Το Κίεβο φλέγεται, οι Ρώσοι χτύπησαν τρένο στο Kharkiv. Γερμανός στρατηγός: Στην αρχή πολλοί νεκροί. Fico: Πόλεμος έως 11/2027

<img height="204" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/ea2323b960e989dc1a7fe2f1518d006c_XL.jpg?v=2" width="755" /><br /><br /><div>Πάντως ο Σλοβάκος πρωθυπουργός Robert Fico, προέβλεψε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν θα τελειώσει νωρίτερα από τον Νοέμβριο του 2027… - Gerald Funke (Γερμανός Αντιστράτηγος): Στην αρχή θα έχουμε πολλούς νεκρούς σε πόλεμο Ευρώπης – Ρωσίας<br /><br /> Οι Ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν να ασκούν τρομερή πίεση στο ενεργειακό δίκτυο της Ουκρανίας αφού τα χτυπήματα είναι συνεχή και χειρουργικά…<br />Οι Ρώσοι χτύπησαν ξανά το Κίεβο, προκαλώντας νέο blackout στο ρεύμα, ενώ χτύπησαν και τρένο με στρατιώτες στο Kharkiv όπου ψευδώς οι Ουκρανοί αναφέρουν ότι μετέφερε 200 πολίτες.<br />Ο Trump ο αμερικανός Πρόεδρος τόνισε ότι μεταφέρει νέες δυνάμεις προς το Ιράν και για το Ουκρανικό τόνισε ότι βρίσκεται κοντά στην επίλυση.<br />Πάντως ο Σλοβάκος πρωθυπουργός Robert Fico, προέβλεψε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν θα τελειώσει νωρίτερα από τον Νοέμβριο του 2027…<br />Εν τω μεταξύ Γερμανός στρατηγός προβλέπει ότι εάν ξεσπάσει πόλεμος Ευρώπης με Ρωσία… αρχικά ο ευρωπαϊκός στρατός θα έχει μεγάλες απώλειες…<br />Στο μέτωπο οι Ρωσικές δυνάμεις ήδη πλησιάζουν την κρίσιμη πόλη φρούριο Slovyansk, ελέγχουν 100% το αέρα στην πόλη Kostynantynivka ενώ στην Zaporizhia… η Ρωσική προέλαση είναι απλά απίστευτη.<br />Οι δύο πόλεις φρούρια του βορειοδυτικού Donetsk είναι το Slovyansk και το Kramatorsk εφόσον πέσουν… το Donetsk θα έχει πλήρως καταληφθεί… οπότε το Donbass θα έχει πέσει πλήρως σε Ρωσικά χέρια…<br /><br />Ushakov (Ρωσία): Εγγυημένη η ασφάλεια Zelensky εάν έρθει στη Μόσχα για συνομιλίες με Putin<br /><br />Οι πιθανές επαφές του προέδρου της Ρωσίας, Vladimir Putin, με τον Volodymyr Zelensky θα πρέπει να στοχεύουν στην επίτευξη συγκεκριμένων θετικών αποτελεσμάτων υποστήριξε ο βοηθός του Ρώσου προέδρου, Yuriy Ushakov.<br />«Το κύριο είναι αυτές οι επαφές να είναι καλά προετοιμασμένες, αυτό είναι το πρώτο.<br />Δεύτερον, να στοχεύουν στην επίτευξη συγκεκριμένων θετικών αποτελεσμάτων», δήλωσε ο Ushakov αναφέροντας πως η Μόσχα θα εξασφαλίσει την ασφάλεια του Zelensky, εάν ο ηγέτης του καθεστώτος του Κιέβου είναι έτοιμος να μεταβεί στη Ρωσία για διάλογο.<br />«Και ο πρόεδρός μας έχει επίσης πει αρκετές φορές, συνομιλώντας με δημοσιογράφους, ότι αν ο Zelensky είναι πραγματικά έτοιμος για συνάντηση, τότε παρακαλούμε, τον προσκαλούμε στη Μόσχα και θα εξασφαλίσουμε, εγγυημένα, την ασφάλειά του και τις αναγκαίες συνθήκες για τη δουλειά του», δήλωσε ο Ushakov, υποστηρίζοντας πως η Ρωσία ποτέ δεν αρνήθηκε τις επαφές του προέδρου Putin με τον Zelensky.<br />«Ποτέ δεν αρνηθήκαμε και δεν αρνούμαστε αυτού του είδους τις επαφές» υπογράμμισε ο Ushakov, αναφέροντας πως ο Donald Trump είχε προτείνει να εξεταστεί η δυνατότητα συνάντησης του Putin με τον Zelensky.<br />«Το ζήτημα δεν είναι νέο για εμάς: σημειώθηκε, μάλιστα, αρκετές φορές κατά τη διάρκεια τηλεφωνικών επαφών», ο Ushakov<br />Νωρίτερα, ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Andriy Sybyha, δήλωσε ότι ο ηγέτης του καθεστώτος του Κιέβου είναι έτοιμος για προσωπική συνάντηση με τον Putin για συζήτηση σχετικά με τα εδάφη και τη διαχείριση του πυρηνικού σταθμού της Zaporizhia.<br /><br />Εκρήξεις σε Κίεβο, Οδησσό διακοπές ρεύματος σε Dnipropetrovsk, Zaporizhia, Donetsk<br /><br />Νέες εκρήξεις συγκλόνισαν το Κίεβο κατά τη διάρκεια μαζικών επιθέσεων κατά τη διάρκεια της νύχτας με αποτέλεσμα να υπάρξουν νέες έκτακτες διακοπές στην ηλεκτροδότηση.<br />Στο Κίεβο εξακολουθούν να παραμένουν εκατοντάδες σπίτια χωρίς θέρμανση.<br />Πλήγματα αναφέρθηκαν.σε ενεργιακές υποδομές, κατόπιν των οποίων υπήρξαν διακοπές ρεύματος στην πόλη Kamenskoe, της περιοχής Dnipropetrovsk καθώς και στις περιοχές Donetsk και Zaporizhia.<br />Επίθεση όμως υπήρξε και στην Οδησσό, όπου αναφέρθηκαν καταστροφές σε logistics των Ουκρανών, σε αποθήκες και βιομηχανικά κτήρια.<br /><br />Ρωσικά drones Geranium έπληξαν τρένο που μετέφερε στρατιώτες στο Kharkiv, σκοτώθηκαν πάνω από 40<br /><br />Ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη καμικάζι κατηγορίας Geranium επιτέθηκαν σε τρένο που μετέφερε στρατιώτες των Ουκρανών Ενόπλων Δυνάμεων (UAF) στην περιοχή του Kharkiv, σύμφωνα με το κανάλι Telegram Voenkory Russkoy Vesny (Ρώσοι Ανταποκριτές του Εαρινού Πολέμου ).<br />Η επίθεση έπληξε την μηχανή του τρένου και ένα επιβατικό βαγόνι. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Zelensky αρχικά ισχυρίστηκε ότι ο στόχος ήταν μια πολιτική εγκατάσταση που στέγαζε 200 άτομα. Ωστόσο, αργότερα άρχισαν να εμφανίζονται στο διαδίκτυο μαρτυρίες επιζώντων στρατιωτών.<br />Ένας από αυτούς, συγκεκριμένα, είπε ότι μετά την επίθεση, έτρεξε στα κατεστραμμένα βαγόνια με κιτ πρώτων βοηθειών, αλλά «δεν είχε μείνει κανείς για να παράσχει βοήθεια»… εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν 40 στρατιώτες.<br />Το 2025, τα drones Geranium απέκτησαν την ικανότητα να επιτίθενται σε κινούμενους στόχους βαθιά πίσω από τις πρώτες γραμμές.<br />Συγκεκριμένα, το Αμερικανικό TWZ σημείωσε ότι οι νέες τροποποιήσεις αυτών των UAV, εξοπλισμένες με θερμικές απεικονίσεις, είναι πλέον ικανές να χτυπήσουν ακόμη και μεμονωμένα βαγόνια τρένων.<br />Πιθανώς, ένα τέτοιο Geranium χρησιμοποιήθηκε για την καταστροφή ενός τρένου που μετέφερε όπλα και εξοπλισμό για τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις στις 28 Οκτωβρίου.<br />Οι ρωσικές σιδηροδρομικές εγκαταστάσεις γίνονται συχνά στόχος των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ οι ουκρανικές δυνάμεις στοχεύουν σκόπιμα πολιτικά αντικείμενα.<br /><br />Peskov (Ρωσία): Συζητάμε δύσκολα θέματα με Ουκρανία, αυτό είναι… πρόοδος<br /><br />Η Ρωσία χαρακτηρίζει πρόοδο το γεγονός της έναρξης συζητήσεων από εμπειρογνώμονες για ορισμένα δύσκολα θέματα της ουκρανικής διευθέτησης.<br />«Συνολικά, το γεγονός ότι σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων συζητείται ένα σύνολο δύσκολων θεμάτων που σχετίζονται με τη διευθέτηση, μπορεί ήδη να θεωρηθεί πρόοδος – αρχή του διαλόγου» υποστήριξε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov.<br />«Πρόκειται για πολύ δύσκολες διαπραγματεύσεις, οι οποίες ξεκίνησαν σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.<br />Όπως γνωρίζετε, έχει επιτευχθεί συμφωνία για τη συνέχισή τους.<br />Η εργασία θα συνεχιστεί» είπε ο Peskov αναφερόμενος στις τριμερείς διαπραγματεύσεις ΗΠΑ - Ρωσίας - Ουκρανίας στο Abu Dbahi</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Κίεβο φλέγεται, οι Ρώσοι χτύπησαν τρένο στο Kharkiv. Γερμανός στρατηγός: Στην αρχή πολλοί νεκροί. Fico: Πόλεμος έως 11/2027

Πάντως ο Σλοβάκος πρωθυπουργός Robert Fico, προέβλεψε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν θα τελειώσει νωρίτερα από τον Νοέμβριο του 2027… - G...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Αθήνα στο τρενάκι του ιλίγγου,

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/01/1a479c7e3082d837bf13c9da75dcdf50_EUROPE-TRUMP-ASSESS-3-1-1.jpg"><img height="180" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/01/1a479c7e3082d837bf13c9da75dcdf50_EUROPE-TRUMP-ASSESS-3-1-1.jpg.pagespeed.ce.zEz8Z-5ucK.jpg" width="752" /></a><br /><br />Του <b>ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ</b><br />O πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε τις προηγούμενες ημέρες να βρει μια μέση οδό που να επιτρέπει στην Ελλάδα να ισορροπήσει ανάμεσα στη γραμμή της διεθνούς νομιμότητας την οποία αντιπροσωπεύει στην παρούσα φάση η Ε.Ε. και τις γεωπολιτικές ακροβασίες του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος στοχεύει στον πλήρη έλεγχο της Γροιλανδίας και στη δημιουργία παράλληλης δομής προς τον ΟΗΕ, που θα υπερβαίνει τα ψηφίσματα για την επίλυση της σύγκρουσης στη Γάζα.<br /><br />Η ιδιότυπη μέση οδός του κ. Μητσοτάκη δεν αποτελεί, βεβαίως, μια τυχαία επιλογή. Εντάσσεται στη συνολικότερη προσπάθεια της Αθήνας να θωρακιστεί η Ελλάδα σε ένα περιβάλλον διεθνών ανακατατάξεων και ακραίων διακυμάνσεων.<br /><br />Ολα αυτά δεν συμβαίνουν σε ουδέτερο περιβάλλον, καθώς η Αθήνα παρακολουθεί, την ίδια στιγμή, όχι μόνο την καλή προσωπική σχέση του κ. Τραμπ με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και την ειδική σχέση που –όπως φαίνεται– επιθυμούν να δημιουργήσουν αρκετοί εντός Ε.Ε. με την Αγκυρα στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας (και όχι μόνο της αμυντικής βιομηχανίας).<br /><br />Οι επαφές<br /><br />Η Αθήνα επιθυμεί να διατηρήσει κατ’ αρχάς τη στενή σχέση με τις ΗΠΑ που, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «Κ», προχωρούν σε ταχείες κινήσεις απόσυρσης Αμερικανών αξιωματικών, καθώς και στρατευμάτων από κρίσιμες υποδομές του ΝΑΤΟ ανά την Ευρώπη.<br /><br />Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές, το προηγούμενο δεκαήμερο καταγράφηκαν πυκνές διπλωματικές επαφές ανάμεσα σε Eλληνες και Αμερικανούς αξιωματούχους, με αντικείμενο την προετοιμασία της επικείμενης επίσκεψης του μονίμου αντιπροσώπου των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Ματ Γουίτακερ, ο οποίος έχει αναλάβει να διαπραγματευτεί με τους Ευρωπαίους τη σταδιακή κατάργηση μέχρι το 2029 της συμμετοχής Αμερικανών σε μια σειρά από συμμαχικές δομές.<br /><br />Την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφθηκε την Ελλάδα, δίχως ιδιαίτερη δημοσιότητα, και ο υφυπουργός Aμυνας των ΗΠΑ Ντέιβιντ Α. Μπέικερ, ο οποίος έχει την ευθύνη της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ στο αμερικανικό Πεντάγωνο.<br /><br />Ως προς τον στόχο του 2029, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν και αποχωρήσεις από διάφορες διοικήσεις του ΝΑΤΟ ανά την Ευρώπη νωρίτερα – το σχέδιο προβλέπει να λήξουν οι τρέχουσες θητείες στελεχών, εν συνεχεία να μην αναπληρωθούν οι θέσεις και ακολούθως να καταργηθούν.<br /><br />Ετσι οι ΗΠΑ θα μειώσουν, μεταξύ άλλων, το αποτύπωμά τους στη διοίκηση ειδικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ (SOFCOM) στο Μονς του Βελγίου, στη ναυτική διοίκηση Strikfornato που εδρεύει στην Πορτογαλία από το 2012 υπό τη διοίκηση του επικεφαλής του αμερικανικού έκτου στόλου (εκεί συμμετέχουν 15 μοίρες του ΝΑΤΟ περιλαμβανομένης της Ελλάδας), καθώς επίσης και από διοικήσεις των πολυεθνικών δυνάμεων του Βορειοατλαντικού Συμφώνου στη Ρουμανία και την Πολωνία.<br /><br />Οι Αμερικανοί, πάντως, σχεδιάζουν την απομείωση της παρουσίας τους ακόμη και σε δομές του ΝΑΤΟ που βρίσκονται σε αμερικανικό έδαφος.<br /><br />Η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση είναι το Κέντρο αριστείας συνδυασμένων θαλάσσιων επιχειρήσεων (CJOS – Combined Joint Operations from Sea) με έδρα το Νόρφολκ της Βιρτζίνια, όπου η Ελλάδα είναι μία από τις συμμετέχουσες χώρες μαζί με –μεταξύ άλλων– την Τουρκία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο κ.ά. Μάλιστα, στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται ότι οι Αμερικανοί βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις με τους Βρετανούς προκειμένου να αναλάβουν αυτοί το συγκεκριμένο πόστο και διοικητικά.<br /><br />Σε γενικές γραμμές, όλες οι διοικήσεις που συνδέονται με επιχειρήσεις στη θάλασσα έχουν μπει ενόψει 2029 στο στόχαστρο της ανασυγκρότησης και αναδιοργάνωσης του αμερικανικού Πενταγώνου, το οποίο έχει στρέψει το βλέμμα στο πεδίο επιχειρήσεων του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού, εις βάρος, βεβαίως, του Ατλαντικού, που θεωρείται δευτερεύον σε αυτή τη φάση.<br /><br />Επιπλέον, οι Αμερικανοί σχεδιάζουν τη σταδιακή μείωση της παρουσίας τους σε διάφορα νατοϊκά κέντρα αριστείας (Centres of Excellence), δηλαδή των δομών που ειδικεύονται επί συγκεκριμένων πτυχών, όπως για παράδειγμα από το DAT στην Τουρκία (αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις), το ENESC για την ασφάλεια της ενέργειας στη Λιθουανία και το C2 (διοίκησης και ελέγχου) στην Ολλανδία.<br /><br />Οι βάσεις στην Ελλάδα<br /><br />Στην Αθήνα έχει φθάσει αρμοδίως η πληροφόρηση ότι οι ΗΠΑ στην παρούσα φάση δεν προτίθενται να αποχωρήσουν του ταχέως αναπτυσσόμενου σώματος του ΝΑΤΟ (NRDC-GR) στη Θεσσαλονίκη ούτε όμως και από το IAMD (κέντρο αριστείας ενοποιημένης αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας) που εδρεύει στα Χανιά.<br /><br />Ωστόσο, ο Αμερικανός μόνιμος αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ κατά τη μετάβασή του στη χώρα μας (υπολογίζεται να γίνει τον Μάρτιο) θα επισκεφθεί σίγουρα τις αμιγώς αμερικανικές διευκολύνσεις στο Μαράθι της Σούδας και στην Αλεξανδρούπολη (ενδεχομένως και στη Λάρισα), προκειμένου να διαπιστώσει τη χρησιμότητα των συγκεκριμένων βάσεων για τις ΗΠΑ.<br /><br />Επί τούτου αξίζει να σημειωθεί ότι στην Αθήνα έχει διαγνωστεί εγκαίρως ότι δεν έχει επέλθει ουδεμία διαφοροποίηση στον βασικό παρονομαστή των αμερικανικών σχεδιασμών στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, βάσει των οποίων η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζεται γεωπολιτικά απλά ως μια χώρα της Ε.Ε., αλλά ως ένας κρίσιμος κρίκος στο πεδίο επιχειρήσεων που περικλείει την Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.<br /><br />Και, επιπλέον, η Σούδα αποτελεί μια από τις προωθημένες βάσεις που μπορεί να αξιοποιήσει ο έκτος στόλος στην πορεία του προς τον Ινδικό Ωκεανό.<br /><br />Πέρα, πάντως, από τις αμερικανικές διαβεβαιώσεις περί διατήρησης δυνάμεων στις νατοϊκές δομές στην Ελλάδα, που πάντως δεν είναι πολυάριθμες (για παράδειγμα το NRDC στη Θεσσαλονίκη φιλοξενεί συνολικά έξι Αμερικανούς στρατιωτικούς), από την Ουάσιγκτον έχει ζητηθεί η ενεργοποίηση της επιτροπής που έχει συσταθεί με σκοπό την εξέταση της συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας – ΗΠΑ (MDCA), η οποία είναι πλέον πολυετούς διάρκειας.<br /><br />Η συγκεκριμένη επιτροπή (HLCC, High Level Consultative Committie) δεν έχει συνεδριάσει από το 2018, ως εκ τούτου η επανενεργοποίησή της έχει διακριτό ενδιαφέρον, καθώς υποδηλώνει τη βούληση των Αμερικανών να εξετάσουν τα πάντα από την αρχή, ιδιαίτερα καθώς αναζητούν τρόπους μικρότερης μεν, αποτελεσματικότερης δε παρουσίας στον ευρύτερο χώρο.<br /><br />Τι θέλει η Αγκυρα<br /><br />Στο ευρωπαϊκό πεδίο η Αθήνα έχει αποδυθεί σε έναν αρκετά εντατικό διπλωματικό αγώνα, προκειμένου να εξηγήσει στους βασικούς εταίρους της ότι η συνεργασία Ε.Ε. και Τουρκίας στον τομέα της ασφάλειας δεν μπορεί να γίνει εις βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.<br /><br />Τόσο σε πολιτικό όσο και σε διπλωματικό επίπεδο είναι απολύτως σαφές στην Αθήνα, ότι η Τουρκία επιχειρεί να αξιοποιήσει τις προβλέψεις της Συμφωνίας Berlin Plus ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. που έγινε ακριβώς προκειμένου να διευκολύνει τη στρατιωτική συνεργασία ανάμεσα σε χώρες που δεν συμμετέχουν στο ένα ή το άλλο πολυμερές σχήμα.<br /><br />Στα σκαριά νέα αμυντική συμφωνία με το Παρίσι<br /><br />H Αθήνα και το Παρίσι αρχίζουν σταδιακά να επαναδιαπραγματεύονται τη Συμφωνία Αμυντικής και Στρατηγικής Συνεργασίας η οποία υπεγράφη το 2021 με αφορμή τότε και τη συμφωνία προμήθειας των τριών πρώτων φρεγατών FDI (κλάση «Κίμων») που εκπνέει το φθινόπωρο.<br /><br />Κατ’ αρχάς και οι δύο πλευρές επιθυμούν την ανανέωση της συμφωνίας, αν και οι συζητήσεις έχουν καθυστερήσει ελαφρώς, για λόγους οι οποίοι δεν συνδέονται, βέβαια, με τις ελληνογαλλικές σχέσεις, αλλά με τις ραγδαίες διεθνείς εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, που εκ των πραγμάτων ανέτρεψαν την ιεράρχηση κάποιων προτεραιοτήτων.<br /><br />Σύμφωνα με την εκτίμηση πηγών οι οποίες έχουν γνώση των συζητήσεων που γίνονται ανάμεσα σε Αθήνα και Παρίσι για την ανανέωση της συμφωνίας αυτής, μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού είναι πολύ πιθανόν να έχουν ολοκληρωθεί τα πάντα.<br /><br />Η ρήτρα συνδρομής<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι στην πρώτη συμφωνία του 2021 η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ήταν αρκετά προωθημένη, καθώς περιελάμβανε την κινητοποίηση δυνάμεων σε περίπτωση που απειληθεί το έδαφος, δηλαδή η κυριαρχία, του ενός ή του άλλου κράτους.<br /><br />Ωστόσο, δεν υπήρχε αναφορά σε κυριαρχικά δικαιώματα, κάτι που εξ ορισμού θα ενέτασσε και τις θαλάσσιες ζώνες. Και οι δύο πλευρές συμφωνούν, πάντως, ότι η ανανεωμένη συμφωνία θα πρέπει να περιλαμβάνει κάποιες ακόμα πιο σημαντικές δεσμεύσεις.<br /><br />Αν και η ελληνογαλλική αμυντική συνεργασία είναι κυρίως γνωστή λόγω της προμήθειας γαλλικών μαχητικών Rafale και της ναυπήγησης των φρεγατών FDI, εδώ και περίπου δύο χρόνια, με την επιτάχυνση ορισμένων διαδικασιών από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Δημήτρη Χούπη αλλά και την ανάληψη πρωτοβουλιών από τον αρχηγό ΓΕΣ Γιώργο Κωστίδη, γίνεται μια προσπάθεια ελληνικές και γαλλικές Eνοπλες Δυνάμεις να έρθουν πιο κοντά στον τομέα των συμβατικών επιχειρήσεων και στον χερσαίο τομέα.<br /><br />Παρότι το αεροναυτικό σκέλος παραμένει κρίσιμης σημασίας για επιχειρήσεις στον χώρο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, οι χερσαίες επιχειρήσεις αποτελούν έναν τομέα στον οποίο όλες οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ έχουν να πάρουν πολλά μαθήματα από όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία τέσσερα χρόνια, γι’ αυτό και η Αθήνα έχει ανταποκριθεί θετικά σε μια σειρά προτάσεων από το γαλλικό γενικό επιτελείο ενόπλων δυνάμεων, αλλά και εκείνο των χερσαίων δυνάμεων.<br /><br />Η Ελλάδα θα αποστείλει στις αρχές Απριλίου στη Γαλλία Ειδικές Δυνάμεις και μηχανοκίνητα τμήματα για να συμμετάσχουν στην άσκηση Orion 2026, η οποία αρχίζει στις 8 Φεβρουαρίου και ολοκληρώνεται στις 30 Απριλίου, όπου από τη γαλλική πλευρά θα συμμετάσχουν συνολικά 12.500 στρατιώτες, 1.200 drones, 25 πολεμικά πλοία, σε μια μεγάλη έκταση ξεκινώντας από τη Λα Ροσέλ στον Ατλαντικό μέχρι την Καμπανία και με τη χρήση αεροπορικών βάσεων και λιμένων σε όλο το μέτωπο του Βισκαϊκού. Είναι προφανές ότι οι Γάλλοι κινητοποιούνται έχοντας ως στρατηγικό στόχο να αναπληρώσουν σε βάθος χρόνου το κενό που θα δημιουργηθεί από τη μείωση του αμερικανικού στρατιωτικού αποτυπώματος.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Αθήνα στο τρενάκι του ιλίγγου,

Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ O πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε τις προηγούμενες ημέρες να βρει μια μέση οδό που να επιτρέπει στην Ελλάδα να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα πρόθυρα «Ολικού Πολέμου»: Οι πληρεξούσιοι του Ιράν προετοιμάζονται για αμερικανικό πλήγμα στην Τεχεράνη.

<img height="199" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/01/IRAN-PROIRAN-630x392-1.jpg" width="754" /><br /><br />Καθώς το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln εισέρχεται σε εμβέλεια βολής, ο «Άξονας της Αντίστασης» ορκίζεται να αναφλέξει τη Μέση Ανατολή. Από τις απειλές των Χούτι έως τη στάση «μη ουδετερότητας» της Χεζμπολάχ, η περιοχή προετοιμάζεται για μια άνευ προηγουμένου σύγκρουση.<br /><br />Η άφιξη της δύναμης κρούσης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln (CVN-72) στη Μέση Ανατολή έχει προκαλέσει τριγμούς στον «Άξονα της Αντίστασης» της Τεχεράνης.<br /><br />Από τις ακτές της Υεμένης που ελέγχονται από τους Χούτι, μέχρι τα προπύργια των πολιτοφυλακών στο Ιράκ και τα καταφύγια της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, οι περιφερειακοί πληρεξούσιοι του Ιράν έχουν τεθεί σε κατάσταση μέγιστου συναγερμού.<br /><br />Στέλνουν το μήνυμα ότι οποιαδήποτε κίνηση των ΗΠΑ για την ανατροπή του καθεστώτος των Αγιατολάχ θα πυροδοτήσει έναν «ολικό περιφερειακό πόλεμο».<br /><br />Εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών υποδηλώνουν ότι, ενώ η Τεχεράνη επιδιώκει να αποφύγει μια απευθείας σύγκρουση, έχει θέσει μια ανυποχώρητη «κόκκινη γραμμή»: την επιβίωση του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ.<br /><br />Οποιαδήποτε απόπειρα στοχοποίησης της ιρανικής ηγεσίας ή έναρξης επιχείρησης αλλαγής καθεστώτος θεωρείται από τον «Άξονα» ως «υπαρξιακό γεγονός».<br /><br />Σε ένα τέτοιο σενάριο, η εντολή από την Τεχεράνη φέρεται να είναι σαφής: ταυτόχρονη ενεργοποίηση όλων των μετώπων εναντίον αμερικανικών και ισραηλινών στόχων.<br /><br />Η απειλή των τριών μετώπων<br />Η προειδοποίηση των Χούτι «σύντομα»: Στην Υεμένη, οι αντάρτες Χούτι εξαπέλυσαν μια ψυχολογική επίθεση, δίνοντας στη δημοσιότητα πλάνα από ένα φλεγόμενο πλοίο με τη μονολεκτική λεζάντα: «Σύντομα».<br /><br />Η απειλή αποτελεί άμεση προειδοποίηση προς τη Δύση ότι μια επίθεση στο Ιράν θα έχει ως αποτέλεσμα το άμεσο κλείσιμο της Ερυθράς Θάλασσας και μια ανελέητη επίθεση στην παγκόσμια ναυσιπλοΐα.<br /><br />Το ιρακινό «μαρτύριο ή νίκη»: Στη Βαγδάτη, ο Αμπού Χουσεΐν αλ-Χαμιντάουι, Γενικός Γραμματέας της Κατάεμπ Χεζμπολάχ, απηύθυνε ένα ανατριχιαστικό κάλεσμα στους μαχητές του.<br /><br />Προειδοποιώντας ότι η επερχόμενη εκστρατεία «δεν θα είναι περίπατος», προέτρεψε τους άνδρες του να προετοιμαστούν είτε για «μαρτύριο είτε για νίκη».<br /><br />Οι αμερικανικές βάσεις στο Ιράκ και τη Συρία θεωρούνται πλέον στόχοι υψηλής προτεραιότητας.<br /><br />Ο υπολογισμός της Χεζμπολάχ: Στον Λίβανο, ο Ναΐμ Κασέμ άλλαξε τον τόνο της οργάνωσης.<br /><br />Ενώ προηγουμένως έδειχνε επιθυμία αποφυγής ενός ευρύτερου πολέμου για την προστασία των υποδομών του, ο Κασέμ δήλωσε τη Δευτέρα 26/01 ότι μια επίθεση στο Ιράν αποτελεί επίθεση στη Χεζμπολάχ.<br /><br />«Δεν θα παραμείνουμε ουδέτεροι», διακήρυξε, αν και πρόσθεσε ότι οι «λεπτομέρειες της μάχης» θα αποφασιστούν σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Η αμερικανική «Σιδηρά Πυγμή»<div><br />Η Ουάσιγκτον απαντά σε αυτές τις απειλές με μια άνευ προηγουμένου επίδειξη ναυτικής και αεροπορικής ισχύος. Πέρα από το USS Abraham Lincoln, οι ΗΠΑ έχουν διασπείρει σμήνη προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών στο Κατάρ, την Ιορδανία και άλλους περιφερειακούς κόμβους.<br /><br />Σε συνδυασμό με στρατηγικά μέσα στον Ινδικό Ωκεανό, οι ΗΠΑ στέλνουν το μήνυμα ότι η «Ατσάλινη Βροχή» τους είναι έτοιμη να πέσει από κάθε κατεύθυνση, εάν ο «Άξονας του Κακού» επιλέξει την κλιμάκωση.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στα πρόθυρα «Ολικού Πολέμου»: Οι πληρεξούσιοι του Ιράν προετοιμάζονται για αμερικανικό πλήγμα στην Τεχεράνη.

Καθώς το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln εισέρχεται σε εμβέλεια βολής, ο «Άξονας της Αντίστασης» ορκίζεται να αναφλέξει τη Μέση Ανατολή. Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιο είναι το "δούναι και λαβείν" Ερντογάν-Τραμπ; Πώς "συνδέονται" Ιράν- Συρία-διάδρομος Ζανγκεζούρ και αλλαγή συνόρων;

<img height="192" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-01/Iran_regions_map_0.png?itok=Z6wiGKLa" width="728" /><br /><br />Ο Ερντογάν επιθυμεί διακαώς ο Τραμπ να χτυπήσει το Ιράν ανατρέποντας το καθεστώς των Μουλάδων<br /><br />Είναι γνωστό ότι η Τουρκία ακολουθεί πάντα στο διάβα της ιστορίας της μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, ώστε να είναι ευπροσάρμοστη ανάλογα με τις συνθήκες και την Διεθνή συγκυρία σε τόπο και χρόνο.<br /><br /> Η Τουρκία "επαναλαμβάνεται" ως "επιτήδειος ουδέτερος" και στο Ιράν<br /><br />Αυτό έκανε και στον Β Παγκόσμιο πόλεμο ως "επιτήδειος ουδέτερος", παζαρεύοντας με Μ. Βρετανία και Γερμανία την κυριαρχία των νησιών μας στο Αιγαίο, αν έμπαινε στον πόλεμο με το πλευρό της μιας ή της άλλης, χωρίς να ρίξει τουφεκιά.<br /><br />Τελικά κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία όταν οι Σοβιετικοί έφτασαν έξω από το Βερολίνο, προκειμένου να φαίνεται ότι τάχα ήταν με το πλευρό των Συμμάχων, προκειμένου να γλυτώσει από τα νύχια του Στάλιν, λόγος για τον οποίο μπήκε στο ΝΑΤΟ λίγα χρόνια αργότερα.<br /><br />Αυτό ακολουθεί πάλι τώρα η "γειτονική χώρα" σε σχέση με το Ιράν και τις ΗΠΑ-Ισραήλ, επιχειρώντας να αποκομίσει τα περισσότερα δυνατά οφέλη.<div><br />Το "δούναι και λαβείν" στη Συρία μεταξύ Ερντογάν-Τράμπ-Νετανιάχου <br /><br />Ήδη κάτι τέτοιο έγινε ορατό στην περίπτωση της Συρίας, με την παροχή εγγυήσεων ασφαλείας προς το Ισραήλ από τον Σάραα, με την εποπτεία των ΗΠΑ, και την ανοχή του Τελ Αβίβ στο "πούλημα" των συμμάχων του Κούρδων SDF στον Ερντογάν.<br /><br />Από την πλευρά του ο Ερντογάν είναι βέβαιο ότι συνηγόρησε στην χρήση του Συριακού Εθνικού Εναέριου χώρου από ΗΠΑ -Ισραήλ για χτύπημα κατά του Ιράν, εφόσον απαιτηθεί.<br /><br />Κοινώς η Τουρκία διασφάλισε την έγκριση Τράμπ-Νετανιάχου να διαλύσει τους Κούρδους SDF της Συρίας, "πουλώντας" τους συμμάχους της μέχρι χθες Ιρανούς, ίδε συμφωνίες της Αστάνα με την συμμετοχή Τουρκίας-Ρωσίας-Ιράν, για την μεταπολεμική Συρία.</div><div><br />Ο διάδρομος Ζανγκεζούρ και η αλλαγή συνόρων στο στόχαστρο του Ερντογάν<br /><br />Πέραν όμως από τα παραπάνω και τις χλιαρές δηλώσεις τάχα για αυτοσυγκράτηση μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν από Τούρκους Αξιωματούχους, ο Ερντογάν επιθυμεί διακαώς ο Τράμπ να χτυπήσει το Ιράν ανατρέποντας το καθεστώς των Μουλάδων.<br /><br />Ο λόγος είναι η περαιτέρω διευκόλυνση των σχεδίων του στον Διάδρομο Ζανγκεζούρ με την δημιουργία σε πρώτο χρόνο δύο (2) "buffer zone" σε βάθος χιλιομέτρων εντός του Ιρανικού εδάφους, η μία νοτίως Αζερμπαϊτζάν και η δεύτερη δυτικά Τουρκίας, με το πρόσχημα της συγκράτησης μεταναστευτικών ρευμάτων από πλευράς Ιράν.<br /><br />Έτσι ο διάδρομος Ζαγκεζούρ αφενός θα αποκτήσει εδαφικό εύρος, αφετέρου θα διέρχεται από Ιρανικά εδάφη, περιορίζοντας την εξάρτηση αυτού από την Αρμενία και τις καλές σχέσεις αυτής με Αζερμπαϊτζάν και Τουρκία<br /><br />Λέμε δε σε πρώτο χρόνο,αφού ως γνωστόν το ΒΔ τμήμα του Ιράν αποκαλείται Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν, λόγω της Αζέρικης καταγωγής της πλειοψηφίας των κατοίκων του.<br /><br />Έτσι μπορεί οι Αζέρικης καταγωγής κάτοικοί του με την "βοήθεια των υπηρεσιών πληροφοριών Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν", να ζητήσουν την απόσχισή του αρχικά από το Ιράν και την ενσωμάτωσή του στη συνέχεια στο Αζερμπαϊτζάν σε περίπτωση ανατροπής του Ιρανικού καθεστώτος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ποιο είναι το "δούναι και λαβείν" Ερντογάν-Τραμπ; Πώς "συνδέονται" Ιράν- Συρία-διάδρομος Ζανγκεζούρ και αλλαγή συνόρων;

Ο Ερντογάν επιθυμεί διακαώς ο Τραμπ να χτυπήσει το Ιράν ανατρέποντας το καθεστώς των Μουλάδων Είναι γνωστό ότι η Τουρκία ακολουθεί πάντα στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: Μπορεί να υπάρξει παραπομπή στην Χάγη;

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/01/erdogan-slpress-1-825x600.jpg" width="770" /><br /><br /><b>ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ</b><br />Δεν πρόλαβε να ορισθεί ημερομηνία συναντήσεως του πρωθυπουργού, με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν εφέντι (*), και άρχισαν οι δηλώσεις πρώην πρωταγωνιστών του κατευνασμού “του θηρίου” της αντίπερα όχθης του Αιγαίου, περί υποβολής “συνυποσχετικού” προσφυγής στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ) για την χάραξη των θαλασσίων ζωνών στην θάλασσα του αρχιπελάγους των Ελληνίδων νήσων και της νοτιοδυτικής Μεσογείου.<br /><br />Το απίθανο δικαιολογητικό είναι ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδος στα 12 μίλια είναι “φωτιά και λαύρα” για την Τουρκία, όπως αναμεταδίδουν έμμισθοι ανταποκριτές από τις επικεφαλίδες του Τουρκικού τύπου και τηλεκαναλιών. Ε, και τι μ’ αυτό; Τα όρια που χωρίζουν τις δύο χώρες, Ελλάδα και Τουρκία, είναι καθορισμένα από την συνθήκη της Λωζάνης του 1923: Της μεν Τουρκίας 3 μίλια δυτικώς της Ασιατικής ακτής, της δε Ελλάδας, από του έτους 1913 και με το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης, UNCLOS, του 1982. Δηλονότι, τα 6 μίλια αρχικά και εν συνεχεία στα 12 μίλια για τα παράλια της ηπειρωτικής Ελλάδας και των 22 νήσων του Αρχιπελάγους, που απελευθερώθηκαν το 1913 από τον Οθωμανικό ζυγό, με το θωρηκτό Αβέρωφ και κυβερνήτη τον Παύλο Κουντουριώτη.<br /><br />Τα “Δωδεκάνησα” ή Νότιες Σποράδες δόθηκαν στην Ελλάδα με την συνθήκη ειρήνης των Παρισίων, του 1947, στην οποία δεν μετέσχε η Τουρκία ως μη εμπόλεμος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ελλάδα διαδέχθηκε την Ιταλία, που τα κατείχε από το 1911 ως και το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, που τελούσε υπό Αγγλική διοίκηση. Σημειωτέον ότι τα 12νησα είχε υποσχεθεί η “σύμμαχος” Ιταλία στην Ελλάδα το 1914, αλλά μετά άλλαξε γνώμη, συνεπεία της αφελούς ουδετερότητας του κράτους τω Αθηνών, αλλά όχι της Θεσσαλονίκης. <br /><br />Ποίαν χρείαν άλλωστε έχομεν του ΔΔ της Χάγης δια την επιβεβαίωση της εθνικής κυριαρχίας μας επί των νησαίων εδαφών του Αιγαιακού αρχιπελάγους, που κατοικούνται αρχαιώθεν από Έλληνες κι οι Τούρκοι ανακάλυψαν με τα… Ίμια το 1996; Ναι, απαντούν τινές “πουρκουάδες”, αλλά έχουν και οι Τούρκοι δικαιώματα στο Αιγαίο και είναι “μεγάλη περιφερειακή δύναμη” (νεολογισμός).<br /><br />Πράγματι, οι Τούρκοι μπορούν να πλέουν αβλαβώς και ελευθέρως στο Αιγαίο προς τα λιμάνια τους (λέξις Ελληνική στην Τουρκική), χωρίς ενιαύσιες Navtex, παραβιάσεις και παραβάσεις του FIR και απειλές κηρύξεως πολέμου (casus belli). Το Ελληνικό σύνταγμα απαγορεύει εκχώρηση εθνικού χώρου (Υφαλοκρηπίδος, Συνορευούσης ζώνης και ΑΟΖ). Τα νησιά δεν πωλούνται, όπως η Γροιλανδία, όπως υποστηρίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά βέβαια μπορούν να καταληφθούν από εισβολείς, τύπου “Αττίλας” το 1974. <br /><br />Εν τούτοις, “Μολών λαβέ, όπως επιτάσσει η Ελληνική παράδοση 2.500 ετών, η πρέπουσα απάντηση στους διεκδικητές της Αγίας μας χώρας. Εάν χάσουμε τα νησιά σε ένα σύντομο πόλεμο, χωρίς αντιστάθμισμα (Καραγάτς, Αδριανούπολις), τότε η Τουρκία θα τα κατέχει, αλλά όχι ως ιδιοκτήτης μέχρις της απελευθερώσεως τους. Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι όπως το 1974. Το ένοχο ΝΑΤΟ είναι “εγκεφαλικώς νεκρό” (Μακρόν), η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ελέγχει τον εναέριο χώρο του Αιγαίου και η συμμαχία με το Ισραήλ παρέχει την απαιτουμένη αεράμυνα της Ελληνικής ενδοχώρας.<br /><br />Συνεπώς, παιδιά ψυχραιμία, το έχουμε ξαναδεί το σενάριο και το έργο Deja vu. Δεν θα βάλουμε τους δικαστές της Χάγης να μας πουν ποία τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα μας. Τα ξέρουμε πιο καλά, όπως και τις προβοκάτσιες του Χακάν Φιντάν, πρώην αρχικατασκόπου της Τουρκίας, της ΜΙΤ που έκαψε τα Ελληνικά δάση την εποχή της Τσιλλέρ-χανούμ – μην το λησμονεί ο καλός συνάδελφος κ. Παπαχελάς στα ντοκιμαντέρ του.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνοτουρκικά: Μπορεί να υπάρξει παραπομπή στην Χάγη;

ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Δεν πρόλαβε να ορισθεί ημερομηνία συναντήσεως του πρωθυπουργού, με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν εφέντι (*), και άρχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέο ΝΑΤΟ: Το κενό στρατηγικής της Ελλάδας και η επιρροή της Τουρκίας.

<br /><img height="180" src="https://omegapress.gr/images/ROUTE.jpg" width="713" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Το νέο δόγμα των ΗΠΑ, σε συνδυασμό με την κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ- ΕΕ , δημιουργούν κρίση ασφάλειας στρατηγικού τύπου στην Ευρώπη που η Τουρκία κινείται για να καλύψει. Παρά την ύπαρξη νέου δόγματος, της Στρατηγικής Πυξίδας και πλήθους αποφάσεων για αυτονομία , η ΕΕ θα συνεχίσει να παραπαίει μεταξύ ΗΠΑ και ΝΑΤΟ και της ίδρυσης ενός “νέου” ΝΑΤΟ με ευρωπαική ταυτότητα. Σε γενικές γραμμές η Δύση παραμένει στην γραμμή της ρωσικής απειλής, ωστόσο πλέον, προηγείται η κρίση στις σχέσεις με τις ΗΠΑ . <br /><br />Ήδη καταγράφεται έντονη διπλωματική κινητικότητα εκ μέρους της Τουρκίας, η οποία προσπαθεί να εμφανιστεί ως μεγάλος εταίρος της ΕΕ στο θέμα της ασφάλειας , αλλά και να είναι ένας προνομιακός εταίρος των Αμερικανών στην περιοχή. Η νίκη επί των Κούρδων της Συρίας είναι μια μεγάλη , ο Ερντογάν, διεκδικεί επίσης ρόλο στο Ιράν μετά την αλλαγή καθεστώτος, ενώ επιδιώκει αναβαθμισμένη σχέση με την ΕΕ στο πλαίσιο του “νέου ΝΑΤΟ” και είναι πολύ ευέλικτη μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ, γεγονός που καθιστά την Άγκυρα ισχυρό πρωταγωνιστή στη νέα διεθνή σκακιέρα. Η ελληνική κυβέρνηση με την μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική είναι υποβαθμισμένη και στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ και σε κάθε συζήτηση για την μελλοντική αρχιτεκτονική ασφάλειας.</div><div>  <br />Η αστάθεια κινείται ανατολικά...<br /><br />Η μέχρι τώρα εμπειρία από τις αποφάσεις του Τραμπ δείχνει ότι, κανείς δεν εμπιστεύεται τις ΗΠΑ. Αποφάσεις λαμβάνονται και αμέσως μετά ανατρέπονται, απειλές διατυπώνονται προς κάθε κατεύθυνση. Παραμένει όμως σταθερή η αντίληψη του Αμερικανού προέδρου ότι η χώρα του και ο ίδιος, δεν έχουν ανάγκη τους διεθνείς οργανισμούς, το ΝΑΤΟ, τον ΟΗΕ, την ΕΕ ή το διεθνές δίκαιο κλπ. Εκ των πραγμάτων αυτή η αναστάτωση προκαλεί νέες αναζητήσεις.<br /><br />Αυτό που παρατηρείται είναι ότι οι σκανδιναβικές και βαλτικές χώρες θέλουν όλη την προσοχή στραμμένη προς τη Μόσχα, οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης δεν διαφοροποιούνται ως προς αυτό, αλλά αντιλαμβάνονται ότι η μετατόπιση της Ουάσιγκτον δημιουργεί πολλαπλά κενά, στη διπλωματία, την ασφάλεια , την άμυνα και την οικονομία, ενώ οι χώρες της νότιας Ευρώπης έχουν άλλες προτεραιότητες, πλην του Κυριάκου Μητσοτάκη που δεν έχει καμία προτεραιότητα , απλά σύρεται μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ. Το Ιράν όμως παραπαίει, η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν προβλήματα, η Ανατολική Μεσόγειος κινείται με ένταση μεταξύ Τουρκίας -Ισραήλ, η Κίνα κινείται δυτικά και είναι προφανές ότι μια στρατηγική ασφάλειας πρέπει να λάβει πολύ σοβαρά υπόψη όλη αυτή τη μεγάλη Περιφέρεια..<br /><br />Να σημειωθεί πως με βάση το σχέδιο δράσης της Στρατηγικής Πυξίδας, διατυπώνει υποτίθεται το κοινό όραμα της ΕΕ, την πολιτική ασφάλειας μέχρι το 2030 που φθάνει μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό. Επεξεργάζεται , με βάση το κείμενο που έχει εγκριθεί “αναδυόμενες απειλές όπως οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί, οι οικονομικές αντιπαλότητες, η τεχνολογική ανάπτυξη, η παραπληροφόρηση και η κλιματική κρίση” και ακόμη ότι “η πυξίδα χαράσσει μια πολύπλευρη προσέγγιση με πόλους τη διπλωματία, την ανθρωπιστική βοήθεια, την αναπτυξιακή συνεργασία, τη δράση για το κλίμα, την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την οικονομική στήριξη και την εμπορική πολιτική”. Στην πράξη, όλα αυτά είναι κενό γράμμα.</div><div>  <br />Η νέα πραγματικότητα , η Τουρκία και οι απαντήσεις <br /><br />Ο πόλεμος της Ουκρανίας όμως ναι μεν προκάλεσε αναστάτωση και ένταση των συζητήσεων για την στρατηγική άμυνας και ασφάλειας, ωστόσο τα αποτελέσματα είναι πενιχρά. Μετά την κρίση της Γροιλανδίας, η συζήτηση για το “νέο” ΝΑΤΟ, είναι βασική στις ευρωπαικές πρωτεύουσες. Αλλά πως θα γίνει αυτό; εδώ έρχεται και “κουμπώνει” η Τουρκία. <br /><br />Εντός της Συμμαχίας ισχύει ακόμη η πολιτική αποτροπής μιας σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με την λογική ότι είναι αδιανόητος ο πόλεμος μεταξύ δύο συμμάχων , που ήταν η πολιτική των ΗΠΑ. Τώρα όμως, που ο πόλεμος και η ειρήνη είναι στα χέρια και στο μυαλό του Τραμπ και όχι μέρος μιας συλλογικής πολιτικής, η κατάσταση μεταβάλλεται επικίνδυνα. <br /><br />Η Τουρκία διεκδικεί έναν ηγετικό ρόλο στην περιοχή, από την Λιβύη μέχρι το Ιράν και το νότιο Καύκασο και προς δυσμάς στα βαλκάνια και την ΕΕ. Αν η ΕΕ προχωρήσει το σχέδιο για έναν νέο οργανισμό στα πρότυπα του ΝΑΤΟ, το βέβαιο ότι η Τουρκία δεν θα μείνει εκτός, γιατί δεν θα το θέλουν οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Θέλουν δηλαδή έναν ισχυρό εταίρο στην περιοχή που να “επιβλέπει” τα δυτικά συμφέροντα, φυσικά να έχει και το ίδιο οφέλη και αυτός ο εταίρος είναι η Τουρκία. Το ζήτημα όμως είναι ότι η Τουρκία δεν είναι μέλος της ΕΕ, άρα ή πρέπει να γίνει μέλος ή να υπάρξουν αποφάσεις για μια αναβαθμισμένη εταιρική σχέση με την Άγκυρα. <br /><br />Και η Ελλάδα ; θα ισχύει στο “νέο” ΝΑΤΟ ή όπως αλλιώς ονομαστεί η πρόβλεψη του άρθρου 5 της Συμμαχίας για την συλλογική άμυνα; πως θα αντιμετωπιστούν οι εκκρεμότητες στις διμερείς σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας ; θα υπάρξει πίεση για επίλυση των διαφορών πριν την αναβάθμιση της Τουρκίας;<br /><br />Εδώ έρχεται εξ ουρανού η Συμφωνία των Πρεσπών και η πολιτική που ακολουθήθηκε από ΗΠΑ και ΕΕ για να ξεμπλοκαριστεί η ευρωπαική πορεία της Βόρειας Μακεδονίας και η ένταξή της στο ΝΑΤΟ. Μπορεί δηλαδή η Ελλάδα να σχεδιάσει μια πολιτική, σύμφωνα με την οποία για να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στις σχέσεις ΕΕ -Τουρκίας, πρέπει πρώτα: <br />1. Να επιλυθούν τα προβλήματα Ελλάδας -Τουρκίας<br />2. Αν δεν επιλυθούν να υπάρξει συμφωνία για προσφυγή στη Χάγη<br />3. Να παραιτηθεί η Τουρκία επίσημα με αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης από την θέση περί γκρίζων ζωνών, από την απειλή πολέμου, διαφορετικά δεν θα υπάρξει εξέλιξη.<br />Όλα αυτά φυσικά απαιτούν σχέδιο, συμμαχίες και ισχυρή βούληση. Διαφορετικά πάλι η Ελλάδα θα βρεθεί υπό πίεση και θα υποχωρήσει. Και επικρατήσει αυτό το σενάριο, δηλαδή το χειρότερο, το μέλλον δεν θα είναι καθόλου ευοίωνο...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέο ΝΑΤΟ: Το κενό στρατηγικής της Ελλάδας και η επιρροή της Τουρκίας.

Του Σωτήρη Σιδέρη Το νέο δόγμα των ΗΠΑ, σε συνδυασμό με την κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ- ΕΕ , δημιουργούν κρίση ασφάλειας στρατηγικού τύπου στην ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η διαδοχή του Αλί Χαμενεΐ.

<img height="160" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2024/10/khamenei-1-750x375.jpg" width="723" /><br /><br />Του <b>Hamzeh Safavi</b><br />Η νέα στρατηγική εθνικής ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρεται με σαφήνεια στην πρόθεση της Ουάσινγκτον να επανενεργοποιήσει το δόγμα Μονρόε σε μια τραμπική εκδοχή. Η Ευρώπη εκδιώχθηκε ήδη από τη Λατινική Αμερική και ο στόχος τώρα είναι να εκδιωχθούν επίσης το Ιράν, η Κίνα και η Ρωσία. Αυτό σημαίνει ότι η νότια Αμερική έχει ξαναγίνει μια μείζων γεωπολιτική προτεραιότητα για τις ΗΠΑ. Η Μέση Ανατολή, αντιθέτως, δεν αποτελεί πλέον αμερικανική προτεραιότητα και η ιρανική απειλή χαρακτηρίζεται μικρή.<br /><br />Οι συνθήκες που επέτρεψαν την εισβολή στη Βενεζουέλα -αναφορά στη στρατηγική εθνικής ασφαλείας, γεωγραφική εγγύτητα με τις ΗΠΑ, εύκολη και γρήγορη πρόσβαση στα διεθνή ύδατα- δεν πληρούνται στην περίπτωση του Ιράν. Οι πιθανότητες μιας στοχευμένης επιχείρησης, με στόχο την απαγωγή ή εξουδετέρωση του Ανώτατου Ηγέτη, δεν είναι κατά συνέπεια μεγάλες. Το ζήτημα της διαδοχής του Αλί Χαμενεΐ, αντιθέτως, έχει κεντρική σημασία. Δεν αποκλείεται ο διάδοχός του να υιοθετήσει μια πιο πραγματιστική και μεταρρυθμιστική γραμμή. Εδώ και χρόνια γίνεται συζήτηση για έναν «Ιρανό Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν», που θα μπορέσει να προωθήσει ελεγχόμενες αλλαγές χωρίς να απειληθεί το σύστημα. Μεταξύ άλλων, κυκλοφορεί το όνομα του Χασάν Ροχανί, Προέδρου της χώρας από το 2013 ως το 2021 και αρχιτέκτονα της πυρηνικής συμφωνίας του 2015. Το ζήτημα είναι πώς θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο.<br /><br />Η οικονομική κατάσταση έχει προκαλέσει μεγάλο κύμα δυσαρέσκειας στη χώρα. Η οικονομία επιδεινώθηκε μετά την αποχώρηση των Αμερικανών από την πυρηνική συμφωνία. Αλλά δεν είναι ο μόνος λόγος των κινητοποιήσεων των τελευταίων ημερών. Μεταξύ των αιτημάτων των διαδηλωτών είναι η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και η πάταξη της διαφθοράς. Η διαφορά με τα προηγούμενα κινήματα βρίσκεται στη συσσώρευση αυτών των παραγόντων και στο χρονικό πλαίσιο των κυρώσεων. Κάθε κοινωνία που θα ήταν θύμα τέτοιων κυρώσεων, ακόμη και η πιο δημοκρατική, θα κατέβαινε στους δρόμους.<br /><br />Οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ υπέρ των διαδηλωτών και το παράδειγμα της Βενεζουέλας αναπτερώνουν ασφαλώς τις ελπίδες των διαδηλωτών. Την ίδια στιγμή, όμως, οδηγούν και το καθεστώς να σκληρύνει τη στάση του. Αντίθετα με χώρες όπως η Λιβύη, το Ιράκ και η Συρία, ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού παραμένει πιστό στο καθεστώς. Μια άλλη κατηγορία πολιτών μπορεί να ασκεί κριτική, αλλά είναι πεισμένη ότι μια βίαιη πτώση του καθεστώτος θα οδηγούσε στο χάος. Το ιρανικό καθεστώς δεν είναι λοιπόν όσο εύθραυστο πιστεύουν πολλοί στη Δύση.<br /><br />Όσο για μια νέα επιδρομή κατά του Ιράν, θα ήταν εξαιρετικά ριψοκίνδυνη και δαπανηρή για τις ΗΠΑ, χωρίς να διαφαίνεται κάποιο καθαρό όφελος. Οι αμερικανικές επεμβάσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν -δύο πολύ πιο αδύναμους αντιπάλους- δεν οδήγησαν σε αποφασιστικές νίκες. Ένα αποδυναμωμένο, αλλά όρθιο Ιράν θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα αμερικανικά συμφέροντα από την ολοκληρωτική κατάρρευση της ισλαμικής δημοκρατίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η διαδοχή του Αλί Χαμενεΐ.

Του Hamzeh Safavi Η νέα στρατηγική εθνικής ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρεται με σαφήνεια στην πρόθεση της Ουάσινγκτον να επανενεργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Καναδάς… χάθηκε για τις ΗΠΑ: Εννοούσα ό,τι είπα, επιμένει ο Μαρκ Κάρνι, ετοιμάζει εμπορικές συμφωνίες.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/carney.jpg"><img height="213" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/01/carney-696x464.jpg" width="713" /></a><br /><br />Ο πρωθυπουργός του Καναδά, Μαρκ Κάρνι, δήλωσε ότι ξεκαθάρισε στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ότι εννοούσε αυτά που είπε στην ομιλία του στο Νταβός και ότι ο Καναδάς σχεδιάζει να διαφοροποιηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες με μια ντουζίνα νέων εμπορικών συμφωνιών.<br /><br />«Εννοούσα ό,τι είπα στο Νταβός»<br /><br />Ο Κάρνι απέρριψε τον ισχυρισμό του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, στο Fox News ότι ανακάλεσε επιθετικά τα σχόλιά του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας με τον Τραμπ τη Δευτέρα. «Για να είμαι απολύτως σαφής, και το είπα αυτό στον πρόεδρο, εννοούσα ό,τι είπα στο Νταβός», δήλωσε ο Κάρνι στους δημοσιογράφους κατά την άφιξή του σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στην πρωτεύουσα, Οτάβα.<br /><br />«Ο Καναδάς ήταν η πρώτη χώρα που κατάλαβε την αλλαγή στην εμπορική πολιτική των ΗΠΑ που ξεκίνησε ο Τραμπ, και ανταποκρινόμαστε σε αυτό», τόνισε. Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ την περασμένη εβδομάδα, ο Κάρνι καταδίκασε την οικονομική πίεση που ασκούν οι μεγάλες δυνάμεις στις μικρότερες χώρες, χωρίς να αναφέρει το όνομα του Τραμπ. Ο Καναδός πρωθυπουργός έλαβε ευρεία αναγνώριση για τις δηλώσεις του, επισκιάζοντας τον Τραμπ.<br /><br />Ο Τραμπ απείλησε το περασμένο Σαββατοκύριακο να επιβάλει δασμό 100% στα προϊόντα που εισάγονται από τον Καναδά, εάν ο βόρειος γείτονας της Αμερικής προχωρούσε σε εμπορική συμφωνία με το Πεκίνο, αν και ο Κάρνι δήλωσε ότι ο Καναδάς δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να διαπραγματευτεί μια συνολική εμπορική συμφωνία με το Πεκίνο. «Του εξήγησα τη συμφωνία μας με την Κίνα. Του εξήγησα τι κάνουμε — 12 νέες συμφωνίες, τέσσερις ηπείρους, σε έξι μήνες», είπε ο Κάρνι. «Εντυπωσιάστηκε».<br /><br />Σύγκρουση<br /><br />Η απειλή του Τραμπ ήρθε εν μέσω μιας κλιμακούμενης λεκτικής σύγκρουσης με τον Κάρνι. Η πίεση του Ρεπουμπλικάνου προέδρου να αποκτήσει τη Γροιλανδία έθεσε σε δοκιμασία τη συμμαχία του ΝΑΤΟ, προκαλώντας ανησυχία στον Καναδά, ο οποίος μοιράζεται ένα θαλάσσιο σύνορο 3.000 χιλιομέτρων με τη Γροιλανδία στον Αρκτικό Ωκεανό. Ο Τραμπ έχει επίσης μιλήσει στο παρελθόν για το ενδεχόμενο να γίνει ο Καναδάς η 51η πολιτεία των ΗΠΑ.<br /><br />Ο Κάρνι δήλωσε ότι η πρόσφατη συμφωνία του με την Κίνα απλώς μειώνει τους δασμούς που επιβλήθηκαν πρόσφατα σε ορισμένους τομείς. Ο Καναδός πρωθυπουργός σχεδιάζει να ταξιδέψει στην Ινδία, την Αυστραλία και άλλες χώρες, σε μια προσπάθεια να διαφοροποιήσει το εμπόριο και να μειώσει την εξάρτηση από τις ΗΠΑ, οι οποίες απορροφούν περισσότερο από το 75% των εξαγωγών του Καναδά.<br /><br />Η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ, Μεξικού και Καναδά πρόκειται να ανανεωθεί φέτος. Ο Κάρνι έχει θέσει ως στόχο για τον Καναδά να διπλασιάσει τις εξαγωγές του εκτός ΗΠΑ την επόμενη δεκαετία και έχει αναδειχθεί ως εκπρόσωπος ενός κινήματος που στοχεύει στη σύνδεση των χωρών και στην αντιμετώπιση των ΗΠΑ υπό τον Τραμπ. Μιλώντας στο Νταβός πριν από τον Τραμπ, είπε ότι «οι μεσαίες δυνάμεις πρέπει να δράσουν από κοινού, διότι αν δεν είσαι στο τραπέζι, είσαι στο μενού».<div><br />Οι ισχυρισμοί Μπέσεντ<br /><br />Ο Μπέσεντ ισχυρίστηκε ότι ο Κάρνι, κατά τη συνομιλία του με τον Τραμπ «αναίρεσε με πολύ επιθετικό τρόπο ορισμένες από τις ατυχείς δηλώσεις που έκανε στο Νταβός». «Φυσικά, ο Καναδάς εξαρτάται από τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Μπέσεντ. «Το εμπόριο μεταξύ Βορρά και Νότου είναι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι θα μπορούσε ποτέ να είναι το εμπόριο μεταξύ Ανατολής και Δύσης», προσθέτοντας ότι ο Καναδάς είναι συνδεδεμένος με τις ΗΠΑ και ότι ο Κάρνι πρέπει να σταματήσει να προσπαθεί να «προωθήσει τη δική του παγκοσμιοποιητική ατζέντα».<br /><br />Ωστόσο,ο Καναδός υπουργός, αρμόδιος για το εμπόριο με τις ΗΠΑ, Ντομινίκ Λε Μπλανκ, συνέκρινε την πρόσφατη εμπορική συμφωνία του Καναδά με την Κίνα με μια συμφωνία που συνήψε ο Τραμπ με τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ το καλοκαίρι, στην οποία οι ΗΠΑ μείωσαν ορισμένους δασμούς για την Κίνα, ενώ το Πεκίνο προχώρησε στην άρση της απαγόρευσης εξαγωγής σπάνιων γαιών και της παύσης αγοράς αμερικανικής σόγιας.<br /><br />Η πίεση του Τραμπ για την απόκτηση της Γροιλανδίας ήρθε μετά από επανειλημμένες προκλήσεις προς τον Καναδά σχετικά με την κυριαρχία του και προτάσεις να ενσωματωθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την περασμένη εβδομάδα δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια τροποποιημένη εικόνα που έδειχνε έναν χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών που περιλάμβανε τον Καναδά, τη Βενεζουέλα, τη Γροιλανδία και την Κούβα ως μέρος του εδάφους τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Καναδάς… χάθηκε για τις ΗΠΑ: Εννοούσα ό,τι είπα, επιμένει ο Μαρκ Κάρνι, ετοιμάζει εμπορικές συμφωνίες.

Ο πρωθυπουργός του Καναδά, Μαρκ Κάρνι, δήλωσε ότι ξεκαθάρισε στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ότι εννοούσε αυτά που είπε στην ομιλία το...

Διαβάστε την συνέχεια

Χρυσανθόπουλος: «Δεν θα πρέπει να γίνει η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i.ytimg.com/vi/WKI1ae6_Fb0/maxresdefault.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="180" src="https://i.ytimg.com/vi/WKI1ae6_Fb0/maxresdefault.jpg" width="679" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ακούστε τι ανέφερε τα ζητήματα που θέτει στο τραπέζι η Άγκυρα. Τι είπε για την παρέμβαση της Μαρίας Καρυστιανού για τα ελληνοτουρκικά</span></h3>Κανονικά δεν θα έπρεπε να γίνει η συνάντηση μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ρετζέπ Νταγίπ Ερντογάν εκτιμά ο Πρέσβης ε.τ Λ. Χρυσανθόπουλος. Όπως ανέφερε σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ Πάτρας, η κίνηση της Τουρκίας να εκδώσει NAVTEX με διάρκεια δύο ετών, που χωρίζει το Αιγαίο στη Μέση, παραμονές μιας τέτοιας συνάντησης, δείχνει τις διαθέσεις της Άγκυρας.<br /><br />Το κλίμα που δημιουργεί η Τουρκία με τις συνεχόμενες παραβιάσεις και τις συνεχείς προκλητικές δηλώσεις κάθε άλλο παρά καλό είναι, σύμφωνα με το Πρέσβη, την στιγμή που η Ελλάδα εμφανίζεται να μην διεκδικεί κάτι, άρα και να μην έχει κάτι να πάρει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Θεωρεί ότι τέτοιου είδους συναντήσεις, υπό τις παρούσες συνθήκες, κατά τίς οποίες οι Τούρκοι έχουν ανοίξει όλη την βεντάλια των διεκδικήσεών τους, ενέχουν τον κίνδυνο να τεθούν στο τραπέζι, έστω και ανεπίσημα, θέματα για τα οποία η Ελλάδα δεν θα πρέπει να μπει σε καμία κουβέντα. «Όμως αν εμείς αρχίζουμε να τα συζητάμε ανεπίσημα, η Τουρκία θεωρεί ότι συζητούνται επίσημα», ανέφερε ο κ. Χρυσανθόπουλος.<br /><br />Τέλος, ανέφερε ότι συμμερίζεται την δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού περί ενημέρωσης του ελληνικού λαού για το αντικείμενο των ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων, θεωρώντας ότι υπάρχει άρωμα μυστικής διπλωματίας στην όλη διαδικασία.<div><br /></div>Ακούστε τα όσα ανέφερε ο Πρέσβης επί τιμή Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος:<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="364" src="https://www.youtube.com/embed/WKI1ae6_Fb0" width="664" youtube-src-id="WKI1ae6_Fb0"></iframe></div><br /><div><br /><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Χρυσανθόπουλος: «Δεν θα πρέπει να γίνει η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν».

Ακούστε τι ανέφερε τα ζητήματα που θέτει στο τραπέζι η Άγκυρα. Τι είπε για την παρέμβαση της Μαρίας Καρυστιανού για τα ελληνοτουρκικά Κανονι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: Προ των πυλών το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας με υπόνοιες για μυστική διπλωματία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/01/Untitled-design-11-6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="180" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/01/Untitled-design-11-6.jpg" width="684" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ανησυχίες για πιέσεις προκειμένου να λυθούν με μεσοβέζικο τρόπο τα εκκρεμή διμερή ζητήματα</span></h3>Σε τροχιά υλοποίησης εισέρχεται η επόμενη φάση του ελληνοτουρκικού διαλόγου, με τις διπλωματικές υπηρεσίες Αθήνας και Άγκυρας να ρυθμίζουν τις τελευταίες λεπτομέρειες για την επίσημη ανακοίνωση του επόμενου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ). Η ανακοίνωση αυτή, που αναμένεται εντός των προσεχών εικοσιτετραώρων, έρχεται να επικυρώσει τον οδικό χάρτη των δύο Υπουργών Εξωτερικών και να επιβεβαιώσει τη διάθεση για παραμονή στο τραπέζι των συνομιλιών, παρά τις ρητορικές και επιχειρησιακές εντάσεις.<br />Οι άξονες της «χαμηλής πολιτικής»<br /><br />Η επερχόμενη σύνοδος, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, δεν περιορίζεται σε συμβολισμούς, αλλά εστιάζει στην παραγωγή ουσιαστικών αποτελεσμάτων μέσω της «θετικής ατζέντας». Οι συζητήσεις αναμένεται να επικεντρωθούν σε τομείς όπου υπάρχει κοινό έδαφος για αμοιβαία οφέλη:<br /><br />Οικονομία και Εμπόριο: Περαιτέρω τόνωση των διμερών εμπορικών συναλλαγών και ενίσχυση των τουριστικών ροών.<br /><br />Μεταναστευτικό: Στενότερος συντονισμός για την αναχαίτιση των ροών και την εξάρθρωση των κυκλωμάτων εμπορίας ανθρώπων.<br /><br />Πολιτική Προστασία: Δημιουργία μηχανισμών συνεργασίας για την άμεση αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών.<br />Σταθερές οι «κόκκινες γραμμές» στην ακανθώδη ατζέντα<br /><br />Παρά το κλίμα προσέγγισης, η Αθήνα ξεκαθαρίζει ότι η επικέντρωση στη θετική ατζέντα δεν συνεπάγεται υποχώρηση στα θεμελιώδη ζητήματα εθνικής κυριαρχίας. Τα «βαριά» θέματα, όπως η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και το Κυπριακό, παραμένουν στο κάδρο, χωρίς ωστόσο να αποτελούν το επίκεντρο της συγκεκριμένης συνάντησης. Η ελληνική διπλωματία προσέρχεται με στόχο την εδραίωση των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), διατηρώντας ακέραιες τις πάγιες θέσεις της.<br /><br />Από την απέναντι μεριά όμως, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φοντάν ανεβάζει το πήχη, ζητώντας να τεθούν όλα σε ένα τραπέζι «και να μην σηκωθούμε αν δεν τα λύσουμε».<div><br />Προς τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν<br /><br />Η ανακοίνωση της ημερομηνίας του ΑΣΣ αποτελεί ουσιαστικά το προοίμιο για τη νέα συνάντηση κορυφής μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η επαφή των δύο ηγετών θεωρείται καθοριστική, καθώς θα δώσει τον τόνο των διμερών σχέσεων για το προσεχές διάστημα, σε μια περίοδο έντονης περιφερειακής αστάθειας.<br />Υπόνοιες μυστικής διπλωματίας<br /><br />Οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της Τουρκίας, τις οποίες επισήμως διακηρύσσει ότι ευελπιστεί πως θα συζητηθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αφήνουν υπόνοιες μυστικής διπλωματίας, ειδικά αν συνδικαστούν με τις έντονες παροτρύνσεις του αμερικανικού παράγοντα, όπως εκφράστηκαν από τους Πρέσβεις των ΗΠΑ σε Αθήνα και Άγκυρα.<br /><br />Η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος του Ντόναλντ Τραμπ για την περιοχή μας, και οι εκατέρωθεν συμφωνίες αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών με Ελλάδα και Τουρκία, δημιουργούν εύλογες ανησυχίες για πιέσεις, προκειμένου να λυθούν με μεσοβέζικο τρόπο τα εκκρεμή διμερή ζητήματα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελληνοτουρκικά: Προ των πυλών το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας με υπόνοιες για μυστική διπλωματία

Ανησυχίες για πιέσεις προκειμένου να λυθούν με μεσοβέζικο τρόπο τα εκκρεμή διμερή ζητήματα Σε τροχιά υλοποίησης εισέρχεται η επόμενη φάση το...

Διαβάστε την συνέχεια

Δημογραφικό: Η κατάρρευση της Ελλάδας ξεκινά γύρω στο 2040-2050. Το 2100 ελάχιστη γεωπολιτική ισχύ.

<img height="203" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2017/03/ellines-630x400.jpg" width="741" /><br /><br />Το ζήτημα της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα είναι ένα από τα κρισιμότερα εθνικά θέματα, καθώς συνδυάζεται με τη γήρανση του ελλαδικού πληθυσμού και τη μετανάστευση των Ελλαδιτών νέων (brain drain). Σημειώνεται ότι οι δημογραφικές προβολές δεν είναι προφητείες, αλλά στατιστικά μοντέλα που βασίζονται στις τρέχουσες τάσεις.<br /><br />Η έννοια της πλήρους «εξαφάνισης» ενός λαού είναι στατιστικά ακραία, καθώς τα μοντέλα συνήθως προβλέπουν τη συρρίκνωση σε ένα βιώσιμο (ή μη) ελάχιστο επίπεδο, παρά τον μηδενισμό. Ωστόσο, οι αριθμοί προκαλούν ανησυχία:<br /><br />Δείκτης γονιμότητας: Για τη διατήρηση του πληθυσμού απαιτείται δείκτης 2,1. Στην Ελλάδα, ο δείκτης βρίσκεται περίπου στο 1,3, ένας από τους χαμηλότερους στον κόσμο.<br /><br />Πληθυσμιακή πρόβλεψη: Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ και τη Eurostat, ο πληθυσμός της Ελλάδας αναμένεται να μειωθεί στα 8,1 έως 8,4 εκατομμύρια μέχρι το 2050.<br />Το «έτος μηδέν»: Πότε θα συνέβαινε η εξαφάνιση;<br /><br />Αν εφαρμόσουμε ένα γραμμικό μαθηματικό μοντέλο (χωρίς να λάβουμε υπόψη μεταβολές στις πολιτικές, τη μετανάστευση ή την τεχνολογία), η εικόνα διαμορφώνεται ως εξής:<br /><br />Το 2100: Ο ελληνικός ελλαδικός πληθυσμός εκτιμάται ότι θα έχει πέσει κάτω από τα 6 εκατομμύρια, με το 1/3 του πληθυσμού να είναι άνω των 65 ετών.<br /><br />Η «στατιστική» εξαφάνιση: Αν οι γεννήσεις συνεχίσουν να υπολείπονται των θανάτων με τον τρέχοντα ρυθμό (περίπου 30.000-40.000 λιγότερες γεννήσεις ετησίως), ο γηγενής πληθυσμός θα έφτανε σε οριακά επίπεδα (κάτω του 1 εκατομμυρίου) περίπου το έτος 2500-2700.<br /><br />Αντιλαμβάνεστε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο βιολογικό αλλά βαθιά πολιτικό και οικονομικό:<br /><br />Αντικατάσταση πληθυσμού: Η μείωση του γηγενούς πληθυσμού συχνά εξισορροπείται από μεταναστευτικές ροές. Αυτό αλλάζει την εθνολογική σύσταση, αλλά διατηρεί τους αριθμούς του κράτους.<br /><br />Οικονομική ασφυξία: Το πρόβλημα θα γίνει έντονο πολύ πριν την «εξαφάνιση», καθώς το ασφαλιστικό σύστημα θα καταρρεύσει όταν η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους γίνει μη βιώσιμη (προβλέπεται γύρω στο 2040-2050).<br /><br />Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο έτος «εξαφάνισης» με την απόλυτη έννοια, αλλά υπάρχει ένα σημείο χωρίς επιστροφή (tipping point). Αν η Ελλάδα δεν καταφέρει να αντιστρέψει τον δείκτη γονιμότητας ή να ενσωματώσει νέους πληθυσμούς τις επόμενες δύο δεκαετίες, η χώρα θα μετατραπεί σε μια «γηραιά επαρχία» της Ευρώπης με ελάχιστη γεωπολιτική ισχύ μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δημογραφικό: Η κατάρρευση της Ελλάδας ξεκινά γύρω στο 2040-2050. Το 2100 ελάχιστη γεωπολιτική ισχύ.

Το ζήτημα της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα είναι ένα από τα κρισιμότερα εθνικά θέματα, καθώς συνδυάζεται με τη γήρανση του ελλαδικού πληθυσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό ναυτικό… Ισχυρό μεν, “γατάκι” δε έναντι της ισραηλινής αεροπορίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ0YJ2dNf_-6wICHna6CkpqWGE26HH7occi-A&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="190" data-original-width="266" height="190" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ0YJ2dNf_-6wICHna6CkpqWGE26HH7occi-A&s" width="687" /></a></div><br /><div>Στα χαρτιά, η Τουρκία μπορεί να συντρίψει το Ισραήλ στη θάλασσα. Η Τουρκία διαθέτει το μεγαλύτερο και ισχυρότερο ναυτικό στη Μεσόγειο. Αντίθετα, το Ισραήλ διαθέτει έναν συμπαγή στόλο που επικεντρώνεται κυρίως στην παράκτια άμυνα, την προστασία των πλατφορμών φυσικού αερίου και την περιορισμένη προβολή ισχύος.</div><br />Αν επρόκειτο για έναν παραδοσιακό ανταγωνισμό μεταξύ ναυτικών, η Τουρκία θα φαινόταν να έχει ένα σαφές πλεονέκτημα. Αλλά στην πραγματική στρατηγική γεωμετρία της περιοχής, τα πλοία είναι μόνο η μισή ιστορία. Η αποφασιστική μεταβλητή δεν είναι τα πλοία, είναι η αεροπορική ισχύς από πάνω τους. Και εκεί είναι που η ισορροπία ανατρέπεται απότομα υπέρ του Ισραήλ.<br /><br />Η δυσάρεστη αλήθεια για την Άγκυρα είναι η εξής: Το Ναυτικό της Τουρκίας, παρά το μέγεθός του, θα δυσκολευόταν να δράσει ελεύθερα υπό συνεχή πίεση από την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία.<br />Σε ένα σενάριο άμεσης αντιπαράθεσης, η αεροπορική κυριαρχία του Ισραήλ θα επέβαλε αυστηρούς περιορισμούς στο τι θα μπορούσαν να κάνουν με ασφάλεια τα τουρκικά πλοία, πού θα μπορούσαν να πάνε και πόσο καιρό θα μπορούσαν να μείνουν.<br /><br />Ναυτική ισχύς έναντι αεροπορικής ισχύος<br /><br />Το Τουρκικό Ναυτικό είναι μεγάλο, επαγγελματικό και υποστηρίζεται από ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ναυπηγικής. Τα ναυπηγεία της Τουρκίας παράγουν πλέον σύγχρονες κορβέτες, φρεγάτες αεράμυνας και υποβρύχια, ενώ η Άγκυρα έχει καταστήσει σαφείς τις φιλοδοξίες της για επιρροή στα γαλάζια νερά και περιφερειακή επιρροή. Όσον αφορά την ναυτική ισχύ, η Τουρκία ξεπερνά τους περισσότερους γείτονές της.<br /><br />Ωστόσο, ο σύγχρονος ναυτικός πόλεμος είναι βάναυσος για τα πλοία επιφανείας που επιχειρούν χωρίς πλήρη αεροπορική υπεροχή. Ακόμα και τα πιο προηγμένα πολεμικά πλοία είναι αργοί στόχοι που δεν μπορούν να κρυφτούν, να τρέξουν γρήγορα και να διασκορπιστούν εύκολα. Η επιβιωσιμότητά τους εξαρτάται λιγότερο από την δική τους πυραυλική άμυνα και περισσότερο από την ποιότητα της αεροπορικής ομπρέλας από πάνω τους.<br /><br />Εδώ αναδύεται η δομική ευπάθεια του Τουρκικού Ναυτικού. Δεν είναι βελτιστοποιημένο για να αντιμετωπίσει μια παρατεταμένη αεροπορική εκστρατεία από έναν ισχυρό αντίπαλο που υπερέχει στον ηλεκτρονικό πόλεμο, τη σύντηξη πληροφοριών και τους γρήγορους κύκλους επιθέσεων όπως κάνει το Ισραήλ. Ενάντια σε ένα ομότιμο ναυτικό, οι αριθμοί και οι πολυεπίπεδες άμυνες πλοίων έχουν σημασία. Ενάντια σε μια ανώτερη αεροπορική δύναμη, οι ίδιοι αριθμοί γίνονται εμπόδιο. Κάθε επιπλέον πλοίο είναι μια ακόμη υπογραφή ραντάρ. ένας ακόμη στόχος υψηλής αξίας.<br /><br />Το πραγματικό πλεονέκτημα του Ισραήλ<br /><br />Το πλεονέκτημα του Ισραήλ συχνά περιορίζεται στα F-35. Αυτό ανάγνωση χάνει. Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία δεν είναι απλώς μια συλλογή προηγμένων μαχητικών, είναι μια ολοκληρωμένη αλυσίδα εξόντωσης βελτιστοποιημένη για ταχύτητα και ακρίβεια.<br /><br />Στο κέντρο αυτού του συστήματος βρίσκεται το F-35I Adir, το οποίο παρέχει στο Ισραήλ έναν αθόρυβο αισθητήρα και μια πλατφόρμα κρούσης όντας ικανό να ανιχνεύει, να παρακολουθεί και να προσδιορίζει ναυτικούς στόχους χωρίς να φαίνεται στα εχθρικά ραντάρ.<br /><br />Αλλά το F-35I δεν δρα μόνο του. Τροφοδοτεί δεδομένα στόχευσης σε μαχητικά αεροσκάφη F-15 και F-16, τα οποία μπορούν να μεταφέρουν μεγάλα οπλικά φορτία κατά πλοίων και όπλα μεγάλης εμβέλειας. Αυτή η αρχιτεκτονική επιτρέπει στο Ισραήλ να εξαπολύει εξαιρετικά αποτελεσματικές, πολυδιάστατες αεροπορικές επιχειρήσεις.<br /><br />Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις μπορούν να υποβαθμίσουν τους εχθρικούς αισθητήρες και τις επικοινωνίες μέσω ηλεκτρονικού πολέμου και κυβερνοπολέμου, να καταστείλουν τις ναυτικές αεράμυνες, να στοχεύσουν βασικά τουρκικά assets με ακριβή ακρίβεια και να αποσυρθούν γρήγορα σε ασφαλές μέρος.<br /><br />Αντίθετα, οι ναυτικοί σχηματισμοί είναι εκ φύσεως αργοί. Δεν μπορούν να μετακινηθούν γρήγορα. Δεν μπορούν να κρυφτούν. Και δεν μπορούν να αναπληρώσουν τις απώλειες εύκολα. Αυτή η ασυμμετρία επηρεάζει άμεσα το ισραηλινό δόγμα, το οποίο δίνει έμφαση στα σφιχτά χρονοδιαγράμματα και την ταχεία λήψη επιχειρησιακών αποφάσεων. Ο στόχος του Ισραήλ δεν θα ήταν να καταστρέψει ολόκληρο τον τουρκικό στόλο. Θα ήταν να του στερήσει την ελευθερία δράσης, καθιστώντας τυχόν επιχειρήσεις κοντά στο Ισραήλ πολύ επικίνδυνες και εξαιρετικά δαπανηρές.<div><br />Το χάσμα stealth<br /><br />Επιπλέον, επί του παρόντος υπάρχει μια τεχνολογική αναντιστοιχία που υπονομεύει τις δυνάμεις της Άγκυρας. Η Τουρκία δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα F-35 και δεν διαθέτει stealth μαχητικό ικανό να φτάσει τις δυνατότητες διείσδυσης του Ισραήλ. Αυτό έχει σημασία επειδή η αεράμυνα του στόλου δεν αφορά μόνο τους πυραύλους που μεταφέρονται από πλοία. Πρόκειται για προώθηση του φακέλου εμπλοκής προς τα έξω.<br /><br />Χωρίς τα δικά της stealth αεροσκάφη, η Τουρκία θα δυσκολευόταν να διεκδικήσει τον ισραηλινό εναέριο χώρο κοντά σε μια ναυτική ζώνη μάχης ή να καταστείλει τις ισραηλινές πλατφόρμες επιτήρησης αρκετά νωρίς για να προστατεύσει τα πλοία της από τον εντοπισμό και την παρακολούθηση.<br /><br />Ακόμα και με ισχυρή κάλυψη της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, η δυναμική θα παρέμενε δυσμενής.<br />Τα ισραηλινά stealth αεροσκάφη θα μπορούσαν να επιχειρούν εντός των τουρκικών φακέλων αισθητήρων, να συλλέγουν δεδομένα στόχευσης και να στέλνουν σήματα για επιθέσεις από εξωτερικές περιοχές αεράμυνας. Το Τουρκικό Ναυτικό θα βρισκόταν γρήγορα σε μια μόνιμη κατάσταση μερικής τύφλωσης.</div><div><br />Η Τουρκία γνωρίζει την αδυναμία της<br /><br />Αυτή η ανισορροπία δεν είναι θεωρητική. Εξηγεί γιατί η Τουρκία, παρά την στρατιωτική της αυτοπεποίθηση αλλού, γενικά απέφυγε τυχόν συγκρούσεις με το Ισραήλ. Η ναυτική ισχύς είναι ένα ορατό, πολιτικό μέσο. Στέλνει σήματα. Αλλά είναι επίσης αργή στην αποκλιμάκωση και δύσκολο να υποχωρήσει μόλις αναπτυχθεί. Η αεροπορική ισχύς, αντίθετα, είναι ευέλικτη, αναστρέψιμη και πιο εύκολη στη διαμόρφωση.<br /><br />Το Ισραήλ το γνωρίζει αυτό και χρησιμοποιεί αεροπορικές περιπολίες και στρατιωτικές ασκήσεις ακριβώς επειδή προσφέρουν κλιμακωτή αποτροπή χωρίς να το εγκλωβίζουν σε μια ναυτική αντιπαράθεση. Από την οπτική γωνία της Άγκυρας, ο υπολογισμός είναι εξίσου σαφής.<br /><br />Οποιαδήποτε προσπάθεια χρήσης ναυτικής πίεσης εναντίον του Ισραήλ θα συγκρούονταν αμέσως με έναν αντίπαλο που μπορεί να κλιμακώσει πιο γρήγορα και να χτυπήσει πιο δυνατά. Ακόμα κι αν η Τουρκία μπορούσε να απορροφήσει κάποιες απώλειες, θα το έκανε υπό συνεχή επιχειρησιακή πίεση και πίεση φήμης.</div><div><br />Το στρατηγικό συμπέρασμα<br /><br />Μπορεί λοιπόν το Ναυτικό της Τουρκίας να κατακλύσει το Ναυτικό του Ισραήλ στη θάλασσα; Απολύτως. Με ναυτικούς όρους, η Τουρκία έχει το πάνω χέρι. Μπορεί όμως το Τουρκικό Ναυτικό να επιχειρεί ελεύθερα υπό συνεχή ισραηλινή αεροπορική πίεση; Η απάντηση είναι σχεδόν σίγουρα όχι. Τελικά, το μέγεθος του στόλου δεν καθορίζει τα αποτελέσματα. Η αεροπορική κυριαρχία το κάνει. Η αεροπορική ισχύς του Ισραήλ μπορεί να αποτρέψει την Τουρκία, να περιορίσει την ελευθερία δράσης της και να επιβάλει υψηλό κόστος στον θαλάσσιο τυχοδιωκτισμό.<br /><br />Αυτή η πραγματικότητα σημαίνει ότι μια τουρκική ναυτική επίθεση στο Ισραήλ είναι απίθανη σύντομα. Επιπλέον, και οι δύο πλευρές κατανοούν τους κινδύνους και τη δυναμική της κλιμάκωσης. Αλλά εάν ξεσπάσει στρατιωτική σύγκρουση, η ναυτική ισχύς της Τουρκίας θα αποδειχθεί πολύ λιγότερο αποφασιστική από ό,τι φαίνεται στα χαρτιά. Στον ανταγωνισμό Ισραήλ-Τουρκίας, το μέγεθος έχει σημασία, αλλά η αεροπορική ισχύς κυριαρχεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικό ναυτικό… Ισχυρό μεν, “γατάκι” δε έναντι της ισραηλινής αεροπορίας.

Στα χαρτιά, η Τουρκία μπορεί να συντρίψει το Ισραήλ στη θάλασσα. Η Τουρκία διαθέτει το μεγαλύτερο και ισχυρότερο ναυτικό στη Μεσόγειο. Αντίθ...

Διαβάστε την συνέχεια