Ενώ η Άγκυρα αναβαθμίζει τις αξιώσεις της, η ελληνική πλευρά επιλέγει την «ασφάλεια» των χαμηλών τόνων
Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην τουρκική πρωτεύουσα τίθεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Από την πλευρά του Μαξίμου, η στρατηγική είναι σαφώς διατυπωμένη. Καμία συνάντηση σε ανώτατο επίπεδο μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν βρίσκεται στο τραπέζι. Η ελληνική κυβέρνηση εκτιμά πως οι τρέχουσες συνθήκες δεν προσφέρονται για μια ουσιαστική διμερή προσέγγιση, επιλέγοντας να αποφύγει κινήσεις που δεν οδηγούν σε απτά αποτελέσματα.«Ήρεμα νερά» και «κόκκινες γραμμές»
Την ίδια στιγμή, η ρητορική περί «ήρεμων νερών» και σεβασμού του διεθνούς δικαίου ακούγεται πλέον σαν μια επαναλαμβανόμενη άσκηση επί χάρτου. Ενώ η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη την προώθηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» -μιας ευθείας αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας- η Αθήνα περιορίζεται σε διαπιστωτικούς τόνους. Η επιμονή σε μια «ευρωπαϊκή πορεία» της Τουρκίας, την ίδια στιγμή που η ίδια η γείτονας κλιμακώνει τις απειλές της, προκαλεί ερωτήματα για το αν η ελληνική εξωτερική πολιτική διαθέτει το απαιτούμενο σθένος για να επιβάλει κυρώσεις.
Σύνοδος ΝΑΤΟ: Το διαβατήριο της Τουρκίας για τις ΗΠΑ
Η Σύνοδος στην Άγκυρα μετατρέπει την τουρκική πρωτεύουσα σε κέντρο λήψης αποφάσεων, με την Τουρκία να διαπραγματεύεται από θέση ισχύος τις σχέσεις της με τη Δύση. Η συνάντηση Ερντογάν – Τραμπ φαντάζει ως το «διαβατήριο» της Άγκυρας για μια νέα εποχή εξοπλιστικής αναβάθμισης. Ενώ οι σύμμαχοι μοιράζουν ρόλους και εξοπλισμούς, η ελληνική εξωτερική πολιτική μοιάζει εγκλωβισμένη ανάμεσα στην επιθυμία να μην «ενοχλήσει» τους εταίρους και στην ανάγκη να ορθώσει ανάστημα.
Η ψευδαίσθηση της διατλαντικής σταθερότητας
Την ίδια ώρα, ο πανικός των ευρωπαϊκών πρωτευουσών για το μέλλον του ΝΑΤΟ και την αμερικανική στάση αφήνει την Ελλάδα εκτεθειμένη. Ο Μαρκ Ρούτε καλείται να «μαζέψει τα ασυμμάζευτα» μιας Συμμαχίας που κλυδωνίζεται, ενώ η Αθήνα φαίνεται να προσμένει παθητικά τις εξελίξεις, αντί να εκμεταλλευτεί τον διατλαντικό αναβρασμό για να θέσει επιτέλους στο τραπέζι μια πιο αυστηρή, αξιοπρεπή και διεκδικητική ατζέντα. Το ερώτημα παραμένει: Πόσο ακόμη θα αντέξει η ελληνική διπλωματία να κρύβεται πίσω από «ήρεμα νερά», την ώρα που ο γεωπολιτικός χάρτης επανασχεδιάζεται εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων;
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου