Κωστας Καλλιαντερης
Η ΕΕ βρήκε €90 δισ. για την Ουκρανία και απέφυγε προσωρινά την κατάσχεση των ρωσικών αποθεματικών. Όμως περισσότερα από €200 δισ. παραμένουν εγκλωβισμένα στην Euroclear και η πραγματική μάχη μόλις μεταφέρθηκε στα δικαστήρια: ρωσικές αποφάσεις δισεκατομμυρίων, προσφυγή της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας στο General Court της ΕΕ και νέες υποθέσεις κατά του Βελγίου ανοίγουν το δυσκολότερο ερώτημα — ποιος θα πάρει τελικά τα χρήματα;
Για μερικούς μήνες έμοιαζε σαν ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά προβλήματα της Ευρώπης να είχε λυθεί.
Δεν είχε λυθεί.
Είχε απλώς μεταφερθεί από το τραπέζι των Ευρωπαίων ηγετών στις αίθουσες των δικαστηρίων.
Στην καρδιά της υπόθεσης βρίσκονται περισσότερα από €200 δισ. ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων βρίσκεται στην Euroclear στις Βρυξέλλες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση τα έχει ακινητοποιήσει.
Η Ρωσία εξακολουθεί να διεκδικεί την κυριότητά τους.
Η Ευρώπη χρησιμοποιεί ήδη τα έκτακτα έσοδα που παράγονται από αυτά για τη στήριξη της Ουκρανίας.
Αλλά το κεφάλαιο παραμένει εκεί.
Και αυτό δημιουργεί μια τεράστια διαφορά:
άλλο «παγώνω» €200 δισ. και άλλο «παίρνω» €200 δισ.
Η Ευρώπη αγόρασε χρόνο με €90 δισ.
Τον Δεκέμβριο του 2025 οι Ευρωπαίοι ηγέτες βρέθηκαν μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα.
Η Ουκρανία χρειαζόταν νέα χρηματοδότηση για το 2026 και το 2027.
Στο τραπέζι υπήρχε το φιλόδοξο σχέδιο ενός Reparations Loan, το οποίο θα συνδεόταν με τα ακινητοποιημένα ρωσικά assets.
Όμως οι νομικές και χρηματοπιστωτικές ενστάσεις ήταν τεράστιες.
Και το Βέλγιο βρισκόταν στην πρώτη γραμμή των επιφυλάξεων.
Γιατί;
Επειδή η Euroclear βρίσκεται στις Βρυξέλλες.
Και εάν κάποια στιγμή τα δικαστήρια ή μια μελλοντική συμφωνία απαιτούσαν την επιστροφή των χρημάτων στη Ρωσία, οι Βέλγοι φοβούνταν ότι θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωποι με δυσανάλογο μέρος του νομικού και οικονομικού κινδύνου.
Η λύση ήταν πολιτικά έξυπνη:
η ΕΕ θα δανειζόταν η ίδια €90 δισ. για την Ουκρανία, με εγγύηση τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.
Τα ρωσικά assets θα παρέμεναν παγωμένα.
Αλλά το Reparations Loan δεν πέθανε. Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου