
Του Στράτου Βαλτινού
Σημεία και τέρατα φαίνεται ότι συμβαίνουν στον Λευκό Οίκο, καθώς ήδη προβάλλει στον ορίζοντα η αμφισβήτηση του Ντόναλντ Τραμπ . Οι αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου για έναν πόλεμο χωρίς αιτία και χωρίς σαφή ιεράρχηση, χρονοδιάγραμμα και σχέδιο εξόδου, ήδη προκαλούν πολιτικούς τριγμούς στις ΗΠΑ με αποκαλύψεις ότι πολλοί συνεργάτες του Τραμπ , αλλά και ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς διαφωνούν.
Στις Βρυξέλλες η ΕΕ φοβούμενη την κάθοδο στην κόλαση του Ορμούζ απ΄όπου δύσκολα θα έβρισκε διέξοδο, αποφάσισε να μην συρθεί στον πόλεμο προκαλώντας για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες σύγχυση στην Ουάσιγκτον και νέα κρίση της σχέσεις ΕΕ -ΗΠΑ. Ο πόλεμος δεν είναι ούτε του ΝΑΤΟ, ούτε της Ευρώπης, αλλά του Ισραήλ κυρίως και των ΗΠΑ. Αν οι διαφωνίες οξυνθούν και έχουμε δημόσιες αμφισβητήσεις, τότε το μέλλον του Τραμπ είναι δυσοίωνο. Είναι όμως και μια προσπάθεια χειραφέτησης της ΕΕ από τις ΗΠΑ ή απλά ο τρόμος διάχυσης του πολέμου κατέστησε απαγορευτική την εμπλοκή; Η Αθήνα, βλέποντας την απειλή ακολούθησε το Βερολίνο που πρωτοστάτησε στη μη εμπλοκή. Πάμε για κρίση εντός του δυτικού στρατοπέδου;
Σημεία και τέρατα φαίνεται ότι συμβαίνουν στον Λευκό Οίκο, καθώς ήδη προβάλλει στον ορίζοντα η αμφισβήτηση του Ντόναλντ Τραμπ . Οι αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου για έναν πόλεμο χωρίς αιτία και χωρίς σαφή ιεράρχηση, χρονοδιάγραμμα και σχέδιο εξόδου, ήδη προκαλούν πολιτικούς τριγμούς στις ΗΠΑ με αποκαλύψεις ότι πολλοί συνεργάτες του Τραμπ , αλλά και ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς διαφωνούν.
Στις Βρυξέλλες η ΕΕ φοβούμενη την κάθοδο στην κόλαση του Ορμούζ απ΄όπου δύσκολα θα έβρισκε διέξοδο, αποφάσισε να μην συρθεί στον πόλεμο προκαλώντας για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες σύγχυση στην Ουάσιγκτον και νέα κρίση της σχέσεις ΕΕ -ΗΠΑ. Ο πόλεμος δεν είναι ούτε του ΝΑΤΟ, ούτε της Ευρώπης, αλλά του Ισραήλ κυρίως και των ΗΠΑ. Αν οι διαφωνίες οξυνθούν και έχουμε δημόσιες αμφισβητήσεις, τότε το μέλλον του Τραμπ είναι δυσοίωνο. Είναι όμως και μια προσπάθεια χειραφέτησης της ΕΕ από τις ΗΠΑ ή απλά ο τρόμος διάχυσης του πολέμου κατέστησε απαγορευτική την εμπλοκή; Η Αθήνα, βλέποντας την απειλή ακολούθησε το Βερολίνο που πρωτοστάτησε στη μη εμπλοκή. Πάμε για κρίση εντός του δυτικού στρατοπέδου;
Δεν είναι πόλεμος της Ευρώπης
Η Ύπατη εκπρόσωπος για την Εξωτερική Πολιτική Κάγια Κάλας ήταν πολύ προσεκτική μετά την σύνοδο των ΥΠΕΞ στις Βρυξέλλες σχετικά με την επέκταση της ευρωπαικής αποστολής Ασπίδες στο Ορμούζ. Η Ευρωπαία αξιωματούχος είπε ότι υπάρχει επιθυμία να επεκταθεί η ναυτική αποστολή EUNAVFOR ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα, όχι όμως “να υπάρχει προς το παρόν διάθεση για επέκταση της εντολής της στο Στενό του Ορμούζ”. Η φράση αυτή αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης της απόφασης, προφανώς όλα αυτά σχετίζονται με παρασκηνιακές συζητήσεις με τις ΗΠΑ, αλλά το πρώτο μήνυμα ήταν αρνητικό από τις μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία, η Αγγλία, ενώ η Ισπανία άνοιξε πρώτη το δρόμο.
Σύμφωνα με την Κάλας οι σχετικές συζητήσεις των υπουργών βρίσκονται «σε πολύ αρχικό στάδιο» και είχαν κυρίως χαρακτήρα «χαρτογράφησης» των πιθανών επιλογών. Η ίδια υπογράμμισε ότι τα κράτη-μέλη εμφανίζονται απρόθυμα να εμπλακούν ενεργά σε μια στρατιωτική σύγκρουση.
«Αυτός δεν είναι πόλεμος της Ευρώπης» και «κανείς δεν θέλει να εμπλακεί ενεργά σε αυτόν τον πόλεμο», δήλωσε χαρακτηριστικά, ενώ μίλησε για την ανάγκη διπλωματικής λύσης. Η Ελλάδα που συμμετέχει με την Ιταλία στη δύναμη “Ασπίδες”, βρίσκεται πλέον σε σταυροδρόμι. Κάθε περαιτέρω εμπλοκή θα σημάνει και ολοκληρωτική εμπλοκή με συνέπειες που δεν μπορούν να προσδιοριστούν. Η Γαλλία με την αμφίσημη στάση της αποτελεί την ελπίδα του Τραμπ, αλλά χωρίς τις άλλες χώρες της ΕΕ, ούτε αυτή θα κάνει το επόμενο βήμα εύκολα.
Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού υπάρχει υπόγεια αναταραχή και όπως όλα δείχνουν είναι θέμα χρόνου να βγει στην επιφάνεια. Όπως μεταδόθηκε ήδη στο Κογκρέσο, η αντίδραση εκφράστηκε σχεδόν αμέσως με θεσμικούς όρους, καθώς έξι Δημοκρατικοί γερουσιαστές ζήτησαν επειγόντως ακροάσεις για τη στρατηγική της κυβέρνησης απέναντι στο Ιράν, απαιτώντας να καταθέσουν ο υπουργός Αμυνας Πιτ Χέγκσεθ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο.
Επίσης, στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ο επικεφαλής της Δημοκρατικής μειοψηφίας στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Γκρέγκορι Μικς, κινήθηκε στην ίδια γραμμή, λέγοντας ότι «ο πρόεδρος δεν είναι βασιλιάς. Αν πιστεύει ότι ο πόλεμος εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον, πρέπει να έρθει στο Κογκρέσο». Αντιστοίχως, ο Δημοκρατικός βουλευτής Τζέιμι Ράσκιν, που είναι συνταγματολόγος, έθεσε το ζήτημα ακόμη πιο καθαρά τονίζοντας ότι «το Σύνταγμα δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Η απόφαση για πόλεμο ανήκει στο Κογκρέσο».
Προφανώς, η επίκληση των θεσμικών διαδικασιών έχει την αξία της, αλλά το πρόβλημα στις ΗΠΑ είναι βαθιά πολιτικό. Ούτε ο ΟΗΕ, ούτε η ΕΕ, ούτε το ΝΑΤΟ έχουν δώσει εντολή ή έχουν πάρει σχετικές αποφάσεις ή έχουν εγκρίνει ψηφίσματα υπέρ του πολέμου. Κατά συνέπεια, στο πεδίο αυτό, ο Τραμπ είναι εντελώς γυμνός. Η Αγγλία που ιστορικά ήταν πάντα η πρώτη που έτρεχε στους πολέμους των ΗΠΑ, τώρα το αρνείται. Ο Στάρμερ ξέρει ότι ο Μπλερ το πλήρωσε ακριβά με τον πόλεμο του Ιράκ και θέλει να αποφύγει μια νέα κρίση. Ήδη η κατάσταση στο Λονδίνο είναι εκρηκτική με τα εσωτερικά προβλήματα και ο πρωθυπουργός δεν θέλει να προκαλέσει μια νέα κρίση στην κυβέρνησή του , για χάρη του Ισραήλ.
Αλλά για πρώτη φορά αντέδρασε και η Γερμανία . Σύμφωνα με δηλώσει του ΥΠΞΕ Γιόχαν Βάντεφουλ, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν είχαν προηγουμένως διαβουλευθεί με τη Γερμανία πριν από την έναρξη του πολέμου, ενώ σε ό,τι αφορά το Ιράν δεν υπήρξε ποτέ κοινή απόφαση για το αν θα έπρεπε να υπάρξει στρατιωτική εμπλοκή. «Γι’ αυτό και το ερώτημα πώς η Γερμανία θα μπορούσε να εμπλακεί στρατιωτικά εδώ δεν τίθεται», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Εκτιμάται ότι οι εξελίξεις αυτές ενδέχεται να προκαλέσουν τριγμούς και στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ και η Ευρώπη να προσπαθήσει να περισώσει ό,τι μπορεί να περισώσει με την τεράστια ενεργειακή κρίση που την πλήττε. Μετά την διακοπή της ροής πετρελαίου από την Ρωσία , ήρθε ο πόλεμος κατά του Ιράν και ενδιάμεσα όλη η ΕΕ απώλεσε τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο και κύρος σιωπώντας στην γενοκτονία των Παλαιστινίων. Τώρα άρχισαν ήδη να ακούγονται οι πρώτοι ψίθυροι που σταδιακά θα ακουστούν πιο δυνατά για την επαναφορά της ΕΕ στην φθηνή ρωσική ενέργεια. Το Βέλγιο ήδη το είπε, οπότε είναι θέμα χρόνου να ακολουθήσουν και άλλες χώρες. Η Ελλάδα ;
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου