Του Σωτήρη Σιδέρη
Η κλιμάκωση της ρητορικής της έντασης του Ισραήλ κατά της Τουρκίας στην οποία εμπλέκει και την Ελλάδα, δεν επικεντρώνεται σε κάποιο διμερές πρόβλημα μεταξύ των δύο χωρών, αλλά έχει σαφέστατα χαρακτηριστικά ανταγωνιστικών κρατών για κυριαρχία στην περιοχή. Οι δηλώσεις του ισραηλινού υπουργού Άμυνας Ισραέλ Κατς στην Αθήνα, ενώπιον του ομολόγου του Νίκου Δένδια ότι, λίγο πολύ η Άγκυρα θέλει να “αποκαταστήσει” την οθωμανική αυτοκρατορία εξισώνοντας μάλιστα κατά τρόπο αυθαίρετο και επικίνδυνο την Γάζα και την Συρία με το Αιγαίο, αποτελεί μείζονα πρόκληση για την ασφάλεια της Ελλάδας.
Οι ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο είναι ζήτημα διεθνούς δικαίου και σεβασμού της συνθήκης της Λωζάννης και όχι ζήτημα τρομοκρατίας όπως το έθεσε ο ισραηλινός υπουργός. Το Ισραήλ δεν μπορεί να εμφανίζεται ως ο νέος προστάτης της κυριαρχίας των κρατών, ενώ κατηγορείται για εγκλήματα, όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στην Συρία, το Ιράν και τον Λίβανο . Εννοείται ότι και η Τουρκία έχει τους δικούς της επικίνδυνους στόχους.. Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μοιάζει ανίκανη να οριοθετήσει τις σχέσεις με το Ισραήλ και έτσι, οι κίνδυνοι να χρησιμοποιηθεί ως Ιφιγένεια όλο και αυξάνονται.
Η ένταση και η στρατιωτικοποίηση του Αιγαίου
Ο Κατς πραγματοποίησε επίσκεψη στην Αθήνα στις 19-21 Ιανουαρίου. Στις δηλώσεις του είπε μεταξύ άλλων ότι το Ισραήλ «δεν θα επιτρέψει σε στοιχεία που επιδιώκουν να υπονομεύσουν την περιφερειακή σταθερότητα και να εδραιώσουν τη θέση τους μέσω της τρομοκρατίας, της επιθετικότητας ή των στρατιωτικών παραφυάδων τους στη Συρία, στη Γάζα, στο Αιγαίο Πέλαγος ή οπουδήποτε αλλού, προκειμένου να πραγματώσουν τις επικίνδυνες φιλοδοξίες τους, θέλοντας να αποκαταστήσουν αυτοκρατορίες εις βάρος κυρίαρχων κρατών».
Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας στο Αιγαίο προυπάρχει του Κατς και διαρκεί δεκαετίες και μάλιστα το Ισραήλ έμενε σιωπηλό μέχρι το 2010 , όταν επιτέθηκε στο τουρκικό πλοίο Μαβί Μαρμαρά που μετέφερε βοήθεια στους Παλαιστινίους. Μέχρι τότε , υπήρχε στρατηγική σχέση Ισραήλ -Τουρκίας που ήταν υπό τον έλεγχο των Κεμαλιστών. Τώρα που οι ισορροπίες έχουν αλλάξει , το Τελ Αβίβ οξύνει την επιθετική ρητορική κατά της Άγκυρας με την Ελλάδα στη μέση. Άλλωστε στην Αθήνα, τουλάχιστον κάποιοι αξιωματούχοι, στρατιωτικοί και διπλωμάτες, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το Ισραήλ πολεμά μόνο για τον εαυτό του, αυτό είναι το δόγμα του και για κανέναν άλλον.
Η ειρήνη και η σταθερότητα στο Αιγαίο θα διασφαλιστούν μόνο με την επίλυση των διμερών προβλημάτων Ελλάδας -Τουρκίας και όχι με την κλιμάκωση των προκλήσεων με την εμπλοκή τρίτης χώρας, του Ισραήλ εν προκειμένω. Κατά συνέπεια, η Αθήνα θα πρέπει να ζητήσει από το Τελ Αβίβ, να περιορίσει την ρητορική του σχετικά με το Αιγαίο και να μην ωθεί την Ελλάδα να στρατιωτικοποιήσει τις σχέσεις της με την Τουρκία.
Η δήλωση Δένδια την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου ότι η Ελλάδα είναι ανοιχτή στον διάλογο στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, κάθε άλλο παρά διορθώνει την εικόνα της προβληματικής σιωπής του ενώπιον του Κατς. Η αναφορά του επίσης στο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα προκαλούν , καθώς πρόκειται για θέατρο δεκαετιών. Μόλις προ δύο ημερών, στις 20 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε ο πέμπτος γύρος διαλόγου μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας. Αν ο Δένδιας ή συνολικά η κυβέρνηση είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις για τα χωρικά ύδατα, θα μπορούσαν να το ανακοινώσουν στην τουρκική αντιπροσωπεία, αλλά δεν το έκαναν. Το κάνει συχνά ο Δένδιας σε ασφαλές περιβάλλον πάντα για λόγους εντυπώσεων και για να προβάλλει ως δελφίνος και πατριώτης. Γι αυτό πρόκειται για θέατρο. Οι Έλληνες αξιωματούχοι πρέπει να μιλούν με μια φωνή , υπερασπιζόμενοι τις θέσεις της χώρας, είτε κάνουν δηλώσεις με ισραηλινούς, είτε με Τούρκους, είτε με Αμερικανούς.
Η κλιμάκωση της ρητορικής της έντασης του Ισραήλ κατά της Τουρκίας στην οποία εμπλέκει και την Ελλάδα, δεν επικεντρώνεται σε κάποιο διμερές πρόβλημα μεταξύ των δύο χωρών, αλλά έχει σαφέστατα χαρακτηριστικά ανταγωνιστικών κρατών για κυριαρχία στην περιοχή. Οι δηλώσεις του ισραηλινού υπουργού Άμυνας Ισραέλ Κατς στην Αθήνα, ενώπιον του ομολόγου του Νίκου Δένδια ότι, λίγο πολύ η Άγκυρα θέλει να “αποκαταστήσει” την οθωμανική αυτοκρατορία εξισώνοντας μάλιστα κατά τρόπο αυθαίρετο και επικίνδυνο την Γάζα και την Συρία με το Αιγαίο, αποτελεί μείζονα πρόκληση για την ασφάλεια της Ελλάδας.
Οι ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο είναι ζήτημα διεθνούς δικαίου και σεβασμού της συνθήκης της Λωζάννης και όχι ζήτημα τρομοκρατίας όπως το έθεσε ο ισραηλινός υπουργός. Το Ισραήλ δεν μπορεί να εμφανίζεται ως ο νέος προστάτης της κυριαρχίας των κρατών, ενώ κατηγορείται για εγκλήματα, όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στην Συρία, το Ιράν και τον Λίβανο . Εννοείται ότι και η Τουρκία έχει τους δικούς της επικίνδυνους στόχους.. Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μοιάζει ανίκανη να οριοθετήσει τις σχέσεις με το Ισραήλ και έτσι, οι κίνδυνοι να χρησιμοποιηθεί ως Ιφιγένεια όλο και αυξάνονται.
Η ένταση και η στρατιωτικοποίηση του Αιγαίου
Ο Κατς πραγματοποίησε επίσκεψη στην Αθήνα στις 19-21 Ιανουαρίου. Στις δηλώσεις του είπε μεταξύ άλλων ότι το Ισραήλ «δεν θα επιτρέψει σε στοιχεία που επιδιώκουν να υπονομεύσουν την περιφερειακή σταθερότητα και να εδραιώσουν τη θέση τους μέσω της τρομοκρατίας, της επιθετικότητας ή των στρατιωτικών παραφυάδων τους στη Συρία, στη Γάζα, στο Αιγαίο Πέλαγος ή οπουδήποτε αλλού, προκειμένου να πραγματώσουν τις επικίνδυνες φιλοδοξίες τους, θέλοντας να αποκαταστήσουν αυτοκρατορίες εις βάρος κυρίαρχων κρατών».
Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας στο Αιγαίο προυπάρχει του Κατς και διαρκεί δεκαετίες και μάλιστα το Ισραήλ έμενε σιωπηλό μέχρι το 2010 , όταν επιτέθηκε στο τουρκικό πλοίο Μαβί Μαρμαρά που μετέφερε βοήθεια στους Παλαιστινίους. Μέχρι τότε , υπήρχε στρατηγική σχέση Ισραήλ -Τουρκίας που ήταν υπό τον έλεγχο των Κεμαλιστών. Τώρα που οι ισορροπίες έχουν αλλάξει , το Τελ Αβίβ οξύνει την επιθετική ρητορική κατά της Άγκυρας με την Ελλάδα στη μέση. Άλλωστε στην Αθήνα, τουλάχιστον κάποιοι αξιωματούχοι, στρατιωτικοί και διπλωμάτες, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το Ισραήλ πολεμά μόνο για τον εαυτό του, αυτό είναι το δόγμα του και για κανέναν άλλον.
Η ειρήνη και η σταθερότητα στο Αιγαίο θα διασφαλιστούν μόνο με την επίλυση των διμερών προβλημάτων Ελλάδας -Τουρκίας και όχι με την κλιμάκωση των προκλήσεων με την εμπλοκή τρίτης χώρας, του Ισραήλ εν προκειμένω. Κατά συνέπεια, η Αθήνα θα πρέπει να ζητήσει από το Τελ Αβίβ, να περιορίσει την ρητορική του σχετικά με το Αιγαίο και να μην ωθεί την Ελλάδα να στρατιωτικοποιήσει τις σχέσεις της με την Τουρκία.
Η δήλωση Δένδια την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου ότι η Ελλάδα είναι ανοιχτή στον διάλογο στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, κάθε άλλο παρά διορθώνει την εικόνα της προβληματικής σιωπής του ενώπιον του Κατς. Η αναφορά του επίσης στο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα προκαλούν , καθώς πρόκειται για θέατρο δεκαετιών. Μόλις προ δύο ημερών, στις 20 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε ο πέμπτος γύρος διαλόγου μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας. Αν ο Δένδιας ή συνολικά η κυβέρνηση είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις για τα χωρικά ύδατα, θα μπορούσαν να το ανακοινώσουν στην τουρκική αντιπροσωπεία, αλλά δεν το έκαναν. Το κάνει συχνά ο Δένδιας σε ασφαλές περιβάλλον πάντα για λόγους εντυπώσεων και για να προβάλλει ως δελφίνος και πατριώτης. Γι αυτό πρόκειται για θέατρο. Οι Έλληνες αξιωματούχοι πρέπει να μιλούν με μια φωνή , υπερασπιζόμενοι τις θέσεις της χώρας, είτε κάνουν δηλώσεις με ισραηλινούς, είτε με Τούρκους, είτε με Αμερικανούς.
Το Αιγαίο και οι προστάτες του
Οι διαφορές Ελλάδας -Τουρκίας άπτονται του διεθνούς δικαίου και μπορούν να επιλυθούν μόνο με την επίκλησή του, τον διάλογο και την καλή θέληση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Ισραήλ δεν αναφέρεται ποτέ στο διεθνές δίκαιο, άλλωστε είναι ντροπή, ούτε στις συνθήκες και συμφωνίες που διέπουν το καθεστώς του Αιγίου. Δεν είναι πειστικό το Ισραήλ όταν κατηγορεί την Άγκυρα για επιθετικότητα στο Αιγαίο , όταν το ίδιο κάνει πολέμους και όχι απλά δηλώσεις.
Κατά συνέπεια, το Αιγαίο δεν είναι η διαφορά μεταξύ ενός κράτους που στηρίζει την τρομοκρατία (η Τουρκία) και ενός κράτους που αμύνεται στην τρομοκρατία (η Ελλάδα). Είναι ζήτημα σεβασμού του διεθνούς δικαίου και της συνθήκης της Λωζάννης. Καλό θα είναι, υπό αυτή την οπτική, η ελληνική κυβέρνηση να διαβάσει καλύτερα το σχέδιο του Ισραήλ και να πάψει να υποτάσσεται σε αυτό, άνευ όρων. Πέραν των άλλων, είναι και θέμα εθνικής αξιοπρέπειας.
Η σιωπή της ελληνικής κυβέρνησης και ιδιαίτερα του τριγώνου, Μέγαρο Μαξίμου, υπουργείο Άμυνας και υπουργείο Εξωτερικών, στις αθλιότητες του Κατς προβληματίζει έντονα. Δεν υπάρχει κάποιο αμυντικό, στρατιωτικό σύμφωνο αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ Ελλάδας -Ισραήλ, ώστε να δικαιολογηθεί όλη αυτή την ρητορική. Οι δηλώσεις του Κατς προβλήθηκαν ιδιαίτερα στον φιλοκυβερνητικό Τύπο , αλλά η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την τάση της κυβέρνησης να αναζητά συνεχώς προστάτες και να έχει μπλέξει έτσι σε πλήθος αντικρουόμενων συμφερόντων μεταξύ ΗΠΑ -Ισραήλ -ΕΕ, οδηγώντας την στην παράλυση. Φυσικά ο Κατς , όπως και ο Δένδιας γνωρίζουν ότι το Ισραήλ έχει κατηγορηθεί για γενοκτονία στη Γάζα και μάλιστα από τον ΟΗΕ και για τρομοκρατικές επιθέσεις στη Συρία , για κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και άλλα εγκλήματα και όχι η Τουρκία.
Η Τουρκία εφαρμόζει επεκτατική πολιτική με τις πλάτες της Δύσης, ιδιαίτερα των ΗΠΑ και μέσω συμφωνιών, όπως στη Γάζα, την Συρία και το Ιράκ, αυξάνει την επιρροή της. Αυτός ο επεκτατισμός προβληματίζει φυσικά το Ισραήλ και ήδη οι δύο χώρες “συνορεύουν” στην Συρία, ενώ η αποδοχή από τον Ερντογάν της πρόσκλησης Τραμπ για συμμετοχή στο Συμβούλιο Ειρήνης , φέρνει την Άγκυρα σε νέο ρόλο στη Γάζα και αφού και εκείνη “πούλησε” τη Χαμάς.
Η εξίσωση λοιπόν των πολιτικών προβλημάτων του Αιγαίου με την Γάζα και την Συρία, μοναδικό σκοπό έχει να προκαλέσει ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και δεν αποτελεί πολιτική ασφάλειας. . Εμφανιζόμενη ως προστάτιδα δύναμη της Ελλάδας το Ισραήλ, με την Αθήνα να σιωπά, κάθε άλλο παρά δημιουργεί ένα πλέγμα ασφάλειας. Αντίθετα ωθεί την Αθήνα σε πιο σκληρή γραμμή, ενώ αυτό που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, είναι να ασκήσει πιο αποτελεσματική διπλωματία. Είναι άλλο πράγμα η δημιουργία ενός συμμαχικού σχήματος και άλλο πράγμα να χρησιμοποιείται η Ελλάδα ως όχημα για μια αντιπαράθεση με την Τουρκία προς όφελος του Τελ Αβίβ.
Πως άραγε θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα τον υπό διαμόρφωση άξονα μεταξύ Τουρκίας -Πακιστάν -Σαουδικής Αραβίας; αν π.χ. το Πακιστάν προβεί σε δηλώσεις κατά του Ισραήλ και της Ελλάδας και υπέρ της Τουρκίας, ακριβώς όπως κάνει το Ισραήλ, πως θα αντιδράσει η Αθήνα; η εμβάθυνση της εμπλοκής της Ελλάδας σε μείζονες κρίσεις δίπλα στο Ισραήλ είναι το σχέδιο του Τελ Αβίβ, ας γίνει κατανοητό, μπορεί να προκαλέσει εθνικές περιπέτειες.
Η ώρα της αποσαφήνισης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι αυτή. Πολλοί προστάτες μαζεύονται πάνω από την επικράτεια της χώρας , αλλά προστασία δεν υπάρχει. Αντίθετα οι απειλές αυξάνονται και πληθύνονται ...
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου