Με το βλέμμα στραμμένο στην Ανατολική Μεσόγειο και την Τουρκία.

Η Κύπρος προχωρά με τις συμμαχίες της ενώ νέες ισορροπίες δημιουργούνται εν μέσω γεωπολιτικής έντασης

Της ΛΟΡΙΑΣ ΜΑΡΚΙΔΗ
Τα πάντα ρει, όπως και οι ισορροπίες δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η αδιαμφισβήτητη υπεροχή της Τουρκίας στην άκρως ανταγωνιστική περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, λόγω του μεγέθους της χώρας, του ισχυρού στρατού τον οποίο διαθέτει και των επιθετικών εξοπλιστικών της συστημάτων, φαίνεται να δέχεται κάποια δυσμενή επήρεια, εξέλιξη η οποία προκαλεί νευρικότητα και επιθετικότητα στην Άγκυρα.

Η διαχρονική εξωτερική πολιτική όλων των Τουρκικών κυβερνήσεων βασίζεται στην ιδέα του νεο-οθωμανισμού, ήτοι της αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, μέσω της ανάκτησης εδαφών που κατείχοντο από την Υψηλή Πύλη ή/και την υπαγωγή κρατών στη σφαίρα επιρροής της Άγκυρας, και στοχεύει στην ανάδειξη της χώρας σε περιφερειακή δύναμη και όχι μόνο. Οι μεθοδεύσεις της Τουρκίας προς επίτευξη του στόχου της οδηγεί τη χώρα σε αντιπαλότητα με άλλους παίχτες στην περιοχή, όπως το Ισραήλ.

Η αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της Ελλάδος , με την περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων της με τις Ηνωμένες Πολιτείες , τη δημιουργία σχημάτων συμμαχίας και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδος-Ισραήλ-Κύπρου, με τις ευλογίες της Ουάσιγκτων, αλλά και κυρίως με τη συμφωνία με τη Γαλλία, μόνο ανησυχία προκαλεί στην Άγκυρα.

Η οποία εκλαμβάνει τις συμμαχίες αυτές ως στρεφόμενες κατά των δικών της συμφερόντων και σχεδιασμών. Περαιτέρω, η επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή με την ενίσχυση της παρουσίας των στην Ελλάδα, όπως και η παρουσία της Γαλλίας λόγω ειδικού ενδιαφέροντος στον Λίβανο και τη Μέση Ανατολή, αύξησαν τον αριθμό των δρώντων και ενέτειναν τον εκνευρισμό της Άγκυρας.

Η οποία και κατέφυγε στην προσφιλή της τακτική της προπαγάνδας και των απειλών. Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση βρέθηκε στο στόχαστρο του Τούρκου ΥΠΕΞ, Χακάν Φιντάν , ο οποίος την κατηγόρησε ότι ανέχεται μια μικρή χώρα με μικρότερο του ενός εκατομμυρίου πληθυσμό να παρεμποδίζει την ανάπτυξη των σχέσεων της με την Τουρκία.

Στον τομέα της ενέργειας, είναι γνωστός ο στόχος της Άγκυρας να καταστήσει τη χώρα ενεργειακό κόμβο και να εφοδιάζει την Ευρώπη με φυσικό αέριο. Στην προσπάθεια αυτή επιδιώκει να σφετεριστεί τα κοιτάσματα άλλων χωρών όπως αυτά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επί πλέον, στοχεύει στην συμπερίληψη της στον IMEC ώστε να οδεύσει μέσω Τουρκίας ως, δήθεν, ασφαλέστερης οδού προς την Ευρώπη. Είναι φυσικό στο θέμα αυτό να υπάρχει αντίδραση πολλών εμπλεκομένων χωρών.

Σημαντική η δήλωση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ότι η Ευρωπαϊκή ήπειρος θα πρέπει να ολοκληρωθεί ώστε να μην πέσει υπό ρωσική, τουρκική ή κινεζική επιρροή · η οποία δήλωση προκάλεσε την οργίλη αντίδραση της Άγκυρας.

Επί πλέον, εμφανής ήταν και η δυσφορία των Τούρκων αξιωματούχων από την προώθηση της πρωτοβουλίας της Κυπριακής Δημοκρατίας για την αποσαφήνιση του Άρθρου 42.7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να διαμορφωθεί πλαίσιο δράσης στο ζήτημα της αμοιβαίας συνδρομής.

Ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό και επικίνδυνο δρώντα στην περιοχή, το γεγονός ότι σχοινοβατεί μεταξύ Ανατολής και Δύσης την καθιστά πλέον αναξιόπιστο εταίρο. Σημειωτέον ότι και στο θέμα του πολέμου στο Ιράν και των προσπαθειών που καταβάλλονται για επίτευξη τερματισμού του είναι το Πακιστάν που πρωταγωνιστεί και η Άγκυρα έχει ουσιαστικά περιθωριοποιηθεί.

Στην πίεση που η χώρα αισθάνεται, αντιδρά με την προβολή της εικόνας της ως του θύματος των συμμαχιών που διαμορφώνονται στην Ανατολική Μεσόγειο. Εν αναμονή της διαμόρφωσης της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή η Κυπριακή Δημοκρατία με σύνεση και μεθοδικά προωθεί συμμαχίες και συνεργασίες με δυνάμεις στην περιοχή , με Ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες με στόχο την ενίσχυση της αμυντικής της θωράκισης και την αποτροπή τυχόν επιθέσεων.

Και δεν πέφτει λόγος σε κανένα, ούτε στην επεκτατική Τουρκία ούτε και στον Τουφάν Ερχιουρμάν επί του προκειμένου. Από αρχαιοτάτων χρόνων η γεωπολιτική καθώριζε την μοίρα της νήσου Κύπρου. Κατά τους αποικιοκράτες, όποιος θέλει να ελέγχει την Εγγύς Ανατολή και την Ασία πρέπει να κατέχει την Κύπρο. Κατ´ άλλους η Κύπρος αποτελεί το αβύθιστο αεροπλανοφόρο.

Είναι γι αυτό που πολιτικοί αναλυτές χαρακτήριζαν την Κύπρο ως “όμηρο της γεωγραφίας”. Στην ερώτηση κατά πόσον υπάρχει τρόπος κατάργησης της ομηρείας, ο Tim Marshal δίνει την δική του εκδοχή στο βιβλίο του “Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας”: “Πράγματι η τεχνολογία μπορεί να λυγίσει τα σίδερα της γεωγραφικής φυλακής”.

Η τεχνολογία σε συνδυασμό με τις πολιτικές δράσεις. Στην παρούσα ιστορική συγκυρία η αναβαθμισμένη Κυπριακή Δημοκρατία με την εξασφάλιση υψηλής τεχνολογίας συστημάτων αμύνης και αποτροπής , με την εμβάθυνση συμμαχιών και συνεργασίας με ισχυρούς δρώντες, την αξιοποίηση του ενεργειακού της πλούτου και την ενότητα του λαού της , έχει τη δυνατότητα να ξεφύγει από τα δεσμά της γεωγραφίας.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.