Ελλάδα και Κύπρος μπροστά στο φάσμα της επισιτιστικής κρίσης (μοντέλο πρόβλεψης).

Η Ελλάδα και η Κύπρος παρουσιάζουν τρωτότητα σε σενάρια ναυτικού αποκλεισμού, εξαιτίας της υψηλής εξάρτησής τους από τις εισαγωγές, των λιμενικών υποδομών και της έκθεσής τους στις γεωπολιτικές εστίες ανάφλεξης της περιοχής. Η συνεχιζόμενη σύγκρουση στο Ιράν και ειδικότερα το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ δημιουργεί άμεσες και αλυσιδωτές απειλές για τις εισαγωγές λιπασμάτων, το ενεργειακό κόστος και την αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων, η οποία υπό συνθήκες παρατεταμένης διαταραχής θα μπορούσε να πυροδοτήσει σοβαρή επισιτιστική κρίση .

I. Ελλάδα: Εξάρτηση από Εισαγωγές και Δομικές Ευπάθειες

Κενά Γεωργικής Αυτάρκειας

Η Ελλάδα παράγει μόλις το ~15% των αναγκών της σε μαλακό σιτάρι, απαιτώντας ετήσιες εισαγωγές της τάξης των 650.000 τόνων για την κάλυψη της εγχώριας κατανάλωσης. Η συνολική εξάρτηση από τις εισαγωγές σιτηρών παραμένει υψηλή, με το σιτάρι, τον αραβόσιτο και τη σόγια να προέρχονται κυρίως από την Ουκρανία, τη Ρωσία, τη Ρουμανία και τη Γαλλία, πηγές που είναι εξαιρετικά ευάλωτες στην αστάθεια της Μαύρης Θάλασσας και της Ανατολικής Μεσογείου .

Αφετηρία Επισιτιστικής Ανασφάλειας

Σύμφωνα με μελέτες, το 6,6-8% του πληθυσμού της Ελλάδας βίωσε μέτρια ή σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια κατά την περίοδο 2019-2022, με τα ποσοστά να εκτοξεύονται στους ηλικιωμένους έως και 69%. Αυτές οι δομικές ευπάθειες αναμένεται να πολλαπλασιαστούν ραγδαία σε συνθήκες σοκ εφοδιασμού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.