Είναι έτοιμη η Ελλάδα για πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία;

Γράφει ο
Δρ Ευάγγελος Στεργιούλης

Χρειάστηκαν, λοιπόν, δύο χρόνια για να μάθει ο ελληνικός λαός ότι η Ελλάδα υποχώρησε δύο φορές στην Κάσο, κατά την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο!

Χρειάστηκαν, επίσης, άλλα τρία χρόνια για να αποδειχθεί ότι η πολυδιαφημισμένη Διακήρυξη των Αθηνών δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μία φενάκη, την οποία όμως η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον για να προετοιμάσει τη στρατηγική της αποκαλούμενης «Γαλάζιας Πατρίδας».

Και απόδειξη τούτου αποτελεί η χωροθέτηση των θαλάσσιων πάρκων της Τουρκίας εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, καθώς και οι πρόσφατες δηλώσεις της τουρκικής κυβέρνησης ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να επιτρέψει καμία πόντιση καλωδίου χωρίς να ζητηθεί η άδειά της.

Τόσα χρόνια συνεχούς υποχωρητικότητας από ελληνικής πλευράς στις παράνομες τουρκικές απαιτήσεις και στις προσβλητικές προκλήσεις, προκαλούν αμείλικτα ερωτήματα για την περαιτέρω στάση της χώρας απέναντι σε αυτή την κλιμάκωση των επιθετικών ενεργειών της Τουρκίας, σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Το μείζον ερώτημα, βεβαίως, που προβάλλει πλέον επιτακτικά, είναι αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να υποχωρεί ή θα σταθεί στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων και θα αντιμετωπίσει την τουρκική απειλή επί του πεδίου, υπερασπιζόμενη τα κυριαρχικά της δικαιώματα, όπως επιβάλλει η ιστορία της και ο πολιτισμός της;

Σε αυτή την πολύ πιθανή επικείμενη σύγκρουση, και προκειμένου η Ελλάδα να την αντιμετωπίσει με τόλμη και αποφασιστικότητα, απαιτείται, ως εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση, η ομοφωνία όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών κομμάτων της χώρας. γεγονός το οποίο προβληματίζει την ελληνική κοινωνία ένεκα της προεκλογικής περιόδου, κατά τη διάρκεια της οποίας οξύνονται οι πολιτικές συγκρούσεις και διαφωνίες.

Και με δεδομένο ότι η χώρα, εν έτει 2026, δεν διαθέτει έναν ισχυρό θεσμό χάραξης εθνικής στρατηγικής, αλλά η εκάστοτε κυβέρνηση ακολουθεί τη δική της εξωτερική πολιτική, προκαλούνται ακόμα μεγαλύτερες ανησυχίες για τη στάση της Ελλάδας σε αυτή την ενδεχόμενη σύγκρουση με τη γείτονα χώρα.

Με άλλα λόγια, η απουσία μιας ισχυρής και σταθερής δομής που θα χάραζε την εθνική στρατηγική της χώρας, όπως ένα Εθνικό Συμβούλιο Στρατηγικής, θα μπορούσε να αποτελέσει μία αποτελεσματική δικλείδα ασφαλείας για την αποφυγή τόσων σοβαρών και επικίνδυνων λαθών που όλες οι κυβερνήσεις, από την αρχή της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα, έχουν διαπράξει σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Οι καιροί ου μενετοί!

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.