Σοβαρό ζήτημα εθνικής ασφάλειας η υπόθεση Ντόκου: Δεν είναι μόνο η φάρσα, αλλά η αντίληψη του ρόλου. Η υπόθεση αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα.

Η υπόθεση της βιντεοκλήσης του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Θάνου Ντόκου με Ρώσους φαρσέρ, οι οποίοι εμφανίστηκαν ως αξιωματούχοι της Ουκρανίας, ξεπερνά κατά πολύ τα όρια μιας απλής διαδικτυακής εξαπάτησης. Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι ένας κορυφαίος αξιωματούχος έπεσε θύμα μιας υβριδικής επιχείρησης, αλλά ότι οι δημόσιες εξηγήσεις που ακολούθησαν δείχνουν πως δεν φαίνεται να έχει γίνει πλήρως αντιληπτή η βαρύτητα του θεσμικού του ρόλου.

Δεν είναι μόνο οι αποκαλύψεις – Είναι το μήνυμα που εκπέμπεται

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας φέρεται να αποκαλύφθηκαν ευαίσθητες πληροφορίες, όπως η παρουσία του διοικητή της ΕΥΠ στην Ουκρανία, ενώ συνολικά η εικόνα που δημιουργήθηκε πλήττει το κύρος ενός από τα σημαντικότερα αξιώματα στον τομέα της εθνικής ασφάλειας.

Ωστόσο, για πολλούς αναλυτές, το σοβαρότερο στοιχείο της υπόθεσης δεν είναι το περιεχόμενο της συνομιλίας, αλλά ο τρόπος με τον οποίο επιχειρήθηκε να δικαιολογηθεί το περιστατικό.
«Υπήρχαν διαπιστευτήρια» και «deep fake» δεν αποτελούν επαρκή απάντηση

Ο κ. Ντόκος υποστήριξε ότι υπήρχαν διαπιστευτήρια που έδειχναν ότι συνομιλούσε με τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας της Ουκρανίας, ενώ έκανε λόγο και για χρήση προηγμένης τεχνολογίας deep fake, χαρακτηρίζοντας το περιστατικό ως μια «πολύ δυσάρεστη εμπειρία».

Όμως, η συγκεκριμένη επιχειρηματολογία εγείρει σοβαρά ερωτήματα.

Η αντιμετώπιση τέτοιων υβριδικών απειλών αποτελεί ακριβώς μέρος της αποστολής ενός Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας. Η ύπαρξη εξελιγμένων τεχνικών εξαπάτησης δεν αναιρεί την υποχρέωση ύπαρξης μηχανισμών επαλήθευσης και ασφαλούς επικοινωνίας, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για συνομιλίες υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων.

Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας δεν λειτουργεί μόνος του

Ένα ακόμη κρίσιμο σημείο είναι ότι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας δεν αποτελεί έναν ανεξάρτητο αξιωματούχο που ενεργεί μόνος του, αλλά προΐσταται της Γενικής Γραμματείας Εθνικής Ασφαλείας, ενός θεσμού που έχει μεταξύ των βασικών αρμοδιοτήτων του:

την κυβερνοασφάλεια,
την προστασία κρίσιμων επικοινωνιών,
την αντιμετώπιση υβριδικών απειλών,
τον συντονισμό θεμάτων εθνικής ασφάλειας.

Υπό αυτό το πρίσμα, ακόμη και αν υπήρξαν επιχειρησιακές αστοχίες σε επίπεδο υπηρεσιών, η πολιτική και διοικητική ευθύνη καταλήγει στον επικεφαλής του μηχανισμού.

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα

Πέρα από το ίδιο το περιστατικό, η υπόθεση Ντόκου αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα: την έλλειψη κουλτούρας ασφαλείας στο ελληνικό πολιτικό και κρατικό σύστημα.

Σε μια εποχή όπου οι κυβερνοεπιθέσεις, οι επιχειρήσεις παραπληροφόρησης, τα deep fake και οι υβριδικές επιχειρήσεις αποτελούν βασικά εργαλεία κρατικών και μη κρατικών δρώντων, η προστασία των επικοινωνιών των κορυφαίων κρατικών αξιωματούχων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον ζήτημα.

Το ερώτημα αφορά την επιχειρησιακή εμπειρία

Παρατηρώντας το βιογραφικό του κ. Ντόκου, διαπιστώνει κανείς μια σημαντική ακαδημαϊκή και ερευνητική διαδρομή, με πλούσιο συγγραφικό έργο και ενασχόληση με θέματα διεθνών σχέσεων και στρατηγικής.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για το κατά πόσο η θεωρητική κατάρτιση αρκεί για μια θέση που απαιτεί διαχείριση πραγματικών κρίσεων, επιχειρησιακή αντίληψη, πρωτόκολλα ασφαλείας και άμεση αντιμετώπιση υβριδικών απειλών.
Το διακύβευμα είναι η αξιοπιστία του κρατικού μηχανισμού

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο ένα ατυχές περιστατικό ή μια επιτυχημένη φάρσα. Αγγίζει την αξιοπιστία των μηχανισμών εθνικής ασφάλειας της χώρας, την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών προστασίας των ανώτατων κρατικών αξιωματούχων και την ετοιμότητα της Ελλάδας απέναντι στις σύγχρονες μορφές υβριδικού πολέμου.

Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων γεωπολιτικών προκλήσεων, η ασφάλεια των επικοινωνιών και η αυστηρή τήρηση των πρωτοκόλλων δεν αποτελούν τυπικές διαδικασίες, αλλά θεμελιώδη προϋπόθεση για την προστασία των εθνικών συμφερόντων.

πηγή



Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.