Οι νέες ισορροπίες σε Μέση Ανατολή και Ανατολική Μεσόγειο αποκάλυψαν τις αδυναμίες της Αγκυρας.
Ο Ερντογάν βλέπει ότι οι σχεδιασμοί των Αμερικανών δεν τον περιλαμβάνουν, το Ισραήλ είναι η αναμφισβήτητη περιφερειακή δύναμη, ενώ η Ελλάδα εδραιώνει τη θέση της κάνοντας «παράσταση ισχύος» και η Κύπρος θωρακίζεται έχοντας τη συνδρομή όλης της Ευρώπης
Νέα δεδομένα και νέες ισορροπίες διαμορφώνει και στο τόξο Αιγαίο - Ανατολική Μεσόγειος η κρίση στο Ιράν, καθώς η Ελλάδα και η Κύπρος ενισχύουν τις θέσεις τους, τη στιγμή που η Αγκυρα αγωνιά για την τύχη του Ιράν, την αναβάθμιση της στρατηγικής σημασίας της περιοχής για Αμερικανούς και Ευρωπαίους και, συγχρόνως, αποκαλύπτεται ότι, παρά το «θαύμα» της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, η χώρα βρέθηκε «γυμνή» απέναντι σε πυραυλικές απειλές.
Οι μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Τουρκία με τον πόλεμο στο Ιράν κάθε άλλο παρά σημαίνουν ότι αποσπάται η προσοχή της από το Αιγαίο, ενώ αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον η αναδιαμόρφωση της στρατηγικής της προκειμένου να «διορθώσει» τις αστοχίες και αδυναμίες τής μέχρι τώρα αμυντικής κυρίως πολιτικής της, που τη φέρνουν σε μειονεκτική θέση έναντι του κύριου περιφερειακού ανταγωνιστή της, του Ισραήλ.
Κάτι που δεν αποκλείει σύντομα η Τουρκία να στραφεί υπογείως στην προσπάθεια απόκτησης πυρηνικής αποτροπής, ενώ σε ό,τι αφορά την περιοχή μας, πιθανότατα θα επιχειρήσει να αποτρέψει και να ανατρέψει κινήσεις οι οποίες θεωρούνται στην Αγκυρα «προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων εις βάρος της».
Χωρίς ακόμη να είναι προβλέψιμη η έκβαση αλλά και η διάρκεια του πολέμου στο Ιράν, η Τουρκία διαπιστώνει ότι η στάση της -η οποία πλέον δεν είναι εκείνη του «επιτήδειου ουδέτερου», αφού ο ίδιος ο πρόεδρος Ερντογάν πήρε σαφή θέση εναντίον της αμερικανοϊσραηλινής επιχείρησης εναντίον του Ιράν- δεν αποδίδει, αν και δεν θα σταματήσει τις προσπάθειες να εμφανιστεί ως «μεσολαβητής» της τελευταίας στιγμής.
Εγκλωβισμός
Οι μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Τουρκία με τον πόλεμο στο Ιράν κάθε άλλο παρά σημαίνουν ότι αποσπάται η προσοχή της από το Αιγαίο, ενώ αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον η αναδιαμόρφωση της στρατηγικής της προκειμένου να «διορθώσει» τις αστοχίες και αδυναμίες τής μέχρι τώρα αμυντικής κυρίως πολιτικής της, που τη φέρνουν σε μειονεκτική θέση έναντι του κύριου περιφερειακού ανταγωνιστή της, του Ισραήλ.
Κάτι που δεν αποκλείει σύντομα η Τουρκία να στραφεί υπογείως στην προσπάθεια απόκτησης πυρηνικής αποτροπής, ενώ σε ό,τι αφορά την περιοχή μας, πιθανότατα θα επιχειρήσει να αποτρέψει και να ανατρέψει κινήσεις οι οποίες θεωρούνται στην Αγκυρα «προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων εις βάρος της».
Χωρίς ακόμη να είναι προβλέψιμη η έκβαση αλλά και η διάρκεια του πολέμου στο Ιράν, η Τουρκία διαπιστώνει ότι η στάση της -η οποία πλέον δεν είναι εκείνη του «επιτήδειου ουδέτερου», αφού ο ίδιος ο πρόεδρος Ερντογάν πήρε σαφή θέση εναντίον της αμερικανοϊσραηλινής επιχείρησης εναντίον του Ιράν- δεν αποδίδει, αν και δεν θα σταματήσει τις προσπάθειες να εμφανιστεί ως «μεσολαβητής» της τελευταίας στιγμής.
Εγκλωβισμός
Ωστόσο, τα ιδεολογήματα της τουρκικής ηγεσίας και κυρίως η προβολή στο μέλλον των συνθηκών του περιφερειακού ανταγωνισμού της με το Ισραήλ την εγκλωβίζουν σε μια παθητική στάση αναμονής.
Για την Αγκυρα, η οποία έχει επενδύσει πολλά στη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, η σαφής επιλογή του Αμερικανού προέδρου να σταθεί μαζί με το Ισραήλ σε έναν πόλεμο όπως αυτός του Ιράν αποτελεί σοβαρό πλήγμα. Πολύ περισσότερο όταν τα μηνύματα που εκπέμπονται είναι ότι στόχος της Ουάσινγκτον είναι ο ανασχεδιασμός του χάρτη από την Ινδία έως τον Κόλπο, το Κέρας της Αφρικής και την Ανατολική Μεσόγειο, έναν χώρο τον οποίο η Τουρκία θεωρεί πεδίο άσκησης της περιφερειακής ηγεμονίας της.
Οι απειλές ασφάλειας για την Τουρκία δεν περιορίζονται μόνο στην άμυνα. Η επιχείρηση εναντίον του Ιράν έφερε και πάλι στην επικαιρότητα το Κουρδικό ζήτημα, το οποίο η Αγκυρα θεωρούσε ότι, μετά την αλλαγή στη Συρία και την εντολή Τραμπ για επανένταξη της αυτόνομης κουρδικής οντότητας στην κεντρική κρατική δομή της Συρίας, έκλεινε μια μεγάλη πληγή, παράλληλα με την εσωτερική διαδικασία συμφιλίωσης με το PKK.
Τώρα οι Κούρδοι του Ιράν αποκτούν αναβαθμισμένο ρόλο, εφόσον μάλιστα η εκστρατεία εναντίον του Ιράν οδηγήσει σταδιακά και σε αλλαγή του καθεστώτος, κάτι που δημιουργεί εφιαλτικά σενάρια για την Τουρκία. Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Αγκυρα, όμως, είναι το στρατηγικό κενό που θα δημιουργηθεί εάν το Ιράν τελικά ηττηθεί, καθώς τότε το Ισραήλ θα έχει απαλλαγεί από έναν στρατηγικό αντίπαλο και θα μπορεί να διαθέσει όλες τις δυνάμεις του σε άλλες περιφερειακές απειλές και ανταγωνισμούς. Εάν μάλιστα υπάρξουν διαλυτικά φαινόμενα στο Ιράν, τότε η Τουρκία είναι από τις πρώτες χώρες που θα υποστούν τις συνέπειες, με μεγάλες ανεξέλεγκτες προσφυγικές ροές αλλά και με την «εξαγωγή» αποσταθεροποίησης από το Ιράν.
Συγχρόνως, σε ένα νέο σκηνικό που θα διαμορφωθεί στην περιοχή μετά τον πόλεμο, παρά το γεγονός ότι η υπόθεση του Παλαιστινιακού θα συνεχίζει να ρίχνει τη σκιά της πάνω από τις περιφερειακές πολιτικές του Ισραήλ, η Τουρκία διαπιστώνει ότι αποξενώνεται και ότι έχει μειωθεί το κύρος που ίσως ενέπνεε σε ορισμένες ισχυρές χώρες του Κόλπου, στηρίζοντας το καθεστώς της Τεχεράνης.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου