω ότι το έχουν καταλάβει και εκείνοι».<br /><br />Η αναπαραγωγή αυτών των δηλώσεων τη δεδομένη χρονική στιγμή, σε συνδυασμό με τις εικόνες αποβατικών ασκήσεων, ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της Άγκυρας να διατηρήσει την επικοινωνιακή πίεση και να υπογραμμίσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα των δυνάμεών της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Επιμένουν τουρκικά ΜΜΕ: «Θα έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα»

Μια ανάρτηση του τουρκικού Υπουργείου Αμύνης έγινε αφορμή για εθνικιστικό παραλήρημα. Μια νέα ανάρτηση του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιρανικά ΜΜΕ: Ο Αλί Χαμενεΐ σε υπόγειο καταφύγιο. Το Ιράν ετοιμάζεται για αμερικανική επίθεση

<img height="195" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/11/khamenei-630x384.jpg" width="719" /><br /><br />Στη Μέση Ανατολή μεταφέρεται εκ νέου το επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, με το αεροπλανοφόρο «Αβραάμ Λίνκολν» και τρία αντιτορπιλικά να κατευθύνονται προς το Ιράν.<br /><br />«Αν μας επιτεθούν οι Αμερικανοί ο πόλεμος θα είναι ολοκληρωτικός», προειδοποιεί η Τεχεράνη, ενώ μεγάλες αεροπορικές εταιρείες ακύρωσαν τις προγραμματισμένες πτήσεις τους προς χώρες της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, έχει κρυφτεί σε ένα καταφύγιο στην Τεχεράνη, σύμφωνα με την ιστοσελίδα ειδήσεων Iran International, που συνδέεται με την αντιπολίτευση, καθώς η χώρα προετοιμάζεται για μια πιθανή επίθεση των ΗΠΑ εν μέσω αυξημένων εντάσεων λόγω της βίαιης καταστολής των διαδηλώσεων νωρίτερα αυτό το μήνα.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το οποίο επικαλείται «πληροφορίες που έλαβε» η αντιπολιτευόμενη ιστοσελίδα, ο Χαμενεΐ κρύφτηκε μετά την εκτίμηση ανώτερων αξιωματούχων ότι «αυξήθηκε ο κίνδυνος πιθανής επίθεσης από τις ΗΠΑ», καθώς οι ΗΠΑ μετακινούν σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή.<br /><br />Το δημοσίευμα προσθέτει ότι το καταφύγιο του ανώτατου ηγέτη είναι οχυρωμένο και διαθέτει ένα σύστημα «διασυνδεδεμένων τούνελ».<br /><br />Ενώ ο Χαμενεΐ κρύβεται, ο τρίτος γιος του, Μασούντ Χαμενεΐ, έχει αναλάβει τις καθημερινές λειτουργίες του γραφείου του πατέρα του και λειτουργεί ως «κύριος δίαυλος επικοινωνίας» με τους ηγέτες της κυβέρνησης, σύμφωνα με το δημοσίευμα.<br />Με «ολοκληρωτικό πόλεμο» απειλεί το Ιράν<br /><br />Μέσα σε αυτό το κλίμα, η Τεχεράνη στέλνει σαφές μήνυμα αποτροπής. Ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος, τον οποίο επικαλείται το πρακτορείο Reuters, προειδοποίησε ότι το Ιράν θα αντιμετωπίσει οποιαδήποτε επίθεση ως «ολοκληρωτικό πόλεμο».<br /><br />«Οποιαδήποτε επίθεση, είτε περιορισμένη είτε ευρείας κλίμακας, θα θεωρηθεί πράξη ολοκληρωτικού πολέμου και θα απαντήσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Όπως τόνισε, ενόψει της άφιξης αμερικανικού αεροπλανοφόρου και άλλων πολεμικών πλοίων στη Μέση Ανατολή τις επόμενες ημέρες, οι ένοπλες δυνάμεις του Ιράν βρίσκονται σε κατάσταση αυξημένου συναγερμού.<br /><br />«Ελπίζουμε ότι η στρατιωτική αυτή ενίσχυση δεν προορίζεται για πραγματική σύγκρουση, ωστόσο ο στρατός μας είναι προετοιμασμένος για το χειρότερο σενάριο.<br /><br />»Για τον λόγο αυτό, τα πάντα βρίσκονται σε κατάσταση υψηλής επιφυλακής», δήλωσε χαρακτηριστικά.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιρανικά ΜΜΕ: Ο Αλί Χαμενεΐ σε υπόγειο καταφύγιο. Το Ιράν ετοιμάζεται για αμερικανική επίθεση

Στη Μέση Ανατολή μεταφέρεται εκ νέου το επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, με το αεροπλανοφόρο «Αβραάμ Λίνκολν» και τρία αντιτορπιλικά να...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ πρόσθεσε 29 ονόματα από την Τουρκία στη «μαύρη λίστα» του.

<img height="222" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2025/01/ERDOGAN-BILAL.bmp" width="704" /><br /><br />Το ισραηλινό Υπουργείο Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού ανακοίνωσε ότι έχει βάλει στη μαύρη λίστα 29 άτομα από την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων των Μπιλάλ Ερντογάν και Αλί Ερμπάς. Όσοι βρίσκονται στη μαύρη λίστα φέρεται να έχουν απαγορευτεί να εισέλθουν στο Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ισραηλινό τύπο, στη λίστα περιλαμβάνεται ο Μπιλάλ Ερντογάν, γιο του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η απόφαση φέρεται να στοχεύει άτομα και ομάδες που φέρονται να εμπλέκονται σε αντι-ισραηλινές δραστηριότητες.<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα Israel Hayom, εκτός από τον Μπιλάλ Ερντογάν, στη μαύρη λίστα περιλαμβάνεται και ο Φεχμί Μπουλέντ Γιλντιρίμ, ένας από τους διοργανωτές του πλοίου βοήθειας Mavi Marmara και πρόεδρος του Ιδρύματος Ανθρωπιστικής Βοήθειας IHH, και πρώην επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων, Αλί Ερμπάς.<br /><br />Το ισραηλινό Υπουργείο Υποθέσεων Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού δήλωσε: «Λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης της νομιμότητας του Κράτους του Ισραήλ και αποδυνάμωσης της ανθεκτικότητάς του». Η δήλωση τόνισε επίσης ότι «όσοι υποκινούν μίσος κατά του Ισραήλ και ενθαρρύνουν μποϊκοτάζ θα συνεχίσουν να παρακολουθούνται».<div><br />Εχθρικό κράτος η Τουρκία<br /><br />Ο Ισραηλινός υπουργός Διασποράς, Αμιχάι Τσικλί, σχολίασε επίσης το θέμα, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ως «εχθρικό κράτος» και δηλώνοντας ότι θα συνεχίσουν να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα κατά ατόμων και οντοτήτων που, όπως ισχυρίζεται, εμπλέκονται σε εχθρικές δραστηριότητες κατά του Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, άλλα ονόματα στη μαύρη λίστα περιλαμβάνουν πολιτικούς, ακαδημαϊκούς, εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και ορισμένα γνωστά δημόσια πρόσωπα από διάφορες χώρες. Ωστόσο, μια λεπτομερής λίστα όλων των ατόμων δεν έχει δημοσιοποιηθεί από τις ισραηλινές αρχές.<br /><br />Ο Κοέν Σκάλι υποστήριξε επίσης ότι τα άτομα που είχαν απαγορευτεί ήταν «Τούρκοι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων μελών των μέσων ενημέρωσης και υψηλόβαθμων επιχειρηματιών, οι οποίοι προωθούν συστηματικά και ανοιχτά μποϊκοτάζ, συζητήσεις περί νομιμότητας και υποκίνηση κατά του Κράτους του Ισραήλ».<br /><br />Το Υπουργείο Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού δήλωσε στην τελευταία του ανακοίνωση: «Λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη οποιεσδήποτε προσπάθειες αμφισβήτησης της νομιμότητας του Κράτους του Ισραήλ και αποδυνάμωσης της ανθεκτικότητάς του.<br /><br />“Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε και να λαμβάνουμε αποφασιστικά μέτρα κατά στοιχείων που υποκινούν μίσος κατά του Ισραήλ και καλούν σε μποϊκοτάζ». Η απόφαση θα εφαρμοστεί από την Αρχή Πληθυσμού και Μετανάστευσης του Ισραήλ και όσοι περιλαμβάνονται στη λίστα δεν θα έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ισραήλ, αναφέρθηκε.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ισραήλ πρόσθεσε 29 ονόματα από την Τουρκία στη «μαύρη λίστα» του.

Το ισραηλινό Υπουργείο Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού ανακοίνωσε ότι έχει βάλει στη μαύρη λίστα 29 άτομα από την Τουρκία, συ...

Διαβάστε την συνέχεια

Βενεζουέλα-Γροιλανδία- Ιράν, τα τρία μέτωπα Τραμπ (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="311" src="https://www.youtube.com/embed/dnHGB8N8zjE" width="704" youtube-src-id="dnHGB8N8zjE"></iframe></div><div><br /></div>Ο ομότιμος Καθηγητής Στρατηγικής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων και συντονιστής του φόρουμ Μάκιντερ Αθανάσιος Πλατιάς, εξηγεί και αναλύει την σχέση μεταξύ τριών μετώπων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Βενεζουέλα- Γροιλανδία-Ιράν. Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής των τριών περιοχών και γιατί το άνοιγμα των συγκεκριμένων θεμάτων δεν αποτελούν συγκυριακή ή προσωπική επιλογή του Αμερικανού Προέδρου, αλλά υψηλή στρατηγική τω ΗΠΑ.<div><br /></div><div><a href="https://youtu.be/dnHGB8N8zjE">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βενεζουέλα-Γροιλανδία- Ιράν, τα τρία μέτωπα Τραμπ (vid.)

Ο ομότιμος Καθηγητής Στρατηγικής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεω...

Διαβάστε την συνέχεια