GuidePedia

0


Η σύνοδος στη Shenzhen δεν έφερε μια νέα παγκόσμια συμφωνία, αλλά ενδέχεται να σηματοδοτεί κάτι βαθύτερο: την έναρξη μιας διαδικασίας επανακαθορισμού των διεθνών ισορροπιών από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα

Η συνάντηση των Donald Trump, Vladimir Putin και Xi Jinping στη Shenzhen της Κίνας, στις 19 Νοεμβρίου 2026, μπορεί να αποδειχθεί σημαντικότερη για όσα θα ακολουθήσουν παρά για όσα ανακοινώθηκαν επισήμως.
Η εικόνα των ηγετών των τριών ισχυρότερων πυρηνικών δυνάμεων γύρω από το ίδιο τραπέζι, με οικοδεσπότη τον Xi Jinping, είχε από μόνη της ιδιαίτερο γεωπολιτικό βάρος.
Ακόμη μεγαλύτερη σημασία, ωστόσο, αποκτά η επιλογή τους να εκδώσουν μια εξαιρετικά σύντομη κοινή διακήρυξη, περιορισμένη σε τέσσερα σημεία, χωρίς χρονοδιαγράμματα, μηχανισμούς εφαρμογής ή σαφείς δεσμεύσεις.
Η σύνοδος, που πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο της APEC, προκάλεσε ήδη συγκρίσεις με μια νέα «Γιάλτα», παραπέμποντας στη διάσκεψη του 1945, όταν οι μεγάλες δυνάμεις επιχείρησαν να διαμορφώσουν τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων.
Η ιστορική αναλογία είναι ελκυστική, αλλά χρειάζεται προσοχή.
Στη Shenzhen δεν προέκυψε κάποια συμφωνία ανακατανομής σφαιρών επιρροής ούτε ένα δεσμευτικό σχέδιο για τη διεθνή ασφάλεια.
Εκείνο που εμφανίστηκε είναι η πολιτική βούληση τριών ανταγωνιστικών κέντρων ισχύος να συζητούν απευθείας για ζητήματα που επηρεάζουν το σύνολο του πλανήτη.
Πρόκειται ενδεχομένως για το πρώτο βήμα προς μια νέα μορφή διαχείρισης του διεθνούς ανταγωνισμού, στην οποία η αντιπαράθεση δεν καταργείται, αλλά αποκτά κανάλια συνεννόησης και ορισμένους κοινούς κανόνες.

Η επόμενη ημέρα: Συνεργασία χωρίς στρατηγική εμπιστοσύνη

Το βασικό χαρακτηριστικό της τριμερούς είναι ότι οι συμμετέχοντες δεν εγκαταλείπουν τις στρατηγικές τους επιδιώξεις.
Αντιθέτως, επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο εντός του οποίου θα μπορούν να τις προωθούν χωρίς να οδηγούνται αναγκαστικά σε ανεξέλεγκτη σύγκρουση.
Για την Ουάσιγκτον, η σύνοδος προσφέρει στον Donald Trump τη δυνατότητα να εμφανιστεί ως ο ηγέτης που επαναφέρει την προσωπική διπλωματία στο υψηλότερο επίπεδο.
Παράλληλα, του επιτρέπει να διατηρεί ανοικτούς διαύλους τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Πεκίνο, αποφεύγοντας, στο μέτρο του δυνατού, την πλήρη ενοποίηση των δύο ανταγωνιστών του σε ένα συμπαγές αντιδυτικό μέτωπο.
Για τη Μόσχα, η συμμετοχή του Vladimir Putin στο ίδιο τραπέζι με τους ηγέτες των ΗΠΑ και της Κίνας αποτελεί ουσιαστική διπλωματική αναβάθμιση.
Η Ρωσία επιβεβαιώνει ότι, παρά τις κυρώσεις και τη σύγκρουση στην Ουκρανία, παραμένει αναγκαίος συνομιλητής για τα ζητήματα στρατηγικής ασφάλειας.
Για το Πεκίνο, το πολιτικό όφελος είναι ακόμη μεγαλύτερο. Ο Xi Jinping εμφανίζεται όχι απλώς ως εκπρόσωπος μιας ανερχόμενης υπερδύναμης, αλλά ως οικοδεσπότης και δυνητικός διαμορφωτής ενός νέου διεθνούς πλαισίου.
Η Κίνα διεκδικεί έτσι ρόλο κεντρικού παράγοντα στη διαχείριση της παγκόσμιας σταθερότητας, χωρίς να χρειάζεται να υποχωρήσει σε κρίσιμες στρατηγικές της θέσεις.
Εδώ βρίσκεται και η πρώτη ουσιαστική διαπίστωση για την επόμενη ημέρα: η τριμερής δεν σηματοδοτεί σύγκλιση συμφερόντων, αλλά αναγνώριση της αλληλεξάρτησης των τριών δυνάμεων.

ΟΗΕ: Η συζήτηση για τη μεταρρύθμιση κρύβει μια μάχη επιρροής.  Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Next
This is the most recent post.
Previous
Παλαιότερη Ανάρτηση

Δημοσίευση σχολίου

 
Top