Διπλό χτύπημα των Τούρκων: Μπλοκάρουν το καλώδιο με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και βγάζουν ξανά το Oruc Reis

Ωμός εκβιασμός του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας και νέα NAVTEX για τον αγωγό προς τα Κατεχόμενα

Σε μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση πλήρους ασφυξίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο προχωράει η Τουρκία και ο Ερντογάν. Η Άγκυρα δεν αρκείται πλέον στη ρητορική, αλλά δημιουργεί τετελεσμένα επί του πεδίου, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα δύο μέτωπα. Από τη μία βγάζει ξανά το Oruc Reis για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου προς τα Κατεχόμενα και από την άλλη απαιτεί λόγο και έγκριση για την ηλεκτρική διασύνδεση Great Sea Interconnector.

Σε ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, εκπρόσωπος αναφέρει ότι «δεν θα επιτρέψουμε καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας».

Ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΑΜ είπε πως «οποιαδήποτε δραστηριότητα τοποθέτησης καλωδίων/αγωγών ή επιστημονικής έρευνας που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην υφαλοκρηπίδα μας πρέπει να συντονίζεται εκ των προτέρων με τη χώρα μας, η οποία είναι παράκτιο κράτος».

Επικαλούμενος, μάλιστα, το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, πρόσθεσε πως «η χώρα μας, στο πλαίσιο των δικαιωμάτων και των εξουσιών της που απορρέουν από το γεγονός ότι είναι παράκτιο κράτος στην υφαλοκρηπίδα, τα οποία διαμορφώθηκαν από τις Συμφωνίες Θαλάσσιας Οριοθέτησης που συνήφθησαν με την ΤΔΒΚ και τη Λιβύη στην Ανατολική Μεσόγειο και τις οποίες δηλώσαμε στα Ηνωμένα Έθνη στις 18 Μαρτίου 2020, δεν θα επιτρέψει καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας».

Η NAVTEX και η πρόκληση ανήμερα της Κυπριακής Ανεξαρτησίας

Την Τετάρτη, ο τουρκικός υδρογραφικός σταθμός της Αττάλειας εξέδωσε τη NAVTEX με αριθμό 0953/26, σημαίνοντας την επιστροφή του Oruc Reis στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου. Η οδηγία τίθεται σε ισχύ από την 1η Οκτωβρίου -μια ημερομηνία διόλου τυχαία, καθώς συμπίπτει με την επέτειο Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας- και διαρκεί έως τις 25 Οκτωβρίου. Στο πλαίσιο των ερευνών, το ερευνητικό σκάφος πλαισιώνεται στενά από τρία ακόμη πλοία, τα Denar Pathfinder, Denar Echo και Kirici.

Αυτή τη φορά, το Oruc Reis δεν βγήκε για σεισμικές έρευνες όπως στην ελληνοτουρκική κρίση του 2020, αλλά για τις προπαρασκευαστικές εργασίες πόντισης ενός υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου. Ο σχεδιαζόμενος αγωγός θα ξεκινά από το Ανεμούριο (Αναμούρ), στις νότιες ακτές της Τουρκίας, ανάμεσα σε Αττάλεια και Μερσίνη, και θα καταλήγει στο Τεκνετζίκ, ανατολικά της κατεχόμενης Κερύνειας. Το συνολικό μήκος του έργου υπολογίζεται στα 101 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 97 θα βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε ζώνες που η Άγκυρα ελέγχει πλέον απόλυτα.

Το σχέδιο πλήρους ενσωμάτωσης και η εργαλειοποίηση της λειψυδρίας

Η κίνηση αυτή αποτελεί την υλοποίηση του δόγματος των δύο κρατών. Έχοντας ήδη κατασκευάσει τον υποθαλάσσιο αγωγό μεταφοράς νερού, η Τουρκία προχωρά τώρα στην πλήρη ενεργειακή εξάρτηση της τουρκοκυπριακής διοίκησης για την παραγωγή ηλεκτρισμού. Πρόκειται για έναν αυστηρό μοχλός πίεσης προς την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία την ίδια ώρα μαστίζεται από έντονα και αυξανόμενα προβλήματα λειψυδρίας και ξηρασίας, με τα περιθώρια πρακτικής αντίδρασης της Λευκωσίας να παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένα πέραν των διπλωματικών διαμαρτυριών.

Ο εκβιασμός για το Great Sea Interconnector και οι γαλλικοί κολοσσοί

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με το CNN Türk, η Άγκυρα δεν αντιτίθεται δήθεν επισήμως στο έργο, αλλά αξιώνει «συντονισμό» και γραπτή ειδοποίηση από τη Γαλλία πριν την επανέναρξη των ερευνών τον Νοέμβριο, ισχυριζόμενη ότι το καλώδιο διασχίζει τη δική της υφαλοκρηπίδα, για την οποία έχει καταθέσει παράνομους χάρτες στον ΟΗΕ.

Εδώ αποκαλύπτεται το τεράστιο παράδοξο της επιλογής των αναδόχων. Ο γαλλικός επενδυτικός όμιλος Meridiam κατέχει πλέον το πλειοψηφικό πακέτο (66%) του έργου, ενώ τα καλώδια θα κατασκευαστούν από τη γαλλική Nexans, με το ερευνητικό πλοίο να φέρει γαλλική σημαία. Ωστόσο, η Meridiam διατηρεί αμύθητα συμβόλαια με το τουρκικό κράτος, αποτελώντας βασικό επενδυτή σε τουλάχιστον πέντε τεράστια «νοσοκομειακά συγκροτήματα» (City Hospitals) του τουρκικού υπουργείου Υγείας, καθώς και σε οδικούς άξονες. Αντίστοιχα, η Nexans διαθέτει τεράστια παραγωγική βάση στην Τουρκία, με ένα εργοστάσιο στο Ντενιζλί για καλώδια χαμηλής/μεσαίας τάσης και ένα στο Τσορλού για βιομηχανικές εφαρμογές. Η ελληνική κυβέρνηση δηλαδή εναπόθεσε ένα κρίσιμο έργο εθνικής κυριαρχίας σε εταιρείες απολύτως εξαρτημένες από τις διαθέσεις του τουρκικού κράτους.

Ο κίνδυνος της «δημιουργικής ασάφειας» για την ελληνική υφαλοκρηπίδα

Απέναντι σε αυτό το σκηνικό, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, διαμηνύει ότι δεν θα υπάρξει αλλαγή διαδρομής, τονίζοντας ότι βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι μη οριοθετημένες περιοχές εμπίπτουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και η Τουρκία δεν έχει δικαίωμα έγκρισης. Η μνήμη όμως παραμένει νωπή από το 2024, όταν τουρκικά πολεμικά σταμάτησαν το ιταλικό Ievoli Relume, ακυρώνοντας τις έρευνες στην πράξη.

Το πιο εφιαλτικό σενάριο που εξυφαίνεται στο παρασκήνιο, όπως προκύπτει από διαρροές για τις ελληνογαλλικές διαβουλεύσεις, είναι η έκδοση ενός επίσημου ανακοινωθέντος από τη Γαλλία προς την Τουρκία. Το Παρίσι ενδέχεται να ειδοποιήσει την Άγκυρα αποκλειστικά με την ιδιότητα του «παράκτιου κράτους». Οι Έλληνες γεωπολιτικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι αυτή η «δημιουργική ασάφεια» ισοδυναμεί με εθνική καταστροφή. Μια ελληνική NAVTEX αρκεί για να ενημερώσει τους πάντες. Εάν δεχτούμε να ενημερώνει η Γαλλία την Τουρκία για εργασίες μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, δημιουργείται ένα σκοτεινό προηγούμενο που γκριζάρει οριστικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα για κάθε μελλοντική ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.