«Φούσκα» η Συμφωνία της Μέκκας,Η Σαουδική Αραβία δέχεται επίθεση από τους Χούτι κι ο Ερντογάν… «κοιτάει».

<img height="105" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/ISRAEL-SAUD-630x400.jpg" width="737" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Ισραήλ είπε στους Σαουδάραβες: «Να ξέρετε ποιοι είναι οι φίλοι σας»</span></h3>Την αδυναμία της Τουρκίας να παράσχει ουσιαστική στρατιωτική στήριξη στη Σαουδική Αραβία, εν μέσω της κλιμάκωσης των επιθέσεων που δέχεται το Ριάντ από τους αντάρτες Χούτι της Υεμένης, αναδεικνύει η πρόσφατη ένταση στην περιοχή, εκθέτοντας στην πράξη τα όρια της λεγόμενης αμυντικής συμμαχίας της Μέκκας.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις του διπλωματικού συντάκτη Γκάι Αζριέλ, ο οποίος επικαλείται πηγή ασφαλείας, οι εξελίξεις αυτές, παράλληλα με τις μυστικές επιχειρήσεις πληροφοριών που συντονίζουν οι ΗΠΑ, προσφέρουν στο Ισραήλ μια ευκαιρία να ενισχύσει τη στρατηγική του προσέγγιση με το σαουδαραβικό βασίλειο, την ώρα που το Ριάντ προβαίνει σε συνολική αναθεώρηση της στάσης του.<br /><br />Στο πλαίσιο της διπλωματικής και πληροφοριακής συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας, η οποία τελεί υπό τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών, πηγή ασφαλείας ανέφερε στον διπλωματικό συντάκτη Γκάι Αζριέλ ότι η πρόσφατη κλιμάκωση αποδεικνύει στην πράξη πως το αμυντικό σύμφωνο της Σαουδικής Αραβίας με τον Ερντογάν δεν έχει καμία ουσιαστική αξία.<br /><br />Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο Ερντογάν προσέφερε στο Ισραήλ μια χρυσή ευκαιρία να δείξει στο Ριάντ με ποιον οφείλει να συμμαχήσει, καθώς η Ιερουσαλήμ και η Σαουδική Αραβία μοιράζονται κοινά συμφέροντα.<br /><br />Τα πρόσφατα γεγονότα, κατά την εκτίμηση της πηγής, ενδέχεται να ανοίξουν εκ νέου τον δρόμο για τη διεύρυνση των Συμφωνιών του Αβραάμ.<br /><br />«Ζητήσατε βοήθεια και το Ισραήλ γνώριζε πώς να βοηθήσει.<br /><br />»Οφείλετε να γνωρίζετε ποιοι είναι οι πραγματικοί σας φίλοι», σημείωσε η πηγή, μεταφέροντας το μήνυμα του Ισραήλ προς τους Σαουδάραβες σχετικά με την ανάγκη να επιλέξουν πλευρά στην ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση, ιδιαίτερα από τη στιγμή που καθίσταται σαφές ότι η αμυντική συμφωνία του Ερντογάν στερείται αντικρίσματος.<br /><br />Βάσει των όσων δήλωσε η πηγή στον δημοσιογράφο, η ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας προβαίνει πλέον σε αναθεώρηση της στρατηγικής της πορείας.<div><br />Η ανάρτηση του <a href="https://x.com/GuyAz/status/2099905323515416903">Γκάι Αζριέλ στο «Χ»</a>:<br /><br />ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Εν μέσω πληροφοριακής συνεργασίας μεταξύ του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, με διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών, πηγή ασφαλείας μου δηλώνει:<br /><br />«Η τελευταία κλιμάκωση αποδεικνύει ότι, στην πράξη, το αμυντικό σύμφωνο του Ερντογάν δεν αξίζει ούτε το χαρτί στο οποίο είναι γραμμένο.<br /><br />»Ο Ερντογάν προσέφερε στο Ισραήλ μια χρυσή ευκαιρία να δείξει στους Σαουδάραβες με ποιον πρέπει να συμμαχήσουν.<br /><br />»Το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία μοιράζονται κοινά συμφέροντα, ενώ τα πρόσφατα γεγονότα θα μπορούσαν επίσης να ανοίξουν εκ νέου τον δρόμο για τη διεύρυνση των Συμφωνιών του Αβραάμ.<br /><br />»Ζητήσατε βοήθεια και το Ισραήλ γνώριζε πώς να βοηθήσει. Να ξέρετε ποιοι είναι οι φίλοι σας.<br /><br />»Το μήνυμα του Ισραήλ προς τους Σαουδάραβες είναι ότι πρέπει να γνωρίζουν ποια πλευρά επιλέγουν στην ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση.<br /><br />»Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, καθώς καθίσταται σαφές ότι το αμυντικό σύμφωνο του Ερντογάν είναι άνευ αξίας.<br /><br />»Σύμφωνα με την ίδια πηγή, οι Σαουδάραβες επανεξετάζουν πλέον τη στάση τους»</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Φούσκα» η Συμφωνία της Μέκκας,Η Σαουδική Αραβία δέχεται επίθεση από τους Χούτι κι ο Ερντογάν… «κοιτάει».

Το Ισραήλ είπε στους Σαουδάραβες: «Να ξέρετε ποιοι είναι οι φίλοι σας» Την αδυναμία της Τουρκίας να παράσχει ουσιαστική στρατιωτική στήριξη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε στρατηγικό σοκ η Σαουδική Αραβία, καταρρίφθηκε F - 15. Εφιάλτης... οι Houthis απειλούν την «καρδιά» του πετρελαίου.

<img height="82" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/f4c4858e19ed4810292edc164d7353e9_XL.jpg?v=3" width="734" /><br /><br /><div>Το Ριάντ βρίσκεται πλέον σε ένα περιβάλλον «στρατηγικού σοκ», καθώς βλέπει την ασφάλεια και τα οικονομικά του συμφέροντα να απειλούνται από την ευρύτερη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή<br /><br />Σε κατάσταση «στρατηγικού σοκ» βρίσκεται η Σαουδική Αραβία, καθώς το Ριάντ βλέπει το χειρότερο δυνατό σενάριο να εξελίσσεται μπροστά του, την ώρα που οι επιθέσεις από το Ιράν κλιμακώνονται και η αμερικανική στήριξη δεν ενισχύεται στον βαθμό που ανέμενε.<br />Σύμφωνα με ανάλυση των New York Times, η Σαουδική Αραβία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση μετά τη στάση του Donald Trump, καθώς η μοναρχία προσπαθεί να διαχειριστεί ταυτόχρονα την αυξανόμενη στρατιωτική πίεση και την απροθυμία των ΗΠΑ να προσφέρουν πρόσθετη στρατιωτική υποστήριξη.<br />Αναλυτές εκτιμούν ότι το Ριάντ βρίσκεται πλέον σε ένα περιβάλλον «στρατηγικού σοκ», καθώς βλέπει την ασφάλεια και τα οικονομικά του συμφέροντα να απειλούνται από την ευρύτερη σύγκρουση.<br /><br />Παγιδευμένη ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν<br /><br />Η Σαουδική Αραβία βλέπει ολοένα και περισσότερο τον εαυτό της να εγκλωβίζεται στη μέση της σύγκρουσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν.<br />Η ηγεσία του Βασιλείου εξετάζει πλέον τις ολοένα και λιγότερες επιλογές που διαθέτει προκειμένου να απαντήσει στην κατάσταση, ενώ παράλληλα προσπαθεί να αποφύγει μια περαιτέρω κλιμάκωση που θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες για την οικονομία και την ασφάλεια της χώρας.<br />Το Ριάντ βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα ιδιαίτερα δύσκολο δίλημμα: από τη μία πλευρά χρειάζεται να προστατεύσει τις υποδομές και τις ενεργειακές του εγκαταστάσεις και από την άλλη δεν επιθυμεί να εμπλακεί άμεσα σε έναν ευρύτερο πόλεμο.<br /><br />Οι επιθέσεις των Houthis απειλούν το πετρέλαιο<br /><br />Τις τελευταίες εβδομάδες, οι δυνάμεις των Houthis στην Υεμένη, οι οποίες είναι σύμμαχοι του Ιράν, έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον της Σαουδικής Αραβίας.<br />Οι επιθέσεις αυτές απειλούν τις εξαγωγές πετρελαίου της χώρας και αυξάνουν την πίεση στην παγκόσμια οικονομία, καθώς οποιαδήποτε σοβαρή διαταραχή στην παραγωγή ή στις μεταφορές πετρελαίου από την περιοχή θα μπορούσε να προκαλέσει νέες αναταράξεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας.<br />Ωστόσο, σύμφωνα με πρώην διπλωμάτες και αναλυτές που επικαλούνται οι New York Times, η σαουδαραβική ηγεσία εμφανίζεται απογοητευμένη από την απροθυμία του Donald Trump να αντιμετωπίσει αποφασιστικά τις δυνάμεις των Houthis.<br />Για το Ριάντ, η αμερικανική στάση δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα: η χώρα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αμερικανική στρατιωτική και αμυντική υποστήριξη, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να διατηρήσει ισορροπίες στις σχέσεις της με τις περιφερειακές δυνάμεις.<br /><br />Yahya Saree: «Το καταρρίψαμε με πύραυλο εδάφους-αέρος εγχώριας κατασκευής»<br /><br />Στο μεταξύ, οι Houthis υποστηρίζουν ότι κατέρριψαν μαχητικό αεροσκάφος F-15 της Σαουδικής Αραβίας, αμερικανικής κατασκευής, το οποίο, σύμφωνα με την οργάνωση, πραγματοποιούσε «εχθρικές επιχειρήσεις» πάνω από την επαρχία Μαρίμπ της Υεμένης.<br />Ο εκπρόσωπος των Houthis, ταξίαρχος Yahya Saree, δήλωσε ότι το αεροσκάφος καταρρίφθηκε από πύραυλο εδάφους-αέρος που κατασκευάστηκε εγχώρια στην Υεμένη.<br />Σε ανάρτησή του στο Telegram, ο Saree υποστήριξε ότι οι Houthis χρησιμοποίησαν το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα για να αναχαιτίσουν το F-15.<br /><br />«Πάνω από 450 αεροπορικές επιδρομές»<br /><br />Ο εκπρόσωπος των Houthis υποστήριξε ακόμη ότι η Σαουδική Αραβία έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 450 αεροπορικές επιδρομές στο έδαφος της Υεμένης, γεγονός που, σύμφωνα με τον ίδιο, δικαιολογεί την απάντηση της οργάνωσης.<br />Ο Saree επανέλαβε παράλληλα την άρνηση των Houthis ότι η οργάνωση έχει στοχοποιήσει την ιερή πόλη Μέκκα.<br />Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί των Houthis δεν επιβεβαιώνονται ανεξάρτητα στο κείμενο.<br /><br />«Δεν θα παραβιαστεί ο εναέριος χώρος της Υεμένης»<br /><br />Ο Saree προειδοποίησε ότι οι δυνάμεις των Houthis θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται τον εναέριο χώρο και την κυριαρχία της Υεμένης απέναντι σε οποιαδήποτε επίθεση ή παραβίαση.<br />«Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης θα συνεχίσουν να προστατεύουν τον εναέριο χώρο και την κυριαρχία της χώρας μας από κάθε επιθετική ενέργεια ή παραβίαση, με όλα τα διαθέσιμα μέσα», ανέφερε.<br />«Με τη θέληση του Θεού, ο ουρανός της Υεμένης δεν θα παραβιάζεται», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος των Houthis.<br /><br />Bloomberg: Η Σαουδική Αραβία ζητά στρατιωτική βοήθεια από τη Βρετανία<br /><br />Σύμφωνα με το Bloomberg, ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Andy Burnham εξετάζει αιτήματα της Σαουδικής Αραβίας για στρατιωτική υποστήριξη απέναντι στους Χούθι.<br />Τα αιτήματα του Ριάντ περιλαμβάνουν βοήθεια για την προστασία των πετρελαϊκών υποδομών της χώρας, αλλά και την αποτροπή μιας περαιτέρω προέλασης των Χούθι προς τα Στενά του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες πύλες μεταξύ της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου του Άντεν.<br />Ο Andy Burnham έχει ήδη συμφωνήσει, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην αποστολή Βρετανών στρατιωτικών συμβούλων στη Σαουδική Αραβία.<br />Ωστόσο, παραμένει άγνωστο εάν θα εγκρίνει και τα υπόλοιπα αιτήματα του Ριάντ.<br />Η εξέλιξη καταδεικνύει την αυξανόμενη πίεση που δέχεται η Σαουδική Αραβία, καθώς η πολεμική σύγκρουση στην περιοχή απειλεί πλέον άμεσα κρίσιμες ενεργειακές υποδομές και εμπορικές διαδρομές.<br /><br />AP: Ο αγωγός της Σαουδικής Αραβίας θα μείνει εκτός λειτουργίας για εβδομάδες<br /><br />Σύμφωνα με το Associated Press, δύο αξιωματούχοι με γνώση της υπόθεσης εκτιμούν ότι ένας σημαντικός πετρελαϊκός αγωγός της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος δέχθηκε επίθεση την προηγούμενη εβδομάδα, θα παραμείνει εκτός λειτουργίας για αρκετές εβδομάδες λόγω εκτεταμένων εργασιών επισκευής.<br />Οι δύο αξιωματούχοι ανέφεραν ότι η αποκατάσταση των ζημιών ενδέχεται να διαρκέσει από τρεις έως πέντε εβδομάδες.<br />Οι εργασίες θα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, επισκευές σε μία από τις βασικές εγκαταστάσεις άντλησης.<br />Ένας από τους δύο αξιωματούχους ανέφερε ότι ο αγωγός ενδέχεται να λειτουργεί μερικώς κατά τη διάρκεια των εργασιών επισκευής.<br />Και οι δύο μίλησαν υπό καθεστώς ανωνυμίας, καθώς δεν είχαν την άδεια να συζητήσουν το θέμα με τα μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Ο αγωγός Ανατολής–Δύσης παρακάμπτει τον Hormuz<br /><br />Ο αγωγός Ανατολής–Δύσης διασχίζει τη Σαουδική Αραβία και αποτελεί βασικό στοιχείο της στρατηγικής της χώρας για τη μεταφορά πετρελαίου προς την Ερυθρά Θάλασσα, επιτρέποντας στο Ριάντ να παρακάμπτει τα Στενά του Hormuz<br />Τα Στενά έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της κρίσης, καθώς οι επιθέσεις του Ιράν έχουν προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στη ναυσιπλοΐα.<br />Ο αγωγός έχει μήκος περίπου 1.200 χιλιόμετρα και διαθέτει δυνατότητα μεταφοράς έως και 7 εκατ. βαρελιών πετρελαίου ημερησίως.<br />Η επίθεση, την οποία η Σαουδική Αραβία απέδωσε σε drones ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν στο Ιράκ, σημειώθηκε την Πέμπτη και οδήγησε στη διακοπή λειτουργίας του αγωγού.<br />Η εξέλιξη αυτή αναγκάζει το Ριάντ να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις για τη διατήρηση των εξαγωγών του, την ώρα που τα Στενά του Hormuz παραμένουν στο επίκεντρο της γεωπολιτικής και ενεργειακής κρίσης.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία έχει πετρέλαιο για μόλις 5-7 ημέρες<br /><br />Στο επίκεντρο της παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης βρίσκεται πλέον ο αγωγός East-West της Σαουδική Αραβία.<br />Πηγές που μίλησαν στο Reuters προειδοποιούν ότι η Σαουδική Αραβία διαθέτει αποθέματα για μόλις 5 έως 7 ημέρες στις εγκαταστάσεις εξαγωγών της, γεγονός που καθιστά κρίσιμη την επανεκκίνηση του αγωγού.<br />Εάν ο αγωγός δεν τεθεί ξανά σε λειτουργία μέσα στις επόμενες ημέρες, η παγκόσμια αγορά μπορεί να χάσει έως και 4% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, σύμφωνα με αγοραστές σαουδαραβικού πετρελαίου και traders.<br />Η εξέλιξη απειλεί να βαθύνει την παγκόσμια κρίση προσφοράς, η οποία ήδη έχει οδηγήσει τις τιμές των καυσίμων σε νέα υψηλά, έχει ενισχύσει τον πληθωρισμό και έχει ασκήσει πιέσεις στις αποδόσεις των ομολόγων.<br /><br />Ο αγωγός που «έσωζε» τη Σαουδική Αραβία από το Hormuz<br /><br />Ο αγωγός East-West, ο οποίος διασχίζει τις ερημικές περιοχές της Αραβικής Χερσονήσου, είχε λειτουργήσει τους τελευταίους έξι μήνες ως κρίσιμη εναλλακτική οδός για τη Σαουδική Αραβία, προστατεύοντάς την από μεγάλο μέρος των επιπτώσεων της διακοπής της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Hormuz.<br />Ο αγωγός μεταφέρει πετρέλαιο προς το λιμάνι Yanbu στην Ερυθρά Θάλασσα, επιτρέποντας στη Σαουδική Αραβία να παρακάμπτει το Hormuz.<br />Η χώρα, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο εξαγωγέα πετρελαίου στον κόσμο, χρησιμοποιούσε τον αγωγό για τη μεταφορά περίπου 4 εκατ. βαρελιών πετρελαίου την ημέρα, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 4% της παγκόσμιας προσφοράς.<br />Με τον αγωγό εκτός λειτουργίας, τα αποθέματα στο Yanbu επαρκούν πλέον για μόλις 5 έως 7 ημέρες εξαγωγών, σύμφωνα με τρεις πηγές της πετρελαϊκής βιομηχανίας που γνωρίζουν τις εξαγωγές της Σαουδική Αραβία.<br /><br />IEA: Η προσφορά της Σαουδικής Αραβίας στο χαμηλότερο επίπεδο εδώ και πάνω από 30 χρόνια<br /><br />Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (IEA) ανακοίνωσε την περασμένη Παρασκευή ότι η προσφορά πετρελαίου της Σαουδική Αραβία τον Αύγουστο υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες.<br />Η πτώση αποδίδεται στη μειωμένη ροή πετρελαίου μέσω των Στενών του Hormuz και της Ερυθράς Θάλασσας.<br />Η IEA εκτιμά ότι η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου θα μειωθεί φέτος κατά 5,7 εκατ. βαρέλια την ημέρα, δηλαδή περίπου 6%.<br />Πρόκειται για εξέλιξη που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο παρατεταμένων πιέσεων στις τιμές ενέργειας και στις οικονομίες που εξαρτώνται από τις εισαγωγές πετρελαίου.<br /><br />Οι Houthis ανοίγουν νέο μέτωπο στην Ερυθρά Θάλασσα<br /><br />Εκτός από την επίθεση στον αγωγό, οι Houthis έχουν απειλήσει τη Σαουδική Αραβία και έχουν βάλει στο στόχαστρο μεταφορές πετρελαίου της χώρας.<br />Ήδη έχουν καταλάβει νησί στην είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας.<br />Η εξέλιξη εντείνει τους φόβους ότι η Σαουδική Αραβία μπορεί να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα προβλήματα στις δύο βασικές εναλλακτικές οδούς μεταφοράς πετρελαίου: τα Στενά του Hormuz και την Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Από τα 22 εκατ. βαρέλια στα μόλις 6-9 εκατ.<br /><br />Πριν από την έναρξη του πολέμου, η Μέση Ανατολή παρήγαγε περίπου 22 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.<br />Πηγές της πετρελαϊκής βιομηχανίας αναφέρουν ότι η ροή πετρελαίου μέσω των Στενών του Hormuz έχει πλέον υποχωρήσει σε μόλις 6 έως 9 εκατ. βαρέλια ημερησίως.<br />Η συρρίκνωση αυτή αναδεικνύει το μέγεθος του σοκ στην παγκόσμια αγορά, καθώς τα Στενά αποτελούν μία από τις σημαντικότερες αρτηρίες μεταφοράς πετρελαίου στον κόσμο.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία έκοψε την παραγωγή στα 6,2 εκατ. βαρέλια<br /><br />Η Σαουδική Αραβία ενημέρωσε την προηγούμενη εβδομάδα τον OPEC ότι η παραγωγή πετρελαίου της τον Αύγουστο υποχώρησε στα μόλις 6,2 εκατ. βαρέλια την ημέρα.<br />Τον Φεβρουάριο, πριν από την έναρξη του πολέμου, η παραγωγή ανερχόταν σε 10,9 εκατ. βαρέλια την ημέρα.<br />Η διαφορά αποτυπώνει το μέγεθος της ανατροπής που έχει προκαλέσει η κρίση στις ενεργειακές ροές της Μέσης Ανατολής.<br />Με τον αγωγό East-West εκτός λειτουργίας, τη ναυσιπλοΐα στο Hormuz να έχει καταρρεύσει και τις επιθέσεις στην περιοχή να συνεχίζονται, η αγορά πετρελαίου βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα εκρηκτικό μείγμα περιορισμένης προσφοράς, αυξημένου γεωπολιτικού κινδύνου και νέων πιέσεων στις τιμές.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε στρατηγικό σοκ η Σαουδική Αραβία, καταρρίφθηκε F - 15. Εφιάλτης... οι Houthis απειλούν την «καρδιά» του πετρελαίου.

Το Ριάντ βρίσκεται πλέον σε ένα περιβάλλον «στρατηγικού σοκ», καθώς βλέπει την ασφάλεια και τα οικονομικά του συμφέροντα να απειλούνται από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολιτική θύελλα: Ο Σαμαράς θέλει να σύρει τον Μητσοτάκη στο Ειδικό Δικαστήριο. Κυβέρνηση Εθνικής Κάθαρσης στο προσκήνιο.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/06ce93e0bd60e854dd4506a471656f8d_XL.jpg?v=3" width="727" /><br /><br /><div>Σύμφωνα με πολιτικές εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στα κομματικά γραφεία, ο Σαμαράς δεν θα περιοριστεί στο αίτημα να αποχωρήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την πρωθυπουργία...<br /><br />Το τελευταίο μήνυμα του Αντώνη Σαμαρά δεν πέρασε απαρατήρητο στο πολιτικό παρασκήνιο.<br />Οι αναφορές του στον Κυριάκο Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό μιας περιόδου που, κατά τον ίδιο, χαρακτηρίζεται από διαφθορά, σκάνδαλα και θεσμικές εκτροπές, μόνο τυχαίες δεν θεωρούνται από όσους παρακολουθούν στενά τις κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού.<br />Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στη σκληρότητα της επίθεσης, αλλά στο τι μπορεί να σημαίνει για την επόμενη ημέρα των εκλογών.<br /><br />Δεν θέλει μόνο την απομάκρυνση Μητσοτάκη<br /><br />Σύμφωνα με πολιτικές εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στα κομματικά γραφεία, ο Σαμαράς δεν θα περιοριστεί στο αίτημα να αποχωρήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την πρωθυπουργία εφόσον η ΝΔ δεν μπορέσει να πάρει την αυτοδυναμία ή να μην σχηματίσει συγκυβέρνηση.<br />Το σενάριο που συζητείται είναι πολύ πιο επιθετικό: μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού ή μια ευρύτερη «κυβέρνηση κάθαρσης», με βασική προτεραιότητα τη διερεύνηση πολιτικών ευθυνών της σημερινής κυβέρνησης.<br /><br />Με άλλα λόγια, ο Σαμαράς θα μπορούσε να επιχειρήσει να φέρει την επόμενη Βουλή... στα νερά του και να πείσει όλες τις αντιπολιτευτικές ομάδες ότι ο «Μητσοτάκης θα πρέπει να λογοδοτήσει για τα σκάνδαλα της κυβέρνησής του».<br /><br />Το σενάριο είχε εμφανιστεί και με την Καρυστιανού<br /><br />Η συγκεκριμένη συζήτηση δεν είναι εντελώς καινούρια.<br />Είχε αρχίσει να ακούγεται εντονότερα όταν η Μαρία Καρυστιανού και η «Ελπίδα» εμφάνιζαν υψηλές δημοσκοπικές επιδόσεις.<br />Τότε, η παραπομπή του πρωθυπουργού σε ειδικά δικαστήρια για υποθέσεις όπως τα Τέμπη, οι υποκλοπές και ο ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελούσε μέρος της σκληρής αντιπολιτευτικής ατζέντας που εξέφραζε το συγκεκριμένο ακροατήριο.<br /><br />Μόνο που η δυναμική της «Ελπίδας» έχει πλέον υποχωρήσει σημαντικά, η δεξαμενή της διαμαρτυρίας αναζητά νέο πολιτικό εκφραστή.<br />Και εδώ ο Σαμαράς εμφανίζεται να διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο.<br /><br />Η προσωπική σύγκρουση αποκτά θεσμική διάσταση<br /><br />Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο ότι η αντιπαράθεση Σαμαρά – Μητσοτάκη έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια μιας συνηθισμένης εσωκομματικής διαφωνίας.<br />Ο πρώην πρωθυπουργός θέλει, σύμφωνα με ανθρώπους που συνομιλούν μαζί του, να αποκαταστήσει την παράταξη στις αρχές που ο ίδιος θεωρεί ότι εγκαταλείφθηκαν.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η δικαστική διερεύνηση κυβερνητικών υποθέσεων θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως διαδικασία «κάθαρσης» και αποκατάστασης της θεσμικής αξιοπιστίας της ΝΔ.<br /><br />Όμως, υπάρχει και κάτι άλλο.<br />Το μένος του Σαμαρά για τον Μητσοτάκη είναι προσωπικό και είναι μεγάλο.<br />Το θεωρεί καθήκον του την προσφυγή στην Δικαιοσύνη όλων των κρίσιμων υποθέσεων.<br /><br />Το 25% της ΝΔ και το διψήφιο του Σαμαρά<br /><br />Το σενάριο αποκτά πραγματικό βάρος εάν επιβεβαιωθεί η εκλογική εξίσωση που συζητείται: ΝΔ γύρω στο 25% και κόμμα Σαμαρά σε διψήφιο ποσοστό.<br />Τότε ο πρώην πρωθυπουργός δεν θα είναι απλώς ένας ακόμη αρχηγός κοινοβουλευτικής ομάδας.<br />Θα μπορούσε να καταστεί ρυθμιστής του σχηματισμού κυβέρνησης.<br />Σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να εξεταστεί και μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού με περιορισμένη και συγκεκριμένη αποστολή, στην οποία η διερεύνηση πιθανών πολιτικών ευθυνών θα αποτελούσε κεντρικό κεφάλαιο.<br />Το σενάριο έχει ήδη συζητηθεί σε πολιτικά γραφεία και έχει συνδεθεί ακόμη και με εκτιμήσεις δημοσκόπων, όπως ο Ανδρέας Δρυμιώτης.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολιτική θύελλα: Ο Σαμαράς θέλει να σύρει τον Μητσοτάκη στο Ειδικό Δικαστήριο. Κυβέρνηση Εθνικής Κάθαρσης στο προσκήνιο.

Σύμφωνα με πολιτικές εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στα κομματικά γραφεία, ο Σαμαράς δεν θα περιοριστεί στο αίτημα να αποχωρήσει ο Κυριάκος Μητσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κοινός «θόλος» Ελλάδας–Κύπρου: F-16, Barak MX και FDI δημιουργούν νέα πραγματικότητα.

<img height="86" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-15-%CE%A3%CE%B5%CF%80-2026-03_40_46-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="743" /><br /><br />Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ: Ο νέος αμυντικός άξονας που αλλάζει την Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Μια νέα αμυντική πραγματικότητα διαμορφώνεται με ταχύτητα στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Κύπρο να μετατρέπεται σταδιακά από γεωγραφικά απομονωμένο κρίκο σε κομβικό επιχειρησιακό κόμβο του ελληνικού αμυντικού σχεδιασμού.<br /><br />Η παρατεταμένη παρουσία ελληνικών F-16 στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο, η ανάπτυξη του ισραηλινού συστήματος Barak MX από την Κυπριακή Δημοκρατία, η δημιουργία του νέου ελληνικού αντιαεροπορικού και αντιβαλλιστικού «Θόλου» και η συνεχής εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δημιουργούν για πρώτη φορά τις προϋποθέσεις για έναν πολύ ευρύτερο χώρο κοινής επιτήρησης και αμυντικού συντονισμού.<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι το γεωγραφικό τόξο Αιγαίο – Κρήτη – Καστελλόριζο – Κύπρος – Ισραήλ αρχίζει να αντιμετωπίζεται όχι ως μια σειρά απομονωμένων σημείων, αλλά ως ένας ενιαίος στρατηγικός χώρος.<br /><br />Και αυτή η αλλαγή είναι πιθανό να επηρεάσει συνολικά την ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br />Η Κύπρος επιστρέφει στο κέντρο του ελληνικού σχεδιασμού<br /><br />Για δεκαετίες, η μεγάλη γεωγραφική απόσταση ανάμεσα στην ηπειρωτική Ελλάδα και την Κύπρο αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα επιχειρησιακά προβλήματα για τον ελληνικό αμυντικό σχεδιασμό.<br /><br />Σήμερα, όμως, η τεχνολογία αλλάζει αυτή την πραγματικότητα.<br /><br />Ραντάρ μεγάλης εμβέλειας, ασφαλείς ζεύξεις δεδομένων, σύγχρονα μαχητικά, πολεμικά πλοία και αντιαεροπορικά συστήματα μπορούν να δημιουργήσουν ένα κοινό επιχειρησιακό περιβάλλον σε αποστάσεις εκατοντάδων χιλιομέτρων.<br /><br />Αυτό ακριβώς κάνει την Κύπρο ακόμη πιο σημαντική.<br /><br />Η Λευκωσία δεν διαθέτει πλέον απλώς τοπικές δυνατότητες αεράμυνας. Με την απόκτηση του Barak MX και τη στενή συνεργασία με την Αθήνα, μπορεί σταδιακά να ενταχθεί σε ένα πολύ μεγαλύτερο δίκτυο αισθητήρων, επιτήρησης και ανταλλαγής δεδομένων.<br /><br />Με απλά λόγια, η Κύπρος αποκτά τη δυνατότητα να αποτελεί τα «μάτια» και έναν από τους κρίσιμους κόμβους του ελληνικού αμυντικού συστήματος στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Τα ελληνικά F-16 στην Πάφο αλλάζουν τις αποστάσεις<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει η παρουσία ελληνικών μαχητικών στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου».<br /><br />Η ανάπτυξη των F-16 ξεκίνησε στο πλαίσιο των αυξημένων μέτρων ασφαλείας λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, όμως η παραμονή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα δημιουργεί πλέον διαφορετικά επιχειρησιακά δεδομένα.<br /><br />Δεν έχει ανακοινωθεί μόνιμη εγκατάσταση ελληνικής Μοίρας στην Κύπρο.<br /><br />Όμως αυτό δεν είναι το βασικό.<br /><br />Το σημαντικό είναι ότι η Πολεμική Αεροπορία αποκτά στην πράξη τη δυνατότητα παρατεταμένης ανάπτυξης, υποστήριξης και επιχειρησιακής δράσης από κυπριακό έδαφος.<br /><br />Ιπτάμενοι, τεχνικοί και επιτελείς εξοικειώνονται με το κυπριακό επιχειρησιακό περιβάλλον, δοκιμάζονται διαδικασίες ανεφοδιασμού και συντήρησης και δημιουργούνται μηχανισμοί συνεργασίας με την Εθνική Φρουρά.<br /><br />Σε περίπτωση κρίσης, η αξία αυτής της δυνατότητας είναι τεράστια.<br /><br />Τα ελληνικά μαχητικά δεν χρειάζεται να επιχειρούν αποκλειστικά από την Κρήτη ή την ηπειρωτική Ελλάδα.<br /><br />Η Πάφος μειώνει δραστικά τον χρόνο προσέγγισης στην Ανατολική Μεσόγειο, αυξάνει τον διαθέσιμο χρόνο παραμονής στην περιοχή επιχειρήσεων και επιτρέπει ταχύτερη αντίδραση.<br />Barak MX: ο κοινός κρίκος Ελλάδας και Κύπρου<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερη σημασία αποκτά το γεγονός ότι Ελλάδα και Κύπρος επενδύουν στο ίδιο σύστημα αεράμυνας.<br /><br />Το Barak MX αποτελεί πλέον έναν κρίσιμο κοινό παρονομαστή.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία ενισχύει την αεράμυνά της με το συγκεκριμένο ισραηλινό σύστημα, ενώ η Ελλάδα το εντάσσει στον νέο πολυστρωματικό «Θόλο», μαζί με άλλα προηγμένα συστήματα.<br /><br />Το πραγματικό πλεονέκτημα, όμως, δεν βρίσκεται μόνο στον πύραυλο.<br /><br />Βρίσκεται στη δικτύωση.<br /><br />Στον σύγχρονο πόλεμο, το κράτος που βλέπει πρώτο, μοιράζεται ταχύτερα την πληροφορία και συνδέει αποτελεσματικότερα τους αισθητήρες με τα όπλα αποκτά κρίσιμο πλεονέκτημα.<br /><br />Ένα ίχνος που εντοπίζεται από κυπριακό αισθητήρα μπορεί, εφόσον υπάρχουν οι κατάλληλες διασυνδέσεις, να περάσει σε ελληνικό κέντρο διοίκησης.<br /><br />Αντίστροφα, πληροφορίες από ελληνικά ραντάρ, F-16, FDI ή άλλες πλατφόρμες μπορούν να ενισχύσουν την εικόνα της κυπριακής αεράμυνας.<br /><br />Αυτό είναι το σημείο που μπορεί να μετατρέψει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε ένα ενιαίο δικτυοκεντρικό περιβάλλον μάχης.<br />Το Καστελλόριζο γίνεται στρατηγικός κρίκος<br /><br />Μέσα σε αυτή τη νέα γεωγραφία, το Καστελλόριζο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία.<br /><br />Το σύμπλεγμα της Μεγίστης βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στο νοτιοανατολικό Αιγαίο και την Κύπρο.<br /><br />Παράλληλα, αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία στα οποία η Τουρκία επικεντρώνει σταθερά τις διεκδικήσεις της για τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί εδώ και χρόνια να περιορίσει την επήρεια του Καστελλόριζου στην οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας.<br /><br />Όμως το νησί έχει πλέον και μια δεύτερη διάσταση.<br /><br />Δεν αποτελεί μόνο γεωγραφικό ή νομικό σημείο αναφοράς. Βρίσκεται πάνω στον άξονα που ενώνει επιχειρησιακά την Ελλάδα με την Κύπρο.<br /><br />Στην εποχή των δικτύων, των UAV, των μαχητικών 4,5 και 5ης γενιάς και των πυραύλων μεγάλης εμβέλειας, η γεωγραφία εξακολουθεί να μετρά, αλλά με διαφορετικό τρόπο.<br /><br />Το «κενό» Ελλάδας–Κύπρου μπορεί να μικρύνει δραστικά μέσω της τεχνολογίας.<br />Οι FDI προσθέτουν ακόμη ένα κομμάτι στον «Θόλο»<br /><br />Καθοριστικό ρόλο μπορούν να έχουν και οι νέες ελληνικές φρεγάτες FDI HN.<br /><br />Με το προηγμένο ραντάρ Sea Fire και τους πυραύλους Aster 30, οι ελληνικές Belharra δεν είναι απλώς πολεμικά πλοία.<br /><br />Αποτελούν κινητούς κόμβους αεράμυνας, αισθητήρων και διοίκησης.<br /><br />Η παρουσία μιας FDI στην Ανατολική Μεσόγειο μπορεί να προσθέσει ένα ακόμη ισχυρό στρώμα στο πλέγμα επιτήρησης.<br /><br />Σε συνδυασμό με τα F-16 στην Κύπρο, το Barak MX, τα χερσαία ελληνικά ραντάρ και τον νέο «Θόλο», μπορεί να δημιουργηθεί μια διαδοχική αλυσίδα αισθητήρων και συστημάτων αεράμυνας από το Αιγαίο έως την Κύπρο.<br />Η Κύπρος γίνεται η γέφυρα προς το Ισραήλ<br /><br />Η τρίτη πλευρά της εξίσωσης είναι το Ισραήλ.<br /><br />Η Κύπρος βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ και αποτελεί τον φυσικό γεωγραφικό σύνδεσμο των δύο κρατών.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, η τριμερής σχέση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ έχει αποκτήσει έντονο στρατιωτικό χαρακτήρα.<br /><br />Κοινές ασκήσεις, συνεκπαιδεύσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας και μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα δημιουργούν ένα πλαίσιο συνεργασίας που πριν από δύο δεκαετίες θα έμοιαζε εξαιρετικά δύσκολο.<br /><br />Η Ελλάδα αποκτά ή χρησιμοποιεί ισραηλινά συστήματα όπως Barak MX, SPIKE NLOS και PULS, ενώ η Κύπρος κινείται στην ίδια τεχνολογική κατεύθυνση.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός χώρου στον οποίο τρεις στενά συνεργαζόμενες χώρες χρησιμοποιούν κοινές ή συμβατές τεχνολογίες.<br /><br />Δεν υπάρχει σήμερα ενιαίο σύστημα αεράμυνας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.<br /><br />Υπάρχουν όμως οι τεχνικές και επιχειρησιακές προϋποθέσεις για στενότερη συνεργασία σε περίπτωση κρίσης.<br />Γιατί ανησυχεί η Άγκυρα<br /><br />Αυτή ακριβώς η εξέλιξη παρακολουθείται με καχυποψία από την Τουρκία.<br /><br />Η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ότι η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ περιορίζει σταδιακά την ελευθερία κινήσεων που θεωρούσε ότι διέθετε στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Δεν πρόκειται μόνο για αριθμούς αεροσκαφών ή πυραύλων.<br /><br />Πρόκειται για την ποιότητα της πληροφορίας και τη δυνατότητα ταχείας αντίδρασης.<br /><br />Ένα δίκτυο που συνδέει μαχητικά, ραντάρ, πλοία και αντιαεροπορικά συστήματα μπορεί να καταστήσει πολύ δυσκολότερη οποιαδήποτε αιφνιδιαστική στρατιωτική ενέργεια.<br />Ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος επιστρέφει με νέα μορφή<br /><br />Η μεγάλη εικόνα θυμίζει αναπόφευκτα τον παλαιότερο Ενιαίο Αμυντικό Χώρο Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Μόνο που αυτή τη φορά η φιλοσοφία επιστρέφει με τεχνολογίες του 21ου αιώνα.<br /><br />Δεν έχει πλέον σημασία μόνο αν ελληνικά μαχητικά μπορούν να φτάσουν στην Κύπρο.<br /><br />Σημασία έχει εάν Αθήνα και Λευκωσία μπορούν να βλέπουν την ίδια εικόνα μάχης, να αναγνωρίζουν τις ίδιες απειλές και να συντονίζουν σε πραγματικό χρόνο τα διαθέσιμα μέσα τους.<br /><br />Εάν αυτό επιτευχθεί, η Κύπρος παύει να αποτελεί το «μακρινό άκρο» του ελληνικού αμυντικού χώρου.<br /><br />Μετατρέπεται σε προκεχωρημένο στρατηγικό κόμβο στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Και μαζί με το Καστελλόριζο, τις ελληνικές FDI, τα F-16, το Barak MX και τον νέο αμυντικό «Θόλο», δημιουργείται μια εντελώς διαφορετική γεωστρατηγική εικόνα.<br /><br />Από το Αιγαίο και το Καστελλόριζο έως την Κύπρο και από εκεί έως το Ισραήλ, σχηματίζεται σταδιακά ένας συνεχής χώρος επιτήρησης, αποτροπής και στρατιωτικής συνεργασίας.<br /><br />Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα της νέας εποχής στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κοινός «θόλος» Ελλάδας–Κύπρου: F-16, Barak MX και FDI δημιουργούν νέα πραγματικότητα.

Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ: Ο νέος αμυντικός άξονας που αλλάζει την Ανατολική Μεσόγειο Μια νέα αμυντική πραγματικότητα διαμορφώνεται με ταχύτητα σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το νέο πεδίο μάχης της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ και τα πυρηνικά που ανακαλύφθηκαν στη Συρία...

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQNz4Fjc_RTSNGWsgtmnAnTcLafOETFVyUt06LGuth-S4xTMpGCaQsJD7w&s=10"><img border="0" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQNz4Fjc_RTSNGWsgtmnAnTcLafOETFVyUt06LGuth-S4xTMpGCaQsJD7w&s=10" /></a><div><br /></div><div>του <b><a href="https://el.gatestoneinstitute.org/22857/%CF%83%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%AF%CE%BF-%CE%BC%CE%AC%CF%87%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF%CE%BD-%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%AE%CE%BB">Con Coughlin</a></b><br />Το Ισραήλ εκφράζει ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία για τις προσπάθειες του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να επεκτείνει την επιρροή του στη γειτονική Συρία, όπου διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο βοηθώντας τον ισλαμιστή πρόεδρο της χώρας Αχμέτ αλ-Σαράα να ανατρέψει το καθεστώς Άσαντ και να αναλάβει την εξουσία τον Δεκέμβριο του 2024. <br /><br />Εν μέσω της επιδείνωσης των εντάσεων μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ λόγω των προσπαθειών του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να επεκτείνει την επιρροή του στη Συρία, η απόφαση του Ισραήλ να επιτεθεί σε μια συριακή αεροπορική βάση στα περίχωρα του Ιντλίμπ έχει ως στόχο να στείλει ένα σαφές μήνυμα στον Τούρκο ηγέτη να συγκρατήσει τις φιλοδοξίες του.<br /><br />Από την ανατροπή του Σύριου δικτάτορα Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024, η Συρία έχει καταστεί όλο και περισσότερο το επίκεντρο της εντεινόμενης εχθρότητας μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.<br /><br />Ειδικότερα, το Ισραήλ ανησυχεί όλο και περισσότερο για τις προσπάθειες του Ερντογάν να επεκτείνει την επιρροή του στη γειτονική Συρία, όπου διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο βοηθώντας τον νέο ισλαμιστή πρόεδρο της χώρας Αχμέτ αλ-Σαράα να ανατρέψει το καθεστώς Άσαντ και να αναλάβει την εξουσία τον Δεκέμβριο του 2024.<br /><br />Παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις του Ισραήλ, ο Ερντογάν δεν έχει δώσει ιδιαίτερη σημασία στις ισραηλινές ανησυχίες, και συνεχίζει να επεκτείνει την παρουσία της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, φαινομενικά για να αντισταθμίσει τις προσπάθειες των κουρδικών αυτονομιστικών δυνάμεων να ιδρύσουν το δικό τους αυτόνομο κράτος.<br /><br />Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, ωστόσο, παρουσίασαν στις ΗΠΑ αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι ο Ερντογάν έχει άλλες φιλοδοξίες, μεταξύ των οποίων η επέκταση και η εδραίωση της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας σε συριακές βάσεις που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν από τους Ιρανούς και Ρώσους συμμάχους του καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Είναι, επομένως, σημαντικό το γεγονός ότι οι ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις εναντίον μιας συριακής αεροπορικής βάσης στη βόρεια πόλη του Ιντλίμπ στις 18 Αυγούστου πραγματοποιήθηκαν μόλις λίγες ώρες μετά την επίσκεψη μιας τουρκικής αντιπροσωπείας στη βάση. Οι Τούρκοι αξιωματούχοι φαίνεται να διεξήγαγαν αποστολή αναγνώρισης της βάσης, προκειμένου να αξιολογήσουν την καταλληλότητά της για χρήση από τον τουρκικό στρατό.<br /><br />Το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι της Συρίας Ekhbariya, επικαλούμενο στρατιωτική πηγή, μετέδωσε ότι το Ισραήλ πραγματοποίησε οκτώ αεροπορικές επιθέσεις κατά του διαδρόμου προσγείωσης και των αποθηκευτικών εγκαταστάσεων της βάσης Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βορειοδυτική Συρία.<br /><br />Οι επιθέσεις, οι οποίες θεωρήθηκαν ως προειδοποίηση προς την Τουρκία να σταματήσει τη στρατιωτική της επέκταση στη Συρία, προκάλεσαν την έντονη αντίδραση της κυβέρνησης Τραμπ, η οποία έχει αναδειχθεί ως απροσδόκητος υποστηρικτής του νέου τζιχαντιστικού καθεστώτος της Συρίας, και επέκρινε αυτό που χαρακτήρισε ως «περιττή κλιμάκωση».<br /><br />Σε δήλωση που έκανε στη συνέχεια ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, αναφέρθηκε ότι στόχος της επίθεσης ήταν να εμποδίσει την ανάπτυξη τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στη βάση. Σύμφωνα με τη δήλωση, το Ισραήλ και η Συρία είχαν «συμφωνήσει σε ένα καθεστώς status quo σε θέματα ασφάλειας», αλλά η Δαμασκός βρισκόταν «στα όρια παραβίασης» της συμφωνίας, επιτρέποντας την ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στην αεροπορική βάση.<br /><br />Το Ισραήλ είχε «προειδοποιήσει επανειλημμένα τη Συρία» για τον κίνδυνο, ανέφερε η δήλωση, αλλά «η Συρία επέλεξε να αγνοήσει αυτές τις προειδοποιήσεις».<br /><br />Η Τουρκία απέρριψε τις κατηγορίες ως «αβάσιμες».<br /><br />Οι αεροπορικές επιδρομές, ωστόσο, υπογραμμίζουν την αυξανόμενη ανησυχία στους κύκλους των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών για τις επεκτατικές βλέψεις του Ερντογάν στη Συρία.<br /><br />Ο Ερντογάν είναι ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του ακραίου ισλαμιστικού κινήματος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στη Μέση Ανατολή, καθώς και ισλαμιστικών τρομοκρατικών ομάδων όπως η Χαμάς, μεταξύ άλλων. Ο Τούρκος ηγέτης συνέβαλε καθοριστικά βοηθώντας τη τζιχαντιστική οργάνωση της Συρίας Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ να καταλάβει την εξουσία στη Δαμασκό υπό την ηγεσία του αλ-Σαράα, ο οποίος στο παρελθόν είχε στενούς δεσμούς με την οργάνωση Αλ-Κάιντα του Οσάμα Μπιν Λάντεν.<br /><br />Αφού ο αλ-Σαράα ανέλαβε τα καθήκοντα του νέου προέδρου της Συρίας —μια κίνηση που υποστηρίχθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ καθώς και από άλλους δυτικούς ηγέτες— οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες εκφράζουν ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία για την αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία, την οποία το Ισραήλ θεωρεί ότι αποτελεί άμεση απειλή για την ασφάλειά του.<br /><br />Οι ισραηλινοί αξιωματούχοι θεωρούν όλο και περισσότερο ως λόγο ανησυχίας την επιθετική στάση του Ερντογάν, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και σε ολόκληρη την περιοχή, καθώς και τις συνεχείς προσπάθειές του να ανακτήσει την κληρονομιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /><br />Η συνεχιζόμενη οικονομική υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Χαμάς και η παροχή ασφαλούς καταφυγίου σε τρομοκράτες της οργάνωσης απλώς ενισχύουν την άποψη του Ισραήλ ότι η Τουρκία αποτελεί εχθρικό παράγοντα, μια στάση που ενισχύεται από τη συνεχή χρήση αντι-ισραηλινής ρητορικής εκ μέρους του Ερντογάν στις πολιτικές εκστρατείες και τις επίσημες ανακοινώσεις. Τον Ιούνιο, για παράδειγμα, ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας ζήτησε την «απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ».<br /><br />Επιπλέον, ο Ερντογάν έχει δηλώσει ότι «η Ιερουσαλήμ είναι δική μας», ενώ μόλις στις 30 Μαρτίου 2025 είπε: «Μακάρι ο Κύριος να καταστρέψει και να ερημώσει το σιωνιστικό Ισραήλ».<br /><br /><br />Ο Ερντογάν δημοσίευσε ένα έγγραφο 758 σελίδων στο οποίο περιγράφεται το μακροπρόθεσμο, σταδιακό σχέδιό του για την κατάκτηση «του Ισραήλ, της Μέσης Ανατολής και του Ελεύθερου Κόσμου».<br /><br /><br />Ο Αμιχάι Τσίκλι, υπουργός Υποθέσεων της Διασποράς του Ισραήλ, δήλωσε: «Ο στρατός του Αχμέτ αλ-Σαράα είναι ο στρατός του Ερντογάν. Η ιδεολογία του αλ-Σαράα είναι η ιδεολογία του Ερντογάν. Η ιδεολογία του Ερντογάν και του αλ-Σαράα είναι η ιδεολογία της Αλ Κάιντα και του ISIS», και ανέφερε αυτό που χαρακτήρισε ως βάρβαρη μεταχείριση των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην περιοχή.<br /><br />Επίσης, αμφισβητείται όλο και περισσότερο η ουδετερότητα του Τομ Μπάρακ, πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικού απεσταλμένου στη Συρία , εν μέσω ανακοινώσεων για την αποχώρησή του. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα του ανατεθεί «βασικός ρόλος» στη διαχείριση της αμερικανικής πολιτικής στη Συρία και το Ιράκ.<br /><br />Σε μια προσπάθεια να αμβλυνθούν οι εντάσεις μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας σχετικά με το ζήτημα της Συρίας, το Ισραήλ και η Τουρκία διεξήγαγαν συνομιλίες στο Αζερμπαϊτζάν το 2025 με σκοπό να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με τις προτεραιότητες των δύο χωρών στη Συρία μετά τον Άσαντ.<br /><br />Αν και οι λεπτομέρειες της συνάντησης δεν δημοσιοποιήθηκαν, οι δύο χώρες κατέληξαν σε ευρεία συμφωνία για τη διατήρηση του status quo, η ουσία της οποίας ήταν ο πλήρης σεβασμός της συριακής κυριαρχίας επί του εδάφους της.<br /><br />Παρά τη συμφωνία αυτή, αξιωματούχοι των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών εκφράζουν ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία για τα σχέδια του Ερντογάν να επεκτείνει και να εδραιώσει την παρουσία της Τουρκίας στη χώρα.<br /><br />Οι τουρκικές δυνάμεις καταλαμβάνουν επί του παρόντος έκταση περίπου 5000 τετραγωνικών χιλιομέτρων στη βόρεια Συρία. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Τουρκία έχει επίσης αναλάβει τον έλεγχο συριακών στρατιωτικών και ναυτικών βάσεων που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν από το Ιράν και τη Ρωσία υπό το καθεστώς Άσαντ, σε μια εποχή που η Μόσχα και η Τεχεράνη ήταν στενοί σύμμαχοι της Δαμασκού.<br /><br />Υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με τον ευρύτερο ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή, αφού αποκαλύφθηκε ότι ο Ερντογάν παρενέβη προσωπικά στον Τραμπ για να εμποδίσει μια προτεινόμενη επιχείρηση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, στο πλαίσιο της οποίας χιλιάδες Κούρδοι μαχητές, με την υποστήριξη αμερικανικής αεροπορικής κάλυψης, θα εισέβαλαν στο Ιράν με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων —ένα σχέδιο που, σύμφωνα με πολλούς Ισραηλινούς αξιωματούχους, είχε καλές πιθανότητες επιτυχίας αν δεν είχε παρέμβει ο Ερντογάν.<br /><br />Μια άλλη πιθανή απειλή που θα μπορούσε να αποτελέσει η Συρία στα μακροπρόθεσμα ζητήματα ασφάλειας του Ισραήλ είναι η πρόσφατη ανακάλυψη μιας μη δηλωμένης πυρηνικής βάσης από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), όπου οι επιθεωρητές εντόπισαν αρκετούς τόνους πυρηνικού υλικού, το οποίο, όπως δήλωσε ο Ραφαέλ Γκρόσι, επικεφαλής του ΔΟΑΕ, «θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κακό σκοπό».<br /><br />Αυτοί είναι μερικοί από τους πολλούς λόγους για τους οποίους οι ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας ανησυχούν όλο και περισσότερο για την εντεινόμενη εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία μετά την εποχή του Άσαντ. Όλο και περισσότερο υποστηρίζουν ότι, αν το Ισραήλ θέλει να διασφαλίσει τη μελλοντική ασφάλεια του λαού του, είναι ζωτικής σημασίας να μην επιτραπεί στον Ερντογάν να επιδιώξει τους επεκτατικούς του στόχους στη Συρία και, φυσικά, να μην αποκτήσει μαχητικά αεροσκάφη F-35 χαμηλής παρατηρησιμότητας, τύπου «stealth».<br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Το νέο πεδίο μάχης της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ και τα πυρηνικά που ανακαλύφθηκαν στη Συρία...

του Con Coughlin Το Ισραήλ εκφράζει ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία για τις προσπάθειες του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να επεκτεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαουδική Αραβία–Ισραήλ: Επαφές μέσω CENTCOM για πληροφορίες κατά των Χούθι.

<img height="87" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-09-16_100334535.png?itok=5sf9HFou" width="747" /><br /><br />Ισραηλινά μέσα αναφέρουν ότι το Ριάντ ζήτησε μέσω CENTCOM πληροφορίες για τους Χούθι, καθώς οι επιθέσεις τους αυξάνουν την πίεση στη Σαουδική Αραβία<br /><br />Ηνέα επίθεση των Χούθι κατά της Σαουδικής Αραβίας δεν πιέζει μόνο την αεράμυνα και τις ενεργειακές υποδομές του βασιλείου. Αρχίζει να μετακινεί και γραμμές που μέχρι πρόσφατα έμοιαζαν πολύ πιο δύσκολο να ξεπεραστούν.<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και περιφερειακές διπλωματικές πηγές, η Σαουδική Αραβία έχει ζητήσει ισραηλινή συνδρομή στον τομέα των πληροφοριών για την αντιμετώπιση των Χούθι, με τις επαφές να πραγματοποιούνται μέσω της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, της CENTCOM. Ριάντ και Τελ Αβίβ εξακολουθούν να μην έχουν επίσημες διπλωματικές σχέσεις.<br /><br />Το αίτημα πέρασε μέσα από την CENTCOM<br /><br />Το Israel Hayom αναφέρει ότι το σαουδαραβικό αίτημα δεν υποβλήθηκε απευθείας στο Ισραήλ, αλλά μέσω της αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης που συντονίζει μεγάλο μέρος της περιφερειακής συνεργασίας ασφαλείας. Περιφερειακές διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές ανέφεραν ότι στόχος είναι να ενισχυθεί η εικόνα που διαθέτει το Ριάντ για τις κινήσεις των Χούθι στην Υεμένη και γύρω από την Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Η Jerusalem Post μετέδωσε επίσης ότι οι δύο πλευρές είχαν συνομιλίες με αμερικανική μεσολάβηση και ότι οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στην παροχή πληροφοριών για την άμυνα της Σαουδικής Αραβίας. Πηγή που γνώριζε τις επαφές τις χαρακτήρισε θετικές, χωρίς να δημοσιοποιούνται επιχειρησιακές λεπτομέρειες.<br /><br />Το κρατικό ισραηλινό δίκτυο KAN προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, μεταδίδοντας ότι η παροχή ισραηλινών πληροφοριών προς το Ριάντ μέσω της CENTCOM έχει ήδη αρχίσει. Η πληροφορία αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί δημοσίως από τη σαουδαραβική κυβέρνηση.<div><br />Τι ακριβώς θέλουν να μάθουν για τους Χούθι<br /><br />Οι πληροφορίες που φέρεται να ενδιαφέρουν περισσότερο το Ριάντ αφορούν τις στρατιωτικές διατάξεις των Χούθι, τις θέσεις πυραυλικών και μη επανδρωμένων συστημάτων και ενδείξεις για πιθανές επόμενες επιχειρήσεις.<br /><br />Το Ισραήλ διαθέτει εκτεταμένες δυνατότητες συλλογής πληροφοριών στην περιοχή και έχει αποκτήσει επιχειρησιακή εμπειρία παρακολουθώντας τις κινήσεις τόσο του Ιράν όσο και οργανώσεων που συνδέονται με την Τεχεράνη. Η σαουδαραβική πλευρά, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ενδιαφέρεται πρωτίστως για έγκαιρη προειδοποίηση και καλύτερη εικόνα του πεδίου, όχι για άμεση ισραηλινή συμμετοχή στις μάχες.<br /><br />Η διαφοροποίηση έχει σημασία. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή δημόσια πληροφορία για ισραηλινά πλήγματα υπέρ της Σαουδικής Αραβίας ή για κοινές επιχειρήσεις των δύο χωρών στην Υεμένη.</div><div><br />Ο Τραμπ δεν έστειλε αμερικανικά μαχητικά<br /><br />Η προσέγγιση προς το Ισραήλ εμφανίζεται ενώ το Ριάντ έχει ήδη ζητήσει περισσότερη στρατιωτική βοήθεια από την Ουάσινγκτον.<br /><br />Ο διάδοχος του σαουδαραβικού θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν ζήτησε από τον Ντόναλντ Τραμπ αμερικανική στρατιωτική συνδρομή κατά των Χούθι. Σύμφωνα με Reuters και Axios, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν ενέκρινε απευθείας αμερικανικά πλήγματα, ενώ η Ουάσινγκτον συνέχισε να προσφέρει πληροφορίες και υποστήριξη στον σχεδιασμό των σαουδαραβικών επιχειρήσεων.<br /><br />Η CENTCOM έχει ήδη συγκροτήσει ειδική ομάδα που ενισχύει την ανταλλαγή πληροφοριών και τον επιχειρησιακό σχεδιασμό με τις σαουδαραβικές δυνάμεις, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο. Το ισραηλινό σκέλος, εφόσον επιβεβαιωθεί πλήρως, προσθέτει μια ακόμη πηγή πληροφοριών στο ίδιο δίκτυο.</div><div><br />Από το Μπαμπ ελ Μαντέμπ μέχρι τη Μέκκα<br /><br />Η πίεση στο Ριάντ έχει αυξηθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Οι Χούθι έχουν καταλάβει σημαντικές περιοχές στις δυτικές ακτές της Υεμένης και τη νήσο Περίμ, αποκτώντας πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα να απειλούν τη ναυσιπλοΐα γύρω από το στρατηγικό Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Η εξέλιξη πλήττει τη Σαουδική Αραβία σε μια στιγμή κατά την οποία η διέλευση από το Στενό του Ορμούζ παραμένει σοβαρά διαταραγμένη. Οι εξαγωγές μέσω της Ερυθράς Θάλασσας έχουν επομένως αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη αξία.<br /><br />Η ένταση μεταφέρθηκε και στο εσωτερικό του βασιλείου. Η σαουδαραβική συμμαχία ανακοίνωσε ότι κατέρριψε drone νότια της Μέκκας προτού εισέλθει στον απαγορευμένο εναέριο χώρο της ιερής πόλης. Οι Χούθι αρνήθηκαν ότι στόχευσαν τη Μέκκα, ενώ έχουν αναλάβει την ευθύνη για άλλες επιθέσεις στη Σαουδική Αραβία.</div><div><br />Η CENTCOM φέρνει στο ίδιο δωμάτιο χώρες χωρίς σχέσεις<br /><br />Η αμερικανική διοίκηση λειτουργεί τα τελευταία χρόνια ως ένας από τους λίγους μηχανισμούς που μπορούν να φέρουν σε κοινό πλαίσιο ασφαλείας το Ισραήλ και αραβικά κράτη που δεν έχουν επίσημες σχέσεις μαζί του.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν, του Κουβέιτ, του Κατάρ, της Ιορδανίας και της Αιγύπτου συμμετείχαν σε διάσκεψη στη Γερμανία που διοργάνωσε ο διοικητής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ. Η συνάντηση δεν είχε ανακοινωθεί εκ των προτέρων και αφορούσε τον πόλεμο με το Ιράν και τη γενικότερη περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Λίγες ημέρες αργότερα ο Κούπερ συναντήθηκε στην Τζέντα με τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Το επίσημο σαουδαραβικό ανακοινωθέν μίλησε για τις εξελίξεις στην περιοχή, την ώρα που η σύγκρουση με τους Χούθι κλιμακωνόταν.</div><div><br />Συνεργασία ασφαλείας χωρίς διπλωματική εξομάλυνση<br /><br />Οι τελευταίες επαφές δεν σημαίνουν ότι το Ριάντ και το Ισραήλ βρίσκονται ξαφνικά μπροστά στην ανακοίνωση διπλωματικών σχέσεων.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία εξακολουθεί να συνδέει την εξομάλυνση με πρόοδο στο παλαιστινιακό και δεν έχει ανακοινώσει αλλαγή αυτής της θέσης. Η ασφάλεια, όμως, ακολουθεί συχνά διαφορετική διαδρομή από τη δημόσια διπλωματία.<br /><br />Οι Χούθι απειλούν σήμερα σαουδαραβικές πόλεις, ενεργειακές εγκαταστάσεις και τη θαλάσσια οδό προς την Ερυθρά Θάλασσα. Το Ισραήλ έχει επίσης δεχθεί επιθέσεις από την ίδια οργάνωση και αντιμετωπίζει την ιρανική περιφερειακή παρουσία ως βασική απειλή ασφαλείας.<br /><br />Αυτός ο κοινός κίνδυνος δεν έχει ακόμη δημιουργήσει επίσημη συμμαχία. Έχει όμως δημιουργήσει έναν δίαυλο στον οποίο αμερικανικός συντονισμός και ισραηλινές πληροφορίες φαίνεται να συναντούν τις άμεσες ανάγκες ασφαλείας του Ριάντ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαουδική Αραβία–Ισραήλ: Επαφές μέσω CENTCOM για πληροφορίες κατά των Χούθι.

Ισραηλινά μέσα αναφέρουν ότι το Ριάντ ζήτησε μέσω CENTCOM πληροφορίες για τους Χούθι, καθώς οι επιθέσεις τους αυξάνουν την πίεση στη Σαουδικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν ξανά υποψήφιος για την προεδρία της Τουρκίας. Στη Βουλή η απόφαση.

<img height="120" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/erdogan_apempe_1208-825x600.jpg" width="745" /><br /><br /><div><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του AKP Αμπντουλχαμίτ Γκιουλ υποστήριξε ότι δεν υπάρχει συνταγματικό ή νομικό εμπόδιο για νέα υποψηφιότητα του Τούρκου προέδρου και συνέδεσε την εξέλιξη με απόφαση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης.<br /><br />Νέα παρέμβαση από το AKP για το ενδεχόμενο νέας υποψηφιότητας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις επόμενες προεδρικές εκλογές, με τον αντιπρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, Αμπντουλχαμίτ Γκιουλ, να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει νομικό ή συνταγματικό εμπόδιο για την εκ νέου υποψηφιότητα του Τούρκου προέδρου.<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ωστόσο, παρουσιάζει η αναφορά του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, καθώς ο Γκιουλ συνέδεσε την ικανοποίηση της «προσδοκίας του λαού» για νέα υποψηφιότητα του Ερντογάν με απόφαση που θα μπορούσε να λάβει η Βουλή. Ο Γκιουλ υποστήριξε πως όσοι ψηφίζουν το <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Justice_and_Development_Party">AKP</a> επιθυμούν «ο Ταγίπ Ερντογάν να συνεχίσει να βρίσκεται επικεφαλής», ενώ, σύμφωνα με την εκτίμησή του, ακόμη και πολίτες που δεν ψήφισαν το κυβερνών κόμμα θεωρούν ότι, απέναντι στις παγκόσμιες συγκρούσεις και προκλήσεις, ο Ερντογάν θα πρέπει να παραμείνει στην ηγεσία της χώρας. «Να είναι υποψήφιος και να τον ψηφίσουμε», είπε χαρακτηριστικά, αποδίδοντας αυτή την άποψη σε μια ευρύτερη κοινωνική προσδοκία.</div><div><br />«Σημαντική συναίνεση» η παραμονή Ερντογάν στην προεδρία<br /><br />Ο Αμπντουλχαμίτ Γκιουλ υποστήριξε ότι μία από τις σημαντικές συναινέσεις που υπάρχουν στην τουρκική κοινωνία αφορά τη συνέχιση της πολιτικής πορείας του Ερντογάν. «Μία από τις σημαντικές συναινέσεις του λαού μας είναι ο Πρόεδρός μας να συνεχίσει την πορεία του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να οδηγήσει την Τουρκία σε ακόμη ισχυρότερη ηγεσία», δήλωσε.<br /><br />Παράλληλα, επανέλαβε τη θέση του κυβερνώντος κόμματος ότι δεν υπάρχει νομικό ή συνταγματικό κώλυμα για την εκ νέου υποψηφιότητα του Ερντογάν. Η συζήτηση αφορά το συνταγματικό πλαίσιο για τις προεδρικές θητείες, καθώς ο Ερντογάν εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος το 2014, επανεξελέγη το 2018 και στη συνέχεια το 2023.</div><div><br />Η αναφορά στη Βουλή<br /><br />Το σημείο που ξεχωρίζει από τις δηλώσεις Γκιουλ είναι η ρητή αναφορά στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση. Ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του AKP υποστήριξε ότι η Τουρκία χρειάζεται ένα νέο και «πολιτικό» Σύνταγμα και συνέδεσε την προοπτική νέας υποψηφιότητας του Ερντογάν με απόφαση της Βουλής.<br /><br />«Πιστεύω ότι αυτή η απαίτηση και προσδοκία του λαού μας θα βρει ανταπόκριση και στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευσή μας. Έχουμε πλήρη πεποίθηση ότι, με την απόφαση που θα λάβει και η Βουλή μας, θα ικανοποιηθεί η προσδοκία του λαού μας να είναι εκ νέου υποψήφιος ο Πρόεδρός μας και να εκλεγεί και πάλι Πρόεδρος της Δημοκρατίας», δήλωσε.<br /><br />Η διατύπωση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεταφέρει τη συζήτηση από το ζήτημα της ερμηνείας των συνταγματικών διατάξεων και στο ενδεχόμενο μιας κοινοβουλευτικής απόφασης που θα μπορούσε να συνδεθεί με την εκ νέου υποψηφιότητα του Ερντογάν.<br /><br />Το AKP επιμένει στην υποψηφιότητα Ερντογάν<br /><br />Η δήλωση Γκιουλ έρχεται σε συνέχεια σειράς τοποθετήσεων στελεχών του AKP υπέρ της υποψηφιότητας Ερντογάν στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Ο εκπρόσωπος του κόμματος, Ομέρ Τσελίκ, έχει δηλώσει ότι ο υποψήφιος του AKP στις επόμενες εκλογές θα είναι ο Ερντογάν, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία των δηλώσεων του ηγέτη του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί.<br /><br />«Οι δηλώσεις του κ. Μπαχτσελί είναι εξαιρετικά σημαντικές. Από την πλευρά του κόμματός μας, ο υποψήφιός μας για την προεδρία στις επόμενες εκλογές είναι ο Πρόεδρός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Όλα τα όργανα του κόμματός μας επιδεικνύουν αποφασιστική στάση. Ευχαριστούμε τον κ. Μπαχτσελί για τις δηλώσεις του», είχε δηλώσει ο Τσελίκ.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και πρόσφατη τοποθέτηση του υπεύθυνου του AKP για τις εκλογικές υποθέσεις, Αλί Ιχσάν Γιαβούζ, ο οποίος είχε αναφερθεί στο ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Ο Γιαβούζ είχε δηλώσει ότι εκτιμά πως οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν μετά το 2028, σημειώνοντας ωστόσο ότι εάν οι εκλογές «ανανεωθούν» και διεξαχθούν ακόμη και μία εβδομάδα νωρίτερα, ο Ερντογάν θα μπορεί να είναι υποψήφιος.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση συνδέεται με τη συζήτηση για το πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί το εκλογικό χρονοδιάγραμμα, καθώς το ζήτημα της ημερομηνίας των εκλογών αποτελεί κρίσιμο στοιχείο στη συζήτηση για τη δυνατότητα νέας υποψηφιότητας του Ερντογάν.</div><div><br />Το νέο Σύνταγμα στο επίκεντρο<br /><br />Παράλληλα με το ζήτημα της υποψηφιότητας, ο Γκιουλ επανέφερε το θέμα της ανάγκης για ένα νέο Σύνταγμα. Το AKP υποστηρίζει εδώ και καιρό την ανάγκη αλλαγής του ισχύοντος συνταγματικού πλαισίου, με την κυβέρνηση να κάνει λόγο για ένα νέο, «πολιτικό» Σύνταγμα. Στο πλαίσιο αυτό, η αναφορά του Γκιουλ ότι η προσδοκία για νέα υποψηφιότητα του Ερντογάν μπορεί να βρει ανταπόκριση στη Βουλή προσθέτει μία ακόμη διάσταση στη συζήτηση. Η ακριβής διαδικασία και ο τρόπος με τον οποίο μια κοινοβουλευτική απόφαση θα μπορούσε να επηρεάσει το ζήτημα της υποψηφιότητας αποτελούν, ωστόσο, αντικείμενο της ευρύτερης συνταγματικής και πολιτικής συζήτησης στην Τουρκία.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα που εξέπεμψε ο Γκιουλ είναι σαφές ως προς τη θέση του AKP: το κόμμα θεωρεί ότι ο Ερντογάν μπορεί να είναι εκ νέου υποψήφιος και αναζητά τον θεσμικό δρόμο μέσω του οποίου η συγκεκριμένη πολιτική επιδίωξη θα μπορούσε να υλοποιηθεί.<br /><br />Η αναφορά στη Βουλή, επομένως, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δείχνει ότι η συζήτηση για την επόμενη προεδρική υποψηφιότητα του Ερντογάν δεν περιορίζεται πλέον μόνο στο εάν υπάρχει συνταγματικό ή νομικό κώλυμα, αλλά αγγίζει και το ενδεχόμενο κοινοβουλευτικής διαδικασίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν ξανά υποψήφιος για την προεδρία της Τουρκίας. Στη Βουλή η απόφαση.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του AKP Αμπντουλχαμίτ Γκιουλ υποστήριξε ότι δεν υπάρχει συνταγματικό ή νομικό εμπόδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία ετοιμάζεται να ανακηρύξει ΑΟΖ όλη τη “Γαλάζια Πατρίδα;”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://pbs.twimg.com/card_img/2100110215580446720/v2dvtlha?format=webp&name=medium" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="97" src="https://pbs.twimg.com/card_img/2100110215580446720/v2dvtlha?format=webp&name=medium" width="736" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ο Τούρκος υποναύαρχος ε.α. Τ. Γιαγτζί ο οποίος συνέταξε ως κείμενο το Δόγμα “Γαλάζια Πατρίδα” της Τουρκίας προειδοποιεί για το θέμα αυτό και καλεί την τουρκική κυβέρνηση να ανακηρύξει ΑΟΖ σε όλο το εύρος της.</div><br />ΤΟΥ ΑΝΓΟΥ ε.α. <b>ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ</b><br /><br />Είναι αυτός ο οποίος συνέταξε και το Τουρκολυβικο Μνημόνιο. Αυτός είναι επιστημονικός συνεργάτης της τουρκικής κυβέρνησης σε θέματα οριοθέτησης θαλάσσιων περιοχών.<br /><br />Είναι αυτός ο οποίος είχε προειδοποιήσει την τουρκική κυβέρνηση για τα ελληνικά Θαλάσσια Πάρκα και τον ελληνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (ΘΧΣ) και είχε παρακινήσει την Άγκυρα η οποία ακολούθως προετοίμασε μια επιστημονική ομάδα για την σύνταξη των τουρκικών χαρτών για τα δύο τουρκικά Θαλάσσια Πάρκα και τον τουρκικό ΘΧΣ.<br /><br />Τώρα ο ίδιος καλεί την τουρκική κυβέρνηση να προχωρήσει σε ανακήρυξη ΑΟΖ σε όλο το εύρος της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Μήπως η Ελλάδα πρέπει να ανακηρύξει ΑΟΖ και να προλάβει την Τουρκία;<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία ετοιμάζεται να ανακηρύξει ΑΟΖ όλη τη “Γαλάζια Πατρίδα;”

Ο Τούρκος υποναύαρχος ε.α. Τ. Γιαγτζί ο οποίος συνέταξε ως κείμενο το Δόγμα “Γαλάζια Πατρίδα” της Τουρκίας προειδοποιεί για το θέμα αυτό και...

Διαβάστε την συνέχεια

Φιντάν: «Απειλή για την Τουρκία η στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών».

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/09/2026-09-13T130610Z_1789945158_RC2CINAAETD1_RTRMADP_3_SYRIA-TURKEY-scaled-1.jpg?v=1789532923"><img height="93" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/09/2026-09-13T130610Z_1789945158_RC2CINAAETD1_RTRMADP_3_SYRIA-TURKEY-scaled-1-660x370.jpg?v=1789532925" width="749" /></a><br /><br /><div>Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών κάλεσε την Αθήνα να «εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της» που, κατά την Αγκυρα, απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες</div><div><br />Τις πάγιες τουρκικές θέσεις περί αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών επανέφερε ο Χακάν Φιντάν κατά την επίσημη επίσκεψή του στη Συρία, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τη στρατιωτική παρουσία σε νησιά του Αιγαίου «απειλή» για την Τουρκία.<br /><br />Ο Φιντάν, αναφερόμενος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, υποστήριξε ότι η Αγκυρα επιθυμεί να διατηρηθεί η θετική ατμόσφαιρα στις σχέσεις των δύο χωρών, την ίδια στιγμή όμως επανέφερε ένα από τα σταθερά σημεία τριβής στο Αιγαίο.<br /><br />«Δεν θέλουμε η Ελλάδα να γίνει εργαλείο όσων θέλουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή και να τη βυθίσουν στο χάος. Θέλουμε να διατηρήσουμε σχέσεις καλής γειτονίας», ανέφερε.<br /><br />«Η στρατιωτικοποίηση των νησιών αποτελεί για εμάς απειλή»<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έκανε λόγο για «πολύ σοβαρές ανησυχίες» της Αγκυρας σχετικά με τη στρατιωτική παρουσία σε ορισμένα ελληνικά νησιά.<br /><br /></div><div>«Φυσικά, έχουμε πολύ σοβαρές ανησυχίες για τη στρατιωτικοποίηση ορισμένων νησιών. Το γνωρίζουν αυτό και το έχουμε μεταφέρει», είπε.<br /><br />Στη συνέχεια προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι «η στρατιωτικοποίηση των νησιών που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς, για εμάς αποτελεί απειλή».<br /><br />Ο Φιντάν ισχυρίστηκε ακόμη ότι η Ελλάδα ενεργεί κατά παράβαση διεθνών συνθηκών, αναφέροντας: «Ενα από τα ζητήματα στα οποία εστιάζουμε περισσότερο την προσοχή μας είναι στα νησιά που υπόκεινται σε διεθνείς συνθήκες ως αποστρατιωτικοποιημένα και όπου αυτό το καθεστώς θα έπρεπε αναμφισβήτητα να διατηρηθεί. Η Ελλάδα επιχειρεί να δράσει κατά παράβαση των συμβατικών της υποχρεώσεων».<br /><br />Καλεί την Αθήνα να «εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της»<br /><br />Σύμφωνα με τον επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, το συγκεκριμένο ζήτημα δεν είναι καινούργιο, αλλά αποτελεί μέρος των μακροχρόνιων διαφορών που η Αγκυρα θέτει στο Αιγαίο. Οπως υποστήριξε, πρόκειται για θέμα που υφίσταται από τη δεκαετία του 1960, με την Τουρκία να έχει διατυπώσει έκτοτε τις θέσεις της τόσο μέσω των διμερών διαύλων, όσο και στο ΝΑΤΟ αλλά και στον ΟΗΕ.<br /><br />«Καλούμε τη γείτονα και σύμμαχό μας Ελλάδα να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που προκύπτουν από τις συνθήκες με πιο ώριμο τρόπο, σύμφωνα με το πνεύμα της συμμαχίας», δήλωσε.<br /><br />Παρά τη νέα επαναφορά των τουρκικών αιτιάσεων, ο Φιντάν επιχείρησε παράλληλα να διατηρήσει ανοιχτό το μήνυμα της συνέχισης του ελληνοτουρκικού διαλόγου.<br /><br />«Η Ελλάδα δεν πρέπει να προσθέσει άλλη μία πρόκληση στις πολυάριθμες προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζουμε στην περιοχή μας. Πρέπει να συνεχίσουμε να ενισχύουμε τη θετική ατμόσφαιρα και το πνεύμα που έχουμε πρόσφατα ξεκινήσει για την επίλυση αυτών των ζητημάτων», ανέφερε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιντάν: «Απειλή για την Τουρκία η στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών».

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών κάλεσε την Αθήνα να «εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της» που, κατά την Αγκυρα, απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρήξη στις σχέσεις Ελλάδας - Κίνας: Ο Xi Jinping απέφυγε την Αθήνα, πήγε Κάιρο μετά τις παρεμβάσεις Guilfoyle.

<img height="74" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7b8a13e2047390ea27cbf7cc65b88065_XL.jpg?v=3" width="761" /><br /><br /><div>Το 2019 ο Κινέζος πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει κρατική επίσκεψη στην Ελλάδα<br /><br />Η επιλογή του Xi Jinping να επισκεφθεί την Αίγυπτο στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ η Αθήνα δεν περιλαμβανόταν στο πρόγραμμά του, έχει φέρει σε αμηχανία το ελληνικό ΥΠ.ΕΞ που βλέπει ότι η ελληνοκινέζικη σχέση δεν πάει και τόσο καλά.</div><div><br />Το 2019 ο Κινέζος πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει κρατική επίσκεψη στην Ελλάδα, συναντώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ είχε επισκεφθεί και τον Πειραιά, το εμβληματικότερο κινεζικό επενδυτικό αποτύπωμα στην Ευρώπη.<br />Οι δύο χώρες είχαν τότε μιλήσει για εμβάθυνση της «συνολικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης».<br />Επτά χρόνια αργότερα, όταν ο Xi επέστρεψε δυναμικά στη Μεσόγειο, η Ελλάδα έμεινε εκτός της ατζέντας του παρόλο που ο Πειραιάς είναι η πύλη της Κίνας προς την Ευρώπη.<br /><br />Το Κάιρο δεν ήταν μια απλή στάση<br /><br />Ο Xi δεν πήγε στην Αίγυπτο για μια εθιμοτυπική επίσκεψη. Ο Fatal Al Sisi τον υποδέχθηκε με στρατιωτικές τιμές και 21 κανονιοβολισμούς, ενώ οι δύο πλευρές υπέγραψαν συμφωνίες και μνημόνια και επαναβεβαίωσαν τη στρατηγική τους σχέση. Η επίσκεψη συνέπεσε, μάλιστα, με τη συμπλήρωση 70 ετών διπλωματικών σχέσεων Κίνας-Αιγύπτου.<br />Το μήνυμα ήταν σαφές: το Πεκίνο αντιμετωπίζει την Αίγυπτο ως βασικό κόμβο στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στον ευρύτερο παγκόσμιο Νότο. Και η γεωγραφία εξηγεί πολλά. Σουέζ, λιμάνια, ενέργεια, υποδομές και εμπορικές διαδρομές καθιστούν το Κάιρο κρίσιμο εταίρο για το Πεκίνο.</div><div><br />Το ερώτημα, επομένως, είναι γιατί η Αθήνα δεν ήταν αυτή τη φορά στον χάρτη.<br /><br />Ο Πειραιάς και η αμερικανική «αντεπίθεση»<br /><br />Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον παρασκήνιο.<br />Η Κίνα έχει στον Πειραιά ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά της αποτυπώματα στην Ευρώπη μέσω της Cosco.<br />Και η Ουάσινγκτον πλέον δεν κρύβει ότι θέλει να δημιουργήσει αντίβαρο.<br />Η αμερικανική DFC έχει δεσμεύσει 125 εκατ. δολάρια για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, μόλις περίπου 12 μίλια από τον Πειραιά, και η ίδια η αμερικανική υπηρεσία περιγράφει την επένδυση ως προσπάθεια αντιμετώπισης της κινεζικής επιρροής στην περιοχή.Ακόμη πιο χαρακτηριστικές ήταν οι δημόσιες τοποθετήσεις της Αμερικανίδας πρέσβη Kimberly Guilfoyle, η οποία μίλησε ανοιχτά για την ανάγκη δημιουργίας δεύτερου λιμανιού που θα λειτουργεί ως αντίβαρο στα κινεζικά συμφέροντα στον Πειραιά.Η Αθήνα ασφαλώς απαντά ότι τηρεί τις υφιστάμενες συμφωνίες και ότι οι ΗΠΑ αποτελούν στρατηγικό εταίρο.</div><div><br />Το πρόβλημα, όμως, είναι η εικόνα που δημιουργείται προς το Πεκίνο.<br /><br />Και η Ρωσία στο ίδιο κάδρο<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα έχει περιορίσει δραστικά τους παραδοσιακούς διαύλους με τη Ρωσία, έχοντας ευθυγραμμιστεί με τη δυτική πολιτική έναντι της Ουκρανίας.<br />Έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια, η Αθήνα μετακινήθηκε από μια πολιτική πολλαπλών ανοιχτών διαύλων σε μια πολύ πιο καθαρή πρόσδεση στο αμερικανικό στρατηγικό σχέδιο.<br />Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης Χi. Γιατί η Αθήνα του 2019 μπορούσε να υποδέχεται τον Χi, να προωθεί τον Πειραιά και παράλληλα να ενισχύει τη στρατηγική της σχέση με την Ουάσινγκτον.<br />Η Αθήνα του 2026 φαίνεται πολύ πιο εγκλωβισμένη στη λογική των μεγάλων γεωπολιτικών στρατοπέδων και συγκεκριμένα του στρατοπέδου των ΗΠΑ.Και κάπου εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη αποτυχία της ελληνικής διπλωματίας: όχι ότι επέλεξε συμμάχους, αλλά ότι ίσως ξέχασε πως μια μικρή χώρα αποκτά πραγματική ισχύ όταν έχει όσο το δυνατόν περισσότερους ισχυρούς συνομιλητές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρήξη στις σχέσεις Ελλάδας - Κίνας: Ο Xi Jinping απέφυγε την Αθήνα, πήγε Κάιρο μετά τις παρεμβάσεις Guilfoyle.

Το 2019 ο Κινέζος πρόεδρος είχε πραγματοποιήσει κρατική επίσκεψη στην Ελλάδα Η επιλογή του Xi Jinping να επισκεφθεί την Αίγυπτο στις αρχές Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα κόντρα Ελλάδας -Τουρκίας για την ημέρα Εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/megalh-fwtia1-768x460.jpg?itok=ahpz-C6c" width="761" /><br /><br />Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα παγκοσμίως που όχι απλά θυμάται αλλά εορτάζει με μεγάλες εκδηλώσεις σε όλη την επικράτειά της , ακόμη και νίκες σε βάρος μας που σημειώθηκαν μια χιλετία πριν...., όπως η Μάχη του Μαντζικέρτ έλαβε χώρα στις 26 Αυγούστου του 1071, διατηρώντας άσβεστο το μίσος προς την Ελλάδα<br /><br />Η Ελλάδα ως γνωστόν τιμά τη 14η Σεπτεμβρίου ως εθνική ημέρα μνήμης για τα θύματα της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ημερομηνία που συμπίπτει με την μαύρη επέτειο εμπρησμού και καταστροφής της Σμύρνης το 1922.<br /><br />Ημέρα Εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας<br /><br />Το 1998, το ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφισε νόμο με τον οποίο αναγνωρίστηκε επίσημα η γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και ορίστηκε η 14η Σεπτεμβρίου ως ετήσια εθνική ημέρα μνήμης.<br /><br />Σε ανακοίνωσή του τη Δευτέρα, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε ότι οι Έλληνες της Μικράς Ασίας «ξεριζώθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες» έπειτα από αιώνες παρουσίας στην περιοχή, με αποκορύφωμα την καταστροφή της Σμύρνης.<br /><br />«Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί χρέος απέναντι σε όσους έχασαν τη ζωή τους ή εκτοπίστηκαν, καθώς και απέναντι στις μελλοντικές γενιές. Η ιστορία ούτε διαγράφεται ούτε παραποιείται», τόνισε το υπουργείο.<br /><br />Το κείμενο στην επίσημη ιστοσελίδα του ΥΠΕξ της χώρας μας έχει ως ακολούθως:<br /><br />Ανακοίνωση Υπουργείου Εξωτερικών για την ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας (14.09.2026)<br /><br />"Η Ελλάδα τιμά σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, την ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, που αναγνωρίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων.<br /><br />Ο Μικρασιατικός Ελληνισμός ξεριζώθηκε βίαια από τις πατρογονικές εστίες, έπειτα από παρουσία αιώνων, με τραγική κορύφωση την Καταστροφή της Σμύρνης τον Σεπτέμβριο του 1922.<br /><br />Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί χρέος απέναντι σε εκείνους που χάθηκαν ή εκτοπίστηκαν, καθώς και στις επόμενες γενιές. Η ιστορία δεν παραγράφεται ούτε παραχαράσσεται"<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2099437629917856185" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2099437629917856185&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7389794_nea-kontra-elladas-toyrkias-gia-tin-imera-ethnikis-mnimis&sessionId=efa3022a5d9bc0ab10bac2c752eb72d36fee46d0&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 850px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>Η τουρκική αντίδραση<br /><br />Η Τουρκία απέρριψε ως «αβάσιμη» τη δήλωση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τη μνήμη της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.<br /><br />Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αμφισβήτησε την ελληνική εκδοχή των γεγονότων, υποστηρίζοντας ότι «η Ελλάδα επιχείρησε να καταλάβει και να εισβάλει στη Μικρά Ασία» κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου.<br /><br />«Η Ελλάδα διέπραξε σφαγές και πράξεις καταστροφής εις βάρος του άμαχου πληθυσμού στη Μικρά Ασία κατά την ίδια περίοδο, ενώ αναγνώρισε αυτά τα εγκλήματα και συμφώνησε να καταβάλει αποζημιώσεις βάσει του Άρθρου 59 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης», ανέφερε η Άγκυρα.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο κάλεσε επίσης τους Έλληνες αξιωματούχους να «ενεργήσουν με υπευθυνότητα και κοινή λογική».<div><br />Παρελθόν -παρόν-μέλλον στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις<br /><br />Από την τουρκική αντίδραση, αντιλαμβανόμαστε πως για μια ακόμη φορά οι "γείτονες" επιχειρούν την a la turka ανάγνωση της Ιστορίας σε βάρος της αλήθειας.<br /><br />Είναι γνωστό ότι στο παρελθόν οι δύο χώρες , Ελλάδα και Τουρκία, αναμετρήθηκαν στρατιωτικά πολλές φορές και πως οι σχέσεις τους ποτέ δεν ήταν καλές, ακόμη και σε περιοδους ύφεσης των αντιπαραθέσεων, θα λέγαμε ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων ήταν σχέσεις αναγκαστικής συμβίωσης λόγω γεωγραφίας και γειτνίασης.<br /><br />Άλλωστε και οι δύο χώρες έχουν Εθνικές επετείους που γιορτάζονται οι νίκες της μίας έναντι της άλλης, για την Ελλάδα η 25η Μαρτίου όπου εορτάζεται η απελευθέρωση του Γένους από τον τουρκικό ζυγό το 1821 και για την Τουρκία η 30η Αυγούστου, όπου εορτάζουν τη νίκη τους στην Μ.Ασία το 1922.<br /><br />Πέραν όμως αυτών η Τουρκία είναι η μόνη χώρα παγκοσμίως που όχι απλά θυμάται αλλά εορτάζει με μεγάλες εκδηλώσεις σε όλη την επικράτειά της , ακόμη και νίκες σε βάρος μας που σημειώθηκαν μια χιλετία πριν...., για να ακριβολογούμε εδώ 955 χρόνια πριν, όπως η Μάχη του Μαντζικέρτ έλαβε χώρα στις 26 Αυγούστου του 1071 κοντά στο Μαντζικέρτ (σημερινό Μαλαζγκίρτ) της Τουρκίας, ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Σελτζούκους Τούρκους, αλλά και την άλωση της Κων/πολης το 1453, εδώ και 573 έτη, δηλαδή μισή χιλιετία πρίν...<br /><br />Τι δείχνουν τα παραπάνω;<br /><br />Απλά ότι η Τουρκία ως χώρα θέλει να κρατήσει άσβεστη την αντιπαλότητα με την Ελλάδα, καλλιεργώντας στο λαό της Εθνικιστικά συναισθήματα που εκπηγάζουν εδώ και 1000 χρόνια.<br /><br />Για να ρθούμε στο τώρα, απλά θα αναφέρουμε ότι στο τιμόνι της γειτονικής χώρας, βρίσκεται ο νεοθωμανιστής Ερντογάν μαζί με τον ακραίο Εθνικιστή Γκρίζο λύκο Μπαχτσελί, ενώ και η κατακερματισμένη αντιπολίτευση έχει τα ίδια και χειρότερα ανθελληνικά συναισθήματα, από την τουρκική ηγεσία.<br /><br />Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό.<br /><br />Με αυτές τις συνθήκες είναι δυνατόν να πίστευε κανείς σοβαρά στην Ελλάδα, ότι η Διακήρυξη των Αθηνών θα οδηγούσε σε πραγματική και με διάρκεια βελτίωση των Ελληντουρκικών σχέσεων και "ήρεμων νερών" στο Αιγαίο;<br /><br />Για να υπάρξει βελτίωση των σχέσεων μεταξύ 2 χωρών, θα πρέπει να το θέλουν και οι 2 και όχι μόνο η μια από αυτές, εν προκειμένω η Τουρκία να απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο, προτάσσοντας γελοίες δικαιολογίες που δεν στηρίζονται πουθενά με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της θάλασσας, επιδιώκοντας την θεμελιώδη αλλαγή του status Qvo στο Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα κόντρα Ελλάδας -Τουρκίας για την ημέρα Εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα παγκοσμίως που όχι απλά θυμάται αλλά εορτάζει με μεγάλες εκδηλώσεις σε όλη την επικράτειά της , ακόμη και νίκες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σαουδική Αραβία αλλά και η παγκόσμια οικονομία πληρώνει τον λογαριασμό των πολέμων των ΗΠΑ.

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/08/trump-iran-2450891-930x550.jpg" width="745" /><br /><br />Του<b> Κωνσταντίνου Λουκόπουλου</b><br />Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η γεωπολιτική πραγματικότητα συμπυκνώνεται σε λίγες γραμμές. Για τη Σαουδική Αραβία, αυτή είναι μία από αυτές. Η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός δύναμη του αραβικού κόσμου βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια κατάσταση που δύσκολα θα μπορούσε να προβλέψει όταν επένδυε στρατηγικά στη συμμαχία και στην αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας!<br /><br />Το Ορμούζ έχει ουσιαστικά κλείσει. Ο μοναδικός κρίσιμος χερσαίος δρόμος που μπορούσε να παρακάμψει το Ορμούζ χτυπήθηκε από drones που, σύμφωνα με τις σαουδαραβικές και ιρακινές αρχές, εκτοξεύθηκαν από ιρακινό έδαφος. Και την ίδια στιγμή οι Χούθι κατέχουν ένα πολύ μεγάλο μέρος της ακτογραμμής στην Ερυθρά ενώ χθες πάτησαν στο νησί Περίμ στο Στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ!<br /><br />Και όταν το Ριάντ με τα 384 υπερσύγχρονα Αεροσκάφη ζήτησε από την Ουάσιγκτον να αναλάβει στρατιωτική δράση εναντίον των Χούθι, ο Ντόναλντ Τραμπ είπε απλά… όχι! Αυτό για το Βασίλειο των Σαούντ αποτελεί στρατηγικό εφιάλτη.<br /><br />Ο μεγάλος σύμμαχος της Αμερικής στον Κόλπο πλήττεται<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε, μετά και από τις πιέσεις του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Νετανιάχου, να οδηγήσει τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο με το Ιράν. Η λογική ήταν γνωστή. Συντριπτική αμερικανική ισχύς, αποδυνάμωση της Τεχεράνης, περιορισμός των ιρανικών δυνατοτήτων και αποκατάσταση της αμερικανικής στρατηγικής κυριαρχίας στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Μόνο που ο πόλεμος έχει την δική του δυναμική και παράγει συνέπειες που δεν υπακούουν στις αρχικές διακηρύξεις. Σήμερα η Σαουδική Αραβία πληρώνει ένα σημαντικό μέρος του λογαριασμού ενός πολέμου που δεν ξεκίνησε η ίδια!<br /><br />Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης (East-West Pipeline), ο οποίος απόκτησε τεράστια σημασία ακριβώς επειδή μπορούσε να παρακάμψει το Ορμούζ που ουσιαστικά είχε κλείσει, χτυπήθηκε την 9η Σεπτεμβρίου από drones που σύμφωνα με το Ριάντ εκτοξεύθηκαν από το Ιράκ. Το Βασίλειο αποφάσισε να τον κλείσει προσωρινά για λόγους ασφαλείας. Μήκους περίπου 1.200 χιλιομέτρων μετέφερε τους τελευταίους μήνες 4–5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 4–5% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. Άλλο ένα σημαντικό πρόβλημα στον ενεργειακό εφοδιασμό. Με την προέλαση των φιλοιρανών Χούθι στην δυτική πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου οι εναλλακτικές της Σαουδικής Αραβίας περιορίζονται ταυτόχρονα από ανατολάς, βορρά και νότο.<br /><br />Το παράδοξο του East-West Pipeline<br /><br />Η Σαουδική Αραβία δημιούργησε τον East-West Pipeline ακριβώς για να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει πετρέλαιο προς την Ερυθρά Θάλασσα χωρίς να εξαρτάται από το Στενό του Ορμούζ. Τώρα, όμως, και αυτή η εναλλακτική διαδρομή τίθεται εκτός λειτουργίας.<br /><br />Έτσι, οι Σαουδάραβες βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σχεδόν πρωτοφανή γεωστρατηγική συγκυρία! Στενό Ορμούζ, κλειστό ή δραματικά περιορισμένο, East-West Pipeline εκτός λειτουργίας και το Στενό του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ να απειλείται και η Ερυθρά Θάλασσα να καθίσταται επικίνδυνη για τη ναυσιπλοΐα. Πρόκειται για κρίση στρατηγικού βάθους.<br /><br />Η μεγάλη αμερικανική αντίφαση<br /><br />Η Σαουδική Αραβία έχει επενδύσει επί δεκαετίες στην αμερικανική στρατηγική προστασία. Το Βασίλειο παρέχει ενέργεια και στρατηγική συνεργασία και η Ουάσιγκτον παρέχει ασφάλεια. Σήμερα ανακαλύπτει το δυσάρεστο όριο αυτής της συμφωνίας.<br /><br />Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε δύο φορές στον Τραμπ ζητώντας αμερικανικά πλήγματα κατά των Χούθι. Η απάντηση ήταν αρνητική. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες του Axios, η Ουάσιγκτον προτίθεται να προσφέρει πληροφορίες και υποστήριξη στον εντοπισμό στόχων, αλλά δεν επιθυμεί άμεση στρατιωτική εμπλοκή εναντίον των Χούθι αυτή τη στιγμή. <br /><br />Εδώ μία από τις μεγαλύτερες αντιφάσεις της σημερινής αμερικανικής στρατηγικής. Η Ουάσιγκτον θέλει να διατηρήσει ανοικτές τις παγκόσμιες θαλάσσιες οδούς. Θέλει να περιορίσει το Ιράν. Θέλει να προστατεύσει τη Σαουδική Αραβία. Αλλά ταυτόχρονα θέλει να αποφύγει και τρίτο στρατιωτικό μέτωπο στην Υεμένη.<br /><br />Ο Τραμπ φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι ο πόλεμος άνοιξε περισσότερα μέτωπα από όσα μπορεί εύκολα να διαχειριστεί. Αυτό όμως δημιουργεί ένα πολύ δύσκολο ερώτημα για τους συμμάχους της Αμερικής. Τι ακριβώς σημαίνει η αμερικανική εγγύηση ασφαλείας όταν η Ουάσιγκτον αποφασίζει ότι η άμεση υπεράσπιση του συμμάχου της είναι πλέον υπερβολικά επικίνδυνη; <a href="https://www.militaire.gr/ochi-monon-i-saoydiki-aravia-alla-kai-i-pagkosmia-oikonomia-plironei-ton-logariasmo-ton-polemon-toy-tramp/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div>  <br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Σαουδική Αραβία αλλά και η παγκόσμια οικονομία πληρώνει τον λογαριασμό των πολέμων των ΗΠΑ.

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η γεωπολιτική πραγματικότητα συμπυκνώνεται σε λίγες γραμμές. Για τη Σαουδική ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια ακόμη κρυφή ατζέντα ή διεκδικούν επίδομα αναλγησίας;

<img height="98" src="https://omegapress.gr/images/VORIDIS.jpg" width="733" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Η κυβέρνηση υπηρετεί πιστά το δόγμα της, ότι οι ανισότητες είναι φυσικό φαινόμενο, άρα η πολιτική οφείλει να υπακούει τους φυσικούς κανόνες. Ο ανθρώπινος πολιτισμός όμως εξελίχθηκε και αντιμετώπισε και επιστημονικά και ιδεολογικά τέτοια φαινόμενα και ανέθεσε σε σοφούς ανθρώπους να νομοθετήσουν , να εκδημοκρατίσουν τα πολιτικά συστήματα και να εμπεδώσουν ένα κλίμα αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής. Η ΝΔ του Μητσοτάκη επιμένει σε μια πρωτόγονη -αντικοινωνική στάση και αν υπήρχε επίδομα αναλγησίας θα το έπαιρνε...<br /><br />Η επίθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη κατά του επιδόματος ανεργίας συμπληρώθηκε από τη χαρά του Μάκη Βορίδη να τον στηρίξει και να υπερθεματίσει. Γιατί λοιπόν , κατά τον χουντοθρεμμένο Βορίδη να παίρνει ο άνεργος 1.000 ευρώ το μήνα και να κάθεται; φυσικά ο άνεργος δεν κάθεται, τον έχουν απολύσει , έχει κλείσει η επιχείρηση που εργάζονταν, δουλειά δεν βρίσκει εύκολα, τα πτυχία δεν έχουν αντίκρισμα. Είναι επίδειξη αναισθησίας, δεν είναι πολιτική αυτή. Αλλά γιατί άνοιξαν προεκλογικά τέτοια συζήτηση; τι ετοιμάζουν;<br /><br />τι ετοιμάζουν;<br /><br />Φυσικά η υπόθεση αυτή κάνει κακό στην κυβέρνηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να εμφανίσει ένα φιλολαϊκό προφίλ στη ΔΕΘ. Έκανε εξαγγελίες, υποσχέθηκε πολλά , προσποιήθηκε ότι νοιάζεται για τον φτωχό και τον αδύναμο, για τον άνεργο δεν είπε λέξη, αλλά είπαν οι άλλοι. Όπως δεν λένε λέξη στο δημόσιο διάλογο για την ταχύτατη ιδιωτικοποίηση των χώρων των μουσείων, στερώντας έσοδα από το δημόσιο που είναι αναγκαία για την συντήρηση των πολιτιστικών θησαυρών της χώρας. Τα κάνουν στην πράξη χωρίς διάλογο και φυσικά με απευθείας αναθέσεις. <br /><br />Όμως , κατά τα φαινόμενα η κυβέρνηση έχει μια κρυφή ατζέντα γύρω από τα συνταξιοδοτικά και εργασιακά ζητήματα. Ψιθυρίζεται ότι είναι θέμα χρόνου , δηλαδή μετεκλογικά, αν επικρατήσει η ΝΔ να αυξήσει τα όρια ηλικίας στις συντάξεις. Και για να θέτει ένα τόσο σημαντικό κοινωνικό ζήτημα , όπως είναι το επίδομα ανεργίας στην προεκλογική ατζέντα, σημαίνει πως κάτι χειρότερο σχεδιάζει, κάτι αντικοινωνικό και σίγουρα ανησυχητικό.<br /><br />Ο Μάκης Βορίδης που ξέμπλεξε χωρίς συνέπειες με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και είναι προσεκτικός έκτοτε, προκάλεσε εντύπωση με την παρέμβασή του υπέρ του Μαρινάκη. Δήλωσε ότι χρειάζεται συνολικός «εξορθολογισμός των επιδομάτων», θέτοντας ζήτημα για το άθροισμα των διαφορετικών κοινωνικών παροχών που μπορεί να λαμβάνει ένας πολίτης και συνδέοντάς το με τα κίνητρα για την ένταξη στην αγορά εργασίας.<br /><br />Να σημειωθεί πως η μεγάλη καμπάνια κυβέρνησης -ξενοδόχων για την προσέλκυση νέων στην τουριστική βιομηχανία απέτυχε παταγωδώς επειδή οι συγκεκριμένοι εργασιακοί χώροι μοιάζουν περισσότερο με στρατόπεδα συγκέντρωσης και με κακοπληρωμένους εργαζόμενους που φεύγουν για το εξωτερικό.<br />Είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση κάποια δέσμευση θα έχει αναλάβει ή επειδή θέλει να προσανατολίσει τους πόρους προς την πολεμική βιομηχανία. Σημειωτέον ότι ακόμη να συνέλθει η Ευρώπη από την τεράστια παραγγελία των 3,5 δις ευρώ στον Νετανιάχου.<br />Είναι τεράστιο θέμα τι θα παραλάβει η επόμενη κυβέρνηση αν υπάρξει πολιτική αλλαγή. Ας κρατήσουμε την αναπνοή μας , πολλά περίεργα συμβαίνουν….</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μια ακόμη κρυφή ατζέντα ή διεκδικούν επίδομα αναλγησίας;

Του Στράτου Βαλτινού Η κυβέρνηση υπηρετεί πιστά το δόγμα της, ότι οι ανισότητες είναι φυσικό φαινόμενο, άρα η πολιτική οφείλει να υπακούει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Μόσχα ανεβάζει την ένταση, η Ευρώπη διστάζει: Το επικίνδυνο κενό απέναντι στον Πούτιν.

<img height="95" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/GettyImages-2293154395-scaled-1.jpg" width="741" /><br /><b><br />Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Από το ρωσικό drone που χτύπησε τρένο λίγα χιλιόμετρα από την Πολωνία έως την απόπειρα σαμποτάζ στο αεροδρόμιο Λειψίας, η πίεση πλησιάζει όλο και περισσότερο τα σύνορα του ΝΑΤΟ. Το POLITICO θέτει πλέον το δύσκολο ερώτημα: πόσο μπορεί να κλιμακώνει η Μόσχα προτού η ευρωπαϊκή αυτοσυγκράτηση μετατραπεί σε στρατηγική αδυναμία;<br /><br />Δεν είναι πλέον μόνο ο πόλεμος μέσα στην Ουκρανία.<br /><br />Τα τελευταία επεισόδια δημιουργούν μια πολύ πιο ανησυχητική εικόνα: η Ρωσία αυξάνει την πίεση σε σημεία που βρίσκονται όλο και πιο κοντά στον ζωτικό χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, ενώ η Ευρώπη εξακολουθεί να αναζητεί τη σωστή γραμμή ανάμεσα στην αποτροπή και στην αποφυγή μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.<br /><br />Το κεντρικό θέμα του POLITICO είναι χαρακτηριστικό:<br /><br />«Europe hesitates as Russian attacks escalate».<br /><br />Και το timing δεν θα μπορούσε να είναι πιο κρίσιμο.<div><br />Το drone που έφθασε στην πόρτα της Πολωνίας<br /><br />Το τελευταίο επεισόδιο σημειώθηκε κοντά στο Yahodyn, στην ουκρανική πλευρά των συνόρων με την Πολωνία.<br /><br />Ρωσικό drone έπληξε αμαξοστοιχία κοντά στη συνοριακή διάβαση, σε μία από τις σημαντικότερες σιδηροδρομικές συνδέσεις της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Το γεγονός απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα επειδή λίγο νωρίτερα από την περιοχή είχαν περάσει υψηλόβαθμοι δυτικοί επισκέπτες, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Boris Johnson και ο πρώην επικεφαλής της CIA David Petraeus.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Andrii Sybiha έδωσε το μήνυμα που το Κίεβο θέλει πλέον να περάσει στην Ευρώπη:<br /><br />«Η τρομοκρατία του Πούτιν χτυπά απευθείας την πόρτα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ».<br /><br />Η Πολωνία ανακοίνωσε ότι δεν υπήρξε παραβίαση του δικού της εναέριου χώρου.<br /><br />Αλλά αυτό ακριβώς δείχνει πόσο λεπτή έχει γίνει η γραμμή. </div><div><br />Λειψία: Η ακόμη πιο ανησυχητική υπόθεση<br /><br />Υπάρχει όμως ένα δεύτερο περιστατικό που αλλάζει εντελώς τη συζήτηση.<br /><br />Οι γερμανικές αρχές έχουν ταυτοποιήσει με υψηλό βαθμό πιθανότητας έναν Λευκορώσο και έναν Ρώσο υπήκοο ως βασικούς υπόπτους για την απόπειρα επίθεσης με drones στο αεροδρόμιο Leipzig-Halle τον Αύγουστο.<br /><br />Ο Ρώσος θεωρείται από τις γερμανικές υπηρεσίες ότι συνδέεται με τη GRU, τη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών.<br /><br />Ο στόχος ήταν εξαιρετικά ευαίσθητος.<br /><br />Ένα αυτοσχέδιο drone με εκρηκτικά εντοπίστηκε δίπλα σε ουκρανικό μεταγωγικό Antonov.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Welt και αναπαράγει το POLITICO, το αεροσκάφος είχε περίπου 25.000 λίτρα αεροπορικού καυσίμου.<br /><br />Η έκρηξη δεν έγινε επειδή παρουσιάστηκε πρόβλημα στον πυροκροτητή.<br />1,8 κιλά Semtex – τρία drones<br /><br />Οι λεπτομέρειες της γερμανικής έρευνας δείχνουν ότι δεν επρόκειτο για μια απλή παραβίαση ασφαλείας.<br /><br />Οι αρχές εκτιμούν ότι το σχέδιο προέβλεπε συνολικά περίπου 1,8 κιλά Semtex σε τρία drones, περίπου 600 γραμμάρια ανά συσκευή.<br /><br />Οι Γερμανοί ερευνητές θεωρούν ότι ο ύποπτος με τις πιθανές διασυνδέσεις με τη GRU είχε ρόλο στον σχεδιασμό και στα logistics, ενώ ο Λευκορώσος φέρεται να λειτούργησε ως λεγόμενος «disposable agent» — ένας αναλώσιμος επιχειρησιακός συνεργάτης που χρησιμοποιείται για σαμποτάζ.<br /><br />Ακόμη πιο ανησυχητικό:<br /><br />οι γερμανικές αρχές συνεργάζονται για την υπόθεση με υπηρεσίες σε Λιθουανία, Πολωνία, Λετονία και Φινλανδία, καθώς εξετάζονται πιθανές συνδέσεις με άλλες επιχειρήσεις σαμποτάζ στην Ευρώπη. </div><div><br />Η Ρωσία αρνείται – η Γερμανία δείχνει τη Μόσχα<br /><br />Η Μόσχα αρνείται εμπλοκή.<br /><br />Ωστόσο, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Johann Wadephul και ο υπουργός Εσωτερικών Alexander Dobrindt έχουν ήδη αποδώσει στη Ρωσία την ευθύνη για την επίθεση στη Λειψία.<br /><br />Εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη αλλαγή.<br /><br />Η ευρωπαϊκή συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο ρωσικά tanks, πυραύλους και drones στην Ουκρανία.<br /><br />Αφορά ένα ευρύτερο φάσμα ενεργειών που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν ως hybrid warfare:<br /><br />σαμποτάζ, κατασκοπεία, κυβερνοεπιθέσεις, drones και επιχειρήσεις εναντίον κρίσιμων υποδομών.<br />Το πρόβλημα της Ευρώπης: Πότε τελειώνει η «αυτοσυγκράτηση»;<br /><br />Το ευρωπαϊκό δίλημμα είναι πραγματικό.<br /><br />Κάθε ισχυρότερη απάντηση στη Ρωσία εμπεριέχει τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης.<br /><br />Όμως και η απουσία απάντησης δημιουργεί έναν διαφορετικό κίνδυνο:<br /><br />να συμπεράνει η Μόσχα ότι μπορεί να αυξάνει σταδιακά το επίπεδο πίεσης χωρίς να προκαλεί αντίστοιχο κόστος.<br /><br />Αυτό είναι το λεγόμενο grey-zone problem.<br /><br />Κάθε μεμονωμένο περιστατικό βρίσκεται κάτω από το κατώφλι που θα προκαλούσε μια στρατιωτική απάντηση του ΝΑΤΟ.<br /><br />Όταν όμως τα περιστατικά συσσωρεύονται, η συνολική εικόνα αλλάζει.<br />Ο Πούτιν δοκιμάζει το όριο, όχι απαραίτητα το Άρθρο 5<br /><br />Η πραγματική στρατηγική αξία των υβριδικών επιχειρήσεων βρίσκεται ακριβώς εκεί.<br /><br />Δεν χρειάζεται μια επίθεση να είναι αρκετά μεγάλη ώστε να ενεργοποιήσει το Άρθρο 5.<br /><br />Αρκεί να δημιουργεί:<br /><br />αβεβαιότητα για το ποιος ευθύνεται,<br /><br />πολιτικό κόστος στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις,<br /><br />φόβο στις κοινωνίες,<br /><br />πίεση στις κρίσιμες υποδομές,<br /><br />και συνεχή ανάγκη για περισσότερα μέσα ασφαλείας.<br /><br />Η Ρωσία μπορεί έτσι να δοκιμάζει τα όρια της δυτικής αντίδρασης χωρίς να περνά απαραίτητα το σημείο μιας άμεσης σύγκρουσης Ρωσίας–ΝΑΤΟ.<br />Το χειρότερο μήνυμα θα ήταν η αδυναμία απόφασης<br /><br />Και εδώ η υπόθεση συνδέεται με ένα δεύτερο ευρωπαϊκό πρόβλημα.<br /><br />Την ίδια στιγμή που η πίεση της Μόσχας αυξάνεται, η ΕΕ δυσκολεύεται ακόμη και να διατηρήσει την πολιτική της συνοχή στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.<br /><br />Η διαμάχη γύρω από την ανανέωση των κυρώσεων δείχνει πόσο δύσκολη γίνεται η διατήρηση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού μετώπου όσο ο πόλεμος παρατείνεται.<br /><br />Άρα ο Πούτιν δεν χρειάζεται απαραίτητα να «νικήσει» στρατιωτικά την Ευρώπη.<br /><br />Χρειάζεται να ενισχύσει τις υπάρχουσες διαφορές της.<br />Από την Ουκρανία στην ευρωπαϊκή εσωτερική ασφάλεια<br /><br />Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο σημείο.<br /><br />Για χρόνια η Ευρώπη αντιμετώπιζε τον πόλεμο στην Ουκρανία ως ένα μέτωπο που έπρεπε να εμποδίσει να επεκταθεί προς τα δυτικά.<br /><br />Το 2026 η διάκριση αυτή γίνεται όλο και δυσκολότερη.<br /><br />Όταν ένα drone με εκρηκτικά βρίσκεται δίπλα σε ουκρανικό μεταγωγικό αεροσκάφος σε γερμανικό αεροδρόμιο και οι αρχές ερευνούν πιθανή σύνδεση με τη GRU, το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο η άμυνα της Ουκρανίας.<br /><br />Είναι η εσωτερική ασφάλεια της ίδιας της Ευρώπης.<br />Το νέο τεστ για το ΝΑΤΟ<br /><br />Η μεγάλη πρόκληση επομένως δεν είναι απλώς εάν η Ευρώπη διαθέτει περισσότερα όπλα.<br /><br />Είναι εάν μπορεί να δημιουργήσει μια αξιόπιστη κλίμακα αποτροπής και για τις ενέργειες που βρίσκονται κάτω από το κατώφλι του συμβατικού πολέμου.<br /><br />Γιατί εάν κάθε ρωσική ενέργεια αντιμετωπίζεται μεμονωμένα ως «όχι αρκετά σοβαρή» για ισχυρή απάντηση, τότε η Μόσχα αποκτά χώρο για την επόμενη.<br /><br />Και μετά για την επόμενη.<br /><br />Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα πίσω από το «Europe hesitates» του POLITICO: όχι αν η Ευρώπη θέλει πόλεμο με τη Ρωσία — προφανώς δεν θέλει. Αλλά πώς αποτρέπει τη Μόσχα χωρίς να περιμένει πρώτα να συμβεί κάτι πολύ μεγαλύτερο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Μόσχα ανεβάζει την ένταση, η Ευρώπη διστάζει: Το επικίνδυνο κενό απέναντι στον Πούτιν.

Βασιλης Διαμαντακος  Από το ρωσικό drone που χτύπησε τρένο λίγα χιλιόμετρα από την Πολωνία έως την απόπειρα σαμποτάζ στο αεροδρόμιο Λειψίας,...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύπρος: Ο κρίσιμος κρίκος της ελληνικής αεράμυνας. Η «γραμμή» με το Καστελλόριζο και το Ισραήλ που αλλάζει τα δεδομένα.

<img height="92" src="https://www.onalert.gr/app/uploads/2026/09/F-16-POLEMIKI-AEROPORIA-990x660.jpg" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Από το Αιγαίο και το Καστελλόριζο έως την Κύπρο και το Ισραήλ, διαμορφώνεται μια νέα στρατηγική πραγματικότητα</span></h3><b>Κώστας Σαρικάς</b><br /><div>Η Κύπρος αποκτά πλέον κομβικό ρόλο στον ευρύτερο αμυντικό σχεδιασμό της Ελλάδας και ειδικά στη νέα αρχιτεκτονική αεράμυνας που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Η σταθερή παρουσία ελληνικών μαχητικών F-16 στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο, η ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς με το ισραηλινό αντιαεροπορικό σύστημα Barak MX, το οποίο αποκτά και η Ελλάδα στο πλαίσιο του «Θόλου», αλλά και η συνεχώς βαθύτερη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ δημιουργούν μια νέα επιχειρησιακή πραγματικότητα.<br /><br />Για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια διαμορφώνονται οι τεχνικές και επιχειρησιακές προϋποθέσεις ώστε ο εναέριος αλλά και θαλάσσιος χώρος από το Αιγαίο έως την Κύπρο να αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως ένα ενιαίο πεδίο επιτήρησης, ανταλλαγής πληροφοριών και συντονισμένης αμυντικής δράσης.<br /><br />Η εξέλιξη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η Τουρκία επαναφέρει με ιδιαίτερη ένταση το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου στο επίκεντρο της αναθεωρητικής της πολιτικής. Το ακριτικό νησιωτικό σύμπλεγμα βρίσκεται γεωγραφικά πάνω στον άξονα που συνδέει το νοτιοανατολικό Αιγαίο με την Κύπρο και αποτελεί κρίσιμο κρίκο στην αλυσίδα που εκτείνεται ακόμη ανατολικότερα έως το Ισραήλ. Υπό αυτή την έννοια, οι εξελίξεις στην κυπριακή αεράμυνα δεν αφορούν αποκλειστικά την άμυνα του νησιού, αλλά επηρεάζουν συνολικά την ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο. <a href="https://www.onalert.gr/ellada/kypros-o-krisimos-krikos-tis-ellinikis-aeramynas-i-grammi-me-to-kastellorizo-kai-to-israil-pou-allazei-ta-dedomena/819446/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή.</b></a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κύπρος: Ο κρίσιμος κρίκος της ελληνικής αεράμυνας. Η «γραμμή» με το Καστελλόριζο και το Ισραήλ που αλλάζει τα δεδομένα.

Από το Αιγαίο και το Καστελλόριζο έως την Κύπρο και το Ισραήλ, διαμορφώνεται μια νέα στρατηγική πραγματικότητα Κώστας Σαρικάς Η Κύπρος αποκτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καστανιές: Μπλόκο σε πρόεδρο του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer Partisi.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/serkan-harkonak_Zafer-Partisi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1439" data-original-width="1920" height="98" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/serkan-harkonak_Zafer-Partisi.jpg" width="747" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στον εθνικό κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων ο Σερκάν Κονάκ</span></h3>Νέα απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα καταγράφηκε στα σύνορα του Έβρου, αυτή τη φορά στις Καστανιές, με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο της οργάνωσης Αδριανούπολης του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer Partisi, Σερκάν Κονάκ.<br /><br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του RodopiPress, οι ελληνικές αρχές στο συνοριακό πέρασμα Παζάρκουλε – Καστανιές υπέβαλαν τον Κονακ και τη σύζυγό του σε πολύωρο έλεγχο και στη συνέχεια τους γνωστοποίησαν την άρνηση εισόδου στη χώρα, καθώς, σύμφωνα με το σχετικό έγγραφο, υπήρχε καταχώριση στον εθνικό κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων.<br /><br />Ο ίδιος ο Σερκάν Κονακ δημοσιοποίησε την υπόθεση και εξέφρασε την αντίδρασή του για την απόφαση των ελληνικών αρχών. Όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, έχει δηλώσει ότι ως επικεφαλής της κομματικής οργάνωσης του Ουμίτ Οζντάγ στην Αδριανούπολη έχει επισκεφθεί επανειλημμένα την Κομοτηνή και την Ξάνθη, επικαλούμενος την παρακολούθηση ζητημάτων που αφορούν τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη.<br /><br />Παράλληλα, έχει αναφερθεί στη συμμετοχή του σε εκδηλώσεις μνήμης για τον Αχμέτ Σαδίκ, ενώ έχει επιβεβαιώσει τις επαφές του με σωματεία της λεγόμενης «Δυτικής Θράκης» στην Τουρκία.<br />Απαγορεύτηκε η είσοδος και στη σύζυγό του<br /><br />Ιδιαίτερη αντίδραση από την πλευρά του Κονάκ προκάλεσε το γεγονός ότι το μέτρο δεν περιορίστηκε στον ίδιο, αλλά επεκτάθηκε και στη σύζυγό του.<br /><br />Ο ίδιος υποστήριξε ότι εκείνη τον συνόδευε σε κομματικό πρόγραμμα στην Ελλάδα και διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση των ελληνικών αρχών.<br /><br />Το περιστατικό σημειώθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία οι ελληνικές αρχές εμφανίζονται ιδιαίτερα προσεκτικές απέναντι σε πρόσωπα που δραστηριοποιούνται πολιτικά στην Τουρκία και επιδιώκουν να μεταφέρουν τη δράση τους στη Θράκη.<div><br />Τι αναφέρει το έγγραφο άρνησης εισόδου<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο επίσημο έγγραφο άρνησης εισόδου που επιδόθηκε στον Κονάκ αναφέρεται η κατηγορία «Η» και συγκεκριμένα η υποπερίπτωση που αφορά καταχώριση στο «Εθνικό Μητρώο», και όχι στο ευρωπαϊκό σύστημα SIS.<br /><br />Το ίδιο έγγραφο προβλέπει, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τη δυνατότητα προσφυγής στη Διεύθυνση Αστυνομίας Ορεστιάδας ή στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια.<br /><br />Η υπόθεση, επομένως, δεν αφορά απλώς έναν έλεγχο στα σύνορα, αλλά επίσημη απόφαση απαγόρευσης εισόδου στη χώρα.<br />Δεν είναι το πρώτο «μπλόκο» σε στελέχη του Zafer Partisi<br /><br />Η περίπτωση του Σερκάν Κονάκ έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενες ανάλογες περιπτώσεις στελεχών του Zafer Partisi που επιχείρησαν να περάσουν στην Ελλάδα.<br /><br />Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, στο παρελθόν είχαν καταγραφεί αντίστοιχα περιστατικά στους Κήπους με τον Οζτσάν Πεχλιβάνογλου και τη Σεβίλ Σαργκίν.<br /><br />Οι ελληνικές αρχές είχαν και στις περιπτώσεις αυτές απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα, επικαλούμενες τις σχετικές καταχωρίσεις και το ισχύον πλαίσιο ελέγχου στα σύνορα.<br /><br />Η νέα εξέλιξη στις Καστανιές δείχνει ότι ο Έβρος παραμένει σημείο αυξημένης επιτήρησης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για πρόσωπα που έχουν δημόσια πολιτική δράση και δηλωμένο ενδιαφέρον για ζητήματα της Θράκης.<br /><br />Για τον Σερκάν Κονακ και τη σύζυγό του, πάντως, η υπόθεση μπορεί να συνεχιστεί ενώπιον των αρμόδιων ελληνικών αρχών και διοικητικών δικαστηρίων, καθώς το ίδιο το έγγραφο άρνησης εισόδου προβλέπει δικαίωμα προσφυγής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καστανιές: Μπλόκο σε πρόεδρο του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Zafer Partisi.

Στον εθνικό κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων ο Σερκάν Κονάκ Νέα απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα καταγράφηκε στα σύνορα του Έβρου, αυτή τη φορά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ «μετακομίζει» στην Κύπρο.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/ISRAEL-CYPRUS-2-630x400.jpg" width="749" /><br /><br />Ισραηλινές εταιρείες άμυνας, όπως οι Ελμπίτ (Elbit), ΙΑΙ και Ραφαέλ (Rafael), φέρονται να εξετάζουν τη δημιουργία μονάδων παραγωγής και διοικητικών στρατηγείων στην Κύπρο.<br /><br />Γιατί στην Κύπρο; Βρίσκεται κοντά στο Ισραήλ, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και θα μπορούσε να προσφέρει στις ισραηλινές επιχειρήσεις πρόσβαση στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα αμυντικής χρηματοδότησης SAFE, ύψους 150 δισεκατομμυρίων ευρώ.<br /><br />Για την Κύπρο, τα οφέλη μεταφράζονται σε θέσεις εργασίας, φορολογικά έσοδα και βαθύτερη αμυντική συνεργασία, την ώρα που οι ανησυχίες για την Τουρκία εντείνονται.<br /><br />Η αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ ενσωματώνεται όλο και περισσότερο σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /><br /><div id="getsocialmain" style="background-color: white; border: 0px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: inherit; font-size: 12px; font-style: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2099597421835596249" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2099597421835596249&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F955407%2Fi-polemiki-viomichania-toy-israil-metakomizei-stin-kypro.html&sessionId=9b95d5bb1c4dec01de29cb0485a689eae27c714d&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 946px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="border: 0px; color: #333333; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p></div><div class="clear" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ «μετακομίζει» στην Κύπρο.

Ισραηλινές εταιρείες άμυνας, όπως οι Ελμπίτ (Elbit), ΙΑΙ και Ραφαέλ (Rafael), φέρονται να εξετάζουν τη δημιουργία μονάδων παραγωγής και διοι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος κυβερνά το Ιράν;

<a href="https://www.tovima.gr/2026/09/11/world/financial-times-krisimi-diplomatia-iran-me-xores-tou-kolpou-gia-ta-stena-tou-ormouz/"><img height="103" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/09/11/AP26250323129749-450x300.jpg" width="740" /></a><br /><br /><div><b>Στρατής Αγγελής</b><div>Η τριάδα των σκληροπυρηνικών Φρουρών και η διαπάλη με τον πρόεδρο Πεζεσκιάν - Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των New York Times ρίχνει φως στις εσωτερικές έριδες του καθεστώτος - Ο Τραμπ επανήλθε στο ενδεχόμενο συνομιλιών, αλλά με τους δικούς του όρους<br /><br />Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν πλησιάζει στο ορόσημο των 200 ημερών, ο Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε το ενδεχόμενο επανάληψης των συνομιλιών με την Τεχεράνη, υποστηρίζοντας ότι οι Ιρανοί επιζητούν σφόδρα να τερματιστεί γρήγορα η σύγκρουση. «Εγώ θα αποφασίσω εάν οι ΗΠΑ θα επιλέξουν να εμπλακούν και το πλαίσιο στο οποίο είμαστε ανοιχτοί», δήλωσε χθες το βράδυ ο αμερικανός πρόεδρος. Όμως, ποιοι είναι ή θα μπορούσαν να είναι οι συνομιλητές του Τραμπ; Άραγε, θα είναι ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν και οι υπουργοί του ή οι σκληροπυρηνικοί στρατιωτικοί που έχουν πάρει στα χέρια τους τα ηνία της χώρας και σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times, τίναξαν στον αέρα (μεταφορικά και κυριολεκτικά) το Μνημόνιο με τις ΗΠΑ;</div><div><br />Η σκληροπυρηνική τριάδα<br /><br />Πριν από ένα μήνα, η επικράτηση των σκληροπυρηνικών στους κόλπους του ιρανικού καθεστώτος επισημοποιήθηκε με τους διορισμούς στελεχών της λεγόμενης «παλαιάς φρουράς» σε θέσεις-κλειδιά της στρατιωτικής ηγεσίας. Ο 71χρονος, μπαρουτοκαπνισμένος από τον πόλεμο με το Ιράκ, κατά τη δεκαετία του 1980 και πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, επί 16 χρόνια, Μοχσέν Ρεζα, ορίστηκε νέος γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν.<br /><br />Νέος διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης διορίστηκε επίσημα ο Αχμάντ Βαχιντί, ο οποίος έχει διατελέσει επικεφαλής της επίλεκτης δύναμης Κουντς΅, για τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό, ήταν υποδιοικητής των Φρουρών και ανέλαβε την ηγεσία του σώματος, όταν σκοτώθηκε ο αρχηγός του την πρώτη ημέρα του πολέμου.<br /><br />Επίσης, διορίστηκε αρχηγός της πολιτοφυλακής Basij, ο Χοσεϊν Ταέμπ, πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών των Φρουρών της Επανάστασης, επί 20 χρόνια, μέχρι που απομακρύνθηκε το 2022 (μετά από τη σύλληψη στην Τουρκία ιρανών πρακτόρων, που σχεδίαζαν επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων, μια υπόθεση που δημιούργησε τριβές μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης).<br /><br />Ο Ρεζαϊ, ο Βαχιντί και ο Ταέμπ είναι τρεις από τους ισχυρότερους άνδρες της χώρας, μετά από τον ανώτατο ηγέτη Μοζταμπά Χαμενεϊ, ο οποίος παραμένει όμως άφαντος, μετά τον τραυματισμό του από τις βόμβες που σκότωσαν τον πατέρα και προκάτοχό του με την έναρξη του πολέμου, την 28η Φεβρουαρίου. Αυτή η ισχυρή τριάδα παίρνει κρίσιμες αποφάσεις και φαίνεται ότι υπονομεύει την κυβέρνηση Πεζεσκιάν, ενώ φαίνεται ότι έχει ανταγωνιστική σχέση με τον πρόεδρο της Βουλής και επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ (ο οποίος επίσης προέρχεται από τα σπλάχνα των Φρουρών της Επανάστασης).</div><div><br />Η φράξια του πολέμου και ο πρόεδρος της ειρήνης<br /><br />Η έρευνα των New York Times φέρνει στο φως άγνωστες πτυχές της εσωτερικής διαπάλης στο Ιράν, μεταξύ του προέδρου Πεζεσκιάν και των σκληροπυρηνικών που ενισχύθηκαν με το ξέσπασμα του πολέμου αντί να ανατραπούν, όπως προέβλεπαν οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Επιπλέον, θέτει επίμονα το ερώτημα γιατί παραμένει άφαντος ο ανώτατος ηγέτης, αν είναι υποχείριο των σκληροπυρηνικών, αν βρίσκεται στη ζωή ή αν γράφουν άλλοι τις γραπτές ανακοινώσεις που εκδίδει το γραφείο του.<br /><br />Το άρθρο υπογράφει η ιρανοαμερικανίδα δημοσιογράφος Φαρνάζ Φασιχί, η οποία καλύπτει επί τρεις δεκαετίες τις εξελίξεις στο Ιράν και επικαλείται συνομιλίες με εν ενεργεία και με πρώην ανώτερα στελέχη του καθεστώτος, που ζήτησαν να τηρηθεί η ανωνυμία τους.</div><div><br />Πως βούλιαξε το Μνημόνιο<br /><br />Ειδικότερα, για το ναυάγιο του μνημονίου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, που είχε υπογραφεί στις 17 Ιουνίου, η δημοσιογράφος περιγράφει πώς ο πρόεδρος Πεζεσκιάν αιφνιδιάστηκε εντελώς από τις επιθέσεις που εξαπέλυσαν ιρανικές δυνάμεις εναντίον δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ, στις 7 Ιουλίου. Ο Πεζεσκιάν βρισκόταν εκείνη την ημέρα στο Ιράκ, για την πολυήμερη κηδεία του πατέρα Χαμενεΐ και φέρεται ότι τηλεφώνησε οργισμένος στον Βαχιντί, ζητώντας εξηγήσεις, όμως εκείνος δήλωσε πως ούτε είχε διατάξει, ούτε γνώριζε εκ των προτέρων για την επίθεση, ενώ στο σκοτάδι βρισκόταν και το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Στον πρόεδρο Πεζεσκιάν ειπώθηκε πως τοπικοί στρατιωτικοί διοικητές ανέλαβαν πρωτοβουλία, σε εφαρμογή προηγούμενης διαταγής για επίθεση εναντίον οποιουδήποτε πλοίου θα παραβίαζε τον έλεγχο των Στενών, χωρίς να περιμένουν έγκριση από την κεντρική διοίκηση.<br /><br />Οι Ιρανοί δεν κατάφεραν να πείσουν τον Τραμπ ότι επρόκειτο για μια ενέργεια που δεν είχε σχεδιαστεί κεντρικά. Ακολούθησε, μετά από λίγες ώρες, το κύμα των αμερικανικών αεροπορικών βομβαρδισμών, που ήταν η ταφόπλακα του μνημονίου. Στις ημέρες που ακολούθησαν, εσωτερική έρευνα έδειξε ότι πίσω από την επίθεση κατά των δεξαμενόπλοιων βρισκόταν ο Χοσεϊν Ταέμπ, ανέφεραν οι ιρανικές πηγές.</div><div><br />«Ούτε ο Πεζεσκιάν το πιστεύει»<br /><br />Ο Ρεζαΐ ήταν εξαρχής αντίθετος με την υπογραφή του μνημονίου με τις ΗΠΑ, που άνοιξε για λίγες εβδομάδες τα Στενά. Υποστήριζε μάλιστα ότι παρόμοια ήταν η θέση του Ανώτατου Ηγέτη, ο οποίος το ενέκρινε τελικά, παρά τις «επιφυλάξεις» του και τη διαφωνία του «επί της αρχής». «Καλώ τους φίλους που είναι εναντίον του μνημονίου, να κάνουν υπομονή, οι Αμερικανοί θα το καταστρέψουν μόνοι τους και δε θα έχει κανένα αποτέλεσμα» δήλωνε ο Ρεζαΐ στις αρχές Ιουλίου.<br /><br />Ένα μήνα αργότερα, στις αρχές Αυγούστου ο Ρεζαΐ τόνιζε πως το Ιράν «ουδέποτε θα επιτρέψει να ανοίξει δεύτερος διάδρομος στα Στενά του Ορμούζ», παρότι η Τεχεράνη συζητούσε ήδη κάτι τέτοιο με το Ομάν (εμμέσως και με τους Αμερικανούς, παρά τις εκατέρωθεν διαψεύσεις). Το σκληροπυρηνικό στρατόπεδο ουδέποτε έπαψε να αμφισβητεί τις ικανότητες της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας, ακόμα και με δηλώσεις στα κρατικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Το επίσημο αφήγημα της Τεχεράνης είναι ότι για την κατάρρευση του Μνημονίου ευθύνονται οι ΗΠΑ, που επέτρεψαν στο Ισραήλ να συνεχίσει τους βομβαρδισμούς στο Λίβανο και που επιχείρησαν να δημιουργήσουν τετελεσμένα στα Στενά, κατά παράβαση της συμφωνίας. Όμως, προσθέτει η αρθρογράφος, στους πολιτικούς κύκλους του Ιράν ελάχιστοι πείθονται από αυτά τα επιχειρήματα, ενώ δεν τα πιστεύει ούτε ο πρόεδρος Πεζεσκιάν. Όταν κάποιοι στρατηγοί προσπάθησαν να τον πείσουν ότι ο ίδιος ο Μοζταμπά Χαμενεϊ είχε εγκρίνει την επίθεση του Ιουλίου, ο Πεζεσκιάν αξίωσε να του φέρουν αποδείξεις, όπως ανέφεραν τρεις ιρανικές πηγές.</div><div><br />Που ποντάρουν οι «σκληροί»<br /><br />Ο πρόεδρος Πεζεσκιάν και ο πρόεδρος της Βουλής Γκαλιμπάφ έχουν προειδοποιήσει πως τα σχέδια των σκληροπυρηνικών για συνέχιση του πολέμου, ενέχουν τον κίνδυνο να συρθεί το Ιράν στην άβυσσο, με ακόμα χειρότερες αμερικανικές επιθέσεις και κυρώσεις. Όμως, η φράξια του πολέμου επιμένει ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, από κοινού με τους Χούθι της Υεμένης και τις σιιτικές πολιτοφυλακές, είναι σε θέση να επεκτείνουν τον πόλεμο και να μεγαλώσουν το κόστος για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, οι Αμερικανοί ποντάρουν πως οι εσωτερικές έριδες σε συνδυασμό με την οικονομική ασφυξία και τις περιοδικές επιθέσεις, θα γονατίσουν το καθεστώς της Τεχεράνης. Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι, παρά τους ιρανικούς βομβαρδισμούς, έχει αυξηθεί ο αριθμός των δεξαμενόπλοιων που περνούν καθημερινά από τα Στενά με αμερικανική συνοδεία, δίνοντας ανάσες στην αγορά του πετρελαίου.</div><div><br />Ο παράγοντας Χούθι<br /><br />Όμως είναι ραγδαίες οι εξελίξεις και στο παράλληλο μέτωπο της Υεμένης, όπου οι Χούθι ελέγχουν πλέον τη δυτική ακτογραμμή της χώρας στην Ερυθρά Θάλασσα, σφίγγοντας τη μέγγενη στις εξαγωγές σαουδαραβικού πετρελαίου. Σαν να μην έφταναν οι στρατιωτικές επιτυχίες των Χούθι, βομβαρδίστηκε και έκλεισε προσωρινά, για «μερικές εβδομάδες», ο σαουδαραβικός αγωγός που παρακάμπτει το Ορμούζ και καταλήγει στην Ερυθρά, γεγονός που αναπόφευκτα οδηγεί στη μείωση των εξαγωγών και μέσω της διώρυγας του Σουέζ. Τον αγωγό έπληξαν drones που προήλθαν από το Ιράκ και πιθανότατα εκτοξεύθηκαν από σιιτική πολιτοφυλακή, δηλαδή από πληρεξούσιους της Τεχεράνης.<br /><br />Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν επενέβησαν υπέρ της Σαουδικής Αραβίας σε αυτό το στάδιο (είτε από επιλογή, είτε από αδυναμία), επιτρέποντας στους Χούθι να δημιουργήσουν τετελεσμένα στο έδαφος και στην Ερυθρά Θάλασσα, φαίνεται πως η σκληροπυρηνική τριάδα του Ιράν με την τακτική της, κερδίζει, προς το παρόν, πόντους στη διεύρυνση και στην παράταση του πολέμου. Εκτός εάν η διάκριση μεταξύ «σκληροπυρηνικών» και «πραγματιστών» Ιρανών είναι περισσότερο τεχνητή και αποτελούν τις δυο όψεις της ίδιας «καυτής πατάτας», που θα έχει στα χέρια του ο Τραμπ και όλος ο κόσμος τουλάχιστον μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου, που θα γίνουν οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ποιος κυβερνά το Ιράν;

Στρατής Αγγελής Η τριάδα των σκληροπυρηνικών Φρουρών και η διαπάλη με τον πρόεδρο Πεζεσκιάν - Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των New York Times ρίχνε...

Διαβάστε την συνέχεια