Η προσοχή στα δυο εν εξελίξει πολεμικά μέτωπα, της Ουκρανίας και του Ιράν, είναι εστιασμένη στις επιχειρήσεις, καθώς επίσης και στις διπλωματικές προσπάθειες διευθέτησης των συγκρούσεων. Τουλάχιστον, ως πρώτο βήμα, την κατάπαυση του πυρός και την εν συνεχεία αναζήτηση διά των οδών της διπλωματίας, μιας πιο μόνιμης διευθέτησης. Την ίδια στιγμή όμως, το εσωτερικό πολιτικό τοπίο στις εμπλεκόμενες χώρες, διεκδικεί επάξια τον καθοριστικό του ρόλο, αποδεικνύοντας ότι και οι πόλεμοι επηρεάζονται καθοριστικά από τους νόμους που διέπουν… την ανθρώπινη φύση. Στο πρώτο μέρος θα επικεντρωθούμε στο ουκρανικό μέτωπο.
ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η εσωτερική κατάσταση στην Ουκρανία είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Η κοινωνία είναι εμφανώς κουρασμένη, ενώ παράλληλα δεν δείχνει να διατηρεί την ελπίδα δραστικής αλλαγής των επιχειρησιακών δεδομένων επί του πεδίου, πέραν της «καμένης γης» την επόμενη ημέρα. Αυτό προδίδουν τα συνεχή βίαια επεισόδια μεταξύ απλών πολιτών και στρατολόγων, οι οποίοι προσπαθούν να συλλάβουν νεαρούς ανυπότακτους για να τους εκπαιδεύσουν -όσο είναι δυνατό σε τέτοιες συνθήκες- και να τους στείλουν στο μέτωπο.
Από τη μια πλευρά η αμυντική πολεμική προσπάθεια έχει στηριχθεί στην ενίσχυση της ουκρανικής εθνικής συνείδησης. Από την άλλη όμως, οι βαριές απώλειες για τους εμπολέμους στα πεδία των συγκρούσεων με το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων νεαρών, σε έναν πόλεμο που έχει διαρκέσει πλέον περισσότερο από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εγείρει σοβαρό ζήτημα για την επόμενη ημέρα της Ουκρανίας. Όταν αυτή υπάρξει.
Στο πολιτικό επίπεδο, η εξουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν είναι πλέον σταθερή. Οι ισχυρές ενδείξεις ύπαρξης εκτεταμένης διαφθοράς στον στενό του κύκλο, έχει συμβάλει τα μέγιστα ώστε να πληγεί η δημοφιλία του. Η εσωτερική πολιτική σύγκρουση και τα μεγάλα συμφέροντα που διακυβεύονται, καθιστούν σχεδόν νομοτελειακές σοβαρές νομικές περιπέτειες την επόμενη ημέρα του πολέμου. Αυτό ο Ζελένσκι το γνωρίζει και έχει κάθε λόγο να γαντζωθεί στην εξουσία έως ότου διασφαλίσει την προσωπική του επόμενη ημέρα. Οι μνηστήρες όμως και πληθαίνουν και είναι ισχυροί…
Οι επίδοξοι διάδοχοι πληθαίνουν και οι εσωτερικές έριδες υποσκάπτουν τη συνοχή της κυβέρνησής του, όπως άλλωστε έδειξε και η σύγκρουση του νεαρού δημοφιλούς υπουργού Άμυνας, Φεντόροφ, με τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων, στρατηγό Σίρσκι. Ο πρώτος αποπέμφθηκε, ενώ κυκλοφορούν φήμες άμεσης αποπομπής κι του αρχηγού… Στην εικόνα θα πρέπει να προστεθεί και η εξόφθαλμη προτίμηση της Ευρώπης να συντηρήσει έναν πόλεμο που φθείρει διαρκώς τη Ρωσία. Η διαφορά είναι ότι σε αυτήν ο πόλεμος κοστίζει χρήματα και στην Ουκρανία φέρετρα. Πόσο καιρό ακόμα θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση; Ουδείς γνωρίζει.
Η ΡΩΣΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ
Σοβαρές εσωτερικές διαστάσεις όμως έχει ο πόλεμος αυτός και στην πλευρά των Ρώσων. Να σημειωθεί εισαγωγικά, ότι το τελευταίο διάστημα τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για πόλεμο, καθώς μέχρι στιγμής επικρατούσε η επίσημη περιγραφή της εμπλοκής ως «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», παραπέμποντας σε κλιμάκωση. Η πραγματικότητα βέβαια, διέψευσε παταγωδώς τις ψευδαισθήσεις που επικρατούσαν σε διάφορους πυλώνες της εξουσίας στη Μόσχα, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν σε λάθη την ηγεσία της χώρας.
Ως αποτέλεσμα των σφαλμάτων αυτών και παρότι η φύση του ρωσικού καθεστώτος δίνει χώρο για συγκάλυψη της πραγματικής κατάστασης, για κάποιο διάστημα, πλέον οι εσωτερικές τριβές έχουν καταστεί ευκρινείς. Η αδυναμία επίτευξης των αντικειμενικών σκοπών, ακόμα και όταν αυτοί προσαρμόστηκαν επί το ορθολογικότερον μετά την αρχική φάση του πολέμου που επικρατούσε η θεωρία του… περιπάτου, με την προσθήκη της κόπωσης και της ρωσικής κοινωνίας από τον πόλεμο, εντείνει το πρόβλημα κάθε μέρα που περνά.
Ένα άκρως ανησυχητικό φαινόμενο που έχει κάνει την εμφάνισή του, είναι ο πολλαπλασιασμός δημοσιευμάτων – αναλύσεων από ειδικούς που δεν χαρακτηρίζονταν από «ακρότητες», όπου επικρατεί η προτροπή στην ηγεσία για «δυναμικό ξεκαθάρισμα» της κατάστασης, ανεξαρτήτων του τι θα μπορούσε να προϋποθέτει αυτό. Μπορεί στις δυτικές πρωτεύουσες να έχει στοχοποιηθεί η εξουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν, όμως η νέα τάση που κερδίζει διαρκώς έδαφος, μάλλον τον κατατάσσει στις πιο μετριοπαθείς φωνές που ακούγονται στη Μόσχα!
Την ίδια στιγμή και η οικονομία της Ρωσικής Ομοσπονδίας αντιμετωπίζει προβλήματα. Παρότι οι κυρώσεις ουδέποτε οδήγησαν στον «στραγγαλισμό» και την κατάρρευση που διαρκώς προανήγγελλαν δυτικά μέσα ενημέρωσης, έχουν προφανώς προκαλέσει οικονομική αποσταθεροποίηση, η οποία προοδευτικά γίνεται δυσκολότερο να ελεγχθεί. Η δε συντήρηση αυτής της κατάστασης, μεγιστοποιεί την εξάρτηση της Μόσχας από το Πεκίνο, παρά την ομαλή εξέλιξη των διμερών σχέσεων, όπως έδειξε και η σχετικά πρόσφατη επίσημη επίσκεψη Πούτιν στην Κίνα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ
Η κατάσταση στο εσωτερικό της Ουκρανίας και της Ρωσίας είναι ιδιαίτερα περιπεπλεγμένη. Αυτό είναι από αναπόφευκτο έως αυτονόητο, μετά από τόσα χρόνια πολεμικών συγκρούσεων και το πετυχημένο βραχυκύκλωμα του ποσοτικού τουλάχιστον πλεονεκτήματος των Ρώσων από τους Ουκρανούς, προφανώς με μαζική δυτική τεχνολογική συνδρομή. Η Ουκρανία έχει γίνει ένα «εργαστήριο» όπου δοκιμάζονται νέα όπλα και τακτικές, ενώ τα… πορίσματα δίνουν τη νέα κατεύθυνση στην παγκόσμια αμυντική βιομηχανία.
Ωστόσο, η εσωτερική κατάσταση στις δυο χώρες είναι ο πλέον αστάθμητος παράγοντας που απειλεί αξιόπιστα με εκτροχιασμό τους υπολογισμούς που γίνονται στις πρωτεύουσες του δυτικού κόσμου. Εάν υπάρχει ένα ιστορικό δίδαγμα που θα πρέπει να θυμούνται όλοι σε κάθε βήμα, είναι ότι οι σχεδιασμοί επί χάρτου σπάνια επιβεβαιώνονται επί του πεδίου.Στην καλύτερη των περιπτώσεων προκύπτει κάποια παραλλαγή. Λιγότερο ή περισσότερο κοντά στις υποθέσεις του αρχικού σχεδιασμού. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το εσωτερικό πολιτικό τοπίο στους -επισήμως- εμπολέμους, κρύβει τη δυναμική συνολικότερης ανατροπής και εμφάνισης «παράπλευρων» προβλημάτων, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να εξελιχθούν στη νέα, πολύ πιο επικίνδυνη σύγκρουση…
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου