Μια ιστορική αναδρομή στα γεγονότα που οδήγησαν στο πραξικόπημα της 21 Απριλίου 1967

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiW612aXYGDvXSsBzSIlGEZ5XwtYb3mFVUNzK053J7etg2AZxenBCXLxNF9t5QgQvHGgmK1Pu9OCAKWsmUfdxkQrTlk3xMgGODKKGLHSkUmujaVAbd4HqIpk0I3NOO0b5ncH2CJ32HMFPo/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326891693345259234" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiW612aXYGDvXSsBzSIlGEZ5XwtYb3mFVUNzK053J7etg2AZxenBCXLxNF9t5QgQvHGgmK1Pu9OCAKWsmUfdxkQrTlk3xMgGODKKGLHSkUmujaVAbd4HqIpk0I3NOO0b5ncH2CJ32HMFPo/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 237px; CURSOR: hand" /></a> Στα 46 χρόνια από την πρώτη Μαραθώνια πορεία<br /><br />Ηταν Κυριακή 21 Απριλίου 1963. Δεν έχει ακόμη φέξει για τα καλά κι ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρ. Λαμπράκης κατεβαίνει στο αυτοκίνητό του όπου τοποθετεί ένα μαύρο πανί με το σήμα του πυρηνικού αφοπλισμού και τη λέξη ΕΛΛΑΣ. Το πανί αυτό πριν από 11 ημέρες είχε κάνει την εμφάνιση του στην Αγγλία, όπου ο βουλευτής ως αντιπρόεδρος της Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη είχε πάρει μέρος στην πασχαλινή πορεία ειρήνης του Ολντερμάστον.<br />Στο ίδιο αυτοκίνητο με τον Γρ. Λαμπράκη μπήκε η γυναίκα του, ο Κύπριος ποιητής Τεύκτρος Ανθίας και η Γιούλια Λιναρδάτου, κι όλοι μαζί ξεκίνησαν για το Μαραθώνα.<br />Από παντού φαινόταν πως τούτη η μέρα θα κυλούσε πολύ δύσκολα. Η παρουσία της αστυνομίας στους δρόμους ήταν εμφανέστατη. Για την ακρίβεια, από τα μεσάνυχτα της 20ής προς 21 Απριλίου όλη η περιοχή από το Γηροκομείο ως τον τύμβο του Μαραθώνα είχε αποκλειστεί από ισχυρές δυνάμεις της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας. Στην επιχείρηση είχαν κληθεί να «συνεισφέρουν» και διάφορες παρακρατικές οργανώσεις1 όπως η «Αντικομμουνιστική Σταυροφορία», το «Σώμα Ελπιδοφόρων Νέων», τα μέλη της νεολαίας της ΕΡΕ, η περιβόητη ΕΚΟΦ κ.ο.κ. Ισχυρά μπλόκα από τις δυνάμεις καταστολής, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των εφημερίδων της εποχής, είχαν στηθεί στη Λ. Κηφισίας, στο Χολαργό κοντά στο Πεντάγωνο, στην Εκάλη, στην Αγία Παρασκευή, στο Πικέρμι, στη διασταύρωση Ραφήνας, στη Νέα Μάκρη και αλλού, ενώ......<span class="fullpost"> τα περιπολικά διέτρεχαν ολόκληρη την αποκλεισμένη περιοχή.<br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgno8BuIpikvrxXWdegrWX7W3RXvEGeI_UgGRU4CHc86a72yLrru90AMYTec98hlhjiuwOG_-bqODh70f8kMSuR_2OrhxZiviXD-t3IgASINsgLrAZF8SkUc5VqJiVFadyPrPYm7MPDGbw/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF1.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326892149899327890" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgno8BuIpikvrxXWdegrWX7W3RXvEGeI_UgGRU4CHc86a72yLrru90AMYTec98hlhjiuwOG_-bqODh70f8kMSuR_2OrhxZiviXD-t3IgASINsgLrAZF8SkUc5VqJiVFadyPrPYm7MPDGbw/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF1.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 215px; CURSOR: hand" /></a><br />Τι έμελλε να συμβεί, εύκολα μπορούσε κανείς να το καταλάβει. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.<br /><strong>Η απαγορευμένη πορεία</strong><br />Στις αρχές του 1963, με την καθοδήγηση της ΕΔΑ, συγκροτήθηκε μια επιτροπή που σκοπό είχε να προετοιμάσει των πρώτη Πορεία Ειρήνης που θα ξεκινούσε από το Μαραθώνα και θα κατέληγε στην Πνύκα και ακριβώς γι' αυτό το λόγο ονομάστηκε «Μαραθώνια». Στην επιτροπή συμμετείχε η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), που είχε ιδρυθεί το 1955 και τη στελέχωναν μεγάλες προσωπικότητες της εποχής με πρόεδρο τον Α. Ζάκα. Επίσης, μεταξύ άλλων, συμμετείχε στην επιτροπή και ο «Σύνδεσμος Νέων διά τον πυρηνικόν αφοπλισμόν Μπέρτραντ Ράσελ». Επρόκειτο για μια νεολαιίστικη φιλειρηνική οργάνωση που στελεχωνόταν από ΕΔΑΐτες, αλλά δεν είχε στενή σύνδεση με το κόμμα της ΕΔΑ ή άλλο κόμμα, και αγωνιζόταν για την ειρήνη και τον αφοπλισμό, εναντίον των ξένων στρατιωτικών βάσεων στην Ελλάδα.<br />Η πορεία ορίστηκε να γίνει στις 21 Απριλίου 1963 αλλά η τότε κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή φρόντισε να την απαγορεύσει, παρά το γεγονός ότι τέτοιες εκδηλώσεις γίνονταν σε ολόκληρη την Ευρώπη (στη Δυτική Γερμανία, στο Ολντερμάστον της Αγγλίας και αλλού) και το αντιπυρηνικό κίνημα λάμβανε τεράστιες διαστάσεις. Στην Ελλάδα του '63 η λέξη «Ειρήνη» ήταν απαγορευμένη και η κυβέρνηση δεν επιθυμούσε καθόλου να αντιληφθεί το γεγονός ότι το ιδανικό την παγκόσμιας ειρήνης ήταν - και δεν μπορούσε να συμβαίνει αλλιώς - πολύ ισχυρό σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που είχε ζήσει τη φρίκη και τις<br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdvSDPL1UiSkedQtifg5pXzQ_BUbSziWKoxIEV2vVo3Am57dK6fHT1d2RaLFeF9a2lqf1iY-wzaXrwNRU4NVp0FBrnzYDQyUt____0rzPUxOTxaW6yYVVJshj2ZG5XHHFwR06sI3Tw9e0/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF2.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326893210728482114" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdvSDPL1UiSkedQtifg5pXzQ_BUbSziWKoxIEV2vVo3Am57dK6fHT1d2RaLFeF9a2lqf1iY-wzaXrwNRU4NVp0FBrnzYDQyUt____0rzPUxOTxaW6yYVVJshj2ZG5XHHFwR06sI3Tw9e0/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF2.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 241px; CURSOR: hand" /></a>επιπτώσεις του πολέμου όσο ελάχιστες χώρες.<br /><br /><br />Κύρια κυβερνητική επιχειρηματολογία εναντίον της πορείας ήταν ο πρωτόγονος αντικομμουνισμός, ενώ σε σταθερό μοτίβο εκτοξεύονταν απειλές πως οι διωκτικές αρχές θα αντιδρούσαν κατασταλτικά και θα συνελάμβαναν όχι μόνο τους Ελληνες αλλά και όσους ξένους έρχονταν στη χώρα μας για να συμμετάσχουν στη φιλειρηνική αυτή εκδήλωση. Παράλληλα, με κυβερνητική εντολή η Αστυνομία και η Χωροφυλακή ανακοίνωσαν ότι για τις 21 Απριλίου, για την ημέρα δηλαδή που θα πραγματοποιούνταν η πορεία, απαγορευόταν κάθε συγκέντρωση σε ανοιχτό χώρο, σε ολόκληρη τη χώρα. Τέλος, οι ιδιοκτήτες πούλμαν δέχτηκαν ανοιχτές πιέσεις να μη διαθέσουν μέσα για τη μεταφορά των φιλειρηνιστών στους χώρους συγκέντρωσης. Οσοι δε, είχαν κλείσει συμφωνίες υποχρεώθηκαν να τις ακυρώσουν.<br />Σα να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε και προστέθηκε και η πρόκληση του πολέμου. Συγκεκριμένα, εκείνες τις μέρες εισέπλευσε στη Μεσόγειο το πρώτο αμερικανικό πυρηνικό υποβρύχιο, το «Σαμ Χιούστον», με πυραύλους «Πολάρις», ενώ στην Αθήνα έφταναν διαδοχικά ο αρχηγός του μεικτού επιτελείου των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Τέιλορ, ο στρατιωτικός αρχηγός του ΝΑΤΟ Αμερικανός στρατηγός Λέμνιτσερ και ο διοικητής της Νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ Αμερικανός ναύαρχος Ράσελ. Και μόνο αυτό το γεγονός υπογράμμιζε την αναγκαιότητα της πορείας. Πώς όμως να πραγματοποιηθεί όταν επίσημοι και ανεπίσημοι κατασταλτικοί μηχανισμού του κράτους βρίσκονταν σε πρωτοφανή κινητοποίηση για την αποτρέψουν;<br />Ο Λαμπράκης πραγματοποιεί την πορεία<br />Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα» την 21η Απριλίου του 1963 η πρωτεύουσα βρισκόταν «επί ποδός πολέμου», ενώ «διά πρώτην φοράν τα περίφημα Τάγματα Ασφαλείας ενεφανίσθησαν επισήμως εις διαφόρους περιοχάς περί τον Μαραθώνα, έτοιμα προς δράσιν εις περίπτωσιν ανάγκης. Ακόμα και ναύται του Λιμενικού εχρησιμοποιήθησαν διά τη φρούρησιν της παραλίας του Μαραθώνος, διά τον φόβον προφανώς... αποβάσεως των οπαδών του Συνδέσμου "Μπέρτραντ Ράσελ"». Να σημειωθεί ακόμη ότι η περιοχή του Μαραθώνα εφρουρείτο από δύναμη πάνοπλων ανδρών της Χωροφυλακής που σύμφωνα με το ρεπορτάζ των «Νέων» υπερέβαινε τους 3.000.<br />Η αστυνομία είχε στήσει το στρατηγείο της στην Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών με επικεφαλής τον Διευθυντή Αστυνομίας Αθηνών Καραμπέτσο και τον Διοικητή Ασφαλείας Καραχάλιο. Εκεί βρισκόταν από το πρωί της 21ης Απριλίου και ο αντιεισαγγελέας Ροδόπουλος. Η Χωροφυλακή είχε στήσει το στρατηγείο της στην Αγία Παρασκευή, στα γραφεία της Διοίκησης Χωροφυλακής Αθηνών, με επικεφαλής τον ανώτερο διοικητή Χωροφυλακής προαστίων Τομαρά. Εκεί είχε εγκατασταθεί και ο αντιεισαγγελέας Χατζής.<br />Για να εμποδίσουν το λαό να πάρει μέρος στην πορεία ειρήνης, οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν εξονυχιστικούς ελέγχους στους πολίτες που πλησίαζαν τα μπλόκα, προχωρούσαν σε συλλήψεις, σε σωματικές έρευνες, απαγόρευαν την κίνηση των Ι.Χ., δεν επέτρεπαν σε κανένα να πλησιάσει προς την απαγορευμένη περιοχή. Σε τέτοιες συνθήκες ξεκίνησε για το Μαραθώνα εκείνο το πρωί ο Γρ. Λαμπράκης. «Στο δρόμο - γράφει ο Σ. Αλεξάνδρου - η Χωροφυλακή είχε πιάσει όλα τα πόστα. Κάθε τόσο σταματούσαν το αυτοκίνητο. Ο Λαμπράκης έλεγε μονολεκτικά "βουλευτικό!" και προχωρούσε χωρίς να περιμένει απάντηση. Αλλού πάλι πατούσε τη μίζα και περνούσε με αστραπιαία ταχύτητα από τους ελέγχους». Τελικά, ύστερα από πλήθος εμποδίων, προκλήσεων και απαγορεύσεων, ο Λαμπράκης κατάφερε να υψώσει στον τύμβο του Μαραθώνα το λάβαρο του αγώνα για τον αφοπλισμό, που κουβαλούσε μαζί του. Κι αφού μίλησε για την ειρήνη στο μόνο ακροατήριο που του επιτράπηκε να έχει, δηλαδή στους εκατοντάδες χωροφύλακες που είχαν ζώσει τον τύμβο, ξεκίνησε συμβολικά την πορεία από τον Μαραθώνα προς την Πνύκα. Αλλοτε τρέχοντας και άλλοτε οδοιπορών με αναπεπτάμενο το πανό και κάτω από τις απειλές χωροφυλάκων και παρακρατικών, με συχνές στάσεις και συμπλοκές κατάφερε να φτάσει ως τη διασταύρωση της Ραφήνας.<br />Εκεί οι αρχές ασφαλείας και οι τραμπούκοι νεοφασίστες θα επιχειρήσουν να τον σταματήσουν και να τον σύρουν για τα... περαιτέρω στο παρακείμενο δάσος, αλλά η προσπάθειά τους θα αποτύχει χάρη στην επέμβαση όσων τον συνοδεύουν, των δημοσιογράφων και κατοίκων της περιοχής. Ο Λαμπράκης και οι συνοδοί του θα συνεχίσουν. Κοντά στο Πικέρμι ο πρωτομάρτυρας της ειρήνης θα μαζέψει λίγα αγριολούλουδα και θα τα τοποθετήσει στο μνημείο των απαγχονισθέντων από τους Γερμανούς. Οι χωροφύλακες θα τα τσαλαπατήσουν!!! Μισό χιλιόμετρο παρακάτω θα συλληφθούν όλοι όσοι ακολουθούν τον ειρηνοδρόμο βουλευτή, πλην του ιδίου και της Γ. Λιναρδάτου, και θα επιβιβασθούν με τη βία σε καμιόνια. Κοντά στο Χαρβάτι θα συλληφθεί και ο Λαμπράκης. Στην πραγματικότητα θα απαχθεί, θα επιβιβασθεί βιαίως σε καμιόνι κι αφού τον περιπλανήσουν στα χωριά της Νέας Μάκρης και Μαραθώνα, στο Σούλι, στο Γραμματικό και το Καπανδρίτι, μέσω της οδού Τατοΐου, ύστερα από μια διαδρομή τρεισήμισι ωρών, θα τον εγκαταλείψουν στη Νέα Ιωνία7.<br />Δεν ήταν, όμως, μόνο ο Λαμπράκης που δοκίμασε τη βάναυση συμπεριφορά των διωκτικών αρχών. Σε 1.100 υπολογίζονται οι ειρηνιστές που συνελήφθησαν, ενώ αρκετοί απ' αυτούς οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο με ελαφρά τραύματα. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν γνωστοί καλλιτέχνες όπως ο Μ. Θεοδωράκης, ο ζωγράφος Μίνως Αργυράκης, οι ηθοποιοί Μ. Κατράκης, Α. Αλεξανδράκης, Αλίκη Γεωργούλη, ο λογοτέχνης Στρατής Δούκας κ.ά. Τέλος, η αστυνομία συνέλαβε και απέλασε τους ξένους φιλειρηνιστές που είχαν έρθει στη χώρα, ανάμεσά τους και τον αντιπρόσωπο του Μπέρτραντ Ράσελ, Ποτλ.<br />Η πορεία ειρήνης πραγματοποιήθηκε<br />Μετά την απελευθέρωσή του από τα αστυνομικά όργανα, ο Γρ. Λαμπράκης θα στείλει τηλεγράφημα προς τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, προς τον υφυπουργό Εσωτερικών, προς τον πρόεδρο της Βουλής και τους αρχηγούς των κομμάτων, προς την ΕΕΔΥΕ και το Σύνδεσμο «Μπ. Ράσελ», στο οποίο έλεγε: «Ο πόθος του δημοκρατικού λαού μας διά πορείαν ειρήνης από τον Μαραθώνα εις Αθήνας επραγματοποιήθη. Εκκινήσας από την κορυφήν του Τύμβου του Μαραθώνος, συνελήφθην εις το 28ον χιλιόμετρον και βιαίως επετάχθην εις στρατιωτικόν φορτηγόν αυτοκίνητον, κρατηθείς παρανόμως, αντισυνταγματικώς επί 3 1/2 ώρας. Εντολή του αντισυνταγματάρχου Πιστόλη και του ταγματάρχου Βραδή, φρουρούμενος υπό οκτώ χωροφυλάκων, με περιόδευσαν κατά γκανγκστερικόν τρόπον ώσπερ κατάδικον κοινού ποινικού δικαίου εις τα χωρία Ν. Μάκρη, Μαραθώνα, Σούλι, Γραμματικόν, Καπανδρίτι, Τατόιον όπου και με εγκατέλειψαν. Διαμαρτύρομαι εντονότατα διά την παράνομον κράτησίν μου, διά τη σκαιάν και βάναυσον συμπεριφοράν των μοιράρχων Φωτίου Τζουμάνη, Ιωάννου Λεοντσαράκου, ανθυπασπιστού, Τάκη Χαραλαμπόπουλου, Χωροφύλακος Ρ147, Αντωνίου Λαγοπάτη μοιράρχου και Αθανασίου Λαγοπάτη Ταγματάρχου, εναντίον των οποίων υποβάλλω μήνυσιν διά επενεχθείας ταλαιπωρίας μου. Δυστυχώς, διεπίστωσα ότι η Δημοκρατία δεν υπάρχει εις την Ελλάδα όταν εκλεκτοί του λαού κυριολεκτικώς καταρρακώνονται».<br />Στη συνέχεια ο Γρ. Λαμπράκης δήλωσε στον Τύπο: «Η πορεία ειρήνης, έστω και συμβολικά έγινε, μολονότι η κυβέρνησις έλαβε μέτρα που ούτε στην κατοχή είχαμε γνωρίσει. Ακολουθώντας πολιτική βάσεων και πυρηνικών υποβρυχίων "Πολάρις" δε θέλησε να επιτρέψη στο λαό να εκδηλώση τη θέλησί του για ειρήνη. Δεν το κατόρθωσε»8.<br />Ο Λαμπράκης είχε απόλυτο δίκαιο. Η μοναχική του ειρηνοδρομία συνοδευόταν νοερά από χιλιάδες αγωνιστές της ειρήνης. Ο σπόρος είχε πέσει στη γη και γρήγορα θα απέφερε καρπούς.<br /><strong>Αντί επιλόγου</strong><br />Το φιλειρηνικό κίνημα στη χώρα μας, μετά την πρώτη μαραθώνια πορεία ειρήνης, είχε μπει σε μια νέα φάση αλματώδους ανάπτυξης. Είναι ένα κίνημα με πλούσια ιστορία αγώνων και θυσιών. Για δεκαετίες ολόκληρες βρέθηκε υπό διωγμό και ουσιαστικά ήταν απαγορευμένο, αφού η κυρίαρχη τάξη και οι κυβερνήσεις της το θεωρούσαν συνώνυμο του κομμουνιστικού κινήματος ή «παραφυάδα» του, κατά την επίσημη κρατική ορολογία. Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι το φιλειρηνικό κίνημα μπορεί να συσπειρώνει πλατιές λαϊκές μάζες ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τη δράση του. Αυτό δε θέλουν οι κυρίαρχες τάξεις, γιατί αποτελεί ένα από τα πεδία συνειδητοποίησης της αναγκαιότητας κατάργησής τους, ως υπεύθυνες για τους άδικους πολέμους. Ετσι δεν είναι καθόλου ανεξήγητο το γεγονός ότι οι φιλειρηνιστές οδηγούνταν για τη δράση τους στο εκτελεστικό απόσπασμα - όπως ο Νικηφορίδης που εκτελέστηκε το Μάρτη του 19519 - ή δολοφονούνταν από τις φασιστικές σκιώδεις οργανώσεις του κράτους - όπως ο βουλευτής Γρ. Λαμπράκης. Τέτοιο ήταν το μίσος του αμερικανόπνευστου μετεμφυλιοπολεμικού καθεστώτος στην Ελλάδα, με δεδομένο επίσης ότι από κοινού με τους αμερικανοΝΑΤΟικούς ιμπεριαλιστές είχε μετατρέψει την Ελλάδα σε πολεμικό προγεφύρωμα του διεθνούς ιμπεριαλισμού ενάντια στις σοσιαλιστικές χώρες και την ΕΣΣΔ.<br />Το ελληνικό κίνημα ειρήνης - όπως και κάθε προοδευτικό κίνημα σ' αυτό τον τόπο - πέρασε από φωτιά και σίδερο. Κι ασφαλώς η ιστορία του είναι άκρως διδακτική, με επίκαιρα μηνύματα, αφού η παγκόσμια ειρήνη σήμερα εξακολουθεί να είναι το ζητούμενο, οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι γίνονται ολοένα και πιο συχνοί και η άρχουσα τάξη της Ελλάδας συμμετέχει ενεργά σ' αυτούς γιατί αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντά της. Η ειρήνη σήμερα απειλείται όσο ποτέ άλλοτε από τη Νέα Ιμπεριαλιστική Τάξη Πραγμάτων, την οποία προωθούν και προάγουν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και άλλοι σύμμαχοί τους διεθνώς, στην περιοχή των Βαλκανίων, στη Μέση Ανατολή και αλλού, ενώ στόχοι γίνονται και τα σοσιαλιστικά κράτη της Κούβας και της ΛΔ της Κορέας. Η υπόθεση της ειρήνης εκτελείται καθημερινά με τον πιο βάναυσο τρόπο και με την καινούρια δικαιολογία της αντιμετώπισης τάχα της «τρομοκρατίας», δηλαδή των αντιιμπεριαλιστικών κινημάτων, των λαών που δεν ανέχονται και αντιπαλεύουν την κυριαρχία των μονοπωλίων.<br />Πριν από 40 χρόνια ο Γρ. Λαμπράκης, ένας άνθρωπος δημιουργημένος, ένας εξαίρετος επιστήμονας, αναγνωρισμένος για την επιστημονική και όχι μόνο προσφορά του, αντί να κάτσει στο σπίτι του περπάτησε για την ειρήνη στον κόσμο. Ενα μήνα μετά την Α' Μαραθώνια πορεία του, ο ίδιος άνθρωπος χάρισε στο δέντρο της ζωής, στο δέντρο δηλαδή της ειρήνης, τη δική του ζωή, δολοφονημένος από τα ανεπίσημα όργανα του κράτους για τα οποία συνήθως χρησιμοποιείται ο όρος παρακράτος. Η δυναμική όμως του αγώνα του παραμένει ακόμη και σήμερα ισχυρή, φωτεινός φάρος που δείχνει το δρόμο στις νεότερες γενιές αγωνιστών για έναν κόσμο πιο ανθρώπινο, ειρηνικό, χωρίς ξένες βάσεις, έξω από το ΝΑΤΟ, ενάντια στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, χωρίς πόλεμο, έχθρες και μίση ανάμεσα στους λαούς, χωρίς στρατούς κατοχής σε άλλες χώρες, με συμμετοχή και ελληνικών στρατιωτικών τμημάτων που πρέπει να επιστρέψουν. Το παράδειγμά του, η ζωή και η δράση του, η θυσία του προπαντός, αποτελούν - και πρέπει να αποτελούν - πηγή έμπνευσης ώστε οι γραμμές του φιλειρηνικού κινήματος να πυκνώσουν από χιλιάδες νέους αγωνιστές, στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα των οποίων βρίσκεται η εγγύηση ότι τα φιλοπόλεμα σχέδια του ιμπεριαλισμού στην περιοχή μας και γενικότερα θα ανατραπούν, όταν το κοινωνικοπολιτικό μέτωπο των λαϊκών δυνάμεων αντεπιτεθεί στα μονοπώλια για την ανατροπή της εξουσίας τους, για τη λαϊκή εξουσία.<br />Η πορεία του 1963 σημαδεύεται από ένα γεγονός: τις μέρες της πορείας, μια οργάνωση, οι «Κατάσκοποι της ειρήνης» δίνουν στη δημοσιότητα τις θέσεις των μυστικών πυρηνικών καταφυγίων που προορίζονταν για περιφερειακές έδρες της κυβέρνησης σε ενδεχόμενο πυρηνικό πόλεμο. Καθώς το μπούνκερ αρ. 6 βρίσκεται όχι μακριά από τη διαδρομή της πορείας, 1.000 διαδηλωτές παρεκκλίνουν, αγνοώντας τις εκκλήσεις των διοργανωτών, και το αποκαλύπτουν, προκαλώντας πολιτικό σκάνδαλο.<br /><br />Στο μεταξύ, στην Ελλάδα, ο Σύνδεσμος Μπέρτραντ Ράσελ έχει προαναγγείλει πορεία ειρήνης από το Μαραθώνα στην Αθήνα για τις 21 Απριλίου 1963, Κυριακή του Θωμά. Από τις αρχές Απριλίου η κυβέρνηση έχει απαγορέψει την πορεία. Οι διοργανωτές επιμένουν ότι η πορεία θα γίνει. Φτάνει στην Αθήνα πολυμελής αγγλική αντιπροσωπεία για συμμετοχή στην πορεία. Ο ίδιος ο Μπέρτραντ Ράσελ είχε δηλώσει ότι θα συμμετάσχει («τότε θα συλληφθεί και αυτός», είχε σχολιάσει ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης) αλλά βέβαια στην ηλικία του (ήταν τότε 91 ετών) αυτό δεν ήταν δυνατό· ωστόσο, συμμετείχε ο γραμματέας του.<br /><br />Η κατάσταση περιπλέκεται επειδή τις παραμονές, και συγκεκριμένα στις 20 Απριλίου, Μεγάλο Σάββατο, φτάνει στο Λονδίνο η βασίλισσα Φρειδερίκη, συνοδευόμενη από τον διάδοχο (τον Κοκό) και διάφορους πρίγκιπες και πριγκίπισσες, σε ιδιωτική επίσκεψη, για να παραστεί στους γάμους της Αλεξάνδρας του Κεντ, αδελφής της βασίλισσας Ελισάβετ. Την ίδια μέρα θα γίνει το περίφημο επεισόδιο με το χαστούκι που έδωσε (ίσως) στη Φρειδερίκη η Μπέτυ Αμπατιέλου<br /><br /><strong>Αποστασία του 1965</strong><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRbi9yaAQ_gFDiErJnD8Y8ObazzSGf9k-64IqyDN2gtq2akettRCfXGMnwr7XI0r90eXkd1qD3VnQK8TQgIsJ41TqDQMmg3hWja8VHly8TNKD1CEoBqbVfo2VxbGrTivYBnlcc4xHk8qE/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF3.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326894769281463746" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRbi9yaAQ_gFDiErJnD8Y8ObazzSGf9k-64IqyDN2gtq2akettRCfXGMnwr7XI0r90eXkd1qD3VnQK8TQgIsJ41TqDQMmg3hWja8VHly8TNKD1CEoBqbVfo2VxbGrTivYBnlcc4xHk8qE/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF3.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 242px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" /></a><br />Με τον όρο Αποστασία ή Ιουλιανά αναφέρεται στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας η περίοδος πολιτικής ανωμαλίας που ακολούθησε την αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου στις 15 Ιουλίου 1965 έως την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Μετά την παραίτηση Παπανδρέου σχηματίστηκαν κυβερνήσεις από μέλη της Ενώσεως Κέντρου παρά τη σφοδρή αντίθεση του αρχηγού της Γ. Παπανδρέου και της πλειοψηφίας των βουλευτών της. Οι πρωθυπουργοί και υπουργοί αυτών των κυβερνήσεων, καθώς και οι βουλευτές της Ε.Κ. που τελικά στήριξαν αυτές τις κυβερνήσεις χαρακτηρίστηκαν από μέρος του Τύπου και του λαού αποστάτες, καθώς υπήρχε η ως τώρα αναπόδεικτη εντύπωση σε πολιτικούς, δημοσιογράφους αλλά και κάποιους ιστορικούς ότι η στήριξη που παρείχαν δεν πήγαζε από πολιτική ή ιδεολογική συμφωνία, αλλά ήταν προϊόν χρηματισμού και υποσχέσεων για ανάληψη κυβερνητικών αξιωμάτων. Η περίοδος αυτή ήταν περίοδος πολιτικής αστάθειας και εντάσεων με έντονη την ανάμιξη του νεαρού τότε βασιλιά Κωνσταντίνου στα πολιτικά πράγματα της χώρας κατά παράβαση του Συντάγματος του 1952. Οδήγησε σε απαξίωση των πολιτικών και άνοιξε τον δρόμο στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.<br />•<br /><strong>Χρονικό της κρίσης<br />Παραίτηση Γ. Παπανδρέου</strong><br />Η Ένωσις Κέντρου είχε νικήσει στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 1964 με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην ιστορία των ελληνικών εκλογών (52,72%) και ο Γ. Παπανδρέου είχε σχηματίσει για πρώτη φορά αυτοδύναμη κυβέρνηση με 171 βουλευτές. Αφορμή για την παραίτησή του από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 1965 υπήρξε η διαμάχη του με τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο για το πρόσωπο του υπουργού Εθνικής Άμυνας και την αλλαγή του αρχηγού ΓΕΣ. Ο Παπανδρέου επιθυμούσε να αντικαταστήσει τον ως τότε υπουργό Πέτρο Γαρουφαλιά και τον αρχηγό ΓΕΣ στρατηγό Γεννηματά, οι οποίοι κατά την άποψή του ελέγχονταν από το παλάτι, με ανθρώπους της εμπιστοσύνης του. Συγκεκριμένα είχε επιλέξει ως νέο υπουργό Άμυνας το γιό του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος την ίδια περίοδο εφέρετο αναμεμιγμένος στην υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ». Ο βασιλιάς αρνούνταν να υπογράψει τα σχετικά διατάγματα, αν δεν ενέκρινε πρώτα τους αντικαταστάτες τους. Ο Γαρουφαλιάς παρά την αποπομπή του αρνούνταν να εγκαταλείψει το υπουργείο, βέβαιος για τη βασιλική υποστήριξη, ακόμα κι αφού ο Γ. Παπανδρέου τον διέγραψε από την Ένωση Κέντρου.<br />Τελικά ο Γ. Παπανδρέου πρότεινε να αναλάβει ο ίδιος το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο Κωνσταντίνος αρνήθηκε, επιθυμώντας να τοποθετηθεί πρόσωπο της δικής του εμπιστοσύνης, και τότε ο Παπανδρέου θεώρησε ότι είναι απαράδεκτο ο πρωθυπουργός να μην μπορεί να αναλάβει όποιο υπουργείο επιθυμεί («πρωθυπουργός υπό απαγόρευσιν») και παραιτήθηκε.<br />Στο χρονικό διάστημα 8-14 Ιουλίου είχε προηγηθεί ανταλλαγή πέντε οξύτατων επιστολών μεταξύ του Κωνσταντίνου και του Παπανδρέου, σχετικά με την υπογραφή του διατάγματος για την αντικατάσταση του Γαρουφαλιά, καθώς και μία μεταξύ τους συνάντηση στην Κέρκυρα. Ο βασιλιάς βρισκόταν στο διάστημα αυτό εκεί, στο ανάκτορο Μον Ρεπό, όπου επρόκειτο να γεννήσει η βασίλισσα Άννα Μαρία το πρώτο τους παιδί, την Αλεξία.<br />Οι επιστολές του βασιλιά συνιστούσαν αντισυνταγματική επέμβασή του στη διακυβέρνηση της χώρας. Στις 7:00 το απόγευμα της 15ης Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στα ανάκτορα (σημερινό Προεδρικό Μέγαρο, στην οδό Ηρώδου Αττικού) η τελευταία συνάντηση του Κωνσταντίνου με τον Παπανδρέου. Διήρκησε μόνο δέκα λεπτά και επιβεβαίωσε την προδιαγεγραμμένη ρήξη. Όταν ο βασιλιάς αρνήθηκε και πάλι να υπογράψει το διάταγμα, ο Παπανδρέου δήλωσε ότι επρόκειτο να υποβάλλει εγγράφως την παραίτηση της κυβέρνησης την επομένη.<br /><strong>Κυβέρνηση Αθανασιάδη-Νόβα</strong><br />Πενήντα λεπτά μετά την προφορική δήλωση Παπανδρέου και χωρίς να υπάρχει έγγραφη παραίτηση της κυβέρνησης, ορκίστηκε ο πρώτος «αποστάτης» Πρωθυπουργός, ο τότε πρόεδρος της Βουλής, Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, μέλος της Ενώσεως Κέντρου, ο οποίος είχε ήδη ειδοποιηθεί να είναι έτοιμος. Επειδή η ορκωμοσία του ήταν προφανώς προαποφασισμένη και προσυνεννοημένη με τον βασιλιά, ονομάστηκε «κατεψυγμένος πρωθυπουργός». Η πρώτη κυβέρνηση αποστατών ήταν τριμελής και περιλάμβανε τον βουλευτή και απόστρατο ναύαρχο Ιωάννη Τούμπα, Υπουργό Δημοσίας Τάξεως, και τον Σταύρο Κωστόπουλο, Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Τις επόμενες μέρες συμπληρώθηκαν και τα υπόλοιπα χαρτοφυλάκια, όλα από βουλευτές που προέρχονταν από την Ένωση Κέντρου.<br />Στο μεταξύ ο Γ. Παπανδρέου είχε κηρύξει νέο «ανένδοτο αγώνα» κατά της συνταγματικής εκτροπής. Στους δρόμους γίνονταν μεγάλες διαδηλώσεις οργανωμένες από την Ένωση Κέντρου και την αριστερή ΕΔΑ και συγκρούσεις με την αστυνομία. Σε μια τέτοια σύγκρουση σκοτώθηκε ο 25χρονος φοιτητής και στέλεχος της Αριστεράς Σωτήρης Πέτρουλας. Στις πορείες ακούγονταν έντονα αντιβασιλικά συνθήματα με κυρίαρχο το «Δε σε θέλει ο λαός, παρ' τη μάνα σου και μπρος», ενώ χιουμοριστικό σύνθημα με αναφορά στη νεογέννητη κόρη του βασιλιά ήταν το «Αλεξία, πάρε θέση».<br />Η κυβέρνηση Νόβα ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης στις 4 Αυγούστου. Κατά τη συζήτηση που προηγήθηκε στη Βουλή οι πιστοί στον Γ. Παπανδρέου βουλευτές φώναζαν και προπηλάκιζαν τους «αποστάτες», με αποτέλεσμα να επικρατήσει πανδαιμόνιο. Υπέρ ψήφισαν οι 98 βουλευτές της ΕΡΕ, οι 8 του κόμματος του Σπύρου Μαρκεζίνη και 25 αποσχισθέντες από την Ένωση Κέντρου. Αφού δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τις απαιτούμενες 151 ψήφους, η κυβέρνηση Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα κατέρρευσε.<br />Κυβέρνηση Τσιριμώκου<br />Μετά την παραίτηση Νόβα ο βασιλιάς έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Στέφανο Στεφανόπουλο. Αυτός σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ενώσεως Κέντρου στις 9 Αυγούστου του 1965 δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς την έγκριση του κόμματος. Σε ψηφοφορία που ακολούθησε από τους 139 παρόντες βουλευτές οι 113 ψήφισαν ότι μόνο κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου θα στήριζαν. Έτσι ο Στεφανόπουλος την άλλη μέρα κατέθεσε την εντολή στον βασιλιά χωρίς να σχηματίσει κυβέρνηση.<br />Στις 18 Αυγούστου εντολή σχηματισμού κυβέρνησης παίρνει ο Ηλίας Τσιριμώκος. Μαζί με τους Στεφανόπουλο, Νόβα και Κ. Μητσοτάκη προσπαθεί με πιέσεις και υποσχέσεις να βρει πολιτικούς της Ε.Κ. να αναλάβουν υπουργοί. Τελικά η κυβέρνησή του ορκίζεται δύο ημέρες αργότερα. Στο μεταξύ οι ταραχές στους δρόμους συνεχίζονται. Στις 28 Αυγούστου γίνεται ψηφοφορία για την εμπιστοσύνη της Βουλής. Η κυβέρνηση Τσιριμώκου καταψηφίζεται και αυτή με ψήφους 159 κατά - 135 υπέρ. Υπέρ ψήφισαν 98 βουλευτές της ΕΡΕ και 37 βουλευτές της Ε.Κ.<br />Η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Τσιριμώκο και η στήριξή του από την ΕΡΕ ήταν γεγονός απροσδόκητο για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι η ΕΡΕ είχε μεν στηρίξει και την κυβέρνηση Νόβα, στην περίπτωση Τσιριμώκου όμως στήριξε έναν αριστερό πολιτικό, παλαιό μέλος της ΕΔΑ, και τον οποίο ως τότε θεωρούσε μέρος του «κομμουνιστικού κινδύνου». Λίγους μήνες πριν, όταν ο Γ. Παπανδρέου τον είχε κάνει υπουργό τον Ιανουάριο του 1965, η ΕΡΕ και κάποιοι βουλευτές του κόμματος των Προοδευτικών είχαν επιτεθεί με σφοδρότητα εναντίον του πρωθυπουργού που είχε περιλάβει στην κυβέρνησή του ένα πρώην μέλος της «κυβέρνησης του Βουνού» (ΠΕΕΑ), ενώ οι δεξιές εφημερίδες έκαναν λόγο για «νομιμοποίηση του ΚΚΕ» και «υποδούλωση στην ΕΔΑ». Εννιά μήνες αργότερα οι ίδιοι του έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης ως πρωθυπουργού.<br />Ο δεύτερος είναι η αντιφατική συμπεριφορά του ίδιου του Τσιριμώκου. Μετά την παραίτηση Γ. Παπανδρέου είχε πάει ως αντιπρόσωπός του στη Θεσσαλονίκη και σε μεγάλη συγκέντρωση στις 28 Ιουλίου είχε καταγγείλει τη συμπεριφορά του βασιλιά και τον σχηματισμό κυβέρνησης από τον Νόβα ως «καταρράκωση του δημοσίου βίου» και απόπειρα επαναφοράς της ΕΡΕ στην κυβέρνηση παρά το γεγονός ότι ο λαός την είχε καταψηφίσει. Τρεις εβδομάδες αργότερα όμως δέχθηκε ο ίδιος να σχηματίσει κυβέρνηση παρά την αντίθεση του Γ. Παπανδρέου και με τη στήριξη της ΕΡΕ.<br /><strong>Κυβέρνηση Στεφανόπουλου</strong><br />Μετά από πολλές διαβουλεύσεις του βασιλιά με τους πολιτικούς αρχηγούς και ενώ ο Γ. Παπανδρέου επέμενε ότι η μόνη λύση ήταν ο διορισμός υπηρεσιακής κυβέρνησης και η διεξαγωγή εκλογών, τελικά ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ο Στέφανος Στεφανόπουλος, έχοντας ήδη εξασφαλίσει τη στήριξη της ΕΡΕ, του Κομματος των Προοδευτικών του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη και ορισμένων βουλευτών της Ε.Κ. Χαρακτηριστικό είναι ότι ορισμένοι υπουργοί αποφάσισαν τελευταία στιγμή να ενδώσουν στις πιέσεις για συμμετοχή στην κυβέρνηση και από φόβο μήπως αλλάξουν γνώμη τους όρκισαν βιαστικά, άλλους αξύριστους και άλλους με τα καθημερινά τους ρούχα. Στην κυβέρνηση μετέχουν οι Τσιριμώκος και Νόβας ως αντιπρόεδροι και ο Μητσοτάκης ως υπουργός Συντονισμού και Οικονομικών.<br />Όταν η νέα κυβέρνηση παρουσιάστηκε στη Βουλή στις 22 Σεπτεμβρίου, στην κοινοβουλευτική ομάδα της Ε.Κ. είχαν απομείνει από τους αρχικούς 171 μόνο 126 βουλευτές. Τελικά η κυβέρνηση Στεφανόπουλου έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στις 24 Σεπτεμβρίου με 152 ψήφους υπέρ και 148 κατά.<br />Οι περισσότεροι «αποστάτες» βουλευτές θα ιδρύσουν δικό τους κόμμα, το «Φιλελεύθερον Δημοκρατικόν Κέντρον» (ΦΙΔΗΚ) τον Δεκέμβριο του 1965 με αρχηγό τον Στεφανόπουλο.<br />Η κυβέρνηση Στεφανόπουλου θα παραμείνει στην εξουσία ως την 21η Δεκεμβρίου 1966, οπότε και θα ανατραπεί ύστερα από συμφωνία του βασιλιά, του αρχηγού της ΕΡΕ Π. Κανελλόπουλου και του αρχηγού της Ε.Κ. Γ. Παπανδρέου για διορισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης και διεξαγωγή εκλογών.<br /><strong>Τα αίτια της κρίσης</strong><br />Τα αληθινά αίτια της κρίσης είναι αρκετά και δεν έχουν ξεκαθαριστεί ακόμα πλήρως. Αφορμή για την άρνηση του βασιλιά να επιτρέψει στον Γ. Παπανδρέου να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Αμύνης ήταν η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, η οποία είχε τότε ξεσπάσει και στην οποία φερόταν να εμπλέκεται ο γιος του, Ανδρέας Παπανδρέου. Επρόκειτο για μια μυστική οργάνωση αξιωματικών, οι οποίοι κατηγορούνταν ότι ήθελαν να ανατρέψουν τους «εθνικόφρονες» συναδέλφους τους και να αλληλοπροωθηθούν σε καίριες θέσεις του στρατεύματος. Ούτε από τις ανακρίσεις ούτε από αλλού προέκυψαν ιδιαίτερα επιβαρυντικά στοιχεία ούτε για την επικινδυνότητα της ομάδας ούτε για την ανάμιξη του ίδιου τον Ανδρέα Παπανδρέου, αρκετοί όμως (κυρίως η αντιπολίτευση της ΕΡΕ) θεώρησαν ότι για όσο διαρκούν οι ανακρίσεις θα έπρεπε να τοποθετηθεί υπουργός Άμυνας πρόσωπο αμερόληπτο και ευρύτερης αποδοχής.<br />Ως κύρια αιτία φέρεται η επιθυμία του βασιλιά Κωνσταντίνου και της μητέρας του Φρειδερίκης να ελέγχουν πλήρως το στράτευμα. Άλλωστε για τον ίδιο λόγο είχαν συγκρουστεί τα ανάκτορα στο παρελθόν και με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο Π. Γαρουφαλιάς ήταν πρόσωπο εμπιστοσύνης τους και ήθελαν να έχουν λόγο στο ποιος θα τον αντικαταστήσει. Ο Γ. Παπανδρέου είχε αποδεχθεί στο παρελθόν την αξίωση αυτή μη θέλοντας να συγκρουστεί μετωπικά με τα ανάκτορα και ως τότε είχε φανεί υποχωρητικός στις απαιτήσεις τους. Τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή είδε όμως ότι υπονομευόταν από τον Γαρουφαλιά και θεώρησε ότι, αν δικαιούται να είναι πρωθυπουργός, τότε δικαιούται να είναι και υπουργός Αμύνης. Από την αντίδραση του βασιλιά και τις οξύτατες επιστολές του φάνηκε ότι τα ανάκτορα δεν ήταν διατεθειμένα να χάσουν τον έλεγχο του στρατού, δε δίστασαν μάλιστα να δημιουργήσουν και μείζονα κρίση με βαρύτατες συνέπειες για τον σκοπό αυτόν.<br />Ως επιπλέον αιτία έχει προβληθεί ότι τα ανάκτορα επιδίωκαν τη διάσπαση της Ενώσεως Κέντρου. Παραστρατιωτικά κέντρα στον στρατό και στην ΚΥΠ παρουσίαζαν (για δικούς τους σκοπούς) ψευδείς εκθέσεις για έξαρση του κομμουνισμού στην ύπαιθρο και οι σύμβουλοι των ανακτόρων δυσπιστούσαν προς την Ε.Κ., η οποία ακολουθούσε μια λιγότερο αντικομμουνιστική πολιτική από την ΕΡΕ. Η διάσπαση αυτή πέτυχε με την ανάθεση της πρωθυπουργίας σε σημαίνοντα στελέχη της Ε.Κ. μετά τον παραγκωνισμό του Γ. Παπανδρέου και με την εξώθηση πολλών βουλευτών να στηρίξουν και να συμμετάσχουν στις κυβερνήσεις των «αποστατών».<br />Μια ακόμη αιτία ενδέχεται να είναι η άνοδος της δημοτικότητας του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Α. Παπανδρέου είχε αναλάβει για πρώτη φορά υπουργός το 1964 και εξέφραζε θέσεις που τον έκαναν δημοφιλή. Κύρια θέση του ήταν η ανεξαρτητοποίηση της εξωτερικής πολιτικής από την πολιτική των ΗΠΑ και των λοιπών δυτικών συμμάχων και ο περιορισμός της επιρροής τους στην Ελλάδα. Είναι πιθανό βλέποντας τη δημοτικότητά του να ανεβαίνει στελέχη τόσο του εσωτερικού (επίδοξοι διάδοχοι του Γ. Παπανδρέου που ένιωθαν να απειλούνται τα σχέδιά τους, όπως ο Κ. Μητσοτάκης) όσο και του εξωτερικού (Αμερικανοί αξιωματούχοι) να επιθυμούσαν με την κρίση αυτή να ανακόψουν την πορεία του. Ο Α. Παπανδρέου είχε διαφοροποιηθεί κατ'επανάληψιν από τις μετριοπαθείς θέσεις του πατέρα του απέναντι στους Αμερικανούς και στο παλάτι, γεγονός που είχει ανησυχήσει τους πρώτους. Πίστευαν ότι παρέσυρε τον πατέρα του σε συγκρούσεις με τον στρατό και το παλάτι για να προωθήσει προσωπικές του φιλοδοξίες. Κατά τη διάρκεια των ταραχών που ακολούθησαν την αποπομπή του Γ. Παπανδρέου από την πρωθυπουργία οι Αμερικανοί διπλωμάτες εκτιμούσαν ότι ο Α. Παπανδρέου είχε έλθει σε συνεννόηση με την αριστερή ΕΔΑ, κάτι που ανησυχούσε ιδιαίτερα το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών. Εξάλλου ο Κ. Μητσοτάκης είχε ενεργό ρόλο στις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό και τη στήριξη των κυβερνήσεων των «αποστατών», στον οποίο ενισχυόταν και από τον φίλο του εκδότη της «Ελευθερίας», της μεγαλύτερης κεντρώας εφημερίδας της εποχής, Πάνο Κόκκα. Σε συζητήσεις με αμερικανούς διπλωμάτες λίγο πριν τα γεγονότα του Ιουλίου ο Κ. Μητσοτάκης είχε εκφράσει την άποψη ότι ο Α. Παπανδρέου ήταν η κύρια πηγή των προβλημάτων της Ε.Κ. και ότι θα έπρεπε να απομακρυνθεί τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την Ελλάδα.<br />Τα ηγετικά στελέχη των κυβερνήσεων της «αποστασίας» υποστήριξαν ότι κίνητρό τους ήταν η διατήρηση της πολιτειακής ομαλότητας και η αποτροπή κινδύνου πραξικοπήματος. Αποχωρώντας από την Ε.Κ. ο Τσιριμώκος είχε κατηγορήσει τον Γ. Παπανδρέου ότι είχε ταυτίσει τη δημοκρατία με τον εαυτό του, ενώ πριν ακόμη λάβει διαστάσεις η κρίση τόσο αυτός όσο και ο Κ. Μητσοτάκης είχαν προσπαθήσει μάταια να πείσουν τον Γ. Παπανδρέου να υποχωρήσει στις αξιώσεις των ανακτόρων και να μην παραιτηθεί.<br /><strong>Οι συνέπειες της κρίσης</strong><br />Η πρώτη συνέπεια της «αποστασίας» ήταν η πολιτική αστάθεια που δημιουργήθηκε. Το μεγαλύτερο κόμμα, η Ένωσις Κέντρου, διασπάστηκε και βασικά στελέχη της αποχώρησαν. Έτσι το κόμμα που στις εκλογές του 1964 είχε λάβει 52% των ψήφων βρέθηκε στην αντιπολίτευση, ενώ η κυβέρνηση ήταν πλέον ουσιαστικά όργανο του βασιλιά. Με τον τρόπο αυτόν παραβιάστηκε η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.<br />Η πιο σημαντική συνέπεια όμως ήταν η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών και η εξουδετέρωση της άμυνας του συστήματος απέναντι σε πολιτειακές εκτροπές. Αυτή η απαξίωση και η άμβλυνση των μηχανισμών άμυνας εξέθρεψαν και επέτρεψαν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Αφ'ενός για να πειστούν οι βουλευτές της Ε.Κ. να αποχωρήσουν χρησιμοποιήθηκαν ταπεινά δολώματα. Προσφέρθηκαν υπουργικοί θώκοι σε πολιτικούς ήσσονος σημασίας για να στηρίξουν τις κυβερνήσεις, έτσι ώστε δημιουργήθηκε η εντύπωση πως όποιος βουλευτής αποχωρούσε από την Ε.Κ. λάμβανε αυτόματα και υπουργείο. Παράλληλα υπήρξαν και καταγγελίες για χρηματισμό και εξαγορά ψήφων. O Παν. Κανελλόπουλος, αρχηγός της ΕΡΕ, που είχε στηρίξει την Αποστασία και τις βασιλικές επιλογές, σε υπόμνημά του προς τον Κωνσταντίνο τον Ιανουάριο 1966, σχολιάζοντας την στάση των αποστατών της ΕΚ, σημείωσε ότι εκ των υστέρων πληροφορήθηκε ορισμένες λεπτομέρειες της κρίσης:<br />«Το χειρότερον ... είναι ότι η απόσπασις των αναγκαίων βουλευτών... έγινε με εξαγοράν συνειδήσεων... με τον υπουργικόν θώκον ή και με άλλα ακατονόμαστα μέσα ...».<br />Συνέπεια αυτού ήταν η μείωση της εμπιστοσύνης του κόσμου στη δημοκρατία, αφού έβλεπε ότι οι πολιτικοί ήταν διατεθειμένοι να αλλάζουν γνώμη και στρατόπεδο εν μιά νυκτί προκειμένου να εξασφαλίσουν υλικά ανταλλάγματα.<br />Αφ' ετέρου με την επιμονή του βασιλιά να ελέγχει το στράτευμα και με την αναταραχή που δημιουργήθηκε λόγω αυτής τελικά αφέθηκαν να δρουν ανεξέλεγκτα οι παραστρατιωτικές ομάδες με κυριότερη αυτήν του τότε αντισυνταγματάρχη Παπαδόπουλου, κατοπινού δικτάτορα. Οι πολιτικοί όλων των παρατάξεων αλλά και τα ανάκτορα φέρθηκαν κοντόφθαλμα και στάθηκαν ανίκανοι να προβλέψουν τους κινδύνους από αυτήν την πολιτειακή κρίση. Μόνος ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΕΔΑ Ηλίας Ηλιού είχε προειδοποιήσει κατ' επανάληψιν από το βήμα της Βουλής για την επικινδυνότητα της κατάστασης, για «απαρχή εφαρμογής σχεδίου προς προπαρασκευήν του εδάφους δι' ανωμάλους λύσεις» και είχε διερωτηθεί με αφορμή το «Σαμποτάζ του Έβρου», που οργανώθηκε τον Ιούνιο του 1965 ως προβοκάτσια εις βάρος των κομμουνιστών από τον Παπαδόπουλο, «πώς ... είναι δυνατόν ... να ξαναεγκαθιδρυθεί το βασίλειον του φόβου εις αυτόν τον τόπον επί τη βάσει οιασδήποτε αυθαιρέτου, κακοβούλου ενεργείας οιουδήποτε κ. Παπαδοπούλου;».<br /><strong>Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου</strong><br />Στις 21 Απριλίου του 1967 και ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις 28 Μαΐου, αξιωματικοί του στρατού, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου, και συμμετοχή του ταξίαρχου Στυλιανού Παττακού και του συνταγματάρχη Νικόλαου Μακαρέζου κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα.<br />Έχοντας εξασφαλίσει περίπου 100 τεθωρακισμένα στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι πραξικοπηματίες κινήθηκαν τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου και κατέλαβαν αρχικά το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Στη συνέχεια έβαλαν σε εφαρμογή το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του ΝΑΤΟ με κωδικό Σχέδιο Προμηθεύς, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Το συγκεκριμένο σχέδιο προορίζονταν για την αναγκαστική ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής εξέγερσης, σε περίπτωση που εισέβαλλαν στην Ελλάδα δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού.<br />Ο έμπιστος του βασιλιά αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός Γ. Σπαντιδάκης, αντικαταστάθηκε από τον Οδυσσέα Αγγελή. Ο Αγγελής κάνοντας χρήση του νέου του αξιώματος έδωσε εντολή στο Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το Σχέδιο Προμηθεύς σε όλη τη χώρα.<br />Η μοναδική προσπάθεια για να αντιμετωπιστεί εγκαίρως το πραξικόπημα ήταν από την πλευρά κυρίως του υπουργού Δημόσιας Τάξης Γεωργίου Ράλλη ο οποίος προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη για να κινητοποιήσει το Γ' Σώμα Στρατού (Θεσσαλονίκη). Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο Προμηθεύς είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή με αποτέλεσμα ο ταξίαρχος Βιδάλης να αγνοήσει το σήμα του Ράλλη.</span>

Μια ιστορική αναδρομή στα γεγονότα που οδήγησαν στο πραξικόπημα της 21 Απριλίου 1967

Στα 46 χρόνια από την πρώτη Μαραθώνια πορεία Ηταν Κυριακή 21 Απριλίου 1963. Δεν έχει ακόμη φέξει για τα καλά κι ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρ. Λαμ...

Διαβάστε την συνέχεια

21 Απριλίου μέσα από τα μάτια ενός τότε 12χρονου

21 Απριλίου αύριο….<br />Τότε ήμουν μόνο 12 χρόνων παιδί.<br />Αλλά θυμάμαι καλά σαν σήμερα…<br />Θυμάμαι τους δικυκλιστές της ΕΣΑ με το όπλο στην πλάτη.<br />Θυμάμαι τους ψίθυρους με τους οποίους όλοι μίλαγαν τότε.<br />Θυμάμαι που όταν ήταν δύο παρέα και πλησίαζε τρίτος… ένας έπρεπε να φύγει<br />Θυμάμαι που ο ένας έδινε κουράγιο στον άλλον λέγοντας<br />< άμα δεν κάνεις τίποτα δεν έχεις να φοβηθείς κάτι. Εμάς τους απλούς ανθρώπους θα πειράξουν?><br />Το πρώτο μούδιασμα.. οι πρώτοι φόβοι για ένα άγνωστο καθεστώς.<br />Άγνωστο για εμάς τα παιδιά αλλά όχι για τους παλιότερους - η χώρα πέρασε κι άλλες χούντες-<br />Οι παλιοί μας ήξεραν….<br />Κι εμείς με τα χρόνια κι με την έρευνα μάθαμε τι σήμαινε στρατιωτικό καθεστώς, τι σήμαινε χούντα των συνταγματαρχών.<br />Μάθαμε κι γνωρίσαμε την χούντα και τα έργα της......<span class="fullpost"><br />Θυμάμαι στο πολυτεχνείο που δούλευα σε ένα ξενοδοχείο το βράδυ.<br />Ένας φίλος από ένα άλλο ξενοδοχείο κοντά στο πολυτεχνείο είχε το τηλέφωνο ανοικτό κι άκουγα τους πυροβολισμούς κι ότι γινόταν στους δρόμους.<br />Μετά έμαθα τι έγινε…<br />Από το ραδιόφωνο κρυφά άκουγα την φωνή της συμπατριώτισσας μου που φώναζε<br /> εδω πολυτεχνείο, εδω πολυτεχνείο , που παρακαλούσαν για αίμα για χειρουργικά εργαλεία, για φάρμακα.<br />Κι κάποιοι τόλμησαν να πουν ότι δεν έγινε τίποτα ότι δεν πέθανε κανείς<br />Δείτε τε τι ακολουθεί.<br /><a href="http://img107.imageshack.us/my.php?image=katalgosnekronlp1.jpg" target="_blank" title="ImageShack - Image And Video Hosting"><img border="0" src="http://img107.imageshack.us/img107/4502/katalgosnekronlp1.jpg" /></a><br /><a href="http://g.imageshack.us/img107/katalgosnekronlp1.jpg/1/"><img border="0" src="http://img107.imageshack.us/img107/katalgosnekronlp1.jpg/1/w597.png" /></a><br />Μετά την χούντα των συνταγματαρχών η χούντα του Ιωαννίδη.<br />20 Ιουλίου 1974 ημέρα Σάββατο.<br />Εγώ στην ηλικία των 18 ετών πλέον.<br />Ξυπνώ με εμβατήρια και μια τρομερή ανησυχία παντού.<br />ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ‘ΟΛΩΝ<br />Φοβήθηκα ότι κι εμένα με παίρνουν στα όπλα αλλά όχι.<br />Φεύγει ο πατέρας μου 45 ετών τότε και τον χάνουμε.<br />Τον έψαχνα σε όλο τον Νομό<br />Εκεί να δείτε επιστράτευση….<br />Μέχρι και τα γαϊδούρια επιστράτευσαν… εκατοντάδες γαϊδούρια….<br />Ετσι θα κέρδιζαν τον πόλεμο οι προδότες του Έθνους…..<br /><br />Μετά στην μεταπολίτευση άρχισαν σιγά σιγά όλα να ξεκαθαρίζουν …<br />Πώς να ξεχάσω την τραγική φιγούρα του ήρωα Σπύρου Μουστακλή όταν τον είδα στην τηλεόραση καταβεβλημένο κι ανάπηρο από τα βασανιστήρια του αρχιβασανιστή Σπανού….<br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9sziCvkyICs&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/9sziCvkyICs&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Πως μπορώ να ξεχάσω όλους αυτούς που έκαναν αντίσταση ενάντια στην χούντα?<br />Κάθε λαός προχωρά μέσα από τις μνήμες του και την ιστορία του,<br />Αρκεί η ιστορία και η μνήμη να γίνεται μάθημα για το μέλλον και να προχωρά μπροστά κι όχι να κάνει βήματα πίσω.<br />Γιατί μόνο τότε υπάρχει πρόοδος και ευημεία…</span>

21 Απριλίου μέσα από τα μάτια ενός τότε 12χρονου

21 Απριλίου αύριο…. Τότε ήμουν μόνο 12 χρόνων παιδί. Αλλά θυμάμαι καλά σαν σήμερα… Θυμάμαι τους δικυκλιστές της ΕΣΑ με το όπλο στην πλάτη. Θ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αιματηρό επεισόδιο στά Λιβάδια Μυλοποτάμου

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPMS4CWpcWYSTz7W3wmlIpa1k3cS_pqTKXlAzq4pHAd5YLg2OdGvxJhFVybLsqsMlxQDrKlGnxf-S3H6-ExmdbLfNfDZA9atAXjts33_ytYyQjfqAEYcWwLWt6Y8PA2pL3ouCd46eiBtsH/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326788097450177714" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPMS4CWpcWYSTz7W3wmlIpa1k3cS_pqTKXlAzq4pHAd5YLg2OdGvxJhFVybLsqsMlxQDrKlGnxf-S3H6-ExmdbLfNfDZA9atAXjts33_ytYyQjfqAEYcWwLWt6Y8PA2pL3ouCd46eiBtsH/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 211px; CURSOR: hand" /></a> Σε αναβρασμό είναι η περιοχή των Λιβαδιών στο Ρέθυμνο μετά το αιματηρό περιστατικό που έγινε την 16-4-2009 όταν ένας 67χρονος κάτοικος του χωριού πυροβόλησε και τραυμάτισε σοβαρά έναν 75χρονο συγχωριανό του, με τον οποίο είχε κάποια διαφωνία λίγα λεπτά πριν. Ο τραυματίας νοσηλεύεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου με τραύματα στον αυχένα, τον ώμο και το πόδι, αλλά ευτυχώς η κατάστασή του κρίνεται ικανοποιητική και δεν εμπνέει κίνδυνο για τη ζωή του. Την ίδια στιγμή, ο 67χρονος δράστης παρέμενε μέχρι αργά το βράδυ ασύλληπτος, παρά τις έρευνες των αστυνομικών αρχών. Όλα σημειώθηκαν .....<span class="fullpost">γύρω στη μία το μεσημέρι έξω από το καφενείο, που διατηρεί ο δράστης στα Λιβάδια. Νωρίτερα, το 75χρονο θύμα βρισκόταν στο καφενείο, όπου όλα δείχνουν ότι ξεκίνησε κάποια φραστική διαφωνία. Κάποια στιγμή, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, το θύμα έφυγε από το μαγαζί και λίγα λεπτά αργότερα επέστρεψε κρατώντας ένα μαχαίρι, απειλώντας τον ιδιοκτήτη. Υπό την απειλή του μαχαιριού, έξω πια από το μαγαζί, ο 67χρονος πυροβόλησε εναντίον του θύματος, τραυματίζοντάς τον σοβαρά. Στο χωριό προκλήθηκε αναστάτωση και αμέσως κινητοποιήθηκαν οι περίοικοι, οι οποίοι και ανέλαβαν να μεταφέρουν τον τραυματία στο κέντρο υγείας Περάματος, από όπου διακομίστηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Πληροφορίες αναφέρουν ακόμα πως πριν την αιματηρή κατάληξη, ο 67χρονος είχε τηλεφωνήσει στις αστυνομικές αρχές και είχε αναφέρει την απειλή του 75χρονου, χωρίς ωστόσο η αστυνομία να έχει προσέλθει στο χωριό. Αμέσως μετά την επίθεση, ο 67χρονος κατάφερε και εξαφανίστηκε, ενώ όταν ειδοποιήθηκε η ΕΛ.ΑΣ., περιπολικά έσπευσαν στα Λιβάδια. Εκεί, αρχικά δημιουργήθηκε ένταση, καθώς κάποιοι κάτοικοι απέκλεισαν τον δρόμο στους αστυνομικούς, προσπαθώντας να τους εμποδίσουν, όμως με την έλευση των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας τα πνεύματα ηρέμησαν. Άμεσα ξεκίνησαν οι έρευνες, οι οποίες επικεντρώθηκαν σε πρώτη φάση στον χώρο γύρω από το σημείο του συμβάντος. Οι αστυνομικοί ερεύνησαν διάφορα σημεία και σε παρακείμενο χώρο βρήκαν κάποιες μαύρες σακούλες, στις οποίες υπήρχε ένα όπλο, δεκάδες σφαίρες, αλλά και εκρηκτικές ύλες. Στα Λιβάδια μετέβη από την πρώτη στιγμή και ο Αστυνομικός διευθυντής Ρεθύμνου, ταξίαρχος Μανώλης Παραβολιδάκης, ως επικεφαλής των ερευνών, ο οποίος τόνισε πως είναι εξαιρετικά σημαντικό να επικρατήσει ηρεμία στο χωριό και μεταξύ των κατοίκων. Πάντως, οι αστυνομικές αρχές τώρα προσπαθούν να εξετάσουν όλα τα στοιχεία της υπόθεσης και κυρίως τους λόγους, που οδήγησαν στο αιματηρό περιστατικό. Αν και σύμφωνα με τις πληροφορίες δεν προκύπτουν σοβαρές διαφορές ανάμεσα στον δράστη και στο θύμα, φαίνεται πως ο "νόμος της σιωπής" έκανε και πάλι την εμφάνισή του. Λίγοι είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν δώσει πληροφορίες για το πώς σημειώθηκε η επίθεση, καθώς οι περισσότεροι δεν ομολογούν εάν ήταν μπροστά στο περιστατικό ή όχι, και ιδιαίτερα αν εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν στο καφενείο ή στη γύρω περιοχή. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονταν καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας στην περιοχή, ενώ οι αστυνομικές αρχές έκαναν προσπάθειες, προκειμένου, σε συνεννόηση με την οικογένειά του, ο 67χρονος να προσέλθει στην αστυνομία. Η εξέλιξη αυτή όπως καταγγέλλεται θα μπορούσε να μην είχε πάρει την αιματηρή αυτή τροπή εάν η Αστυνομία στην πρώτη κλήση που δέχτηκε, αρκετή ώρα πριν τους πυροβολισμούς, είχε πάει στο σημείο της συμπλοκής που ακολούθησε αρκετή ώρα μετά. Ειπώθηκε πως το άτομο που για την Αστυνομία σήκωσε το όπλο και πυροβόλησε τον συγχωριανό και γείτονά του<br />τηλεφώνησε σε αστυνομικό τμήμα της περιοχής του, ζητώντας την παρουσία τους, ωστόσο οι αστυνομικοί έφτασαν κατόπιν εορτής και αφού το κακό είχε γίνει και το αίμα του 75χρονου «βάψει» τα πάντα. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, ο 75χρονος δράστης και ο 67χρονος γείτονάς του χθες καυγάδισαν για μια ακόμα φορά. Ήταν ωστόσο η πρώτη φορά που η κατάσταση τέθηκε εκτός ελέγχου με αποτέλεσμα τα γνωστά αιματηρά γεγονότα. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δύο άνδρες είχαν συνεχείς προστριβές εξαιτίας κυρίως κτηματικών διαφορών.<br />Πηγή Χανιώτικα Νέα</span></span>

Αιματηρό επεισόδιο στά Λιβάδια Μυλοποτάμου

Σε αναβρασμό είναι η περιοχή των Λιβαδιών στο Ρέθυμνο μετά το αιματηρό περιστατικό που έγινε την 16-4-2009 όταν ένας 67χρονος κάτοικος του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με ταλαιπωρία γίνεται η επιστροφή των εκδρομέων

<div align="justify"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihbezeAYCD-P6xDmKsDbNqYPZaglKdqSjxq0oiBNy4Ur9hr8zJqWlSx0FrSMAFHnyMIS1uFVDVZ940RTVszmqWXEC7vNK3j8iWyNBFk_7Yd3KQmoe46R2EOw9lp1vPoOv5UOETM_VMOj7O/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326792652387964194" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihbezeAYCD-P6xDmKsDbNqYPZaglKdqSjxq0oiBNy4Ur9hr8zJqWlSx0FrSMAFHnyMIS1uFVDVZ940RTVszmqWXEC7vNK3j8iWyNBFk_7Yd3KQmoe46R2EOw9lp1vPoOv5UOETM_VMOj7O/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 215px; CURSOR: hand" /></a> Επί ποδός βρίσκεται η τροχαία για τη μεγάλη επιστροφή των εκδρομέων του Πάσχα, που γίνεται σταδιακά από σήμερα νωρίς το απόγευμα και αναμένεται να συνεχισθεί και αύριο.<br />Η κίνηση στο εθνικό οδικό δίκτυο παρακολουθείται και με τα ελικόπτερα της αστυνομίας, ενώ απαγορεύεται η κυκλοφορία των φορτηγών στο ρεύμα εισόδου των εθνικών οδών ως τις 10μμ.<br />Ωστόσο, ο δρόμος της επιστροφής επιφυλάσσει ταλαιπωρία για τους οδηγούς, καθώς η κίνηση στα εθνικά οδικά δίκτυα είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Ουρά 8 χιλιομέτρων σχηματίζουν τα αυτοκίνητα στα διόδια Καλαμακίου, πριν από τον Ισθμό, ενώ τρία χιλιόμετρα είναι ουρά στα διόδια του Ρίου. Μειωμένες ταχύτητες διατηρούν οι οδηγοί στον κόμβο Αμφιλοχίας.<br />Αυξημένη είναι η κίνηση και στα ΚΤΕΛ, με επιπλέον δρομολόγια. Στα λιμάνια, 15 πλοία καταπλέουν σήμερα στον Πειραιά και 21 στη Ραφήνα.Η επιστροφή των εκδρομέων γίνεται πάντως με άστατο καιρό. Το πρωί επικρατούσε ζέστη και αραιή συννεφιά, ωστόσο το μεσημέρι και το απόγευμα αναμένονται βροχές και σποραδικές καταιγίδες στη βόρεια Ελλάδα, την Ήπειρο και τα ορεινά της υπόλοιπης ηπειρωτικής χώρας.<br /></div>

Με ταλαιπωρία γίνεται η επιστροφή των εκδρομέων

Επί ποδός βρίσκεται η τροχαία για τη μεγάλη επιστροφή των εκδρομέων του Πάσχα, που γίνεται σταδιακά από σήμερα νωρίς το απόγευμα και αναμέν...

Διαβάστε την συνέχεια

"Βουλευτικές εκλογές" στα κατεχόμενα

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWZN91vaJZIzdUBvYyTcdVI8hYwbhDNhf0m3tcgIkMzcS1PO7RK3qqqChGe_XdSfD-TBjbhgzJzWKyAs3q6s7BpRBd1yDA6KPT9t5U_ZYjpKJYNE5dEzUgijMJZZs-wjlhAOmyicbfMlBi/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326688156821610466" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWZN91vaJZIzdUBvYyTcdVI8hYwbhDNhf0m3tcgIkMzcS1PO7RK3qqqChGe_XdSfD-TBjbhgzJzWKyAs3q6s7BpRBd1yDA6KPT9t5U_ZYjpKJYNE5dEzUgijMJZZs-wjlhAOmyicbfMlBi/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 299px; FLOAT: left; HEIGHT: 227px; CURSOR: hand" /></a> Με καταμετρημένο το σύνολο των ψήφων στις «βουλευτικές εκλογές» που έγιναν χθες στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, το ακροδεξιό κόμμα Εθνικής Ενότητας του Ντερβίς Ερογλου εξασφάλισε την πρώτη θέση με ποσοστό 44,16% και αυτοδυναμία με 26 έδρες στη «βουλή». Το Ρεμπουπλικανικό Τουρκικό Κόμμα του «πρωθυπουργού» Φερντί Σαμπίτ Σογιέρ, (από το οποίο προέρχεται και ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ) ήρθε δεύτερο με 29,34% τοις εκατό και πήρε 16 έδρες. Τρίτο αναδείχθηκε το Δημοκρατικό Κόμμα του Σερντάρ Ντεκτάς με ποσοστό 10,6% και με πέντε έδρες, τέταρτο.....<span class="fullpost">το κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας του Μεχμέτ Τσακιτζί με 6,86% και δύο έδρες και πέμπτο το Κόμμα Ελευθερίας και Μεταρρύθμισης του Τουργκάι Αβτζι με ποσοστό στο 6.24% και μία έδρα. Μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων, ο Ντερβίς Ερογλου δήλωσε ότι η συνέχιση των απευθείας διαπραγματεύσεων για λύση του κυπριακού αποτελεί σημαντική πολιτική για το κόμμα του και θα προσφέρει την υποστήριξή του στον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Πρόσθεσε ότι οι απευθείας διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν με τη βοήθεια της «μητέρας πατρίδας» και είπε ότι κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη θέληση του Κόμματος Εθνικής Ενότητας για λύση. «Δεν μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει ότι είμαστε ένα κόμμα που αντιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Ενωση», είπε ο νικητής των εκλογών. Απαντώντας σε ερώτηση αν το κόμμα του θα διορίσει αντιπρόσωπο ή σύμβουλο στις συνομιλίες, μαζί με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο κ. Ερογλου είπε ότι το κόμμα του θεωρεί ότι ο κ. Ταλάτ θα πρέπει να συνεχίσει να είναι ο διαπραγματευτής της τουρκοκυπριακής κοινότητας και ότι είναι «φυσικό» κάποιος από το κόμμα του να συνοδεύει τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στις συνομιλίες. Από την πλευρά του, ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ είχε δηλώσει νωρίτερα ότι όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, δεν πρόκειται να επηρεάσει την διαδικασία των συνομιλιών.</span>

"Βουλευτικές εκλογές" στα κατεχόμενα

Με καταμετρημένο το σύνολο των ψήφων στις «βουλευτικές εκλογές» που έγιναν χθες στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, το ακροδεξιό κόμμα Εθνικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Επίσημη επίσκεψη στην Κύπρο του Πρωθυπουργού

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieoxdr_S7S8K5YPmdDHOq6fcKE5u8cwQEHtcGCZhobw0PovxdYKQJ0a8Cl_OMSwcBXl63iqtjkILVyoJ9wSVcGZVPf2B7D9qR-9APG37SgK-EJbAiokqmi78cQSY_-fVmkwUgZBrTTlBjr/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326682059506148082" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEieoxdr_S7S8K5YPmdDHOq6fcKE5u8cwQEHtcGCZhobw0PovxdYKQJ0a8Cl_OMSwcBXl63iqtjkILVyoJ9wSVcGZVPf2B7D9qR-9APG37SgK-EJbAiokqmi78cQSY_-fVmkwUgZBrTTlBjr/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 302px; FLOAT: left; HEIGHT: 305px; CURSOR: hand" /></a><br />Τις θέσεις του για το κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά, την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας και τη διεθνή κατάσταση θα παρουσιάσει αναλυτικά ο πρωθυπουργός της Ελλάδος Κώστας Καραμανλής ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά την επίσημη επίσκεψη του στην Κύπρο στις 22 και 23 Απριλίου. Το πρόγραμμα της επίσκεψης προβλέπει ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός θα μιλήσει σε ειδική συνεδρίαση της ολομέλειας της Κυπριακής Βουλής την Πέμπτη , 23 Απριλίου, στις 10.30 το πρωί. Την προηγουμένη, πρώτη μέρα της επίσκεψης, ο πρωθυπουργός θα έχει κατ΄ιδίαν συνάντηση με τον πρόεδρο Χριστόφια και στη συνέχεια οι δύο ηγέτες θα παρακαθίσουν σε διευρυμένη σύσκεψη με τη συμμετοχή των υπουργών Εξωτερικών και διπλωματών. Το απόγευμα....<span class="fullpost">της ίδιας μέρας ο πρωθυπουργός θα έχει χωριστές συναντήσεις με τους αρχηγούς των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Το βράδυ ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και η κ. Έλση Χριστόφια θα παραθέσουν στο προεδρικό μέγαρο επίσημο δείπνο προς τιμή του πρωθυπουργού και της συζύγου του Νατάσας Καραμανλή. Επίσης, το πρόγραμμα της επίσκεψης προβλέπει συναντήσεις του πρωθυπουργού με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και την Επιτροπή Συγγενών Αγνοουμένων, κατάθεση στεφάνου στα Φυλακισμένα Μνήματα και στον Τύμβο Μακεδονίτισσας. Ο πρέσβης της Ελλάδος Β. Παπαϊωάννου θα δώσει δεξίωση στην πρεσβευτική κατοικία. Ο Έλληνας πρωθυπουργός και η σύζυγος του θα αναχωρήσουν από την Κύπρο αργά το βράδυ της Πέμπτης, 23 Απριλίου, αφού προηγουμένως φιλοξενηθούν από το ζεύγος Χριστόφια στο εξοχικό τους, στο Κελάκι Λεμεσού.</span>

Επίσημη επίσκεψη στην Κύπρο του Πρωθυπουργού

Τις θέσεις του για το κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά, την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας και τη διεθνή κατάσταση θα παρουσιάσει αναλυτικά ο πρωθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θρησκευτικά παιχνίδια στην Θράκη

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixwKp9P1UhNM_EJeIzRAErZHIffE09AsQyafXdBBBWx3R97KLSX-e8JSeraLpfsu7k2pljCylgQxh14uUgTvOcrh0XE5BqY3SD_MMqA8cuRdmYDjHB3F0567ftFBV6DRCeEseDHEZvKScC/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF1.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326508540039691746" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixwKp9P1UhNM_EJeIzRAErZHIffE09AsQyafXdBBBWx3R97KLSX-e8JSeraLpfsu7k2pljCylgQxh14uUgTvOcrh0XE5BqY3SD_MMqA8cuRdmYDjHB3F0567ftFBV6DRCeEseDHEZvKScC/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF1.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 177px; CURSOR: hand" /></a> Όπως όλα τα σημαντικά πράγματα στη χώρα, περνάει κι αυτό χωρίς να ασχοληθεί κανείς. Μέσα στους σκυλοκαυγάδες των πολιτικών, την τρομολαγνεία της οικονομικής κρίσης και την τιποτολογία του λάιφσταϊλ, ο εν εξελίξει θρίαμβος της Τουρκίας στη Ροδόπη αγνοείται και κανείς δεν σκοτίζεται. Η ελληνική πολιτική κατακρημνίζεται κι εμείς αδιαφορούμε, λες και πρόκειται για εσωτερικό ζήτημα κάποιας μακρινής, άγνωστης χώρας!<br />Κι όμως, πρόκειται για το μείζον ζήτημα των θρησκευτικών λειτουργών (ιμάμηδων), στο οποίο επιχειρήθηκε να μπει μία τάξη, με τη ρύθμιση εκκρεμοτήτων δεκαετιών. Καθώς πρόκειται για τον «κλήρο» της μουσουλμανικής θρησκείας, δηλαδή για το «προσωπικό» της κάθε μουφτείας, ήταν προφανές ότι η επί τρεις δεκαετίες κόντρα Αθήνας – Άγκυρας για το θέμα των μουφτήδων θα εκρίνετο εκεί. Θυμίζουμε ότι αφενός η μειονότητα στη Θράκη είναι χαρακτηρισμένη επισήμως – στη Συνθήκη της Λωζάνης – και αναγνωρισμένη από τη χώρα μας ως θρησκευτική και αφετέρου το ισλάμ είναι μία πέρα για πέρα κοσμική θρησκεία, που εννοεί να παρεμβαίνει σε κάθε πτυχή της ζωής των πιστών, άρα έχει και άκρως πολιτική διάσταση. Έτσι, το ποιος ελέγχει ή δεν ελέγχει την θρησκευτική ηγεσία και ιεραρχία, για όσα πράττει εντός κι εκτός Ελλάδος (τα μηνύματα και τα κηρύγματα που διαβάζονται στα τεμένη, τις προσκλήσεις θρησκευτικών λειτουργών από την Τουρκία κι αλλού, τις επίσημες επαφές με τον ισλαμικό κόσμο και τους επισκέπτες της Θράκης…), είναι αυτονοήτως εξαιρετικά σημαντικό. Κανείς δεν δικαιούται να το σνομπάρει, αφού αποτελεί καίρια παράμετρο της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή - εκτός κι αν έχει ήδη προαποφασίσει την παραίτησή του από αυτήν…<span class="fullpost"><br />ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ<br />Τι γινόταν λοιπόν τόσα χρόνια; Η Ελλάδα στήριζε τους τρεις διορισμένους μουφτήδες σε Ξάνθη, Κομοτηνή και Διδυμότειχο και η Τουρκία τους αμφισβητούσε με τους «εκλεγμένους» Ιμπράμ Σερήφ στην Κομοτηνή και Αχμέτ Μέτε (διαδέχθηκε τον θανόντα Μεχμέτ Εμίν Αγκά) στην Ξάνθη. Με αυτούς δηλαδή που ονομάζαμε επί χρόνια «ψευτομουφτήδες» αλλά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τους επέτρεψε να φέρουν κι αυτοί τον τίτλο του μουφτή, εφόσον μια μερίδα πιστών τους ακολουθεί. Εμείς επισήμως εξακολουθούσαμε να δεχόμαστε μόνο τους νόμιμους μουφτήδες και ησυχάζαμε. Τι ρόλο όμως έχει ένας στρατηγός όταν δεν έχει αξιωματικούς, ένας διευθυντής χωρίς υπαλλήλους; Τον ίδιο έχει και ο μουφτής χωρίς τους ιμάμηδες. Χωρίς τους ανθρώπους που θα περάσουν τον λόγο του στα τεμένη, που θα τον φέρουν σε επαφή με τον λαό είναι μία μαριονέτα, ένα ανδρείκελο της βιτρίνας. Δυστυχώς αυτή ήταν περίπου η κατάσταση στην Ξάνθη, μετά τις τραγικές επιλογές της ελληνικής διοίκησης στη δεκαετία του ‘80 και την αδράνεια και την ευθυνοφοβία που ακολούθησε. Αντιθέτως στη Ροδόπη μία ικανοποιητική ισορροπία είχε εγκατασταθεί χάρη στο πρόσωπο του νόμιμου μουφτή, Μέτσο Τζεμαλή, ο οποίος με την μετριοπάθεια και το κύρος του κατάφερνε να ελέγχει την πλειοψηφία των 120 ιμάμηδων του νομού - κι αυτό παρά την καταθλιπτική τουρκοκρατία στο εσωτερικό της τοπικής μειονοτικής κοινωνίας.<br />Πώς όμως αμείβονταν αυτοί οι άνθρωποι; Επί χρόνια η κατάσταση ήταν γνωστή: Όσοι ήταν πιστοί στην Άγκυρα πληρωνόντουσαν από τον θηριώδη προϋπολογισμό του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής κι όσοι μένανε πιστοί στην Ελλάδα έπαιρναν μία απίθανα χαμηλή αποζημίωση μέσα από τις αδιαφανείς διαδικασίες των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ, όπου στην πραγματικότητα κανείς δεν είχε πραγματικό έλεγχο και πολλά τρωκτικά ανατράφηκαν*. Έτσι, ξεκίνησε προ λίγων ετών μία προσπάθεια με στόχο τον εξορθολογισμό και την διαφάνεια του συστήματος και την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας αυτών των ανθρώπων που αποδέχονται την νομιμότητα και αρνούμενοι το πρακτόρικο μισθολόγιο τιμούν την ελληνική τους υπηκοότητα. Ήδη από την εποχή της αλήστου μνήμης Γιαννάκου συντάχθηκε ένα νομοσχέδιο για την υπογραφή 240 (για το σύνολο της Θράκης) εννιάμηνων συμβάσεων που θα έδιναν έναν αξιοπρεπή μισθό, μία ασφάλεια και μία προοπτική σύνταξης σε όσους θρησκευτικούς λειτουργούς θα το ζητούσαν. Το νομοσχέδιο προχώρησε επί υπουργίας Στυλιανίδη, συνάντησε τις λυσσαλέες τουρκικές αντιδράσεις, καθυστέρησε από τους γνωστούς ρυθμούς της γραφειοκρατίας, ψηφίστηκε τελικά το περασμένο καλοκαίρι, συντάχθηκαν οι συμβάσεις για το διάστημα 1/9/2008 – 31/5/2009 και ξεκίνησε η διαδικασία συνεντεύξεων για τις προσλήψεις με μία παράλληλη προσπάθεια εκταμίευσης (επιτέλους!) των χρημάτων από το Υπουργείο Οικονομικών. Παρά τον ανηλεή πόλεμο, τους εκβιασμούς και τις απειλές της μειονοτικής ηγεσίας, οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν για τις 100 θέσεις ιμάμηδων στον νομό Ροδόπης υπερέβησαν κάθε προσδοκία.<br />ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ<br />Η Τουρκία δεν έμεινε αδρανής, ούτε φυσικά περιορίστηκε σε απλές διαμαρτυρίες των εγκάθετών της στην περιοχή. Οι νέοι μισθοί των ανθρώπων της αυξήθηκαν στα 700-800 ευρώ για τους έχοντες στοιχειώδη θρησκευτική κατάρτιση και στα 1300 ευρώ για τους πτυχιούχους. Παράλληλα, σε κάθε οικισμό και γειτονιά της Ροδόπης οι πράκτορές της άρχισαν να διαβάλουν τους ιμάμηδες που μέχρι χθες υπηρετούσαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα (ότι «γίνονται υπάλληλοι του χριστιανικού κράτους», ότι «προδίδουν τον κόσμο» κτλ) και να μαζεύουν υπογραφές (σε …κενές σελίδες) για το ποιοι προτιμούν ιμάμη πιστό στον Τζεμαλή ή στον Σερήφ. Ξεσηκώνουν τον κόσμο που αγνοεί το θέμα, απειλούν τους νομοταγείς ιμάμηδες - που ούτως ή άλλως είναι έναν χρόνο σχεδόν απλήρωτοι! - και τους πιέζουν να προσχωρήσουν στον τουρκομουφτή, ποντάροντας και στην ανασφάλεια που τους έχει δημιουργήσει η διάχυτη φήμη για αλλαγή του τρόπου ανάδειξης των μουφτήδων.<br />Ας σημειωθεί εδώ η άθλια αυτή ιστορία που ξεκίνησε από κύκλους του Κωλονακίου (ΚΕΜΟ και το κακό συναπάντημα…) οι οποίοι εμφανίζονται τελευταίως ξιπασμένοι με τη «σαρία» που ισχύει στη Θράκη και ζητούν να καταργηθούν οι δικαστικές αρμοδιότητες του μουφτή. Πρόκειται για την παραδοσιακή δυνατότητα που έχει ο θρησκευτικός ηγέτης του ισλάμ να ρυθμίζει ζητήματα γάμων, διαζυγίων και κληρονομιών, κάτι που ισχύει στη Θράκη (μόνον εφόσον το επιθυμούν οι ενδιαφερόμενοι) και που αποτελεί ένα πανίσχυρο ελληνικό επιχείρημα υπέρ της νόμιμης διαδικασίας: Δεν είναι δυνατόν ο δικαστής, ως δημόσιος λειτουργός, να εκλέγεται. Όμως οι εκσυγχρονιστές καθηγητάδες των Αθηνών δεν μπορούν να ανεχθούν τέτοιον «αναχρονισμό», έστω κι αν ποτέ κανένας μειονοτικός δεν ζήτησε την άρση του, έστω κι αν ποτέ κανείς δεν τους ρώτησε! Βάλθηκαν λοιπόν να τον καταργήσουν, ώστε να ανοίξει τελικά και ο δρόμος για την παραχώρηση του θεσμού (δια του «ώριμου», πλέον, υπουργείου Εξωτερικών**) στην Άγκυρα. Ποιος άλλωστε θα τους ζητήσει τον λόγο όταν θα έχει καταστραφεί το παν; Αυτοί θα έχουν κάνει το «επιστημονικό» τους καθήκον, που φυσικά και δεν έχει να κάνει με οποιοδήποτε εθνοκρατικό συμφέρον…<br />ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ<br />Έχουμε λοιπόν, ως Ελλάδα: Μία πολιτεία χωρίς καμμία δυνατότητα παρέμβασης στο επίπεδο της καθημερινής προπαγάνδας στο εσωτερικό της μειονοτικής κοινωνίας, όπου η Τουρκία αλωνίζει με τον μισθοφορικό της στρατό. Έναν κρατικό μηχανισμό ανίκανο να ολοκληρώσει στοιχειωδώς ένα μέτρο στη σωστή κατεύθυνση. Μία ξενόμυαλη «ιντελιγκέντσια» να υπονομεύει τους ανθρώπους οι οποίοι για χρόνια στήριξαν τη νομιμότητα και τον τόπο. Μία τοπική κοινω νία ανίδεη και αδιάφορη για τις εξε-λίξεις που θα καθορίσουν το μέλλον της.<br />Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό είχαμε και το αναμενόμενο αποτέλεσμα: Μια πλήρη καταστροφή. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που δήλωναν νομιμόφρονες στον νόμιμο μουφτή έχουν είτε αποσυρθεί είτε προσχωρήσει στις τουρκικές γραμμές. Όταν τελικά θα έρθουν (οσονούπω;) τα χρήματα, με τις τελικές υπογραφές στις συμβάσεις, είναι αμφίβολο αν θα βρεθεί ένας διψήφιος αριθμός συμβασιούχων για το δίμηνο που απομένει! Κι αυτά σε έναν νομό όπου, παρά τις αδυναμίες, επί χρόνια ένας στοιχειώδης έλεγχος της κατάστασης, μία παρήγορη νομιμότητα διετηρείτο. Οι άνθρωποι που για χρόνια άντεξαν τις τουρκικές πιέσεις και απειλές παραιτούνται απογοητευμένοι με την ανυπαρξία της Ελλάδας και με την επικράτηση των πρακτόρων της Άγκυρας. Η μουφτεία Κομοτηνής χάνεται για την Ελλάδα πριν ακόμα αμφισβητηθεί ο θεσμός της. Από δίπλα τα άτυπα σχολεία Κορανίου αυξάνονται αλματωδώς – ξεπερνούν τα 100! – μαζεύοντας κάθε απόγευμα τα παιδιά για τα κατηχητικά του Σερήφ και του Μέτε, όπου καθένας μπορεί να φανταστεί τι είδους θρησκευτική συνείδηση προωθείται (με πρώτο μάθημα τον …εθνικό ύμνο της Τουρκίας και με τη φάτσα του Κεμάλ προμετωπίδα!). Το τοπίο στο μειονοτικό της Θράκης αλλάζει άρδην και αλλάζει οριστικά, όσο κι αν κάποιοι αρμόδιοι θέλουν να τρέφουν ελπίδες αναστροφής της πορείας για τον μέλλον. Ποιος τρελλός θα ξαναεμπιστευόταν το ελληνικό κράτος, αυτό που γελοιοποιήθηκε αδυνατώντας (ή μήπως αρνούμενο;) να πράξει το αυτονόητο; Το ωραίο είναι ότι ορισμένοι, παραβλέποντας τις αθλιότητες του υπουργείου Εξωτερικών και την αβελτηρία του υπουργείου Οικονομικών, ψάχνουν να χρεώσουν την πανωλεθρία στον κύκλο του νόμιμου μουφτή!<br />ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ<br />Πριν δύο χρόνια επισημαίναμε το γενικότερο πρόβλημα που συνιστά για την θρακική πολιτική της Αθήνας η τουρκοϊσλαμική σύνθεση και ο λαϊκότροπος εκσυγχρονισμός του Ερντογάν. Σημειώναμε («Αντιφωνητής», 16-9-07) ότι το - βολικό για μας - χάσμα μεταξύ λαϊκού αισθήματος και πολιτικής εκπροσώπησης που διατηρούσε ο άθρησκος κεμαλισμός τείνει να εξαλειφθεί και χρειαζόμαστε νέα πολιτική αντιμετώπιση. Ήδη η Τουρκία κάνει περίπατο στην περιοχή. νομιμοποιημένη από τα δεκάχρονα φληναφήματα περί ελληνοτουρκικής φιλίας, ενισχυμένη από την οικονομική της άνθιση, ενθαρρυμένη από την ελλαδική αποσύνθεση, αλωνίζει στη Θράκη, αποδεκατίζοντας τα ερείσματα της πολιτείας στην μειονοτική ζωή και κοινωνία. Το θέμα των ιμάμηδων που ανέκυψε είναι υψίστης σημασίας για τον τόπο μας, πραγματικός οδοδείκτης, και η κυριολεκτικά τραγική του εξέλιξη πρέπει να αφυπνίσει όσους ακόμη διατηρούν μια έγνοια για την πατρίδα μας. Ξεκινώντας από τον ίδιο τον πρωθυπουργό – κι αυτό ΔΕΝ είναι σχήμα λόγου.<br /><br />Όπως όλα τα σημαντικά πράγματα στη χώρα, περνάει κι αυτό χωρίς να ασχοληθεί κανείς. Μέσα στους σκυλοκαυγάδες των πολιτικών, την τρομολαγνεία της οικονομικής κρίσης και την τιποτολογία του λάιφσταϊλ, ο εν εξελίξει θρίαμβος της Τουρκίας στη Ροδόπη αγνοείται και κανείς δεν σκοτίζεται. Η ελληνική πολιτική κατακρημνίζεται κι εμείς αδιαφορούμε, λες και πρόκειται για εσωτερικό ζήτημα κάποιας μακρινής, άγνωστης χώρας!<br />Κι όμως, πρόκειται για το μείζον ζήτημα των θρησκευτικών λειτουργών (ιμάμηδων), στο οποίο επιχειρήθηκε να μπει μία τάξη, με τη ρύθμιση εκκρεμοτήτων δεκαετιών. Καθώς πρόκειται για τον «κλήρο» της μουσουλμανικής θρησκείας, δηλαδή για το «προσωπικό» της κάθε μουφτείας, ήταν προφανές ότι η επί τρεις δεκαετίες κόντρα Αθήνας – Άγκυρας για το θέμα των μουφτήδων θα εκρίνετο εκεί. Θυμίζουμε ότι αφενός η μειονότητα στη Θράκη είναι χαρακτηρισμένη επισήμως – στη Συνθήκη της Λωζάνης – και αναγνωρισμένη από τη χώρα μας ως θρησκευτική και αφετέρου το ισλάμ είναι μία πέρα για πέρα κοσμική θρησκεία, που εννοεί να παρεμβαίνει σε κάθε πτυχή της ζωής των πιστών, άρα έχει και άκρως πολιτική διάσταση. Έτσι, το ποιος ελέγχει ή δεν ελέγχει την θρησκευτική ηγεσία και ιεραρχία, για όσα πράττει εντός κι εκτός Ελλάδος (τα μηνύματα και τα κηρύγματα που διαβάζονται στα τεμένη, τις προσκλήσεις θρησκευτικών λειτουργών από την Τουρκία κι αλλού, τις επίσημες επαφές με τον ισλαμικό κόσμο και τους επισκέπτες της Θράκης…), είναι αυτονοήτως εξαιρετικά σημαντικό. Κανείς δεν δικαιούται να το σνομπάρει, αφού αποτελεί καίρια παράμετρο της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή - εκτός κι αν έχει ήδη προαποφασίσει την παραίτησή του από αυτήν…<br />ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ<br />Τι γινόταν λοιπόν τόσα χρόνια; Η Ελλάδα στήριζε τους τρεις διορισμένους μουφτήδες σε Ξάνθη, Κομοτηνή και Διδυμότειχο και η Τουρκία τους αμφισβητούσε με τους «εκλεγμένους» Ιμπράμ Σερήφ στην Κομοτηνή και Αχμέτ Μέτε (διαδέχθηκε τον θανόντα Μεχμέτ Εμίν Αγκά) στην Ξάνθη. Με αυτούς δηλαδή που ονομάζαμε επί χρόνια «ψευτομουφτήδες» αλλά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τους επέτρεψε να φέρουν κι αυτοί τον τίτλο του μουφτή, εφόσον μια μερίδα πιστών τους ακολουθεί. Εμείς επισήμως εξακολουθούσαμε να δεχόμαστε μόνο τους νόμιμους μουφτήδες και ησυχάζαμε. Τι ρόλο όμως έχει ένας στρατηγός όταν δεν έχει αξιωματικούς, ένας διευθυντής χωρίς υπαλλήλους; Τον ίδιο έχει και ο μουφτής χωρίς τους ιμάμηδες. Χωρίς τους ανθρώπους που θα περάσουν τον λόγο του στα τεμένη, που θα τον φέρουν σε επαφή με τον λαό είναι μία μαριονέτα, ένα ανδρείκελο της βιτρίνας. Δυστυχώς αυτή ήταν περίπου η κατάσταση στην Ξάνθη, μετά τις τραγικές επιλογές της ελληνικής διοίκησης στη δεκαετία του ‘80 και την αδράνεια και την ευθυνοφοβία που ακολούθησε. Αντιθέτως στη Ροδόπη μία ικανοποιητική ισορροπία είχε εγκατασταθεί χάρη στο πρόσωπο του νόμιμου μουφτή, Μέτσο Τζεμαλή, ο οποίος με την μετριοπάθεια και το κύρος του κατάφερνε να ελέγχει την πλειοψηφία των 120 ιμάμηδων του νομού - κι αυτό παρά την καταθλιπτική τουρκοκρατία στο εσωτερικό της τοπικής μειονοτικής κοινωνίας.<br />Πώς όμως αμείβονταν αυτοί οι άνθρωποι; Επί χρόνια η κατάσταση ήταν γνωστή: Όσοι ήταν πιστοί στην Άγκυρα πληρωνόντουσαν από τον θηριώδη προϋπολογισμό του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής κι όσοι μένανε πιστοί στην Ελλάδα έπαιρναν μία απίθανα χαμηλή αποζημίωση μέσα από τις αδιαφανείς διαδικασίες των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ, όπου στην πραγματικότητα κανείς δεν είχε πραγματικό έλεγχο και πολλά τρωκτικά ανατράφηκαν*. Έτσι, ξεκίνησε προ λίγων ετών μία προσπάθεια με στόχο τον εξορθολογισμό και την διαφάνεια του συστήματος και την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας αυτών των ανθρώπων που αποδέχονται την νομιμότητα και αρνούμενοι το πρακτόρικο μισθολόγιο τιμούν την ελληνική τους υπηκοότητα. Ήδη από την εποχή της αλήστου μνήμης Γιαννάκου συντάχθηκε ένα νομοσχέδιο για την υπογραφή 240 (για το σύνολο της Θράκης) εννιάμηνων συμβάσεων που θα έδιναν έναν αξιοπρεπή μισθό, μία ασφάλεια και μία προοπτική σύνταξης σε όσους θρησκευτικούς λειτουργούς θα το ζητούσαν. Το νομοσχέδιο προχώρησε επί υπουργίας Στυλιανίδη, συνάντησε τις λυσσαλέες τουρκικές αντιδράσεις, καθυστέρησε από τους γνωστούς ρυθμούς της γραφειοκρατίας, ψηφίστηκε τελικά το περασμένο καλοκαίρι, συντάχθηκαν οι συμβάσεις για το διάστημα 1/9/2008 – 31/5/2009 και ξεκίνησε η διαδικασία συνεντεύξεων για τις προσλήψεις με μία παράλληλη προσπάθεια εκταμίευσης (επιτέλους!) των χρημάτων από το Υπουργείο Οικονομικών. Παρά τον ανηλεή πόλεμο, τους εκβιασμούς και τις απειλές της μειονοτικής ηγεσίας, οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν για τις 100 θέσεις ιμάμηδων στον νομό Ροδόπης υπερέβησαν κάθε προσδοκία.<br />ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ<br />Η Τουρκία δεν έμεινε αδρανής, ούτε φυσικά περιορίστηκε σε απλές διαμαρτυρίες των εγκάθετών της στην περιοχή. Οι νέοι μισθοί των ανθρώπων της αυξήθηκαν στα 700-800 ευρώ για τους έχοντες στοιχειώδη θρησκευτική κατάρτιση και στα 1300 ευρώ για τους πτυχιούχους. Παράλληλα, σε κάθε οικισμό και γειτονιά της Ροδόπης οι πράκτορές της άρχισαν να διαβάλουν τους ιμάμηδες που μέχρι χθες υπηρετούσαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα (ότι «γίνονται υπάλληλοι του χριστιανικού κράτους», ότι «προδίδουν τον κόσμο» κτλ) και να μαζεύουν υπογραφές (σε …κενές σελίδες) για το ποιοι προτιμούν ιμάμη πιστό στον Τζεμαλή ή στον Σερήφ. Ξεσηκώνουν τον κόσμο που αγνοεί το θέμα, απειλούν τους νομοταγείς ιμάμηδες - που ούτως ή άλλως είναι έναν χρόνο σχεδόν απλήρωτοι! - και τους πιέζουν να προσχωρήσουν στον τουρκομουφτή, ποντάροντας και στην ανασφάλεια που τους έχει δημιουργήσει η διάχυτη φήμη για αλλαγή του τρόπου ανάδειξης των μουφτήδων.<br />Ας σημειωθεί εδώ η άθλια αυτή ιστορία που ξεκίνησε από κύκλους του Κωλονακίου (ΚΕΜΟ και το κακό συναπάντημα…) οι οποίοι εμφανίζονται τελευταίως ξιπασμένοι με τη «σαρία» που ισχύει στη Θράκη και ζητούν να καταργηθούν οι δικαστικές αρμοδιότητες του μουφτή. Πρόκειται για την παραδοσιακή δυνατότητα που έχει ο θρησκευτικός ηγέτης του ισλάμ να ρυθμίζει ζητήματα γάμων, διαζυγίων και κληρονομιών, κάτι που ισχύει στη Θράκη (μόνον εφόσον το επιθυμούν οι ενδιαφερόμενοι) και που αποτελεί ένα πανίσχυρο ελληνικό επιχείρημα υπέρ της νόμιμης διαδικασίας: Δεν είναι δυνατόν ο δικαστής, ως δημόσιος λειτουργός, να εκλέγεται. Όμως οι εκσυγχρονιστές καθηγητάδες των Αθηνών δεν μπορούν να ανεχθούν τέτοιον «αναχρονισμό», έστω κι αν ποτέ κανένας μειονοτικός δεν ζήτησε την άρση του, έστω κι αν ποτέ κανείς δεν τους ρώτησε! Βάλθηκαν λοιπόν να τον καταργήσουν, ώστε να ανοίξει τελικά και ο δρόμος για την παραχώρηση του θεσμού (δια του «ώριμου», πλέον, υπουργείου Εξωτερικών**) στην Άγκυρα. Ποιος άλλωστε θα τους ζητήσει τον λόγο όταν θα έχει καταστραφεί το παν; Αυτοί θα έχουν κάνει το «επιστημονικό» τους καθήκον, που φυσικά και δεν έχει να κάνει με οποιοδήποτε εθνοκρατικό συμφέρον…<br />ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ<br />Έχουμε λοιπόν, ως Ελλάδα: Μία πολιτεία χωρίς καμμία δυνατότητα παρέμβασης στο επίπεδο της καθημερινής προπαγάνδας στο εσωτερικό της μειονοτικής κοινωνίας, όπου η Τουρκία αλωνίζει με τον μισθοφορικό της στρατό. Έναν κρατικό μηχανισμό ανίκανο να ολοκληρώσει στοιχειωδώς ένα μέτρο στη σωστή κατεύθυνση. Μία ξενόμυαλη «ιντελιγκέντσια» να υπονομεύει τους ανθρώπους οι οποίοι για χρόνια στήριξαν τη νομιμότητα και τον τόπο. Μία τοπική κοινω νία ανίδεη και αδιάφορη για τις εξε-λίξεις που θα καθορίσουν το μέλλον της.<br />Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό είχαμε και το αναμενόμενο αποτέλεσμα: Μια πλήρη καταστροφή. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που δήλωναν νομιμόφρονες στον νόμιμο μουφτή έχουν είτε αποσυρθεί είτε προσχωρήσει στις τουρκικές γραμμές. Όταν τελικά θα έρθουν (οσονούπω;) τα χρήματα, με τις τελικές υπογραφές στις συμβάσεις, είναι αμφίβολο αν θα βρεθεί ένας διψήφιος αριθμός συμβασιούχων για το δίμηνο που απομένει! Κι αυτά σε έναν νομό όπου, παρά τις αδυναμίες, επί χρόνια ένας στοιχειώδης έλεγχος της κατάστασης, μία παρήγορη νομιμότητα διετηρείτο. Οι άνθρωποι που για χρόνια άντεξαν τις τουρκικές πιέσεις και απειλές παραιτούνται απογοητευμένοι με την ανυπαρξία της Ελλάδας και με την επικράτηση των πρακτόρων της Άγκυρας. Η μουφτεία Κομοτηνής χάνεται για την Ελλάδα πριν ακόμα αμφισβητηθεί ο θεσμός της. Από δίπλα τα άτυπα σχολεία Κορανίου αυξάνονται αλματωδώς – ξεπερνούν τα 100! – μαζεύοντας κάθε απόγευμα τα παιδιά για τα κατηχητικά του Σερήφ και του Μέτε, όπου καθένας μπορεί να φανταστεί τι είδους θρησκευτική συνείδηση προωθείται (με πρώτο μάθημα τον …εθνικό ύμνο της Τουρκίας και με τη φάτσα του Κεμάλ προμετωπίδα!). Το τοπίο στο μειονοτικό της Θράκης αλλάζει άρδην και αλλάζει οριστικά, όσο κι αν κάποιοι αρμόδιοι θέλουν να τρέφουν ελπίδες αναστροφής της πορείας για τον μέλλον. Ποιος τρελλός θα ξαναεμπιστευόταν το ελληνικό κράτος, αυτό που γελοιοποιήθηκε αδυνατώντας (ή μήπως αρνούμενο;) να πράξει το αυτονόητο; Το ωραίο είναι ότι ορισμένοι, παραβλέποντας τις αθλιότητες του υπουργείου Εξωτερικών και την αβελτηρία του υπουργείου Οικονομικών, ψάχνουν να χρεώσουν την πανωλεθρία στον κύκλο του νόμιμου μουφτή!<br />ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ<br />Πριν δύο χρόνια επισημαίναμε το γενικότερο πρόβλημα που συνιστά για την θρακική πολιτική της Αθήνας η τουρκοϊσλαμική σύνθεση και ο λαϊκότροπος εκσυγχρονισμός του Ερντογάν. Σημειώναμε («Αντιφωνητής», 16-9-07) ότι το - βολικό για μας - χάσμα μεταξύ λαϊκού αισθήματος και πολιτικής εκπροσώπησης που διατηρούσε ο άθρησκος κεμαλισμός τείνει να εξαλειφθεί και χρειαζόμαστε νέα πολιτική αντιμετώπιση. Ήδη η Τουρκία κάνει περίπατο στην περιοχή. νομιμοποιημένη από τα δεκάχρονα φληναφήματα περί ελληνοτουρκικής φιλίας, ενισχυμένη από την οικονομική της άνθιση, ενθαρρυμένη από την ελλαδική αποσύνθεση, αλωνίζει στη Θράκη, αποδεκατίζοντας τα ερείσματα της πολιτείας στην μειονοτική ζωή και κοινωνία. Το θέμα των ιμάμηδων που ανέκυψε είναι υψίστης σημασίας για τον τόπο μας, πραγματικός οδοδείκτης, και η κυριολεκτικά τραγική του εξέλιξη πρέπει να αφυπνίσει όσους ακόμη διατηρούν μια έγνοια για την πατρίδα μας. Ξεκινώντας από τον ίδιο τον πρωθυπουργό – κι αυτό ΔΕΝ είναι σχήμα λόγου.<br /><br />Όπως όλα τα σημαντικά πράγματα στη χώρα, περνάει κι αυτό χωρίς να ασχοληθεί κανείς. Μέσα στους σκυλοκαυγάδες των πολιτικών, την τρομολαγνεία της οικονομικής κρίσης και την τιποτολογία του λάιφσταϊλ, ο εν εξελίξει θρίαμβος της Τουρκίας στη Ροδόπη αγνοείται και κανείς δεν σκοτίζεται. Η ελληνική πολιτική κατακρημνίζεται κι εμείς αδιαφορούμε, λες και πρόκειται για εσωτερικό ζήτημα κάποιας μακρινής, άγνωστης χώρας!<br />Κι όμως, πρόκειται για το μείζον ζήτημα των θρησκευτικών λειτουργών (ιμάμηδων), στο οποίο επιχειρήθηκε να μπει μία τάξη, με τη ρύθμιση εκκρεμοτήτων δεκαετιών. Καθώς πρόκειται για τον «κλήρο» της μουσουλμανικής θρησκείας, δηλαδή για το «προσωπικό» της κάθε μουφτείας, ήταν προφανές ότι η επί τρεις δεκαετίες κόντρα Αθήνας – Άγκυρας για το θέμα των μουφτήδων θα εκρίνετο εκεί. Θυμίζουμε ότι αφενός η μειονότητα στη Θράκη είναι χαρακτηρισμένη επισήμως – στη Συνθήκη της Λωζάνης – και αναγνωρισμένη από τη χώρα μας ως θρησκευτική και αφετέρου το ισλάμ είναι μία πέρα για πέρα κοσμική θρησκεία, που εννοεί να παρεμβαίνει σε κάθε πτυχή της ζωής των πιστών, άρα έχει και άκρως πολιτική διάσταση. Έτσι, το ποιος ελέγχει ή δεν ελέγχει την θρησκευτική ηγεσία και ιεραρχία, για όσα πράττει εντός κι εκτός Ελλάδος (τα μηνύματα και τα κηρύγματα που διαβάζονται στα τεμένη, τις προσκλήσεις θρησκευτικών λειτουργών από την Τουρκία κι αλλού, τις επίσημες επαφές με τον ισλαμικό κόσμο και τους επισκέπτες της Θράκης…), είναι αυτονοήτως εξαιρετικά σημαντικό. Κανείς δεν δικαιούται να το σνομπάρει, αφού αποτελεί καίρια παράμετρο της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή - εκτός κι αν έχει ήδη προαποφασίσει την παραίτησή του από αυτήν…<br />ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ<br />Τι γινόταν λοιπόν τόσα χρόνια; Η Ελλάδα στήριζε τους τρεις διορισμένους μουφτήδες σε Ξάνθη, Κομοτηνή και Διδυμότειχο και η Τουρκία τους αμφισβητούσε με τους «εκλεγμένους» Ιμπράμ Σερήφ στην Κομοτηνή και Αχμέτ Μέτε (διαδέχθηκε τον θανόντα Μεχμέτ Εμίν Αγκά) στην Ξάνθη. Με αυτούς δηλαδή που ονομάζαμε επί χρόνια «ψευτομουφτήδες» αλλά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τους επέτρεψε να φέρουν κι αυτοί τον τίτλο του μουφτή, εφόσον μια μερίδα πιστών τους ακολουθεί. Εμείς επισήμως εξακολουθούσαμε να δεχόμαστε μόνο τους νόμιμους μουφτήδες και ησυχάζαμε. Τι ρόλο όμως έχει ένας στρατηγός όταν δεν έχει αξιωματικούς, ένας διευθυντής χωρίς υπαλλήλους; Τον ίδιο έχει και ο μουφτής χωρίς τους ιμάμηδες. Χωρίς τους ανθρώπους που θα περάσουν τον λόγο του στα τεμένη, που θα τον φέρουν σε επαφή με τον λαό είναι μία μαριονέτα, ένα ανδρείκελο της βιτρίνας. Δυστυχώς αυτή ήταν περίπου η κατάσταση στην Ξάνθη, μετά τις τραγικές επιλογές της ελληνικής διοίκησης στη δεκαετία του ‘80 και την αδράνεια και την ευθυνοφοβία που ακολούθησε. Αντιθέτως στη Ροδόπη μία ικανοποιητική ισορροπία είχε εγκατασταθεί χάρη στο πρόσωπο του νόμιμου μουφτή, Μέτσο Τζεμαλή, ο οποίος με την μετριοπάθεια και το κύρος του κατάφερνε να ελέγχει την πλειοψηφία των 120 ιμάμηδων του νομού - κι αυτό παρά την καταθλιπτική τουρκοκρατία στο εσωτερικό της τοπικής μειονοτικής κοινωνίας.<br />Πώς όμως αμείβονταν αυτοί οι άνθρωποι; Επί χρόνια η κατάσταση ήταν γνωστή: Όσοι ήταν πιστοί στην Άγκυρα πληρωνόντουσαν από τον θηριώδη προϋπολογισμό του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής κι όσοι μένανε πιστοί στην Ελλάδα έπαιρναν μία απίθανα χαμηλή αποζημίωση μέσα από τις αδιαφανείς διαδικασίες των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ, όπου στην πραγματικότητα κανείς δεν είχε πραγματικό έλεγχο και πολλά τρωκτικά ανατράφηκαν*. Έτσι, ξεκίνησε προ λίγων ετών μία προσπάθεια με στόχο τον εξορθολογισμό και την διαφάνεια του συστήματος και την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας αυτών των ανθρώπων που αποδέχονται την νομιμότητα και αρνούμενοι το πρακτόρικο μισθολόγιο τιμούν την ελληνική τους υπηκοότητα. Ήδη από την εποχή της αλήστου μνήμης Γιαννάκου συντάχθηκε ένα νομοσχέδιο για την υπογραφή 240 (για το σύνολο της Θράκης) εννιάμηνων συμβάσεων που θα έδιναν έναν αξιοπρεπή μισθό, μία ασφάλεια και μία προοπτική σύνταξης σε όσους θρησκευτικούς λειτουργούς θα το ζητούσαν. Το νομοσχέδιο προχώρησε επί υπουργίας Στυλιανίδη, συνάντησε τις λυσσαλέες τουρκικές αντιδράσεις, καθυστέρησε από τους γνωστούς ρυθμούς της γραφειοκρατίας, ψηφίστηκε τελικά το περασμένο καλοκαίρι, συντάχθηκαν οι συμβάσεις για το διάστημα 1/9/2008 – 31/5/2009 και ξεκίνησε η διαδικασία συνεντεύξεων για τις προσλήψεις με μία παράλληλη προσπάθεια εκταμίευσης (επιτέλους!) των χρημάτων από το Υπουργείο Οικονομικών. Παρά τον ανηλεή πόλεμο, τους εκβιασμούς και τις απειλές της μειονοτικής ηγεσίας, οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν για τις 100 θέσεις ιμάμηδων στον νομό Ροδόπης υπερέβησαν κάθε προσδοκία.<br />ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ<br />Η Τουρκία δεν έμεινε αδρανής, ούτε φυσικά περιορίστηκε σε απλές διαμαρτυρίες των εγκάθετών της στην περιοχή. Οι νέοι μισθοί των ανθρώπων της αυξήθηκαν στα 700-800 ευρώ για τους έχοντες στοιχειώδη θρησκευτική κατάρτιση και στα 1300 ευρώ για τους πτυχιούχους. Παράλληλα, σε κάθε οικισμό και γειτονιά της Ροδόπης οι πράκτορές της άρχισαν να διαβάλουν τους ιμάμηδες που μέχρι χθες υπηρετούσαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα (ότι «γίνονται υπάλληλοι του χριστιανικού κράτους», ότι «προδίδουν τον κόσμο» κτλ) και να μαζεύουν υπογραφές (σε …κενές σελίδες) για το ποιοι προτιμούν ιμάμη πιστό στον Τζεμαλή ή στον Σερήφ. Ξεσηκώνουν τον κόσμο που αγνοεί το θέμα, απειλούν τους νομοταγείς ιμάμηδες - που ούτως ή άλλως είναι έναν χρόνο σχεδόν απλήρωτοι! - και τους πιέζουν να προσχωρήσουν στον τουρκομουφτή, ποντάροντας και στην ανασφάλεια που τους έχει δημιουργήσει η διάχυτη φήμη για αλλαγή του τρόπου ανάδειξης των μουφτήδων.<br />Ας σημειωθεί εδώ η άθλια αυτή ιστορία που ξεκίνησε από κύκλους του Κωλονακίου (ΚΕΜΟ και το κακό συναπάντημα…) οι οποίοι εμφανίζονται τελευταίως ξιπασμένοι με τη «σαρία» που ισχύει στη Θράκη και ζητούν να καταργηθούν οι δικαστικές αρμοδιότητες του μουφτή. Πρόκειται για την παραδοσιακή δυνατότητα που έχει ο θρησκευτικός ηγέτης του ισλάμ να ρυθμίζει ζητήματα γάμων, διαζυγίων και κληρονομιών, κάτι που ισχύει στη Θράκη (μόνον εφόσον το επιθυμούν οι ενδιαφερόμενοι) και που αποτελεί ένα πανίσχυρο ελληνικό επιχείρημα υπέρ της νόμιμης διαδικασίας: Δεν είναι δυνατόν ο δικαστής, ως δημόσιος λειτουργός, να εκλέγεται. Όμως οι εκσυγχρονιστές καθηγητάδες των Αθηνών δεν μπορούν να ανεχθούν τέτοιον «αναχρονισμό», έστω κι αν ποτέ κανένας μειονοτικός δεν ζήτησε την άρση του, έστω κι αν ποτέ κανείς δεν τους ρώτησε! Βάλθηκαν λοιπόν να τον καταργήσουν, ώστε να ανοίξει τελικά και ο δρόμος για την παραχώρηση του θεσμού (δια του «ώριμου», πλέον, υπουργείου Εξωτερικών**) στην Άγκυρα. Ποιος άλλωστε θα τους ζητήσει τον λόγο όταν θα έχει καταστραφεί το παν; Αυτοί θα έχουν κάνει το «επιστημονικό» τους καθήκον, που φυσικά και δεν έχει να κάνει με οποιοδήποτε εθνοκρατικό συμφέρον…<br />ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ<br />Έχουμε λοιπόν, ως Ελλάδα: Μία πολιτεία χωρίς καμμία δυνατότητα παρέμβασης στο επίπεδο της καθημερινής προπαγάνδας στο εσωτερικό της μειονοτικής κοινωνίας, όπου η Τουρκία αλωνίζει με τον μισθοφορικό της στρατό. Έναν κρατικό μηχανισμό ανίκανο να ολοκληρώσει στοιχειωδώς ένα μέτρο στη σωστή κατεύθυνση. Μία ξενόμυαλη «ιντελιγκέντσια» να υπονομεύει τους ανθρώπους οι οποίοι για χρόνια στήριξαν τη νομιμότητα και τον τόπο. Μία τοπική κοινω νία ανίδεη και αδιάφορη για τις εξε-λίξεις που θα καθορίσουν το μέλλον της.<br />Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό είχαμε και το αναμενόμενο αποτέλεσμα: Μια πλήρη καταστροφή. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που δήλωναν νομιμόφρονες στον νόμιμο μουφτή έχουν είτε αποσυρθεί είτε προσχωρήσει στις τουρκικές γραμμές. Όταν τελικά θα έρθουν (οσονούπω;) τα χρήματα, με τις τελικές υπογραφές στις συμβάσεις, είναι αμφίβολο αν θα βρεθεί ένας διψήφιος αριθμός συμβασιούχων για το δίμηνο που απομένει! Κι αυτά σε έναν νομό όπου, παρά τις αδυναμίες, επί χρόνια ένας στοιχειώδης έλεγχος της κατάστασης, μία παρήγορη νομιμότητα διετηρείτο. Οι άνθρωποι που για χρόνια άντεξαν τις τουρκικές πιέσεις και απειλές παραιτούνται απογοητευμένοι με την ανυπαρξία της Ελλάδας και με την επικράτηση των πρακτόρων της Άγκυρας. Η μουφτεία Κομοτηνής χάνεται για την Ελλάδα πριν ακόμα αμφισβητηθεί ο θεσμός της. Από δίπλα τα άτυπα σχολεία Κορανίου αυξάνονται αλματωδώς – ξεπερνούν τα 100! – μαζεύοντας κάθε απόγευμα τα παιδιά για τα κατηχητικά του Σερήφ και του Μέτε, όπου καθένας μπορεί να φανταστεί τι είδους θρησκευτική συνείδηση προωθείται (με πρώτο μάθημα τον …εθνικό ύμνο της Τουρκίας και με τη φάτσα του Κεμάλ προμετωπίδα!). Το τοπίο στο μειονοτικό της Θράκης αλλάζει άρδην και αλλάζει οριστικά, όσο κι αν κάποιοι αρμόδιοι θέλουν να τρέφουν ελπίδες αναστροφής της πορείας για τον μέλλον. Ποιος τρελλός θα ξαναεμπιστευόταν το ελληνικό κράτος, αυτό που γελοιοποιήθηκε αδυνατώντας (ή μήπως αρνούμενο;) να πράξει το αυτονόητο; Το ωραίο είναι ότι ορισμένοι, παραβλέποντας τις αθλιότητες του υπουργείου Εξωτερικών και την αβελτηρία του υπουργείου Οικονομικών, ψάχνουν να χρεώσουν την πανωλεθρία στον κύκλο του νόμιμου μουφτή!<br />ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ<br />Πριν δύο χρόνια επισημαίναμε το γενικότερο πρόβλημα που συνιστά για την θρακική πολιτική της Αθήνας η τουρκοϊσλαμική σύνθεση και ο λαϊκότροπος εκσυγχρονισμός του Ερντογάν. Σημειώναμε («Αντιφωνητής», 16-9-07) ότι το - βολικό για μας - χάσμα μεταξύ λαϊκού αισθήματος και πολιτικής εκπροσώπησης που διατηρούσε ο άθρησκος κεμαλισμός τείνει να εξαλειφθεί και χρειαζόμαστε νέα πολιτική αντιμετώπιση. Ήδη η Τουρκία κάνει περίπατο στην περιοχή. νομιμοποιημένη από τα δεκάχρονα φληναφήματα περί ελληνοτουρκικής φιλίας, ενισχυμένη από την οικονομική της άνθιση, ενθαρρυμένη από την ελλαδική αποσύνθεση, αλωνίζει στη Θράκη, αποδεκατίζοντας τα ερείσματα της πολιτείας στην μειονοτική ζωή και κοινωνία. Το θέμα των ιμάμηδων που ανέκυψε είναι υψίστης σημασίας για τον τόπο μας, πραγματικός οδοδείκτης, και η κυριολεκτικά τραγική του εξέλιξη πρέπει να αφυπνίσει όσους ακόμη διατηρούν μια έγνοια για την πατρίδα μας. Ξεκινώντας από τον ίδιο τον πρωθυπουργό – κι αυτό ΔΕΝ είναι σχήμα λόγου.</span>

Θρησκευτικά παιχνίδια στην Θράκη

Όπως όλα τα σημαντικά πράγματα στη χώρα, περνάει κι αυτό χωρίς να ασχοληθεί κανείς. Μέσα στους σκυλοκαυγάδες των πολιτικών, την τρομολαγνεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Προβλήματα στο Νοσοκομείο Χανίων

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgk_IbyC2Meyhl0blzDklqaNxdPIqCluQqoz6ZXRrhUNtD1wVZW3JmYYrGQXqNeQW69Z8MXEORwEqwCa2KwqJJ0NX5EwQskHQTDCLxw8Xo-pQPU0uyoYj7tJz1CWLl0DGIbtMVmGXcp4u4r/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326486999021327042" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgk_IbyC2Meyhl0blzDklqaNxdPIqCluQqoz6ZXRrhUNtD1wVZW3JmYYrGQXqNeQW69Z8MXEORwEqwCa2KwqJJ0NX5EwQskHQTDCLxw8Xo-pQPU0uyoYj7tJz1CWLl0DGIbtMVmGXcp4u4r/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 242px; FLOAT: left; HEIGHT: 169px; CURSOR: hand" /></a><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5qKGVxmkhyKZDdQ9MYiXDKD9x-AzP6kBFwAXu5PNWFO-jgnQ_A6zjGD_AvolpuTKxUNRChkeem44_ZWdAB5rSoP5lqNpBbvVL_LwEhxsRpfBCPIvSXgTmim6d21WX25i1ZmHQulKuH3TX/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"></a>Τα προβλήματα του Νοσοκομείου Χανίων επιβεβαίωσαν χθες σε χωριστές επισκέψεις τους, την ίδια περίπου ώρα, οι βουλευτές Μανώλης Σκουλάκης και Στέλιος Νικηφοράκης και εξέφρασαν τη στήριξή τους στο νέο διοικητή του ιδρύματος Κώστα Δανδουλάκη, για την επίλυσή τους.Στο πλαίσιο της επίσκεψης στους χώρους του Νοσοκομείου, ο κ. Σκουλάκης και ο κ. Νικηφοράκης δεν παρέλειψαν να....<span class="fullpost"> ευχηθούν χρόνια πολλά και καλό Πάσχα στους εργαζόμενους του ιδρύματος αλλά και στους ασθενείς. Ο κ. Σκουλάκης ευχήθηκε στον νέο διοικητή του Νοσοκομείου Χανίων Κώστα Δανδουλάκη "καλή δύναμη στο δύσκολο έργο που δέχτηκε να αναλάβει", ενώ ανανέωσαν το ραντεβού τους για την ερχόμενη Τετάρτη ώστε να "προετοιμαστεί ο διοικητής καλύτερα και να κάνουμε μία κουβέντα επί της ουσίας των προβλημάτων με όλο το υπηρεσιακό δυναμικό του νοσοκομείου και να συμφωνήσουμε σε μία κοινή πορεία".Παράλληλα, ο κ. Σκουλάκης δήλωσε ότι θα στηρίξει τον διοικητή προς μία κατεύθυνση τεκμηριωμένης διεκδίκησης και επίλυσης των προβλημάτων του νοσοκομείου μας που είναι πολλά και συσσωρευμένα. "Σε αυτή την κατεύθυνση λοιπόν θα είμαι δίπλα του καθώς εμένα με ενδιαφέρει να πετύχει και του το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου γιατί η λειτουργία του νοσοκομείου και η παροχή υπηρεσιών υγείας του Νομού μας είναι υπόθεση όλων μας. Αφορά όλους τους πολίτες, όλο τον κόσμο και το έχει απόλυτη ανάγκη ο λαός μας και προς αυτή την κατεύθυνση σαν υπεύθυνος του Τομέα Υγείας της αξιωματικής Αντιπολίτευσης θα το στηρίξω". "Θέλω να πιστεύω ότι το Υπουργείο Υγείας αυτή τη φορά θα ακούσει τα προβλήματα. Από 'κει και πέρα όσα μπορεί να λύσει καλώς, όσα δεν μπορεί να μας το πει ότι δεν μπορεί να τα λύσει, τόνισε ο κ. Σκουλάκης. Από την πλευρά του ο κ. Νικηφοράκης σημείωσε ότι "η τοποθέτηση του κ. Δανδουλάκη ως διοικητή είναι μία νέα αρχή για το Νοσοκομείο Χανίων και κάθε καινούρια αρχή είναι ελπιδοφόρα από την φύση της. Αλλά είναι και Ανάσταση που από μόνη της είναι ίσως το πιο καθαρό μήνυμα ελπίδας που εκπέμπεται κάθε έτος. Καταθέτω και την δική μου ελπίδα η οποία όμως εμπεριέχει μέσα και την βεβαιότητα ότι καλύτερες μέρες για το Νοσοκομείο Χανίων έρχονται". Ο κ. Νικηφοράκης υπογράμμισε, ακόμη, ότι "το Νοσοκομείο Χανίων πέρασε από μεγάλες ταλαιπωρίες, πέρασε από πολλά κύματα όπως πέρασαν και τα νοσοκομεία όλης της χώρας. Είναι θετικό και παρήγορο, αρκεί να έχουμε ετοιμότητα να μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε, ότι μέσα στην επόμενη εβδομάδα ανοίγει το 4ο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης στον Τομέα της Υγείας. Το Νοσοκομείο Χανίων και γενικότερα τα Χανιά έχουν μια ολοκληρωμένη, τεκμηριωμένη, εμπεριστατωμένη και διεκδικητική πρόταση και 'κει θα ενώσουμε όλες τις δυνάμεις για να πολλαπλασιάσουμε τις δυνατότητές μας και θεωρώ ότι πραγματικά ξημερώνει μια καλύτερη μέρα". Ο κ. Νικηφοράκης στα πλαίσια της επίσκεψής του στο Νοσοκομείο Χανίων, ευχήθηκε: "Κανείς απ' όσους φιλοξενούνται σήμερα στις εγκαταστάσεις του νοσοκομείου να μην ξαναβρεθεί τέτοιες μέρες μακρυά από την οικογένειά του. Στους εργαζομένους και στο προσωπικό αφού τους ευχαριστήσω για τον επαγγελματικό πατριωτισμό που τόσα χρόνια επιδεικνύουν και κατορθώνουν να έχουν σε υψηλά στάνταρ την λειτουργία του Νοσοκομείου Χανίων, χρόνια πολλά, ευτυχισμένα και δημιουργικά. Στις Χανιώτισσες και στους Χανιώτες εύχομαι καλή Ανάσταση και να είναι ένα Πάσχα βουτηγμένο σε αισιοδοξία και στο πραγματικό του μήνυμα".Παράλληλα ο διοικητής του Νοσοκομείου Χανίων, Κώστας Δανδουλάκης τόνισε ότι "για το Νοσοκομείο Χανίων και για εμένα προσωπικά, η σημερινή μέρα ήταν ξεχωριστή και ιδιαίτερα τιμητική γιατί έτυχα της διακομματικής στήριξης, γεγονός το οποίο ακόμα περισσότερο μου επιβάλλει να καταβάλω κάθε δυνατή προσπάθεια και συνεργασία με όλους και κυρίως με ειλικρίνεια". Ο κ. Δανδουλάκης πρόσθεσε ότι "με αυτές τις σκέψεις προχωράμε και θα έχουμε τις συναντήσεις που απαιτείται πέραν των θεσμικών οργάνων του Νοσοκομείου, ούτως ώστε όλοι μαζί να προχωρήσουμε τα θέματα του Νοσοκομείου μας προς όφελος των ασθενών, της λειτουργίας του Νοσοκομείου, του κοινωνικού συνόλου και ταυτόχρονα να κάνουμε το αυτονόητο κι αυτό που έχουμε όλοι μας υποχρέωση". Εξάλλου ο κ. Δανδουλάκης αναφέρθηκε και στην νέα εγκύκλιο του Υπουργού Υγείας η οποία προβλέπει τη συνεχή εποπτεία των εφημεριών είτε από τον διοικητές των νοσοκομείων είτε από τους υποδιοικητές. "Δεν είναι ένα θέμα μόνο των διοικητών και των υποδιοικητών", όπως επισήμανε ο κ. Δανδουλάκης, "αλλά είναι θέμα και των ιατρών, των διευθυντών των κλινικών, των διευθυντών των επειγόντων περιστατικών. Σε κάθε περίπτωση θα υπάρξει ένας συντονισμός κι εξάλλου υπάρχει η μέχρι τώρα εμπειρία αλλά και το δεδομένο ότι όλα τα περιστατικά αντιμετωπίζονται με επιτυχία, καθώς χθες σε μια πρόχειρη ενημέρωση που είχα, 90.000 ήταν τα περιστατικά που αντιμετωπίστηκαν το 2008 στο Νοσοκομείο Χανίων. Καταλήγοντας ο διοικητής του Νοσοκομείου Χανίων ανέφερε ότι "την εποπτεία την έβλεπα με την καλή έννοια του όρου, δηλαδή ότι πρέπει και είναι υποχρεωμένη και η διοίκηση να έχει γνώση των περιστατικών αλλά και για το μεγάλο έργο που γίνεται και εκτός των ωρών λειτουργίας του Νοσοκομείου".<br /><br />πηγή : Χανιώτικα Νέα</span>

Προβλήματα στο Νοσοκομείο Χανίων

Τα προβλήματα του Νοσοκομείου Χανίων επιβεβαίωσαν χθες σε χωριστές επισκέψεις τους, την ίδια περίπου ώρα, οι βουλευτές Μανώλης Σκουλάκης και...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Μ. Σάββατο έφυγε από την ζωή ο Μπάμπης Κοτρίδης

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhl3JN5DniG_fmYQsSADEOiGjZZGa1RYzhoPRIu8odRqUUUG9fG6dG228knlrAKNXfWVwJynsCyllPTUBidS3GQYAgM7njYHYLU4PCx3gFxwobKNfppE56qdibMrRq-h2HFSSQygqxzPxOh/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326479880359576898" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhl3JN5DniG_fmYQsSADEOiGjZZGa1RYzhoPRIu8odRqUUUG9fG6dG228knlrAKNXfWVwJynsCyllPTUBidS3GQYAgM7njYHYLU4PCx3gFxwobKNfppE56qdibMrRq-h2HFSSQygqxzPxOh/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 282px; FLOAT: left; HEIGHT: 254px; CURSOR: hand" /></a> Σε ηλικία 81 ετών απεβίωσε το Μεγάλο Σάββατο ο Μπάμπης Κοτρίδης, ένα από τα κορυφαία αστέρια του Ολυμπιακού τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Ο Κοτρίδης άφησε την τελευταία του πνοή μια μέρα μετά τη βράβευση του στο γήπεδο της Νίκαιας, στο παραδοσιακό ματς Βραδυποριακού – Ταλαιπωριακού. Γεννήθηκε στη Δραπετσώνα το 1928 και πριν ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο υπήρξε αθλητής στίβου του Πανιωνίου στα 400μ.εμπόδια, ενώ το 1946 έφτασε μέχρι την Εθνική ομάδα στίβου με το άλμα εις ύψος. Πριν πάει στον Ολυμπιακό το 1946 απορρίφθηκε από την ΑΕΚ. Οι αδερφοί Χέλμη τον καθιέρωσαν στον Ολυμπιακό με τον οποίο κατέκτησε 10 πρωταθλήματα (1947, 1948, 1951, 1952, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958 και 1959) και ισάριθμα Κύπελλα Ελλάδος(1947, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960 και 1961). Ήταν ο «κόφτης» στη μεσαία γραμμή της μεγάλης ομάδας του Ολυμπιακού στα 50s, ψηλός χαφ με θαυμάσιο κοντρόλ, καλή ντρίμπλα και φοβερή αντοχή. Ο Πούσκας φέρεται να είπε το 1957 για τον Κοτρίδη: "Έχει το κεφάλι του συμπαίκτη μου Κότσις!" Ήταν μέλος της ενδεκάδας του Ολυμπιακού που κέρδισε σε φιλικό ματς στις 4 Ιουλίου 1961 στο Καραϊσκάκη την Σάντος του Πελέ με 2-1. Έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στη Δόξα Δράμας. Είχε 18 συμμετοχές στην Εθνική Ελλάδος (ένα γκολ) και ξεχώριζε για την ευστοχία του σε εκτελέσεις πέναλτι, αφού σε 38 προσπάθειες στην καριέρα του σε επίσημους αγώνες, είχε στείλει 36 φορές την μπάλα στα δίχτυα.

Το Μ. Σάββατο έφυγε από την ζωή ο Μπάμπης Κοτρίδης

Σε ηλικία 81 ετών απεβίωσε το Μεγάλο Σάββατο ο Μπάμπης Κοτρίδης, ένα από τα κορυφαία αστέρια του Ολυμπιακού τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι επτά μορφές της Πρώτης Κυρίας….

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHQt3YYi87fT4khWx_WHyRyxnPdTkZ6IQVxt67t8EadU1VKYFCUQ9nbLpJFD7pgZc1xqAqxGhXJT7DM7-Ix71rFy5AmEmkc1TyPqIG-ppDOoxpfa4AVPUKcAj1X5RcTDQGERg4LqwpR3tG/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF1.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326473192595487586" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHQt3YYi87fT4khWx_WHyRyxnPdTkZ6IQVxt67t8EadU1VKYFCUQ9nbLpJFD7pgZc1xqAqxGhXJT7DM7-Ix71rFy5AmEmkc1TyPqIG-ppDOoxpfa4AVPUKcAj1X5RcTDQGERg4LqwpR3tG/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF1.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 281px; CURSOR: hand" /></a> Μαγείρισσα. Αμαζόνα και πριγκίπισσα. Χαλαρή οικοδέσποινα, έτοιμη να παρακάμψει το αυστηρό πρωτόκολλο. Η νέα αγαπημένη των σχεδιαστών, μακριά, ωστόσο, από την παράδοση της Τζάκι Κένεντι. Πόσα είναι τελικά τα πρόσωπα της Μισέλ Oμπάμα; Και από τι υλικό είναι φτιαγμένο το νέο αμερικανικό σύμβολο;<br />Στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής G20 του Λονδίνου, μια χειρονομία κατάφερε να κλέψει –προσωρινά, έστω– τις εντυπώσεις από τις κοινές εκκλήσεις των ηγετών για την αντιμετώπιση της κρίσης.<br />Ήταν η στιγμή που η Μισέλ Oμπάμα ακούμπησε το χέρι της στην πλάτη της βασίλισσας Εισάβετ Β’ παρακάμπτοντας –με τρόπο άχαρο για πολλούς– το αυστηρό πρωτόκολλο. Μία ημέρα μετά, ο Μπάρακ Oμπάμα κατέβαινε μόνος του τις σκάλες του προεδρικού αεροσκάφους στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης.<br />Η σύζυγός του.....<span class="fullpost">είχε έτοιμη μια αφοπλιστική απάντηση –μέσω του εκπροσώπου του Λευκού Oίκου– για όσους την περίμεναν στην Τουρκία, αλλά δεν την είδαν ποτέ: «Η Σάσα και η Μάλια επιστρέφουν στο σχολείο ύστερα απ’ τις ανοιξιάτικες διακοπές κι εγώ πρέπει να είμαι εκεί».<br />Αν δεν επρόκειτο για ένα καλά κρυμμένο φλέγμα, ήταν σίγουρα προπέτασμα καπνού για να αποφύγει οποιαδήποτε κοινή φωτογραφία με μαντιλοφορεμένες Τουρκάλες, έγραψαν αρκετοί σχολιαστές. Δύο πρόσωπα, λοιπόν –ένα χίπικο κι ένα της οικογενειάρχισσας– , μέσα σε ένα 24ωρο.<br />Κρύβει κι άλλους άσους στο μανίκι της η πρώτη κυρία των ΗΠΑ; Αν πιστέψουμε τους Αμερικανούς αναλυτές, υπάρχουν καμιά δεκαριά Μισέλ πίσω από το πρόσωπο που βλέπουμε. Και με τον τρόπο τους εξηγούν την τεράστια απήχηση μιας γυναίκας που μετράει δύο πτυχία (Κοινωνιολογίας από το Πρίνστον και Νομικής από το Χάρβαρντ), 17 χρόνια γάμου με τον άνθρωπο που θα γινόταν πρόεδρος και περίπου τρεις μήνες στο Λευκό Oίκο.<br />1 η ευτυχισμένη σύζυγος<br />Η Χίλαρι έστεκε δίπλα στον Μπιλ Κλίντον μέχρι τη στιγμή που έπρεπε απλώς να τον ανέχεται (ας όψεται η Μόνικα Λουίνσκι). Η Λόρα Μπους έβλεπε επί οχτώ χρόνια τη δημοτικότητα του συζύγου της να γκρεμίζεται στα τάρταρα, επιλέγοντας τη διακριτική γοητεία της απόστασης. Και ξαφνικά εμφανίζεται ο τρίτος δρόμος.<br />Η Μισέλ κρατάει τον Μπαράκ σφιχτά απ’ το χέρι, τον φιλάει στο στόμα μπροστά στις κάμερες, δεν φοβάται τα εφαρμοστά φορέματα, συνδυάζει επιδέξια τη σεξουαλικότητα με τη συντροφικότητα και τη μητρότητα. Επιτέλους, η πρώτη κυρία έχει έναν πραγματικό γάμο και μια καλή οικογένεια. Κάθε φορά που εμφανίζεται δίπλα στον σύζυγό της, το σώμα τους μιλάει το ίδιο γλαφυρά όπως σε μια πολιτική ομιλία.<br />Η θερμοκρασία μεταξύ τους είναι η θερμοκρασία που φτάνει στο ακροατήριο. Ακολουθώντας –ενστικτωδώς ή όχι– τις αρχές του επικοινωνιακού μάρκετινγκ, η Μισέλ μοιάζει να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, ακόμη και όταν λείπει από το προσκήνιο.<br />Όλοι νομίζουν ότι την ξέρουν, αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην πραγματικότητα (για κανέναν δεν ισχύει, άλλωστε – ας είμαστε ρεαλιστές). Ότι γνωρίζουμε γι’ αυτήν είναι όσα σχολιάστηκαν μπροστά στην κάμερα για το επιβλητικό ύψος, τις καμπύλες, το στυλ των ρούχων που φοράει.<br />Μένει να αποδειχτεί εάν θα τα καταφέρει και στο ρόλο της πρώτης κυρίας. Ένα ρόλο στον οποίο οι ψηφοφόροι προβάλλουν περισσότερες επιθυμίες απ’ όσες αφήνουν να διαρρεύσουν οι γυναίκες των προέδρων. Αλλά, πάλι, αυτή ακριβώς δεν είναι η διαφορά μεταξύ ενός icon και μιας πολιτικού; Να εκμεταλλεύεται προς όφελός του τις προβολές του πλήθους.<br />• Σε αντίθεση με τη Χίλαρι Κλίντον,η νυν πρώτη κυρία έχει –επιτέλους–έναν ευτυχισμένο γάμο. Σε αντίθεση με τη Λόρα Μπους, ακολουθεί τον σύζυγό της σε απόσταση αναπνοής και όχι από την ασφάλεια των ιδιαίτερων δωματίων του Λευκού Οίκου.<br />2 η αμαζόνα-πριγκίπισσα<br />Ήταν το προηγούμενο καλοκαίρι, ο αγώνας αντοχής προς την προεδρική εκλογή καλά κρατούσε και οποιοδήποτε ατόπημα μετρούσε διπλά. Όπως η φήμη που διέσπειρε ένας μπλόγκερ ότι η Μισέλ πιάστηκε στα πράσα –σε βιντεοταινία, για την ακρίβεια– να ξεστομίζει τη φαρμακερή λέξη «ασπρούλης» για τους συνδαιτυμόνες του συζύγου της.<br />Η κατηγορία ερχόταν να προστεθεί σε όσες είχε προλάβει να συγκεντρώσει από την αρχή της εκστρατείας: «έλλειψη πατριωτισμού», «επιτηδευμένη καχυποψία», «επιθετικότητα» και «προσπάθεια να ευνουχίσει τον Μπάρακ». Σε όλες είχε αντέξει και για όλες είχε δώσει εξηγήσεις με το παραπάνω. Αυτή τη φορά έμεινε ανέκφραστη: «Ασπρούληδες; Αυτή τη λέξη θα μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει ο Τζορτζ Τζέφερσον» (σ.σ. φανταστικός Αφροαμερικανός, τον οποίο υποδύθηκε ο Σέρμαν Χέμσλι στην τηλεοπτική σειρά «All in the family» την περίοδο 1973-75).<br />Ήταν μια πετυχημένη ατάκα. Δεν έπαιξε μόνο με τις υποψίες ορισμένων για τη μυστική ζωή της ως φανατικής ακτιβίστριας. Ειρωνεύτηκε και όσους θεωρούσαν αυτήν και τον σύζυγό της αυτάρεσκους μικρομανδαρίνους που δεν ξέρουν κατά πού πέφτει ο Λευκός Oίκος. Η επιλογή της να συγκριθεί με τον Τζορτζ και όχι τη Λουίζα Τζέφερσον έκρυβε περισσότερα απ’ όσα φανέρωνε. Ήταν σαν να έλεγε στους άσπονδους εχθρούς της ότι ο Μπάρακ ήταν ένας καλόβολος άνθρωπος και η ίδια το αφεντικό της απόλυτης προεδρικής κατοικίας πάνω στον πλανήτη.<br />Στην πραγματικότητα, η Μισέλ είχε κατορθώσει κάτι ακόμη πιο σημαντικό από το να είναι το αφεντικό. Απέσπασε το προαιώνιο προνόμιο των λευκών προτεσταντισσών να θεωρούνται «κυρίες». Καλλιεργημένες, μορφωμένες και αντικείμενα του σεξουαλικού πόθου.<br />Όλα αυτά χωρίς να χάσει σε τίποτε από την εξυπνάδα της επιβίωσης και την ισχυρή θέληση μιας αμαζόνας. Oι ψηφοφόροι άλλωστε τη διόρισαν «Νο 1 μαμά» (mom-in-chief), όχι αρχηγό μιας μητριαρχίας νέου τύπου. Η γοητεία της ήταν το πιο ισχυρό όπλο μέσα στη μυστική ατμόσφαιρα του Λευκού Oίκου.<br />Η μαρτυρία της κριτικού θεάτρου Μαργκό Τζέφερσον στο πρόσφατο αφιέρωμα του «New York» μιλάει από μόνη της: «Πρόσφατα ένας φίλος μου περιέγραφε τη σκηνή ενός πατέρα που έδειχνε φωτογραφίες από την τελετή ορκωμοσίας στη μικρή κόρη του. “Τι νομίζεις ότι συμβαίνει σ’ αυτή τη γιορτή;” τη ρώτησε. “Απλό: αυτός φίλησε την πριγκίπισσα κι έγινε πρόεδρος!”»<br />3 η οικοδέσποινα<br />«Για όνομα του Χριστού! Αγόρασαν δώρα για τα κορίτσια;» Oι υπάλληλοι της ανατολικής πτέρυγας έμειναν άναυδοι ακούγοντας τη Μισέλ λίγο μετά την επίσκεψη των Γκόρντον και Σάρα Μπράουν στο Λευκό Oίκο. Ήταν ομολογουμένως ένα επικοινωνιακό ατόπημα. Που συνοδεύτηκε από ένα δεύτερο: τα αντίστοιχα δώρα για τους γιους του πρωθυπουργικού ζεύγους ήταν δύο ελικοπτεράκια, από αυτά που μπορεί κανείς να αγοράσει με τη σέσουλα μέσα στο κατάστημα δώρων του Λευκού Oίκου.<br />Oι επικοινωνιολόγοι καταλογίζουν την ίδια έλλειψη γούστου στη Χίλαρι Κλίντον. Μπορεί μια πρώτη κυρία να έχει διαμορφώσει τις καταναλωτικές της συνήθειες σ ’ ένα «Mall» των προαστίων; Κι όμως, ακόμη κι αυτή η λεκτική γκάφα της Μισέλ λειτούργησε. Επειδή ήταν ανθρώπινη.<br />Πολύ ανθρώπινη, για την ακρίβεια. Μπορεί οι Μπράουν να έφυγαν ελαφρώς μουδιασμένοι, αλλά το αμερικανικό κοινό δεν χρέωσε στη Μισέλ ούτε μισή μονάδα δημοτικότητας. Γιατί; Επειδή περνάμε περίοδο κρίσης, τα ακριβά δώρα βγάζουν μάτι και, εν πάση περιπτώσει, το πρόγραμμα της πρώτης κυρίας είναι πολύ βεβαρημένο για να τυλίγει το πρωτόκολλο με χαρτί πολυτελείας.<br />4 η καλή μαγείρισσα<br />Μία εβδομάδα πριν, η Μισέλ βγήκε στον κήπο του Λευκού Οίκου για να φυτέψει βιολογικά φυτά μαζί με μαθητές. Και μόλις στις αρχές Μαρτίου, η εικόνα της να σερβίρει ρύζι σε άστεγους έκανε το γύρο του κόσμου. Δύο κινήσεις politically correct τον καιρό των ισχνών αγελάδων.<br />Η πρώτη κυρία κατέβηκε στο πεζοδρόμιο (και τον κήπο) κι έκανε πολιτική φορώντας την ποδιά της. Στις μέρες μας, ακόμη και η κουζίνα του Λευκού Oίκου μυρίζει εξουσία. Η «πολιτική της διατροφής» –αειφόρος αγροτική παραγωγή, ασφάλεια τροφίμων, παιδική παχυσαρκία– ταιριάζουν γάντι στη Μισέλ. Πριν από το πρώτο επίσημο δείπνο με τους αξιωματούχους του Λευκού Oίκου είχε καλέσει σπουδαστές μαγειρικής για να εξομολογηθεί μπροστά τους πόση σημασία έχει πλέον η «τοπική» (local) κουζίνα.<br />Δεν είναι άλλωστε οπαδός της haute cuisine –όπως κάποτε η Τζάκι– ούτε περίπου ανορεξική – όπως η Νάνσι Ρείγκαν. Το γαστρονομικό της πιστεύω αντιστοιχεί μάλλον στα «καθαρά τρόφιμα» (χωρίς συντηρητικά), όπως λέει συχνά. Πάνω απ’ όλα, μοιάζει να απολαμβάνει παντού και πάντα το φαγητό. Χωρίς, δυστυχώς, να ξέρουμε άλλες λεπτομέρειες.<br />Για να παραφράσουμε το παλιό καραμανλικό ρητό: στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που τρώγονται, αλλά δεν λέγονται, και πράγματα που λέγονται, αλλά δεν τρώγονται με τίποτα.<br />• Από τον ευάλωτο πατέρα της, που έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας, έμαθε να μπαίνει στη θέση των άλλων, να προσαρμόζεται στην καθημερινότητα των δρόμων και να αφήνει στην άκρη το παράπονο.<br />5 η πληθωρική<br />«Τζάκι Κένεντι του 21ου αιώνα»; Θα αστειεύεστε. Εάν κάτι διαφοροποιεί τη νυν από την τέως, είναι το ίδιο τους το σώμα. Σύμφωνα με τον Βαλεντίνο, η Τζάκι ήταν μία από τις δύο γυναίκες που δεν άλλαξαν ποτέ νούμερο στα ρούχα που τους έραβε. Η άλλη ήταν η Όντρεϊ Χέπμπορν.<br />Δεν παίρνουμε όρκο ότι η Μισέλ θέλει να μείνει στο ίδιο νούμερο, αλλά αυτό που φοράει αρέσει σε πολλές Αφροαμερικανίδες. «Μηροί» και «οπίσθια» μπορεί να ακούγονται αδόκιμες λέξεις όταν μιλάς για πολιτική, αλλά η σημασία τους για το εκλογικό σώμα είναι μια υπόθεση πολύ σοβαρή για να την αφήσουμε στους λεξικογράφους. Το μήνυμα στις –νεαρές κυρίως– Αμερικανίδες είναι σαφές, γι’ αυτό και σοφό: μπορούν να έχουν λίγα κιλά παραπάνω χωρίς να απολογούνται ποτέ γι’ αυτά.<br />6 η κόρη του μπαμπά<br />O Φρέιζερ Ρόμπινσον ο τρίτος υπήρξε για τους φίλους του ένας μετριόφρων υπάλληλος στον Oργανισμό Ύδρευσης του Σικάγου. Με το που τελείωνε το καθημερινό ωράριό του, ο Αφροαμερικανός απόγονος σκλάβων έτρεχε εθελοντικά σε όλη την πόλη για να πείσει τους συμπολίτες του να ψηφίσουν στην επόμενη κρίσιμη αναμέτρηση.<br />Πόρτα-πόρτα έτρεχε μαζί του και η μικρή Μισέλ, που ζούσε από τόσο κοντά τον πόνο –και το πάθος– ενός ανθρώπου που έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας. Το πρότυπο της μίμησης παραήταν δυνατό για να μην την επηρεάσει. Κι έτσι από έναν ευάλωτο, παθιασμένο πατέρα έμαθε να μπαίνει στη θέση των άλλων, να προσαρμόζεται στην καθημερινότητα των δρόμων και να αφήνει στην άκρη το παράπονο.<br />«Σε όλη μου τη ζωή ήθελα να νιώθει περήφανος για μένα», δήλωσε μετά το θάνατό του. «Μοναδική μου έγνοια ήταν τι θα σκεφτόταν για τις επιλογές μου, τον τρόπο ζωής, την επαγγελματική μου σταδιοδρομία, τον άντρα που θα παντρευτώ».<br />Έψαχνε άραγε έναν σύζυγο που της θύμιζε τον πατέρα της; «Ναι, αυτός ο τύπος ανθρώπου της ταίριαζε. Της έκανα μάλιστα πλάκα: ποτέ δεν θα τον βρεις, επειδή πολύ απλά τέτοιοι άντρες δεν υπάρχουν πλέον», εξομολογήθηκε ο αδερφός της, πρώην μπασκετμπολίστας, Κρεγκ Ρόμπινσον.<br />7 το μοντέλο<br />Τον περασμένο Ιούνιο εμφανίστηκε στην αμερικανική εκπομπή «The view» φορώντας ένα ασπρόμαυρο φορεματάκι με prints της Ντόνα Ρίκο, που είχε αγοράσει από κατάστημα του Σικάγου έναντι 148 δολαρίων. Την επόμενη ημέρα χιλιάδες γυναίκες έπεσαν σαν τσουνάμι στις βιτρίνες των πολυκαταστημάτων.<br />Σύμφωνα με τους «Sunday Times», σε 24 ώρες πουλήθηκαν 2.000 κομμάτια. Η δημιουργία πέρασε στην ιστορία, όπως, εξάλλου, το χρυσοκίτρινο στενό φόρεμα και το ασορτί παλτό στην τελετή ορκωμοσίας. Για τους χορούς που ακολούθησαν, η Μισέλ επέλεξε άσπρη μακριά τουαλέτα από τον 26χρονο Αμερικανοταϊβανέζο σχεδιαστή Τζέισον Γου, του οποίου οι δημιουργίες κοστίζουν ως και 6.000 δολάρια (δικό του ήταν και το μεταξωτό φόρεμα με το οποίο φωτογραφήθηκε η Μισέλ στο εξώφυλλο της «Vogue»).<br />Το να περιγράφεις τις ενδυματολογικές επιλογές της πρώτης κυρίας των ΗΠΑ είναι εδώ και χρόνια μέρος του πολιτικού ρεπορτάζ. Όταν, λοιπόν, η Μισέλ φοράει λευκή τουαλέτα, πρέπει να είμαστε καχύποπτοι ότι το παίζει Σταχτοπούτα (όπως η Τζάκι Κένεντι);Ή ότι είναι προκατειλημμένη εναντίον των Αφροαμερικανών σχεδιαστών; Περιφρονητική μήπως απέναντι στις παλιότερες καραβάνες του χώρου; Τίποτε απ’ όλα αυτά.<br />Από τη στιγμή που μια στυλιστική επιλογή της μπορεί να σημαίνει τα πάντα, στην πραγματικότητα δεν σημαίνει τίποτε. Απλώς ότι το στυλ της μπορεί να αποδειχτεί σε ένα από τα μεγάλα ατού της. «Ξαναγράφει τους κανόνες της μόδας και πλέον φαίνεται ολοκάθαρα το πρότυπο του στυλ στο οποίο μεταμορφώνεται», έγραψαν οι «Τimes» του Λος Άντζελες. Το «Vanity Fair», απ’ την πλευρά του, την κατέταξε ανάμεσα στους «10 πιο καλοντυμένους ανθρώπους του κόσμου». Δεν λείπουν βέβαια και όσοι παίρνουν σαφείς αποστάσεις από χαρακτηρισμούς του τύπου «η νέα Τζάκι».<br />Όπως ο Όσκαρ Ντε Λα Ρέντα, που σχολίασε αρνητικά την επιλογή της Μισέλ να φορέσει ευρωπαϊκές δημιουργίες στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής και ένα απλό «sweater» στη συνάντηση με τη βασίλισσα Ελισάβετ.<br />• Όταν φοράει μακριά λευκή τουαλέτα, πρέπει να είμαστε καχύποπτοι ότι το «παίζει» μοντέρνα Σταχτοπούτα για να θυμίσει την Τζάκι Κένεντι; Τίποτε από όλα αυτά. Αφού οι στιλιστικές της επιλογές μπορεί να σημαίνουν τα πάντα, στην πραγματικότητα δεν σημαίνουν τίποτε.</span>

Οι επτά μορφές της Πρώτης Κυρίας….

Μαγείρισσα. Αμαζόνα και πριγκίπισσα. Χαλαρή οικοδέσποινα, έτοιμη να παρακάμψει το αυστηρό πρωτόκολλο. Η νέα αγαπημένη των σχεδιαστών, μακρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευχές του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7hJ06lbtTf7kLlvZkiv-06G80tzUE6_jAWm4QZ1WVfSeL0PZLSjX82YuzybOE8BNi9SRYGx9yAboZf_epFEtUYzK458asQbBPSVEj8UEfJ0MQOMJNaUQwpi1y95ZGbERJJHR5JBj5cRaq/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326467660521335650" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7hJ06lbtTf7kLlvZkiv-06G80tzUE6_jAWm4QZ1WVfSeL0PZLSjX82YuzybOE8BNi9SRYGx9yAboZf_epFEtUYzK458asQbBPSVEj8UEfJ0MQOMJNaUQwpi1y95ZGbERJJHR5JBj5cRaq/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 227px; CURSOR: hand" /></a> Χριστόφιας: Ας είναι η τελευταία Ανάσταση για τη σκλαβωμένη Κύπρο<br />Μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εξέφρασε τη βεβαιότητα πως «θα φέξει και για τον τόπο μας, γιατί δεν μπορεί να επικρατήσει το άδικο».<br />Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, δήλωσε ότι «η Κύπρος κουβαλά στους ώμους της το σταυρό του Γολγοθά της για 35 χρόνια», επισημαίνοντας ότι «η σκλαβιά της διαρκεί περισσότερο από τα χρόνια, που έζησε ο Χριστός στη γη». Εξέφρασε, ωστόσο, τη βεβαιότητα ότι «θα φέξει και για τον τόπο μας, γιατί δεν μπορεί να επικρατήσει το άδικο».<br />Επιπλέον......<span class="fullpost">ανέφερε ότι «στο τέλος της ημέρας θα επικρατήσουν η ελευθερία και η δικαιοσύνη» και ευχήθηκε «η φετινή Ανάσταση του Χριστού να είναι η τελευταία, που βρίσκει την Κύπρο σκλαβωμένη».<br />Ευχόμενος το Χριστός Ανέστη στον κυπριακό λαό, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους συγγενείς των αγνοουμένων και στους πρόσφυγες. Ο κ. Χριστόφιας επισκέφθηκε στρατόπεδα, μεταξύ των οποίων και το Σταυριανάκου της ΕΛΔΥΚ, στη Μαλούντα, 20 χιλιόμετρα από τη Λευκωσία.</span>

Ευχές του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας

Χριστόφιας: Ας είναι η τελευταία Ανάσταση για τη σκλαβωμένη Κύπρο Μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εξέφρασε τη βεβαιότητα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σήμερα Ημέρα του Πάσχα εκλογές στα κατεχόμενα

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiICgISaUTyRB22OFtr1hD6X3n-oUl1mi3ypkXQQXQIhqinRAI5Ez3m_nOJyXdQAvG5BedFP9cME3JW7fqg9-m1uebJyoTEBWP_iAogyu0FYJTXbW2zrek7NkQFDkT7gqX5q69nSkTrNHzP/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326459180508652946" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiICgISaUTyRB22OFtr1hD6X3n-oUl1mi3ypkXQQXQIhqinRAI5Ez3m_nOJyXdQAvG5BedFP9cME3JW7fqg9-m1uebJyoTEBWP_iAogyu0FYJTXbW2zrek7NkQFDkT7gqX5q69nSkTrNHzP/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 208px; CURSOR: hand" /></a><br />Κάτω από της σκιά και την απροκάλυπτη παρέμβαση της Τουρκίας διεξάγονται σήμερα, Κυριακή, στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου βουλευτικές εκλογές, με αναμενόμενη κατάληξη την επαναφορά, στην εξουσία, του ακροδεξιού κόμματος Εθνικής Ενότητας, του Ντερβίς Έρογλου. Οι κάλπες άνοιξαν στις 8 το πρωί και θα κλείσουν στις 6 το απόγευμα.<br />Ο Ντ. Έρογλου, που διετέλεσε «πρωθυπουργός» του κατοχικού καθεστώτος, τάσσεται υπέρ της συνέχισης των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού, επιδιώκοντας, ωστόσο, λύση συνομοσπονδίας δύο κρατών και όχι ομοσπονδίας.<br />Σύμφωνα......<span class="fullpost"> με δημοσκόπηση, που δημοσιεύθηκε χθες σε τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης, το κόμμα του Έρογλου μεγάλωσε τη διαφορά του από το τουρκικό Ρεπουπλικανικό Κόμμα του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, από τις 4 Απριλίου, όταν δημοσιεύθηκε η τελευταία δημοσκόπηση σε τουρκοκυπριακά ΜΜΕ.<br />Αν η τελευταία δημοσκόπηση επαληθευτεί, το κόμμα Εθνικής Ενότητας θα κερδίσει καθαρά, αφού το ποσοστό του ανήλθε σε 46% από 44,7%, ενώ το ποσοστό του ΡΤΚ μειώθηκε από 27% σε 25,1%.<br />Τις 50 έδρες της ψευδοβουλής διεκδικούν 350 υποψήφιοι από επτά κόμματα, από τους οποίους οι 69 είναι έποικοι και 8 ανεξάρτητοι. Οι υπόλοιποι υποψήφιοι είναι Τουρκοκύπριοι, που ανήκουν σε μεγάλους και μικρότερους κομματικούς συνδυασμούς.<br />Ο αριθμός των ψηφοφόρων είναι 161.000, εκ των οποίων 100.000 είναι έποικοι, που αναμένεται ότι θα καθορίσουν το και αποτέλεσμα. Ενόψει της προοπτικής αναμένεται κανένα από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα να μην εξασφαλίσει 26 έδρες και να σχηματίσει αυτοδύναμη «κυβέρνηση». Δύο μικρά κόμματα θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο, το Δημοκρατικό του Σερντάρ Ντενκτάς και το κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας, που ευνοείται από τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.<br />Η παρέμβαση της Άγκυρας στις «εκλογές» είναι απροκάλυπτη, καθώς απεσταλμένοι της τουρκικής κυβέρνησης βρίσκονται στην κατεχόμενη Κύπρο εδώ και αρκετές ημέρες.<br />Απεσταλμένοι της τουρκικής κυβέρνησης βρίσκονται στην κατεχόμενη Κύπρο εδώ και αρκετές ημέρες. Οι κάλπες θα κλείσουν στις 6 το απόγευμα.</span>

Σήμερα Ημέρα του Πάσχα εκλογές στα κατεχόμενα

Κάτω από της σκιά και την απροκάλυπτη παρέμβαση της Τουρκίας διεξάγονται σήμερα, Κυριακή, στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου βουλευτικές ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Χριστός ανέστη

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoP2O3NoVZ8X2x51MJnN55LNDLComB1tlScaIQoA19x5ifBvqAq5tDUEOej9HmerqDV0JM_WD6zgTQaJUGphZZ6v7U6BT3q1AGzxUkcozscs6H5OqskZoKRJRzHcABEKV7uxq3_6Sys7gO/s1600-h/eyxes+gia+to+pasxa.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326318112751234770" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoP2O3NoVZ8X2x51MJnN55LNDLComB1tlScaIQoA19x5ifBvqAq5tDUEOej9HmerqDV0JM_WD6zgTQaJUGphZZ6v7U6BT3q1AGzxUkcozscs6H5OqskZoKRJRzHcABEKV7uxq3_6Sys7gO/s320/eyxes+gia+to+pasxa.JPG" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 260px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" /></a><br /><div><span class="fullpost"></span></div>

Χριστός ανέστη

Διαβάστε την συνέχεια