Βασιλης Διαμαντακος
Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία αναζητούν διαφορετικό δρόμο προς τη νέα εποχή των εξοπλισμών – Πίσω από τα δισ. ανοίγει η μεγάλη μάχη για συντάξεις, φόρους, χρέος και κοινωνικό κράτος
Η Ευρώπη έχει αποφασίσει να επανεξοπλιστεί.
Δεν έχει αποφασίσει όμως ακόμη ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό.
Και αυτή μπορεί να αποδειχθεί η σημαντικότερη πολιτική σύγκρουση της επόμενης δεκαετίας.
Στη Σύνοδο της Χάγης τον Ιούνιο του 2025, οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ δεσμεύθηκαν να κατευθύνουν έως το 2035 το 5% του ΑΕΠ τους στην άμυνα και την ευρύτερη ασφάλεια: τουλάχιστον 3,5% για τις καθαρά στρατιωτικές ανάγκες και έως 1,5% για υποδομές, κυβερνοάμυνα, πολιτική προστασία, ανθεκτικότητα και αμυντική βιομηχανία.
Στο χαρτί πρόκειται για τη μεγαλύτερη μεταβολή στην ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική εδώ και δεκαετίες.
Στην πραγματικότητα, όμως, το 5% δημιουργεί ένα δεύτερο και πολύ πιο δύσκολο ερώτημα:
Από πού θα βρεθούν τα χρήματα;
Το 5% είναι στόχος – όχι χρηματοδοτικό σχέδιο
Αυτό είναι το σημείο που συχνά χάνεται πίσω από τις μεγάλες ανακοινώσεις.
Το ΝΑΤΟ καθορίζει το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί. Δεν δημιουργεί έναν τεράστιο κοινό προϋπολογισμό που θα πληρώσει τον λογαριασμό για κάθε ευρωπαϊκή κυβέρνηση.
Κάθε χώρα πρέπει να χαράξει μια αξιόπιστη σταδιακή πορεία προς το 2035, ενώ το ίδιο το ΝΑΤΟ έχει προβλέψει επανεξέταση της τροχιάς και της ισορροπίας των δαπανών το 2029.
Άρα η μεγάλη πολιτική μάχη μεταφέρεται στα εθνικά κοινοβούλια.
Περισσότερα χρήματα για άμυνα μπορεί να σημαίνουν υψηλότερους φόρους.
Μπορεί να σημαίνουν περισσότερο χρέος.
Μπορεί να σημαίνουν περιορισμό άλλων δαπανών.
Ή μπορεί να σημαίνουν προσπάθεια των κυβερνήσεων να εντάξουν όσο το δυνατόν περισσότερες υφιστάμενες επενδύσεις στο ευρύτερο 1,5% της ασφάλειας.
Και εκεί αρχίζουν να αποκλίνουν οι δρόμοι Βερολίνου, Ρώμης και Μαδρίτης.
Γερμανία: Το πιο επικίνδυνο πολιτικό εργαστήριο
Η Γερμανία βρίσκεται ίσως μπροστά στο δυσκολότερο τεστ.
Ο Φρίντριχ Μερτς καλείται να συνδυάσει την αναβάθμιση της Bundeswehr και τις νέες ευρωπαϊκές αμυντικές απαιτήσεις με μια οικονομία που δεν διαθέτει απεριόριστο δημοσιονομικό χώρο και μια κοινωνία ιδιαίτερα ευαίσθητη στις αλλαγές του κοινωνικού κράτους.
Και το πολιτικό περιβάλλον γίνεται όλο και πιο δύσκολο.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που καταγράφονται ενόψει των κρίσιμων εκλογών στη Σαξονία-Άνχαλτ εμφανίζουν την AfD γύρω στο 28% σε εθνικό επίπεδο, έναντι περίπου 20%-22% για CDU/CSU, ενώ στο ίδιο το κρατίδιο η AfD ξεπερνά το 40%.
Δεν μπορεί φυσικά αυτή η άνοδος να αποδοθεί μονοδιάστατα στις αμυντικές δαπάνες. Μετανάστευση, οικονομία, κόστος ζωής, ενεργειακές τιμές και η ίδια η ηγεσία Μερτς επηρεάζουν επίσης την εικόνα.
Αλλά δημιουργείται μια επικίνδυνη πολιτική εξίσωση:
όσο περισσότερο η ασφάλεια απαιτεί δημοσιονομικούς πόρους, τόσο περισσότερο η κυβέρνηση πρέπει να εξηγήσει στους ψηφοφόρους τι θυσιάζεται για να χρηματοδοτηθεί. Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου