Στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης των αυτοαποκαλουμένων «αρίστων», η επικοινωνιακή βιτρίνα υποχωρεί και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα: υπουργοί χωρίς ευθύνη, επιδοματική πολιτική χωρίς έλεγχο, κρατική ανοχή στην παραβατικότητα και μια κοινωνία που καλείται διαρκώς να πληρώνει το κόστος της ανικανότητας.
Γράφει η Μαρία Γιαλαμά
Βαδίζουμε ήδη στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης από τη σύνθεση των αυθαιρέτως αυτοαποκαλουμένων «αρίστων». Τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους είναι πλέον ορατά διά γυμνού οφθαλμού, τώρα που την επικοινωνιακή χρυσόσκονη κάλυψε η αφρικανική σκόνη.
Υπεύθυνοι υπουργοί άνευ ευθύνης
Προσφάτως, δικαστική απόφαση κατέρριψε τους ισχυρισμούς της νυν Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογενείας για το ΠΕΝ Καλλιθέας, το οποίο δεν λειτουργεί, χωρίς όμως η ίδια να μεριμνά για την επαναλειτουργία του. Παράλληλα, η πορεία της «Κιβωτού του Κόσμου», της οποίας η διοίκηση ανετράπη με πρωτοβουλία της τότε υφυπουργού, απομακρύνοντας τον ιδρυτή της, πατέρα Αντώνιο, και την πρεσβυτέρα του, είναι καθοδική. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι τοποθετήθηκε διοίκηση εκλεκτών του Μεγάρου Μαξίμου.
Σήμερα, η δομή φιλοξενεί μόλις το ένα δέκατο των παιδιών που φιλοξενούσε προηγουμένως, στερώντας από κοινωνικά αδυνάμους έναν φορέα συνδρομής και ουσιαστικής προστασίας. Η Δόμνα των «αρίστων», έστω και αν οι δικαστικές αποφάσεις διαψεύδουν τις αιτιάσεις της, εξακολουθεί να φέρει τον τίτλο της Υπουργού, διαχειριζόμενη τον ευαίσθητο τομέα της Κοινωνικής Συνοχής και της Οικογενείας. Η τηλεοπτική παρουσία της παραμένει συχνή, ακόμη και μετά τα τραγικά της λάθη, τα οποία δυνητικώς θα αρκούσαν για την απομάκρυνσή της από την κυβέρνηση.
Δεν καλείται βεβαίως για να απολογηθεί για τα σφάλματά της, αλλά για να παρουσιάσει τα «κουπόνια ευημερίας» που προσφέρει η κυβέρνηση και να προωθήσει την ιδέα εγκατάστασης πολιτών στη μεθόριο με δέλεαρ 10.000 ευρώ.
Προνομιακή μεταχείριση της ομάδας των «ευαλώτων» πολιτών
Η ευγενής τάξη των «ευαλώτων» ομάδων, των εξειδικευμένων στη συγκέντρωση, δι’ απαλλοτριώσεως, χαλκού, στη φιλοξενία λαθρομεταναστών Πακιστανών και, φυσικά, στη χρηματοδότηση των πρακτικών τους μέσω κρατικών επιδομάτων, ευημερεί. Η ιστορία θα καταγράψει ότι τα έργα τους είναι, μέχρι στιγμής, τα πρώτα που απέδωσαν καρπούς στη νεοσυσταθείσα αστυνομική υπηρεσία πατάξεως του οργανωμένου εγκλήματος.
Τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία βρίσκονται ήδη στα χέρια της κοινής γνώμης, η οποία πληροφορήθηκε ότι χορηγεί, μέσω των φόρων της, επιδόματα σε «ευάλωτους» συμπολίτες που διαθέτουν βίλες με ελικοδρόμια, χωρίς αυτά να έχουν υποπέσει μέχρι σήμερα στην αντίληψη των αρμοδίων για τη δόμηση και λειτουργία ελικοδρομίων.
Στη χώρα, λοιπόν, όπου σε αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες χορηγούνται επιδόματα ακόμη και για να στέλνουν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο, δηλαδή για την υποχρεωτική εκπαίδευση, τα διατιθέμενα χρήματα χρησιμοποιούνται τελικώς για τη γκετοποίηση των περιοχών που επέλεξαν αυθαιρέτως να κατοικούν. Εκεί, για να εισέλθει η αστυνομία, προηγούνται διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους τους, ενώ αστυνομικός απασχολεί με παιχνίδια τα παιδιά του οικισμού, προκειμένου να μη δουν τον έλεγχο ή και τις συλλήψεις που ενδέχεται να πραγματοποιηθούν.
Όλα αυτά γίνονται με μεγάλη «ευαισθησία», παρότι ο έλεγχος αφορά ομάδες κλεπτών, ναρκεμπόρων, συλλεκτών χαλκού και μετάλλων από δημόσιες υποδομές και λοιπών παραβατικών στοιχείων.
Ιδιότυπος ανθρωπισμός
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους λαθροεισβολείς στη χώρα, τους οποίους οι «άριστοι» χρηματοδοτούν, ως εάν ήθελαν να τους ανταμείψουν για την παραβίαση των εθνικών συνόρων. Τους παρέχουν στέγη και μηνιαίο επίδομα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους, στο πλαίσιο ενός ιδιότυπου φιλανθρωπισμού που υπηρετούν.
Όλοι, λοιπόν, έχουν λαμβάνειν από το υστέρημα του Έλληνα, ο οποίος πληρώνει αγογγύστως τους φόρους του και βλέπει τις υποδομές του κρατικού μηχανισμού να υπολειτουργούν, την ώρα που το κράτος επιδεικνύει εκλεκτική ευαισθησία στην οικονομική αποκατάσταση όσων δρουν εκτός νόμου, παραβατικών και παρεκτρεπομένων.
Απρέπειες εις βάρος της παιδείας
Στη χώρα όπου πανεπιστημιακοί καθηγητές ιδρυμάτων της περιφέρειας σπανίως εμφανίζονται στη διδακτική έδρα· όπου οι φοιτητές φέρνουν από το σπίτι τους την κόλλα αναφοράς για να εξεταστούν γραπτώς· όπου οι ώρες εξετάσεως αλλάζουν την τελευταία στιγμή άνευ προειδοποιήσεως· και όπου η χορήγηση, ύστερα από πολλές εξεταστικές δοκιμασίες, του μεταπτυχιακού τίτλου γίνεται με αποστολή του διπλώματος μέσω ταχυδρομικής εταιρείας, με χρέωση μάλιστα του ίδιου του αποφοίτου, η φτώχεια απεφασίσθη να παταχθεί με κουπόνια.
Για ακόμη μία φορά, οι εργαζόμενοι φορολογούμενοι καλούνται να πληρώσουν για τους «ευάλωτους», ακόμη και μέσω των υπερφορολογημένων καυσίμων.
Αύξηση επιδόματος ανεργίας ναυτικών
Εντός της εβδομάδος, ο υπουργός Ναυτιλίας ανακοίνωσε την αύξηση του επιδόματος ανεργίας των ναυτικών από τα 350 στα 600 ευρώ μηνιαίως. Έτσι, ένας θαλασσοδαρμένος ναυτικός καλείται να εξασφαλίσει την επιβίωσή του με ένα ποσό που υπολείπεται των οικονομικών παροχών που δίδονται απλόχερα από την κυβέρνηση στους λαθρομετανάστες.
Το γεγονός ότι ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας μερίμνησε για την αύξηση αυτού του μικρού επιδόματος πιστώνεται ως πράξη ενσυναίσθησης και γνώσης των σημερινών συνθηκών διαβίωσης. Πιστώνεται, βεβαίως, στην κυβέρνηση και η διαχρονική της απαξίωση προς την πλειοψηφία των Ελλήνων που πένονται. Οι προσπάθειες επικοινωνιακής διαχείρισης της πάταξης της αισχροκέρδειας έπαψαν πλέον να είναι πειστικές.
Ενιαίος φορέας διαχειρίσεως επιδομάτων
Είναι γεγονός ότι στη Νέα Δημοκρατία, πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση, μετά την εγκληματική περίοδο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είχε διαμορφωθεί πρόγραμμα στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η χορήγηση επιδομάτων από έναν και μόνον φορέα, με αποκλειστικώς τεκμηριωμένα κριτήρια για τους δικαιούχους. Στόχος ήταν ο έλεγχος των κρατικών πόρων και η ορθολογική κατανομή τους.
Το γεγονός, όμως, ότι χρήστες ναρκωτικών ουσιών, νοσούντες από AIDS, δηλώνουν δημοσίως τον τρόπο με τον οποίο φροντίζουν να νοσήσουν και άλλοι χρήστες, ώστε τα επιδόματα που λαμβάνουν —ενδεικτικώς ανέφεραν ποσά της τάξεως των 1.300 ευρώ μηνιαίως— να τους επιτρέπουν, σε συνδυασμό με κάποια μικροαπασχόληση στην παρανομία, να εξασφαλίζουν τη δόση τους και να επιβιώνουν, αναδεικνύει την ανεπάρκεια ελέγχου της ασκούμενης επιδοματικής πολιτικής.
Προφανώς, ο ενιαίος φορέας δεν δημιουργήθηκε είτε λόγω ανικανότητος είτε λόγω ελλείψεως βουλήσεως.
Αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, ότι η επικοινωνία από μόνη της δεν γεννά αποτελέσματα, ούτε βεβαίως οι τίτλοι σπουδών, όταν δεν συνοδεύονται από εργασιακή εμπειρία και κοινωνική γνώση εκ μέρους των κατά νόμον υπευθύνων. Ο χρόνος ανοχής στις κυβερνητικές αστοχίες έχει πλέον υπερκαλυφθεί. Καιρός να παραχθεί έργο, ανάλογο του κόπου των φορολογουμένων πολιτών, έστω και αν χρειασθεί να αποχωρήσουν οι «άριστοι-ανίκανοι», οι οποίοι αξιολογούνται καθημερινώς με αρνητικά πρόσημα για το ανύπαρκτο παραγωγικό τους έργο.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου