Πρόβλημα € 600 εκατ. …επιπλέον του drone!

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/05/mitsotakis-zelenski.jpg"><img height="143" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/05/mitsotakis-zelenski.jpg.pagespeed.ce.Z8d8wZYYXu.jpg" width="774" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Η (τυχαία ή μη) ανακάλυψη του ναυτικού drone ουκρανικής κατασκευής στη Λευκάδα -ανεξάρτητα όσων προκύψουν ή δεν προκύψουν από την έκθεση των εμπειρογνωμόνων- αποτελεί την πιο ορατή και επικίνδυνη πτυχή των σχέσεων Αθήνας-Κιέβου. Ωστόσο, υπάρχει και πλήθος άλλων σοβαρών προβλημάτων με κορυφαίο την υποχρέωση παροχής οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας σχεδόν 600 εκατομμυρίων ευρώ (μόνο για το 2026), από την Ελλάδα στην Ουκρανία, βάσει περσινών συμμαχικών αποφάσεων που τώρα βρίσκονται σε πορεία υλοποίησης.<br /><br />Σε γενικές γραμμές, η πολιτική του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ως προς το Ουκρανικό μπορεί να χωριστεί σε τρεις περιόδους. Η πρώτη, από τη ρωσική εισβολή του Φεβρουαρίου 2022 ως τις αρχές του καλοκαιριού του 2024, χαρακτηρίζεται από την ορθή και επιβεβλημένη προσήλωση «στη σωστή πλευρά της Ιστορίας» και στην κοινή ευρωατλαντική γραμμή παρά τις γνωστές υπερβολές (π.χ. η δήλωση του Πρωθυπουργού ότι «διεξάγουμε πόλεμο εναντίον της Ρωσίας» αν και δεν υπάρχει τέτοιο δόγμα, συλλογική απόφαση ή δήλωση του ΝΑΤΟ).<br /><br />Τουλάχιστον, προς το τέλος αυτής της περιόδου, ο κ. Μητσοτάκης αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν δυνατόν να συνεχίζει τις δωρεές αμυντικού υλικού στην Ουκρανία επ’ άπειρον, οπότε άρχισαν οι πωλήσεις, μέσω τρίτων κρατών, με όφελος για τα κρατικά ταμεία.<br /><br />Η δεύτερη περίοδος, ως το φθινόπωρο του 2025, σφραγίζεται από την αδυναμία του κ. Μητσοτάκη και του εξωκοινοβουλευτικού υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, να αντιληφθούν τη σταδιακή αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ (και ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών) από την απόλυτη στην πιο συγκρατημένη -και υπό προϋποθέσεις- υποστήριξη της Ουκρανίας.<br /><br />Ακόμα και πριν από την ορκωμοσία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, η διοίκηση Μπάιντεν και το Κογκρέσο δεν ανταποκρίνονταν σε πιεστικά αιτήματα του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι που ίσως οδηγούσαν σε ανεξέλεγκτη αντιπαράθεση Δύσης-Ρωσίας. Οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης, αν και είχαν ενημερωθεί από υπηρεσιακούς παράγοντες, ουδέποτε αξιολόγησαν σωστά ένα λεκτικό επεισόδιο του κ. Ζελένσκι με τον τότε υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, Λόιντ Όστιν, σε σύνοδο του ΝΑΤΟ.<br /><br />Συγκεκριμένα, όταν ο Ουκρανός Πρόεδρος επέμεινε στη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, ο Αμερικανός υπουργός φέρεται να απάντησε ότι τα ίδια αποτελέσματα επιτυγχάνονταν και με drones, χωρίς ρίσκο πυροδότησης του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ξεκαθάρισε πως άλλο είναι ν’ αντιδρά η Δύση στην πολιτική του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και διαφορετικό να τον ωθεί στα άκρα ή να ωφελεί τους πιο σκληρούς του Κρεμλίνου.<br /><br />Η τρίτη περίοδος της πολιτικής Μητσοτάκη αρχίζει το Νοέμβριο του 2025 με την -πανηγυρικών τόνων- επίσκεψη του κ. Ζελένσκι στην Αθήνα και συνεχίζεται ως σήμερα. Εκτός, βέβαια, αν η υπόθεση του ναυτικού drone αποτελέσει την αφετηρία διαφορετικής ελληνικής τακτικής, χωρίς φυσικά να φτάσει στο άλλο άκρο της ρήξης με συμμάχους και εταίρους.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, πριν από τις συνομιλίες του Νοεμβρίου, είχε αναβιώσει το ζήτημα της κύρωσης, από τη Βουλή, της Συμφωνίας Ασφαλείας Ελλάδας-Ουκρανίας που είχε υπογραφεί, στις Βρυξέλλες, τον Οκτώβριο του 2024. Τελικά, ο κ. Μητσοτάκης αποφάσισε (σε αντίθεση με ό,τι έπραξαν οι περισσότεροι ηγέτες μελών της Ε.Ε.) να μη γίνει η κύρωση υπό το φόβο ότι μερίδα του εκλογικού σώματος θα την παρεξηγούσε ως πιο σκληρή πολιτική της Ελλάδας κατά της Ρωσίας. Θα επρόκειτο, όμως, για λανθασμένο συμπέρασμα, επειδή η Συμφωνία Ασφαλείας θα επέβαλε και κάποια σαφή όρια που μάλλον ξανασκέφτηκε ο κ. Ζελένσκι. Γι’ αυτό, ο Ουκρανός πρόεδρος δεν επανάφερε -ούτε ο ίδιος- το αίτημα κύρωσης που έθετε για πολλούς μήνες.<br /><br />Κατά τις συνομιλίες στο Μέγαρο Μαξίμου, ο κ. Μητσοτάκης είδε ενθουσιωδώς μόνον το «τυρί» ενός πρόσθετου μνημονίου για την (κατά την επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση) «διερεύνηση πιθανοτήτων συνεργασίας, στον τομέα των θαλασσίων drones, που είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την Ελλάδα και στα οποία η Ουκρανία έχει μεγάλη τεχνογνωσία». Δυστυχώς, ο Πρωθυπουργός δεν είδε και τη «φάκα», η οποία συχνά συνοδεύει τέτοια μνημόνια και αποκαλύφθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα.<br /><br />Το Κίεβο απαίτησε να έχει απόλυτο βέτο αφενός στις εξαγωγές drones σε άλλες χώρες και αφετέρου στον τρόπο χρήσης τους ακόμα και από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις! Κοινώς, βέτο στην ελληνική άμυνα έναντι της τουρκικής επιθετικότητας, παραβιάζοντας μάλιστα τη Συμφωνία Στρατιωτικής και Τεχνικής Συνεργασίας Ελλάδας-Ουκρανίας που υπογράφτηκε τον Αύγουστο του 1999 και κυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, με καθυστέρηση …δωδεκάμισι ετών τον Απρίλιο του 2012. Είναι, επίσης, σημαντικό ότι, από τις αρχές του 2026, διάφοροι Ουκρανοί μεσάζοντες (εν γνώσει ή εν αγνοία των επίσημων Αρχών στο Κίεβο) ζητούν από την Αθήνα παράκαμψη των αυστηρών διαδικασιών για το δάνειο των € 90 δισεκατομμυρίων της Ε.Ε.<br /><br />Προφανώς, εδώ και λίγες ημέρες, τα πράγματα αλλάζουν, καθώς «το drone της Λευκάδας» αποτελεί απόδειξη της συνειδητής επιλογής του Κιέβου να μεταφέρει το ναυτικό πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας όχι μόνο στη Μεσόγειο (όπως έκρινε ο κ. Γεραπετρίτης), αλλά και στα κλειστά ύδατα του Αιγαίου και του Ιονίου. Ενώ όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. συνεργάζονται κατά της δράσης του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας, η Ελλάδα είναι η μόνη που ξαφνικά πρέπει να αντιμετωπίζει και τα «σκιώδη drones» της Ουκρανίας.<br /><br />Δεν πρόκειται μόνο για θέμα ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, της αλιείας, του τουρισμού, του περιβάλλοντος και κάθε πολίτη, αλλά και για κατεξοχήν πολιτικό και οικονομικό ζήτημα. Γιατί τις προσεχείς λίγες εβδομάδες (το αργότερο ως τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, στις 7 Ιουλίου), η κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις για τον τρόπο και χρόνο παροχής της βοήθειας, των περίπου € 600 εκατομμυρίων, στην Ουκρανία για το τρέχον έτος. Το ακριβές ποσό θα διευκρινιστεί μόλις η Συμμαχία αποφασίσει τον τεχνοκρατικό τρόπο υπολογισμού σε σχέση με το ΑΕΠ ή τις αμυντικές δαπάνες κάθε μέλους. Πάντως, είναι ήδη απολύτως βέβαιο ότι όποια απόκλιση -πάνω ή κάτω- από τα € 600 εκατ. θα είναι μικρή. Σε αυτό το ετήσιο βάρος, θα προστεθεί και η αναλογία συνεισφοράς της Ελλάδας στα διάφορα σχήματα βοήθειας της Ε.Ε. προς το Κίεβο, όπως το δάνειο των € 90 δις και οι γενικότερες εγγυήσεις ασφαλείας.<br /><br />Για την παροχή της συλλογικής βοήθειας, το ΝΑΤΟ και Ε.Ε. σωστά έχουν προβλέψει σειρά από όρους και αιρεσιμότητες, αλλά η Ελλάδα -χωρίς να παρεκκλίνει από τη γενική γραμμή της Δύσης- είναι πια θεμιτό και λογικό να απαιτήσει επιπλέον διασφαλίσεις και εγγυήσεις από την Ουκρανία.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρόβλημα € 600 εκατ. …επιπλέον του drone!

Aλέξανδρος Τάρκας Η (τυχαία ή μη) ανακάλυψη του ναυτικού drone ουκρανικής κατασκευής στη Λευκάδα -ανεξάρτητα όσων προκύψουν ή δεν προκύψουν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σεισμός στη Ρωσία: «Εχθρός των Ελλήνων ο Zelensky».Ανατροπή με το ουκρανικό drone στη Λευκάδα. Πιο φονικό από Magura.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/389e0c1e7c6662c1c03a7f7c32b586ff_XL.jpg?v=3" width="747" /><br /><br /><div>Σε αντίθεση με τα όσα εκτιμούσαν οι αναλύσεις έως τώρα, το ουκρανικής κατασκευής θαλάσσιο drone που εντοπίστηκε ανοικτά της Λευκάδα είναι ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας (USV) τύπου Mamai<br /><br />Σάλος έχει ξεσπάσει στη Ρωσία για το ουκρανικό drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα, με τα ΜΜΕ της χώρας να μεταδίδουν στις 13/5 κλίμα οργής από την Ελλάδα, ενώ το <a href="https://www.gazeta.press/politics/news/2026/05/13/28457467.shtml">«Gazeta.Ru»</a> επισημαίνει ανοιχτά, ότι ο Zelensky «μετατράπηκε σε εχθρό των Ελλήνων». <br />Μάλιστα, το ρωσικό ηλεκτρονικό μέσο επικαλείται δηλώσεις πολιτικών της αντιπολίτευσης, όπως ο Κ. Βελόπουλος, σύμφωνα με τις οποίες «ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky αποτελούσε ανέκαθεν εχθρό της Ελλάδας». <br />Την ίδια στιγμή, ουκρανικά ΜΜΕ, μεταφέρουν την πληροφορία, -επικαλούμενα ελληνικά έντυπα μέσα- ότι το drone που εντοπίστηκε σε σπηλιά του Λιμανιού της Βασιλικής είναι τύπου «Mamai Cossack» και όχι «USV Magura», όπως αρχικά εκτιμάτο.</div><div>  <br />Σημειωτέον, ότι το «Mamai» μπορεί να μεταφέρει μεγαλύτερο φορτίο εκρηκτικών (450 κιλά) ενώ μπορεί να πλεύσεις και ταχύτερα, εώς και 110 χλμ/ώρα (60 κόμβους).<br />Το ουκρανικό Mamai έχει χαρακτηριστεί και ως «επιδρομέας», δεδομένου, ότι είναι το όπλο της «διείσδυσης στα ναυτικά μετόπισθεν του αντιπάλου».<br />Λόγω της ταχύτητάς του, προτιμάται για επιθέσεις σε στόχους που προστατεύονται από ισχυρή άμυνα, καθώς ο χρόνος αντίδρασης του εχθρού ελαχιστοποιείται δραματικά.<br />Σημειωτέον, ότι η ελληνική διπλωματία παρά τη δημόσια καταδίκη από τον ΥΠΑΜ Νίκο Δένδια για την ξεδιάντροπη επιδρομή του ουκρανικού drone σε ελληνική ακτή, δεν έχει λάβει ακόμη κανένα διπλωματικό μέτρο κατά της Ουκρανίας. <br /><br />Σεισμός στη Ρωσία: «Εχθρός των Ελλήνων ο Zelensky» - Βράζει η αντιπολίτευση<br /><br />Ο Κυριάκος Βελόπουλος, ηγέτης του δεξιού κοινοβουλευτικού κόμματος «Ελληνική Λύση», δήλωσε ότι ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky αποτελούσε ανέκαθεν εχθρό της Ελλάδας και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να θεωρηθεί σύμμαχος, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το ρωσικό Gazeta.Ru.<br />«Ο Zelensky δεν υπήρξε ποτέ φίλος της Ελλάδας, ήταν πάντα εχθρός της», δήλωσε ο Βελόπουλος, σχολιάζοντας το ουκρανικό μη επανδρωμένο σκάφος που εντοπίστηκε ανοικτά των ελληνικών ακτών.<br />Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι το αντιπολιτευτικό κλίμα στην Ελλάδα εντείνεται.<br />Συγκεκριμένα, δυσαρεστημένοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι η χώρα είναι πλήρως ευάλωτη σε πιθανές επιθέσεις από τη θάλασσα, γεγονός που αποδεικνύεται από την ανακάλυψη ενός drone των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων κοντά στις ελληνικές ακτές.<br />Ο συντάκτης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι αρχές έχουν εστιάσει υπερβολικά στην υποστήριξη του Κιέβου παραμελώντας τη δική τους ασφάλεια.<br />Το απόγευμα της 11ης Μαΐου, ο Guardian ανέφερε ότι ένα μη επανδρωμένο σκάφος φορτωμένο με εκρηκτικά ανακαλύφθηκε ανοικτά των ακτών της Ελλάδας, έχοντας προφανώς παρεκκλίνει της πορείας του.<br /><br />Ανατροπή με το ουκρανικό drone στη Λευκάδα, πρόκειται για φονικό και ταχύτατο «Cossack Mamai»<br /><br />Εντωμεταξύ, σε αντίθεση με τα όσα εκτιμούσαν οι αναλύσεις έως τώρα, το ουκρανικής κατασκευής θαλάσσιο drone που εντοπίστηκε ανοικτά της Λευκάδα την περασμένη Πέμπτη 14/5 είναι ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας (USV) τύπου Mamai (εμπορική ονομασία: Cossack Mamai), κατασκευασμένο ειδικά για αποστολές αυτοκτονίας (καμικάζι), όπως αναμεταδίδουν ουκρανικά ΜΜΕ, επικαλούμενα ελληνικά έντυπα.<br />Σε αντίθεση με το Magura, το Mamai μπορεί να μεταφέρει μεγαλύτερο φορτίο εκρηκτικών και να φτάσει σε τελική ταχύτητα 110 χλμ/ώρα.<br />Το συγκεκριμένο drone έχει χρησιμοποιηθεί στις περισσότερες ουκρανικές επιχειρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα.<br />Αυτό είναι ένα από τα πρώτα συμπεράσματα της έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη στις εγκαταστάσεις της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών στον Σκαραμαγκά, όπου πραγματοποιούνται οι απαραίτητες εργασίες για την επαλήθευση της διαδρομής, της προέλευσης και διαφόρων άλλων τεχνικών λεπτομερειών που αφορούν το USV.<br />Οι πρώτες —λανθασμένες, όπως αποδείχθηκε— εκτιμήσεις έδειχναν ότι το USV ήταν κάποια έκδοση ενός άλλου ουκρανικού drone, του Magura.<br />Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο USV αποτελεί το πλέον επιτυχημένο drone-καμικάζι στη Μαύρη Θάλασσα από τον Σεπτέμβριο του 2022, αποτελεί άλλη μια ένδειξη επιβεβαίωσης του βασικού σεναρίου, το οποίο δεν είναι άλλο από μια επίθεση κατά ρωσικού ή συνδεόμενου με τη Ρωσία πλοίου.<br />Σύμφωνα με δημοσιογράφους, το drone ενδέχεται να παρασύρθηκε επειδή οι χειριστές του έχασαν τον έλεγχο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σεισμός στη Ρωσία: «Εχθρός των Ελλήνων ο Zelensky».Ανατροπή με το ουκρανικό drone στη Λευκάδα. Πιο φονικό από Magura.

Σε αντίθεση με τα όσα εκτιμούσαν οι αναλύσεις έως τώρα, το ουκρανικής κατασκευής θαλάσσιο drone που εντοπίστηκε ανοικτά της Λευκάδα είναι έν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η απειλή του drone, η καχεκτική διπλωματία και η μεγάλη ανατροπή του Πούτιν.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/DRONES.jpg" width="744" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Αυτό που κατάλαβε ο απλός πολίτης από την πρώτη ώρα, ότι δηλαδή το drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, είναι ουκρανικό, χρειάστηκε πέντε ημέρες για να το επιβεβαιώσουν, οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας Γιώργος Γεραπετρίτης και Νίκος Δένδιας, με τον δεύτερο να έχει εκτεθεί, στην προσπάθειά του να αποκρύψει την αλήθεια. Και αντί η κυβέρνηση να κάνει άμεσα τις επιβεβλημένες ενέργειες, όπως κάνει κάθε χώρα που υπερασπίζεται την κυριαρχία της και διεκδικεί τον σεβασμό όλων, οι δύο προαναφερθέντες αξιωματούχοι “έθεσαν” το ζήτημα στις υπουργικές συνόδους εξωτερικών και άμυνας της ΕΕ. Ο Δένδιας ειδικότερα, το “έθεσε” στον Ουκρανό ομόλογό του, ο οποίος προσποιήθηκε τον απορημένο και απάντησε ότι θα ενημερωθεί από το Κίεβο.<br /><br />Αν όμως ο Έλληνας υπουργός απαιτούσε μια δημόσια συγνώμη και άμεσες, δηλαδή εδώ και πέντε ημέρες, εξηγήσεις προειδοποιώντας για κρίση στις διμερείς σχέσεις, η απάντηση δεν θα ήταν η ίδια Η μυστική διπλωματία της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ουκρανικό γίνεται μπούμερανγκ και πλέον , ανεξάρτητα από τις εξηγήσεις του Κιέβου, η εικόνα αλλάζει ραγδαία με την Αθήνα να μένει δραματικά πίσω. Την ίδια στιγμή οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης εγκαταλείπουν τον Ζελένσκι και ετοιμάζονται για την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Μόσχα, μετά τη δήλωση Πούτιν για το τέλος του πολέμου. Που είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη;<br /><br />Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε ουσιαστικά το τέλος του πολέμου. Δεν μίλησε για εκεχειρία , αλλά για το τέλος, που σημαίνει συμφωνία. Είναι πολύ πιθανό αυτή να περιλαμβάνει εδαφικές προσαρμογές, που οι ορκισμένοι φίλοι της Ουκρανίας στο Παρίσι, το Βερολίνο , την Ουάσιγκτον και αλλού είναι έτοιμοι να αποδεχθούν. Και σίγουρα, κάποια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας αναδύεται. Φαίνεται ΄ ότι όλα αυτά έχουν κάποια σοβαρή βάση, γιατί πριν καλά καλά τελειώσει τις ανακοινώσεις του ο Πούτιν, οι Financial Times αποκάλυψαν, ότι υπάρχει μήνυμα των Μακρόν, Μερτς και Στάρμερ προς τον Πούτιν, που δηλώνουν ετοιμότητα και προθυμία να συζητήσουν εξομάλυνση των σχέσεων με τη Μόσχα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει καταλάβει τίποτα;<br /> <br />Εθισμένη στην συγκάλυψη - Κρίση διπλωματικών επιλογών<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης , ο μόνος από όλη την ΕΕ έχει μείνει στην ιστορία γιατί είναι αυτός που δήλωσε ότι βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία. Στήριξε φανερά και παρασκηνιακά όλες τις αποφάσεις των Ευρωπαίων για κυρώσεις κατά της Ρωσίας και παροχή στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία, πολλές φορές με αδιαφάνεια.<br /><br />Μόλις βρέθηκε το drone, η Αθήνα αιφνιδιάστηκε και προσπάθησε να αποσιωπήσει το γεγονός. Ωστόσο με το που ελήφθησαν οι πρώτες φωτογραφίες και τραβήχτηκαν τα πρώτα βίντεο, η δημοσιότητα ήταν αναπόφευκτη. Παρ όλα αυτά, ο μηχανισμός προπαγάνδας της κυβέρνησης κράτησε εκτός στόχου το Κίεβο , παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Αν το όχημα συγκρούονταν έστω τυχαία με κάποιο επιβατικό πλοίο, ιστιοπλοϊκά ή όπου οπουδήποτε αλλού και προκαλούσε θύματα, πολλά θύματα μάλιστα, τα πράγματα θα ήταν οδυνηρά για την κυβέρνηση, αλλά και για το προφίλ της Ελλάδας και για τον τουρισμό.<br /><br />Επρόκειτο δηλαδή για μια πολυσύνθετη απειλή, την οποία η κυβέρνηση, εθισμένη σε ένα δόγμα γενικής συγκάλυψης γεγονότων, αντί να την αξιοποιήσει πολιτικά και διπλωματικά προσπάθησε να την υποβαθμίσει. Όταν όμως με την πάροδο των ημερών η δημοσιότητα είχε “ξεφύγει” και μετά την πρώτη δήλωση Δένδια ότι το drone ήταν εκτός χωρικών υδάτων, που τον γελοιοποίησε, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναπροσαρμόσει την τακτική της και δειλά είναι γεγονός, το έθεσε στην ΕΕ. Μόνο που το να θέτει ένα ζήτημα δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Η κυβέρνηση όφειλε να κινηθεί απευθείας προς το Κίεβο, να απειλήσει με κρίση τις σχέσεις, να ζητήσει λεπτομέρειες για το πόσα τέτοια οχήματα κινούνται , αν κινούνται στην περιοχή κλπ.</div><div><br />Ο Νίκος Δένδιας στις 12 Μαίου, μετά την συνεδρίαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (ΣΕΥ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σύνθεση Υπουργών Άμυνας των κρατών - μελών της, δήλωσε μεταξύ άλλων:<br />“Ενημερώθηκα για τη διαδικασία επικαιροποίησης της "Ανάλυσης Απειλών". Υπογράμμισα την ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, με έμφαση στην καινοτομία και στην υλοποίηση της ατζέντας για την Αμυντική Ετοιμότητα.<br /><br />Έθεσα επίσης στους ομολόγους μου, καθώς και στον Υπουργό Άμυνας της Ουκρανίας που συμμετείχε μέσω τηλεδιάσκεψης στο ΣΕΥ – Άμυνας, το ζήτημα της ανέλκυσης θαλάσσιου drone στην Ελλάδα, το οποίο είμαστε βέβαιοι πλέον ότι είναι ουκρανικό, και τον μεγάλο κίνδυνο που προκάλεσε στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας».<br />Είμαστε σοβαροί; Το πρώτο που όφειλε να κάνει η Αθήνα , ήταν να συμπορευθεί με την Γαλλία, την Γερμανία και την Αγγλία και άμεσα να κινηθεί προς τη Μόσχα. Προφανώς περιμένει εντολές ο Μητσοτάκης...<br /><br />Τρέχουν στην Ρωσία<br /><br />Άλλοι δεν έχουν ανάγκη από εντολές και σε βασικά ζητήματα προέχει η υπεράσπιση του εθνικούς τους συμφέροντος.<br />Η δήλωση Πούτιν για τερματισμό του πολέμου προκάλεσε άμεση αφύπνιση. Η πιο ακραία χώρα έναντι της Ρωσίας, η Αγγλία με πρώτο τον Στάρμερ, δήλωσε την ετοιμότητά της να συζητήσει και να αποκαταστήσει σχέσεις με τη Μόσχα. Τα συμφέροντα είναι πολλά, κυρίως οικονομικά, ενεργειακά και το Λονδίνο έχει ανάγκη τις πρώτες ύλες της Ρωσίας, όπως μεταλλεύματα .<br /><br />Η Γαλλία και η Γερμανία , η δεύτερη κυρίως έχει κυριολεκτικά γονατίσει μετά την διακοπή της ενεργειακής συνεργασίας και τώρα βλέπει την Ρωσία σαν οικονομικό σωτήρα. Ο Ζελένσκι μπαίνει σταδιακά στο περιθώριο. Το σκηνικό αλλάζει, ίσως να ανασταλεί και η εξοπλιστική φρενίτιδα και η ΕΕ να αλλάξει πορεία και να στραφεί στα τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.<br />Η Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι έστω και ασθμαίνουσα ότι θα ακολουθήσει. Πολλές ανατροπές έρχονται , όπως έρχονται και εκλογές στη χώρα και ίσως μια άλλη κυβέρνηση να υπερασπιστεί καλύτερα τα συμφέροντα της χώρας...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η απειλή του drone, η καχεκτική διπλωματία και η μεγάλη ανατροπή του Πούτιν.

Του Στράτου Βαλτινού Αυτό που κατάλαβε ο απλός πολίτης από την πρώτη ώρα, ότι δηλαδή το drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, είναι ουκρανικό, χρει...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιστορική ανατροπή στην πολιτική των ΗΠΑ. Ο Τραμπ «σπάει» το πρωτόκολλο για την Ταϊβάν και κάνει… παζάρι με Σι για τα όπλα

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Trump-Xi.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Trump-Xi-696x348.jpg" /></a><br /><br />Σε μια κίνηση που απειλεί να ανατρέψει ισορροπίες δεκαετιών στον Ινδο-Ειρηνικό, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, προκάλεσε διεθνή συναγερμό δηλώνοντας την πρόθεσή του να θέσει το ζήτημα των αμερικανικών εξοπλιστικών πακέτων προς την Ταϊβάν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον Κινέζο ηγέτη, Σι Τζινπίνγκ.<div><br />Λίγο πριν την αναχώρησή του από την Ουάσιγκτον για την πρώτη του επίσκεψη στην Κίνα μετά το 2017, ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι θα συζητήσει το θέμα απευθείας με τον Σι, σπάζοντας ένα απαράβατο διπλωματικό πρωτόκολλο που θέλει τις ΗΠΑ να μην διαβουλεύονται ποτέ με το Πεκίνο για την αμυντική υποστήριξη της Ταϊπέι. «Ο πρόεδρος Σι θα ήθελε να μην το κάνουμε, και θα έχω αυτή τη συζήτηση», δήλωσε χαρακτηριστικά, επιβεβαιώνοντας τους φόβους για μια νέα, άκρως «συναλλακτική» προσέγγιση στην εξωτερική πολιτική.<br /><br />Συναγερμός σε Ταϊπέι και Ασία<br /><br />Η δήλωση αυτή προκάλεσε κύμα ανησυχίας στους Ασιάτες συμμάχους των ΗΠΑ. Αναλυτές και πρώην αξιωματούχοι, όπως η Μίρα Ραπ-Χούπερ (πρώην ανώτερη διευθύντρια για την Ανατολική Ασία στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας κατά την κυβέρνηση Μπάιντεν), προειδοποιούν ότι μια τέτοια υποχώρηση θα έδινε στην Κίνα ουσιαστικό δικαίωμα «βέτο» πάνω στην ασφάλεια της Ταϊβάν. Η ανησυχία εντείνεται από το γεγονός ότι εκκρεμούν πακέτα στρατιωτικής βοήθειας δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία το Πεκίνο ζητά επίμονα να «παγώσουν».<br />Το κλίμα αβεβαιότητας ενισχύθηκε και από τη στάση του Αμερικανού υπουργού Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος απέφυγε να δώσει τις παραδοσιακές διαβεβαιώσεις στο Κογκρέσο ότι η ασφάλεια των συμμάχων (Ταϊβάν, Ιαπωνίας, Φιλιππίνων) είναι μη διαπραγματεύσιμη.<br /><br />Το «παζάρι» της Συνόδου<br /><br />Η διήμερη σύνοδος κορυφής δεν περιορίζεται μόνο στα γεωπολιτικά. Ο Τραμπ συνοδεύεται από μια ισχυρή ομάδα κορυφαίων CEOs, όπως ο Έλον Μασκ (Tesla), ο Τιμ Κουκ (Apple) και ο Κέλι Όρτμπεργκ (Boeing), γεγονός που υποδηλώνει ότι το «παζάρι» έχει βαθύτατα οικονομικό υπόβαθρο.</div><div><br />Στην ατζέντα περιλαμβάνονται:<br />Εμπόριο: Η δημιουργία ενός «Board of Trade» για τη διαχείριση των εμπορικών σχέσεων.<br />Εξαγωγές: Η πίεση προς την Κίνα για αγορές αεροσκαφών Boeing και σόγιας.<br />Γεωπολιτική: Η προσπάθεια περιορισμού της κινεζικής στήριξης προς το Ιράν.<br /><br />Η Κίνα, από την πλευρά της, επιδιώκει μια αλλαγή στη γλώσσα των ΗΠΑ -από τη «μη υποστήριξη» της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν στην ενεργή «αντίθεση» σε αυτήν- μια κίνηση που θα σήμανε το τέλος του status quo στην περιοχή.</div><div><br />«Κόκκινες γραμμές» και αβέβαιο μέλλον<br /><br />Ενώ το Πεκίνο φαίνεται να ποντάρει στην επιθυμία του Τραμπ για μια «ιστορική συμφωνία» που θα εξασφαλίσει σταθερότητα και οικονομικά οφέλη, οι επικριτές του Αμερικανού προέδρου φοβούνται ότι η Ταϊβάν μπορεί να μετατραπεί σε «νόμισμα» για την επίτευξη εμπορικών στόχων.<br />Όπως σημειώνουν διπλωματικοί παρατηρητές, αν η Κίνα πιστέψει ότι εξασφάλισε έστω και μια προσωρινή καθυστέρηση στις πωλήσεις όπλων, αυτό θα αποτελέσει μια τεράστια στρατηγική νίκη για τον Σι Τζινπίνγκ, αλλάζοντας οριστικά το γεωπολιτικό τοπίο στον Ειρηνικό.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιστορική ανατροπή στην πολιτική των ΗΠΑ. Ο Τραμπ «σπάει» το πρωτόκολλο για την Ταϊβάν και κάνει… παζάρι με Σι για τα όπλα

Σε μια κίνηση που απειλεί να ανατρέψει ισορροπίες δεκαετιών στον Ινδο-Ειρηνικό, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, προκάλεσε διεθνή συνα...

Διαβάστε την συνέχεια

BLOOMBERG. Ενεργειακό «έμφραγμα» στο Ιράν: Νέκρωσε ο τερματικός σταθμός στη νήσο Χαργκ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Kharg.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Kharg-696x463.jpg" /></a><br /><br />Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν το πρώτο παρατεταμένο πάγωμα των εξαγωγών από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg. Στο όριο της χωρητικότητάς τους οι δεξαμενές αποθήκευσης, υπό την πίεση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού.<br /><br />Ιστορικό «πάγωμα» στις φορτώσεις<br /><br />Για πρώτη φορά από την έναρξη των εχθροπραξιών στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η «καρδιά» των ιρανικών πετρελαϊκών εξαγωγών, η νήσος Χαργκ, εμφανίζει εικόνα πλήρους αδράνειας. Σύμφωνα με ανάλυση δορυφορικών δεδομένων του προγράμματος Sentinel 2:<br /><br />Στις 8, 9 και 11 Μαΐου, καμία θέση ελλιμενισμού δεν ήταν κατειλημμένη από δεξαμενόπλοιο.<br /><br />Πρόκειται για το μεγαλύτερο διάστημα αδράνειας, καθώς μέχρι πρότινος ο σταθμός δεν έμενε ποτέ χωρίς πλοίο για περισσότερες από 24 ώρες.<br /><br />Παρά τις φήμες για διαρροή 3.000 βαρελιών στις 6 Μαΐου (New York Times), οι νεότερες λήψεις δεν δείχνουν ίχνη ρύπανσης, ενισχύοντας το σενάριο της στρατηγικής ή αναγκαστικής παύσης.<div><br /></div><div><img height="474" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Kharg-Island1-300x222.jpg" width="640" /><i>Σύγκριση των δεξαμενών αποθήκευσης πετρελαίου στο νησί Χαργκ του Ιράν στις 11 Μαΐου και στις 6 Απριλίου 2026. Πηγή: Ευρωπαϊκή Ένωση</i></div><div><i><br /></i>Πλωτές αποθήκες και ο «κλοιός» των ΗΠΑ<br /><br />Ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός, που επιβλήθηκε στα μέσα Απριλίου, έχει εγκλωβίσει τον ιρανικό στόλο εντός του Περσικού Κόλπου. Τα τάνκερ, αδυνατώντας να βγουν στις διεθνείς αγορές χωρίς τον κίνδυνο κατάσχεσης, έχουν μετατραπεί σε πλωτές αποθήκες.<br /><br />Η εξέλιξη του στόλου ανατολικά του Χαργκ:<br /><br />11 Απριλίου: 3 υπερδεξαμενόπλοια (VLCC).<br /><br />11 Μαΐου: Τουλάχιστον 18 δεξαμενόπλοια διαφόρων μεγεθών.<br /><br />Άλλα σημεία συγκέντρωσης: Λιμάνι Τσαμπαχάρ (σύνορα με Πακιστάν).</div><div><br />Στο «κόκκινο» η αποθηκευτική χωρητικότητα<br /><br />Η ανάλυση των σκιών στις πλωτές οροφές των δεξαμενών στη νήσο Χαργκ υποδηλώνει ότι οι χώροι αποθήκευσης πλησιάζουν στο μηδέν. Οι οροφές έχουν ανέβει στο μέγιστο ύψος, γεγονός που μαρτυρά ότι οι δεξαμενές είναι ασφυκτικά γεμάτες.<br /><br />Οι συνέπειες για την Τεχεράνη:<br /><br />Μείωση παραγωγής: Εάν δεν υπάρξει διέξοδος, το Ιράν θα υποχρεωθεί να σφραγίσει πετρελαϊκές γεωτρήσεις.<br /><br />Συμβολική νίκη Τραμπ: Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι η οικονομική πίεση αποδίδει, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να προβλέπει άμεση διακοπή λειτουργίας των κοιτασμάτων.<br /><br />Χρονοδιάγραμμα: Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ βλέπει άμεση κατάρρευση, αναλυτές (Kpler) εκτιμούν ότι το Ιράν έχει περιθώριο μέχρι τα τέλη Μαΐου πριν η παραγωγή σταματήσει εντελώς λόγω έλλειψης χώρου.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

BLOOMBERG. Ενεργειακό «έμφραγμα» στο Ιράν: Νέκρωσε ο τερματικός σταθμός στη νήσο Χαργκ.

Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν το πρώτο παρατεταμένο πάγωμα των εξαγωγών από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γράμμα στο Κίεβο: Η αλληλεγγύη δεν είναι λευκή επιταγή .

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/keimeno_lefkada_usv5-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1234" data-original-width="1900" height="130" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/keimeno_lefkada_usv5-1.jpg" width="739" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Του<b> Θοδωρή Καλούδη</b><br />Από την πρώτη ημέρα του πολέμου, η Ευρώπη πήρε σαφή θέση υπέρ της Ουκρανίας. Πολιτικά, οικονομικά, αμυντικά. Με χρήματα, εξοπλισμούς, κυρώσεις, ενεργειακό κόστος και σημαντικές κοινωνικές επιβαρύνσεις. Η Ελλάδα βρέθηκε επίσης στην πρώτη γραμμή αυτής της επιλογής, παρά το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία βγήκε μόλις τα τελευταία χρόνια από μια δεκαετή κρίση και εξακολουθεί να στηρίζεται σε εύθραυστους πυλώνες όπως ο τουρισμός, η ναυτιλία και η σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό, η υπόθεση του ουκρανικού θαλάσσιου drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια «λεπτομέρεια του πολέμου». Η δημόσια τοποθέτηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια ότι πρόκειται για ουκρανικό drone και ότι το θέμα επηρεάζει «την ελευθερία και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας» συνιστά σαφές πολιτικό μήνυμα. Και σωστά.<br /><br />Διότι υπάρχει ένα όριο που δεν μπορεί να ξεπεραστεί: η μεταφορά του πολέμου, άμεσα ή έμμεσα, στον ευρωπαϊκό χώρο και ειδικά σε χώρες που στηρίζουν ενεργά το Κίεβο.<br /><br />Η Ουκρανία έχει κάθε δικαίωμα να αμύνεται απέναντι στη ρωσική εισβολή. Δεν έχει όμως κανένα δικαίωμα να λειτουργεί με λογικές ανεξέλεγκτου επιχειρησιακού ακτιβισμού στη Μεσόγειο, θέτοντας σε κίνδυνο εμπορικές διαδρομές, τουριστικές περιοχές ή την αίσθηση ασφάλειας κρατών που τη στηρίζουν. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για μια χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία έχει επωμιστεί πολιτικό και οικονομικό κόστος υπέρ της ουκρανικής υπόθεσης.<br /><br />Η Μεσόγειος δεν είναι «γκρίζα ζώνη» του πολέμου. Δεν είναι πεδίο πειραματισμού για μη επανδρωμένα μέσα αδιευκρίνιστης αποστολής. Και ασφαλώς δεν μπορεί να μετατρέπεται σε περιοχή έμμεσων πολεμικών επιχειρήσεων που πλήττουν την εικόνα ασφάλειας ενός τουριστικού προορισμού.<br /><br />Η Ελλάδα δεν είναι θεατής. Είναι χώρα πρώτης γραμμής στην ευρωπαϊκή οικονομία της φιλοξενίας, της ναυτιλίας και των θαλάσσιων μεταφορών. Οτιδήποτε δημιουργεί αίσθηση στρατιωτικοποίησης ή κινδύνου στο Ιόνιο και στη Μεσόγειο επηρεάζει άμεσα οικονομικές ροές, επενδύσεις και τουριστική εμπιστοσύνη. Και αυτό οφείλει να το κατανοήσει πλήρως το Κίεβο.<br /><br />Η Ευρώπη δεν μπορεί να ζητεί συνεχώς από τις κοινωνίες της αντοχή, χρήματα και πολιτική στήριξη προς την Ουκρανία, ενώ την ίδια στιγμή να αποδέχεται σιωπηρά ενέργειες που αγγίζουν τα όρια επιχειρήσεων «πειρατικού χαρακτήρα» σε θαλάσσιες περιοχές ευρωπαϊκών κρατών.<br /><br />Η αλληλεγγύη προς μια χώρα που αμύνεται απέναντι σε εισβολή είναι θεμιτή και αναγκαία. Δεν είναι όμως λευκή επιταγή. Και σίγουρα δεν σημαίνει ανοχή σε κινήσεις που υπονομεύουν την ασφάλεια, την οικονομία και την κυριαρχία των ίδιων των χωρών που στάθηκαν δίπλα της.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γράμμα στο Κίεβο: Η αλληλεγγύη δεν είναι λευκή επιταγή .

Του Θοδωρή Καλούδη Από την πρώτη ημέρα του πολέμου, η Ευρώπη πήρε σαφή θέση υπέρ της Ουκρανίας. Πολιτικά, οικονομικά, αμυντικά. Με χρήματα,...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «μπλόκο» του Κατάρ στα Eurofighter και η τουρκική νευρικότητα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/03/eurofighter_1-1-1.jpg?v=1774596882" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="1080" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/03/eurofighter_1-1-1.jpg?v=1774596882" width="1920" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Κατάρ «παγώνει» την παράδοση 12 μεταχειρισμένων Eurofighter Typhoon στην Τουρκία</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η πρόσφατη άρνηση του Κατάρ να παραχωρήσει τα μαχητικά Eurofighter στην Τουρκία δεν είναι απλώς μια τεχνική καθυστέρηση σε ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα, είναι μια δομική ρωγμή στο αφήγημα της τουρκικής αεροπορικής ισχύος. Ενώ η Αθήνα θωρακίζεται μεθοδικά με αεροσκάφη 4.5 και 5ης γενιάς, η Τουρκία δείχνει παγιδευμένη σε έναν διπλωματικό λαβύρινθο.<div><br />Το Διπλωματικό «Βραχυκύκλωμα» της Άγκυρας<br /><br />Η στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας» απαιτεί, πέρα από ρητορική, και τα ανάλογα επιχειρησιακά μέσα. Ωστόσο, ο αποκλεισμός από το πρόγραμμα των F-35 και οι συνεχείς αναβολές στην απόκτηση των Eurofighter Typhoon δημιουργούν ένα κενό ισχύος που η Τουρκία αδυνατεί να καλύψει με εγχώριες λύσεις, όπως το πρόγραμμα KAAN, το οποίο παραμένει σε πρώιμο στάδιο. Η εξάρτηση από τις διαθέσεις τρίτων χωρών, όπως το Κατάρ, αποδεικνύει πόσο εύθραυστη είναι η τουρκική αμυντική αρχιτεκτονική όταν έρχεται αντιμέτωπη με πραγματικές περιφερειακές κρίσεις.</div><div><br />Η Ελληνική Απάντηση: Σύνεση και Ισχύς<br /><br />Απέναντι σε αυτή τη νευρικότητα, η Ελλάδα κινείται με άξονα τη διατήρηση της αποτρεπτικής της ικανότητας στο ακέραιο. Η απόφαση να μην αποδυναμωθεί η Πολεμική Αεροπορία μέσω της παραχώρησης των Mirage 2000-5 στην Ουκρανία αποτελεί μια κίνηση ρεαλισμού. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου οι συμμαχίες μεταβάλλονται και οι εντάσεις στην περιοχή του Κόλπου επηρεάζουν άμεσα τις ισορροπίες στο Αιγαίο, η διατήρηση κάθε διαθέσιμου όπλου είναι εθνική επιταγή.</div><div><br />Η Νέα Πραγματικότητα των Αιθέρων<br /><br />Οι οπλισμένες παραβιάσεις και η έντονη κινητικότητα των τουρκικών F-16 το τελευταίο διάστημα δεν είναι δείγμα ισχύος, αλλά προσπάθεια απόκρυψης της επερχόμενης επιχειρησιακής υστέρησης. Με τα Rafale να επιχειρούν ήδη και τα Viper να αναλαμβάνουν τον ρόλο του «φύλακα» των συνόρων, το πλεονέκτημα έχει μετατοπιστεί οριστικά.<br /><br />Η εποχή που οι προκλήσεις έμεναν αναπάντητες ή βασίζονταν σε ποσοτική υπεροχή ανήκει στο παρελθόν. Η Πολεμική Αεροπορία δεν διασφαλίζει απλώς τον εναέριο χώρο, αλλά επιβάλλει μια νέα τάξη πραγμάτων, όπου ο αναθεωρητισμός προσκρούει στην απόλυτη τεχνολογική και επιχειρησιακή υπεροχή. Η Άγκυρα καλείται πλέον να αντιληφθεί ότι το Αιγαίο δεν είναι πεδίο πειραματισμών, αλλά μια θωρακισμένη ζώνη όπου η ελληνική σημαία κυριαρχεί με όρους απόλυτης ισχύος, καθιστώντας κάθε όνειρο για «Γαλάζιες Πατρίδες» μια ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «μπλόκο» του Κατάρ στα Eurofighter και η τουρκική νευρικότητα.

Το Κατάρ «παγώνει» την παράδοση 12 μεταχειρισμένων Eurofighter Typhoon στην Τουρκία Γιάννης Κολεΐδης Η πρόσφατη άρνηση του Κατάρ να παραχωρή...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» και η μεγάλη φυγή της Τουρκίας από τη Δύση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="1080" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/tourkia.jpg" width="1920" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας αποτελεί τον μεγαλύτερο εφιάλτη του Ερντογάν</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η αποκάλυψη του Πακιστανού Υπουργού Άμυνας για την ένταξη της Τουρκίας στη Στρατηγική Συμφωνία Αμοιβαίας Άμυνας (SMDA) δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική είδηση, αλλά την επίσημη ληξιαρχική πράξη γέννησης ενός ανταγωνιστικού, θρησκευτικά προσδιορισμένου αμυντικού μπλοκ. Η Άγκυρα, υπό την καθοδήγηση του Ερντογάν, εγκαταλείπει πλέον και τα τελευταία προσχήματα του «πιστού συμμάχου» της Δύσης, επιλέγοντας να ηγηθεί ενός άξονα που πολλοί χαρακτηρίζουν ως το «Ισλαμικό ΝΑΤΟ».<div><br />Ρήτρα αμοιβαίας άμυνας: Μια ευθεία πρόκληση<br /><br />Η ουσία της συμφωνίας κρύβεται στη ρήτρα που περιέγραψε ο Καγουάτζα Μοχαμάντ Ασίφ: μια δέσμευση αλληλεγγύης όπου η επίθεση εναντίον ενός κράτους-μέλους θεωρείται επίθεση εναντίον όλων. Πρόκειται για μια πιστή αντιγραφή του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, μεταφερμένη όμως σε ένα πλαίσιο που περιλαμβάνει το Πακιστάν, τη Σαουδική Αραβία και σύντομα το Κατάρ και την Τουρκία.<br /><br />Αυτή η κίνηση κατοχυρώνει την Τουρκία ως έναν ανεξάρτητο πόλο ισχύος, ο οποίος δεν αισθάνεται πλέον την ανάγκη να λογοδοτεί στις Βρυξέλλες ή την Ουάσιγκτον. Η Άγκυρα χτίζει τη δική της «αρχιτεκτονική ασφαλείας», χρησιμοποιώντας τον μουσουλμανικό κόσμο ως στρατηγικό βάθος για να εκβιάζει ή να αντιπαρατίθεται με τη Δύση κατά το δοκούν.<br />Η Απάντηση στο «εξάγωνο» της σταθερότητας<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι οι αναλυτές συνδέουν αυτή τη συμμαχία με την ανάγκη της Άγκυρας να απαντήσει στον στρατηγικό άξονα που έχουν διαμορφώσει η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ. Το «Εξάγωνο των Συμμαχιών», που οραματίζεται τη σύνδεση της Ανατολικής Μεσογείου με την Ινδία, αποτελεί τον μεγαλύτερο εφιάλτη του Ερντογάν, καθώς απομονώνει την Τουρκία από τις ενεργειακές και εμπορικές οδούς του μέλλοντος.<br /><br />Η ένταξη στην SMDA είναι η απεγνωσμένη αλλά και επικίνδυνη προσπάθεια της Τουρκίας να σπάσει αυτή την «πολιορκία». Δημιουργώντας ένα αντίπαλο δέος που εκτείνεται από τη Μεσόγειο έως τον Περσικό Κόλπο και τα βάθη της Ασίας, η Άγκυρα επιχειρεί να επιβάλει τους δικούς της όρους, απειλώντας ευθέως τις περιφερειακές ισορροπίες.</div><div><br />Μια πολυπολική και εύφλεκτη γειτονιά<br /><br />Η διαμόρφωση αυτών των ανταγωνιστικών στρατοπέδων σηματοδοτεί την είσοδο σε μια εποχή ακραίας πόλωσης. Η Τουρκία δεν αναζητά πλέον τη συνεργασία, αλλά την επιβολή μέσω ενός μπλοκ που μοιράζεται κοινά θρησκευτικά και γεωπολιτικά οράματα.<br /><br />Για την Ελλάδα και την Κύπρο, η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι ο δρόμος των ισχυρών συμμαχιών με κράτη που μοιράζονται τις ίδιες αξίες (Ισραήλ, Ινδία, Δύση) είναι η μόνη οδός απέναντι σε μια Τουρκία που διολισθαίνει όλο και περισσότερο προς έναν ιδιότυπο ισλαμικό αναθεωρητισμό. Η «μάχη» των αρχιτεκτονικών ασφαλείας μόλις ξεκίνησε, και η Άγκυρα έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι δεν ανήκει πια στην ίδια πλευρά του τραπεζιού με εμάς.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» και η μεγάλη φυγή της Τουρκίας από τη Δύση

Η συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας αποτελεί τον μεγαλύτερο εφιάλτη του Ερντογάν Γιάννης Κολεΐδης Η αποκάλυψη του Πακιστανού Υπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά ΜΜΕ δημιουργούν «κλίμα» για πόλεμο Ελλάδας-Τουρκίας το φθινόπωρο.

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2022/03/turkish-navy-630x373.jpg" /><br /><br />Σε νέο κρεσέντο προκλητικών δηλώσεων κατά της Ελλάδας προχώρησαν τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης, με αφορμή δημοσίευμα του Bloomberg σύμφωνα με το οποίο η Άγκυρα εξετάζει νομοθετική πρωτοβουλία για τη διεκδίκηση θαλάσσιων δικαιωμάτων σε περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Σύμφωνα με όσα μετέδωσε η ανταποκρίτρια του OPEN, Μαρία Ζαχαράκη, στην εκπομπή «10 Παντού», τουρκικά ΜΜΕ εμφανίζονται να υιοθετούν ακραία ρητορική, κάνοντας ακόμη και λόγο για πιθανό θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα το προσεχές φθινόπωρο.<br />«Δεν θα επιτρέψουμε τίποτα χωρίς άδεια της Τουρκίας»<br /><br />Όπως αναφέρθηκε στο ρεπορτάζ, τουρκικοί τηλεοπτικοί σταθμοί και αναλυτές υποστηρίζουν ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να επιτρέψει στην Ελλάδα να προχωρήσει σε οποιαδήποτε ενέργεια στο Αιγαίο χωρίς την έγκριση της Άγκυρας.<br /><br />Στο στόχαστρο των τουρκικών αναφορών βρέθηκαν ενεργειακά έργα και θαλάσσιες υποδομές, όπως καλώδια και αγωγοί που συνδέονται με τον διάδρομο IMEC, ενώ παράλληλα διατυπώθηκαν απειλές για ένταση ακόμη και σε επίπεδο στρατιωτικής αντιπαράθεσης.<br />Ακραίες δηλώσεις για βύθιση ελληνικού σκάφους<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι δηλώσεις που μεταδόθηκαν από το τουρκικό μέσο Haber Global, όπου σχολιαστές έφτασαν στο σημείο να μιλούν ανοιχτά για πιθανή βύθιση ελληνικού περιπολικού σκάφους.<br /><br />«Αν πρέπει να βυθιστεί ένα ελληνικό περιπολικό σκάφος, θα βυθιστεί.<br /><br />»Αν πρέπει να υπάρξει σύγκρουση, θα υπάρξει», αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, με τους ίδιους κύκλους να εκτιμούν πως ενδέχεται να υπάρξουν εντάσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο.<br /><br />Παράλληλα, υποστηρίχθηκε ότι η Ελλάδα μπορεί να «προκαλέσει» επεισόδια σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί ότι ανήκουν στη δική της δικαιοδοσία.<br /><br />Οι ακραίες τοποθετήσεις δεν σταμάτησαν εκεί, καθώς στο ίδιο ρεπορτάζ διατυπώθηκαν και ιστορικά ανυπόστατοι ισχυρισμοί για την Κρήτη και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε ότι «τα τρία τέταρτα της Κρήτης έπρεπε να ανήκουν στην Τουρκία», με επίκληση παλαιότερων διεθνών συνθηκών και αυθαίρετες ερμηνείες περί καταπάτησης «τουρκικών δικαιωμάτων».<br /><br />Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο αυξημένης έντασης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, προκαλώντας νέα ανησυχία για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων και τη ρητορική που αναπτύσσεται στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά ΜΜΕ δημιουργούν «κλίμα» για πόλεμο Ελλάδας-Τουρκίας το φθινόπωρο.

Σε νέο κρεσέντο προκλητικών δηλώσεων κατά της Ελλάδας προχώρησαν τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης, με αφορμή δημοσίευμα του Bloomberg σύμφωνα με το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μάχη για τη Βηρυτό: Η Χεζμπολάχ σχεδιάζει βίαιη κατάληψη της λιβανέζικης πρωτεύουσας.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/09/hezbollah-1-630x400.jpg" width="722" /><br /><br />Σε κατάσταση απόγνωσης και αντιμέτωπη με την οικονομική της κατάρρευση, η Χεζμπολάχ έχει καταρτίσει ένα λεπτομερές σχέδιο για την κατάληψη της Βηρυτού, με στόχο να φιμώσει τους εσωτερικούς επικριτές του πολέμου της με το Ισραήλ.<br /><br />Πληροφορίες που έρχονται στο φως από την πρωτεύουσα του Λιβάνου υποδηλώνουν ότι η οργάνωση προετοιμάζεται για μια εγχώρια στρατιωτική επικράτηση, προκειμένου να στηρίξει την κλονισμένη εξουσία της.<br /><br />Σύμφωνα με αναφορές, η τρομοκρατική οργάνωση έχει οριστικοποιήσει σχέδιο κατάληψης κομβικών τομέων της Βηρυτού, σε μια προσπάθεια να περιθωριοποιήσει μετριοπαθείς πολιτικές προσωπικότητες που ασκούν ολοένα και πιο έντονη κριτική στις ενέργειές της.<br /><br />Η κίνηση αυτή λαμβάνει χώρα τη στιγμή που η κοινή γνώμη του Λιβάνου εμφανίζεται εξαντλημένη από έναν πόλεμο που έχει φέρει τη χώρα στα πρόθυρα της ολοκληρωτικής καταστροφής.<br /><br />Η πίεση προς τον Γενικό Γραμματέα της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κασέμ, έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα.<br /><br />Ο Κασέμ αναγκάζεται επί του παρόντος να διασπάσει τους φθίνοντες στρατιωτικούς πόρους του σε τρία μέτωπα: στις ζώνες ενεργών επιχειρήσεων στον Νότιο Λίβανο, στα επιμελητειακά κέντρα στην Κοιλάδα Μπεκάα και στους δρόμους της Βηρυτού.<br /><br />Ο κατακερματισμός των δυνάμεών του είναι άμεσο αποτέλεσμα της αδυσώπητης εκστρατείας των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF), η οποία έχει αποδεκατίσει τις υποδομές της οργάνωσης και έχει εξουδετερώσει σημαντικό μέρος των μεσαίων στελεχών της.<br /><br />Βασική αιτία αυτής της εσωτερικής απελπισίας είναι η πλήρης κατάρρευση του οικονομικού δικτύου της Χεζμπολάχ.<br /><br />Τα ισραηλινά πλήγματα έχουν στοχεύσει με επιτυχία τα οικονομικά περιουσιακά στοιχεία της οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένων τραπεζών, ανταλλακτηρίων συναλλάγματος, ακόμη και βενζινάδικων που χρησιμοποιούνταν για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεών της.<br /><br />Την κρίση επιτείνει η πληροφορία ότι το Ιράν έχει μειώσει δραματικά τις απευθείας μεταφορές μετρητών προς τον Λίβανο, αφήνοντας την οργάνωση ανήμπορη να στηρίξει τις εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένων Σιιτών αμάχων, οι οποίοι παραδοσιακά αποτελούν τη βάση υποστήριξής της.<br /><br />Στον νότο, η κατάσταση για την οργάνωση είναι ακόμα πιο ζοφερή.<br /><br />Ο Ισραηλινός Υποστράτηγος Ράφι Μίλο της Βόρειας Διοίκησης παρουσίασε πρόσφατα στοιχεία στον Αρχηγό του ισραηλινού Επιτελείου, Εγιάλ Ζαμίρ, που καταδεικνύουν σημαντική πρόοδο στην εξάρθρωση των «χωριών-προπυργίων» της Χεζμπολάχ.<br /><br />Η ταχεία καταστροφή σηράγγων και αποθηκών οπλισμού από τον ισραηλινό στρατό έχει πείσει την ηγεσία της Χεζμπολάχ ότι το Ισραήλ σχεδιάζει μια μόνιμη διχοτόμηση των λιβανικών εδαφών, ένας φόβος που ωθεί τον Κασέμ σε ολοένα και πιο αλλοπρόσαλλες τακτικές αποφάσεις.<br /><br />Η σχεδιαζόμενη «Κατάληψη της Βηρυτού» θεωρείται από τη Χεζμπολάχ ως μέσο επαναβεβαίωσης της κυριαρχίας της και αποτροπής μιας φιλοδυτικής στροφής της λιβανικής κυβέρνησης.<br /><br />Ηγέτες όπως ο Πρόεδρος και ο Πρωθυπουργός του Λιβάνου έχουν αρχίσει να τηρούν αποστάσεις από την οργάνωση, διαισθανόμενοι την αδυναμία της.<br /><br />Καταλαμβάνοντας την πρωτεύουσα, η Χεζμπολάχ ελπίζει να εκφοβίσει αυτές τις «ρεαλιστικές» δυνάμεις και να διασφαλίσει ότι η χώρα θα παραμείνει το προπύργιο του ιρανικού πολέμου κατά της Δύσης, ανεξαρτήτως του κόστους για τον λαό του Λιβάνου.<br /><br />Καθώς ο οικονομικός και στρατιωτικός κλοιός στενεύει, ο κίνδυνος μιας αιματηρής εσωτερικής σύγκρουσης στον Λίβανο αυξάνεται.<br /><br />Η μετάλλαξη της Χεζμπολάχ από δύναμη «αντίστασης» σε πολιτοφυλακή κατοχής μέσα στην ίδια της την πρωτεύουσα σηματοδοτεί μια νέα, πιο επικίνδυνη φάση του περιφερειακού πολέμου.<br /><br />Με τη ροή ιρανικού χρήματος να στερεύει και τις ισραηλινές δυνάμεις να προελαύνουν στον νότο, η οργάνωση μάχεται για την ίδια της την επιβίωση, γεγονός που την καθιστά πιο απρόβλεπτη και επικίνδυνη από ποτέ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η μάχη για τη Βηρυτό: Η Χεζμπολάχ σχεδιάζει βίαιη κατάληψη της λιβανέζικης πρωτεύουσας.

Σε κατάσταση απόγνωσης και αντιμέτωπη με την οικονομική της κατάρρευση, η Χεζμπολάχ έχει καταρτίσει ένα λεπτομερές σχέδιο για την κατάληψη τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα γεννήσουν ΚΡΙΣΗ στα ελληνοτουρκικά οι επερχόμενες και στις δυο χώρες ΕΚΛΟΓΕΣ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://parallaximag.gr/wp-content/uploads/2020/08/greece-tourkey.png" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="477" data-original-width="940" height="101" src="https://parallaximag.gr/wp-content/uploads/2020/08/greece-tourkey.png" width="714" /></a></div><div><br /></div><b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br />Από το πρωί, στα βασικά θέματα της επικαιρότητας παίζει η πρόθεση του Ερντογάν να περάσει έναν νόμο με τον οποίο να «κατοχυρώνει» την αποκαλούμενη ως Γαλάζια Πατρίδα». Ο δε Ερντογάν, δεν αφήνει μέρα που να μην εκφωνήσει κάποια ομιλία, στη διάρκεια της οποίας επιτίθεται στην Ελλάδα. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα, βομβαρδιζόμαστε σχεδόν σε καθημερινή βάση από τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης με τα οπλικά συστήματα που έχουν αγοραστεί, με το αφήγημα να προπαγανδίζει ότι έχουμε καταστεί απρόσβλητοι!<br /><br />Ένα χαρακτηριστικό ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία είναι ότι βαδίζουν αμφότερες οι χώρες προς εκλογάς. Και οι δυο χώρες, επίσης, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με την οικονομία τους, συνεπεία και της παγκόσμιας κρίσης που έχει στη βάση της την εκτόξευση του ενεργειακού κόστους και τον πληθωρισμό που μειώνει την αγοραστική δύναμη, αλλά και αποφάσεων των πολιτικών του ηγεσιών. Τα μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα πλήττονται σκληρά. Η εμπειρία διδάσκει, ότι στο δυτικό κόσμο οι κοινωνίες ψηφίζουν με γνώμονα τις οικονομικές επιδόσεις των κυβερνητών τους. Εν προκειμένω, μπορεί να υπάρχει η δικαιολογία ότι η κρίση είναι παγκόσμια, όμως δεν επαρκεί πάντα για να διασώσει εκλογικά τις κυβερνήσεις. Που καταλήγει όμως αυτό;<br /><br />Σε άλλη μια εμπειρική παρατήρηση! Στο ότι οι εσωτερικές πολιτικές ανάγκες, συχνά καθοδηγούν τη συμπεριφορά των κυβερνήσεων και στο πεδίο των διεθνών σχέσεων. Στην Ελλάδα έχουν αφιερωθεί μέχρι και ξεχωριστά δημοσιεύματα για να καταδειχθεί ότι η ικανοποίηση των πολιτών για τις κυβερνητικές επιδόσεις στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα κυμαίνονται σε υψηλά επίπεδα. Και δεδομένης της ταραγμένης παγκόσμιας συγκυρίας, θα ψηφίσουν με προτεραιότητα τη σταθερότητα.<br /><br />Ευσεβείς πόθοι ή όχι, μικρή σημασία έχει. Σίγουρα όμως έχει διπλή ανάγνωση. Εάν όντως η ελληνική κοινωνία προτεραιοποιεί τη σταθερότητα με τον τρόπο που υπαινίσσονται τα -βασισμένα σε σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης- δημοσιεύματα, τότε και ο πειρασμός στο να κεφαλαιοποιηθεί περεταίρω αυτός ο τομέας υπεροχής είναι μεγάλος. Μπορεί άραγε να γεννήσει «πρωτοβουλίες εν όψει εκλογών»;<br /><br />Ένα ζήτημα που συζητείται έντονα το τελευταίο διάστημα στα κοινωνικά δίκτυα, είναι αυτό των 12 ναυτικών μιλίων. Στην Ελλάδα έχει ασκηθεί δριμεία κριτική για τη διαχρονική ατολμία των ελληνικών κυβερνήσεων να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα, με την Τουρκία να έχει απευθύνει απειλή πολέμου (casus belli) για να το αποτρέψει.<br /><br />Το διεθνές δίκαιο της θάλασσας προβλέπει ότι η επέκταση είναι μονομερές δικαίωμα. Η Τουρκία αντιτείνει ότι το Αιγαίο είναι… ιδιαίτερη περίπτωση και γι’ αυτό απαιτείται διμερής συμφωνία. Η ίδια βέβαια έχει εδώ και πολλά χρόνια επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στη Μαύρη θάλασσα και στη Μεσόγειο. Για ποιον λόγο τότε η Ελλάδα δεν έχει επεκτείνει στα 12 ναυτικά μίλια τα χωρικά της ύδατα στον ηπειρωτικό κορμό και νοτίως της Κρήτης; Ειδικά στη δεύτερη περίπτωση, ποια ειδική συνθήκη υπάρχει;<br /><br />Ο τελευταίος -προ εκλογών- πειρασμός;<br /><br />Ακριβώς λόγω της κριτικής που έχει ασκηθεί, σε συνδυασμό με το αφήγημα της μεγάλης ισχυροποίησης των Ενόπλων Δυνάμεων τα τελευταία χρόνια και τις επερχόμενες εκλογές, μήπως ένα ισχυρό εκλογικό χαρτί θα ήταν η άσκηση του δικαιώματος; Η εκτίμηση ότι θα έκανε καλό «γκελ» στην πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι παράλογη. Φυσικά, τέτοιες πρωτοβουλίες απαιτούν μεγάλο διάστημα προετοιμασίας σε πολλαπλά επίπεδα. Οπότε μένει να αποδειχθεί, το πόσο μεγάλη βαρύτητα θα αποδειχθεί στην πράξη πως έχει η εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα και πως/αν θα οδηγήσοι σε πρωτοβουλίες των κυβερνήσεων σε Αθήνα και Άγκυρα.<br /><br />Πολιτικά, η κίνηση αυτή θα φέρει τις αντιπολιτευόμενες δυνάμεις σε μεγάλο δίλημμα. Το να συστήσει κανείς αυτοσυγκράτηση και προετοιμασία, ίσως αποδειχθεί ότι δεν είναι ιδιαιτέρως δημοφιλές ανάμεσα στο εκλογικό σώμα. Οπότε συγκρούονται τα αντιπολιτευτικά αντανακλαστικά με ένα θέμα εθνικής σημασίας που μετράει ήδη τρεις δεκαετίες ελληνικής απραξίας.<br /><br />Εάν όμως έχει η Ελλάδα τα δικά της εσωτερικά πολιτικά ζητήματα, η Τουρκία έχει αντίστοιχα και ίσως να είναι και πολύ χειρότερα! Η αγοραστική δύναμη της πλειοψηφίας των Τούρκων πολιτών είναι σημαντικά μικρότερη από την αντίστοιχη ελληνική. Η φύση του -δημοκρατικά εκλεγμένου αλλά- καθεστώτος στη γειτονική χώρα και ο έλεγχος που έχει επιτευχθεί επί της κοινωνίας με σκληρά κατασταλτικά και νομικά μέτρα εναντίον των αντιπάλων, δίνει σαφέστατα ένα τακτικό πλεονέκτημα. Η προσδοκία κοινωνικής αντίδρασης είναι σχεδόν μηδενική.<br /><br />Όπως στην Ελλάδα η κακή οικονομική κατάσταση αποδίδεται στην παγκόσμια αναταραχή και οικονομική κρίση, το ίδιο γίνεται και στην Τουρκία. Υπάρχει και άμεση έκθεση σε κινδύνους λόγω της αστάθειας στη Μέση Ανατολή, αλλά και του αναδυόμενου μετώπου με τους Ισραηλινούς. Εκεί όμως εργαλειοποιούνται και τα ανθελληνικά αντανακλαστικά της τουρκικής κοινωνίας. Η ρητορική Ερντογάν αποδεικνύει του λόγου το αληθές. «Οι κακοί Έλληνες με τους ακόμα χειρότερους Ισραηλινούς», με ολίγη από κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ, απεργάζονται σχέδια αποσταθεροποίησης της Τουρκίας και αποκλεισμού της από την ανατολική Μεσόγειο!<br /><br />Το σύνδρομο καταδίωξης είναι πανταχού παρόν. Το διεθνές δίκαιο ερμηνεύεται βολικά ώστε να καλύπτει -έτσι νομίζουν- την τουρκική αρπακτική διάθεση κατά πάντων, ενώ καλλιεργείται η εικόνα του πανταχόθεν βαλλόμενου και μονίμως αδικημένου! Αλήθεια, τι ισχύει για την πληροφορία του δημοσιεύθηκε αρχικά στο διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg και εν συνεχεία χρησιμοποιήθηκε σε δημοσίευμα της <a href="https://www.dw.com/el/%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CE%B6%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CE%AD%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9/a-77120522">Deutsche Welle</a>, ότι η Άγκυρα ετοιμάζεται ψηφίσει νόμο για την… κατοχύρωση θαλάσσιων ζωνών σε αμφισβητούμενες περιοχές σε Αιγαίο και Μεσόγειο;<br /><br />Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα; Ποιος άρχισε πρώτος! Θα διαπιστώσουμε μήπως προσεχώς το γνωστό… blame game, με την Τουρκια να ισχυρίζεται ότι ο νομος έχει σχεδιαστεί ως απάντηση στις σκέψεις που φέρονται να υπάρχουν στην Αθήνα, τις οποίες και πληροφορήθηκαν εγκαίρως; Αυτός δε ο νόμος θα «νομιμοποιούσε», πάντα κατά την Άγκυρα, ή μάλλον θα επέβαλε την με κάθε τρόπο απόκρουση κάθε σχετικής πρωτοβουλίας.<br /><br />Άρα, μήπως οι εσωτερικές πολιτικές πραγματικότητες στις δυο χώρες που βαδίζουν προς εκλογές -στην Τουρκία ο Ερντογάν έχει να παρακάμψει και συνταγματικά κωλύματα, τα οποία οδηγούν τις τουρκικές εκλογές να συμπέσουν με τις ελληνικές- σε συνδυασμό με το διεθνές περιβάλλον, γεννήσουν κάποια κρίση στα ελληνοτουρκικά που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σοβαρή;<br /><br />Ας ευχηθούμε, οι σχεδιαστές της ελλαδικής πολιτικής στην Αθήνα να λαμβάνουν υπόψη όλα τα δεδομένα και αντιλαμβάνονται την ανάγκη σοβαρής προετοιμασίας σε στρατιωτικό, διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο, μηδέ της ενότητας του εσωτερικού μετώπου εξαιρουμένης. Μόνον έτσι θα λάβουν τις σωστές για την ελληνική εθνική ασφάλεια αποφάσεις. Αυτά προς το παρόν.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα γεννήσουν ΚΡΙΣΗ στα ελληνοτουρκικά οι επερχόμενες και στις δυο χώρες ΕΚΛΟΓΕΣ;

ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Από το πρωί, στα βασικά θέματα της επικαιρότητας παίζει η πρόθεση του Ερντογάν να περάσει έναν νόμο με τον οποίο να «κατοχυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εχθρικό κράτος για την Ελλάδα η Ουκρανία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2026/05/drone13056_k.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1100" data-original-width="1920" height="115" src="https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2026/05/drone13056_k.jpg" width="746" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αποστολή του θαλάσσιου drone θα ενέπλεκε τη χώρα σε συγκρούσεις κόντρα στα συμφέροντά της</span></h3>Τα απόνερα του εντοπισμού του ουκρανικού θαλάσσιου drone, που εντοπίστηκε στη Λευκάδα, συνεχίζουν να προκαλούν ισχυρούς κραδασμούς, σε μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση εθνικής ασφάλειας, η οποία εκθέτει ταυτόχρονα τόσο το Κίεβο όσο και την ελληνική κυβέρνηση, που εδώ και χρόνια επιμένει να προσφέρει απλόχερη πολιτική, στρατιωτική και διπλωματική στήριξη στην Ουκρανία, χωρίς να λαμβάνει ούτε στοιχειώδη ανταλλάγματα σε επίπεδο γεωπολιτικής συνέπειας και σεβασμού απέναντι στα ελληνικά συμφέροντα.<br /><br />Οσα επικίνδυνα αποκαλύφθηκαν σχετικά με το ουκρανικό drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα θέτουν άπαντες προ των ευθυνών τους. Η Αθήνα όφειλε ήδη να έχει διακόψει κάθε διπλωματική σχέση της με το καθεστώς του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παγώνοντας κάθε περαιτέρω στρατιωτική ή διπλωματική διευκόλυνση μέχρι να δοθούν σαφείς εξηγήσεις για το πώς ένα ουκρανικό USV βρέθηκε στα ελληνικά ύδατα.<br /><br />Αυτή, άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα μας βρίσκεται εμπλεκόμενη στο πολεμικό μέτωπο Ρωσίας – Ουκρανίας για χάρη του Ζελένσκι. Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Δεκέμβριο είχε προηγηθεί επίθεση ουκρανικών drones σε ρωσικό τάνκερ σε απόσταση μόλις 64 ναυτικών μιλίων από την Κρήτη. Η Ελλάδα δεν μπορεί να εκτίθεται διαρκώς σε κινδύνους για λογαριασμό ενός κράτους που όχι μόνο δεν στηρίζει τα ελληνικά συμφέροντα, αλλά σε κρίσιμα ζητήματα επιλέγει να κινείται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Κι αυτό ακριβώς είναι το εξοργιστικό της υπόθεσης.<br /><br />Η Ελλάδα έστειλε οπλικά συστήματα, στρατιωτικό υλικό, οικονομική βοήθεια και πολιτική κάλυψη στο Κίεβο από την πρώτη στιγμή της ρωσικής εισβολής. Στήριξε όλες τις ευρωπαϊκές κυρώσεις απέναντι στη Ρωσία, επωμίστηκε το κόστος της ενεργειακής κρίσης και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της δυτικής στήριξης προς την Ουκρανία, ενώ τώρα καλείται να δώσει αλλά 600 εκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη του Κιέβου.<div><br />Η Κύπρος<br /><br />Την ίδια ώρα, όμως, η Ουκρανία απέφυγε συστηματικά να στηρίξει την Αθήνα στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό, κρατώντας μια προκλητικά αμήχανη στάση απέναντι στην τουρκική κατοχή της Κύπρου και επιλέγοντας να επενδύει στρατηγικά στις σχέσεις της με την Τουρκία και τον Ταγίπ Ερντογάν. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκαίο η ελληνική πλευρά να επαναπροσεγγίσει τις επαφές της με τη Μόσχα, οι οποίες βρίσκονται στο χειρότερο σημείο μετά την ολόθερμη στήριξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο καθεστώς Ζελένσκι.<br /><br />Ιδιαίτερα εκτεθειμένος εμφανίζεται και ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος χρειάστηκε αρκετές ημέρες για να αντιδράσει ουσιαστικά στο θέμα, ενώ στο μεταξύ είχε προηγηθεί η ατυχέστατη δημόσια τοποθέτησή του περί εντοπισμού του drone εκτός ελληνικής επικράτειας. Τελικά, ο υπουργός Αμυνας αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι υπάρχει πλέον «βεβαιότητα ότι το drone είναι ουκρανικό» και έκανε λόγο «για μια πολύ σοβαρή υπόθεση», φέρνοντας το ζήτημα προς συζήτηση στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης.<br /><br />«Η παρουσία αυτού του USV, του θαλάσσιου drone, επηρεάζει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και επηρεάζει επίσης την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας» τόνισε ο κ. Δένδιας, συμπληρώνοντας ότι πρόκειται για ένα «εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα» που δεν αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα αλλά συνολικά την κάθε μορφής ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών στην περιοχή. Παράλληλα, ανέδειξε τον προβληματισμό που προκαλεί το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα USV διαθέτουν τεχνολογία η οποία τα καθιστά εξαιρετικά δύσκολα στον εντοπισμό από τα συμβατικά ραντάρ, στοιχείο που εντείνει ακόμα περισσότερο τις ανησυχίες για την ασφάλεια και τη δυνατότητα έγκαιρης αποτροπής αντίστοιχων περιστατικών στο μέλλον.<br /><br />Ωστόσο, ακόμα και μέσα σε αυτό το βαρύ κλίμα, η αντίδραση του Κιέβου υπήρξε ενδεικτική της συνολικής στάσης που τηρεί απέναντι στην ελληνική πλευρά. Ο Ουκρανός υπουργός Αμυνας, που συμμετείχε μέσω τηλεδιάσκεψης στη συνεδρίαση, απέφυγε να δώσει οποιαδήποτε σαφή απάντηση ή δέσμευση, περιοριζόμενος απλώς να δηλώσει ότι «θα το διερευνήσει» και θα επανέλθει στο θέμα.</div><br />Τα αναπάντητα ερωτήματα από την κυβέρνηση και οι καθυστερήσεις<br /><br />Η υπόθεση με το ουκρανικό θαλάσσιο drone εγείρει πλήθος αμείλικτων και αναπάντητων ερωτημάτων, τα οποία η κυβέρνηση αποφεύγει συστηματικά να απαντήσει με σαφήνεια, την ώρα που η κοινή γνώμη παρακολουθεί τις εξαιρετικά σοβαρές διαστάσεις εθνικής ασφάλειας να αντιμετωπίζονται με αμηχανία, καθυστερήσεις και εμφανή προσπάθεια υποβάθμισης.<br /><br />Το βασικό ερώτημα είναι αμείλικτο: πώς ακριβώς βρέθηκε ένα ουκρανικό USV στα ελληνικά ύδατα; Εισήλθε από ξηράς; Υπήρχε γνώση των ελληνικών Αρχών και ουσιαστικά επετράπη να εκτυλίσσεται ένα επικίνδυνο επιχειρησιακό σκηνικό εντός της ελληνικής επικράτειας; Αν ισχύει αυτό, τότε η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να λογοδοτήσει για ποιο λόγο αποδέχθηκε σιωπηρά μια ενέργεια που εμπλέκει έμμεσα την Ελλάδα σε μια ενεργή πολεμική σύγκρουση με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ασφάλεια της χώρας και της ανατολικής Μεσογείου. Αλλά και στην περίπτωση που δεν υπήρχε καμία γνώση και το drone κινήθηκε εν αγνοία των ελληνικών Αρχών, τότε η εικόνα γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική.<br /><br />Σε αυτό το σενάριο, η χώρα εμφανίζεται σαν ένα πλήρως ανοχύρωτο και ανεξέλεγκτο πεδίο, ένα «ξέφραγο αμπέλι», όπου οποιοσδήποτε μπορεί να μεταφέρει στρατιωτικό υλικό, να πραγματοποιεί επιχειρησιακές κινήσεις και να εμπλέκει την Ελλάδα σε εμπόλεμες καταστάσεις χωρίς καν να γίνεται αντιληπτός. Και τα δύο ενδεχόμενα είναι πολιτικά και επιχειρησιακά εκρηκτικά, με τις ευθύνες να βαριές και αμείλικτες. Η κυβέρνηση βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ένα τεράστιο ζήτημα αξιοπιστίας και εθνικής ευθύνης, που συνιστά πρωτοφανή αποτυχία των μηχανισμών ασφαλείας και επιτήρησης της χώρας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια βαθιά εχθρική πράξη από μια χώρα που θεωρητικά αντιμετωπίζεται ως «φίλια» από την ελληνική πλευρά. Είτε από αμέλεια είτε εκ προθέσεως, η Ουκρανία εξέθεσε ευθέως την Ελλάδα σε έναν σοβαρό κίνδυνο ασφαλείας, την ώρα μάλιστα που η Αθήνα συνεχίζει να παρέχει πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική στήριξη χωρίς όρους, χωρίς απαιτήσεις και χωρίς καμία ουσιαστική διασφάλιση των εθνικών της συμφερόντων.<div><br /></div><div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Εχθρικό κράτος για την Ελλάδα η Ουκρανία!

Η αποστολή του θαλάσσιου drone θα ενέπλεκε τη χώρα σε συγκρούσεις κόντρα στα συμφέροντά της Τα απόνερα του εντοπισμού του ουκρανικού θαλάσσι...

Διαβάστε την συνέχεια