Βλέπει τον «εφιάλτη» να έρχεται… Plan B με ΝΔ κάτω από 25% στις εκλογές .Ανατρέπονται όλα με συμμετοχή 6 εκατ. ψηφοφόρων.

<img height="115" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1318cc5531dc6d079753aa6e11649fd2_XL.jpg?v=3" width="743" /><br /><br /><div>Πολιτικός σεισμός για τη ΝΔ: Σενάριο κάτω από 25% στο Μαξίμου – 6 εκατ. ψηφοφόροι και «τιμωρητική» κάλπη αλλάζουν τα δεδομένα<br /><br />Μπορεί για επικοινωνιακούς λόγους με αναγωγές και άλλα δημοσκοπικά ευρήματα… υπουργοί και κομματικοί της ΝΔ να αναφέρουν ότι θα περάσουν το 30%... εντούτοις έχουν μελετήσει το σενάριο… σύμφωνα με πολύ καλά ενημερωμένη πηγή… πως θα χειριστούν ένα εκλογικό αποτέλεσμα με την ΝΔ κάτω από 25% που σημαίνει απώλεια bonus εδρών…<br />Π.χ. εάν η ΝΔ πάρει 24,5% αυτό μεταφράζεται σε 80 έδρες περίπου.<br /><br />Οι παράγοντες που αναλύουν<br /><br />Οι παράγοντες που αναλύουν στο Μαξίμου αλλά και οι επικοινωνιολόγοι και εκλογολόγοι είναι τι θα συμβεί εάν στις εκλογές που θα διεξαχθούν πιθανότατα 9 Μαίου 2027… η ΝΔ πάρει κάτω από 25% που σημαίνει ξεκάθαρη πολιτική αποδοκιμασία στην ΝΔ και στην κυβερνητική της πολιτική.<br />Έχουν εξετάσει λοιπόν<br /><br />1) Τι θα συμβεί εάν η ΝΔ πέσει κάτω από 25% χάνοντας το bonus εδρών<br /><br />2) Εάν θα πρέπει να προκηρυχθούν νέες εκλογές και εάν υπάρχει ρίσκο οι πολίτες βλέποντας την ΝΔ σε αδύναμη θέση επιχειρήσουν να εντείνουν την ψήφο τιμωρίας κοινώς εάν πάει σε δεύτερη κάλπη το ποσοστό της ΝΔ να πέσει και άλλο<br /><br />3) Πόσα κόμματα θα μπουν στην Βουλή και πως επηρεάζει ο Κασιδιάρης την εκλογική αναμέτρηση, τόσο ως προς το ποσοστό που θα λάβει η Συμμαχία Ελλήνων όσο και ως προς την διεύρυνση της εκλογικής βάσης… ειδικά αυτό είναι καίριας σημασίας…<br /><br />4) Το ζήτημα πόσα κόμματα θα μείνουν εκτός Βουλής είναι διαχρονικά ζητούμενο και με βάση τον εκλογικό νόμο… ευνοείται το πρώτο κόμμα…<br /><br />Κρίσιμος καταλύτης η αύξηση της συμμετοχής από 5,2 σε 6 εκατ ψηφοφόρους<br /><br />Όσο αυξάνεται ο παρανομαστής και συντηρείται η τιμωρητική ψήφος σε υψηλά επίπεδα τόσο χειρότερα… για το πρώτο κόμμα…<br />Οι πολίτες θα στείλουν ψήφο αποδοκιμασίας, τιμωρίας προς την κυβερνώσα παράταξη και ταυτόχρονα θα υπάρξει αύξηση της συμμετοχής από 5,2 εκατ σε 6 εκατ ψηφοφόρους…<br />Η αύξηση της συμμετοχής θα εξαρτηθεί από τον βαθμό αποδοκιμασίας της κυβερνητικής πολιτικής και βεβαίως από τον νέο αστάθμητο παράγοντα που λέγεται Κασιδιάρης που ελκύει νέους που δεν είχαν πάει να ψηφίσουν στο παρελθόν ή θα ψηφίσουν πρώτη φορά.<br />Εάν δεχθούμε ότι η Συμμαχία Ελλήνων που στηρίζει ο Κασιδιάρης – και ο οποίος δεν θα είναι υποψήφιος βουλευτής – καταφέρει να ελκύσει πολλούς νέους ψηφοφόρους και πολίτες που αδιαφορούσαν για τις εκλογές… αυξάνοντας τον παρανομαστή της εκλογικής βάσης… αυτό μεταφράζεται σε καταστροφή για την ΝΔ.<br />Δεν είναι σωστή ανάλυση ότι ο Κασιδιάρης θα πάρει από την ΝΔ… η σωστή ανάλυση είναι σε ποια κλίμακα θα αυξηθεί η εκλογική βάση.<br />Ενώ όλοι λένε σε ποια κλίμακα ο Κασιδιάρης θα ανατρέψει την τράπουλα στον πατριωτικό χώρο… το σωστό ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό θα αυξηθεί η εκλογική βάση…<br /><br />Συμπέρασμα<br /><br />Όπως όλα δείχνουν ΝΔ, ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ, Συμμαχία Ελλήνων, Κόμμα Σαμαρά, Ελληνική Λύση, ΚΚΕ, Πλεύση Ελευθερίας και Ελπίδα για την Δημοκρατία συγκλίνουν στο σενάριο 9 κομμάτων αλλά μπορεί να υπάρξει και έκπληξη… αφού και η Φωνή Λογικής και ο Βαρουφάκης παλεύουν για το 3%.<br />Η ΝΔ όσο αυξάνεται η εκλογική βάση τόσο θα πέφτει το ποσοστό της…<br />Η τιμωρητική ψήφος θα είναι κυρίαρχο μήνυμα των εκλογών και βεβαίως σε ένα περιβάλλον ακραίας πολιτικής αποδοκιμασίας εάν η ΝΔ π.χ. είναι 24,5% εάν πάει σε δεύτερη κάλπη κινδυνεύει να υποστεί ακόμη μεγαλύτερη αποδοκιμασία και να χάσει και άλλο ποσοστό.</div><div><br />Το ζητούμενο της κυβερνησιμότητας… της Ελλάδος… δεν κινδυνεύει, υπάρχει μεγάλη αποδοκιμασία από τους πολίτες στο πρόσωπο Μητσοτάκη και αυτό είναι τόσο οριζόντιο στην κοινωνία… που δεν υπάρχει πολιτικός χρόνος για να αναστραφεί.<br />Το παιχνίδι τώρα ξεκινάει… τα κόμματα γνωρίζουν αλλά το σύστημα Μητσοτάκη δεν είναι εύκολος παίκτης είναι πολύ σκληρός αντίπαλος και θα σκάσουν πολλά τους προσεχείς μήνες… θα είναι προεκλογική κόλαση….<br />Και η βόμβα θα σκάσει την ημέρα των εκλογών ή λίγα εικοσιτετράωρα προ των εκλογών… ειδικά αυτό το τελευταίο έχει μεγάλη σημασία για τους υποψιασμένους και ανυποψίαστους.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βλέπει τον «εφιάλτη» να έρχεται… Plan B με ΝΔ κάτω από 25% στις εκλογές .Ανατρέπονται όλα με συμμετοχή 6 εκατ. ψηφοφόρων.

Πολιτικός σεισμός για τη ΝΔ: Σενάριο κάτω από 25% στο Μαξίμου – 6 εκατ. ψηφοφόροι και «τιμωρητική» κάλπη αλλάζουν τα δεδομένα Μπορεί για επι...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι έτοιμη η Ελλάδα για πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία;

<img height="88" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/02/mitsotakis_erdogan3-930x550.jpg" width="734" /><br /><br />Γράφει ο<br />Δρ <b>Ευάγγελος Στεργιούλης<br /></b><br />Χρειάστηκαν, λοιπόν, δύο χρόνια για να μάθει ο ελληνικός λαός ότι η Ελλάδα υποχώρησε δύο φορές στην Κάσο, κατά την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο!<br /><br />Χρειάστηκαν, επίσης, άλλα τρία χρόνια για να αποδειχθεί ότι η πολυδιαφημισμένη Διακήρυξη των Αθηνών δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μία φενάκη, την οποία όμως η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον για να προετοιμάσει τη στρατηγική της αποκαλούμενης «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Και απόδειξη τούτου αποτελεί η χωροθέτηση των θαλάσσιων πάρκων της Τουρκίας εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, καθώς και οι πρόσφατες δηλώσεις της τουρκικής κυβέρνησης ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να επιτρέψει καμία πόντιση καλωδίου χωρίς να ζητηθεί η άδειά της.<br /><br />Τόσα χρόνια συνεχούς υποχωρητικότητας από ελληνικής πλευράς στις παράνομες τουρκικές απαιτήσεις και στις προσβλητικές προκλήσεις, προκαλούν αμείλικτα ερωτήματα για την περαιτέρω στάση της χώρας απέναντι σε αυτή την κλιμάκωση των επιθετικών ενεργειών της Τουρκίας, σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Το μείζον ερώτημα, βεβαίως, που προβάλλει πλέον επιτακτικά, είναι αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να υποχωρεί ή θα σταθεί στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων και θα αντιμετωπίσει την τουρκική απειλή επί του πεδίου, υπερασπιζόμενη τα κυριαρχικά της δικαιώματα, όπως επιβάλλει η ιστορία της και ο πολιτισμός της;<br /><br />Σε αυτή την πολύ πιθανή επικείμενη σύγκρουση, και προκειμένου η Ελλάδα να την αντιμετωπίσει με τόλμη και αποφασιστικότητα, απαιτείται, ως εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση, η ομοφωνία όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών κομμάτων της χώρας. γεγονός το οποίο προβληματίζει την ελληνική κοινωνία ένεκα της προεκλογικής περιόδου, κατά τη διάρκεια της οποίας οξύνονται οι πολιτικές συγκρούσεις και διαφωνίες.<br /><br />Και με δεδομένο ότι η χώρα, εν έτει 2026, δεν διαθέτει έναν ισχυρό θεσμό χάραξης εθνικής στρατηγικής, αλλά η εκάστοτε κυβέρνηση ακολουθεί τη δική της εξωτερική πολιτική, προκαλούνται ακόμα μεγαλύτερες ανησυχίες για τη στάση της Ελλάδας σε αυτή την ενδεχόμενη σύγκρουση με τη γείτονα χώρα.<br /><br />Με άλλα λόγια, η απουσία μιας ισχυρής και σταθερής δομής που θα χάραζε την εθνική στρατηγική της χώρας, όπως ένα Εθνικό Συμβούλιο Στρατηγικής, θα μπορούσε να αποτελέσει μία αποτελεσματική δικλείδα ασφαλείας για την αποφυγή τόσων σοβαρών και επικίνδυνων λαθών που όλες οι κυβερνήσεις, από την αρχή της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα, έχουν διαπράξει σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Οι καιροί ου μενετοί!<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι έτοιμη η Ελλάδα για πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία;

Γράφει ο Δρ Ευάγγελος Στεργιούλης Χρειάστηκαν, λοιπόν, δύο χρόνια για να μάθει ο ελληνικός λαός ότι η Ελλάδα υποχώρησε δύο φορές στην Κάσο, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανοχύρωτοι σε περιόδους «κατεδάφισης»...

<h3 style="text-align: left;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmxSTSCvFaQD2k2vXjWZSoUA6qvFQ3uoR-3bE9HENMc6X1jy0XrDLb0dTb_Ffn4XD5BibtzBE0XBSs8TEYbXxEI88SSrON6tUMQ-2vG_E5pm6-bSEZEZHxMiur_OXBgX1Ag0fNp0sK8NS-WmiSWr2mBwPk_VwMspnup8oBBTueE7K0o_19FFmJGK5GQ8Gc/s625/1.jpeg"><img border="0" height="134" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmxSTSCvFaQD2k2vXjWZSoUA6qvFQ3uoR-3bE9HENMc6X1jy0XrDLb0dTb_Ffn4XD5BibtzBE0XBSs8TEYbXxEI88SSrON6tUMQ-2vG_E5pm6-bSEZEZHxMiur_OXBgX1Ag0fNp0sK8NS-WmiSWr2mBwPk_VwMspnup8oBBTueE7K0o_19FFmJGK5GQ8Gc/w732-h134/1.jpeg" width="732" /></a></h3><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Από το «ελεγχόμενο χάος» της Μέσης Ανατολής στην άμεση ανάγκη για γεωπολιτική ενηλικίωση...</span></h3>Κάθε φορά που η Μέση Ανατολή φλέγεται, οι ελίτ της Δύσης, απολύτως προστατευμένες στις γυάλες τους, σπεύδουν να διαβάσουν τις αναλύσεις στα ακριβά σαλόνια του Λονδίνου και της Ουάσιγκτον. Διαβάζουν, για παράδειγμα, στον βρετανικό Economist ότι η Αμερική «αποχωρεί» από την Μέση Ανατολή και ότι βιώνουμε μια απώλεια ελέγχου που δεν ήταν «προσχεδιασμένη». Ας αφήσουμε όμως τις ευγένειες: το εν λόγω περιοδικό δεν κάνει μόνο ρεπορτάζ. Λειτουργεί και ως «γεωπολιτικό πλυντήριο». Ξεπλένει τον ωμό κυνισμό της αγγλοσαξονικής διπλωματίας και τις αιματηρές φαντασιώσεις του βαθέος κράτους, σερβίροντάς τες ως δήθεν αναπόφευκτη «φυσική» εξέλιξη. Αυτό αποδομείται με προηγούμενη ανάλυσή μας η οποία μιλά για «βελούδινη κατεδάφιση» —«βελούδινη» για αυτούς που την παρουσιάζουν και «αιμαγμένη» για όσους την βιώνουν— της σημερινής Μέσης Ανατολής, κάτι που οι μανδαρίνοι των Βρυξελλών και του δυτικού κατεστημένου δεν τολμούν να παραδεχτούν. Η διαφαινόμενη απώλεια ελέγχου των ΗΠΑ αποτελεί μάλλον μέρος του σχεδίου, διότι η αμερικανική στρατηγική ενορχηστρώνει μια κυνική «βαλκανιοποίηση» της περιοχής.<br /><br />Δεν πρέπει να ζούμε με ψευδαισθήσεις, ούτε να αφήνουμε χώρο σε ρομαντικές συμμαχίες του παρελθόντος. Η συμφωνία Σάικς-Πικό ξηλώνεται βίαια. Το βαθύ κράτος της αμερικανικής γεωστρατηγικής έχει αποφασίσει ότι τα υφιστάμενα σύνορα της περιοχής πρέπει να θρυμματιστούν. Για να επιτευχθεί αυτό, η Ουάσιγκτον δεν διστάζει να παρακάμψει παραδοσιακούς παίκτες, κλείνοντας το μάτι ακόμη και σε παραστρατιωτικές οργανώσεις και τοπικές πολιτοφυλακές—βλέπε Χούθι. Και μέσα σε αυτό το αιματηρό κενό που αφήνουν αποχωρώντας, τον ρόλο των «περιφερειακών μπράβων» αναλαμβάνουν βαριά οπλισμένα κράτη όπως το Ισραήλ και η Τουρκία, τα οποία θα το γεμίσουν κάνοντας τη βρώμικη δουλειά εκτελώντας τη νέα αρχιτεκτονική.<br /><br />Ποιος όμως, πιστεύει ότι αυτό το πείραμα θα μείνει περιορισμένο και η κρίση δεν θα διαχυθεί; Οι ΗΠΑ και κάποιοι από τους συμμάχους της στρέφουν το βλέμμα τους στην Κίνα και τον Ινδο-Ειρηνικό. Αλλά πώς θα λειτουργήσουν οι σύγχρονοι εμπορικοί και ψηφιακοί διάδρομοι μέσα σε μια θρησκευτική και εθνοτική κόλαση στη μείζονα περιοχή της Μέσης Ανατολής; Το βαρύ τίμημα αυτής της κοντόφθαλμης στρατηγικής θα το πληρώσει, για άλλη μια φορά, η μικρή και η μεσαία τάξη. Όταν οι θαλάσσιοι διάδρομοι κλείνουν, οι εφοδιαστικές αλυσίδες σπάνε και ο πληθωρισμός γονατίζει τα νοικοκυριά, η Κομισιόν ζητάει να κλείσουν τα φώτα και να περιοριστεί η θέρμανση, τα λαϊκά στρώματα που συμπιέζονται, είναι επόμενο να στραφούν εναντίον του συστήματος. Και τότε, οι πολιτικές ελίτ θα πέφτουν πάλι από τα σύννεφα, αναρωτώμενες γιατί φουντώνει ο αντισυστημισμός και η ακροδεξιά στις κάλπες—βλέπε Γερμανία και οσονούπω και στην Ελλάδα. Δεν μπορείς να λοιδορείς τον ψηφοφόρο που αρνείται να πληρώσει τον λογαριασμό ενός διαλυμένου κόσμου που εσύ ο ίδιος σχεδίασες.<br /><br />Και ερχόμαστε στο κρίσιμο, δικό μας ερώτημα: Πού ακριβώς βρισκόμαστε εμείς ως Ελληνισμός;<br /><br />Το να διαβάζουμε τις διεθνείς εξελίξεις με ιδεολογικές παρωπίδες ή όρους «καλού και κακού» είναι εθνικά επικίνδυνο. Όπως τονίζει η ανάλυσή μας, σε αυτόν τον νέο χάρτη ασφαλείας η Ελλάδα και η Κύπρος κινδυνεύουν να υποβιβαστούν σε απλούς «εφοδιαστικούς κόμβους». Σε γρανάζια ξένων συμφερόντων. Αντιμετωπιζόμαστε ως «λειτουργικά αντίβαρα», σχεδιασμένα να απορροφούν τους κραδασμούς από τον τουρκικό επεκτατισμό —εάν εκτραπεί πέραν των ορίων που θέτουν οι ίδιοι οι προστάτες στους οποίους έχουμε αναθέσει την εθνική ασφάλειά μας— και να εξασφαλίζουν τα μετόπισθεν των δυτικών συμφερόντων, ενώ η γειτονιά μας θα καίγεται. Μας ζητούν, δηλαδή, να γίνουμε το αμόνι πάνω στο οποίο θα χτυπάει το σφυρί της νέας κρίσης που οι ίδιοι ετοίμασαν.<br /><br />Η γεωπολιτική ενηλικίωση της χώρας απαιτεί ρεαλισμό. Δεν μπορούμε να λειτουργούμε ως δεδομένοι, δεμένοι στο άρμα οποιουδήποτε ηγεμόνα, ειδικά όταν αυτός συμπεριφέρεται σπασμωδικά και παρελκυστικά.<br /><br />Αν η Αθήνα και η Λευκωσία συνεχίσουν να πολιτεύονται με την ψευδαίσθηση της «αμερικανικής ομπρέλας» προστασίας, χωρίς να απαιτούν χειροπιαστά ανταλλάγματα επί ίσοις όροις, το ξύπνημα θα είναι εφιαλτικό. Όταν ένα σχέδιο κατεδάφισης και περιφερειακού κατακερματισμού τυπώνεται και προαναγγέλλεται χρόνια πριν πέσει η πρώτη βόμβα στο Ιράν—έχουμε γράψει επανειλημμένα για τα «αιμαγμένα σύνορα» του Ράλφ Πίτερς—, σημαίνει ότι σε συγκεκριμένες πηγές—γράφε Economist—, δεν διαβάζουμε μόνο απλές ειδήσεις. Διαβάζουμε ενίοτε τα σενάρια της επόμενης μέρας. Και αυτό οφείλει να μας κρατάει σε εγρήγορση διότι αυτά τα σενάρια δεν προμηνύουν ένα ρόδινο μέλλον...<br /><br />Το συμπέρασμα είναι ότι στην ζούγκλα του εκρηκτικού νέου διεθνούς συστήματος, τα κράτη που δεν διεκδικούν τον δικό τους αυτόνομο ρόλο, ρίχνονται στη φωτιά, ή αναφλέγονται επαγωγικά από την εγγύτερη πηγή κρίσης και την δική τους αδράνεια.<br /><br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div>

Ανοχύρωτοι σε περιόδους «κατεδάφισης»...

Από το «ελεγχόμενο χάος» της Μέσης Ανατολής στην άμεση ανάγκη για γεωπολιτική ενηλικίωση... Κάθε φορά που η Μέση Ανατολή φλέγεται, οι ελίτ τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευθυμιόπουλος: «Κάναμε πίσω στην Κάσο. Να διορθωθεί άμεσα». Τι βλέπει πίσω από την τουρκική κινητικότητα.

<img height="100" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/kasos.jpg" width="747" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο καθηγητής Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής Μάριος Ευθυμιόπουλος συμφωνεί με την εκτίμηση του Άγγελου Συρίγου ότι η Αθήνα έκανε πίσω στην υπόθεση της Κάσου και ζητεί να προχωρήσει ο GSI χωρίς υποχώρηση από τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Βλέπει αυξημένη τουρκική κινητικότητα και θεωρεί πιθανό ένα επεισόδιο μικρής κλίμακας, χωρίς όμως να εκτιμά ότι αυτό αποτελεί το πιθανότερο σενάριο. Παράλληλα χαρακτηρίζει στρατηγικής σημασίας την επικείμενη επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.<br /><br />Με μια σειρά ιδιαίτερα σαφών τοποθετήσεων για την Τουρκία, την Κάσο, τον Great Sea Interconnector και την επικείμενη επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο, ο καθηγητής Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής Μάριος Ευθυμιόπουλος περιγράφει μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής κινητικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ο ίδιος θεωρεί ότι η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα έχει πραγματικό στρατηγικό βάρος και δεν είναι εθιμοτυπική.<br /><br />Ταυτόχρονα, όμως, διατυπώνει μια σαφή κριτική:<br /><br />θα ήθελε να δει και τον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο στην Αθήνα.<br /><br />«Όταν επισκέπτεται ένας υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ τη χώρα μας, πάντα είναι σημαντικό, γιατί προφανώς έχει οριστεί μια ατζέντα συνεργασίας», σημείωσε.<br /><br />Και πρόσθεσε:<br /><br />«Θέλω να κάνω μια μικρή κριτική, ότι δεν μπορεί να δεχόμαστε μόνο τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ ενώ η γείτονα χώρα να δέχεται τον Αμερικανό πρόεδρο. Άρα θα επιθυμούσα να δω και τον Αμερικανό πρόεδρο στην Αθήνα».<br />Ρούμπιο στην Αθήνα: «Σηματοδοτεί κάτι σημαντικό στρατηγικά»<br /><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο αναμένεται στην Αθήνα στις 6–7 Οκτωβρίου, όπου θα ηγηθεί της αμερικανικής αντιπροσωπείας στον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ.<br /><br />Για τον Μάριο Ευθυμιόπουλο, η επίσκεψη πρέπει να αξιοποιηθεί σε βάθος και με συγκεκριμένα αποτελέσματα.<br /><br />«Τα σοβαρά ζητήματα είναι στρατηγικής σημασίας. Είναι τα ενεργειακά, είναι το εμπορικό ισοζύγιο, είναι η έρευνα και η τεχνολογία, είναι οι επενδύσεις και είναι βεβαίως ο τρόπος με τον οποίο χειριζόμαστε αυτή τη στιγμή τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και ασφάλειας».<br /><br />Στην ατζέντα τοποθετεί τόσο τα Βαλκάνια όσο και τον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας, ενώ ζητεί η εμβάθυνση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων να συνοδευτεί από συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εφαρμογής.<br /><br />«Αυτή η επίσκεψη αυτή τη χρονική περίοδο του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Ελλάδα σηματοδοτεί κάτι σημαντικό στρατηγικό. Δεν το βλέπω καθόλου πολιτικά ή κομματικά. Το βλέπω Ελλάδα–ΗΠΑ, τις διμερείς μας σχέσεις, οι οποίες πιστεύω πρέπει να πάνε πιο πολύ εις βάθος». <div><br />«Η Τουρκία πάντα θα έβρισκε έναν λόγο»<br /><br />Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε στη συνέχεια η νέα τουρκική κινητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και γύρω από την Κύπρο.<br /><br />Η εκτίμηση του Ευθυμιόπουλου είναι κατηγορηματική:<br /><br />«Και τίποτα να μην κάναμε, η Τουρκία πάντοτε θα έβρισκε κάποιο λόγο για να έρθει εναντίον της Ελλάδος και προφανώς εναντίον της Κύπρου».<br /><br />Ο καθηγητής απέρριψε την τουρκική θέση σχετικά με τις δραστηριότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας, λέγοντας ότι η απαίτηση να ζητεί η Λευκωσία άδεια για δικές της ενέργειες είναι «πέρα για πέρα εκτός πραγματικότητας».<br /><br />Κατά την εκτίμησή του, τρεις παράγοντες εξηγούν την αυξημένη κινητικότητα της Άγκυρας.<br />Τα τρία πράγματα που, κατά τον Ευθυμιόπουλο, ανησυχούν την Άγκυρα</div><div><a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/03/geopolitika/euthymiopoulos-kaname-piso-stin-kaso-na-diorthothei-amesa-ti-blepei-piso-apo-tin-tourkiki-kinitikotita/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ευθυμιόπουλος: «Κάναμε πίσω στην Κάσο. Να διορθωθεί άμεσα». Τι βλέπει πίσω από την τουρκική κινητικότητα.

Βασιλης Διαμαντακος Ο καθηγητής Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής Μάριος Ευθυμιόπουλος συμφωνεί με την εκτίμηση του Άγγελου Συρίγου ότι η Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: «Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στη σύγκρουση». Θέτει όρους για τα Στενά του Ορμούζ.

<img height="85" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/10/TEHRAN-REUTERS-2-scaled-1-1440x960.jpg" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τεχεράνη επιμένει στη συμφωνία του Ισλαμαμπάντ που φέρει και την υπογραφή του Τραμπ</span></h3>Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, υπογράμμισε σήμερα 4.10.2026 πως δεν υφίσταται «στρατιωτική λύση» στη διαμάχη μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον, την ώρα που οι διμερείς επαφές φαίνεται να έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο. Παράλληλα, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου διεμήνυσε πως τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν κλειστά, εκτός εάν η αμερικανική πλευρά αποδεχθεί τους όρους που έχει θέσει το Ιράν.<br /><br />Απευθυνόμενος σε ξένους πρεσβευτές, ο κ. Αραγτσί προειδοποίησε: «Αν οι εχθροί μας επιλέξουν ξανά την οδό της στρατιωτικής σύγκρουσης, η απάντησή μας θα είναι πιο δυνατή από πριν και θα υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας με ακόμη περισσότερη ισχύ».<br /><br />Ο ίδιος συμπλήρωσε πως δεν υπάρχει «στρατιωτική λύση, ούτε λύση που να βασίζεται σε νέες κυρώσεις».<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του αμερικανικού ιστότοπου Axios, που επικαλείται τρεις αξιωματούχους των ΗΠΑ, υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ συγκεντρώθηκαν χθες στο Καμπ Ντέιβιντ για να εξετάσουν τα επόμενα βήματα των ΗΠΑ σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν. «Μόνο οι διαπραγματεύσεις που βασίζονται στη δικαιοσύνη και την ισοτιμία θα καταστήσουν δυνατή την εξεύρεση λύσης για τον τερματισμό αυτής της σύγκρουσης και της παράνομης και άδικης επίθεσης εναντίον του Ιράν», δήλωσε ο Αραγτσί.<br /><br />Η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, τόνισε πως τα Στενά του Ορμούζ δεν πρόκειται να ανοίξουν αν οι ΗΠΑ δεν ικανοποιήσουν τους επτά όρους που είχαν τεθεί από την Τεχεράνη στο πλαίσιο της προσωρινής συμφωνίας του Ιουνίου.<br /><br />«Οι Αμερικανοί, που λένε κάτι διαφορετικό στα μέσα ενημέρωσης, πρόσφατα παρουσίασαν προτάσεις μέσω μεσολαβητή. Αλλά πρέπει να κατανοήσουν ότι η περίοδος που καθυστερούσαν τη διαδικασία και διατύπωναν μονομερή αιτήματα έχει παρέλθει», ανέφερε ο Γκαλιμπάφ. Καταλήγοντας, υπογράμμισε: «Η θέση της Ισλαμικής Δημοκρατίας είναι απολύτως ξεκάθαρη και σταθερή και τα Στενά του Ορμούζ δεν θα ανοίξουν μέχρι να ικανοποιηθούν οι επτά όροι μας, με βάση το Μνημόνιο Κατανόησης του Ισλαμαμπάντ».<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: «Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στη σύγκρουση». Θέτει όρους για τα Στενά του Ορμούζ.

Η Τεχεράνη επιμένει στη συμφωνία του Ισλαμαμπάντ που φέρει και την υπογραφή του Τραμπ Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, υπογράμμι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Σε μαζική παραγωγή ο πύραυλος που «μπορεί να χτυπήσει την Αθήνα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://static.makeleio.gr/wp-content/uploads/2026/10/erdogan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="900" height="111" src="https://static.makeleio.gr/wp-content/uploads/2026/10/erdogan.jpg" width="739" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: «Πλήρης επανάσταση» στην τουρκική αμυντική βιομηχανία</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Για μια «πλήρη επανάσταση» στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας έκανε λόγο ο Πρόεδρος της <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/toyrkia/">Τουρκίας</a>, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υπογραμμίζοντας τη συνεχή και αδιάλειπτη πρόοδο που καταγράφεται στις εγχώριες στρατιωτικές τεχνολογίες. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο φεστιβάλ τεχνολογίας TEKNOFEST Southeast στη Σανλιούρφα, ο Τούρκος Πρόεδρος εστίασε στις αμυντικές επιτυχίες της Άγκυρας, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Η Τουρκία συνεχίζει την επιτυχία της στην αμυντική βιομηχανία. Πραγματοποιούμε μια ολοκληρωμένη επανάσταση σε αυτόν τον τομέα».<br /><br /><div>Διεθνής παρουσία και υποστήριξη σε συμμαχικά κράτη<br /><br />Παράλληλα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επεσήμανε ότι η Τουρκία δεν περιορίζει την αμυντική της τεχνογνωσία εντός των συνόρων της, αλλά την επεκτείνει διεθνώς προς όφελος φιλικών εθνών όταν υποβάλλεται σχετικό αίτημα. «Όταν μας το ζητούν, καλύπτουμε και τις αμυντικές ανάγκες των φίλων μας. Πιστεύουμε ότι όσο πιο δυνατοί είναι οι φίλοι μας, τόσο πιο δυνατοί θα είμαστε κι εμείς», δήλωσε ο ίδιος, προσθέτοντας πως η χώρα θα επιδιώξει περαιτέρω εξελίξεις μέσω πλατφορμών υψηλής προστιθέμενης αξίας.<br /><br />Η εκδήλωση στη Σανλιούρφα συγκέντρωσε χιλιάδες επισκέπτες, παρουσιάζοντας εγχώριο στρατιωτικό υλικό.<br /><br />Σε μαζική παραγωγή οι νέες εκδόσεις του βαλλιστικού πυραύλου TAYFUN<br /><br />Την ίδια ώρα, σημαντικές αποκαλύψεις για το εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας έκανε ο Διευθύνων Σύμβουλος της τουρκικής ROKETSAN, Murat İkinci, στο πλαίσιο της διεθνούς έκθεσης ADEX2026 στο Αζερμπαϊτζάν. Όπως δήλωσε στο δίκτυο CNN Türk, οι νέες παραλλαγές του βαλλιστικού πυραύλου TAYFUN, Block 2 και Block 3, έχουν εισέλθει σε τροχιά μαζικής παραγωγής, με τις παραδόσεις της έκδοσης Block 3 να αναμένονται εντός του έτους. Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελεί το αντιπλοϊκό μέλος της οικογένειας πυραύλων και προορίζεται να ενισχύσει τις δυνατότητες παράκτιας άμυνας με αυξημένο βεληνεκές, υψηλή ταχύτητα και μεγάλη διατρητική κεφαλή.</div><div><br />Τεχνικά χαρακτηριστικά και εξέλιξη της οικογένειας TAYFUN<br /><br />Ο Murat İkinci διευκρίνισε ότι το TAYFUN Block 3 σχεδιάστηκε κυρίως για την εξουδετέρωση στόχων όπως πλοία και οχυρωμένα καταφύγια, διαθέτοντας πολεμική κεφαλή με συνδυασμένη δράση διείσδυσης, έκρηξης και θρυμματισμού. Παράλληλα, η ROKETSAN αναπτύσσει το ακόμη μεγαλύτερο TAYFUN Block 4, το οποίο φέρει κεφαλή πολλαπλών χρήσεων σε ευρύτερη κλίμακα και λόγω μεγέθους διαθέτει διάταξη μονού φορέα.<br /><br />Αν και τα ακριβή βεληνεκή παραμένουν απόρρητα, η βασική έκδοση Block 1 έχει ήδη δοκιμαστεί σε αποστάσεις μεγαλύτερες από εκείνες του συστήματος BORA, ενώ οι μεταγενέστερες εκδόσεις διαθέτουν ισχυρότερα τμήματα πρόωσης που επιτρέπουν σημαντικά μεγαλύτερες εμβέλειες.<br />Ο πύραυλος που «θα χτυπήσει την Αθήνα»<br /><br />Τον Δεκέμβριο του 2022, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη Σαμψούντα, ο Τούρκος Πρόεδρος είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Εμείς φτιάχνουμε τώρα τον πύραυλο TAYFUN. Αυτός είναι η απάντησή μας. Λένε “θα χτυπήσει την Αθήνα”. Ε, αν δεν καθίσετε φρόνιμα, αν προσπαθήσετε να αγοράσετε πράγματα από τις ΗΠΑ για τα νησιά, ένας πύραυλος όπως ο TAYFUN θα σας χτυπήσει».<br /><br />Τα γνωστά βεληνεκή των πυραύλων TAYFUN<br /><br />Τα ακριβή τεχνικά χαρακτηριστικά και το πραγματικό βεληνεκές των νεότερων εκδόσεων κρατούνται ως επτασφράγιστο μυστικό από την τουρκική αμυντική βιομηχανία (ROKETSAN), ωστόσο από τις δοκιμές και τις επίσημες εκτιμήσεις είναι γνωστά τα εξής:TAYFUN Block 1 (Βασική Έκδοση): Γνωστό Βεληνεκές: 561 χιλιόμετρα (επιβεβαιωμένο από την πρώτη δημόσια δοκιμαστική εκτόξευση στη Ριζούντα τον Οκτώβριο του 2022, όπου κάλυψε την απόσταση σε 458 δευτερόλεπτα). Η απόσταση αυτή επαρκεί για να καλύψει ολόκληρο το Αιγαίο και να φτάσει στην Αθήνα από τις τουρκικές ακτές.<br />TAYFUN Block 2 & Block 3: Εκτιμώμενο Βεληνεκές: 600 έως 800+ χιλιόμετρα. Φέρουν ισχυρότερα τμήματα πρόωσης και μεγαλύτερες πολεμικές κεφαλές. Ειδικά το Block 3 (το αντιπλοϊκό μέλος της οικογένειας) διαθέτει κεφαλή διείσδυσης/θρυμματισμού για πλήγματα σε πολεμικά πλοία και οχυρωμένα καταφύγια σε μεγάλες αποστάσεις.<br />TAYFUN Block 4: Εκτιμώμενο Βεληνεκές: 1.000+ χιλιόμετρα. Πρόκειται για σημαντικά μεγαλύτερο πύραυλο με κεφαλή πολλαπλών χρήσεων, ο οποίος κατατάσσεται πλέον στην κατηγορία των βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς (MRBM).<br /><br /><img height="360" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/tayfun_block_2_and_block_3_variants_in_serial_production_twitter.webp" width="640" /><br /><br />Σύγκριση με προγενέστερα συστήματα<br /><br />Για να αντιληφθεί κανείς την εξέλιξη, ο προκάτοχος του Tayfun, ο τουρκικός πύραυλος BORA (Khan), είχε επίσημο βεληνεκές περίπου 280 χιλιόμετρα, λόγω των τότε περιορισμών του καθεστώτος MTCR για τις εξαγωγές. Οι πύραυλοι της οικογένειας TAYFUN ξεπέρασαν αυτό το όριο, διπλασιάζοντας και τριπλασιάζοντας την εμβέλεια των τουρκικών πυραυλικών συστημάτων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Σε μαζική παραγωγή ο πύραυλος που «μπορεί να χτυπήσει την Αθήνα»

Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: «Πλήρης επανάσταση» στην τουρκική αμυντική βιομηχανία Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Για μια «πλήρη επανάσταση» στον τομέα...

Διαβάστε την συνέχεια

Προς μια νέα τάξη πραγμάτων στη Μέση Ανατολή! (τουρκική ανάλυση).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CE%BE%CE%BF%CF%83%CF%81%CE%BE%CF%82%CE%B5%CE%BF%CE%B9%CF%80-1.jpg?ssl=1"><img height="108" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/10/%CE%BE%CE%BF%CF%83%CF%81%CE%BE%CF%82%CE%B5%CE%BF%CE%B9%CF%80-1.jpg?resize=640%2C630&ssl=1" width="744" /></a><br /><br />Παρόλο που ο Τραμπ και το επιτελείο του στον Λευκό Οίκο προσπαθούν να το αποκρύψουν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υποστεί μια σημαντική ήττα από το Ιράν, τονίζει σε ανάλυσή του ο Σουλεϊμάν Σεϊφί Ογκούν, στην τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο:<br /><br /> Αυτό έχει δημιουργήσει ένα τόσο περίπλοκο τοπίο που η τάξη που οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαθίδρυσαν και διατήρησαν στη Μέση Ανατολή εδώ και χρόνια δεν είναι πλέον βιώσιμη.<br /><br />Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας νέας τάξης στη Μέση Ανατολή. Αυτό παρουσιάζει στην Τουρκία τόσο σημαντικές ευκαιρίες όσο και κινδύνους.<br /><br />Εξετάζω δύο συμπληρωματικά άρθρα. Πρώτα και κύρια, είναι ζωτικής σημασίας να κατανοήσουμε την προέλευσή μας. Θέλω να αφιερώσω αυτό το άρθρο σε μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση.<br /><br />Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και μετά, αντικατέστησαν τις παλιές αποικιακές δυνάμεις, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, στη Μέση Ανατολή. Για να το θέσω πιο ωμά, οι Ηνωμένες Πολιτείες «προσγειώθηκαν» σε μια περιοχή μίλια και μίλια μακριά από την πατρίδα τους και πολύ ξένη προς τις ιστορικές τους ρίζες. Μια σύγκριση αποκαλύπτει αμέσως τη διαφορά. Η σχέση μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας και της Μέσης Ανατολής είναι αρχαία και βαθιά. Γνώριζαν τη Μέση Ανατολή για πολύ καιρό και κατείχαν έναν πλούτο γνώσεων που τους επέτρεπε να διεισδύσουν στον ιστορικό και πολιτιστικό της ιστό. (Αρκεί να θυμηθούμε τον Λόρενς της Αραβίας.)<br /><br />Φυσικά, ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο ούτε η Γαλλία εγκατέλειψαν εντελώς τη Μέση Ανατολή<br /><br /> Συνέχισαν, σε διαφορετικό βαθμό, τους οικονομικούς και πολιτιστικούς τους δεσμούς. Αλλά ο νέος προστάτης ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κληρονόμησαν επίσης τη νοημοσύνη που είχε συσσωρευτεί από την αποικιακή εποχή.<br /><br />Υπάρχει όμως διαφορά μεταξύ του να δημιουργείς κάτι μόνος σου και του να το κληρονομείς. Ενώ το πρώτο εξασφάλιζε βάθος, το δεύτερο ήταν προορισμένο να παραμείνει επιφανειακό. Εν ολίγοις, όπως έλεγα πάντα, η παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή ήταν προορισμένη να παραμείνει προσωρινή και εύθραυστη.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες κάλυψαν αυτό το κενό με δύο τρόπους: στρατιωτικά και οικονομικά. Τα δύο ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο κόμπος είχε δέσει σφιχτά. Το παγκόσμιο εμπόριο, και σε μεταγενέστερα στάδια το εμπόριο πετρελαίου, το εμπόριο φυσικού αερίου, ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο ΗΠΑ. Οι πολυάριθμες αμερικανικές βάσεις που ήταν διάσπαρτες σε όλη τη Μέση Ανατολή το διασφάλιζαν αυτό.<br /><br />Μπααθιστές και Μουσουλμανική Αδελφότητα<br /><br /> Η μερίδα του λέοντος των εσόδων από το πετρέλαιο πήγαινε φυσικά στις δυτικές εταιρείες. Το υπόλοιπο, που διατέθηκε σε τοπικά καθεστώτα-πελάτες, απορροφήθηκε περαιτέρω μέσω του υποχρεωτικού εμπορίου όπλων.<br /><br />Για να διατηρηθεί αυτό το εμπόριο, ήταν απαραίτητο να βρεθούν «εχθροί» για τους ηγέτες-πελάτες και την τάξη των κομπραδόρων. Αυτοί οι εχθροί ήταν, εξωτερικά, η κομμουνιστική Ρωσία και εσωτερικά, ορισμένα «αποκλίνοντα» και αντισυστημικά καθεστώτα Μπααθιστών με αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα ή κινήματα όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /><br />Χρησιμοποιήθηκε μια εκλεπτυσμένη στρατηγική. Καλλιεργήθηκε αδυσώπητη έχθρα και αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ των καθεστώτων Μπααθιστών και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Όσο τα καθεστώτα Μπααθιστών προσαρμόζονταν στο σύστημα, δεν υπήρχε πρόβλημα.<br /><br />Για παράδειγμα, το καθεστώς των Μπάαθ στην Αίγυπτο είχε συμμορφωθεί μετά τον Νάσερ. Ούτε ο Ανουάρ Σαντάτ ούτε ο Χόσνι Μουμπάρακ δημιούργησαν κανένα πρόβλημα. Υπήρχαν όμως και «αποκλίνοντες», όπως ο Χαφέζ αλ-Άσαντ, ο Μουαμάρ Καντάφι και ο Σαντάμ Χουσεΐν στα τέλη της δεκαετίας του 1980, οι οποίοι θα τιμωρούνταν αυστηρά όταν ερχόταν η ώρα τους.<br /><br />Στον Περσικό Κόλπο, που αποτελεί την πιο γενναιόδωρη πηγή ενέργειας, ο αμερικανικός έλεγχος ήταν απόλυτος από κάθε άποψη. Τα εμιράτα, τα σεΐχη και τα σουλτανάτα ήταν πλήρως υποταγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρατάχθηκαν γύρω από τις μπότες των Αμερικανών στρατιωτών, φοβούμενοι τον Μπααθισμό και την Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /><br />Τη δεκαετία του 1990, ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε και η σοβιετική υποστήριξη προς τη Μέση Ανατολή μειώθηκε. Άρχισαν να εμφανίζονται εκκλήσεις για εθνικοποίηση του πετρελαίου και, το πιο σημαντικό, για την πώλησή του σε νομίσματα εκτός του δολαρίου.<br /><br />Το τέλος των υβριδικών σοσιαλιστικών κομμάτων<br /><br />Ο Καντάφι και ο Σαντάμ Χουσεΐν ηγούνταν της επίθεσης. Σε μέρη όπως η Αίγυπτος, η Αλγερία και η Τυνησία, τα καθεστώτα των Μπααθιστών είχαν φτάσει σε σημείο σχεδόν διαφθοράς και η λαϊκή δυσαρέσκεια εναντίον τους είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της.<br /><br />Η πολιτική βιωσιμότητα αυτών των υβριδικών, ημι-κοσμικών, ημι-θρησκευτικών, λαϊκιστικών και σοσιαλιστικών κομματικών συστημάτων είχε λήξει. Έπρεπε να απομακρυνθούν. Η εισβολή στο Ιράκ και η ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν πρέπει να γίνει κατανοητή σε αυτό το πλαίσιο. Το σενάριο ήταν απλό: το έργο ανατέθηκε σε ισλαμιστικά κινήματα, κυρίως στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, τον ορκισμένο εχθρό των καθεστώτων των Μπααθιστών. Το πρώτο πείραμα έλαβε χώρα στην Αλγερία και κατέληξε σε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. Αλλά αυτό το σενάριο αναδιαμορφώθηκε στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα και επανενεργοποιήθηκε πιο προσεκτικά. Αυτό είναι που γνωρίζουμε ως Αραβική Άνοιξη. Το επίκεντρο ήταν η Τυνησία και το κύμα εξαπλώθηκε στη Λιβύη, την Αίγυπτο και αλλού.<br /><br />Η «Αραβική Άνοιξη» δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα παντού. Η Τυνησία βίωσε μια σχετικά ομαλή μετάβαση. Στην Αίγυπτο, η μετάβαση ήταν σχετικά επώδυνη. Τελικά, η Μουσουλμανική Αδελφότητα ανέλαβε την εξουσία. Στη Λιβύη, ο Καντάφι όντως ανατράπηκε, αλλά η χώρα ουσιαστικά διασπάστηκε. Τέλος, η Συρία βίωσε ένα αδιέξοδο που διήρκεσε περισσότερο από μια δεκαετία. (Αν και ο Περσικός Κόλπος είχε επίσης το μερίδιό του σε αυτή την αναταραχή, αυτή γρήγορα καταπνίγηκε.)<br /><br />Η δεύτερη φάση του σεναρίου περιελάμβανε την εξάλειψη των ισλαμιστικών κινημάτων που είχαν ανέλθει στην εξουσία σε ορισμένα μέρη. Αυτό αντιμετωπίστηκε στην Αίγυπτο, όπως φάνηκε στα πραξικοπήματα του Σίσι και του Κάις Σαΐντ, και πιο πρόσφατα στην Τυνησία.<br /><br />Αυτές οι επιχειρήσεις, που διεξήχθησαν για να διαιωνίσουν την αμερικανική ηγεμονία και να ανοίξουν τον δρόμο, αύξησαν παραδόξως την ικανότητα του νέου εχθρού, του Ιράν, να κυριαρχήσει στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Πιστεύω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε κάποιο βαθμό, το επέτρεψαν αυτό. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι κάλυψαν το κενό εξουσίας που άφησε η εξάλειψη του Κόμματος Μπάαθ και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας με το Ιράν. Η Σιιτική Ημισέληνος αποτελούσε κοινή απειλή τόσο για το Ισραήλ όσο και για τους Άραβες.<br /><br />Στο περιβάλλον που δημιουργήθηκε από αυτή την απειλή, ο δρόμος άνοιξε για το Ισραήλ, ενώ οι Άραβες υποτάχθηκαν.<br /><br />(Σε αυτό το στάδιο, στοχευμένες οργανώσεις, όπως το ISIS και η Αλ Κάιντα, εξαπολύθηκαν στη Μέση Ανατολή. Ενήργησαν σαν ελβετικό σουγιά, χτυπώντας ταυτόχρονα τα απομεινάρια του Κόμματος Μπάαθ και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, καθώς και στοιχεία που υποστήριζαν το Ιράν.)<br /><br />Μετά τη συντριβή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η Χαμάς στην Παλαιστίνη έμεινε χωρίς υποστήριξη και σφυρηλάτησε ισχυρούς δεσμούς με το Ιράν. Τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου δεν έχουν ακόμη κατανοηθεί πλήρως. Ωστόσο, ο ισχυρισμός ότι προήλθαν από τη συνεργασία Ιράν-Χαμάς με τη γνώση του Ισραήλ κερδίζει έδαφος και δικαιολογεί περαιτέρω διερεύνηση.Ναι, η 7η Οκτωβρίου ήταν ένα σημείο καμπής. Στο επόμενο άρθρο μου, αν ο χρόνος το επιτρέπει, σκοπεύω να αξιολογήσω τη σειρά των γεγονότων που ξεκίνησαν στις 7 Οκτωβρίου και επεκτάθηκαν στον πόλεμο κατά του Ιράν, ο οποίος παρουσιάζεται ως «απόσυρση» των ΗΠΑ, αλλά στην ουσία υποδηλώνει την εγκαθίδρυση μιας νέας τάξης πραγμάτων στη Μέση Ανατολή.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προς μια νέα τάξη πραγμάτων στη Μέση Ανατολή! (τουρκική ανάλυση).

Παρόλο που ο Τραμπ και το επιτελείο του στον Λευκό Οίκο προσπαθούν να το αποκρύψουν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υποστεί μια σημαντική ήττα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί η Τουρκία θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο για το Καλώδιο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRSgin64zWuuHVVRiXPWGzW3CARA1hdkVkDINDC-Fo6QuPHk5ETRbQJGwHJ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="733" height="97" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRSgin64zWuuHVVRiXPWGzW3CARA1hdkVkDINDC-Fo6QuPHk5ETRbQJGwHJ&s=10" width="746" /></a></div><div><br /></div><div>Μπορεί η Τουρκία θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο για το Καλώδιο; Η Άγκυρα για πρώτη φορά χρησιμοποιεί διπλή γλώσσα προς την Ελλάδα. Άλλη η εικόνα που επιχειρεί να παρουσιάσει ο Ερντογάν και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας και άλλη η ρητορική του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας!</div><br />ΤΟΥ ΑΝΓΟΥ ε.α.<b> ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ</b><br /><br />Ο Ερντογάν δείχνει ότι η Τουρκία είναι τιμητής του Διεθνούς Δικαίου και αποκαλεί την Ελλάδα φίλη και σύμμαχο χώρα ενώ το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας μας κουνάει το δάκτυλο για το θέμα του εξοπλισμού των νησιών και του καλωδίου!<br /><br />Με την τακτική αυτή ο Ερντογάν δείχνει το τρωτό σημείο της Άγκυρας καθώς έχει ανάγκη τις ΗΠΑ και την Ε.Ε., για μια σειρά θεμάτων όπως, F-35, κινητήρες KAAN, F-16, ένταξη στην Ευρωπαϊκή Άμυνα κλπ.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία προσπαθεί να αποτρέψει το πρόγραμμα του καλωδίου υλοποιώντας ένα σχέδιο Ψυχολογικού Πολέμου εναντίον της Ελλάδας. Όμως μέχρι εκεί!<br /><br />Εάν η Ελλάδα προχωρήσει το πρόγραμμα του καλωδίου η Τουρκία δεν θα αντιδράσει στρατιωτικά πέραν κάποιας ναυτικής παρουσίας και ρητορικής και αυτό καθώς εάν επιχειρήσει στρατιωτική παρέμβαση η τουρκική πλευρά χάνει την εικόνα που επιχειρεί ο Ερντογάν να παρουσιάσει προς τον διεθνή παράγοντα και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ και την Ε.Ε.<br /><br />Η Τουρκία δεν θα τολμήσει να παρέμβει στρατιωτικά στην υλοποίηση του έργου του καλωδίου. Η Αθήνα θα πρέπει να παρακάμψει δισταγμούς και φοβικά σύνδρομα και να προχωρήσει στην υλοποίηση του έργου γιατί η Τουρκία δεν μπορεί να παρέμβει στρατιωτικά και να προκαλέσει θερμό επεισόδιο…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπορεί η Τουρκία θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο για το Καλώδιο;

Μπορεί η Τουρκία θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο για το Καλώδιο; Η Άγκυρα για πρώτη φορά χρησιμοποιεί διπλή γλώσσα προς την Ελλάδα. Άλλη η εικόνα...

Διαβάστε την συνέχεια

“Γραπτή ενημέρωση” ζητά η Τουρκία από την Ελλάδα για το Καλώδιο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTJwvCCYQyHJdD7oCfW74qY_YrYM_L6_b2px5HZjrxcOuxP28jJaBpqE7E2&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="700" height="86" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTJwvCCYQyHJdD7oCfW74qY_YrYM_L6_b2px5HZjrxcOuxP28jJaBpqE7E2&s=10" width="751" /></a></div><br /><div>Ο Οκτώβριος ανοίγει με δύο νέα πεδία τριβής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις – το επικείμενο νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ , με το καλώδιο του Great Sea Interconnector (GSI) να αποτελεί το πρώτο τεστ για το πώς θα αποτυπωθεί στην πράξη η περίφημη «συναίνεση» του Αιγαίου και τι θα αποκαλύψει για τις ευρύτερες επιδιώξεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><br />ΤΗΣ <b>ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ</b><br />Για το καλώδιο, η απόσταση ανάμεσα στις δύο πρωτεύουσες αποτυπώνεται ήδη στο λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί η κάθε μία: εκεί όπου η ελληνική πλευρά μιλά για «γνωστοποίηση», η τουρκική ζητεί προηγούμενο «συντονισμό». Η Άγκυρα δηλώνει ότι δεν αντιτίθεται στην πόντιση, συνδέει όμως τις εργασίες στις περιοχές που διεκδικεί ως «δική της» υφαλοκρηπίδα με μια διαδικασία που υπερβαίνει την απλή ναυτική αναγγελία (Navtex) και περιλαμβάνει γραπτή συνεννόηση με την Αθήνα.<br />Καλώδιο – Τι ζητά η Άγκυρα<br /><br />Το περίγραμμα αυτής της απαίτησης έδωσε το ίδιο το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ήδη δύο φορές, στις 24 Σεπτεμβρίου και την 1η Οκτωβρίου. Πόντιση καλωδίων, αγωγών και επιστημονικές έρευνες στις επίμαχες περιοχές, υποστήριξε, «πρέπει να συντονίζονται εκ των προτέρων με την Τουρκία ως παράκτιο κράτος».<br /><br />Η αποφυγή της λέξης «άδεια» δεν αίρει, ωστόσο, τη διαφορά προσέγγισης. Η τουρκική διατύπωση συνοδεύεται από προειδοποίηση αποφυγής δραστηριοτήτων που παρακάμπτουν τα – κατά την έκφρασή της – δικαιώματα και συμφέροντα της Άγκυρας, ενώ, από την άλλη, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αναφέρεται σε «γνωστοποίηση», χωρίς αίτημα συναίνεσης. Η διάσταση αφορά, συνεπώς, στον τρόπο με την οποία ζητείται η επικοινωνία.<br />«Όλα γραπτώς»<br /><br />Τι σημαίνει στην πράξη αυτή η διαφορά μεταξύ «γνωστοποίησης» και «συντονισμού» το εξηγούν ανώτατες τουρκικές πηγές, που μιλούν στα «ΝΕΑ», περιγράφοντας τη διαδικασία που η Άγκυρα αναμένει να ακολουθηθεί. Σύμφωνα με αυτές, η επικοινωνία διέρχεται από τα υπουργεία Εξωτερικών των εμπλεκόμενων χωρών, της Ελλάδας και της Γαλλίας, ενώ ιδιαίτερο ρόλο για την ενημέρωση και την κατάθεση των συντεταγμένων παίζει και η ίδια η γαλλική εταιρεία Meridiam, το πλοίο της οποίας αναμένεται να αναλάβει τις εργασίες. <a href="https://www.tanea.gr/print/2026/10/03/politics/i-agkyra-zita-grapti-enimerosi-gia-to-kalodio/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Γραπτή ενημέρωση” ζητά η Τουρκία από την Ελλάδα για το Καλώδιο.

Ο Οκτώβριος ανοίγει με δύο νέα πεδία τριβής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις – το επικείμενο νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και την ηλεκτρι...

Διαβάστε την συνέχεια